Σχετικά με τις προϋποθέσεις απόκτησης αποδεικτικών ναυτικής ικανότητας (Πτυχίο Ναυκλήρου – Άδεια Ναύτη). Στις μεταβατικές διατάξεις του Π.Δ 141/2014 (άρθρο 37) αναφέρει πως ως προϋποθέσεις για την απόκτηση αποδεικτικών ναυτικής ικανότητας του προσωπικού καταστρώματος θα ισχύουν αυτές που ίσχυαν πριν την δημοσίευση του Π.Δ 141/2014 (ΦΕΚ 232Α/2014) αρκεί ο ναυτικός να έχει αρχίσει την θαλάσσια υπηρεσία του πριν την 1/7/2013 και να έχει αποκτήσει τα αποδεικτικά του μέχρι τις 31/12/2016 .

Τα αποδεικτικά ναυτικής ικανότητας (Πτυχίο Ναυκλήρου – Άδεια Ναύτη) που θα εκδίδονται και θα ισχύουν μετά την 1/1/2017 θα πρέπει να καλύπτουν τις απαιτήσεις του Π.Δ 141/2014 (ΦΕΚ Α 232/20-10-2014) όπου για την έκδοση των Πτυχίων Ναυκλήρου και Άδειας Ναύτη θα απαιτείται απολυτήριο Γυμνασίου.

Η μεταβατική διάταξη που θέτει ως όρο την προϋπηρεσία πριν την 1/7/2013 δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε μεγάλο αριθμό μελών μας που δεν έχουν την προϋπηρεσία πριν την 1/7/2013 και θέλουν να αποκτήσουν τις σχετικές άδειες και πτυχία έως την 1/1/2017 όπου θα ισχύσουν οι νέες προϋποθέσεις του Π.Δ 141/2014.

Ζητάμε την τροποποίηση της μεταβατικής διάταξης ώστε να αφαιρεθεί καθ΄ όλην την μεταβατική περίοδο η προϋπόθεση της προϋπηρεσίας πριν την 1/7/2013, ώστε να μπορέσουν να αποκτήσουν τα μέλη μας που έχουν προϋπηρεσία μετά την αναφερόμενη ημερομηνία και δεν έχουν απολυτήριο Γυμνασίου να αποκτήσουν τα αντίστοιχα πιστοποιητικά ναυτικής ικανότητας.

Για την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                            Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

1η Ερώτηση: Ποια πολιτική θα έχει απέναντί του το εργατικό κίνημα από την επομένη των εκλογών και πώς πρέπει να την αντιπαλέψει;

Απάντηση: Οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και οι υπόλοιπες συλλογικότητες του μαζικού, λαϊκού και εργατικού κινήματος δεν πρέπει να τρέφουν καμιά αυταπάτη για την πολιτική που καλούνται να αντιμετωπίσουν την επομένη των εκλογών.

Η ψήφιση του 3ου μνημονίου από τα κόμματα του μνημονιακού τόξου (ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – Ποτάμι – ΑΝΕΛ – ΠΑΣΟΚ) καθώς και η πολιτική της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής δείχνουν ξεκάθαρα ότι διαμορφώνεται ένα ισχυρό πολιτικό και κοινοβουλευτικό μπλοκ το οποίο λυσσαλέα θα επιδιώξει να υλοποιήσει στο ακέραιο την νέα αντιλαϊκή συμφωνία με τους τοκογλύφους δανειστές (Δ.Ν.Τ – Ε.Ε – Ε.Κ.Τ).

Το περιεχόμενο και η κατεύθυνση αυτής της συμφωνίας περιλαμβάνει νέα σκληρά και βάρβαρα μέτρα στην κοινωνική ασφάλιση, στις εργασιακές σχέσεις, στις ΣΣΕ, θα αυξήσει την ανεργία, τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, θα συντρίψει τις συντάξεις και το εργατικό εισόδημα ενώ η φοροκαταιγίδα μέτρων θα πλήξει ακόμη περισσότερο τα εργατικά και λαϊκά στρώματα. Ανάλογοι σχεδιασμοί υπάρχουν για το χτύπημα των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, την υπονόμευση της απεργίας προκειμένου να επιβάλουν την εργασιακή ειρήνη με την βία και την τρομοκρατία.

Όποια κυβέρνηση και εάν προκύψει από τις εκλογές και όποια σύνθεση θα έχει αυτή, αυτός θα είναι ο προσανατολισμός της, θέλοντας να επιβάλει ντε φάκτο και ντε γιούρε τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των μνημονιακών δεσμεύσεων. Το εργατικό, λαϊκό και μαζικό κίνημα πρέπει να σχεδιάσει, να οργανώσει την δική του αντεπίθεση, με συσπείρωση των δυνάμεών του, ταξικά προσανατολισμένο και να δώσει σκληρό, καθημερινό αγώνα προκειμένου να μετατρέψει αυτόν τον αγώνα σε παλλαϊκό ριζοσπαστικό κίνημα που θα αντισταθεί στην επιθετικότητα των δανειστών, των υποταγμένων κυβερνητικών, του μεγάλου κεφαλαίου και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις μέσα από την μαζικότητα των γραμμών και της δράσης του όχι μόνο να αντισταθεί αποτελεσματικά αλλά και να επιβάλει μια πολιτική σε αντιμνημονιακή κατεύθυνση.

2η Ερώτηση: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το 3ο μνημόνιο μαζί με όλα τα καθεστωτικά μνημονιακά κόμματα. Πώς εκτιμάτε ότι θα τους κρίνει ο λαός;

Απάντηση: Η προσχώρηση της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο νέο μνημόνιο δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Στην πραγματικότητα όλο το διάστημα από το 2012 έως τις εκλογές του Γενάρη του 2015 η ομάδα αυτή (Τσίπρας – Δραγασάκης – Φλαμπουράρης – Παππάς – Σταθάκης – Βαρουφάκης κ.λπ) έστρωναν το έδαφος του «έντιμου συμβιβασμού», καθήλωσαν το εργατικό κίνημα στην αναμονή και την ανάθεση και συνέβαλαν στην αναστολή των αγώνων, διατυμπάνιζαν τις «μεγάλες αξίες» της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης της Ε.Ε και της ζώνης του ευρώ και ότι η τακτική της σκληρής διαπραγμάτευσης θα οδηγούσε σε κοινά αποδεκτή συμφωνία. Η απόφαση της 20/2/2015 συνέτριψε αυτές τις υπερφίαλες απόψεις και προσδοκίες.

Το μεγάλο παλλαϊκό Όχι του δημοψηφίσματος στις 5/7/2015 και η διαχείρισή του από την ηγεσία της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε ότι ούτε ήθελε, ούτε μπορούσε στα πλαίσια της ρεφορμιστικής πολιτικής της να ανταποκριθεί στην θέληση του ελληνικού λαού. Με την ψήφιση του μνημονίου στις 14/8/2015 επισημοποίησε και τυπικά τον δρόμο του συμβιβασμού και της πλήρους υποταγής στο πολιτικό κατεστημένο της ευρωζώνης και ταυτόχρονα μετατράπηκε σε νέα συστημική καθεστωτική και μνημονιακή πολιτική δύναμη στην υπηρεσία των συμφερόντων της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της ευρωζώνης.

Ο λαός στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές πρέπει μέσα από την ίδια την εμπειρία του να βγάλει σωστά συμπεράσματα και με την ψήφο του να αποδοκιμάσει την μετάλλαξη και την μεταμόρφωση του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα νεομνημονιακό κόμμα το οποίο θα υπηρετήσει πιστά τα αντιλαϊκά – αντεργατικά μέτρα που προβλέπονται στο 3ο μνημόνιο.

3η Ερώτηση: Η νεοφασιστική απειλή που σήμερα εκφράζεται από την ναζιστική Χρυσή Αυγή πώς μπορεί να αναχαιτιστεί; Με ποιο πολιτικό πρόγραμμα;

Απάντηση: Η Χρυσή Αυγή εκπροσωπεί την νεοφασιστική ιδεολογία η οποία είναι συνυφασμένη με το έγκλημα, την δολοφονία, την καταστολή των αγώνων, ήταν και είναι μια παρακρατική οργάνωση στην υπηρεσία του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Ο φασισμός με όποια μορφή και σχήμα και αν εμφανίζεται ήταν και είναι σταθερά με το μεγάλο κεφάλαιο και τα συμφέροντά του.

Οι θέσεις και η δράση της Χρυσής Αυγής επιβεβαιώνουν αυτήν την θέση μας. Η αντιμετώπιση, η αναχαίτιση και η αποδυνάμωσή της απαιτεί σταθερή, συνεπή και αποφασιστική παρέμβαση ιδεολογική – πολιτική. Χρειάζεται να αναπτυχθούν αντιφασιστικές κινήσεις και δράσεις στους χώρους δουλειάς, στις λαϊκές και εργατικές συνοικίες και γειτονιές.

Η αποκάλυψη της εγκληματικότητας και της παρακρατικής δράσης της Χρυσής Αυγής, οι διασυνδέσεις της με το εφοπλιστικό κεφάλαιο και άλλα επιχειρηματικά συμφέροντα βοηθάει περισσότερο από ποτέ να περιθωριοποιηθεί και να απομονωθεί με την προϋπόθεση ότι υπάρχει σταθερό μέτωπο εναντίον της καθώς και της φασιστικής ιδεολογίας που εκφράζει και εκπροσωπεί.

Είναι προφανές ότι το κύριο βάρος σε αυτήν την κατεύθυνση πέφτει στις πλάτες της αριστεράς και του εργατικού κινήματος οι οποίες πρέπει να αναπτύξουν πολλές πρωτοβουλίες και δράσεις για την απόκρουση και την απομόνωση της νεοφασιστικής απειλής.

4η Ερώτηση: Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση ποια αριστερά μπορεί να σηκώσει το γάντι και ποια δεν μπορεί;

Απάντηση: Οι εκλογές στις 20/9/2015 είναι κρίσιμης και αποφασιστικής σημασίας για τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις στην χώρα μας.

Τις πολιτικές δυνάμεις που υπηρετούν τα συμφέροντα, τους στόχους των τοκογλύφων δανειστών και τα εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα και οι οποίες από κοινού στήριξαν και ψήφισαν το 3ο μνημόνιο, οι εργαζόμενοι οφείλουν να τις καταδικάσουν και με την ψήφο τους να απορρίψουν γραφικά και πολιτικά φαινόμενα τύπου Λεβέντη με ψήφο χαβαλέ που γελοιοποιούν την κρίσιμη κατάσταση που διέρχεται ο λαός μας.

Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι, οι Συνταξιούχοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, οι νέοι και οι νέες πρέπει να στραφούν αποφασιστικά προς τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής και ανατρεπτικής αριστεράς.

Στο πλαίσιο αυτό θέλω να υπογραμμίσω ιδιαίτερα ότι οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς έχουν να επιδείξουν σταθερότητα, συνέπεια, δραστήρια συμμετοχή στα κινήματα και ένα συγκροτημένο εναλλακτικό σχέδιο το οποίο διαμορφώνει μια νέα ελπιδοφόρα προοπτική προς όφελος του λαού και των εργαζομένων.

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Ανεξάρτητης Αριστεράς "ΠΡΙΝ" στις 13/9/2015

Οι επιστήμονες διατηρούν πάντως κάποιες αμφιβολίες όσον αφορά το ακριβές χρονοδιάγραμμα της ανόδου της στάθμης καθώς δεν γνωρίζουν με ποια ταχύτητα θα λιώσουν τα παγοκαλύμματα στους πόλους

Η άνοδος της στάθμης των ωκεανών κατά ένα μέτρο μέσα στα επόμενα 100-200 χρόνια λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι αναπόφευκτη, σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η NASA.

Οι επιστήμονες διατηρούν πάντως κάποιες αμφιβολίες όσον αφορά το ακριβές χρονοδιάγραμμα της ανόδου της στάθμης καθώς δεν γνωρίζουν με ποια ταχύτητα θα λιώσουν τα παγοκαλύμματα στους πόλους.

"Με βάση όσα ξέρουμε σήμερα για την άνοδο της στάθμης λόγω της υπερθέρμανσης και για το λιώσιμο των πάγων που προσθέτουν νερό στους ωκεανούς, είναι πρακτικά βέβαιο ότι θα έχουμε μια άνοδο της στάθμης κατά τουλάχιστον ένα μέτρο και ίσως και περισσότερο", εξήγησε ο Στιβ Νέρεμ, του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, που είναι επικεφαλής της ομάδας που παρακολουθεί την άνοδο της στάθμης των θαλασσών.

"Πάντως, δεν ξέρουμε αν αυτό θα γίνει τον επόμενο αιώνα ή σε μια πιο μακρινή στιγμή", πρόσθεσε.

Η τελευταία σοβαρή πρόβλεψη για το θέμα αυτό είχε γίνει το 2013 από μια επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και υποστήριζε ότι τα νερά των ωκεανών θα ανέβουν από 30 έως 90 εκατοστά μέχρι το τέλος του αιώνα.

Οι επιστήμονες παρακολουθούν ιδιαίτερα τους πάγους της Γροιλανδίας που την τελευταία δεκαετία μειώνονται κατά μέσο όρο κατά 303 δισεκατομμύρια τόνους ετησίως.

Η στάθμη των ωκεανών έχει ανέβει κατά περίπου 7,6 εκατοστά από το 1992 αλλά σε ορισμένα σημεία η άνοδος φτάνει και τα 23 εκατοστά.

"Έχουμε δει, μελετώντας τις κλιματικές αλλαγές που σημειώθηκαν μετά τη δημιουργία της Γης, ότι μια άνοδος των υδάτων μέχρι και τρία μέτρα μέσα σε έναν αιώνα είναι δυνατή εάν οι πάγοι λιώσουν γρήγορα", είπε ο Τομ Ουάγκνερ, ένας άλλος επιστήμονας της NASA, ειδικευμένος στη μελέτη των παγετώνων.

πηγη: protothema.gr

Η ανεργία είναι ο πρώτος παράγοντας που ευθύνεται για την αύξηση των αυτοκτονιών στην Ελλάδα και ακολουθεί η καθυστέρηση στην αποπληρωμή των δόσεων των δανείων, σύμφωνα στοιχεία του Κέντρου Πρόληψης της Αυτοκτονίας «Κλίμακα» για την περίοδο 2013-14.

Παρουσιάζοντας τα στοιχεία το Τμήμα Πρόληψης και Προαγωγής Υγείας της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα πρόληψης της Αυτοκτονίας, στις 10 Σεπτεμβρίου, επισημαίνει ότι από την Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ανακοινώθηκε πως για το 2014 αποτράπηκαν 261 περιπτώσεις πρόθεσης αυτοκτονίας.

* Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για μεγέθυνση

Σύμφωνα, εξάλλου, με την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΛ.ΣΤΑΤ), ο αριθμός των θανάτων στην Ελλάδα από αυτοκτονίες, όπως αυτές χαρακτηρίστηκαν από τις Ιατροδικαστικές και Ανακριτικές Αρχές ανήλθε σε 508 για το έτος 2012, έναντι των 477 το 2011 (αύξηση 7%) ενώ οι αυτοκτονίες των αντρών υπερτερούν των γυναικών.

Διαβάστε επίσης:
Oικονομικές αυτοκτονίες και ψυχικό αδιέξοδο

Σε παγκόσμιο επίπεδο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) επισημαίνει ότι πάνω από 800.000 άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο. Η αναλογία των αυτοκτονιών είναι παραδοσιακά μεγαλύτερη στους ηλικιωμένους άνδρες άνω των 70 ετών, ενώ παρουσιάζεται αυξητική τάση στους νεότερους ανθρώπους οι οποίοι αποτελούν τώρα ομάδα υψηλού κινδύνου.

Μια προηγούμενη απόπειρα αυτοκτονίας είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας κινδύνου για αυτοκτονία στο γενικό πληθυσμό, ενώ η αυτοκτονία είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου για τις ηλικίες 15-29 ετών. Παράλληλα, το 75% των αυτοκτονιών αφορούν κυρίως μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος χώρες. Ο δείκτης «παγκόσμιας» θνητότητας είναι 16 ανά 100.000 άτομα και αυτό αντιστοιχεί περίπου σε ένα θάνατο κάθε 40 δευτερόλεπτα. Τέλος οι πιο κοινές μέθοδοι αυτοκτονίας σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η κατάποση φυτοφαρμάκων, ο απαγχονισμός και τα πυροβόλα όπλα.

Το φετινό θέμα «Προσεγγίστε και Σώστε Ζωές» (Reaching Out and Saving Lives) της παγκόσμιας ημέρας επικεντρώνεται στην προσέγγιση του ατόμου σε κίνδυνο και στην προσπάθεια στήριξής του καθώς και στα προληπτικά εκείνα μέτρα που μπορούν να ληφθούν τόσο για τον γενικό πληθυσμό όσο και για τις ευάλωτες, σε αυτοκτονικές τάσεις, ομάδες πληθυσμού (π.χ. κρατούμενοι, πρόσφυγες, μετανάστες, σεξουαλική διαφορετικότητα κ.λπ.), με τη διαφορά ότι η προσέγγιση πρέπει να γίνεται ενεργητικά.

Η ενεργητική προσέγγιση προϋποθέτει εμπλοκή στο πρόβλημα με υποστηρικτικό και όχι επικριτικό τρόπο. Η απομόνωση αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας ενώ αντίθετα η ισχυρή κοινωνική σύνδεση είναι προστατευτική. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η αυτοκτονία είναι μείζον πρόβλημα Δημόσιας Υγείας σε χώρες με υψηλό εισόδημα και μία αναδυόμενη απειλή για τις χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος.

πηγη: tvxs.gr