Του ΣΤΑΘΗ*

Πολυνομοσχέδιο-σαρανταποδαρούσα. Με τις ιδιότητες μιας σαρανταποδαρούσας! - όπως όταν το αηδιαστικό αυτό πλάσμα σε πιάνει στον ύπνο (νύκτωρ άλλωστε περνάει απ’ τη Βουλή αυτό το έκτρωμα, φαστ τρακ και γκαπ γκουπ) κι αφήνει πάνω στη σάρκα σου σημάδια και δήγματα! γλοιώδη, επώδυνα, ενίοτε επικίνδυνα και πάντοτε σιχαμερά. Αυτό το πολυνομοσχέδιο-σαρανταποδαρούσαθα δαγκώσει πλήθος και πλήθος Ελλήνων - καλή δύναμη να ’χουμε, να βοηθάμε ο ένας τον άλλον και να κρατήσουμε λογαριασμό: ονομάτων καιπράξεων. Κατά τα άλλα, ο κ. Τσίπραςέλεγε ότι «το 2015 δεν θα υπάρχει ΕΝΦΙΑ, αυτό είναι δέσμευση». Και επειδή οι δεσμεύσεις του κ. Τσίπρα έχουν αποδειχθεί λίρα εκατό, μάλλον δεν βρισκόμαστε στο 2015, αλλά στο 1871, όταν οι Πρώσσοι έμπαιναν στο Παρίσι και ανακάλυπταν ότι οι Γάλλοι μπορούν να ηττηθούν, ενώ οι ηττημένοι Γάλλοι ανακάλυπταν με τη σειρά τους ότι μπορούν να σφάξουν τους Κομμουνάρους. Την ίδια εκείνη εποχή οι Γερμανοί ανακάλυψαν επίσης ότι βαθιά μέσα τους ένιωθαν μιαν ανάγκη να βγουν κι αυτοί στις ζεστές θάλασσες κι άρχισαν τα πρώτα πάρε-δώσε με την οθωμανική τότε Τουρκία.

Μετά από τη συντριβή της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανία επιχείρησε να βγει πάλι στις ζεστές θάλασσες στο πλαίσιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τη δεύτερη συντριβή της, λούφαξε κομμένη στα δύο στη ζεστή αγκαλιά του Ψυχρού Πολέμου.

Για πολλά χρόνια οι Γερμανοί κατέβαιναν στις θερμές θάλασσες ως τουρίστες, ώσπου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας και την πτώση της ΕΣΣΔ άρχισαν να κατεβαίνουν πάλι με στούκας, όπως πάνω απ’ τη Γιουγκοσλαβία. Σε αξιοθαύμαστα γρήγορο χρόνο το Βερολίνο απάλλαξε τον εαυτόν του από τους όρκους του γερμανικού Συντάγματος, που απαγόρευε σε κάθε είδους γερμανικό στράτευμα να επιχειρεί εκτός γερμανικών συνόρων. Μετ’ ου πολύ, η Μπούντεσβερ έφθασε ως το Αφγανιστάν, εδραιώθηκε στην Κροατία, τη Σλοβενία και το Κοσσυφοπέδιο, ενώ προσφάτως περιπλανάται στις στέπες της Ουκρανίας.

Μόλις πριν από λίγους μήνες ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, κ.Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, διετύπωσε έτι προς το ακριβέστερον το νέο γερμανικό Αμυντικό Δόγμα: «οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να υπερασπίζονται τα γερμανικά οικονομικά συμφέροντα όπου κι αν αυτά διακυβεύονται». Μάλιστα.

Κι έτσι βρισκόμαστε πάλι στο 1871, στο 1914 και στο 1939, όταν οι καπιταλιστικές οικονομικές κρίσεις, ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός των Δυνάμεων και οι επιμέρους πολεμικές συρράξεις δημιούργησαν το σκηνικό των μεγάλων σφαγείων.

Σήμερα, σε μια συγκυρία όπου ο κόσμος τρίζει απ’ τη Λιβύη ως την Ουκρανία κι απ’ τη Σομαλία ως το Αφγανιστάν, σήμερα που οι λαοί σφαγιάζονται και πληθυσμοί μεταναστεύουν, ο κ. Τσίπρας βρήκε να αναρωτηθεί αν «υπάρχουν θαλάσσια σύνορα», συμπλέοντας (μιας και μιλάμε για νερά) με την πάγια τουρκικήαξίωση για προνόμια «έρευνας και διάσωσης» στο Αιγαίο, έτσι ώστε η κυρία Μέρκελ να νιώσει με τη σειρά της την ανάγκη να προτείνει την «από κοινού φύλαξη» αυτών των συνόρων σε έναν (υπό τη διοίκησή της) παράξενο συνεταιρισμό εκείνων που υπερασπίζονται αυτά τα σύνορα με εκείνους που τα επιβουλεύονται. Κι έτσι η Γερμανία βρίσκεται πάλι στις ζεστές θάλασσες (με την ανοχή των ΗΠΑ), το ίδιο άμυαλη, το ίδιο άπληστη. Το ίδιο θανάσιμη. Με τη Γαλλία σερόλο ύαινας (να αρπάξει κι αυτή κανένα κομμάτι), η Γερμανία σε ρόλο λέαινας τα θέλει όλα. Από καιρό έχει αρχίσει τα πάρε-δώσε με την παλιά της σύμμαχο Τουρκία (από κοινού οι δύο Δυνάμεις έχουν «ένα μάτι» πάνω στη Θράκη), ενώ η Γερμανία, που από καιρό έχει βάλει πόδι στον τουρισμό της τουρκικής ακτής στο Αιγαίο, τώρα θέλει να ολοκληρώσει, τρώγοντας και τον τουρισμό της ελληνικής επικράτειας στη ζεστή θάλασσα. Ηδη έχει πάρει τα αεροδρόμια, ήδη έχει βάλει στον στόχο (εκτός απ’ την ενέργεια και τη φαρμακοβιομηχανία) τις ελληνικές τράπεζες. Δύο φορές έχει ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες με το αίμα του ο ελληνικός λαός, θα τις ανακεφαλαιοποιήσει και τρίτη, πάλι με το αίμα του, για να τις αρπάξει στο τέλος η Γερμανία..!

Σε πολύ πυκνό χρόνο το αμετανόητο Βερολίνο έστησε κομαντατούρστην Αθήνα, πρώτα μέσα στο κεφάλι του κ. Σημίτη, ύστερα του κ. Σαμαρά και τώρα του κ. Τσίπρα.

Κι όταν η Γερμανία δίνει διαταγές, θέλει να εκτελούνται. Ή να εκτελούνται οι διαταγές ή να εκτελούνται αυτοί που δεν τις εκτέλεσαν. Οταν οι Γερμανοίαπαιτούν κοινή φύλαξη του Αιγαίου από Ελληνες και Τούρκους, αυτό περιμένουν να γίνει και να γίνει σύντομα.

Πριν να στεγνώσει ο κυρ Ερντογάν απ’ τα αίματα όσων σκότωσαν τα τσιράκια του (είτε δικοί του πράκτορες, είτε το ISIS που ο ίδιος χρηματοδοτεί), η κυρία Μέρκελ σπεύδει στην Αγκυρα. Και η Ελλάδα δεν έχει πάρα να αναμένειδιαταγές, για το Αιγαίο, για τις τράπεζες, για τον τουρισμό και για όλα τα άλλα,διότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» όπως είπε ο κ. Τσίπρας, εννοώντας ότι τα θαλάσσια σύνορα δύσκολα φυλάσσονται, καθώς λέει και η Τουρκία!! Με την κυρία Μέρκελ να αναλαμβάνει την επιδιαιτησία και τα κέρδη. Κέρδη από το αίμα που χύθηκε στο παρελθόν, χύνεται σήμερα και θα χυθεί αύριο.

Πολύ προσοδοφόρο προϊόν το αίμα...

ΥΓ.: Και στην πολιτική δεν υπάρχουν συμπτώσεις.

*Δημοσιεύθηκε στο enikos.gr την Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

Πολύ μαζική συγκέντρωση αλληλεγγύης στον κουρδικό και τουρκικό λαό και καταγγελίας της δολοφονικής επίθεσης στην Άγκυρα, πραγματοποιήθηκε σήμερα Δευτέρα στο Σύνταγμα, με πρωτοβουλία Κούρδων και Τούρκων πολιτικών προσφύγων και μεταναστών. Στα πανό των κούρδων και Τούρκων κυριαρχούν συνθήματα κατά του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ το κεντρικό πανό τους έγραφε «το κράτος δολοφόνος θα δώσει λογαριασμό».

Μετά τις 7 μ.μ. ξεκίνησε η πορεία προς την τουρκική πρεσβεία. Στην κεφαλή της διαδήλωσης το κουρδικό HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών), μέλη του EMEP (Κόμμα Εργασίας) και συλλογικότητες πολιτικών προσφύγων. Ακολουθούσε το «Λαϊκό Μέτωπο» και πανό άλλων αριστερών οργανώσεων της Τουρκίας. Στην συνέχεια βρίσκονταν ο  συντονισμός σωματείων και συλλογικοτήτων για το μεταναστευτικό-προσφυγικό, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ, το ΣΕΚ, η ΚΕΕΡΦΑ, το ΕΕΚ, η Λαϊκή Ενότητα, η Λαϊκή Αντίσταση – Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, η ΟΚΔΕ, η ΑΚ, η Α/Π Ροσινάντε, πρωτοβουλίες και συλλογικότητες αναρχικών κ.ά.

Η μαζική διαδήλωση έφτασε στην Ρηγίλλης, όπου κλούβες των ΜΑΤ είχαν κλείσει το δρόμο για να μην περάσουν οι διαδηλωτές στη τουρκική πρεσβεία.

Μπροστά από τις κλούβες τον ΜΑΤ τον λόγο πήραν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης από την Λαϊκή Ενότητα, ο Πέτρος Κωνσταντίνου από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Σείτ Αλντογάν, ανταποκριτής της εφημερίδας Εβρενσέλ στην Αθήνα και μια αγωνίστρια από το HDP.

Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν την αστυνομία και την κυβέρνηση που δεν τους επέτρεψαν να φτάσουν στην Τούρκικη πρεσβεία. Στην συνέχεια συγκροτήθηκαν σε διαδήλωση και επέστρεψαν στο Σύνταγμα.

Αντίστοιχες συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν σε Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Γιάννενα, ενώ αύριο Τρίτη θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην Πάτρα, στην Πλ. Γεωργίου, στις 6μμ.

Η καρδιά της βαρβαρότητας και της αντίστασης χτυπά στη γειτονιά μας. Η σημερινή πορεία αποτέλεσε μια πρώτη μαζική απάντηση, προς τιμήν των αγωνιστών που έχασαν τη ζωή τους από την τρομοκρατική επίθεση στην Άγκυρα. Ήταν ταυτόχρονα και μια διαδήλωση καταδίκης του σύγχρονου φασισμού και ολοκληρωτισμού και του καθεστώτος του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.

πηγη: pandiera.gr

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Η πολύνεκρη επίθεση στην πορεία ειρήνης που οργάνωναν τουρκικές και κουρδικές οργανώσεις, κόμματα, συνδικάτα αποδόθηκε με σχετική ευκολία στο Ισλαμικό Κράτος. Είναι μια πιθανή εκδοχή: η τζιχαντιστική οργάνωση διεξάγει ήδη πόλεμο ενάντια (και) στους Κούρδους σε Ιράκ-Συρία, ενώ έχει κάθε λόγο να προκαλέσει αποσταθεροποίηση στην Τουρκία (καθώς η ιστορία δίδαξε την ηγεσία της ότι σε τέτοιες συνθήκες δημιουργείται ευνοϊκό έδαφος για την ανάπτυξή της).

Αλλά δεν είναι η μόνη πι­θα­νή εκ­δο­χή: Όχι μόνο γιατί δεν ανέ­λα­βε την ευ­θύ­νη –που θα ήταν το ανα­με­νό­με­νο, ει­δι­κά για μια τέ­τοια ορ­γά­νω­ση, καθώς η υπερ-προ­βο­λή και η «δια­φή­μι­ση» των πρά­ξε­ών της (ει­δι­κά των πιο φο­νι­κών και άγριων) απο­τε­λεί κομ­βι­κό στοι­χείο της στρα­τη­γι­κής της. Αλλά γιατί κα­νείς δεν μπο­ρεί να ξε­χά­σει τις δε­κα­ε­τί­ες ακρο­δε­ξιάς, πα­ρα­στρα­τιω­τι­κής βίας ενά­ντια στην Αρι­στε­ρά και το κουρ­δι­κό κί­νη­μα. Και δεν ανα­φε­ρό­μα­στε μόνο στην μα­κρι­νή και πο­λυ­τά­ρα­χη ιστο­ρία της Τουρ­κί­ας, αλλά και στις αστα­μά­τη­τες επι­θέ­σεις σε γρα­φεία και αγω­νι­στές του HDP εδώ και μήνες. Αλλά και γιατί κα­νείς δεν μπο­ρεί να υπο­τι­μά τους μη­χα­νι­σμούς του «βα­θέ­ως κρά­τους» στην Τουρ­κία, των οποί­ων το σκο­τει­νό πα­ρελ­θόν είναι γνω­στό. Αυτοί οι «παί­χτες» έχουν εξί­σου λό­γους να χτυ­πή­σουν το HDP, του οποί­ου η άνο­δος τους έχει προ­κα­λέ­σει πα­νι­κό.

Ωστό­σο, όποια εκ­δο­χή και αν ισχύ­ει, η κυ­βέρ­νη­ση Ερ­ντο­γάν-Ντα­βού­το­γλου έχει αίμα στα χέρια της. Κα­ταρ­χήν, όπως κα­ταγ­γέ­λουν Τούρ­κοι αγω­νι­στές, δεν υπήρ­χε αστυ­νο­μία για να απο­τρέ­ψει την επί­θε­ση, αλλά υπήρ­ξε πλη­θώ­ρα αστυ­νο­μι­κών για να επι­τε­θεί βίαια στους συ­γκε­ντρω­μέ­νους, με­ρι­κά λεπτά μετά το αι­μα­τη­ρό συμ­βάν. Αλλά, κυ­ρί­ως, το βάρος έχει το πο­λι­τι­κό υπό­βα­θρο στο οποίο έγινε το φο­νι­κό χτύ­πη­μα.

Με το ένα μάτι στη Συρία, όπου η δη­μιουρ­γία ντε­φά­κτο αυ­τό­νο­μης κουρ­δι­κής πε­ριο­χής ανη­συ­χεί το τουρ­κι­κό κρά­τος, και το άλλο μάτι στις επερ­χό­με­νες εκλο­γές, όπου ο στό­χος της κα­τά­κτη­σης της αυ­το­δυ­να­μί­ας για το ΑΚΡ περνά από την πίεση στο HDP και την προ­σέλ­κυ­ση εθνι­κι­στι­κών ψήφων, ο Ερ­ντο­γάν έχει εξα­πο­λύ­σει πό­λε­μο ενά­ντια στο PKK, αλλά και έναν χα­μη­λής έντα­σης εμ­φύ­λιο ενά­ντια στον κουρ­δι­κό πλη­θυ­σμό και αγω­νι­στές της Αρι­στε­ράς γε­νι­κό­τε­ρα. Σε αυτό το τοπίο, καλ­λιερ­γεί­ται έντο­να ο επι­θε­τι­κός αντι­κουρ­δι­κός εθνι­κι­σμός, με ευ­θύ­νη (και με πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο) της με­τα­βα­τι­κής κυ­βέρ­νη­σης Ντα­βού­το­γλου. Σε αυτό το πο­λι­τι­κό πλαί­σιο έχει ξε­τυ­λι­χτεί το κύμα βίας κατά του HDP, που κο­ρυ­φώ­θη­κε με το μα­κε­λειό στην Άγκυ­ρα.

Υπάρ­χει και ένας ακόμα κυ­νι­κός υπο­λο­γι­σμός του Ερ­ντο­γάν. Καθώς τα σχέ­διά του για με­τά­βα­ση σε ένα συ­γκε­ντρω­τι­κό προ­ε­δρο­κε­ντρι­κό σύ­στη­μα απέ­τυ­χαν με τον εκλο­γι­κό δρόμο (καθώς το κόμμα του δεν συ­γκέ­ντρω­σε την απαι­τού­με­νη κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πλειο­ψη­φία για να ανα­θε­ω­ρή­σει το σύ­νταγ­μα), επι­χει­ρεί να τα εφαρ­μό­σει «ντε­φά­κτο», εμ­φα­νι­ζό­με­νος ως «Βο­να­πάρ­της» εν μέσω αστά­θειας και πο­λέ­μου. Δεν είναι τυ­χαίο πως με το αίμα των νε­κρών να μην έχει ακόμα στε­γνώ­σει, τα κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη συ­νέ­χι­σαν τον «πο­λυ­μέ­τω­πο» πό­λε­μο στην ρη­το­ρι­κή τους, απο­δί­δο­ντας ευ­θύ­νες σε όλους τους «τρο­μο­κρά­τες» (ισλα­μι­στές, κούρ­δους, αρι­στε­ρούς), ακόμα και στους διορ­γα­νω­τές της συ­γκέ­ντρω­σης που «προ­κα­λούν εντά­σεις». Το διάγ­γελ­μα του Ερ­ντο­γάν ήταν ένα κά­λε­σμα «εθνι­κής ενό­τη­τας» που υπεν­θύ­μι­ζε τις προ­ε­δρι­κές του βλέ­ψεις ως «σω­τή­ρας του έθνους».

Για την τουρ­κι­κή άρ­χου­σα τάξη, η επι­στρο­φή στη στα­θε­ρό­τη­τα είναι κε­ντρι­κός στό­χος: Για γε­ω­πο­λι­τι­κούς λό­γους -κα­θώς η πε­ριο­χή φλέ­γε­ται, για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους -κα­θώς η οι­κο­νο­μία ασθμαί­νει, αλλά και για κοι­νω­νι­κούς –καθώς μετά την εξέ­γερ­ση στο Γκέζι, αντι­με­τω­πί­ζουν ένα κύμα ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης «από τα κάτω». Ήταν μια εξέ­γερ­ση που συ­μπύ­κνω­νε και ταυ­τό­χρο­να έφερ­νε στην επι­φά­νεια όλη τη συσ­σω­ρευ­μέ­νη δυ­σα­ρέ­σκεια των «από κάτω». Και γι’ αυτό βρήκε τη συ­νέ­χειά της, στις με­γά­λες δια­δη­λώ­σεις μετά το θά­να­το του 15χρο­νου δια­δη­λω­τή Μπερ­κίν Ελβάν, τις μα­ζι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις εν μέσω των απο­κα­λύ­ψε­ων σκαν­δά­λων δια­φθο­ράς, το κί­νη­μα δια­μαρ­τυ­ρί­ας που ανα­πτύ­χθη­κε μετά την πο­λύ­νε­κρη τρα­γω­δία στο ορυ­χείο στη Σόμα, την σχε­τι­κά άνοδο των απερ­γιών σε κλά­δους όπως η αυ­το­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νία, την ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­ση των κουρ­δι­κών πλη­θυ­σμών με αφορ­μή τη μάχη στο Κο­μπά­νι και τη στάση του τουρ­κι­κού κρά­τους. Όλα αυτά βρή­καν την έκ­φρα­σή τους στην εκλο­γι­κή επι­τυ­χία του HDP (που βγήκε από τα «στενά» όρια ενός κουρ­δι­κού κόμ­μα­τος, επι­χει­ρώ­ντας να ενώ­σει αυτήν την «ομπρέ­λα» κοι­νω­νι­κών κι­νη­μά­των). Όλα αυτά φο­βί­ζουν την άρ­χου­σα τάξη, το κρά­τος και το πα­ρα­κρά­τος που θέ­λουν την επι­στρο­φή «στο νόμο και την τάξη».

Το τουρ­κι­κό κρά­τος και οι μη­χα­νι­σμοί του έχουν την πείρα και την «τε­χνο­γνω­σία» να επι­βά­λουν τέ­τοιες λύ­σεις. Πά­ντο­τε η πο­λι­τι­κή βία και η αστά­θεια (με την δράση των ακρο­δε­ξιών να παί­ζει κομ­βι­κό ρόλο) χρη­σι­μο­ποιού­νταν για πρα­ξι­κο­πή­μα­τα. Ανά­λο­γοι σχε­δια­σμοί ίσως είναι σε εξέ­λι­ξη και σή­με­ρα. Όχι κα­τα­νά­γκην για πρα­ξι­κό­πη­μα, αλλά για κά­ποιας μορ­φής αυ­ταρ­χι­κή λύση στην κρίση. Η δια­φο­ρά με το πα­ρελ­θόν του ΑΚΡ, είναι πως αυτήν την φορά ο Ερ­ντο­γάν συμ­με­ρί­ζε­ται αυ­τούς τους σχε­δια­σμούς. Αρ­κε­τοί ανα­λυ­τές το­νί­ζουν ότι -αν και κά­πο­τε έχτι­σε τη δύ­να­μή του πο­λε­μώ­ντας το «βαθύ κρά­τος» και υπο­σχό­με­νος ει­ρη­νι­κή λύση στο κουρ­δι­κό- σή­με­ρα συμ­φέ­ρει τον Ερ­ντο­γάν η συ­νέ­χι­ση του πο­λέ­μου με το PKK, ακρι­βώς γιατί εξυ­πη­ρε­τεί και αυτόν το σχε­δια­σμό.

Αυτό που δεν μπο­ρού­με να γνω­ρί­ζου­με είναι αν «βαθύ κρά­τος» και Ερ­ντο­γάν έχουν συμ­φι­λιω­θεί (μπρο­στά στα πολ­λα­πλά προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει το τουρ­κι­κό κρά­τος) και συ­μπο­ρεύ­ο­νται στις επι­διώ­ξεις «απο­κα­τά­στα­σης της τάξης». Ή αν η συ­νερ­γεία έχει προ­κύ­ψει «ντε φάκτο», και σε μια επό­με­νη στρο­φή ο Ερ­ντο­γάν ανα­κα­λύ­ψει (με τον πλέον δυ­σά­ρε­στο τρόπο) ότι δεν θα είναι αυτός ο «εκλε­κτός» στην επι­χεί­ρη­ση στα­θε­ρο­ποί­η­σης. Άλ­λω­στε ανοι­χτοί λο­γα­ρια­σμοί υπάρ­χουν ακόμα στο εσω­τε­ρι­κό του τουρ­κι­κού κρά­τους.

Η ελ­πί­δα για απο­τρο­πή κάθε τέ­τοιου σχε­δί­ου, η ελ­πί­δα για ει­ρή­νη και για τη δι­καί­ω­ση όλων των με­γά­λων αγώ­νων του κουρ­δι­κού και του τουρ­κι­κού λαού βρί­σκε­ται στις μα­ζι­κές δια­δη­λώ­σεις μετά τη σφαγή, στην 2ή­με­ρη απερ­γία που κή­ρυ­ξαν τα μα­χη­τι­κά συν­δι­κά­τα, στη με­τα­τρο­πή των κη­δειών των μαρ­τύ­ρων σε πο­λι­τι­κά συλ­λα­λη­τή­ρια, στις σφιγ­μέ­νες υψω­μέ­νες γρο­θιές και τα πει­σμω­μέ­να βλέμ­μα­τα των συ­ντρό­φων και των συ­ντρο­φισ­σών μας.

πηγη: rproject.gr

Γράφει ο Δ. Δημητριάδης

Το δημόσιο χρέος της χώρας, πολλές δεκαετίες τώρα έχει αναδειχτεί σε κεντρικό πρόβλημα της πολιτικής ζωής και μάλιστα με ένα τρόπο που επισκιάζει τις αιτίες της δημιουργίας του. Αντιμετωπίζεται ως αιτία και όχι ως το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής διαχείρισης και της εξάρτησης της χώρας.

Στο όνομα της αντιμετώπισης του χρέους και της οικονομικής κρίσης η χώρα είχε υπαχθεί το 2010 στον ευρωπαϊκό μηχανισμό και στο ΔΝΤ. Τα αποτελέσματα όσον αφορά την αντιμετώπιση του χρέους είναι γνωστά, αρχής γενομένης από το περίφημο PSI που συμφώνησε η τότε μνημονιακή κυβέρνηση και ο Β. Βενιζέλος ως υπουργός οικονομικών και θεωρήθηκε τεράστια επιτυχία, επειδή υποτίθεται κουρεύτηκαν περισσότερα από 100 δισ. € χρέος. Παρόλα αυτά η λιτότητα που συνόδευε το PSI και τα νέα δάνεια συνέτριψαν την ελληνική οικονομία και εκτόξευσαν το χρέος σε ύψος μεγαλύτερο από το πριν.

Σαφή αναφορά για την αντιμετώπιση του χρέους υπήρξε στη συμφωνία του 2012, όταν συμφωνήθηκε το μνημόνιο Σαμαρά, χωρίς φυσικά να γίνει το παραμικρό για την ουσιαστική μείωση του.

Σήμερα, μετά την ψήφιση και την έναρξη εφαρμογής του τρίτου μνημονίου Τσίπρα ξαναφουντώνει η συζήτηση για το χρέος και παρουσιάζεται ως διαπραγματευτική επιτυχία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το χρέος με το τρίτο μνημόνιο θα εκτοξευθεί σε πρωτοφανές ύψος, άνω των 400 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Όλες οι πλευρές που τοποθετούνται γι' αυτό θεωρούν ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη των συζητήσεων για τη μείωση του χρέους την πιστή και ολοκληρωμένη εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων του μνημονίου. Μετά απ' αυτό θα ανοίξει η συζήτηση για το χρέος.

Κυβέρνηση, ευρωζώνη και ΔΝΤ αντιμετωπίζουν το ζήτημα από διαφορετικές αφετηρίες. Η κυβέρνηση αφού από καιρό έχει ξεχάσει τη θέση της για διαγραφή του, επιδιώκει επιμήκυνση των πληρωμών, μείωση των επιτοκίων και περίοδο χάριτος. Η Ευρωζώνη δεν συζητά καθόλου όχι μόνο διαγραφή, αλλά ούτε καν τις ελληνικές προτάσεις. Θεωρεί ικανοποιητική λύση τον καθορισμό της εξυπηρέτησης του στο ύψος του 15% του ελληνικού ΑΕΠ σε βάθος 15ετίας. Ο Πολ Τόμσεν εκ μέρους του ΔΝΤ δηλώνει ότι το ταμείο θα συζητούσε την πρόταση της ευρωζώνης, αλλά το ύψος της ετήσιας δαπάνης εξυπηρέτησης δεν πρέπει να ξεπερνά το 10% του ΑΕΠ και μαζί να υπάρξει σημαντική επέκταση των λήξεων.

Τι σημαίνουν όλα αυτά και κυρίως αποτελούν πραγματική λύση στο πρόβλημα του χρέους;

Αυτό σημαίνει ότι τα 400 δισ. € του δημόσιου χρέους και οι τόκοι που θα προκύψουν θα πληρωθούν μέχρι τελευταίο σεντς.

Σημαίνει επίσης ότι από τον ελληνικό λαό και την οικονομία θα αφαιρούνται κάθε χρόνο υπέρογκα ποσά για το χρέος που θα έχουν ως αποτέλεσμα την διαιώνιση της λιτότητας, τη συντριβής των εργαζομένων, την ακύρωση κάθε αναπτυξιακής δυνατότητας, την διαιώνιση επίσης της εξάρτησης της χώρας από τους δανειστές της. Για πολλές-πολλές δεκαετίες η χώρα θα παραμένει δέσμια στα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του ευρωπαϊκού και αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Με την πρόταση της ευρωζώνης θα αφαιρούνται κάθε χρόνο 27 δισεκατομμύρια ευρώ από τη χώρα για την εξυπηρέτηση του χρέους, ενώ για την υποτιθέμενη φιλελληνική πρόταση του ΔΝΤ θα αφαιρούνται 18 δις, όταν ο κρατικός προϋπολογισμός υπολείπεται των 50 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Εδώ αρχίζει η αναπτυξιολογία. Επενδύσεις επί επενδύσεων, ταξίδια του πρωθυπουργού στις Ηνωμένες πολιτείες, συζητήσεις με πολυεθνικές και οικονομικούς και κρατικούς παράγοντες του εξωτερικού για να επενδύσουν στη χώρα. Χρόνια το ακούμε αυτό το παραμύθι, μια επανάληψη του φαίνεται ότι θα έχουμε και τώρα. Η όποια «επένδυση» θα είναι ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας (λιμάνι του Πειραιά, 14 αεροδρόμια, Σκουριές κ.τ.λ.) αντί πινακίου φακής και πλήρης ανατροπή των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων, ώστε να διαμορφωθεί δελεαστικό περιβάλλον για τους «επενδυτές». Με δύο λόγια, εικόνα μισοαποικίας.

Επιπροσθέτως η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, πλησιάζει το σημείο που βρίσκονταν το 2009, χωρίς να είναι βάσιμη η εκτίμηση για γρήγορη ανάκαμψη και υψηλούς ρυθμούς, μεγάλη αύξηση των επενδύσεων που θα μειώσουν, αν μειώσουν, κάπως την ανεργία.

Νομίζουμε ότι όλο αυτό το σκηνικό που περιγράψαμε και με τις κύριες αιτίες της ουσιαστικής χρεοκοπίας της χώρας που ζούμε να παραμένουν ακλόνητες, ιδιαίτερα την παραμονή στην ευρωζώνη και την ΕΕ και την καπιταλιστική διαχείριση της οικονομίας και του κράτους, μάλλον τους όρους της μελλοντικής χρεοκοπίας προετοιμάζουν.

Είναι σαφές ότι, όσον αφορά το χρέος, μόνη λύση είναι η μονομερής διαγραφή του, αφού οι δανειστές δεν πρόκειται να συμφωνήσουν σε μια παρόμοια λύση. Επιπροσθέτως η έξοδος από την ευρωζώνη και την ΕΕ για να σταματήσει η αφαίμαξη και ο στραγγαλισμό της οικονομίας είναι ο μόνος δρόμος.

Αυτή η εξέλιξη μόνο ως αποτέλεσμα των αγώνων και της θέλησης του λαού και σε σύγκρουση με το μονοπωλιακό κεφάλαιο και την εξουσία του, με τους ευρωπαίους «εταίρους» μπορεί να προκύψει, ως το πρώτο βήμα προς τη σοσιαλιστική αναγέννηση της χώρας.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Νίκος Μπογιόπουλος:

Αυτά «παλιά». Αλλά, ως γνωστόν, ο ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει με το «παλιό»...

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ντροπιάζει τον τόπο. Όπως ακριβώς και οι προηγούμενοι. Η διαφορά της με τους προηγούμενους είναι ότι οι σημερινοί νομίζουν ότι μπορούν να προσβάλουν και να μαγαρίζουν και την έννοια «Αριστερά».

    Εξηγούμαστε:     

    Τα προηγούμενα 5 χρόνια η φορολεηλασία οθωμανικού τύπου, η αρπαγή μισθών και συντάξεων βαφτίστηκαν «πατριωτισμός». Τα χαράτσια βαφτίστηκαν «αλληλεγγύη». Το συμφέρον των πολυεθνικών που χαίρουν φοροασυλίας βαφτίστηκε «εθνικό συμφέρον». Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου βαφτίστηκε «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας». Η αιθαλομίχλη της μείωσης του επιδόματος θέρμανσης βαφτίστηκε «σωτηρία». Το πέρασμα από το ένα Μνημόνιο στο άλλο βαφτίστηκε πότε «ευλογία» και πότε «έξοδος από τα Μνημόνια».

    Τι άλλαξε από όλα αυτά με τον κύριο Τσίπρα και την κυβέρνησή του; Τίποτα δεν άλλαξε. Ούτε καν η ξεφτίλα. Η οποία συνεχίζεται ακάθεκτη.

    Προσέξτε: Ακριβώς ένα χρόνο πριν, η προηγούμενη κυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου έφτασε στο ακρότατο όρια εξευτελισμού. Μετά από υπόδειξη της τρόικας άλλαξε τον νόμο για την ρύθμιση των 100 δόσεων που η ίδια είχε ψηφίσει πριν από μόλις 10 μέρες.

    Ήταν μια κίνηση που αποκάλυπτε ακόμα και σε συμβολικό επίπεδο τη σχέση «ανεξαρτησίας» του πολιτικού συστήματος απέναντι και στον τελευταίο χαρτογιακά της ΕΕ και του ΔΝΤ που με ένα «e-mail» είχε τη δυνατότητα να ανατρέπει ψηφισμένους νόμους της ελληνικής (αστικής) δημοκρατίας.

    Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για την «μπανανία», για την «αποικιοκρατία», για την «αναξιοπρέπεια» στην οποία είχε οδηγηθεί η χώρα. Ήταν η εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ θα «έδιωχνε» την τρόικα και θα «καταργούσε» τα Μνημόνια…

    Τι βλέπουμε να γίνεται σήμερα; Αρκεί μια ματιά στο περίφημο «πολυνομοσχέδιο» της κυβέρνησης: Δεν υπάρχει ρύθμιση στην οποία να προχώρησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ το προηγούμενο 7μηνο που τώρα να μην την παίρνει πίσω!

    Με τον ίδιο τρόπο που οι Σαμαράς – Βενιζέλος προσκυνούσαν τους καλούς μας εταίρους και δανειστές, με τον ίδιο τρόπο, άρον – άρον, οι Τσίπρας – Καμμένος βάζουν την ουρά στα σκέλια και ξηλώνουν όσα οι ίδιοι ψήφισαν μερικούς μήνες πριν: Από την ρύθμιση για τις 100 δόσεις μέχρι τις ρυθμίσεις για τους ανασφάλιστους.

    Ο,τι ψίχουλο χρησιμοποίησαν για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου την περίοδο της «διαπραγμάτευσης», τώρα το ακυρώνουν και το διαγράφουν.

    Αυτή είναι η πρώτη και δεύτερη φορά «αριστερή» κυβέρνηση: Εξίσου αναστατωμένη, πανικοβλημένη, αναμαλλιασμένη, κάθιδρη, πελιδνή, κάτωχρη και υπάκουη κορασίδα απέναντι στα «κουαρτέτα» και τους «αξιολογητές» με τουςπροηγούμενους.

    Οι κήρυκες της «περηφάνιας», της «αξιοπρέπειας» και της «ανεξαρτησίας» έρχονται τώρα και

• αλλάζουν νόμους (τους ίδιους νόμους που τους είχαν κάνει σημαία),
• ανασκολοπίζουν νόμους (τους ίδιους νόμους που είχαν δηλώσει πεντακόσιες φορές ότι «δεν αλλάζουν»),
• «μετατρέπουν» νόμους (τους νόμους που τους εμφάνιζαν ως το αγλάισμα της κοινωνικής τους ευαισθησίας), 
• κόβουν και ράβουν νόμους (τους ίδιους νόμους που τους ψήφισαν μετά χορδών και οργάνων)

ώστε να εναρμονιστούν με τα δικά τους, με τα «αριστερά» Μνημόνια.

Εδώ βρισκόμαστε τρεις βδομάδες μετά τις εκλογές. Ένα ολόκληρο κράτος, μια ολόκληρη κυβέρνηση – η ίδια κυβέρνηση που μιλάει για «περηφάνια», για «αξιοπρέπεια», για «ανεξαρτησία» - κάνει ό,τι κωλοτούμπα υπαγορεύουν ντόπιοι και ξένοι «οργανοπαίκτες» που προφανώς θα είχαν διασκεδάσει πολύ με εκείνες τις δηλώσεις του Τσίπρα για τα «πεντοζάλια»…

    Θα πουν κάποιοι ότι «όλα αυτά ήταν γνωστά» και ότι ο «λαός τα ενέκρινε στις εκλογές». Θαυμάσια προσέγγιση. Αλλά τότε γιατί δεν βγαίνουν να μας πουν φόρα – παρτίδα ότι η ερμηνεία τους για τις εκλογές είναι

ότι ο λαός λατρεύει τα Μνημόνια (που ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργούσε); Πως ο λαός αρέσκεται στη λιτότητα; Οτι οι συνταξιούχοι περιμένουν πως και πως τις νέες μειώσεις στις συντάξεις τους;

    Αν θεωρούν τις εκλογές σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ που εξαγνίζει το αμάρτημα της πολιτικής εξαπάτησης, της πολιτικής δημαγωγίας, του πολιτικού εκβιασμού και της πολιτικής της φτώχειας, ας το πουν ευθέως.

    Άλλοι θα ισχυριστούν, ίσως, πως η στάση της κυβέρνησης είναι «αναγκαστική» αφού, «τι να κάνουμε, ο Τσίπρας προσπάθησε αλλά η Ελλάδα είναι μια αδύναμη χώρα».

    Εξίσου θαυμάσια προσέγγιση. Μόνο που δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια. Αντίθετα ισχύει εκείνο που έλεγε ο Τσίπρας όταν κυβερνούσε ο Σαμαράς. Ότι, δηλαδή, κάνουνε τους «μάγκες» στους εργάτες, στους συνταξιούχους και στους αδύναμους, αλλά στους μέσα και στους έξω ισχυρούς κάθονται σούζα. Πως ότι κάνουν δεν το κάνουν από «αδυναμία» αλλά από επιλογή.

    Αυτά έλεγε τότε ο Τσίπρας. Και είχε δίκιο. Τώρα, λοιπόν, που κάνει κι αυτός τα ίδια με τον Σαμαρά ισχύει και για την δική του κυβέρνηση ό,τι ακριβώς ίσχυε για τις κυβερνήσεις των προκατόχων του.

    Εν ολίγοις δεν είναι αθώοι γιατί είναι «μικροί» και «λίγοι». Είναι μικροί και λίγοι γιατί είναι συνένοχοι. Όπως και οι προηγούμενοι.

    Δεν επιδεικνύουν «αριστερή» (τρομάρα τους) δουλικότητα και υποτέλεια «κατ’ ανάγκη», αλλά κατ΄ επιλογή. Όπως και οι προηγούμενοι.

    Δεν είναι αθώοι γιατί «πιέζονται». Είναι ένοχοι γιατί, τελικά, ό,τι κάνουν το κάνουν σε συμμαχία με το ντόπιο και το ξένο κεφάλαιο. Όπως και οι προηγούμενοι.

    Το γεγονός ότι αυτοί όσα κάνουν τα κάνουν με πασπάλισμα από «αντιολιγαρχική» ρητορεία και με «αριστερές» κορώνες συνιστά μεν μια αστειότητα που, όμως, παρότι εξοργιστική, δεν αλλάζει και τίποτα από την ταυτότητα των συμφερόντων που εκπροσωπούν.

    Πρόκειται για τα συμφέροντα μιας τάξης που η εξάρτηση και η δουλικότητά της είναι η άλλη όψη του νομίσματος της πολιτικής της εξουσίας και που κάθε φορά που οι πολιτικοί της εκπρόσωποι (σσ: δεξιοί και «αριστεροί») την βαφτίζουν «αδυναμία» και την επικαλούνται σαν άλλοθι, θυμίζουν τον τύπο που σκότωσε τους γονείς του και πήγε στο δικαστήριο ζητώντας επιείκεια γιατί ήταν ορφανός…

πηγη: enikos.gr

ΣΑΡΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ

Σε δημόσια διαβούλευση αναρτήθηκε αργά το βράδυ του Σαββάτου το νέο πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα του Οκτωβρίου. Στόχος είναι να κατατεθεί την Δευτέρα στην Βουλή. Παράλληλα προωθούνται και οι "εκκρεμότητες" που απαιτούν υπουργικές αποφάσεις ή άλλες εφαρμοστικές διατάξεις. Σημειώνεται οτι χθες σε ΦΕΚ αναρτήθηκαν οι μειώσεις στις αμοιβές των συμβολαιογράφων.

1. ΚΟΥΡΕΛΟΧΑΡΤΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Σ' ένα νομοσχέδιο σαν αυτό περιλαμβάνονται, χωρίς αρχή, άρθρα που αφορούν τα πιο διαφορετικά υπουργεία και τομείς της δημόσιας ζωής, πράγμα που παραβιάζει κατάφωρα τον Κανονισμό της Βουλής και το Σύνταγμα, μιας και τα τελευταία προβλέπουν ότι δεν μπορεί να συζητούνται στη Βουλή από κοινού άσχετες μεταξύ τους διατάξεις. Ακόμα περισσότερο προκαλείται πρόβλημα δημοκρατικής λειτουργίας της Βουλής, όταν ένα τέτοιο δαιδαλώδες νομ/διο συζητείται και πάει να ψηφιστεί άρον-άρον με τη μορφή επείγοντος νομ/δίου. Οι πιστωτές επιβάλλουν τους νομικούς κανόνες με τον πλέον αυταρχικό και αντιδημοκρατικό τρόπο και όχι ο Κανονισμός της Βουλής και το Σύνταγμα. Η δικτατορία των δανειστών, της τρόϊκας και των κυρίαρχων της ΕΕ είναι εδώ. Η Βουλή έχει κάτι χρόνια να νομοθετήσει σε σοβαρά θέματα με κανονικές θεσμικές λειτουργίες αστικού τύπου.

2. ΜΙΑ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΘΕΑΣΗ

Το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει εξουθενωτικές παρεμβάσεις στο πεδίο της φορολογίας, του ασφαλιστικού και των"διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων" και αποτελείται από μέτρα για να ξεκλειδώσει η υποδόση από τους δανειστές που εκκρεμεί από το καλοκαίρι.

Μιλάμε για ένα πολυνομοσχέδιο "κουρελού" που περιλαμβάνει αλλαγές στο φορολογικό, στο ασφαλιστικό, στο δημόσιο, στην υγεία, στην ενέργεια, στο ΤΑΙΠΕΔ, στην ποτοποιία και σε πολλά άλλα πεδία.

Αναρτήθηκε προς διαβούλευση... βράδυ Σαββάτου με περιθώριο ανάρτησης σχολίων μέχρι το πρωί της Δευτέρας τη στιγμή που κάθε άρθρο του βρίθει παραπομπών σε παλαιότερους νόμους ακόμη και σε πίνακες που δεν περιλαμβάνονται, σε πλήρη αντίθεση με το "πνεύμα" της διαφάνειας και της απλότητας των νόμων που – θεωρητικά - προωθεί η κυβέρνηση.

Στόχος είναι να κατατεθεί την Δευτέρα στην Βουλή. Δεν καλύπτει, όμως, παρά ένα μέρος από τα 48 προαπαιτούμενα. Τα υπόλοιπα αναμένονται μέσω υπουργικών αποφάσεων, άλλων εφαρμοστικών διατάξεων (χθες σε ΦΕΚ αναρτήθηκαν οι μειώσεις στις αμοιβές των συμβολαιογράφων), ή "προσθηκών" στο νομοσχέδιο στην τελική του μορφή, μετά την διαβούλευση.

Επισήμως το ορόσημο είναι η 15η Οκτωβρίου, ωστόσο το πολυνομοσχέδιο οδεύει με την μορφή του επείγοντος οπότε θεωρείται πιθανή ολιγοήμερη "παράταση" έως το αργότερο το επόμενο Σάββατο.

Από Δευτέρα 19 Οκτωβρίου όλα πρέπει να είναι έτοιμα όχι μόνο για να έρθουν τα 2 δις ευρώ της υποδόσης αλλά και για την πρώτη "επαφή" που αναμένεται μέσα στην μεθεπόμενη εβδομάδα με τους επικεφαλής των θεσμών στην Αθήνα. Θεωρείται προάγγελος της καθόδου για την 1η αξιολόγηση και επί τάπητος θα τεθούν τα – δυσκολότερα – 2α προαπαιτούμενα που έχουν νομοσχέδια για το νέο φορολογικό, τα κόκκινα δάνεια, το ασφαλιστικό, το δημόσιο και πολλά πολλά άλλα πεδία.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ 

Στο πεδίο της φορολογίας, σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο, αυξάνεται ο φορολογικός συντελεστής για τα ενοίκια από το 11% στο 15% για όσους έχουν εισόδημα έως 12.000 και για το τμήμα εισοδήματος πάνω από 12.000 ευρώ αυξάνεται από 33% στο 35%. Η αύξηση ισχύει αναδρομικά από 1/1/2015. Επίσης αυστηροποιείται το πλαίσιο για φοροδιαφυγή άνω των 150.000 ευρώ με άμεση κατάσχεση.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Νέα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης στο Δημόσιο φέρνει μεταξύ άλλων παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό, το πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ.

Ειδικότερα, αυξάνονται αναδρομικά από την 19η Αυγούστου του 2015 τα όρια συνταξιοδότησης μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2022 και επιβάλλεται πρόστιμο επιπλέον 10% σε όσους επιλέξουν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα από ο,τι προβλέπουν τα νέα όρια.

Παράλληλα, το πολυνομοσχέδιο, προβλέπει την κατάργηση της δυνατότητας χρηματοδότησης των ελλειμματικών ασφαλιστικών ταμείων από τον "κουμπαρά" του ασφαλιστικού (ΑΚΑΓΕ) αναδρομικά από την 1η Σεπτεμβρίου του 2015 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2018. Επίσης, καταργείται η δυνατότητα επιλογής έως δύο κατωτέρων ασφαλιστικών κλάσεων στο ΕΤΑΑ (μηχανικοί, δικηγόροι, γιατροί), η δυνατότητα συμψηφισμού ληξιπρόθεσμων χρεών - μελλοντικής σύνταξης ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ και η αποποινικοποίηση των οφειλών προς των ΟΑΕΕ.

ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Σε σχέση με τον τομέα της ενέργειας, ο νόμος για τα προαπαιτούμενα του Οκτωβρίου περιλαμβάνει ρυθμίσεις που αφορούν στην απελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου. Στο συγκεκριμένο άρθρο (13) που αφορά στην υποχρέωση για μεταρρύθμιση της αγοράς φυσικού αερίου, καθορίζεται η πλήρης επιλεξιμότητα (δηλαδή η δυνατότητα επιλογής προμηθευτή) για όλους τους πελάτες εκτός των περιοχών αρμοδιότητας των ΕΠΑ. Επίσης καθορίζονται τα ζητήματα που αφορούν στον καθορισμό του τιμολογίου διανομής για το διαχειριστή του κάθε δικτύου διανομής, το οποίο θα πρέπει να εγκρίνεται από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας.

ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Σύμφωνα με τα προαπαιτούμενα μέτρα που πρέπει να ληφθούν στο τομέα της Υγείας, οι τιμές των φαρμάκων, βάσει των οποίων τα ασφαλιστικά ταμεία αποζημιώνουν το συγκεκριμένο φάρμακο, μετά την λήξη της περιόδου προστασίας τους (off patent) μειώνεται στο 50% της τιμής του προϊόντος σε κατάσταση προστασίας των δεδομένων (on patent) είτε εναλλακτικά στο μέσο όρο των τριών χαμηλότερων τιμών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανάλογα με το ποια είναι σε κάθε περίπτωση η χαμηλότερη τιμή.

Σύμφωνα με φορείς της φαρμακευτικής αγοράς, το μέτρο αυτό, αναμένεται να συμπαρασύρει προς τα κάτω πολλά ήδη φθηνά φάρμακα, με κίνδυνο να αποσυρθούν σε περίπτωση που η παραγωγή και η εμπορία τους καταστεί ασύμφορη από τις εταιρείες.

Το μέτρο αυτό έρχεται να αντικαταστήσει το άρθρο 17 του ν.δ. 96/1973 σύμφωνα με το οποίο οι τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων όμοιας δραστικής ουσίας και φαρμακοτεχνικής μορφής καθορίζονται στο 80% της τιμής πώλησης του αντίστοιχου πρωτοτύπου του φαρμακευτικού προϊόντος, όπως η τιμή αυτή διαμορφώνεται κάθε φορά, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

3. ΤΡΙΠΛΟ ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΥΨΟΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ

Όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στο Δημόσιο, ύψος συντάξεων, δυνατότητες κάλυψης ελλειμμάτων των Ταμείων και πρόσβασης στο ασφαλιστικό σύστημα σαρώνονται από το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα που δημοσιεύτηκε σήμερα. Αυξάνονται αναδρομικά από την 19η Αυγούστου του 2015 τα όρια συνταξιοδότησης μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2022, επιβάλλεται πρόστιμο επιπλέον 10% σε όσους επιλέξουν να συνταξιοδοτηθούν νωρίτερα από ο,τι προβλέπουν τα νέα όρια, ενώ καταργείται η δυνατότητα των ελλειμματικών ταμείων να προσφύγουν στον "κουμπαρά" του Ασφαλιστικού, το Α.Κ.Α.ΓΕ. για να κλείσουν τις "τρύπες" τους.

ΝΕΑ ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΟΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ 

Τα πάνω – κάτω φέρνει το πολυνομοσχέδιο στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι οι διατάξεις περί αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης έως το 2022, του προστίμου 10% για όσους βγαίνουν στη σύνταξη νωρίτερα από τα προβλεπόμενα όρια δεν έχουν εφαρμογή για όσους κατά την 19 Αυγούστου 2015 έχουν συμπληρώσει τα έτη ασφάλισης και το όριο ηλικίας που αποτελούν, κατά περίπτωση, προϋπόθεση για την άμεση καταβολή ακέραιας της σύνταξής τους, όπως αυτά ισχύουν κατά την ανωτέρω ημερομηνία.

Το δικαίωμα άμεσης συνταξιοδότησης των προσώπων αυτών δεν θίγεται και μπορεί να ασκηθεί οποτεδήποτε.

Από την 1η Σεπτεμβρίου 2015 καταργείται κάθε άλλη διάταξη αντίθετη με τα οριζόμενα στις διατάξεις του ν. 3865/2010.

Συντάξεις που έχουν κανονισθεί αντίθετα με τα οριζόμενα στις διατάξεις του ν. 3865/2010 αναπροσαρμόζονται από την αρμόδια Υπηρεσία Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, τα δε οικονομικά αποτελέσματα αρχίζουν από την ημερομηνία έναρξης καταβολής της σύνταξης (σ.σ. η φράση "και όχι πριν την 30 Αυγούστου 2015" που υπήρχε σ' αυτό σημείο απαλείφεται).

Βασική σύνταξη δικαιούνται ι δημόσιοι υπάλληλοι ανεξαρτήτως χρόνου υπαγωγής στην ασφάλιση που έχουν αποχωρήσει ή αποχωρούν από την υπηρεσία από 1η Σεπτεμβρίου 2015 και μετά.

Καταργούνται (από της ισχύος τους) οι διατάξεις που προβλέπουν πως δεν έχουν εφαρμογή τα περί κατωτέρων ορίων σύνταξης για όσους λαμβάνουν επίδομα ανικανότητας, καθώς και όσους λαμβάνουν σύνταξη ως παθόντες στην υπηρεσία και ένεκα Επίσης, οι διατάξεις αυτές δεν έχουν εφαρμογή και για όσους λαμβάνουν κατά μεταβίβαση σύνταξη λόγω θανάτου στην υπηρεσία του/της συζύγου τους ή του γονέα τους.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι τα ισχύοντα κατά περίπτωση μέχρι και την 18 Αυγούστου 2015 όρια ηλικίας καταβολής της σύνταξης αυξάνονται σταδιακά από την επομένη της ημερομηνίας αυτής έως και την 1η Ιανουαρίου 2022.

Στο Δημόσιο, το κατώτατο όριο σύνταξης δεν έχει εφαρμογή για όσους έχουν αποχωρήσει ή αποχωρούν από την Υπηρεσία από 1ης Ιουλίου 2015 και μετά και δεν έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους. Οι παραπάνω ασφαλισμένοι μέχρι τη συμπλήρωση του προαναφερομένου ορίου ηλικίας λαμβάνουν το ποσό της σύνταξης που αναλογεί στα έτη ασφάλισής τους κατά περίπτωση.

Οι παραπάνω διατάξεις δεν έχουν εφαρμογή για όσους είναι ανάπηροι με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω και λαμβάνουν επίδομα ανικανότητας καθώς και όσους λαμβάνουν σύνταξη ως παθόντες στην υπηρεσία. Επίσης οι διατάξεις αυτές δεν έχουν εφαρμογή και για όσους λαμβάνουν κατά μεταβίβαση σύνταξη λόγω θανάτου του/της συζύγου τους ή του γονέα τους.

Το ποσό του κατωτάτου ορίου συντάξεις που ισχύει από τις 19 Αυγούστου 2015 παραμένει αμετάβλητο μέχρι την 31 Αυγούστου 2021.
Εάν η σύνταξη καταβάλλεται μειωμένη, το ποσό της μειωμένης σύνταξης μειώνεται περαιτέρω κατά 10% μέχρι τη συμπλήρωση του κατά τα ανωτέρω προβλεπόμενου νέου ορίου ηλικίας.

Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα υποχρεούνται σε αποχώρηση από την Υπηρεσία πριν από τη συμπλήρωση του 58ου έτους της ηλικίας τους".
Ανακαλούνται διατάξεις που ψηφίστηκαν ερήμην των δανειστών

Καταργούνται διατάξεις των νόμων 4331 και 4325 / 2015 που ψηφίστηκαν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών. Έτσι δεν δίδεται καμία παράταση στο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων για την εφαρμογή του συντελεστή βιωσιμότητας (σ.σ. ρήτρας μηδενικού ελλείματος), δεν δοθεί μηνιαία σύνταξη 260 ευρώ ανασφάλιστων υπερηλίκων ομογενών, παύει να ισχύει η αποποινικοποίηση των οφειλών στον ΟΑΕΕ, σταματά ο συμψηφισμός χρεών στον ΟΑΕΕ και μελλοντικής σύνταξης ενός ασφαλισμένου και καταργείται η δυνατότητα των ασφαλισμένων του ΕΤΑΑ να επιλέγουν έως 2 κατώτερες ασφαλιστικές κλάσεις.
Συγκεκριμένα θα πάψουν να ισχύει:

· Η παράταση έως την 31η Δεκεμβρίου 2015 των προθεσμιών για την εφαρμογή του συντελεστή βιωσιμότητας ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία ετησίων ελλειμμάτων σε ταμειακή και δεδουλευμένη βάση, για το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ), τους ειδικούς Κλάδους και Λογαριασμούς των Μετοχικών Ταμείων Στρατού, Αεροπορίας και Ναυτικού (ΜΤΣ, ΜΤΑ, ΜΤΝ).

· Η παροχή μηνιαίας σύνταξης 260 ευρώ ανασφάλιστων υπερηλίκων ομογενών εφόσον συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις: α) Έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους. β) Δεν λαμβάνουν σύνταξη από οποιονδήποτε Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ή το Δημόσιο στην Ελλάδα ή το εξωτερικό μεγαλύτερη από το πλήρες ποσό της συνταξιοδοτικής παροχής, λόγω γήρατος, γ) Το συνολικό ετήσιο ατομικό φορολογητέο εισόδημά τους, καθώς και το απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 4.320 ευρώ ή, στην περίπτωση εγγάμων, το συνολικό ετήσιο οικογενειακό φορολογητέο εισόδημα, καθώς και το απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 8.640 ευρώ.

· Η μη -εισαγωγή για συζήτηση στην αρμόδια εισαγγελία υποθέσεων οφειλετών του ΟΑΕΕ και του ΕΤΑΑ για τις οποίες έχει ασκηθεί ποινή και τη διακοπή της εκτέλεσης όσων έχουν εκδικαστεί

· Η δυνατότητα συμψηφισμού οφειλών – συντάξεων, αν το οφειλόμενο ποσό εισφορών δεν είναι μεγαλύτερο των πενήντα πέντε (55) μηνιαίων συντάξεων κατώτατων ορίων ανά κατηγορία σύνταξης, όπως αυτά ισχύουν κάθε φορά για κάθε ασφαλιστικό φορέα ή Τομέα και ανάλογα με τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης, στα οποία περιλαμβάνεται η κύρια οφειλή, καθώς και τα πρόσθετα τέλη, οι τόκοι, οι επιβαρύνσεις και ποσά από αναγνωρίσεις χρόνων ασφάλισης, και όχι πέραν του ποσού των είκοσι πέντε χιλιάδων (25.000) ευρώ.

· Η δυνατότητα επιλογής σε μία εκ των δύο κατωτέρων ασφαλιστικών κλάσεων στους ασφαλισμένους στον κλάδο κύριας ασφάλισης του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (ΕΤΑΑ) - Τομέας Σύνταξης Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΤΣΜΕΔΕ), Τομέας Σύνταξης και Ασφάλισης Υγειονομικών (ΤΣΑΥ), Τομέας Ασφάλισης Νομικών (ΤΑΝ) - που έχουν υπαχθεί στην ασφάλιση οποιουδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης ή στο Δημόσιο από 1.1.1993 και εφεξής, και να παραμείνουν σε αυτή μέχρι 31.12.2016.

· Η υποχρεωτική ασφάλιση στον Τομέα Σύνταξης Προσωπικού Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης (ΤΣΠΕΑΘ) και στο Λογαριασμό Ανεργίας Προσωπικού Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης του Ε.Τ.Α.Π.-Μ.Μ.Ε., των δημοσιογράφων που απασχολούνται με την ιδιότητα του συντάκτη κατά κύριο επάγγελμα με σχέση εξαρτημένης εργασίας στα Γραφεία Τύπου αθλητικών ομοσπονδιών που έχουν αναγνωριστεί από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ( με την προϋπόθεση ότι έχουν συμπληρώσει πενταετή ασφάλιση στον Τομέα Σύνταξης Προσωπικού Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης (Τ.Σ.Π.Ε.Α.Θ.) του Ε.Τ.Α.Π.-Μ.Μ.Ε. και δεν είναι τακτικοί ή μόνιμοι υπάλληλοι του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., δημοσίων επιχειρήσεων ή Ο.Τ.Α).

"Παγώνει" η χρηματοδότηση του "κουμπαρά" του Ασφαλιστικού (ΑΚΑΓΕ) προς τα ελλειμματικά ταμεία
Με ειδική διάταξη ορίζεται πως "μετά την 1η Σεπτεμβρίου 2015 τα ποσά της Ειδικής Εισφοράς Συνταξιούχων μεταφέρονται στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) και αποτελούν έσοδό του.".

Η νέα αυτή διάταξη καταργεί ντε φάκτο το άρθρο 29 του νόμου 4325/2015 το οποίο προέβλεπε πως "σκοπός του Λογαριασμού είναι η κάλυψη ελλειμμάτων των Κλάδων Κύριας Σύνταξης των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης έως 31.12.2018" και όχι η συγκέντρωση εσόδων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη ελλειμμάτων από το 2019 και έπειτα, όπως προβλέπει ο νόμος 3863/2010 (άρθρο 38).
Έτσι με τη διάταξη που προβλέπει το παρόν νομοσχέδιο σταματά αναδρομικά από 1η Σεπτεμβρίου 2015 η κάλυψη των ελλειμμάτων των Ταμείων, όπως συνέβη από την 11η Μαΐου 2015) οπότε δημοσιεύτηκε ο σχετικός νόμος στο ΦΕΚ μέχρι και την 31η Αυγούστου 2015 (πχ στο ΕΤΕΑ, το ΤΑΝ-ΕΤΑΑ και το ΜΤΠΥ).

4. ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΚΑΙ ROSCO

Σειρά ρυθμίσεων που συνδέονται με την ιδιωτικοποίηση του ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της εταιρείας τροχαίου υλικού του ΟΣΕ (ROSCO) εντάχθηκαν στο πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα.

Στο πολυνομοσχέδιο προβλέπονται οι όροι υπό τους οποίους θα προχωρήσει η διαγραφή των χρεών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ προς τον ΟΣΕ καθώς και του ΟΣΕ προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Οι όροι θα καθοριστούν με δύο ξεχωριστές κοινές υπουργικές αποφάσεις.

Ρυθμίζεται, επίσης, και το θέμα με τη σύμβαση leasing (για βαγόνια) που είχε υπογράψει ο ΟΣΕ με τη γνωστή εταιρεία Eurofima καθώς το πολυνομοσχέδιο προβλέπει πως το ελληνικό δημόσιο θα είναι πρωτοφειλέτης και μισθωτής του συγκεκριμένου τροχαίου υλικού.

Προβλέπεται, επίσης, πως η ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα παρέχει Υπηρεσίες Δημόσιας Υπηρεσίας (ΥΔΥ), δηλαδή θα εκτελεί δρομολόγια προς συγκεκριμένους προορισμούς ως υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας, με ετήσιο κόστος μέχρι 50.000.000 ετησίως μέχρι το 2020.

5. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ: ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΕΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ

Δρακόντειες ποινές για όσους φοροδιαφεύγουν προβλέπει το φορολογικό σκέλος του νέου πολυνομοσχεδίου. Μεγάλες ποινές φυλάκισης επιβάλλονται για κάθε είδους φορολογική παράβαση που οδηγεί σε αποφυγή πληρωμής φόρου. Παράλληλα, με το πολυνομοσχέδιο αυξάνεται αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2015 η φορολογία στα ενοίκια ενώ καταργείται και η ευεργετική διάταξη για τους ιδιοκτήτες ακινήτων που προέβλεπε την εκχώρηση στο δημόσιο ενοικίων που αποδεδειγμένα δεν έχουν εισπραχθεί από τους ενοικιαστές.

Ειδικότερα, τα πολυνομοσχέδιο προβλέπει:
- ότι πραγματοποιεί έγκλημα φοροδιαφυγής όποιος με πρόθεση αποκρύπτει εισοδήματα, στοιχεία και ειδικά όταν δεν υποβάλλει δήλωση για οποιοδήποτε είδος φορολογίας. Επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 ετών για την αποφυγή πληρωμής φόρου πάνω από 100.000 ευρώ ή άνω των 50.000 ευρώ εφόσον πρόκειται για ΦΠΑ.

- δεν αναστέλλεται η ποινική διαδικασία ακόμη και αν ο φορολογούμενος υποβάλει ενδικοφανή προσφυγή

- καταργείται το ανώτατο όριο φορολογικών προστίμων 30.000 ευρώ για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων (π.χ. αποδείξεων, τιμολογίων).

- αυξάνονται οι φορολογικοί συντελεστές του εισοδήματος από ενοίκια και μάλιστα αναδρομικά από τα φετινά εισοδήματα. Ο συντελεστής για εισόδημα έως 12.000 ευρώ αυξάνεται από 11% σε 15% και ο συντελεστής για εισόδημα από 12.000 και άνω αυξάνεται από 33% σε 35%.

- καταργείται και μάλιστα αναδρομικά από την 1-1-2015 η δυνατότητα εκχώρησης ανείσπρακτων ενοικίων από τους ιδιοκτήτες ακινήτων. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι θα πρέπει οι ιδιοκτήτες να καταβάλλουν φόρο εισοδήματος και για μισθώματα που δεν έχουν εισπράξει και αποδεδειγμένα δεν θα εισπράξουν ποτέ.

- λαμβάνονται προληπτικά μέτρα διασφάλισης των εσόδων του δημοσίου σε βάρος όσων εντοπίζονται να έχουν φοροδιαφύγει πάνω από 150.000 ευρώ. Στα μέτρα περιλαμβάνεται η δέσμευση του 50% των καταθέσεων, του 50% του χρηματικού περιεχομένου θυρίδων και του 100% του μη χρηματικού περιεχομένου θυρίδων, όπως για παράδειγμα κοσμημάτων, ή άλλων πολύτιμων αντικειμένων.

- τα παραπάνω προληπτικά μέτρα διασφάλισης των εσόδων του δημοσίου λαμβάνονται και σε όσους έχουν ασκήσει διοίκηση με κάθε τρόπο στην εταιρεία που εντοπίζεται να φοροδιαφεύγει ακόμη και αν έχουν αποβάλει την ιδιότητα του διαχειριστή ή υπεύθυνου της εταιρείας στο παρελθόν.

- μειώνεται από το 100% στο 50% το πρόστιμο της μη υποβολής δήλωσης παρακρατούμενων φόρων

- μειώνεται από τα 5 στο 1 ευρώ το ποσό ΕΝΦΙΑ που δεν βεβαιώνεται στον φορολογούμενο μετά την εκκαθάριση

- ξεκαθαρίζεται ότι ΕΝΦΙΑ θα κληθούν να πληρώσουν από φέτος οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις για τα ακίνητά τους που ιδιοχρησιμοποιούνται

- απαλλάσσονται από τον ΕΝΦΙΑ ακίνητα που ανήκουν σε εταιρείες ειδικού σκοπού οι οποίες ανήκουν στο ΤΑΙΠΕΔ

- επιβάλλεται πρόστιμο από 500 έως 2.000 ευρώ για την υποβολή ελλιπούς δήλωσης τεκμηρίωσης ενδοομιλικών συναλλαγών.

Ειδικότερα, όσον αφορά στη φοροδιαφυγή το πολυνομοσχέδιο προβλέπει ότι έγκλημα φοροδιαφυγής διαπράττει όποιος με πρόθεση:
α) προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου εισοδήματος, ενιαίου φόρου ιδιοκτησίας ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) ή ειδικού φόρου ακινήτων (ΕΦΑ), αποκρύπτει από τα όργανα της Φορολογικής Διοίκησης φορολογητέα εισοδήματα από οποιαδήποτε πηγή ή περιουσιακά στοιχεία, ιδίως παραλείποντας να υποβάλει δήλωση ή υποβάλλοντας ανακριβή δήλωση ή καταχωρίζοντας στα λογιστικά αρχεία εικονικές (ολικά ή μερικά) δαπάνες ή επικαλούμενος στη φορολογική δήλωση τέτοιες δαπάνες, ώστε να μην εμφανίζεται φορολογητέα ύλη ή να εμφανίζεται αυτή μειωμένη,

β) προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του φόρου προστιθέμενης αξίας, του φόρου κύκλου εργασιών, του φόρου ασφαλίστρων και των παρακρατούμενων και επιρριπτόμενων φόρων, τελών ή εισφορών, δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει ή εκπίπτει ανακριβώς αυτούς, καθώς και όποιος παραπλανά τη Φορολογική Διοίκηση με την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή με την αθέμιτη παρασιώπηση ή απόκρυψη αληθινών γεγονότων και δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει ή εκπίπτει ανακριβώς αυτούς ή λαμβάνει επιστροφή, καθώς
και όποιος διακρατεί τέτοιους φόρους, τέλη ή εισφορές,

γ) προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου πλοίων δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς στο Δημόσιο τον φόρο αυτό.
Επίσης, όποιος διαπράττει έγκλημα φοροδιαφυγής τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών: α) αν ο φόρος που αναλογεί στα φορολογητέα εισοδήματα ή στα περιουσιακά στοιχεία που έχουν αποκρυβεί υπερβαίνει ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος ή ανά φορολογική υπόθεση τις εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ ανά είδος φόρου, ή β) αν το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου, τέλους ή εισφοράς που δεν αποδόθηκε ή αποδόθηκε ανακριβώς ή επεστράφη ή συμψηφίστηκε ή εξέπεσε ή διακρατείται υπερβαίνει ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος ή ανά φορολογική υπόθεση: αα) τις πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ, εφόσον αφορά φόρο προστιθέμενης αξίας ή ββ) τις εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ ανά είδος φόρου, τέλους ή εισφοράς σε κάθε άλλη περίπτωση.

- Επιβάλλεται κάθειρξη αν το ποσό του φόρου, τέλους ή εισφοράς της προηγούμενης παραγράφου υπερβαίνει τις εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ εφόσον αφορά φόρο προστιθέμενης αξίας, ή τις εκατό πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ σε κάθε άλλη περίπτωση φόρου, τέλους ή εισφοράς.

- Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών. Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολό της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται:
α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ και
β) με κάθειρξη, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ.
Θεωρείται ως πλαστό και το φορολογικό στοιχείο που έχει διατρηθεί ή σφραγιστεί με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς να έχει καταχωριστεί στα οικεία βιβλία της αρμόδιας φορολογικής αρχής σχετική πράξη θεώρησής του και εφόσον η μη καταχώριση τελεί σε γνώση του υπόχρεου για τη θεώρηση του φορολογικού στοιχείου. Θεωρείται επίσης ως πλαστό το φορολογικό στοιχείο και όταν το περιεχόμενο και τα λοιπά στοιχεία του πρωτότυπου ή αντίτυπου αυτού είναι διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στέλεχος του ίδιου στοιχείου.

Εικονικό είναι το φορολογικό στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή στην οποία το ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη που αναγράφονται στο στοιχείο είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματός του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην Φορολογική Διοίκηση. Εικονικό είναι επίσης το στοιχείο που φέρεται ότι εκδόθηκε ή έχει ληφθεί από εικονική εταιρία, κοινοπραξία, κοινωνία ή άλλη οποιασδήποτε μορφής επιχείρηση ή νομική οντότητα ή από φυσικό πρόσωπο για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση η ποινική δίωξη ασκείται κατά του πραγματικού υπευθύνου που υποκρύπτεται.

Τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία συναλλαγής κατώτερη της πραγματικής θεωρούνται πάντοτε για τους σκοπούς του παρόντος νόμου ως ανακριβή, ενώ τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία μεγαλύτερη της πραγματικής θεωρούνται ως εικονικά κατά το μέρος της μεγαλύτερης αυτής αξίας. Δεν είναι εικονικό για τον λήπτη το φορολογικό στοιχείο το οποίο αφορά πραγματική συναλλαγή, αν το πρόσωπο του εκδότη είναι διαφορετικό από αυτό που αναγράφεται στο στοιχείο.

Δεν είναι εικονικό το φορολογικό στοιχείο που εξέδωσε ή έλαβε η κοινωνία κληρονόμων ή ο κληρονόμος ή σύζυγος ή τέκνο αποβιώσαντος ή συνταξιοδοτηθέντος συζύγου ή γονέα, το οποίο φέρεται ότι εκδόθηκε ή λήφθηκε από τον αποβιώσαντα ή συνταξιοδοτηθέντα επιτηδευματία, εφόσον αφορά πραγματική συναλλαγή και πριν από κάθε είδους φορολογικό έλεγχο, έχει καταχωρηθεί στα βιβλία, τόσο του λαμβάνοντα, όσο και του εκδώσαντα το στοιχείο, η αξία αυτού έχει συμπεριληφθεί στις οικείες δηλώσεις ΦΠΑ και φορολογίας εισοδήματος και έχει γίνει η απόδοση των φόρων που προκύπτουν από το στοιχείο αυτό.

- Με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους τιμωρείται ο υπόχρεος που δεν εκδίδει ή εκδίδει ανακριβώς τα προβλεπόμενα από τις κείμενες διατάξεις στοιχεία ή παραστατικά πωλήσεων κατά την πώληση ή διακίνηση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, εφόσον το συνολικό ύψος των συναλλαγών για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί τα οικεία στοιχεία ανέρχεται τουλάχιστον στο ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, ανά φορολογικό ή διαχειριστικό έτος]

- Για την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεται ιδίως υπόψη το ύψος του ποσού που αποκρύφτηκε ή δεν αποδόθηκε και η διάρκεια της απόκρυψης ή μη απόδοσης ή ανακριβούς απόδοσης ή διακράτησης. Η μεταχείριση από το δράστη ιδιαιτέρων τεχνασμάτων συνιστά επιβαρυντική περίσταση.

ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΟΙ ΣΤΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ

Στα νομικά πρόσωπα, ως αυτουργοί των εγκλημάτων του παρόντος νόμου θεωρούνται, εφόσον με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη συντέλεσαν στην τέλεσή τους:

α) Στις ημεδαπές ανώνυμες εταιρίες, οι πρόεδροι των Δ.Σ, οι διευθύνοντες, εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές ή διευθυντές, ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση ή εκπροσώπηση αυτών. Αν ελλείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, ως αυτουργοί θεωρούνται τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εταιριών αυτών, εφόσον ασκούν πράγματι προσωρινά ή διαρκώς ένα από τα καθήκοντα που αναφέρονται πιο πάνω.

β) Στις ομόρρυθμες και ετερόρρυθμες εταιρίες οι ομόρρυθμοι εταίροι και οι διαχειριστές αυτών ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση είτε από οποιαδήποτε αιτία στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών.

γ) Στις εταιρίες περιορισμένης ευθύνης και ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρίες οι διαχειριστές αυτών ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση είτε από οποιαδήποτε αιτία στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών και όταν αυτοί ελλείπουν ή απουσιάζουν οι εταίροι αυτών.

δ) Στους συνεταιρισμούς και ενώσεις αυτών οι πρόεδροι, οι γραμματείς, οι ταμίες, ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση είτε από οποιαδήποτε αιτία στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών.

ε) Στις κοινοπραξίες, κοινωνίες, αστικές, συμμετοχικές ή αφανείς εταιρίες, ως αυτουργοί του εγκλήματος της φοροδιαφυγής θεωρούνται οι εκπρόσωποί τους , με βάση την ιδιωτική βούληση ή το νόμο ή δικαστική απόφαση, και αν ελλείπουν αυτοί, τα μέλη τους. Όταν στα μέλη αυτών περιλαμβάνονται και νομικά πρόσωπα ή αλλοδαπές επιχειρήσεις ή αλλοδαποί οργανισμοί, εφαρμόζονται ανάλογα και οι λοιπές διατάξεις της παρούσας παραγράφου.

στ) Στις αλλοδαπές επιχειρήσεις γενικά και στους κάθε είδους αλλοδαπούς οργανισμούς, ως αυτουργοί του εγκλήματος της φοροδιαφυγής θεωρούνται οι διευθυντές ή αντιπρόσωποι ή πράκτορες, που έχουν στην Ελλάδα.

ζ) Στα νομικά πρόσωπα εκτός των ανωτέρω αναφερομένων ή στις νομικές οντότητες κατά την έννοια της παραγράφου 3 του άρθρου 51Α του ν. 2238/1994 ή της περίπτωσης δ' του άρθρου 2 του ν.4172/2013 Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ως αυτουργοί θεωρούνται οι εκπρόσωποι αυτών ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση ή εκπροσώπηση αυτών.

2. Επίσης, αυτουργοί των ανωτέρω εγκλημάτων, κατά την έννοια της προηγούμενης παραγράφου, θεωρούνται και: α) όσοι δυνάμει νόμου ή δικαστικής απόφασης ή διάταξης τελευταίας βούλησης είναι διαχειριστές αλλότριας περιουσίας β) ο επίτροπος ή κηδεμόνας ή διοικητής αλλοτρίων κατά τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα.

3. Ως άμεσοι συνεργοί των ανωτέρω εγκλημάτων θεωρούνται ο προϊστάμενος του λογιστηρίου κάθε μορφής ή τύπου επιχείρησης ή όποιος με πρόθεση συμπράττει με οποιονδήποτε τρόπο γενικά στη διάπραξη των εγκλημάτων του παρόντος, ως τοιούτου νοουμένου και του υπογράφοντος τη δήλωση ως πληρεξούσιος.

4. Αυτουργοί ή συμμέτοχοι των ανωτέρω εγκλημάτων θεωρούνται σε κάθε περίπτωση και όσοι ασκούν εν τοις πράγμασι τις εξουσίες και αρμοδιότητες που αντιστοιχούν στις ιδιότητες και θέσεις της παραγράφου 1.

ΜΗΝΥΤΗΡΙΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

Εάν συντρέχει περίπτωση τέλεσης ή απόπειρας τέλεσης εγκλήματος φοροδιαφυγής υποβάλλεται αμέσως μηνυτήρια αναφορά από τον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων ή από τα όργανα της Φορολογικής Διοίκησης ή από τη Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας της Ελληνικής Αστυνομίας. Η ποινική δίωξη ασκείται αυτεπαγγέλτως.
Η παραγραφή των εγκλημάτων του παρόντος νόμου αρχίζει από την τελεσιδικία της απόφασης επί της προσφυγής που ασκήθηκε ή σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής λόγω παρόδου της προθεσμίας άσκησης προσφυγής.
Η άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής και προσφυγής ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων δεν επηρεάζει την ποινική διαδικασία. Το ποινικό δικαστήριο δύναται πάντως, σε περίπτωση που κρίνει ότι η έκβαση εκκρεμούς διοικητικής δίκης είναι ουσιώδης για τη δική του κρίση επί της υπόθεσης, να αναστείλει με απόφασή του την ποινική δίκη μέχρι την τελεσίδικη κρίση του διοικητικού δικαστηρίoυ.

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015

Η ΕΡΤ τιμά την 71η επέτειο απελευθέρωσης της Αθήνας από τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής, στις 12 Οκτωβρίου 1944, με τηλεοπτικό αφιέρωμα από τις συχνότητες της ΕΡΤ1 και της ΕΡΤ2, το οποίο περιλαμβάνει ιστορικά ντοκιμαντέρ, εκπομπές και σειρές που αφορούν στη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο.

Ειδικότερα, το αφιέρωμα στηνΕΡΤ1 αρχίζει τοΣάββατο 10 Οκτωβρίου στις07:00.Καλεσμένοι της εκπομπής«ΕΡΤ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ»με τηΜαρίνα Δεμερτζιάν και την Εμμανουέλα Αργείτη, είναι ο διευθυντής του Ιστορικού Αρχείου στο Μουσείο Μπενάκη  Τάσος Σακελλαρόπουλος, ο διδάκτωρ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ιάσων Χανδρινός  και ο μουσικοσυνθέτηςΧρήστος Λεοντής.

Μεταξύ τους μια μαϊμού με..."ανασηκωμένη μύτη" που φτερνίζεται όταν βρέχει και ένα ψάρι που "περπατάει" 

Μία μαϊμού "που φτερνίζεται" όταν βρέχει και ένα ψάρι που..."περπατάει" συγκαταλέγονται στα περισσότερα από 200 είδη που έχουν ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια στα ανατολικά Ιμαλάια, σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση WWF.

Στην προσπάθειά της να υπογραμμίσει τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η οικολογικά ευαίσθητη περιοχή, η WWF ή αλλιώς Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση συνέταξε μία έκθεση που καταγράφει τα είδη άγριας ζωής τα οποία έχουν ανακαλύψει οι επιστήμονες στο Μπουτάν, στη βορειοανατολική Ινδία, στο Νεπάλ, στη βόρεια Μιανμάρ και στο νότιο Θιβέτ.

Στα είδη περιλαμβάνεται αυτό που η WWF περιγράφει ως "ψάρι που περπατάει και έχει κεφάλι φιδιού", το οποίο σύμφωνα με την οργάνωση μπορεί να εισπνέει αέρα, να επιβιώνει στη στεριά για τέσσερις μέρες και να έρπει για μία απόσταση έως και 400 μέτρα σε ολισθηρό έδαφος.

Στα άλλα είδη που έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή περιλαμβάνεται μία κόκκινη, κίτρινη και πορτοκαλί οχιά, η οποία παραπέμπει σε κόσμημα και ένα ψάρι "Δράκουλας" του γλυκού νερού με πολύ μικρά δόντια, αλλά και κυνόδοντες. Επίσης ανακαλύφθηκαν τρία νέα είδη μπανάνας.

Στα δάση της βόρειας Μιανμάρ, οι επιστήμονες ανακάλυψαν το 2010 μία μαυρόασπρη μαϊμού με..."ανασηκωμένη μύτη", η οποία φτερνίζεται όταν βρέχει.

Τις βροχερές μέρες οι μαϊμούδες αυτές κάθονται συχνά με τα κεφάλια ανάμεσα στα πόδια τους ώστε να μη μπαίνει νερό στις μύτες τους.

Τα 211 νέα είδη ανακαλύφθηκαν από το 2009 ως το 2014 και περιλαμβάνουν 133 φυτά, μεταξύ των οποίων ορχιδέες, αλλά και 26 είδη ψαριών, 10 αμφίβια, 39 ασπόνδυλα, ένα ερπετό, ένα πουλί και ένα θηλαστικό.


Στην έκθεσή της η WWF προειδοποιεί για μία σειρά από απειλές που αντιμετωπίζουν τα είδη αυτά, περιλαμβανομένης της αύξησης του πληθυσμού, της αποψίλωσης, της υπερβόσκησης, της λαθροθηρίας, της εξόρυξης και της ανάπτυξης της υδροηλεκτρικής ενέργειας.

Μόλις το 25% των αρχικών βιοτόπων της περιοχής παραμένουν άθικτοι και εκατοντάδες είδη θεωρούνται υπό εξαφάνιση σε παγκόσμιο επίπεδο, αναφέρει η έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα αυτή την εβδομάδα.

"Η πρόκληση είναι να διατηρήσουμε τα απειλούμενα οικοσυστήματα προτού χαθούν αυτά τα είδη και άλλα που είναι ακόμη άγνωστα", δήλωσε ο Σάμι Τορνικόσκι, ο επικεφαλής της Living Himalayas Initiative, μίας πρωτοβουλίας της WWF.

Η έκθεση κάνει έκκληση για περισσότερη αειφόρο ανάπτυξη στην περιοχή επισημαίνοντας την ανάγκη για την ύπαρξη πιο πράσινων εργοστασίων υδροηλεκτρικής ενέργειας και για την παροχή κυβερνητικής βοήθειας προς τις κοινότητες ώστε να μπορέσουν να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή.

πηγη: protothema.gr

Γράφει ο Κωνσταντίνος Παπαναγιώτου

Στο άρθρο αυτό επιχειρείται μια προσέγγιση του θέματος της εκλογικής συμπεριφοράς, όχι μόνο από την πολιτική σκοπιά, αλλά και από άλλες παραμέτρους που επηρεάζουν την εκλογική προτίμηση, όπως ψυχολογικές, κοινωνιολογικές κ.α.

Στο άρθρο 1 του Συντάγματος της Αστικής Δημοκρατίας, «η εξουσία πηγάζει από το λαό, ασκείται από το λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού» και η λήψη των αποφάσεων πραγματοποιείται από τους πολίτες μέσω της ψηφοφορίας, δηλαδή μέσω της εκλογικής διαδικασίας.

Οι εκλογές χαρακτηρίζονται σαν η θεμέλια λίθος του δημοκρατικού καθεστώτος. Οι εκλογείς προσέρχονται στην κάλπη ισότιμα προκειμένου να αναδείξουν τους φορείς της πολιτικής εξουσίας και να συμμετέχουν στα πολιτικά δρώμενα. Αυτά σύμφωνα με την άποψη των αστών.

Όμως, απο την άλλη πλευρά, κατά τους Μαρξ, Ενγκελς και Λένιν «κάθε κράτος είναι μηχανή καταστολής μιας τάξης από μια άλλη τάξη»

Με την επικράτηση της σοβιετικής επανάστασης αντικαταστάθηκε ο αστικός κοινοβουλευτισμός με τη δημοκρατική οργάνωση του Σοβιέτ που είναι, κατα την άποψη των κομμουνιστών, 1000 φορές πιο κοντινά στο λαό, πιο δημοκρατικά και από το πιο δημοκρατικό αστικό Κοινοβούλιο.

Στις εκλογές λοιπόν στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας που ανήκει και η χώρα μας, η ψήφος δεν προκύπτει μόνο   από την πολυπλοκότητα των κοινωνικών παραγόντων, αλλά είναι αποτέλεσμα και της ατομικής ψυχολογίας και των πολιτικών αντιλήψεων από τις οποίες διακατέχεται ο κάθε ψηφοφόρος.

Οι πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές συγκυρίες μεταβάλλονται από περιοχή σε περιοχή και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, οι εκλογείς να μην ψηφίζουν με βάση την ταξική τους προέλευση και την κοινωνική τους θέση.

Υπάρχουν οι σταθεροί πολιτικοποιημένοι ψηφοφόροι επειδή διαμορφώνουν χρονικά έγκαιρα την ψήφο τους που αναπαράγεται πιστά από την μία εκλογική αναμέτρηση στην άλλη, και επιδεικνύουν ενδιαφέρον για την προεκλογική εκστρατεία.

Οι αναποφάσιστοι εκλογείς, είναι δέκτες διάφορων επιρροών και πληροφοριών, βρίσκονται σε καταστάσεις ιδεολογικής σύγχυσης και πιέσεων απο διάφορες κατευθύνσεις .

Η σταθερή προσήλωση του ψηφοφόρου σε ένα πολιτικό κόμμα, που περιλαμβάνει την αποδοχή της ιδεολογίας και των αξιών του κόμματος, του πολιτικού του προγράμματος, του ιστορικού του φορτίου, των προσώπων που το συναπαρτίζουν και αυξάνεται ανάλογα με τον βαθμό ενδιαφέρονος για την πολιτική.

Στους λιγώτερο ασχολούμενους ή ενημερωμένους πολίτες το ποσοστό των μη κομματικά ταυτισμένων, των λεγόμενων «ανεξάρτητων» αυξάνεται.

Αυτά πολύ γενικά για κάποιους παράγοντες που επηρεάζουν την εκλογική συμπεριφορά, πάντα στα πλαίσια του αστικού συστήματος.

Για το θέμα αυτό έχουν αναπτυχθεί διάφορες σχολές. Οι μεν δίνουν περισσότερο βάρος στην ατομική ψυχολογία και στην δομή των πολιτικών αντιλήψεων των ατόμων. Οι δε στην κοινωνική ένταξη και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των ψηφοφόρων.

Πώς όμως μπορεί να εξηγηθεί πχ η εκλογική συμπεριφορά στις πρόσφατες εκλογές του Σεπτέμβρη; Πόσο ισχύουν οι παραπάνω έρευνες γύρω απο την εξήγηση της εκλογικής συμεριφοράς στις πρόσφατες εκλογές;

Πώς μπορεί π.χ. να απαντηθεί το ερώτημα «γιατί το αντιμνημονιακό ρεύμα που βρήκε την έκφρασή του   στο συντριπτικό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος δεν μεταφράστηκε και σε στήριξη των κομμάτων που δήλωναν αντιμνημονιακά και ένα μεγάλο μέρος του ακολούθησε τον Τσίπρα που πρόσφατα είχε ¨προδώσει¨ τη λαϊκή εντολή;»;

Τι είδους συμπεριφορά με στοιχεία διχασμένης προσωπικότητας μπορεί να εκδηλωθεί σε τόσο σύντομο διάστημα και η   ρωμαλέα αντίσταση να αντικατασταθεί απο την υποταγή;

Γιατί το ΚΚΕ μετά την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και την παράδοση άνευ όρων της κυβέρνησης στους δανειστές, όχι μόνο δεν επωφελήθηκε απο αυτή την ιστορική συγκυρία, αλλά είχε και νέες απώλειες;

Πόσο εναρμονίζεται με την λογική σε συνθήκες άγριου καπιταλισμού να υπάρχουν άνθρωποι που να βλέπουν   διέξοδο στο φασιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής;

Πώς ερμηνεύεται η μερική αποστασιοποίηση των νέων απο την πολιτική σε σχέση με άλλες εποχές;

Τα ερωτήματα αυτά δεν είναι εύκολο να απαντηθούν.

Επιγραμματικά λοιπόν έχω να παρατηρήσω:

Η αντιφατική συμπεριφορά σημαντικής μερίδας ψηφοφόρων «ΟΧΙ στο μνημόνιο –ΝΑΙ στον Τσίπρα» που ψήφισε το μνημόνιο και η άρνηση στήριξης αντιμνημονιακών σχημάτων δείχνει ότι το δίλημμα της παραμονής ή όχι της χώρας στην Ευρωζώνη αποτελούσε το κύριο κριτήριο για αυτή την μερίδα των ψηφοφόρων.

Ακόμα υπήρχε ο φόβος να μην έχουν μεγαλύτερες απώλειες με την επάνοδο της Νέας Δημοκρατίας σαν πιό γνήσιου εκφραστή των μνημονιακών πολιτικών.

Αυτή η γρήγορη μετάβαση απο την αντίσταση στον ταπεινωτικό συμβιβασμό είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει όταν ο ψηφοφόρος βρεθεί αντιμέτωπος με τεράστια διλήμματα.Ο σπόρος όμως της διάθεσης για εξέγερση δεν έχει χαθεί.

Το ΚΚΕ, όπως εκτιμά πολύ σωστά ο Εργατικός Αγώνας, σε μια περίοδο μεγάλης όξυνσης των λαϊκών προβλημάτων και πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ στο αντίπαλο στρατόπεδο και διάσπασης του, όχι μόνο καθηλώθηκε αλλά είχε και νέες απώλειες. Το αποτέλεσμα αυτό δείχνει, κατα τον ΕΑ, το μέγεθος των προβλημάτων και των αδιεξόδων του που διαμορφώνει η στρατηγική και η καθημερινή πρακτική δράση του. Η ηγεσία του κόμματος θεωρεί ότι ευθύνονται οι δύσκολες συνθήκες, η δύσκολη συγκυρία και ο αρνητικός συσχετισμός στην Ελλάδα και διεθνώς. Οι αποφάσεις του κόμματος, η δράση του ολόκληρο το προηγούμενο διάστημα, η εκλογική τακτική του επηρέασαν ελάχιστα, ή καθόλου, την εκλογική αναμέτρηση και την συμπεριφορά των ψηφοφόρων υπέρ του. Όλα έγιναν κατά τον καλύτερο τρόπο!

Αυτή η στάση της ηγεσίας μετά απο απανωτές ήττες να αποποιείται κάθε ευθύνη και να αποφεύγει έστω και την ελάχιστη αυτοκριτική σε ποιό πλαίσιο πολιτικής διαστροφής εντάσσεται;

Η σταθεροποίηση της Χρυσής Αυγής στην πολιτική ζωή, πέρα από τα χουντικά κατάλοιπα που ακόμα υπάρχουν και στεγάζονται σ’ αυτήν, περιέχει στην δύναμή της και ψήφους άρνησης της υπάρχουσας κατάστασης απο ψηφοφόρους που δεν έχουν μεν ενστερνιστεί τον φασισμό αλλά διοχετεύουν την αντίδρασή τους σε λάθος κατεύθυνση.

Οι νέοι που πλαισιώνουν την Χρυσή Αυγή, λειτουργούν σε ένα έδαφος ψυχοπαθολογικό, ωθούμενοι από την μη ικανοποίηση των αναγκών τους απο την κοινωνία σε μια διέξοδο στείρα αρνητική και βίαιη –αντικοινωνική, ακόμη και εγκληματική.

Για το ζήτημα της σε ένα βαθμό μικρό ή μεγάλο αποστασιοποίησης των νέων απο την πολιτική πρέπει να τονιστεί ότι στις δεκαετίες 1970 και 1980 υπήρχε για τους νέους, μεταξύ των άλλων, η λύση της πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης με την ένοια της αλλαγής της υπάρχουσας κοινωνίας και ήταν πλατιά διαδεδομένη, στο πλαίσιο και του κλίματος της εποχής.

Σήμερα όμως η κατάσταση έχει αλλάξει προς το χειρότερο και η δυνατότητα αυτή, έστω προσωρινά, έχει μερικώς αρθεί λόγω των αλλαγών της κοινωνικοπολιτικής και πολιτιστικής ζωής και της διατάραξης των μορφών συλλογικότητας.

Τελικά το ζήτημα της Ελλάδας θα το λύσουν οι ψυχολόγοι; Θα επιβεβαιωθεί ο Κ. Καραμανλής ο Α΄ που έλεγε ότι η Ελλάδα είναι ένα απέραντο ψυχιατρείο;

Όχι! Μπορεί η ψυχολογία να παίζει σημαντικό μέρος στην εκλογική συμπεριφορά, αλλά και στατιστικά δεν μπορεί ένα τόσο μεγάλο τμήμα του πληθυσμού να πάσχει ψυχικά.

Το ζήτημα είναι κύρια πολιτικό.

Η προοδευτική πρόταση βρίσκεται στους δύο βασικούς άξονες που περιγράφει ο Εργατικός Αγώνας:

1. Η ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, μπορεί να αναστρέψει το κλίμα και να διαμορφώσει προϋποθέσεις για τη δημιουργία κοινωνικοπολιτικού μετώπου εναντίον του ιμπεριαλισμού και των μονοπωλίων και σε τελική ανάλυση, εναντίον του καπιταλισμού. Και
2. Η ανάγκη του κόμματος της εργατικής τάξης, που καθοδηγείται από τη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού, με σύγχρονο πρόγραμμα που στηρίζεται στην πραγματικότητα της χώρας -το επίπεδο κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης της, το μεγάλο θέμα της εξάρτησης και συνδέει τους καθημερινούς αγώνες με το σοσιαλισμό.

πηγη: ergatikosagwnas.gr