Kινητοποίηση την Πέμπτη 23/5 στα Προπύλαια για τις διώξεις πανελλαδικά

▸Στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας φάκελος διωκόμενων εκπαιδευτικών, κινητοποίηση την Πέμπτη 23/5 στα Προπύλαια για τις διώξεις πανελλαδικά

Ένας χρόνος συμπληρώνεται αυτές τις μέρες από τις κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών σωματείων ενάντια στη διεξαγωγή του διαγωνισμού PISA, των εξετάσεων «διάγνωσης» μαθητικών δεξιοτήτων και κατηγοριοποίησης σχολείων και μαθητών.

Επίσης, συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος από τον Ιούνιο του 2023, όταν ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΔΕ) Πειραιά άσκησε πειθαρχική δίωξη σε βάρος τεσσάρων μελών της ΕΛΜΕ Πειραιά (τα τρία είναι μέλη της «Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής»), τα οποία συμμετείχαν στη συγκέντρωση έξω από γυμνάσιο του Κερατσινίου όπου διεξαγόταν ο εν λόγω διαγωνισμός. Όπως επίσης και σε βάρος ακόμη δύο μελών της ΕΛΜΕ Πειραιά (μέλη κι αυτά της «Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής»), για τη συμμετοχή τους στη διαδήλωση μνήμης του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβρη του 2021, όταν ήταν σε ισχύ περιοριστικά μέτρα λόγω covid.

Στη συνέχεια έγιναν ποινικές διώξεις από τον ίδιο ΔΔΕ για την κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά τον Μάρτη του 2023 ενάντια στην διεξαγωγή ημερίδας στο Δημοτικό Θέατρο, για την «προσφορά» της ιδιωτικής εκπαίδευσης στην πόλη. Όμως ο μηχανισμός εκφοβισμού και επιβολής δεν σταμάτησε εκεί, αλλά έγινε και άλλη δίωξη που αφορά έκφραση γνώμης και κριτικής στην εξουσία σε αρθρογραφία πάλι μέλους της «Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής».

Είναι φανερό πλέον ότι υπάρχει μια στοχοποίηση μελών μιας συγκεκριμένης παράταξης στον Πειραιά, της οποίας προφανώς τα πεπραγμένα ενοχλούν τόσο τον ΔΔΕ Πειραιά όσο και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Έφτασαν μέχρι το σημείο την Πέμπτη 2/5, αναβαθμίζοντας τη δήθεν απειλή σε βάρος τους εκ μέρους της παράταξης, να στείλουν στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας τον φάκελο των πειθαρχικών διώξεων των παραπάνω εκπαιδευτικών για να ελεγχθεί αν τυχόν υπάρχουν εκκρεμείς υποθέσεις διαφθοράς, παράνομου πλουτισμού τους κ.λπ., γεγονός πρωτοφανές για τα εκπαιδευτικά χρονικά!

Περιπτώσεις διώξεων υπάρχουν σχεδόν σε όλη την Ελλάδα και αφορούν και τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Κοινός παρονομαστής σε όλες, αποτελεί η συμμετοχή των διωκόμενων στους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος για να μην περάσει η πολιτική της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης του δημόσιου σχολείου και της εκπαίδευσης. Παράλληλα, πάνε «πακέτο» με την πάγια τακτική της κυβέρνησης για συνεχείς προσφυγές στην «αδέκαστη» δικαιοσύνη ώστε να βγαίνει παράνομος ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών.

Από την πλευρά τους, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις –με ευθύνη του εργοδοτικού γραφειοκρατικού συνδικαλισμού της υποταγής των ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ αλλά και με τη συναίνεση-ανοχή του συνδικαλισμού της ήττας της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ– δεν έχουν σταθεί ανάλογα.

Εκτός από κάποια ψηφίσματα, δεν έχουν οργανώσει την αντιπαράθεση στο συγκεκριμένο ζήτημα το οποίο αποτελεί κομβικό εργαλείο για την κυβέρνηση για να περάσει την πολιτική της. Η αντιπαράθεση έχει ουσιαστικά ανοίξει από τα πρωτοβάθμια σωματεία και το εκπαιδευτικό κίνημα «από τα κάτω». Μετά τα Χριστούγεννα έχει συγκροτηθεί πρωτοβουλία ενάντια στις συνδικαλιστικές και πολιτικές διώξεις, η οποία έχει ήδη διοργανώσει μια πολύ σημαντική –σε μαζικότητα και παλμό– κινητοποίηση στον Πειραιά στις 21/3 καθώς και εκδήλωση στη Νομική Αθηνών στις 23/4.

Το επόμενο βήμα είναι η κινητοποίηση στην Αθήνα, την Πέμπτη 23/5 στα Προπύλαια (6.30 μ.μ.), όπου η συμμετοχή σωματείων, συλλογικοτήτων και του εκπαιδευτικού κινήματος είναι αναγκαία για να συνεχιστεί ο αγώνας ενάντια στις πολιτικές και συνδικαλιστικές διώξεις εργαζομένων, για να ανατραπούν οι νόμοι Χατζηδάκη και Γεωργιάδη, για να μην περάσει η πολιτική της διάλυσης, ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης του δημόσιου σχολείου και εκπαίδευσης.

«Καταγγέλλουμε το μπαράζ συνδικαλιστικών – πολιτικών διώξεων που βρίσκεται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα ενάντια σε όποια φωνή υψώνεται για να αντισταθεί πραγματικά στη βαρβαρότητα του συστήματος και της κυβέρνησης. Όλο και πυκνώνουν τα πειθαρχικά και οι δίκες αγωνιστών, συνδικαλιστών, εργαζομένων και νεολαίων που αγωνίζονται. Δεκάδες εκπαιδευτικοί στα σχολεία παραπέμπονται σε πειθαρχικά, σέρνονται σε δίκες, καλούνται σε απολογία, για συνδικαλιστική και πολιτική δράση. Για συμμετοχή σε συγκεντρώσεις που καλέστηκαν από τα σωματεία τους ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές της κυβέρνησης. Επειδή συμμετείχαν σε λαϊκές κινητοποιήσεις. Εκπαιδευτικοί διώκονται ακόμα και για δημόσια διατύπωση άποψης!», αναφέρει μεταξύ άλλων το σχετικό κάλεσμα.

«Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις. Για να σπάσει το κλίμα τρομοκρατίας που επιχειρείται να επιβληθεί! Για να ανατραπούν όλοι αυτοί οι νόμοι που ποινικοποιούν το δικαίωμα στην απεργία, στη διαδήλωση, στη διαμαρτυρία, στην αντίσταση. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ – ΟΧΙ στις ΔΙΩΞΕΙΣ των ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ των ΦΟΙΤΗΤΩΝ, των ΝΕΩΝ και των ΕΡΓΑΤΩΝ», καταλήγει.

«Να μη γυρίσουμε 70 χρόνια πίσω! Να μη μπει στον γύψο η συνδικαλιστική δράση των εκπαιδευτικών και όλων των εργαζόμενων! Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην απεργία, τη διαμαρτυρία και τη διεκδίκηση όλων των εργαζόμενων! Παλεύουμε για την κατάργηση των αντεργατικών και αντισυνδικαλιστικών εκτρωμάτων, των νόμων Χατζηδάκη και Γεωργιάδη. Παλεύουμε για δημόσιο δωρεάν και δημοκρατικό σχολείο χωρίς ταξικούς φραγμούς, κατηγοριοποιήσεις και ιδιωτικοποίηση και με εκπαιδευτικούς με δικαιώματα και αξιοπρέπεια», αναφέρει στο κάλεσμά της η ΚΕΔΔΑ – Κίνηση για τις Ελευθερίες, τα Δημοκρατικά Δικαιώματα, την Αλληλεγγύη.

*διωκόμενος εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ ΟΛΜΕ

Πηγή: prin.gr

Η υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, UNRWA, ανέστειλε τη διανομή τροφίμων στη Ράφα, επικαλούμενη τις ισραηλινές επιθέσεις στην πόλη και την έλλειψη προμηθειών.

Ανέφερε επίσης ότι δεν είχε λάβει ιατρικές προμήθειες τις τελευταίες 10 ημέρες λόγω «κλεισίματος/διαταραχών» στα περάσματα Ράφα και Καρμ Αμπού Σαλέμ (Κερέμ Σαλόμ) προς τη Γάζα.

Ο Abeer Etefa, εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ, προειδοποιεί ότι «οι ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στη Γάζα βρίσκονται κοντά σε κατάρρευση». Εάν τα τρόφιμα και άλλες προμήθειες δεν συνεχίσουν να εισέρχονται στη Γάζα «σε τεράστιες ποσότητες, θα εξαπλωθούν οι συνθήκες πείνας», είπε.

Ο Etefeh είπε ότι το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα σταμάτησε τη διανομή στη Ράφα μετά την εξάντληση των αποθεμάτων της. Συνεχίζει να διανέμει ζεστά γεύματα στην κεντρική Γάζα και «περιορισμένες διανομές» συσκευασιών τροφίμων εκεί, αλλά «τα αποθέματα δεμάτων τροφίμων θα εξαντληθούν εντός των ημερών», είπε.

Το Ισραήλ προχώρησε βαθύτερα στην κεντρική Γάζα, βομβαρδίζοντας πόλεις στα βόρεια του παλαιστινιακού θύλακα και λέγοντας ότι σκόπευε να διευρύνει τις επιχειρήσεις στη Ράφα παρά τις προειδοποιήσεις των ΗΠΑ κι άλλων χωρών της Δύσης για τον κίνδυνο μαζικών απωλειών.

Στο μεταξύ, εκπρόσωπος της Κυπριακής Προεδρίας επιβεβαίωσε ότι τέσσερα πλοία ανθρωπιστικής βοήθειας βρίσκονται καθ' οδόν προς τη Γάζα, τονίζοντας ότι οι παραδόσεις είναι «σε καλό δρόμο».

Οι αποστολές, που παρέχονται από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, θα εκφορτωθούν σε μια πλωτή προβλήτα που κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ στα ανοικτά των ακτών της πόλης της Γάζας.
Δραματική έκκληση ΠΟΥ

Σε μια ενημέρωση, ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τόνισε ότι η βοήθεια μειώνεται γρήγορα στη Γάζα. «Χωρίς περισσότερη βοήθεια προς τη Γάζα, δεν μπορούμε να διατηρήσουμε τη σωτήρια στήριξή μας στα νοσοκομεία και τον πληθυσμό», είπε.

«Ο ΠΟΥ και οι εταίροι κατάφεραν να παραδώσουν μικρές ποσότητες καυσίμων στα νοσοκομεία τις τελευταίες ημέρες, αλλά αυτό υπολείπεται κατά πολύ από τα 50 έως 60 χιλιάδες λίτρα καυσίμου που χρειάζονται καθημερινά για επεμβάσεις υγείας», συνέχισε. «Χωρίς καύσιμα, τα ασθενοφόρα δεν μπορούν να φτάσουν στους ασθενείς και οι υπηρεσίες που σώζουν ζωές όπως η αιμοκάθαρση δεν μπορούν να συνεχιστούν».

Τα μεγάλα περάσματα στη Γάζα έχουν κλείσει από τις αρχές αυτού του μήνα, όταν ο ισραηλινός στρατός κατέλαβε και έκλεισε το πέρασμα της Ράφα με την Αίγυπτο.

Ο Τέντρος επανέλαβε την πεποίθησή του ότι η κατάπαυση του πυρός είναι το μόνο που μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.

Πηγή: efsyn.gr

Ενώ πολύ δίκαια το κύριο μέτωπο του σπονδυλωτού παγκοσμίου πολέμου παραμένει η Παλαιστίνη, οι εξελίξεις στο άλλο μείζον μέτωπο, στην Ουκρανία δείχνουν να παίρνουν μια (τουλάχιστον οριακώς ακόμα) καταιγιστική διάσταση. Οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν σε οικισμούς και χωριά στην ευρύτερη επαρχία Χαρκόβου υπερκεράζοντας την οχυρωματική γραμμή των Ουκρανών. Μέσα σε λίγες ημέρες έχουν καταλάβει δεκάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ταυτοχρόνως δεν είναι σίγουρο αν αυτή είναι μια κύρια επίθεση των ρωσικών δυνάμεων ή μια δευτερεύουσα ενέργεια αντιπερισπασμού, η οποία απλώς συναντά πολύ μικρότερη αντίσταση από την αναμενόμενη.

Σύμφωνα με τις (όχι πάντα αξιόπιστες) ειδήσεις που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο αριθμός των Ουκρανών που παραδίνεται σε Ρώσους ολοένα μεγαλώνει, η ουκρανική ηγεσία αναγκάζεται να στείλει άνδρες των ομάδων «Κράκεν» (νεοναζιστικής στρατιωτικής οργάνωσης), ενώ την ίδια στιγμή Ουκρανοί στρατιώτες και αξιωματικοί φέρονται να δηλώνουν ότι οι ουκρανικές άμυνες έχουν πέσει θύματα της διαφθοράς στην πατρίδα τους. Κοινώς ότι τα λεφτά φαγώθηκαν και ότι τα οχυρωματικά έργα δεν έγιναν ποτέ ή δεν έγιναν σωστά. Ταυτοχρόνως και ενώ οι ουκρανικές επιθέσεις με δυτικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς συνεχίζονται μέσα στη Ρωσία (και μάλιστα συχνά εναντίον κατοικιών) φαίνεται ότι όλο το αμυντικό-στρατιωτικό σύμπλεγμα της Ρωσίας, έχει λάβει τα μαθήματα από τα δύο χρόνια πολέμου: η τοποθέτηση ενός νέου υπουργού άμυνας ο οποίος δεν είναι στρατιωτικός και κατά τα φαινόμενα θεωρείται έντιμος, η βελτίωση στην επιμελητεία, η έμφαση στον καλύτερα συντονισμένο, διακλαδικό τρόπο πολέμου, η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων σε επίπεδο πυραυλικών συστημάτων και drones αποτελούν μερικά μόνο από τα δύσκολα μαθήματα που διδάχτηκαν οι Ρώσοι πολεμώντας.

Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν αποκτά ειδικό ενδιαφέρον η δήλωση στην οποία φέρεται να προέβη ο ΓΓ του ΝΑΤΟ σχετικώς με την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Όπως φέρεται να είπε, αυτό που προέχει τώρα είναι η άμυνα της Ουκρανίας, διότι αν ηττηθεί τι νόημα θα έχει η ανοικοδόμησή της; Στην πραγματικότητα, το ρητορικό ερώτημα εμπεριέχει μια πρόβλεψη: ότι αν ηττηθεί η Ουκρανία θα ηττηθεί ολοκληρωτικώς. Όπως γράφαμε πριν ακόμα αρχίσει η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» της Ρωσίας, το τέλος αυτής της ιστορίας ή τουλάχιστον η επόμενη μείζων στάση της είναι στο Κίεβο. Η ένωση του Ντονμπάς με τη Ρωσία αρκούσε για να μπει έστω άνω τελεία στον πόλεμο που ξεκίνησε το 2014-2015, μέχρι περίπου το Μάρτιο του 2022. Τότε όμως παρενέβη ο Μπόρις Τζόνσον ως ο λαγός των ΗΠΑ και τίναξε στον αέρα μαζί με τις μαριονέττες του Κιέβου την όποια προοπτική άμεσης ειρήνευσης.

Επειδή λοιπόν η Ουκρανία ηττάται και δε φαίνεται τίποτα ικανό να ανατρέψει την ήττα της (ούτε η νέα στρατιωτική βοήθεια, ούτε οι νατοϊκοί στρατιώτες που κεκαλυμμένα βρίσκονται στα εδάφη της, ούτε η διευρυνόμενη επιστράτευση) σιγά-σιγά όλοι αναγνωρίζουν ότι η ήττα της Ουκρανίας (μάλλον) θα είναι ολοκληρωτική. Δεν είναι βέβαιο αν θα δούμε ρωσικά τεθωρακισμένα στους δρόμους του Κιέβου. Είναι πιθανό να μη θέλουν οι Ρώσοι να καταβάλουν το κόστος για μια τόσο εντυπωσιακή νίκη, εκτός και αν καταστεί αναγκαίο ή τους «προσφερθεί» με πολύ χαμηλό αριθμό θυμάτων. Σαφώς προτιμούν μια

γρήγορη κατάρρευση των ουκρανικών δυνάμεων μέσα από μια τακτική των «χιλίων κοψιμάτων» σε διάφορα σημεία του πολεμικού μετώπου, την αποσύνθεση της εσωτερικής πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης στην Ουκρανία και την εξάντληση των ουκρανικών εφεδρειών. Στο τέλος όμως αυτού του δρόμου όποια και αν είναι η τακτική, καθίσταται ολοένα σαφέστερο ότι η ουκρανική ήττα θα συμπεριλάβει και το Κίεβο με το ερώτημα να είναι κατά πόσο οι δυτικές επαρχίες θα βρεθούν υπό επίσημη ή άτυπη ΝΑΤΟ-πολωνική διοίκηση.

Παραλλήλως και χωρίς να υποστηρίζουμε ότι υφίσταται κοινό επιχειρησιακό επιτελείο μεταξύ ουκρανικού μετώπου και παλαιστινιακού (δεν υπάρχει αντίστοιχο ρεπορτάζ) φαίνεται πολύ λογικό να υφίσταται ένας άτυπος αλλά ουσιαστικός συντονισμός μεταξύ τους, προφανώς με κομβικό το ρόλο του Ιράν. Η ταυτόχρονη φθορά ΝΑΤΟ-Ουκρανίας και ΝΑΤΟ-Ισραήλ αποδυναμώνει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στρατιωτικώς, διεθνπολιτικώς αλλά και στο εσωτερικό τους.

Για τις ΗΠΑ πρόκειται για εφιάλτη: μετά τη Σαϊγκόν Νο2 (ή αλλιώς την Καμπούλ) τίθεται επί τάπητος η προοπτική μιας Σαϊγκόν Νο3 (ή αλλιώς Καμπούλ Νο2) στο Κίεβο, ενώ στη Μέση Ανατολή κινδυνεύουν (και εμείς ελπίζουμε και προσδοκούμε) να ζήσουν μια μέχρι πρότινος αδιανόητη καταστροφή της πολιτικής τους στο και δια του Ισραήλ. Ο εφιάλτης μπορεί βραχυπρόθεσμα βεβαίως να αφορά άμεσα τον ίδιο τον Μπάιντεν αλλά στην πραγματικότητα συμπεριλαμβάνει και τον Τραμπ ο οποίος ναι μεν να κομπορρημονεί αλλά πολύ απέχει από το να έχει οποιοδήποτε ειρηνευτικό σχέδιο για οποιαδήποτε από τις δύο περιοχές. Ποιος ξέρει λοιπόν; Ίσως δούμε σχετικώς σύντομα κάποιο ελικόπτερο να απογειώνεται και από την πρεσβεία των ΗΠΑ στο Κίεβο.

Πηγή: kosmodromio.gr

Το πραγματικό περιεχόμενο του πολιτικού προγράμματος του κόμματος Βελόπουλου, ενόψει και των ευρωεκλογών

Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου εισπράττει δημοσκοπικά από τη φθορά της ΝΔ, με την ώθηση ορισμένων ΜΜΕ, αλλά και παραγόντων εντός και εκτός ΝΔ, που θέλουν να στείλουν «μηνύματα» στην κυβέρνηση, στο βαθμό που σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνεται αν θα πέσει.Με σύνθημα την «τιμωρία» του Μητσοτάκη για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, η Ελληνική Λύση είναι «βολική», όπως όλη η Ακροδεξιά, σαν εκτόνωση της λαϊκής δυσαρέσκειας χωρίς αμφισβήτηση βασικών κυβερνητικών επιλογών. Το εκρηκτικό κοινωνικό πρόβλημα αναμιγνύεται με το χουντικό «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια», με στόχο να μείνουν τα λαϊκά στρώματα μακριά από κάθε συλλογική διεκδίκηση, δέσμια του ατομικού δρόμου και της λογικής του ανταγωνισμού.

Εξάλλου, παρά τις προεκλογικές σκοπιμότητες, η Ελληνική Λύση στάθηκε κοντά στη ΝΔ. Στήριξε το καλοκαίρι την κυβέρνηση στην πρώτη μετεκλογική κρίση που αντιμετώπισε με τις καταστροφικές πυρκαγιές στο αιωνόβιο δάσος της Δαδιάς στον Έβρο, αναπαράγοντας την κυβερνητική προπαγάνδα για σαμποτάζ προσφύγων, ενώ πλειοδότησε στο πογκρόμ που εξαπολύθηκε από ακροδεξιά στοιχεία. Ψήφισε μαζί της στη βουλή την αντικατάσταση της διοίκησης στην ΑΔΑΕ, διασφαλίζοντας σύνθεση που δεν θα αποφάσιζε «εκτός γραμμής» για τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ, αλλά και για τον διορισμό νέων μελών του ΕΣΡ. Με αντάλλαγμα, όπως καταγγέλθηκε, την απαλλαγή του Βελόπουλου από πρόστιμο του ΕΣΡ, ύψους 2 εκατ. ευρώ! Πρέπει να σημειωθεί δε ότι ειδικά στις ψηφοφορίες στην Ευρωβουλή η στάση της Ελληνικής Λύσης και της ΝΔ ήταν κοινή σε ποσοστό 54%, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η ΚΑΠ που τσακίζει την φτωχομεσαία αγροτιά, η υπεράσπιση των λόμπι του ευρωκοινοβουλίου, η έκθεση για τον σιδηρόδρομο (2021) με την εμμονή στις ιδιωτικοποιήσεις που οδήγησαν στο έγκλημα των Τεμπών, αλλά και η υποστήριξη του Ισραήλ.

Παράλληλα,στο πρόγραμμα της Ελληνικής Λύσης περιέχονται και νομιμοποιούνται μια σειρά από μέτρα που νομοθέτησε η ΝΔ, από την είσοδο του ιδιωτικού τομέα στο ΕΣΥ και τα ιδιωτικά ΑΕΙ, μέχρι την αύξηση των εξοπλισμών. Η άμεση καταδίκη, επίσης, της επιχείρησης της παλαιστινιακής αντίστασης τον περασμένο Οκτώβρη στη Γάζα σαν «αποτρόπαια τρομοκρατική επίθεση της τουρκοκίνητης Χαμάς», κατέδειξε ότι παρά τις κορώνες ενάντια στη «νέα τάξη», η Ελληνική Λύση δεν αμφισβητεί το ευρωνατοϊκό πλαίσιο. Στο πρόγραμμά της δεν μπαίνει θέμα για τη συμμετοχή της χώρας σε ΝΑΤΟ, ΕΕ και ευρώ. Η Συμφωνία των Πρεσπών δεν αμφισβητείται,πέρα από μια αόριστη δέσμευση για κοινοβουλευτικό έλεγχο αναφορικά με την εγκυρότητά της, η οποία στην πράξη εγκαταλείφθηκε.

Το πρόγραμμά της δίνει το στίγμα των πραγματικών στοχεύσεων και δεσμεύσεων, σε αντίθεση με τις τηλεοπτικές γενικολογίες για «αντιλαϊκή πολιτική». Στο φλύαρο κείμενο των 458 σελίδων συνυπάρχουν αντικομμουνισμός, νεοσυντηρητισμός και ακραίος νεοφιλελευθερισμός, ενώ ο δήθεν τεχνοκρατικός λόγος συνοδεύεται από θρησκοληψία, εθνικισμό, ρατσισμό.

Η κεντρική ιδέα που το διαπερνά είναι η ανάγκη να στηριχτεί με κάθε τρόπο η επιχειρηματικότητα που πλήττεται μετά τη μεταπολίτευση, με μείωση της φορολογίας στο 15%, αλλά και επιπλέον φοροελαφρύνσεις, εκπτώσεις, απαλλαγές, νομικές διευκολύνσεις. Όπως κάνει η Ακροδεξιά σε διεθνές επίπεδο, η Ελληνική Λύση δίνει βάρος στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των λιγότερο διεθνοποιημένων κλάδων και επιχειρήσεων, καθώς και όσων βρίσκονται πιο κοντά στην πρωτογενή παραγωγή. Την πίεση από την κρίση, τα μνημόνια και τη στρατηγική της ΕΕ την χρεώνει στις «ελίτ της παγκοσμιοποίησης», στις οποίες αποδίδονται επίσης η μετανάστευση και η προσφυγιά.

Η απάντηση που δίνεται είναι η διεκδίκηση ενός άλλου μείγματος της κυρίαρχης νεοφιλελεύθερης πολιτικής, που θα απαλύνει τις οικονομικές συνέπειες οι οποίες αφορούν θιγόμενα αστικά συμφέροντα. Μόνιμο μοτίβο είναι οι εκκλήσεις για ρυθμίσεις σε χρέη και οφειλές, χωρίς όμως να θίγονται οι τράπεζες, για αξιοποίηση των ΕΣΠΑ και μετρημένα βήματα στην στρατηγική της ΕΕ, για παράδειγμα, προς την λεγόμενη «πράσινη οικονομία». Από την άλλη, κυριαρχούν ρατσισμός και κρατική βία για πρόσφυγες και μετανάστες που θεωρούνται όργανα σχεδιασμών «αφελληνισμού». Είναι χαρακτηριστικές οι προτάσεις για στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων σε ακατοίκητα νησιά και για διακρίσεις στην πρόσβαση στη δημόσια υγεία.

Την ίδια στιγμή, αν και καταγγέλλονται οι ιδιωτικοποιήσεις, δεν μπαίνει θέμα κρατικοποιήσεων, παρά μόνο ο στόχος «να κάνουν τη δουλειά τους» το «Υπερταμείο», η Fraport, η Hellenic Train κ.ο.κ. Δεν τίθεται ούτε ζήτημα κατάργησης των μνημονιακών νόμων για ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό, ενώ αντίστοιχα οι μύδροι για την ακριβή ενέργεια δεν οδηγούν σε θέση για κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας. Για την εκπαίδευση, το πρόγραμμα της Ελληνικής Λύσης ταυτίζεται ουσιαστικά με τα νομοσχέδια που πέρασε ή σχεδιάζει η ΝΔ. Μέχρι και η πανεπιστημιακή αστυνομία υπάρχει μαζί με τα ιδιωτικά ΑΕΙ, τον νόμο για τα οποία δεν ψήφισε καιροσκοπικά, λόγω της απήχησης των φοιτητικών κινητοποιήσεων.

"Κάλπικος αντικυβερνητισμός, ταύτιση σε καίρια ζητήματα με τη ΝΔ, στήριξη ΕΕ και ΝΑΤΟ "

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που από τις πρώτες σελίδες του προγράμματος ξορκίζεται η ταξική πάλη, ως διχαστική για το έθνος και μαζί της ο συνδικαλισμός, το φοιτητικό κίνημα και τα δικαιώματα των μεταναστών και προσφύγων. Στο στόχαστρο μπαίνει ο δημόσιος τομέας που εμφανίζεται ως εχθρός της ανάπτυξης, ενώ οι εργαζόμενοι σε αυτόν ψευδώς θεωρούνται ανέγγιχτοι από το μνημόνιο και την αντιλαϊκή πολιτική, αλλά και συνεχώς αυξανόμενοι. Την ώρα δε που υποστελεχώνονται όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες, ο Βελόπουλος ζητάει απολύσεις μέσω της αξιολόγησης.

Όπως είναι αναμενόμενο, ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός των αστικών τάξεων έχει κεντρική θέση στο πρόγραμμα, με στίγμα εθνικιστικής πλειοδοσίας, μιλιταρισμού και φιλοπόλεμης προπαγάνδας. Απουσιάζει όμως κάθε στοιχείο «ρωσοφιλίας», που έντεχνα η προπαγάνδα αποδίδει στην Ελληνική Λύση, πέρα από γενικότητες για περί φιλικών σχέσεων. Είναι όμως φανερές οι επιρροές από τον Τραμπ, ενώ το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ εμφανίζεται πρότυπο για μίμηση.

Συμπερασματικά, ο Κ. Βελόπουλος,ο οποίος ως βουλευτής του ΛΑΟΣ ψήφισε το πρώτο μνημόνιο του Γ. Παπανδρέου, διεκδικεί παράλληλα με την ευρωπαϊκή ακροδεξιά να μην είναι «εργαλείο» μιας χρήσης. Στοχεύει να γίνει ισότιμος εταίρος στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας και της ΕΕ των ακραίων ανισοτήτων και του πολέμου. Αυτή η τάση ευνοείται στο βαθμό που η λαϊκή δυσαρέσκεια δεν συναντά πλαίσιο διεκδικήσεων και στόχων ανατροπής

Πηγή: prin.gr