Βαγγέλης Γέττος

Εν μέσω του προπαγανδιστικού ορυμαγδού που επικρατεί εναντίον και της παραμικρής κίνησης της κυβέρνησης, αναρωτιέμαι: γιατί, ενώ, εδώ και πάνω από 20 χρόνια, πρόσφυγες και μετανάστες πέθαιναν ή σκοτώνονταν στα χερσαία ή θαλάσσια σύνορα της χώρας, τα ελληνικά ΜΜΕ αποφάσισαν τώρα να καταστήσουν πρώτο θέμα τους το μεταναστευτικό και το προσφυγικό;

Υποπτεύομαι ότι ο λόγος αυτού του όψιμου ενδιαφέροντος από πλευράς μιντιακού κατεστημένου  δεν είναι ο πρωτοφανής όγκος των εν λόγω ρευμάτων ούτε οι καθημερινές επίσης πρωτόφαντες τραγωδίες. Άλλωστε, σε καμία περίπτωση τα κυρίαρχα ΜΜΕ δεν επιδεικνύουν κάποια στάση ανοχής ή, ακόμα περισσότερο, συμπάθειας προς την απελπισία των ξεριζωμένων.

Κάποιες θεσμικές αντιδράσεις, αυτή την περίοδο, είναι χαρακτηριστικές.Ο Δήμαρχος Ραφήνας - Πικερμίου καθώς και η Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου προέβησαν σε ενδιαφέρουσες δηλώσεις επ’ αφορμή της στέγασης προσφύγων σε γήπεδο του Δήμου και της έλευσης άλλων στην Λέσβο, αντίστοιχα. Και οι δύο, πάνω-κάτω, εξήγησαν ότι οι πρόσφυγες βρίσκονται εκεί προσωρινά, μόνο. Και οι δύο, όπως και πολλοί άλλοι τοπικοί άρχοντες, φαντάζομαι, ζήτησαν την άμεση αποχώρηση των προσφύγων από την «επικράτειά» τους. Εκτός της αναβίωσης μιας ρητορικής τύπου «όχι ΧΥΤΑ στην πόλη μας», ποιο είναι το ενδιαφέρον σε αυτές τις δηλώσεις που αναπαρήχθησαν κατ’ επανάληψη από όλα σχεδόν τα κυρίαρχα ΜΜΕ;

Από μία απόλυτη σύμπλευση με τις πιο σκληροπυρηνικές φωνές που ζητούσαν νεκρούς στο Αιγαίο στο όνομα της διαφύλαξης του αδιαπέραστου των συνόρων, τα  ΜΜΕ αλλάζουν ελαφρώς την απόχρωση της μέχρι τώρα στάσης τους: αποδέχονται το ανθρωπιστικά επείγον της διάσωσης των ναυαγών αλλά, στη συνέχεια, ταυτίζονται με μία κατασταλτική λογική που εντοπίζει την επίλυση του προσφυγικού προβλήματος στους δουλεμπόρους και στα διεθνή δίκτυά τους. Τελικά το μόνο πρόβλημα των προσφύγων είναι ότι οι βάρκες τους βυθίζονται. Τελικά οι πρόσφυγες, για τα ΜΜΕ και για την ευρεία ελληνική και ευρωπαϊκή (ακρο)δεξιά, είναι, απλώς, ναυαγοί.

Αυτή η μεταμοντέρνα σύλληψη της προσφυγιάς δεν εκκινεί από το πρόβλημα του ανθρώπου αλλά από το πρόβλημα του διασχίζοντος τα σύνορα. Η προσφυγιά οφείλεται, λοιπόν, στους δουλεμπόρους και όχι στον πόλεμο και τις θρησκευτικές ή πολιτικές διώξεις. Μέσο αντιμετώπισης της προσφυγιάς είναι το ποινικό δίκαιο και όχι η πολιτική απόφαση.

Η Ε.Ε., άλλωστε, επιδιώκει, όταν δεν οργανώνει, τη συνέχεια των εχθροπραξιών από την Κριμαία μέχρι τη Λιβύη και ο «πόλεμος εναντίον των δουλεμπόρων» δεν είναι παρά μία πτυχή της παρέμβασής της στο εμπόλεμο αυτό τόξο.

Ο «τεχνοκρατικός ανθρωπισμός» που επιδιώκει να εγκλωβίσει ανθρώπους που κινδυνεύουν, καταλήγει για ακόμη μία φορά στη θηριωδία. Και αν τα κέντρα κράτησης μεταναστών και προσφύγων έκλεισαν για ποικίλους λόγους τον κύκλο τους, τότε βρέθηκε μία καλύτερη λύση: ολόκληρες χώρες μετατρέπονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η καταστολή γενικεύεται και η εικόνα της αρίας ασφάλειας αποκαθίσταται.

* Ο Βαγγέλης Γέττος είναι νομικός και παραγωγός στο Κόκκινο 107,7 Πάτρας

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Ο υπουργός Ναυτιλίας, Θοδωρής Δρίτσας, σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο της «Εφ.Συν.» Χριστίνα Παπασταθοπούλου | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ / ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ο επιχειρηματικός κόσμος της ακτοπλοΐας ζήτησε από τους εταίρους να διερευνήσουν τη μείωση των οργανικών συνθέσεων στα πλοία τους, αποκαλύπτει ο αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρής Δρίτσας μιλώντας στην «Εφ.Συν.» και ξεκαθαρίζει ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα δεχτούν να παραμείνει ως διαπραγματεύσιμο ζήτημα στις συζητήσεις με τους δανειστές η περαιτέρω μείωση των οργανικών συνθέσεων στα πλοία της ακτοπλοΐας.

Υποστηρίζει ότι το φαινόμενο της απλήρωτης ναυτικής εργασίας το κληρονόμησε και το «πήρε επάνω του», ενώ οι προηγούμενες κυβερνήσεις το είχαν αποφύγει, τονίζει ότι πριν ανοίξει οποιαδήποτε συζήτηση για την αξιοποίηση του ΟΛΠ θα πρέπει να κατοχυρωθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του λιμανιού και κάνει γνωστό ότι το θέμα του διαγωνισμού παραμένει ανοιχτό. Δηλώνει αισιόδοξος για τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως δεν είναι δυνατόν να τρελαθεί η Ευρώπη, να τρελαθεί το σύμπαν.

• Ενα από τα «αγκάθια» που κληρονομήσατε είναι η απλήρωτη ναυτική εργασία. Σύμφωνα με τα ναυτεργατικά σωματεία στο 65% των ακτοπλοϊκών πλοίων σήμερα υπάρχει πρόβλημα. Εσείς δηλώνετε ότι έχετε κάνει ό,τι μπορούσατε. Πώς εξελίσσεται η κατάσταση;

Ενας υπουργός που συμμετέχει σε κυβέρνηση της Αριστεράς ποτέ δεν θα προβάλει το επιχείρημα πως έκανε ό,τι μπορούσε, και δεν έχω υποστηρίξει κάτι τέτοιο, όσο το πρόβλημα των εργαζομένων παραμένει άλυτο. Ισχυρίζομαι ότι για πρώτη φορά σε αυτό το υπουργείο έχουν ληφθεί συνδυαστικές πρωτοβουλίες σε πολλά επίπεδα. Το θέμα υπάρχει από μόνο του ως πολύ σοβαρό πρόβλημα, το ανέδειξαν οι αγώνες των εργαζομένων, αλλά πολιτικά το ανέδειξε αυτή η κυβέρνηση. Και εγώ δεν το απέφυγα, το πήρα επάνω μου.

• Θα μπορούσατε να το είχατε αποφύγει;

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις το είχαν αποφύγει. Αυτή η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να είχε κάνει κάτι τέτοιο, γιατί ακριβώς είναι μια άλλη κυβέρνηση.

• Τα ναυτεργατικά σωματεία όμως είναι απέναντί σας. Γιατί;

Η κριτική που δέχομαι από τα σωματεία είναι θεμιτή μέχρι ένα βαθμό γιατί οφείλουν να εκπροσωπήσουν τα μέλη τους όσο το ζήτημα δεν λύνεται. Ομως το πρόβλημα συνδέεται με τη γενικότερη οικονομική κρίση στη χώρα μας, με την ιδιαίτερη κρίση σ’ ένα τμήμα της ακτοπλοΐας και επομένως η λύση του δεν μπορεί να είναι μονομερής, απλή.

«Είμαι αισιόδοξος επικαλούμενος τη λογική. Δεν είναι δυνατόν να τρελαθεί η Ευρώπη, δεν είναι δυνατόν να τρελαθεί το σύμπαν», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Θοδωρής Δρίτσας | ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ / ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Το υπουργείο δεν είχε εργαλεία για να επιβάλει τα χρήματα των επιδοτούμενων ακτοπλοϊκών γραμμών να πηγαίνουν στους εργαζόμενους. Κάναμε μεγάλες προσπάθειες και ένα μέρος αυτών των προσπαθειών είναι η ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου. Μέσα από διάλογο με όλες τις πλευρές προχωράμε στην τελική νομοθετική ρύθμιση.

• Οι ακτοπλόοι είχαν δεσμευτεί, όταν συναντηθήκατε, ότι μέχρι το Πάσχα του 2015 θα έχει ομαλοποιηθεί το πρόβλημα. Κάτι που δεν συνέβη τελικά και το παραδεχτήκατε και εσείς στη Βουλή. Πώς το σχολιάζετε;

Το μεγάλο μερίδιο ευθύνης σ’ αυτή την ιστορία το έχουν οι ακτοπλόοι. Εκείνοι είναι οι εργοδότες και οφείλουν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις απέναντι στους εργαζόμενους, είτε εκτελούν επιδοτούμενα δρομολόγια είτε όχι. Εμείς πρέπει να πάρουμε όλα εκείνα τα μέτρα, και αυτό κάνουμε, ώστε να διαμορφώνονται όροι που να λειτουργεί η ακτοπλοΐα, να υπάρχουν εργαζόμενοι και όροι για να πληρωθούν. Οπου αυτό δεν γίνεται παρεμβαίνουμε διορθωτικά. Γνωρίζουμε ότι αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα που το γεννάει η πολιτική μας, το έχουν γεννήσει οι προηγούμενες πολιτικές και ελπίζουμε ότι με τη δική μας πολιτική θα λυθεί.

• Παρ’ όλα αυτά βλέπουμε τους εταίρους να παρεμβαίνουν στον κλάδο της ακτοπλοΐας και να ζητούν μείωση των οργανικών συνθέσεων. Μετά τη δική σας άρνηση η συζήτηση πάγωσε. Πώς θα αντιμετωπίσετε αυτή την απαίτηση;

Υπάρχουν πολύ σοβαρές ενδείξεις ότι έχει εμφιλοχωρήσει στη διερεύνηση των εταίρων το ενδεχόμενο περαιτέρω μείωσης οργανικών συνθέσεων στην ακτοπλοΐα, όχι από δική τους πρωτοβουλία, αλλά από πρωτοβουλία κύκλων του επιχειρηματικού κόσμου της ακτοπλοΐας. Αυτό δεν είναι καθόλου θεμιτό και παραδεκτό. Κάθε πλοίο πρέπει να διαθέτει επαρκή στελέχωση ώστε να εξασφαλίζεται η εξυπηρέτηση των επιβατών, αλλά κυρίως η δυνατότητα να παρέχονται σε όσους εργάζονται μέσα σ’ αυτό υπηρεσίες ασφάλειας. Το Norman Atlantic έχει χτυπήσει μια πολύ ισχυρή καμπάνα. Δεν είναι δυνατόν μέλη πληρωμάτων να μην είναι ναυτικοί έτοιμοι να δώσουν κάθε βοήθεια σε περίπτωση κινδύνου. Σε αυτή την κατεύθυνση επανεξετάζουμε όλες τις μειώσεις οργανικών συνθέσεων και σε καμιά περίπτωση δεν θα δεχτούμε να παραμείνει ως διαπραγματεύσιμο θέμα η περαιτέρω μείωσή τους.

• Από την ημέρα που αναλάβατε υπουργός μέχρι και σήμερα παραμένετε σταθερός στη θέση σας ότι ο ΟΛΠ πρέπει να κρατήσει τον δημόσιο χαρακτήρα του. Σε ποια φάση βρίσκονται τα κυβερνητικά σχέδια γι’ αυτό το θέμα;

Ο διαγωνισμός του ΟΛΠ παραμένει ανοιχτός. Το ζήτημα όμως δεν είναι τι γνώμη έχω εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος για το λιμάνι. Η ευρωπαϊκή πρακτική σε πολλές περιπτώσεις, αλλά ακόμα και η διεθνής, ξεκινά από το δημόσιο λιμάνι. Αφετηριακός πυλώνας για οποιαδήποτε διαχείριση ενός λιμανιού ως παραγωγικής μονάδας είναι ο δημόσιος χαρακτήρας του. Σε κάθε μεγάλο λιμάνι οριοθετείται και μάλιστα με νομοθετική κατοχύρωση ο δημόσιος χώρος σε όλες τις παραμέτρους. Πριν ανοίξει οποιαδήποτε συζήτηση για την τύχη του λιμανιού θα πρέπει να κατοχυρωθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του. Και μετά μπορεί να συζητήσει, να διαφωνήσει ο καθένας αναφορικά με το πώς αξιοποιεί, τι είδους επενδύσεις γίνονται και από ποιον ή τι είδους συνεργασίες ή οτιδήποτε άλλο. Εάν δεν το εξασφαλίσουμε αυτό κάθε συζήτηση πάει σε άλλα επίπεδα.

• Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δηλώσει ότι εάν γίνει κυβέρνηση θα επανεξετάσει από μηδενική βάση τη φορολογία των εφοπλιστών. Μέχρι σήμερα το θέμα αυτό δεν το έχει αγγίξει. Τι λέτε εσείς;

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτό το θέμα δεν υπήρχε ούτε στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ούτε στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, γιατί αυτά τα ζητήματα -φορολόγηση των εφοπλιστών και των εταιρειών- συνδέονται με ρυθμίσεις συνταγματικού χαρακτήρα, επομένως δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να τεθεί άμεσα. Τέτοια ζητήματα θα αξιολογηθούν στο πλαίσιο της φορολογικής μεταρρύθμισης που επεξεργαζόμαστε. Εχουμε θέσει την ουσία του ζητήματος, ότι με βάση το Σύνταγμα όλοι οι Ελληνες πολίτες πρέπει να συμμετέχουν αναλογικά σύμφωνα με τις δυνατότητές τους στα δημόσια βάρη και προς αυτή την κατεύθυνση κινείται η πολιτική μας. Εξάλλου δεν είναι μόνο η φορολογία. Υπάρχουν κι άλλοι τομείς στους οποίους οι Ελληνες εφοπλιστές, οι εταιρείες και όλος ο επιχειρηματικός κόσμος μπορούν να συμβάλουν στη μεγιστοποίηση των κοινωνικών οφελών μέσω των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τους.

• Εάν οι εταίροι επιμείνουν στην υπογραφή μιας συμφωνίας, με την οποία παραβιάζονται οι κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης, τι θα κάνετε;

Εμείς δεν θέλουμε οι υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει και τις έχουμε αποδεχτεί απέναντι στους δανειστές να εξυπηρετηθούν με τέτοιον τρόπο που να συνεχιστεί η πολιτική της ύφεσης και της λιτότητας. Δεν θέλουμε άλλες περικοπές, άλλα υφεσιακά μέτρα. Αυτό δεν είναι πια αίτημα μόνο ελληνικό, είναι ευρωπαϊκό. Η ελληνική κυβέρνηση έχει επεξεργαστεί προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση, οι οποίες να εντάσσονται σ’ ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Αυτό είναι μια πολιτική, είναι μια πρόταση που εξειδικεύεται και σε συγκεκριμένα μέτρα που αποτελεί και το στοιχείο της διαπραγμάτευσης. Φοβούμαι ότι υπάρχουν δυνάμεις στους εταίρους που πιέζουν ώστε να μην ανοίξει αυτή η συζήτηση και να παραμείνουν στο πλαίσιο της προηγούμενης περιόδου, αυτό που αποτυπώθηκε στο e-mail Χαρδούβελη. Η εντολή που έχουμε από τον ελληνικό λαό είναι εντολή να παραμείνουμε στη διεκδίκηση μιας νέας συμφωνίας που θα μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις υποχρεώσεις και στις προοπτικές ανασυγκρότησης της χώρας.

• Είστε αισιόδοξος;

Είμαι αισιόδοξος επικαλούμενος τη λογική. Δεν είναι δυνατόν να τρελαθεί η Ευρώπη, δεν είναι δυνατόν να τρελαθεί το σύμπαν.

«Περίεργη και πρωτοφανής» η είσοδος 500 μεταναστών και προσφύγων μέσα σε μια νύχτα

«Αρνητική και περίεργη» χαρακτηρίζει την είσοδο εκατοντάδων (υπολογίζονται σε περισσότερους από 500) προσφύγων-μεταναστών το Σάββατο στη Μυτιλήνη ο αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρής Δρίτσας, λέγοντας ότι 11 περιστατικά αφίξεων μέσα σε μια νύχτα είναι πρωτοφανές μέγεθος, που γεννά ζητήματα ελέγχου από την απέναντι πλευρά. Τονίζει ότι οργανώνεται βήμα βήμα το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το μεταναστευτικό-προσφυγικό ζήτημα, ότι χρειάστηκε μια νέα εκατόμβη ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη Μεσόγειο, για να ενεργοποιηθεί το ευρωπαϊκό σύστημα και κάνει γνωστό ότι το υπουργείο Ναυτιλίας και το Αρχηγείο του Λιμενικού έχουν ξεκινήσει ένα σχέδιο ενίσχυσης ανθρώπινου δυναμικού των λιμεναρχείων και των δομών του Ανατολικού Αιγαίου.

«Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης κινείται σε πολλαπλά επίπεδα που κανένα δεν μπορεί να υποτιμηθεί», εξηγεί στην «Εφ.Συν.» ο Θ. Δρίτσας, προσθέτοντας πως «το σημαντικότερο είναι οι διεθνείς συνθήκες, οι διεθνείς συμβάσεις του ελληνικού κράτους, η έρευνα διάσωσης, η πρώτη υποδοχή, τα δικαιώματα των προσφύγων και βεβαίως η φροντίδα, ώστε η Μεσόγειος και το Αιγαίο να παραμείνουν θάλασσες ειρήνης και αλληλεγγύης και όχι πεδία έντασης, γιατί αυτό θα μας πάει αλλού. Ταυτόχρονα, πρέπει να αποσυμφορηθεί η πίεση πρωτίστως στα ελληνικά νησιά. Ολη η προσπάθεια συνδυάζεται με τους στόχους της διατήρησης της εσωτερικής συνοχής, της εσωτερικής και εθνικής ασφάλειας».

«Θετικό βήμα» χαρακτηρίζει ο αναπληρωτής υπουργός τις αποφάσεις της πρόσφατης συνόδου κορυφής, «κυρίως για την αύξηση της χρηματοδότησης και για τον σχεδιασμό, ο οποίος κινείται στο να αυξήσει τις δυνατότητες του ελέγχου, αλλά και της έρευνας και διάσωσης. Πιστεύω ότι αυτά, τα οποία αποφασίστηκαν, μπορούν να αποτελέσουν για εμάς ένα πεδίο ενίσχυσης των δικών μας προσπαθειών». Πρόσθεσε πως ετοιμάζεται ένα σχέδιο ενίσχυσης ανθρώπινου δυναμικού των λιμεναρχείων και των δομών του Ανατολικού Αιγαίου.

«Οι άνθρωποι που υπηρετούν εκεί δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, καταπονούνται, ξεπερνούν τον εαυτό τους, ξεπερνούν τις δυνάμεις τους, χρειάζεται γενναία ενίσχυση και σε προσωπικό και σε μέσα. Ηδη τρέχει ένα νομοσχέδιο και πολύ γρήγορα θα έχουμε αποτελέσματα. Επίσης είναι ανάγκη να επιμείνουμε σε διεθνείς, ειρηνευτικές παρεμβάσεις στις χώρες που γεννούν την προσφυγιά και τη μετανάστευση», υπογράμμισε ο Θ. Δρίτσας που έκανε σαφές πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι ο χρόνος:

«Ολα όσα πρέπει να γίνουν τώρα μέσα σε πολύ λίγες μέρες, θα έπρεπε να είχαν γίνει τουλάχιστον τα δυο προηγούμενα χρόνια, με δεδομένο ότι όλες οι εκτιμήσεις για τις εξελίξεις στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή ήταν γνωστές και οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι οι προσφυγικές -κυρίως- ροές θα αυξάνονται συνεχώς. Δεν υπήρχε προετοιμασία και σχέδιο. Υπήρχε μόνο τάση πολιτικής αξιοποίησης του φαινομένου, με φοβικά σύνδρομα και με απαράδεκτη εκμετάλλευση, το οποίο δεν εμφανίστηκε τώρα, υπάρχει χρόνια. Ιδιαίτερα το 2014, το δεύτερο εξάμηνο, είχαμε αύξηση 285% σε σχέση με το 2013. Τώρα πρέπει να προστατευθεί η κοινωνία και ταυτόχρονα να σταθεί όρθια, για να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που δεν το γεννάμε εμείς, αλλά δεν μπορούμε και να το αποφύγουμε. Οφείλουμε με ορθολογικό τρόπο και καλό σχέδιο να το αντιμετωπίσουμε».

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Σε ζωντανή, ουσιαστική και ιδιαίτερα παραγωγική εξελίχθηκε η συζήτηση – εκδήλωση στο στέκι της κίνησης των πολιτών του Μοσχάτου που διοργανώθηκε με αφορμή την εργατική Πρωτομαγιά και είχε στο επίκεντρό της τα μεγάλα προβλήματα των εργαζομένων όπως είναι οι εργασιακές σχέσεις, η ανεργία, οι ΣΣΕ και ευρύτερα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης.

Στην διάρκεια της συζήτησης κατατέθηκαν εμπειρίες από διάφορους εργασιακούς χώρους και αγώνες που αναπτύχθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα, έγινε πλατιά διαλογική συζήτηση γύρω από την τρέχουσα κοινωνική - οικονομική και πολιτική συγκυρία και διατυπώθηκαν σκέψεις, απόψεις και προβληματισμοί σχετικά με τον ρόλο των συνδικάτων στις σημερινές σύγχρονες συνθήκες.

Κοινό στοιχείο στο οποίο συνέκλιναν οι απόψεις των συμμετεχόντων στην σύσκεψη είναι η ανάγκη της οργάνωσης και της κινητοποίησης από τα κάτω, στους χώρους δουλειάς η στενή επαφή και σύνδεση με τους εργαζόμενους και τα προβλήματά τους. Η ανάγκη να δημιουργηθεί ένα αυτόνομο και ανεξάρτητο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα χωρίς την κηδεμονία της εργοδοσίας των εκάστοτε κυβερνήσεων αλλά και του κομματισμού, παράγοντες που έχουν επιδράσει υπονομευτικά στον ταξικό προσανατολισμό της πάλης των εργαζομένων, στην ανάπτυξη των αγώνων και στην χειραγώγησή τους στα πλαίσια του αστικού συστήματος και της διαχείρισης του.

Κατατέθηκαν οι εμπειρίες από τους αγώνες στην ΕΡΤ, στις καθαρίστριες, οι επιχειρησιακοί αγώνες στους άλλους χώρους από όπου συμμετείχαν εκπρόσωποι συνδικάτων και συλλογικοτήτων.

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ που ήταν προσκεκλημένος στην εκδήλωση αναφέρθηκε στους αγώνες των Ναυτεργατών την μνημονιακή περίοδο ενώ έκανε εκτενή αναφορά τόσο στην νέα κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική, για την οποία έως τώρα τα δείγματα γραφής είναι ότι δεν θέτει υπό αμφισβήτηση το αποικιοκρατικό επιχειρηματικό καθεστώς που οικοδομήθηκε την μεταπολεμική περίοδο και διευρύνθηκε την περίοδο μετά την μεταπολίτευση.

Σημείωσε ότι η συνέχιση της ίδιας ναυτιλιακής πολιτικής αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε γενικευμένη σύγκρουση τους Ναυτεργάτες με την κυβερνητική πολιτική και τόνισε ότι η ΠΕΝΕΝ και αυτό το διάστημα είναι η πρωτοπόρος δύναμη που ανέδειξε και παλεύει για την απλήρωτη ναυτική εργασία, την ανεργία, την βελτίωση των συνθηκών δουλειάς και ασφάλειας στα πλοία.

Υπογράμμισε την ανάγκη πρωτοβουλιών για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, την αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων, την αλλαγή του προσανατολισμού στα συνδικάτα, την απόρριψη της ανάθεσης αλλά και της αναμονής για την αντιμετώπιση των συσσωρευμένων εργατικών και λαϊκών προβλημάτων.

Κλείνοντας τόνισε την ανάγκη τα συνδικάτα και οι πρωτοπόροι εργάτες να ακουμπήσουν με σιγουριά στις αξίες, τα ιδανικά και τις αρχές του ταξικού συνδικαλισμού, να μην γίνουν δύναμη ενσωμάτωσης, αδράνειας, παθητικότητας αλλά αντίθετα δύναμη αντίστασης, ανατροπής και αντεπίθεσης για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα της εργατικής τάξης.

Για άλλη μια φορά οι απολυμένοι των Metropolis θα βρίσκονται έξω από τη νέα φιέστα που διοργανώνει ο πρώην εργοδότης τους

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ( ΟΜ. Υ. Λ. Ε )
Οδ. Ανδρούτσου 1 & Κανάρη, 18648-Δραπετσώνα, Τηλ.: 210-4630446, Fax : 210-4614655
E-mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., website : www.omyle.gr
ΕΝΩΣΗ ΜΟΝΙΜΩΝ & ΔΟΚΙΜΩΝ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ ΟΛΠ
Tηλ.: 2104614825 - 2104615721 Fax: 2104611273 E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. www.dockers.gr

Πειραιάς 30.04..2015
                                                                         ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Κυβέρνηση παρά την δέσμευσή της, στις προγραμματικές της δηλώσεις στην Βουλή, για σταμάτημα των διαγωνισμών πώλησης του 67% του Μετοχικού Κεφαλαίου των ΟΛΠ και ΟΛΘ, φαίνεται ότι κάτω από πιέσεις που ασκούνται από μονοπωλιακούς ομίλους και τους θεσμούς (Τρόικα) φαίνεται ότι υπαναχωρεί.
Οι εργαζόμενοι στα Λιμάνια, όπως έχουν διακηρύξει μέσα από τους πολυετείς αγώνες τους, δεν πρόκειται να αποδεχθούν την πώληση του Μετοχικού Κεφαλαίου των ΟΛΠ και ΟΛΘ, όπως και κάθε μορφής ιδιωτικοποίησης των Λιμανιών.
Έτσι η Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμανιών Ελλάδος (ΟΜ.Υ.Λ.Ε) και η Ένωση Λιμενεργατών ΟΛΠ υλοποιώντας τις αποφάσεις των Διοικητικών τους Συμβουλίων προχωράνε σε 24ωρη προειδοποιητική ΑΠΕΡΓΙΑ την Πέμπτη 7/5/2015, συγκέντρωση στον Πειραιά στην Πλατεία Καραϊσκάκη ώρα 10:30 και στη συνέχεια πορεία στο Υπ. Ναυτιλίας.
Επίσης, την Τρίτη 5/5/2015 και ώρα 12:00 θα πραγματοποιηθεί Συνέντευξη Τύπου, στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΟΛΠ, (Ακτή Μιαούλη 10), στην οποία θα γίνει ενημέρωση για τις επιπτώσεις της πώλησης των Λιμανιών και για τις επόμενες δράσεις μας.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
Δημόσια Λιμάνια.
Ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις.
Προσλήψεις προσωπικού στα Λιμάνια.

---------------------------

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ( ΟΜ. Υ. Λ. Ε )

Οδ. Ανδρούτσου 1 & Κανάρη, 18648-Δραπετσώνα, Τηλ.: 210-4630446, Fax : 210-4614655

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., website: www.omyle.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Δ.Σ/ΟΜΥΛΕ, στη συνεδρίαση που πραγματοποίησε σήμερα 27/04/2015, εκτίμησε τη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί αναφορικά με τις ιδιωτικοποιήσεις των Λιμανιών.

Η κυβέρνηση παρά τις δεσμεύσεις της στις Προγραμματικές Δηλώσεις , με βάση τις οποίες και έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης, δεν έχει σταματήσει θεσμικά του διαγωνισμούς ξεπουλήματος του μετοχικού κεφαλαίου των Οργανισμών Λιμένος Πειραιά και Θεσσαλονίκης.

Απεναντίας με αντιφατικές δηλώσεις και διαρροές που αφορούν σε δεσμεύσεις για τη συνέχιση των διαγωνισμών, δημιουργεί « τρομοκρατική ασάφεια» στους εργαζόμενους στα Λιμάνια.

Αποσαφηνίζουμε και γνωστοποιούμε για μία ακόμα φορά ότι:

Οι προκηρύξεις για την πώληση του μετοχικού κεφαλαίου ΟΛΠ & ΟΛΘ στερούνται κάθε νομικής πολιτικής και κοινωνικής νομιμοποίησης.

Δεν υπακούουν σε κανένα αναπτυξιακό σχεδιασμό εθνικής και λιμενικής πολιτικής. Δημιουργούν μονοπωλιακές καταστάσεις προς όφελος ξένων μονοπωλιακών ομίλων. Ιδιαίτερα στον ΟΛΠ   με τη συνέχιση της ευνοϊκής πολιτικής υπέρ της COSCO με τη χαρισματική φορολογική πολιτική και τους   λεγόμενους «Φιλικούς Διακανονισμούς» η συνέχιση της πώλησης αναδεικνύεται σε καραμπινάτο οικονομικό και θεσμικό σκάνδαλο.

Καλούμε τη Κυβέρνηση να δώσει οριστικό τέλος στη πώληση των Ο.Λ.Π. & Ο.Λ.Θ. και να σχεδιάσει άμεσα μια Εθνική Λιμενική Πολιτική με:

• Ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα
• Επενδυτικές πρωτοβουλίες
• Άμεσες προσλήψεις
• Θεσπισμένες εργασιακές σχέσεις και ελεύθερες Συλλογικές Συμβάσεις

Το Δ.Σ./ΟΜΥΛΕ, με βάση τα παραπάνω ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ την προκήρυξη 24ωρης Απεργίας μέσα στο πρώτο 15/νθήμερο του Μάη, με ταυτόχρονη μαζική συγκέντρωση.

Οι εργαζόμενοι στα Λιμάνια έχοντας ως ισχυρή παρακαταθήκη τους Αγώνες που έχουμε δώσει τα τελευταία χρόνια είμαστε ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης στα Λιμάνια.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Νίκος Μπογιόπουλος:

Σαν σήμερα, πριν από ακριβώς 145 χρόνια, στις 22 Απρίλη 1870, γεννήθηκε ο Λένιν. Ο ηγέτης της πρώτης νικηφόρας σοσιαλιστικής επανάστασης στον κόσμο.

    «Εμείς αρχίσαμε... ο πάγος έσπασε... ο δρόμος χαράχτηκε...»! Έτσι περιέγραφε ο ίδιος ο Λένιν, με το μεγαλείο της σεμνότητάς του, το μέτρο της δικής του συμβολής στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός.

    Πολλά χρόνια αργότερα κάποιος που δύσκολα θα μπορούσε να κολλήσει επάνω του η κατηγορία ότι πάσχει από μαρξιστικούς και λενινιστικούς «δογματισμούς», έγραψε:

«Αν ο Μαρξ και ο Λένιν ήταν σήµερα ζωντανοί, θα ήταν βασικοί διεκδικητές του βραβείου Νόµπελ για την οικονοµία. Ο Μαρξ προέβλεψε την προϊούσα εξαθλίωση των εργαζοµένων και ο Λένιν προείδε την υποταγή της υλικής παραγωγής στη συσσώρευση κερδών του χρηµατοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι προβλέψεις τους είναι κατά πολύ ανώτερες από τα “οικονοµικά µοντέλα” που σήµερα βραβεύονται µε Νόµπελ και από τις προβλέψεις των κεντρικών τραπεζιτών, των υπουργών Οικονοµικών και των νοµπελιστών οικονοµολόγων...».

    Τα παραπάνω λόγια δεν προέρχονται από κάποιον υπουργό οικονομικών του πάλαι ποτέ «Συμφώνου της Βαρσοβίας». Προέρχονται από έναν υπουργό οικονομικών του… Ρόναλντ Ρήγκαν! Τον Πολ Κρεγκ Ρόµπερτς.

    Η τοποθέτηση του Ρόμπερτς, που έγινε μόλις πριν από 4 χρόνια και ήταν και η απάντησή του στις διάφορες αστείες θεωρίες που αναπτύσσονταν εκείνη την περίοδο για τον χαρακτήρα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, γεννά ένα ερώτημα: Τι θα έκανε, άραγε, σήμερα ο Λένιν;

    Πώς θα απαντούσε σε ζητήματα που ταλανίζουν την παγκόσμια οικονομία – και την Ελλάδα; Πώς θα απαντούσε πολιτικά (γιατί τι άλλο είναι η πολιτική παρά συμπυκνωμένη οικονομία;) στο ζήτημα, για παράδειγμα, του δημόσιου χρέους; Πώς θα είχε σταθεί απέναντι στην συνακόλουθη χρεοτρομοκρατία που έχει μετατραπεί σε εργαλείο για επιβολή κάθε είδους βαρβαρότητας εναντίον του ελληνικού λαού τα τελευταία χρόνια;

    Πώς θα το έκανε ο Λένιν, λοιπόν;   

    Κατ’ αρχάς ο Λένιν ήταν ο άνθρωπος που με διεξοδικό τρόπο προσδιόρισε αυτό που ζούμε (και) σήμερα: Δηλαδή τον ζυγό του «αποικιακού» και «τοκογλυφικού ιµπεριαλισµού». Έγραφε:

«Ο ιµπεριαλισµός ή η κυριαρχία του χρηµατιστικού κεφαλαίου είναι η ανώτατη εκείνη βαθµίδα καπιταλισµού όπου ο χωρισµός αυτός παίρνει πελώριες διαστάσεις. Η υπεροχή του χρηµατιστικού κεφαλαίου πάνω σε όλες τις υπόλοιπες µορφές κεφαλαίου σηµαίνει κυρίαρχη θέση του εισοδηµατία και της χρηµατιστικής ολιγαρχίας, σηµαίνει ξεχώρισµα µερικών κρατών που κατέχουν τη χρηµατιστική δύναµη, απ’ όλα τα υπόλοιπα».

     Ο Λένιν, επομένως, που δεν ενδιαφερόταν και πολύ αν θα έπαιρνε το… Νόμπελ, αντιλαμβανόταν ότι το θέμα του χρέους, η μετατροπή κάποιων σε μόνιμους πιστωτές και άλλων σε μόνιμους οφειλέτες, δεν είναι ένα «στενά» οικονομικό, αλλά ένα πολιτικό, ένα ταξικό, τελικά, πρόβλημα.

    Αυτός είναι και ο λόγος που - πριν από την Επανάσταση - τόνιζε:

«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν».

    Ο Λένιν, όμως, αυτά που έλεγε τα εννοούσε κιόλας. Έτσι, συνεπής στις προεπαναστατικές του τοποθετήσεις, μετά από την Επανάσταση, και συγκεκριμένα μόλις λίγες εβδομάδες μετά την Επανάσταση είχε ήδη υπογράψει (στις 9 Γενάρη 1918) το Διάταγμα Ακύρωσης όλων των Εσωτερικών και Εξωτερικών Δανείων που είχε υπογράψει η τσαρική και η προηγούμενη αστική κυβέρνηση.

    Ο Λένιν, με απλά λόγια, αρνήθηκε να πληρώνει εγχώριους και ξένους κλέφτες, ληστές, κερδοσκόπους και τοκογλύφους. Και εν ολίγοις, εκείνο που τους είπε ήταν ότι αν θεωρούσαν πως είχαν λαμβάνειν να πήγαιναν να τα πάρουν από εκείνους που τα είχαν ξεκοκαλίσει και όχι από το ρώσικο λαό.

    Στη συνέχεια, παρακολουθώντας τις διεθνείς εξελίξεις, κάπου – κάπου  ειρωνευόταν τους ιμπεριαλιστές όταν εκείνοι απειλούσαν τους Μπολσεβίκους επειδή αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τα χρέη της προεπαναστατικής Ρωσίας προς διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους.

    Σε αυτό το πνεύμα καλούσε περιπαιχτικά το συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς να στείλει ευχαριστήριο τηλεγράφημα στον Βρετανό οικονομολόγο, τον Κέυνς. Αφορμή ήταν το γεγονός ότι ο Κέυνς, βλέποντας ότι λόγω των χρεών ο καπιταλισμός μετά την ειρήνη των Βερσαλλιών τραβούσε προς την χρεοκοπία, τασσόταν υπέρ της μη αποπληρωμής των χρεών και καλούσε τα καπιταλιστικά κράτη να ακυρώσουν και να διαγράψουν τα δημόσια χρέη που είχαν διογκωθεί λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

    Ο Λένιν, στην εισήγησή του προς το συνέδριο, σχολίαζε:

«Εμάς, όμως, όπως ξέρετε αυτά τα χρέη δεν μας ανησυχούν, γιατί εμείς λιγάκι νωρίτερα από την εμφάνιση του βιβλίου του Κέυνς, ακολουθήσαμε τη θαυμάσια συμβουλή του: ακυρώσαμε όλα τα χρέη».

    Προκαλώντας, δε, τα τρανταχτά γέλια και τα θυελλώδη χειροκροτήματα των συνέδρων, πρόσθετε:

«Νομίζω πως θα έπρεπε εξ ονόματος του συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς να στείλουμε ένα ευχαριστήριο σ' αυτούς τους οικονομολόγους - προπαγανδιστές υπέρ του μπολσεβικισμού».

    Ο Λένιν γνώριζε ότι η εν λόγω ασθένεια του καπιταλισμού, η ασθένεια της υπερχρέωσης, είναι τόσο παλιά και τόσο ανίατη που η γιατρειά της δεν θα επερχόταν με επικλήσεις, όπως αυτές του Κέυνς και άλλων αστών οικονομολόγων, στη «γενναιοψυχία» των πιστωτών.

    Οι τοκογλύφοι δεν θα έκαναν ποτέ το «χατίρι» των λαών ώστε να δεχτούν ακύρωση των χρεών τους. Για τούτο ο Λένιν πρότεινε στους λαούς την πολιτική λύση του θέματος:

 «Στο σημείο αυτό  - έλεγε - δεν συμφωνούν οι απόψεις μας με τον Κέυνς» και πρόσθετε: «Νομίζουμε πως για την ακύρωση των χρεών θα αναγκαστούν να περιμένουν κάτι άλλο και να δουλέψουν (σσ: οι λαοί) σε κάποια άλλη κατεύθυνση, χωρίς να υπολογίζουν στη "γενναιοψυχία" των κυρίων καπιταλιστών».

    Αυτή ήταν η πολιτική των Μπολσεβίκων απέναντι στα χρέη τα οποία ξένοι και ντόπιοι τοκογλύφοι είχαν φορτώσει στις πλάτες του ρωσικού λαού.

    Όμως, οι Μπολσεβίκοι, επειδή ακριβώς ήταν κομμουνιστές, δηλαδή και πατριώτες και διεθνιστές, την ώρα που οι πολιτικοί προπάτορες του ελληνικού αστικού πολιτικού κόσμου έστελναν στρατό εναντίον τους, εκείνοι, όσον αφορά την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, να τι έκαναν:

«Ένα άλλο οικονομικό μέτρο της σοβιετικής κυβέρνησης στον εξωτερικό τομέα ήταν η παραίτησή της από το Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (ΔΟΕ), που επέβαλαν το 1897, μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο, οι Μεγάλες Δυνάμεις στην Ελλάδα (...) από την Οχτωβριανή Επανάσταση η Ελλάδα απεκόμισε οικονομικά οφέλη. Η νεαρή Σοβιετική Δημοκρατία, με απόφαση του Δεύτερου Συνεδρίου των Σοβιέτ, απάλλαξε την Ελλάδα από το χρέος που όφειλε στη Ρωσία και ανερχόταν στα 100 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα. Ακόμα, η σοβιετική κυβέρνηση παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στο Άγιο Όρος, καθώς και από τις ιδιοκτησίες του τσαρικού κράτους σε διάφορα ευαγή ιδρύματα στην Ελλάδα (ρώσικο νοσοκομείο στον Πειραιά, το σημερινό Τζάνειο) κλπ.».

    Έτσι αντιμετώπισαν, λοιπόν, ο Λένιν και οι Μπολσεβίκοι τα θέματα του χρέους. Κάλεσαν το λαό και πρωτοστάτησαν ώστε να εγκαθιδρύσει την δική του εξουσία. Και ήταν αυτή η εξουσία που έστειλε, όπως το έλεγε ο Λένιν, το λογαριασμό των χρεών σε εκείνους που τα έκαναν!

***

    Ήταν ακριβώς αυτή η συνέπεια λόγων και πράξεων που κατέστησαν το όνομα του Λένιν παγκόσμιο σύμβολο. Ήταν η επιστημονική του διαύγεια με την οποία ανέπτυξε και συγκεκριμενοποίησε παραπέρα όλα τα συστατικά μέρη του μαρξισμού - τη φιλοσοφία, την πολιτική οικονομία και τον επιστημονικό κομμουνισμό – και ήταν φυσικά ο μεγαλοφυής από μέρους του μετασχηματισμός της πολιτικής επιστήμης σε πολιτική δράση, που εξηγούν γιατί ο Λένιν μαζί με τον Μαρξ και τον Ένγκελς δίκαια θεωρείται ένας από τους τρεις θεμελιωτές της κομμουνιστικής κοσμοθεωρίας.

    Μια κοσμοθεωρία που, όπως έλεγε, δεν είναι δόγμα αλλά εργαλείο για δράση, καθώς αναβλύζει μέσα από το θησαυροφυλάκιο όλων των ανθρώπινων επιτευγμάτων, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς παρωπίδες. 

    Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Λένιν, «αλλεργικός» με τα τσιτάτα και τις ανόητες «ορμήνιες», απευθυνόταν στους νέους – κι ας το κρατήσουμε στη σημερινή επέτειο της γέννησής του – έτσι:  

«Θα ήταν λάθος να νομίζετε ότι είναι αρκετό να αφομοιώσετε τα κομμουνιστικά συνθήματα, τα συμπεράσματα της κομμουνιστικής επιστήμης και δεν χρειάζεται να αφομοιώσετε το σύνολο των γνώσεων, που επακόλουθό τους είναι ο ίδιος ο κομμουνισμός. Ο μαρξισμός είναι παράδειγμα που δείχνει πώς βγήκε ο κομμουνισμός από το σύνολο των ανθρώπινων γνώσεων».

 πηγη: enikos.gr