Με αφορμή την αποστολή του εξώδικου της ΠΝΟ προς τις Εφοπλιστικές Ενώσεις και τον Αναπληρωτή Υπουργό Ναυτιλίας, ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ Αντώνης Νταλακογεώργος δήλωσε στην εφημερίδα "ΤΟ ΧΩΝΙ":

Πάγια θέση της ΠΕΝΕΝ ήταν και είναι ότι το σύνολο των προβλημάτων των Ναυτεργατών οξύνονται και διαρκώς συσσωρεύονται καινούργια ως αποτέλεσμα των ασκούμενων κυβερνητικών πολιτικών.

Αυτό αφορά τόσο την προηγούμενη όσο και την τωρινή κυβέρνηση.

Αφού τα δείγματα της νέας ναυτιλιακής κυβερνητικής πολιτικής είναι στα χνάρια και στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση με τις προηγούμενες μνημονιακές πολιτικές και στην πράξη έως τώρα δεν έχουν μεταβληθεί ούτε στο ελάχιστο οι άξονες και η πολιτική της νέας κυβέρνησης.

Απλήρωτη Ναυτική εργασία, ανεργία, ΣΣΕ, περικοπές σε συντάξεις και επικουρικά, κατάργηση Οίκου Ναύτη, διατήρηση της φοροασυλίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου, κατάργηση του καμποτάζ, επιδείνωση στις εργασιακές σχέσεις, είναι τα βασικότερα από τα προβλήματα που απασχολούν και ταλανίζουν τον ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Η ΠΕΝΕΝ και ο Ναυτεργατικός κόσμος της χώρας μας είναι αποφασισμένοι να κλιμακώσουν τους αγώνες τους και να επιβάλουν άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις στα δίκαια και ώριμα αιτήματά τους.

Για τον σκοπό αυτό προτείνουμε, προετοιμάζουμε και οργανώνουμε την αγωνιστική μας παρέμβαση μέσα και έξω από τα καράβια με στόχο την κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων σε όλες τις κατηγορίες πλοίων σε πανελλήνια κλίμακα για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Δημοσιεύουμε στην συνέχεια το εξώδικο που απέστειλε η Διοίκηση της ΠΝΟ σχετικά με τα προβλήματα των Ναυτεργατών τόσο προς τους αρμόδιους Υπουργούς της Κυβέρνησης όσο και προς τις Εφοπλισιτκές Οργανώσεις.

Γνωστοποίηση αιτημάτων με επιφύλαξη δικαιωμάτων

Της δευτεροβάθμιας Επαγγελματικής Ναυτεργατικής Οργάνωσης με την επωνυμία «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΝΑΥΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ»που εδρεύει στον Πειραιά (Ακτή Μιαούλη 47- 49) και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Γενικό Γραμματέα αυτής Γιάννη Χαλά.

ΠΡΟΣ

Τον Αναπληρωτή Υπουργό Ναυτιλίας κ. Θεόδωρο Δρίτσα, Ενταύθα

Κοινοποιούμενη

1.         Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ.Παναγιώτη Σκουρλέτη, ΑΘΗΝΑ

2.         Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, νομίμως εκπροσωπούμενη, Ακτή Μιαούλη 85, ΠΕΙΡΑΙΑ

3.         Ένωση Εφοπλιστών Ναυτιλίας Μικρών Αποστάσεων νομίμως εκπροσωπούμενη, Ακτή Μιαούλη 81, ΠΕΙΡΑΙΑ

4.         Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας νομίμως εκπροσωπούμενη, Ακτή Μιαούλη 7 - 9, ΠΕΙΡΑΙΑ

5.         Ένωση Πλοιοκτητών Πορθμείων Εσωτερικού νομίμως εκπροσωπούμενη, Γούναρη 2,   ΠΕΙΡΑΙΑ

6.         Πανελλήνια Ένωση Πλοιοκτητών Α/Κ-Φ/Γ Πλοίων μέχρι 500 κοχ νομίμως εκπροσωπούμενη, ΠΕΙΡΑΙΑ

7.         Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο, Πρόεδρο ΔΣ/ΝΑΤ ΕΝΤΑΥΘΑ

=======+======

Κύριε Υπουργέ,

Η Διοίκηση της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας κατά την σημερινή συνεδρίασή της συζήτησε διεξοδικά όλο το φάσμα των προβλημάτων, που αντιμετωπίζει σήμερα η ναυτεργασία, όπως αναπτύσσεται συνοπτικά, στο ΑΠ 527 από 3 Φεβρουαρίου 2015, προς Υμάς έγγραφο της ΠΝΟ και του από 24 Μαρτίου 2015 εξωδίκου μας, επί του περιεχομένου των οποίων δεν μας έχει δοθεί συγκεκριμένη και ουσιαστική απάντηση   και ούτε βέβαια έχει γίνει   από μέρους των αρμοδίων και εμπλεκομένων η οποιαδήποτε ουσιαστική ενέργεια για την επίλυσή τους.

Η Διοίκηση απασχολήθηκε ιδιαίτερα με την δεινή και από κάθε άποψη απαράδεκτη κατάσταση, στην οποία έχουν περιέλθει τα πληρώματα των πλοίων της ΝΕΛ και των περισσοτέρων άλλων εταιρειών, της επιβατηγού ναυτιλίας που σοβεί για πολλούς μήνες και εξαντλεί κάθε όριο υπομονής και ανοχής ακόμη και σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και αναγκάζει τους συναδέλφους μας να διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Παράλληλα, εξέτασε και το δυσμενέστερο για τον κλάδο της ναυτεργασίας αποτέλεσμα, που έχει δημιουργηθεί με τις αλλεπάλληλες μειώσεις στις οργανικές συνθέσεις των πλοίων, ιδιαίτερα εκείνων των επιβατηγών πλοίων, με τις οποίες έχουν ήδη υποβαθμισθεί τα επίπεδα ασφαλείας ξ ATLANTIC”. Είναι κοινή η διαπίστωση ότι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα σήμερα στο σοβαρότατο θέμα της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας του πληρώματος και κυρίως των επιβατών και γενικά των επιβαινόντων στα πλοία αυτά δεν υπάρχει η οφειλόμενη πρόνοια και προστασία.

Η Διοίκηση της ΠΝΟ επαναβεβαίωσε την απόφασή της να υπερασπίσει σθεναρά κάθε συνάδελφο, που διώκεται για την άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για απεργία μέχρι τη οριστική αθώωσή του και την τελική κατάργηση όλων των αντεργατικών διατάξεων με τις οποίες και επιδιώκεται η φίμωση της αγωνιστικής φωνής των Ελλήνων ναυτεργατών.

Επίσης κατά την παραπάνω συνεδρίαση η Διοίκηση της ΠΝΟ απεφάσισε την αποστολή εξωδίκου δηλώσεως, στην οποία θα περιλαμβάνονται, επιπλέον της κατηγορηματικής αποδοκιμασίας και καταδίκης της εκφοβιστικής τακτικής των ποινικών διώξεων σε βάρος ναυτεργατών, που ασκούν νόμιμα, τα συνταγματικώς θεμελιωμένα δικαιώματά τους, στην απεργία και   τα ήδη γνωστά από πολλών μηνών κυρίαρχα και πρώτης προτεραιότητας ζητήματα κοινωνικοασφαλιστικού και εργασιακού περιεχομένου, τα οποία Σας έχουν γνωστοποιηθεί με τα προαναφερόμενα έγγραφα υπομνήματά μας και συνοψίζονται στα ακόλουθα:

1.    Επαναφορά των εργασιακών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των ναυτεργατών στο προ των Μνημονίων και των σχετικών Εφαρμοστικών Νόμων καθεστώς.

2.    Άμεση αντιμετώπιση της όξυνσης της ανεργίας στους Έλληνες ναυτεργάτες  και καταπολέμηση της λεγόμενης «μαύρης» ανασφάλιστης εργασίας, που ανέρχεται στο 50% του συνόλου των εργαζομένων και  στην ανταπόκριση επιτέλους του Γραφείου Εύρεσης Ναυτικής Εργασίας (ΓΕΝΕ) στο ρόλο για τον οποίο ιδρύθηκε,  με  ταυτόχρονη καθιέρωση πάγιας οικονομικής ενίσχυσης των ανέργων  ναυτικών.

3.    Ριζική επανεξέταση των  διατάξεων και  των  αποφάσεων ΥΝΑ   με  τις  οποίες και μειωθήκαν  δραστικά οι συνθέσεις των πληρωμάτων των  πλοίων  της ακτοπλοΐας και των πλοίων Ελλάδας – Ιταλίας.

4.    Οργανικές συνθέσεις Ακτοπλοϊκών-Επιβατηγών πλοίων και ειδικότερα αναστολή της εφαρμογής του Άρθρου 29 του Ν. 4150/2013 περί μειωμένων συνθέσεων στα πλοία της Ακτοπλοΐας, σύμφωνα με τις προτάσεις της ΠΝΟ.

5.    Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας για όλες τις κατηγορίες πλοίων για το 2015.

6.    Εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και της κείμενης νομοθεσίας.

7.    Άμεση διόρθωση και απάλειψη της ρύθμισης (άρθρο 6 παρ. 1) του Κανονισμού, που εγκρίθηκε με την υπ΄αριθμ. 3522.2/08/2013/28-6-2013 κοινή Υπουργική Απόφαση.

8.    Αποκατάσταση της άδικης φορολόγησης των Ελλήνων ναυτεργατών, οι οποίοι, αντί να έχουν μηδενική φορολόγηση λόγω της ιδιομορφίας και των ιδιαίτερα σκληρών και ανθυγιεινών συνθηκών του επαγγέλματος και της ανεκτίμητης προσφοράς τους στην Εθνική οικονομία, υφίστανται περαιτέρω εξοντωτική αύξηση της φορολογίας του εισοδήματός τους.

9.    Άμεση λήψη μέτρων για την ανακούφιση των συνταξιούχων συναδέλφων μας από τις αλλεπάλληλες περικοπές των συντάξεων, κυρίων και επικουρικών, που υπέστησαν την τελευταία πενταετία και την  διασφάλιση του θεσμού των εφάπαξ και την απρόσκοπτη συνέχιση καταβολής του.

10.    Επαναφορά των παροχών του Οίκου Ναύτου προς τους ναυτεργάτες και τις οικογένειές τους στο φυσικό τους φορέα, τον Οίκο Ναύτου, ώστε να σταματήσει η απαράδεκτη και ταπεινωτική ταλαιπωρία των ναυτεργατών, εν ενεργεία και συνταξιούχων, από τον ΕΟΠΥΥ για την προμήθεια των φαρμάκων τους.

11.    Εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης για το θέμα της στέγασης των Υπηρεσιών του ΓΕΝΕ και όχι μεταφορά και μεταστέγαση των Υπηρεσιών του ΓΕΝΕ στο κτίριο του Οίκου Ναύτου.

12.    Διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της Ναυτικής Εκπαίδευσης και κάλυψη των ελλείψεων εκπαιδευτικού προσωπικού των Σχολών της Δημόσιας Ναυτικής Εκπαίδευσης και άμεση απόσυρση   του  ΠΔ 141/2014  με  το  οποίο  και  καταργήθηκαν  οι  δοκιμασμένες μέχρι  σήμερα  ρυθμίσεις  για  την  απόκτηση  του  πτυχίου  ηλεκτρολόγου  ΕΝ και   υλοποιείται  η εισαγωγή  της  ιδιωτικής  εκπαίδευσης  και  στον  χώρο  της  ναυτεργασίας   και  μάλιστα  με  εξίσωση των  πιστοποιητικών που χορηγούνται από τις  ιδιωτικές  σχολές της  ημεδαπής  και αλλοδαπή   με  τα  αντίστοιχα  ελληνικά.

13.    Άμεση υλοποίηση της εξόφλησης των δεδουλευμένων αποδοχών πολλών μηνών στα πληρώματα επιβατηγών πλοίων, ιδιαίτερα εκείνων της ΝΕΛ και γενικότερα των πλοίων της Ακτοπλοΐας όπου εξακολουθούν να υπάρχουν εκκρεμότητες στην εξόφληση των δεδουλευμένων αποδοχών.

Η Διοίκηση της ΠΝΟ εκτίμησε κατά την ως άνω συνεδρίασή της ότι αν και επιδίωξε με τα προαναφερθέντα έγγραφά της, άμεση αντιμετώπιση καί εξεύρεση λύσεων στα συνεχώς διογκούμενα καθημερινά οξύτατα προβλήματα, που εκτρέφουν την εύλογη ανησυχία και την ανασφάλεια στον εργασιακό μας χώρο, εν τούτοις διαπιστώνεται απαράδεκτη αδράνεια και υιοθέτηση απόψεων, τα οποία αντί να θεραπεύουν την κατάσταση, καταστρέφουν ό,τι έχει απομείνει.

Με τις διαπιστώσεις αυτές η Διοίκηση της ΠΝΟ, έκρινε ότι καθίσταται αναγκαίο να σας απευθύνει την παρούσα εξώδικη δήλωση, που επέχει θέση γνωστοποιήσεως αιτημάτων (αρθρ. 36 παρ. lΝ. 330/76) και να δηλώσει ότι θα προχωρήσει σε απεργιακές κινητοποιήσεις για την επίλυση των παραπάνω θεμάτων και ειδικότερα σε χρόνο, που θα προσδιορισθεί με σχετική απόφασή της. Σημειώνεται ότι η αιτιολογία και η πλήρης παράθεση του συνόλου των αιτημάτων μας έγινε με το προαναφερόμενο ΑΠ 527 από 3 Φεβρουαρίου 2015 , έγγραφό μας, καθώς επίσης και στα μεταγενέστερα επι μέρους έγγραφά μας, που σας έχουμε αποστείλει, στα οποία και αναφερόμεθα.

Αρμόδιος δικαστικός Επιμελητής να επιδώσει την παρούσα προς εκείνους, προς τους οποίους απευθύνεται και κοινοποιείται προς γνώση τους και για τις νόμιμες συνέπειες, αντιγράφοντας την ολόκληρη στο αποδεικτικό επιδόσεως του.

Πειραιάς 19 Μαΐου 2015

Με εντολή Διοίκησης

  Γιάννης Χαλάς

Γενικός Γραμματέας ΠΝΟ

Άλλος ένας εργάτης που είχε τραυματιστεί βαριά στην έκρηξη στα ΕΛΠΕ του Λάτση, στις 8 Μαΐου, έχασε σήμερα τη μάχη για τη ζωή.

Πρόκειται για τον Αντώνη Αβράμπου, μόλις 27 ετών, που ήρθε να προστεθεί στους Μπάμπη Δευτεραίο και Ραμαντάν Ντελιλάι οι οποίοι εξέπνευσαν την προηγούμενη Τρίτη.

Ο αρμόδιος υπουργός Παναγιώτης Λαφαζάνης εξέδωσε άλλη μία δακρύβρεχτη ανακοίνωση για τον θάνατο του νεαρού εργάτη, τονίζοντας την ανάγκη «να υπάρξει (από ποιον;;;) σε βάθος και χωρίς κανένα συμβιβασμό και συγκάλυψη, η διαλεύκανση των αιτιών του τραγικού δυστυχήματος και να αποδοθεί με παραδειγματικό τρόπο και χωρίς εξισορροπήσεις, η τιμωρία όσων έχουν άμεση ή έμμεση ευθύνη για την τραγωδία», «ξεχνώντας» ότι δεν βρίσκεται πλέον στην αντιπολίτευση αλλά στην κυβερνητική διαχείριση.

Όπως ανέφερε σε πρόσφατη ανακοίνωσή της η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, «το αίμα των νεκρών και των βαριά τραυματισμένων των ΕΛΠΕ βαραίνει αποκλειστικά την εργοδοσία, που χρησιμοποιεί τους εργάτες ως φθηνή καύσιμη ύλη στη μηχανή της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Έτσι εκτοξεύθηκαν τα κέρδη των ΕΛΠΕ σε 417 εκατ. ευρώ το 2014 έναντι 178 εκατ. ευρώ το 2013. Πιέζοντας για να γίνει γρήγορα η δουλειά, με εξαντλητικές υπερωρίες, χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας, με δεκάδες ανειδίκευτους εργάτες και αύξηση των εργαζομένων στους εργολάβους.

«Δεν χτύπησε καν ο συναγερμός. Δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής. Θα θρηνούσαμε θύματα». «Ούτε καν μας έχουν μετρήσει, μας βάζουν και δουλεύουμε στοιβαγμένοι», κατήγγειλαν οι εργάτες μετά τη φονική έκρηξη της 8ης Μαΐου.

Βαρύτατες ευθύνες φέρουν όλες οι κυβερνήσεις, που επέτρεψαν στο κεφάλαιο να ξεσαλώσει, διαλύοντας τις εργασιακές σχέσεις, διογκώνοντας τις στρατιές των ανέργων, διαλύοντας τους όποιους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους να κυνηγούν το μεροκάματο όπως – όπως, δημιουργώντας το φόντο για εργοδοτικά εγκλήματα όπως στα ΕΛΠΕ.

Βαρύτατες ευθύνες φέρει και η σημερινή κυβέρνηση, που παρά τα μεγάλα λόγια και τα κροκοδείλια δάκρυα για τους νεκρούς και σακατεμένους εργάτες ορκίζεται στην κερδοφορία του κεφαλαίου, διατηρεί άθικτο το μνημονιακό πλαίσιο και ετοιμάζεται να το ενισχύσει με τη νέα συμφωνία, ενώ αφήνει την τήρηση των κανόνων ασφαλείας και του εργατικού δικαίου στο… φιλότιμο των καπιταλιστών.

Εκφράζουμε τα βαθύτερα συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών εργατών και όσων δίνουν ακόμα τη μάχη για τη ζωή.

• Όχι άλλο εργατικό αίμα στη μηχανή παραγωγής κερδών για το κεφάλαιο
• Να πληρώσει η εργοδοσία για το νέο έγκλημα στα ΕΛΠΕ
• Το κεφάλαιο να υποχρεωθεί να πληρώσει για μέτρα ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους δουλειάς.
• Να καταργηθεί το καθεστώς των εργολαβικών συνεργείων μέσα στις επιχειρήσεις.
• Ίσα εργατικά δικαιώματα και μισθοί για όλους τους εργάτες.»

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Η έκθεση  Μικροναυπηγικής του Σπύρου Στρομπούλα πραγματοποιείται από τις 23 έως τις 31 Μαΐου στη Δημοτική Πινακοθήκη (ΚΤΗΡΙΟ ΠΑΛΑΙΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ - ΦΙΛΩΝΟΣ 29 - ΤΗΛ: 2104101402-405), από τις 10:00-19:00 και αποτελεί μια συλλογή ιστορικών και εμπορικών πλοίων σε κλίμακα, της περιόδου 1900-1960.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 25 Μαΐου 2015 και ώρα 18:00 στo αίθριο της Δημοτικής Πινακοθήκης, από τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας,Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού κ .Θεόδωρο Δρίτσα.

Τα πλοία που παρουσιάζει είναι μνήμες και γεγονότα των είκοσι χρόνων δουλειάς στα ναυπηγεία που παραμένουν ζωντανά καθώς δένουν με το χρώμα της σκουριασμένης λαμαρίνας, την ένταση του τεζαρισμένου συρματόσχοινου στο καρνάγιο, την αγωνία του εργάτη στη κρεμαστή σκαλωσιά, το πέταγμα του γλάρου στο ντόκο. Είναι γεγονότα και μνήμες από το Πέραμα που δεν υπάρχει πια αλλά παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα.

Ο Σπύρος Στρομπούλας γεννήθηκε στη Λιβαδειά της Βοιωτίας το 1954. Από το 1974 ζει στην Αθήνα όπου σπούδασε ναυπηγός και εργάστηκε σε ναυπηγεία στο Πέραμα και στην Ελευσίνα. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΒΕΛΑΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ, ΛΕΚΤΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΙΝ(17/5) ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟ

ΕΡ: Η κυβέρνηση λέει ότι διαπραγματεύεται σκληρά. Ποια είναι η πραγματικότητα;  

ΑΠ: Από τις 20 Φλεβάρη επισήμως, αλλά και πριν από αυτή την ημερομηνία ανεπισήμως, η κυβέρνηση αποδέχτηκε τη λογική των προγραμμάτων λιτότητας, με άλλα λόγια τη λογική του Μνημονίου. Στο συγκεκριμένο Γιούρογκρουπ η κυβέρνηση ενέδωσε σε επίπεδο γραπτής συμφωνίας στη γνώριμη οικονομική πολιτική που συσχετίζει τον περιορισμό του δημόσιου χρέους με το σχηματισμό πρωτογενών πλεονασμάτων. Σύμφωνα με τους οπαδούς αυτής της άποψης, ο υψηλός λόγος χρέους/ΑΕΠ προκαλεί αδικαιολόγητα υψηλές τιμές που υπονομεύουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Με αυτή τη λογική η πολιτική της «εσωτερικής υποτίμησης» επιδιώκει, μέσα από το κουτσούρεμα των μισθών, τη μείωση των τιμών και την αποκατάσταση της «ανταγωνιστικότητας». Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση είχε καταγγείλει αυτή την πολιτική για να την αποδεχτεί ως κυβέρνηση στην αποστροφή περί «κατάλληλων πλεονασμάτων» του κοινού ανακοινωθέντος της 20ης Φεβρουαρίου 2015. Άρα οι όποιες διαπραγματεύσεις ακολούθησαν την 20η Φεβρουαρίου αφορούν περισσότερο την επικοινωνιακή διαχείριση του επικείμενου Μνημονίου. Στόχος της κυβέρνησης είναι να παρουσιάσει την όποια συμφωνία επιτύχει ως επωφελέστερη του email Χαρδούβελη και τίποτε περισσότερο.

EΡ: Τι έχει «δώσει» ήδη η κυβέρνηση;  

ΑΠ: Πριν ακόμη καθίσει στο τραπέζι του Γιούρογκρουπ η κυβέρνηση αποδέχτηκε το σύνολο του δημόσιου χρέους βγάζοντας τη λέξη «κούρεμα» από το λεξιλόγιό της. Στη συνέχεια εγκατέλειψε την προεκλογική θέση για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς μιλώντας για πλεονάσματα από 1,4% έως 3,9% του ΑΕΠ. Ακολούθησε η αποδοχή των ήδη δρομολογημένων ιδιωτικοποιήσεων και η εξέταση των υπόλοιπων «κατά περίπτωση». Η δέσμευση για κατάργηση των δυνατοτήτων πρόωρης συνταξιοδότησης ήταν η επόμενη διακήρυξη (επιστολή Βαρουφάκη, 23 Φλεβάρη 2015). Ακολούθησε η παραδοχή ότι η ρήτρα «μηδενικού ελλείμματος» για τις επικουρικές συντάξεις συνεπάγεται μείωση από 25% έως 85% και το αίτημα για αναβολή εφαρμογής για το 2016 (κείμενο Ομάδας Βρυξελλών, 27/03/2015). Στο ίδιο κείμενο η κυβέρνηση αποδέχεται και την αναγκαιότητα ενοποίησης των ταμείων. Τέλος, στην ομιλία Βαρουφάκη (Βρυξέλλες, 7/5/2015) αναφέρεται πρώτη φορά η «συμπίεση από πάνω προς τα κάτω των πιο ψηλών συντάξεων κατά 100 ή 150 ευρώ (συμβολική κίνηση που δείχνει ότι συζητάμε ακόμα και τις κόκκινες γραμμές μας)». Στο παζάρι βρίσκονται ο ΦΠΑ και τα εργασιακά. Για τα εργασιακά φέρεται να έχουν συμφωνήσει στην αναστολή επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων με αντίστοιχη απόσυρση του αιτήματος ομαδικών απολύσεων από την πλευρά των δανειστών.

ΕΡ: Οδηγούν όλα αυτά σε έναν έντιμο συμβιβασμό ή σε νέο Μνημόνιο;  

AΠ: Όταν αποδέχεσαι τη λογική των Μνημονίων, είναι προφανές ότι θα πάρεις νέο Μνημόνιο. Η κυβέρνηση επέλεξε να υπονομεύσει την όποια διαπραγματευτική της θέση πληρώνοντας πάνω από 5,5 δισ. ευρώ στο ΔΝΤ και αρνούμενη ακόμα και στα λόγια να θέσει θέμα εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ. Είναι λοιπόν δεδομένο ότι η όποια συμφωνία προκύψει από τις συζητήσεις κυβέρνησης δανειστών θα οδηγεί σε παράταση της ύφεσης και των τραγικών συνεπειών της για τα λαϊκά στρώματα. Η ένταση της λιτότητας θα εξαρτηθεί από το στόχο του «πρωτογενούς πλεονάσματος». Αυτό φέρεται να έχει συμφωνηθεί στο 2% του ΑΕΠ, κάτι που συνεπάγεται περιστολή δαπανών της τάξης των 2 δισ. ευρώ και εισπρακτικά μέτρα της τάξης των 5 δισ. ευρώ. Επειδή η επικοινωνιακή «μάχη» της κυβέρνησης θα δοθεί στο επίπεδο της έντασης της λιτότητας, ενδέχεται να πάνε τις περικοπές στο ασφαλιστικό για μετά το καλοκαίρι, να αναβάλλουν τη λήψη κάποιων μέτρων κ.λπ. Η ουσία όμως της πολιτικής θα είναι ένα νέο Μνημόνιο.

ΕΡ: Τελικά υπάρχει δυνατότητα φιλολαϊκής πολιτικής εντός του ευρώ και της ΕΕ;  

ΑΠ: Το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης από τη σκοπιά του κεφαλαίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη διατήρηση δεξαμενών φθηνής εργασίας σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Ο ευρωπαϊκό Νότος είναι σίγουρα μια τέτοια περιοχή. Από τη σκοπιά αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μηχανισμός επιβολής λιτότητας για τους πολλούς, όπως έγινε προφανές με την πολιτική των Μνημονίων. Το ερώτημα είναι εάν αυτό είναι το αποτέλεσμα αρνητικών πολιτικών συσχετισμών εντός της ΕΕ ή είναι σύμφυτο με τον ίδιο τον θεσμό. Είναι το δεύτερο. Η ΕΕ, το ευρώ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν συγκροτηθεί στη βάση του λεγόμενου «νέου κλασικού οικονομικού υποδείγματος» του Σικάγου. Αυτό σημαίνει ότι σε μια ελεύθερη καπιταλιστική αγορά το μόνο που χρειάζεται να κάνουν οι αρχές οικονομικής πολιτικής είναι να ορίζουν το κατάλληλο επιτόκιο που θα εξασφαλίσει τη σταθερότητα των τιμών. Η αγορά θα φροντίσει στη συνέχεια. Στο πλαίσιο της τρέχουσας κρίσης τούτο σημαίνει μακροχρόνια λιτότητα για τους πολλούς, ιδιαίτερα σε χώρες με ανταγωνιστικό μειονέκτημα όπως η Ελλάδα.

EΡ:  Οι συστημικές δυνάμεις αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν πως η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ θα είναι καταστροφή…  

AΠ: Προς το παρόν η παραμονή στο ευρώ έχει αποδειχθεί καταστροφή. Μια καταστροφή που απ’ ό,τι φαίνεται θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Ακόμα και το λάιτ σοσιαλδημοκρατικό Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης μοιάζει πλέον μακρινό όνειρο στο πλαίσιο της ΕΕ και του ευρώ.

EΡ: Υπάρχει άλλος δρόμος υπέρ των εργαζομένων και κατά του κεφαλαίου; Ποιες είναι οι συντεταγμένες του;  

ΑΠ: Μια μεταβατική πολιτική σε όφελος των εργαζομένων πρέπει να στοχεύει σε κρατικές επενδύσεις που θα ενισχύουν απευθείας τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Είναι προφανές ότι μια τέτοια πολιτική δεν είναι υλοποιήσιμη στο πλαίσιο του ευρώ και της ΕΕ. Η άμεση στάση πληρωμών, η αποχώρηση από το ευρώ και την ΕΕ, η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και βασικών τομέων της οικονομίας είναι απαραίτητες πολιτικές σταθεροποίησης της παραγωγής. Η όποια οικονομική μεγέθυνση όμως θα προέλθει από κρατικές επενδύσεις που θα στοχεύουν πρωτίστως στην υποκατάσταση εισαγωγών. Θα χρηματοδοτηθούν δε από τη νομισματική κυκλοφορία που με τη σειρά της βασίζεται στα αποθεματικά της Κεντρικής Τράπεζας. Με άλλα λόγια η σημερινή νομισματική κυκλοφορία σε ευρώ που ανέρχεται σε 35 δισ. περίπου θα είναι ο χρηματοδότης της μεγέθυνσης. Σε αυτό το πλαίσιο είναι απαραίτητη η συγκέντρωση και αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνάμεων της οικονομίας, άρα η μονομερής άρνηση του δημόσιου χρέους αποτελεί επίσης προϋπόθεση αυτής της πολιτικής.

ΕΡ: Πώς συνδέεται η αντιΕΕ στάση με τον αντικαπιταλιστικό αγώνα;  

ΑΠ: Η ΕΕ είναι ο βασικός φορέας επιβολής των αναγκαίων αναδιαρθρώσεων για την έξοδο του συστήματος από την κρίση. Δεδομένου ότι η κρίση καθαυτή πηγάζει από τη βασική αντίθεση του συστήματος, την αντίθεση «κεφάλαιο-εργασία», μπορούμε να πούμε ότι η αντιΕΕ στάση είναι τμήμα της γενικότερης αντικαπιταλιστικής πάλης. Πρέπει όμως να έχουμε ξεκάθαρο ότι ο αντικαπιταλιστικός χαρακτήρας της πάλης για αποδέσμευση πηγάζει από το χαρακτήρα της κρίσης. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν είναι σε κρίση γιατί είναι στην ΕΕ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι πρέπει να βγει από την ΕΕ, για να αντιμετωπίσει την κρίση από τη σκοπιά της εργατικής τάξης.

EΡ: Γιατί η Αριστερά δεν μπόρεσε να αντιπαρατεθεί αποτελεσματικά σε αυτό το κύμα μετά την έκρηξη της κρίσης το 2008;  

AΠ: Η Αριστερά δεν ανάδειξε το χαρακτήρα της κρίσης ούτε πρότεινε πολιτικές που να αμφισβητούν την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού. Παρουσίασε την κρίση ως κρίση του χρηματιστικοποιημένου καπιταλισμού, με αποτέλεσμα οι πολιτικές που πρότεινε να περιορίζονται στη ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα ή των ροών ανάμεσα σε πλεονασματικές και ελλειμματικές οικονομίες. Αυτές οι πολιτικές πολύ λίγο είχαν να κάνουν με τα συμφέροντα και τις ανάγκες του λαού. Όταν το θέμα έφτανε στη χάραξη οικονομικής πολιτικής, οι αριστερές προτάσεις περιορίζονταν σε λάιτ σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές κεϊνσιανής έμπνευσης. Το στοίχημα της επόμενης περιόδου είναι η ικανότητα της Αριστεράς να αμφισβητήσει το κίνητρο του κέρδους σαν μοχλό οικονομικής μεγέθυνσης και αυτό να το κάνει στο πλαίσιο ενός άμεσου πολιτικού προγράμματος.

EΡ: Σήμερα βλέπουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά στο όνομα της Αριστεράς και δεν σκίζει τα Μνημόνια αλλά το πρόγραμμά του. Μπροστά στον υπαρκτό κίνδυνο να ταυτιστεί η Αριστερά με αντιλαϊκή διαχείριση πώς τίθεται το ζήτημα της ανασυγκρότησής της;  

AΠ: Η ανασυγκρότηση της Αριστεράς περνά μέσα από την ανάδειξη ενός πολιτικού προγράμματος, ενός πολιτικού στίγματος εάν προτιμάτε. Νομίζω ότι η ιστορία του κομμουνιστικού ρεύματος έχει αρκετά τέτοια παραδείγματα. Πριν από 150 χρόνια δύο νέοι τότε άνθρωποι, ο Μαρξ και Ένγκελς, στο πλαίσιο της μεγάλης κρίσης του 1850 ανέδειξαν το χαρακτήρα της κρίσης και τις αντιφάσεις που την πυροδοτούν. Κατόρθωσαν έτσι να δημιουργήσουν ένα πολιτικό ρεύμα που σημάδεψε την ιστορία. Το πολιτικό τους μανιφέστο, το κομμουνιστικό μανιφέστο, ακόμα και σήμερα είναι επίκαιρο. Τις πρώτες δεκαετίες του 20^ου αιώνα μια επαναστατική μειοψηφία και ας την έλεγαν πλειοψηφία, οι μπολσεβίκοι, κατόρθωσε να συγκλονίσει τον κόσμο δρώντας πάνω στα ερείπια της 2^ης Διεθνούς. Το πέτυχε διότι κατόρθωσε να αναδείξει το χαρακτήρα του πολέμου και να τον εκφράσει σε άμεσο πολιτικό πρόγραμμα. Θεωρώ ότι είμαστε εξοπλισμένοι πολιτικά και ικανοί να αναδείξουμε ένα πολιτικό πρόγραμμα ρήξης με την ΕΕ και εξόδου από την κρίση σε όφελος του λαού. Φρονώ ότι ένα τέτοιο πολιτικό πρόγραμμα θα αποτελέσει τη βάση της ανασυγκρότησης της Αριστεράς στις πολιτικές εξελίξεις που αναπόδραστα θα ξετυλιχτούν το επόμενο διάστημα.

πηγη: iskra.gr

Του antapoΚΡΙΤΗ*

Οι εσωκομματικές δημόσιες κριτικές των στελεχών της αριστερής μειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ πληθαίνουν. Η iskra και το rproject ρίχνουν τροχιοδεικτικές βολές και στελέχη θυμίζουν σε όλους τους τόνους τις κόκκινες γραμμές του κόμματος. Άρθρα επί άρθρων προτρέπουν σε σύγκρουση με τους δανειστές. Ωστόσο υπάρχει ένα ερώτημα που σύσσωμη η εσωκομματική αντιπολίτευση αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι: Θα καταψηφίσουν το επερχόμενο μνημόνιο; Ναι ή όχι;

Οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις της αριστερής μειοψηφίας κάνουν λόγο για το τι «πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ» σαν να αφορά κάποια μελλοντική ανοικτή επιλογή. Η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, ο κόμπος έχει ήδη φτάσει στο χτένι και ο καθένας πρέπει πλέον αναγκαστικά να κάνει τις επιλογές του. Η Αριστερή Πλατφόρμα κινήθηκε εδώ και χρόνια με την αφήγηση ότι ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ δε θα επιτρέψει να εφαρμοστούν πολιτικές λιτότητας από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ότι την κρίσιμη στιγμή θα δοθεί η μεγάλη μάχη και είτε θα κερδηθεί όλος ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε θα οδηγήσει στην ηρωική, μαζική και ελπιδοφόρα έξοδο με παράλληλη εξέγερση της κομματικής βάσης. Σήμερα είναι προφανές ότι δε θα συμβεί ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο.

Τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης και της κομματικής πλειοψηφίας δίνουν χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην ψηφοφορία για την επερχόμενη συμφωνία για τους δανειστές. Εκβιάζουν τη θετική ψήφο της Αριστερής Πλατφόρμας και φαίνεται ότι εκβιάζουν επιτυχώς. Το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συμφωνία θα είναι τελείως αντίθετη με το συνεδριακό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, άσχετη με το προεκλογικό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ανταγωνιστική με τις μετεκλογικές προγραμματικές δηλώσεις και ακόμη χειρότερη από τις έκτοτε διαρκείς παραχωρήσεις στους δανειστές, δεν φαίνεται να συνηγορεί υπέρ μιας επιλογής ρήξης.

Ακόμη και οι πιο προχωρημένες φωνές εσωκομματικής κριτικής (προερχόμενες από το Κόκκινο Δίκτυο) δεν κάνουν λόγο για καταψήφιση και ευθεία διαφοροποίηση από το τρίτο μνημόνιο, παρά μόνο για κάθοδο στο κόμμα και στις οργανώσεις του, άντε και ανοικτό «ενδεχόμενο αναβάπτισης στη λαϊκή εντολή». Το πάλαι ποτέ Αριστερό Ρεύμα δεν διανοείται καν το ενδεχόμενο καταψήφισης. Οι προειδοποιητικές βολές για τον Λαφαζάνη που «δεν πρόκειται να ψηφίσει τη συμφωνία αν αυτή έρχεται σε αντίθεση με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ» αποτελούν περισσότερο μπλόφα πίεσης παρά πραγματικές προθέσεις.

Σήμερα δε βρισκόμαστε απλά στην περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ εξαντλεί το κεφάλαιό του, τερματίζοντας την ονείρωξη της κατάργησης του μνημονίου εντός του ευρώ. Βρισκόμαστε στη φάση όπου και η εσωκομματική αριστερή αντιπολίτευση είναι στο σημείο μηδέν, ή καλύτερα στο τελικό αδιέξοδο μιας συνολικά αδιέξοδης πορείας. Μιας τακτικής χωρίς αρχή, μέση και τέλος, μιας συνύπαρξης με στρατηγικά διαφορετικές πλειοψηφικές αντιλήψεις για την πορεία της χώρας. Από αυτή τη συνύπαρξη στο κόμμα – μέτωπο ΣΥΡΙΖΑ η αριστερή τάση βγαίνει χαμένη. Έχασε χρόνο, σπατάλησε δυνάμεις, σπατάλησε ευκαιρίες, τροφοδότησε και τροφοδοτήθηκε από την παραλυσία της εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς. Αποτέλεσε τελικά μια κομψή δικαιολογία ενός κύματος κριτικής στήριξης στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αν επιλεγεί (όπως όλα δείχνουν) η παραμονή στο ΣΥΡΙΖΑ και η υπερψήφιση του αριστερού μνημονίου, πλήττεται βαθιά η αξιοπιστία και δέχεται μη αναστρέψιμο πλήγμα το προφίλ της αριστερής διαφοροποίησης που οικοδομήθηκε από τη μειοψηφία τα τελευταία χρόνια. Η επιλογή της ρήξης θα ήταν συζητήσιμη αν δεν ήταν σίγουρο ότι θα προκαλέσει τεράστιες απώλειες. Στελέχη και βουλευτές της εσωκομματικής αντιπολίτευσης δεν φαίνονται διατεθειμένοι να ταξιδέψουν στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα παίρνοντας μάλιστα πάνω τους και το άγος της διάσπασης της «πρώτης φορά αριστερά» κυβέρνησης. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, για μια στρατηγική και μια πορεία που από την αρχή φαινόταν ότι δεν έβγαινε.

Όσο αναποτελεσματική και παθητική μοιάζει η εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά, τόσο στριμωγμένη και αδιέξοδη μοιάζει η εντός ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά. Επιλογές που να σώζουν την αριστερή φυσιογνωμία της Αριστερής Πλατφόρμας, διατηρώντας παράλληλα την ενότητα του κόμματος, δεν φαίνεται να υπάρχουν. Σε αυτό το τοπίο, άλλες διαφοροποιήσεις, όσο κι αν παρουσιάζονται ως φοβερές μετατοπίσεις (των 53 ή της πρώην ΑΝΑΣΑ) δεν θα μπορούν να δώσουν λύση, καθώς δεν ανατρέπουν τη σημερινή πλειοψηφία. Παρά τις χρήσιμες διανοητικές ασκήσεις για τη ρήξη, το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Ναι ή όχι στη νέα συμφωνία; Ναι ή όχι στο αριστερό μνημόνιο; Το ρολόι μετράει ανάποδα, όχι πια για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για την αριστερή του τάση.

*Πηγή: antapocrisis.gr

Δημοσιεύουμε το έγγραφο – απόφαση της ΠΝΟ που απευθύνεται στο Δ.Σ της Εστίας Ναυτικών:

Η κυβέρνηση, ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας κ. Θ. Δρίτσας και η διοίκηση της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου (ΝΕΛ) συνεχίζουν το επικίνδυνο παιχνίδι σε βάρος των απλήρωτων ναυτεργατών της ΝΕΛ.  

Οι υποσχέσεις από τη νέα κυβέρνηση και τον Αναπληρωτή Υπουργό Ναυτιλίας ότι δήθεν έχει πάρει από την πρώτη στιγμή την ευθύνη στις πλάτες του για την επίλυση του προβλήματος, στην πράξη εδώ και τέσσερις μήνες αποδεικνύεται αέρας κοπανιστός!! Δικαιολογημένα τα πληρώματα της ΝΕΛ στη Δραπετσώνα, στο Λαύριο και τη Μυτιλήνη μιλούν πλέον ευθέως για κοροϊδία και εμπαιγμό αφού όλο αυτό το διάστημα δεν έχει ληφθεί καμία ουσιαστική πρωτοβουλία για την επίλυση του θέματος, τα δε αποτελέσματα αυτής της τακτικής τα βιώνουν με τον χειρότερο τρόπο οι Ναυτεργάτες.  

Ταυτόχρονα η ανύπαρκτη, αναξιόπιστη και ανίκανη διοίκηση της ΝΕΛ κρύβεται και είναι εντελώς εξαφανισμένη από τους απλήρωτους ναυτικούς της εταιρείας που στήριξαν τη ναυτιλιακή εταιρεία τα τελευταία 4 χρόνια και χάρη σε αυτούς έμεινε όρθια.

Αυτό δείχνει την αναλγησία της διοίκησης της ΝΕΛ προς τους εκατοντάδες ναυτικούς που έβαλαν πλάτη για να μην βάλει λουκέτο η εταιρεία, όπως διακαώς επιθυμούσαν οι ανταγωνιστές της, η εμπλεκόμενη Τράπεζα Πειραιώς αλλά και οι προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες στο ΥΝΑ!!  

Οι ναυτεργάτες της ΝΕΛ με πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ στις 15/5/2015 πραγματοποίησαν μαζική παράσταση στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία επικεφαλής ήταν ο Γ.Γ της Ένωσής μας Νίκος Κροκίδης και εκπρόσωποι των σωματείων Οικονομικών αξιωματικών και Θαλαμηπόλων.

Παρ ότι είχε κλειστεί ραντεβού με τον Αναπληρωτή Υπουργό Ναυτιλίας, αυτός καθυστέρησε πάνω από τρείς ώρες στην σύσκεψη, στην οποία για άλλη μια φορά δήλωσε ότι δεν έχει τίποτε νεώτερο να προτείνει στο δραματικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει οι Ναυτεργάτες της ΝΕΛ, με ευθύνη της διοίκησης της εταιρείας αλλά και την ανύπαρκτη παρέμβαση του Αναπληρωτή Υπουργού Ναυτιλίας και των εμπλεκόμενων υπηρεσιών του!!!

Η απάντηση αυτή του Υπουργού προκάλεσε την έντονη αντίδραση και αποδοκιμασία των απλήρωτων ναυτικών οι οποίοι κατήγγειλαν ότι είναι πρωτοφανές το επίσημο κράτος και το Υπουργείο να αδυνατεί να πάρει επί σειρά μηνών τα στοιχειώδη μέτρα για την προστασία τους, την στιγμή που βιώνουν την απόλυτη ανασφάλεια και αβεβαιότητα.  

Την ίδια μέρα είχε προηγηθεί παράσταση διαμαρτυρίας στο Γενικό Γραμματέα της ΠΝΟ στον οποίο οι απλήρωτοι ναυτικοί εξέφρασαν την οργή τους για την απάθεια και αδιαφορία που επιδεικνύει ο ίδιος και η ομάδα του (εργοδοτικός, κυβερνητικός και κομματικός συνδικαλισμός) στο πολύμηνο αδιέξοδο των απλήρωτων ναυτικών.

Στο μεταξύ οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού ΠΕΜΕΝ - ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ παρ' ότι κλήθηκαν να πάρουν μέρος σε έκτακτη συνεδρίαση της διοίκησης της ΠΝΟ, δεν προσήλθαν, όπως επίσης δεν παραβρέθηκαν και στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Ναυτιλίας.

Ο Πρόεδρος των Μαγείρων Γιώργος Αντωνόπουλος προκάλεσε την αγανάκτηση των παρισταμένων απλήρωτων ναυτεργατών όταν δήλωσε "τι μας καλέσατε να κάνουμε εδώ, η μόνη λύση που προτείνω είναι η εγκατάλειψη"

Η αντιμετώπιση αυτή όχι μόνο δεν πέρασε απαρατήρητη αλλά ξεσήκωσε την αντίδραση και των ίδιων των μελών του που ήταν παρόντες και συμμετείχαν στην κινητοποίηση.

   Σημειώνουμε δύο πρόσφατες εξελίξεις που είδαν επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η πρώτη για την επιστροφή των μετοχών που κρατούσε ως ενέχυρο η Τράπεζα Πειραιώς από τους εκπροσώπους της διοίκησης της ΝΕΛ (Αβραντίνης - Βάγγερ) κλπ, και η δεύτερη που είναι η σύγκλιση της Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης της ΝΕΛ για τις 11/6/2015 στην οποία υπάρχει πρόταση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου μέχρι το ποσόν των 25,5 εκατομμυρίων ευρώ. Τις επόμενες ημέρες θα γίνει γνωστό εάν οι παλαιοί μέτοχοι ή κάποιοι νέοι έχουν σκοπό να χρηματοδοτήσουν την εταιρεία μέσω της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου στις 11/6/2015 ή αντίθετα η παρούσα Διοίκηση οδηγεί σε ντε φάκτο λουκέτο την εταιρεία. Η ΠΕΝΕΝ θα προχωρήσει σε νέες κινητοποιήσεις το επόμενο διάστημα και θα σταθεί στο πλευρό των απλήρωτων Ναυτικών, σε όποια απόφαση αυτοί λάβουν, μέχρι τη δικαίωσή τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ  

Με πρωτοβουλία του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου του Περάματος πραγματοποιήθηκε στις 18/5/2015 στο Δημαρχείο της πόλης πολυπληθής σύσκεψη με αντικείμενο την επιχειρούμενη πώληση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ΟΛΠ που κατέχει για το ελληνικό δημόσιο το ΤΑΙΠΕΔ.

Σημειώνουμε ότι η κυβέρνηση παραβιάζοντας τις λεγόμενες κόκκινες γραμμές που η ίδια «χάραξε» αποφάσισε την επανεκκίνηση του διαγωνισμού για την πώληση του ΟΛΠ, το 51% και ανάλογα με την υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων του μειοδότη θα πωληθεί και το υπόλοιπο ποσοστό του μετοχικού μεριδίου που έχει το δημόσιο και φθάνει το 67,75%.

Στην σύσκεψη έλαβαν μέρος δεκάδες μαζικοί, κοινωνικοί, συνδικαλιστικοί και αυτοδιοικητικοί φορείς του Περάματος και του Πειραιά και κατέθεσαν τις απόψεις τους για την ανάγκη να διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του ΟΛΠ, να σχεδιασθούν και να υλοποιηθούν μια σειρά αναγκαίες επενδύσεις για την ανάπτυξή του και να συνδεθεί ο ΟΛΠ περισσότερο με τις τοπικές κοινωνίες, τους παράκτιους δήμους, με τις εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να αποτελέσει την ατμομηχανή για την ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση, την αύξηση της απασχόλησης και την σταθερή εργασία με συγκροτημένα δικαιώματα για τους εργαζομένους.

Στην σύσκεψη έλαβαν μέρος εκ μέρους της κυβέρνησης ο Υπουργός και Βουλευτής της Β΄ περιφέρειας Πειραιά Π. Λαφαζάνης, οι Βουλευτές Α΄ και Β΄ περιφέρειας Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ Εύη Καρακώστα, Νίνα Κασιμάτη, Ελένη Σταματάκη, Στάθης Λεουτσάκος, εκπρόσωποι από το Ποτάμι, τους ΑΝΕΛ, οι Δήμαρχοι Δραπετσώνας - Κερατσινίου, Νίκαιας – Ρέντη, ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά, εκπρόσωποι επαγγελματικών επιμελητηρίων, επιστημονικών συλλόγων, δεκάδες εκπρόσωποι εργατικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων ενώ μαζική ήταν και η παρουσία φορέων και συλλογικοτήτων από την πόλη του Περάματος.

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΛΑΚΟΓΕΩΡΓΟΥ

Στην σύσκεψη προσκλήθηκε, έλαβε μέρος κα πήρε τον λόγο ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος ο οποίος μεταξύ των άλλων επεσήμανε:

Η κυβέρνηση κάνοντας στροφή 180 μοίρες και παραβιάζοντας κατάφωρα τις προεκλογικές και προγραμματικές της θέσεις και ταυτόχρονα υποκύπτοντας στους εκβιασμούς των τοκογλύφων δανειστών (ΔΝΤ – Ε.Ε – Ε.Κ.Τ) αντί να ακυρώσει τον διαγωνισμό για την πώληση του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας και του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών, προχωράει ακάθεκτη στο ξεπούλημα του ΟΛΠ, του ΟΛΘ, των αεροδρομίων και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή η οποία κινείται στην λογική του νεοφιλελευθερισμού, της εκχώρησης στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων στους ξένους μονοπωλιακούς ομίλους.

Η επιλογή αυτή είναι σαφές ότι δεν έχει καμιά πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση και αποδοχή.

Στην συνέχεια στάθηκε αναλυτικά στην ανάγκη να σχεδιασθεί και να οργανωθεί ένα πλατύ μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων το οποίο οφείλει να αναπτύξει πολύμορφες δράσεις και αγώνες ενάντια σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης των λιμανιών και άλλων σημαντικών τομέων της οικονομίας.

Μόνο με όρους κινήματος, δράσης και αγώνων μπορεί και πρέπει να αντιπαρατεθούν οι εργαζόμενοι και τα πλατιά λαϊκά στρώματα στις κυβερνητικές υπαναχωρήσεις και ευρύτερα σε πολιτικές κυβερνητικές οι οποίες θίγουν, αμφισβητούν και ακυρώνουν τόσο τον προεκλογικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης και αντιστρατεύονται στα λαϊκά και εργατικά συμφέροντα.

Αυτή είναι η πρόταση και η διέξοδος στην κυβερνητική αναδίπλωση και στην άτακτη υποχώρηση που φαίνεται να κυριαρχεί στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές από κυβερνητικής πλευράς και στην οποία είναι ανάγκη να παρέμβει το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.

Από αυτή την άποψη θεωρούμε θετική την συνεισφορά της σημερινής σύσκεψης και καλούμε όλους τους κοινωνικούς φορείς να συμπλεύσουν σε ένα νέο κίνημα που θα κινείται σε μια πολιτική κατεύθυνση σύγκρουσης με τις αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές και ο ρόλος των εργαζομένων να αναδειχθεί σημαντικός και αναντικατάστατος. Η υποταγή, η συναίνεση και η αποδοχή στα τετελεσμένα των κυρίαρχων οικονομικών και πολιτικών ελίτ οδηγεί στην διάλυση και την καταστροφή της χώρας, του λαού και των εργαζομένων.