Σημαντικές εκπτώσεις και πολλές δόσεις προβλέπει η ισχύουσα νομοθετική ρύθμιση για την τακτοποίηση αυθαιρέτων, ειδικά για όσους σπεύσουν να υποβάλουν δηλώσεις έως τις 8 Απριλίου.

1. Απευθυνθείτε σε έναν μηχανικό και μετά την αυτοψία που θα κάνει θα υπολογίσει το πρόστιμο που θα πρέπει να πληρώσετε. Θα πρέπει να τον ενημερώσετε σχετικά με την τιμή της ζώνης της περιοχής, καθώς και πότε έγινε η κάθε αυθαιρεσία, ώστε να κάνει σωστό υπολογισμό.

2.Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά είναι το Ε9, αν η αίτηση γίνεται από τον ιδιοκτήτη. Σε οποιοδήποτε άλλη περίπτωση κάποιο έγγραφο που αποδεικνύει το έννομο συμφέρον. Εφόσον έχει εκδοθεί οικοδομική άδεια, το στέλεχος της άδειας και τα σχέδια της. Αν το ακίνητο έχει ενταχθεί και σε παλαιότερες ρυθμίσεις αυθαιρέτων θα πρέπει να προσκομιστούν οι αιτήσεις.

3.Το Κτηματολόγιο ζητεί μόνο δήλωση ιδιοκτησίας και δεν ασχολείται με τον χαρακτήρα των κτιρίων. Η δήλωση είναι υποχρεωτική.

4.Όσοι κάνουν τη δήλωση μέχρι τις 8 Απριλίου θα τύχουν έκπτωσης 10% επί του προστίμου. Όσοι τα δηλώσουν από τις 9 Απριλίου έως τις 8 Οκτώβρη θα πληρώσουν πρόστιμα προσαυξημένα κατά 10%. Όσοι προβούν σε τακτοποίηση από τις 8 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου θα έχουν προσαύξηση στα πρόστιμα κατά 20%.

5.Υπάρχει δυνατότητα εξόφλησης σε 100 δόσεις αν γίνει η δήλωση τώρα. Προβλέπεται επιπλέον μείωση κατά 20% για την εφάπαξ εξόφληση του προστίμου.

6.Για να υπαχθεί κάποιος στον νόμο πρέπει να καταβάλει ένα παράβολο ανάλογο με την αυθαιρεσία. Ξεκινά από 250 ευρώ και φθάνει τα 10.000 ευρώ.

7.Η 28η Ιουλίου 2011 είναι η "κόκκινη" γραμμή μετά την οποία κανένα αυθαίρετο δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί. Όσα αυθαίρετα χτίστηκαν μετά θεωρούνται εκτός νόμου και κρίνονται άμεσα κατεδαφιστέα.

8. Επιβάλλονται δύο πρόστιμα, πρόστιμο ανέγερσης και διατήρησης. Εξαρτάται από το μέγεθος του κτιρίου και την αξία της περιοχής.

9. Μόνο αν ο ιδιοκτήτης προχωρήσει σε αυτοκατεδάφιση, υπάρχει δυνατότητα διαγραφής των προστίμων.

10.Μετά τη λήξη του νόμου τον προσεχή Νοέμβριο όσες αυθαίρετες κατασκευές ή χρήσεις εντοπίζονται από τους ελεγκτές θα κατεδαφίζονται.

11. Μέχρι να γίνει η οριστική οριοθέτηση ενός ρέματος, ψηφίστηκε ρύθμιση: για μεγάλα ρέματα η απόσταση πρέπει να είναι 50 μέτρα δεξιά και 50 μέτρα αριστερά. Για μεσαία 25 μέτρα από κάθε πλευρά και για μικρά 10 μέτρα από κάθε πλευρά.

12.Το υπουργείο διαμορφώνει το νομοσχέδιο για τις οικιστικές πυκνώσεις με τακτοποίηση σε ορισμένες περιπτώσεις για 25 ή 40 χρόνια βάσει των διατάξεων που είχαν δοθεί σε δημόσια διαβούλευση.

Πηγή: Έθνος - enikos.gr

Μιχάλης Ρόθος
Μια πιο σκοτεινή εποχή για το διαδίκτυο και τις ψηφιακές ελευθερίες δρομολογεί η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την υπερψήφιση, με ψήφους 348 υπέρ και 274 κατά, της οδηγίας «για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ψηφιακή ενιαία αγορά»  που περιλαμβάνει τα επίμαχα άρθρα 13 και 11.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πως ψήφισαν οι Έλληνες ευρωβουλευτές και ποιοί απουσίαζαν.

Και οι τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνα Κούνεβα, Δημήτρης Παπαδημούλης, και Στέλιος Κούλογλου επέλεξαν την αποχή παρά το γεγονός ότι η ομάδα της ευρωαριστεράς εναντιωνόταν θεωρητικά στα επίμαχα άρθρα της τροπολογίας. Η απουσία και των τριών αποτελεί σαφώς συνειδητή επιλογή και ενδεικτική των δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ.  Από την ψηφοφορία απείχε ακόμα ο Σωτήρης Ζαριανόπουλος του ΚΚΕ. Κατά ψήφισαν μόνο ο Νίκος Χουντής της ΛΑΕ και η Σοφία Σακοράφα του ΜέΡΑ25.

Η Μαρία Σπυράκη της ΝΔ ψήφισε υπερ της οδηγίας και οι υπόλοιποι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας  (Μανώλης Κεφαλογιάννης, Γιώργος Κύρτσος, Ελίζα Βόζενμπεργκ και Θοδωρής Ζαγοράκης) απείχαν, όπως  και η Εύα Καϊλή από το ΠΑΣΟΚ/Ελιά και ο ανεξάρτητος Νότης Μαριάς.

Υπέρ της οδηγίας ψήφισε ο ανεξάρτητος, εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ ευρωβουλευτής Κωνσταντίνος  Χρυσόγονος, οι ευρωβουλευτές του Ποταμιού, Γιώργος Γραμματικάκης και Μιλτιάδης Κύρκος όπως και οι νυν και πρώην χρυσαυγίτες ευρωβουλευτές (Φουντούλης, Επιτήδειος και Συναδινός).
Παρών δήλωσαν ο ευρωβουλευτής της Ελιάς, Νίκος Ανδρουλάκης και ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κωνσταντίνος Παπαδάκης.

Η πρόταση τροπολογίας σε επιμέρους άρθρα, όπως η πρόταση να διαγραφεί το κατάπτυστο άρθρο 13, απορρίφθηκε οριακά για μόλις 5 ψήφους (312 υπερ της κατάργησης, 317 εναντίον).

Σε όλη την Ευρώπη το προηγούμενο διάστημα πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις και κινήσεις διαμαρτυρίας στο πλαίσιο μιας μεγάλης εκστρατείας εναντίωσης στα επίμαχα άρθρα της οδηγίας με τίτλους-χάσταγκ  όπως #SaveYourInternet και #DeleteArt13.

Η νέα οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης  δίνει την εντολή σε όλα τα κράτη να γίνουν μία τεράστια «φυλακή», υψώνοντας τείχη σε όσους έχουν το θράσος να εκφράζονται ελεύθερα στο Διαδίκτυο. Η αλλαγή των άρθρων 11 και 13 προετοιμάζει αλλαγές που δεν φαντάστηκε ούτε η πιο στυγνή δικτατορία στην κυβερνο-πραγματικότητα.

«Πλατφόρμες (βλ. facebook, twitter, youtube, reddit, instagram κ.α)! Είστε υποχρεωμένοι να έχετε άδεια για ΚΑΘΕ πιθανό έργο –από το σύνολο της ανθρώπινης δημιουργίας– που μπορεί να ανέβει στις σελίδες σας», γράφει το άρθρο 13 της οδηγίας. Τι σημαίνει όμως αυτό; Οι περισσότερες ιστοσελίδες θα πρέπει να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν, ώστε να αποτρέψουν τους χρήστες τους από την ανάρτηση περιεχομένου για το οποίο δεν έχουν την άδεια του δημιουργού. Δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να εφαρμόσουν φίλτρα περιεχομένου, τα οποία δεν θα επιτρέπουν να ανέβει ούτε ένα meme, ούτε ένας ήχος που σύμφωνα με τον αλγόριθμο των φίλτρων θα εμπίπτει σε πνευματικά δικαιώματα. Και επειδή είμαστε λίγο καχύποπτοι, κάτι μάς λέει ότι αυτοί οι αλγόριθμοι θα περιορίζουν οποιαδήποτε έκφραση ριζοσπαστικού, αντικαπιταλιστικού λόγου, ενώ τα βίντεο ναζιστών μακελάρηδων θα κυκλοφορούν ελεύθερα, γιατί δεν παραβιάζουν την πνευματική ιδιοκτησία!

Όποιος γνωρίζει τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα αναρωτηθεί ποιο θα είναι το οικονομικό όφελος για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Από τη μία, το θετικό είναι ότι οι μονοπωλιακές πλατφόρμες όπως η Google και το Facebook θα αναγκαστούν να πληρώσουν για τα πνευματικά δικαιώματα τους καλλιτέχνες από τους οποίους τόσα χρόνια κερδοφορούσαν ανενόχλητοι. Από την άλλη, ποιος άλλος εκτός από τις επιχειρήσεις «κολοσσούς» θα έχει την οικονομική δυνατότητα να δημιουργεί και να αγοράζει φίλτρα και να πληρώνει τους προγραμματιστές που θα φτιάξουν; Όλες οι υπόλοιπες πλατφόρμες που δεν θα «αντέξουν» τον προϋπολογισμό αυτών των προγραμμάτων θα αναγκαστούν να πουλήσουν τις άδειές τους στην Google και άλλους τεράστιους ομίλους ή να κλείσουν οριστικά.

Η νέα οδηγία απασχολεί, επίσης, και τα ΜΜΕ. Σύμφωνα με το άρθρο 11, οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ θα κατέχουν τα πλήρη δικαιώματα των κειμένων που γράφουν οι δημοσιογράφοι τους και η αναπαραγωγή ειδήσεων σε άλλες πλατφόρμες με παραπάνω από μία λέξη ή περισσότερο από μια πολύ σύντομη περιγραφή θα απαιτεί σχετική άδεια από τον εκδότη. Από τη μία, αυτό φαίνεται θετικό, καθώς το έργο των δημοσιογράφων δεν θα μπορεί να αναπαράγεται αυτούσιο, χωρίς την αναφορά της πηγής. Ταυτόχρονα, ίσως οι εργοδότες αναγκαστούν να προσλάβουν εργαζόμενους που θα ερευνούν πραγματικά για να συνεχίσουν να έχουν περιεχόμενο στη σελίδα τους. Ωστόσο, με όσες γνώσεις έχω για την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά μέσα, μου φαίνεται ότι δεν είναι αυτό το πιο πιθανό σενάριο. Τα περισσότερα μέσα, αν δεν μπορούν να κάνουν «copy- paste», δεν θα δαπανήσουν χρήματα για προσλήψεις αλλά, απλούστατα, θα κινδυνεύσουν να κλείσουν και οι εργαζόμενοι θα βρεθούν πίσω από τις ουρές του ΟΑΕΔ, ή σε μεγάλους ομίλους.

Τέλος, αδύνατη θα είναι η οποιαδήποτε αναπαραγωγή είδησης με αυτούσιες λέξεις στο διαδίκτυο, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στον τομέα της αντιπληροφόρησης που επιδιώκει το κίνημα.

Όσον αφορά την τελική έκβαση της ψήφισης, δεν είχαμε την αυταπάτη πως με τους συσχετισμούς που υπάρχουν στο Ευρωκοινοβούλιο και με –σχεδόν– ολοκληρωτική απουσία της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς τα πράγματα θα ήταν ευνοϊκά. Είναι χαρακτηριστικό πως τις τελευταίες μέρες τα λόμπι που στήριξαν με μανία την οδηγία επιδόθηκαν σε διαδοχικές συναντήσεις με αμφιταλαντευόμενους ευρωβουλευτές προκειμένου να τους μεταπείσουν!

Δρομογράφος @dromografos

 

Τόσο καιρό με επιχειρήματα προσπαθούμε να αναδείξουμε τα αρνητικά του #CopyrightDirective και ξαφνικά αποκαλύπτεται ότι Ευρωβουλευτές Γερμανιας-Γαλλίας(τουλάχιστον), παρασκηνιακά έχουν ξεπουλήσει την ψήφο τους για τον αγωγό φυσικού αερίου...Η Ευρώπη που ονειρευόμαστε #not

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Ημερίδα για την ΕΕ από την Πρωτοβουλία Διαλόγου

Η «Πρωτοβουλία Διαλόγου για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα», διοργάνωσε το Σάββατο 30 Μάρτη 2019 στον πολυχώρο Μολύβι στο Αιγάλεω, Πολιτική – Θεωρητική Ημερίδα με θέμα: «Καπιταλιστικές ολοκληρώσεις και Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια σύγχρονη κομμουνιστική απάντηση».

Στόχος της ημερίδας ήταν η συμβολή στη συζήτηση και η παρέμβαση του δυναμικού που συσπειρώνεται στην «Πρωτοβουλία Διαλόγου» στο επίκαιρο και κρίσιμο ζήτημα της στάσης απέναντι στην Ε.Ε., την ανάλυση των καπιταλιστικών ολοκληρώσεων στην εποχή μας και την αναζήτηση μιας σύγχρονης διεθνιστικής απάντησης για τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαών. Μια κομμουνιστική απάντηση, με πολιτικό περιεχόμενο, τακτική και στρατηγικές επεξεργασίες απέναντι στο επιτελείο των καπιταλιστών και των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Άγγελος Χάγιος εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Διαλόγου, παρουσίασε το κείμενο που προτείνεται για να το υπογράψουν όσοι αναγνωρίζουν στο σήμερα την ανάγκη ενός σύγχρονου κομμουνιστικού προγράμματος και κόμματος.

Η ημερίδα ήταν χωρισμένη σε δύο κύκλους ανάμεσα στους οποίους μεσολάβησε διάλειμμα.

Ο πρώτος κύκλος είχε τίτλο: «Η Καπιταλιστική ολοκλήρωση στην Ευρωπαϊκή ήπειρο»

Οι τρεις ομιλίες όπως είχαν προγραμματιστεί, ήταν:

1. Είκοσι χρόνια ευρώ. Η ΟΝΕ αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής του κεφαλαίου και της ΕΕ. Σταύρος Μαυρουδέας, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου.

2. Η Ευρώπη-φρούριο απέναντι στους λαούς. Γιώργος Παυλόπουλος, δημοσιογράφος

3. Η θέση και ο αγώνας απέναντι στην ΕΕ, Λυδία λίθος για το κίνημα και την αντικαπιταλιστική πάλη. Ρήξη και Αποδέσμευση ή πάλη κατά των συνεπειών; «Εκδημοκρατισμός» ή διάλυση; Πάλη για ρήξη σήμερα ή μετά το σοσιαλισμό; Δημήτρης Δεσύλλας, πρώην Ευρωβουλευτής

Ακολούθησαν παρεμβάσεις από το ακροατήριο και εν συνεχεία το διάλειμμα.

Ακολούθησε ο δεύτερος κύκλος που είχε τίτλο: Ο κόσμος της εργασίας απέναντι στην ένωση του κεφαλαίου.

Οι ομιλίες εδώ ήταν τέσσερις, ενώ ακολούθησε η ομιλία του Σταύρου Μαυρουδέα ο οποίος, λόγω κωλύματος, δεν μίλησε στην καθορισμένη σειρά.

1. Το μέλλον της εργασίας στον κόσμο και την ΕΕ: Ανεργία και ρομποτική. Οι εργαζόμενοι στη φυλακή του κεφαλαίου. Φλώρα Νικολιδάκη, μέλος κίνησης ΔιΕΕξοδος, περιφερειακή σύμβουλος Αττικής

2. ΕΕ και παιδεία: Η καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Σοφοκλής Καλοειδάς, φοιτητής

3. Από τα «κίτρινα γιλέκα» στους αναπληρωτές: Εργασιακός μεσαίωνας στην ΕΕ και εργατικές-λαϊκές αντιστάσεις. Βίκυ Βασιλάτου, μέλος του συντονιστικού αναπληρωτών-αδιόριστων εκπαιδευτικών, βιολόγος.

4. Brexit και αντικαπιταλιστική αποδέσμευση. Όροι και προϋποθέσεις ενός δρόμου αντικαπιταλιστικής-διεθνιστικής ρήξης με την ΕΕ. Παναγιώτης Μαυροειδής, αρθρογράφος, μηχανικός.

Στο τέλος της εκδήλωσης τιμήθηκε ο κομμουνιστής αγωνιστής Νίκος Μπελογιάννης που εκτελέστηκε τα χαράματα της Κυριακής 30 Μάρτη 1952, στις 4.10′ το πρωί κάτω από το φως των προβολέων, μαζί με τους Δημήτρη Μπάτση, Ηλία Αργυριάδη και Νίκο Καλούμενο, και η εκδήλωση έκλεισε με το γνωστό τραγούδι «Ο Μπελογιάννης ζει».

Κατά τη διάρκεια των ομιλιών προβαλλόταν στον τοίχο η γνωστή εικόνα του «ανθρώπου με το γαρύφαλλο».

Δείτε στη συνέχεια τα βίντεο με τις ομιλίες και τις παρεμβάσεις. Γραπτά τις ομιλίες μπορείτε να διαβάσετε στον ιστότοπο της Πρωτοβουλίας.

Η παρέμβαση του Άγγελου Χάγιου:

Α’ ΚΥΚΛΟΣ:

Καλωσόρισμα – σύντομο άνοιγμα της εκδήλωσης από τον εκ των συντονιστών Κώστα Πολιτάκη:

Η ομιλία του Γιώργου Παυλόπουλου:

Η ομιλία του Δημήτρη Δεσύλλα:

Παρέμβαση του αγρότη – συνδικαλιστή Γιάννη Ρίτσιου:

Παρέμβαση του Δημήτρη Χατζηπαναγιώτου:

Παρέμβαση από την Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση:

Παρέμβαση του Μιχάλη Βαφειάδη:

Β’ ΚΥΚΛΟΣ:

Η παρουσίαση του 2ου κύκλου από τους συντονιστές και η ομιλία της Φλώρας Νικολιδάκη:

Η ομιλία του Σοφοκλή Καλοειδά:

Η ομιλία της Βίκυς Βασιλάτου:

Η ομιλία του Παναγιώτη Μαυροειδή:

Η ομιλία του Σταύρου Μαυρουδέα από τον πρώτο κύκλο συζήτησης:

πηγή: pandiera.gr

Από Λεωνίδας Βατικιώτης

Οι συζητήσεις όπως αυτή που κάναμε με τον οικονομολόγο και αρθρογράφο Λεωνίδα Βατικιώτη είναι από εκείνες τις συζητήσεις, το τέλος των οποίων σε βρίσκει «περικυκλωμένο» από σκέψεις και στοιχεία που αναντίρρητα- παρά τις όποιες πολιτικές ενστάσεις που μπορεί να έχεις- σε βοηθούν να ενώσεις τα κομμάτια του σύγχρονου πολιτικού και κοινωνικού πάζλ.

Πώς οι Έλληνες φορτώθηκαν τα βάρη της διάσωσης γαλλογερμανικών τραπεζών; Πότε άλλαξε καπετάνιο το οικονομικό πηδάλιο της Ελλάδας; Η «κοινωνική Ευρώπη» που πνίγηκε στα κανάλια του Μάαστριχτ, τα «Κίτρινα Γιλέκα», η άνοδος της άκρας Δεξιάς, η ρήξη «από τα κάτω» και το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης πολεμικής σύρραξης είναι μερικά μόνο απ’ όσα λέχθηκαν στην κουβέντα που έγινε μ’ αφορμή το βιβλίο «Έξοδος- Αδιέξοδος», το οποίο επιμελήθηκε ο ίδιος.

Ξεκινώντας, ας δώσουμε περιληπτικά το περιεχόμενο του βιβλίου «Έξοδος- Αδιέξοδος», το οποίο επιμεληθήκατε.

Το βιβλίο Έξοδος – Αδιέξοδος ξεκίνησε να σχεδιάζεται και να γράφεται το 2017, πριν καν την απόφαση του Γιούρογκρουπ τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς. Έκτοτε μεσολάβησε επίσης κι η απόφαση του Γιούρογκρουπ του Ιουνίου του 2018, που καθόρισε εξ ίσου ασφυκτικά το σχήμα και τη μορφή της επόμενης μέρας των Μνημονίων. Παρόλα αυτά τόσο οι προθέσεις όσο και οι αποφάσεις των πιστωτών ήταν σαφείς: να επιβάλλουν ένα πάγιο, ανελαστικό κι αναπόδραστο καθεστώς παρατεταμένης λιτότητας, πολύ πιο επώδυνο μάλιστα σε σχέση με άλλες χώρες στις οποίες επιβλήθηκαν μνημόνια (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρος). Το περιεχόμενο του βιβλίου εξετάζει στις ποικίλες του διαστάσεις (πολιτικές, οικονομικές, πολιτιστικές, κ.α.) αυτό το καθεστώς, που έχει σχεδιαστεί για να διαρκέσει πολλές δεκαετίες. Σε ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά πλεονάσματα λόγου χάρη μέχρι το 2060.

Στόχος μας ήταν να διαρρήξουμε το πέπλο σιωπής με το οποίο πολλοί περιέβαλαν αυτό το καθεστώς: Η κυβέρνηση για να μπορεί να εμφανίζεται ως νικητής και να μιλά για έξοδο από τα Μνημόνια χωρίς να καταβάλλει το πολιτικό κόστος που της αναλογεί. Οι πιστωτές και δη η ΕΕ για να μπορεί να επαίρεται για την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη συσκοτίζοντας έτσι τις κτηνώδεις πολιτικές που επέβαλε, ζηλεύοντας δόξα τοκογλύφου για να σώσει τις γερμανο-γαλλικές τράπεζες από τη χρεοκοπία, κοκ.

Τον περασμένο Αύγουστο, η Ελλάδα εξήλθε τυπικά από το τρίτο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής . Από την πλευρά της, η κυβέρνηση έκανε λόγο για «οριστική έξοδο από τα μνημόνια». Στον αντίποδα, εσείς προβλέπετε ακόμη πιο «ζοφερές προοπτικές» για τη χώρα με την οικονομία της «επιρρεπή σε εκτροχιασμούς». Ποια εκείνα τα οικονομικά (κι όχι μόνο) στοιχεία που σας οδηγούν σ’ αυτό το συμπέρασμα;

Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι φτερό στον άνεμο της οικονομικής συγκυρίας γιατί εφαρμόζοντας ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα στερήθηκε δια παντός εργαλείων και πολιτικών που θα επέτρεπαν όχι μόνο αναδιανομή προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων αλλά ακόμη και τη δυνατότητα να χαράσσει μια ας πούμε βιομηχανική πολιτική. Οι συζητήσεις για την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και την εφαρμογή/διάδοση της τεχνητής νοημοσύνης περιλαμβάνουν ως στοιχείο εκ των ων ουκ  άνευ την κρατική παρέμβαση, δοθείσης της εγγενούς αδυναμίας του ιδιωτικού τομέα να δράσει με μακροχρόνια στρατηγική.

Δείτε για παράδειγμα όσα προβλέπει ο κρατικός προϋπολογισμός για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων το 2019: μόλις 6,75 δισ. όταν το 2009 ήταν 9,6 δισ. ευρώ κι αυτά μάλιστα εντός ενός πλαισίου, με όρους δηλαδή που υπόσχονται ελάχιστα ουσιαστικά αποτελέσματα. Δείτε επίσης τα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης στο μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων: έσοδα 4,32 δις. από το 2015 ως το 2018, όταν την προηγούμενη 4ετία (2011-2014) οι πιο αντιλαϊκές μνημονιακές κυβερνήσεις κατάφεραν να συγκεντρώσουν μόνο τα μισά σχεδόν έσοδα: 2,63 δις. ευρώ. Για να μην αναφερθούμε σε συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως το ξεπούλημα των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στη Φράπορτ, που συντελέστηκε με  νεοαποικιακούς όρους και, σε τελική ανάλυση, την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Αγγίζει τα όρια του γελοίου: Οι πολύφερνοι γερμανοί επενδυτές έβαλαν μπροστά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος για να τους εγγυηθεί τα ούτως ή άλλως εγγυημένα έσοδα, καθώς από τα 39 περίπου περιφερειακά αεροδρόμια της Ελλάδας οι Γερμανοί «ψώνισαν» μόνο τα 14 κερδοφόρα.

Αρκετοί ισχυρίζονται ότι τα δανειακά προγράμματα αποτελέσαν τον εκτελεστικό- πολιτικό βραχίονα της εγχώριας οικονομικής εξουσίας για την παγίωση συγκεκριμένων οικονομικών μέτρων. Έχει βάση μια τέτοια άποψη; Δικαιούμαστε δηλαδή, να πούμε πως τα μνημόνια ήταν το καταληκτικό στάδιο μιας προϋπάρχουσας πορείας; Αν ναι, ποιος ο ρόλος διεθνών οργανισμών όπως το ΔΝΤ και η ΕΚΤ στην κυρίαρχη εν Ελλάδι οικονομική πολιτική;

Δε συμφωνώ με την άποψη που διατυπώσατε αρχικά. Προφανώς η εγχώρια οικονομική ελίτ ωφελήθηκε πολλαπλά από τα μνημόνια. Η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η μείωση των μισθών κι άλλα μέτρα λειτούργησαν σαν βατήρας για το νέο κύκλο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού που ξεκίνησε το 2015. Ταυτόχρονα, η ελληνική αστική τάξη επλήγη από το καθεστώς χρεοκρατίας. Έχασε τις τράπεζες κι επενδύσεις στα Βαλκάνια. Η θέση της στη διεθνή κατάταξη υποβαθμίστηκε ραγδαία, κινδύνεψε ακόμη κι η παραμονή της στο ευρώ. Δεν μπορούμε συνεπώς να υποβαθμίζουμε τις αντιθέσεις μεταξύ ελληνικής αστικής τάξης και ευρωπαϊκής, προάγοντας μια απλοϊκή ανάλυση «τάξης ενάντια σε τάξη». Μια τέτοια ανάλυση θα έχανε από την οπτική τα αντικρουόμενα συμφέροντα και τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις που γύρω στο 2011 οδηγήθηκαν σε παροξυσμό.

Τα μνημόνια δεν ήταν η νέμεση των ελλειμμάτων της διακυβέρνησης Καραμανλή, ούτε η μοναδική διέξοδος της κυκλικής κρίσης που ξέσπασε το 2008. Ήταν επιλογή κυρίως του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού τομέα που το 2010 διέκρινε τον κίνδυνο να εγγράψει ζημιές. Αυτή την επιλογή σε δεύτερο χρόνο κι ενίοτε εξ ανάγκης ακολούθησαν και υπηρέτησαν πιστά τα αστικά πολιτικά κόμματα της Ελλάδας.

Οι διεθνείς οργανισμοί που αναφέρετε, ΔΝΤ και ΕΚΤ, πήραν το πηδάλιο από τα χέρια της ελληνικής αστικής τάξης κυρίως το 2010-2011, κι άσκησαν άμεσα κι αδιαμεσολάβητα πολιτική με τα ανδρείκελα της κυβέρνησης Παπαδήμου, προκειμένου να εφαρμοστεί για παράδειγμα η ανταλλαγή των ομολόγων με το PSI τον «βαρύ» χειμώνα του 2012. Όχι ότι και τότε δεν έκαναν τραγικά λάθη, ας μην αντιμετωπίζουμε με δέος τις ικανότητές τους. Παρόλα αυτά έφεραν σε πέρας μια σύνθετη και δύσκολη αποστολή.

Στο βιβλίο μιλάτε για «χρησιμοποίηση της Ελλάδας ως πειραματόζωο». Δώστε μας παρακαλώ, τα δεδομένα εκείνα που νομιμοποιούν αυτόν τον ισχυρισμό.

Η διαχείριση της ελληνικής κρίσης, εκ μέρους του κεφαλαίου, είχε να ξεπεράσει πολλές δυσκολίες. Απαριθμώ: Να σώσει την Ντόιτσε Μπανκ και τη Σοσιετέ Ζενεράλ ρίχνοντας την ευθύνη στον ελληνικό λαό, να εντάξει το ΔΝΤ στη «διάσωση» ξεπερνώντας το πρόβλημα που δημιουργούσε η μικρή συμμετοχή της Ελλάδας στο κεφάλαιό του, να πετύχει την προσαρμογή χωρίς την εύκολη λύση της υποτίμησης της διεθνούς ισοτιμίας του νομίσματος, να κουρέψει οριζόντια τα ομόλογα χωρίς όμως να θίξει όσα διακρατούσε η ΕΚΤ, και πολλά άλλα. Ξεπερνώντας αυτά τα προβλήματα κυνικά και αδίστακτα άνοιξαν νέα κεφάλαια στη διαχείριση των κρίσεων επί ευρωπαϊκού εδάφους. Για παράδειγμα οι στρατηγικές εσωτερικής υποτίμησης όπως αποκαλέστηκαν τα μέτρα μείωσης της αξίας της εργατικής δύναμης κι ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων ή το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο που θα αποτελέσει το διάδοχο σχήμα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Πρόκειται για νέες ποιότητες.

Το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε στην Ευρώπη κι αλλού ως παράδειγμα προς αποφυγή με στερεότυπα και κοινοτοπίες που επαναλάμβαναν ότι οι αθρώες παροχές οδηγούν σε χρεοκοπία. Έτσι, στο απόγειο της ελληνικής κρίσης η Γερμανία επέβαλλε ριζικές μεταρρυθμίσεις στη λειτουργία της ΕΕ, που συμπυκνώνονται στο περίφημο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, κι από κοινού παγιοποιούν τη λιτότητα και τις περικοπές επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Πριν δύο χρόνια, το πρώην μέλος του γνωμοδοτικού συμβουλίου του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Γιοργκ Ρόχολ, δήλωσε ότι «τα ελλείμματα της Ελλάδας ήταν τα πλεονάσματα της Γερμανίας». Πώς μεταφράζεται αυτή η κυνική δήλωση σε οικονομικά- πραγματικά στοιχεία;

Το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα αποτέλεσε ιστορικής σημασίας επίτευγμα για το γερμανικό ιμπεριαλισμό επειδή κατάφερε να μετατρέψει όλη την ευρωζώνη σε μια ενιαία εσωτερική αγορά. Να εξάγει επομένως αυτοκίνητα και ηλεκτρικές συσκευές στην Ανδαλουσία, την Εμίλια Ρομάνα και τις Κυκλάδες με το ίδιο συναλλακτικό κόστος και κίνδυνο, δηλαδή ίσο με μηδέν, που εξάγει στην Έσση. Αυτή η επέκταση και οι συνακόλουθες οικονομίες κλίμακας προκάλεσαν πλήθος αλυσιδωτών αντιδράσεων. Ξεχωρίζουμε την συντριβή των κλάδων των διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων που ανταγωνίζονταν τα γερμανικά οδηγώντας σε πολλαπλά ελλείμματα: παραγωγικά, εμπορικά, δημοσιονομικά, κ.λπ. Ωστόσο έχουμε να κάνουμε με τάση, που προκαλεί κι αντίρροπες δυνάμεις. Μεσούσης πχ της ελληνικής κρίσης οι μόνιμες ανισορροπίες στο ελληνικό εμπορικό ισοζύγιο διορθώθηκαν, επειδή κατέρρευσε η εγχώρια ζήτηση. Με τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς τα δημοσιονομικά ελλείμματα τείνουν προς εξαφάνιση με τις κοινωνικές δαπάνες να μετατρέπονται σε μηχανισμό απορρόφησης των κραδασμών που προκαλούν οι ερπύστριες της γερμανικής επέκτασης, κοκ. Από δω ας κρατήσουμε ότι όπως τα ελλείμματα, έτσι κι η λιτότητα θα εκτείνεται στο διηνεκές διαρκώς διογκούμενη θυμίζοντας φτωχό τοξικοεξαρτημένο που αναζητά διαρκώς μεγαλύτερη δόση… Επιπλέον ότι χάριν αυτών των μηχανισμών τα ελλείμματα μπορεί να μη κάνουν τόσο εμφανή την παρουσία τους όπως παλιά, αλλά θα εκδηλώνονται υπό την μορφή μιας συνεχούς φτωχοποίησης όλης της κοινωνίας.

Από την άλλη μεριά, το πλεόνασμα της Γερμανίας θα στέκει στο ύψος του αγέρωχο, είτε το δημοσιονομικό (1,75% επί του ΑΕΠ το 2018 από 1,1% το 2017), είτε το εμπορικό (301 δισ. ευρώ το 2017).

Στο σημείωμα σας στο βιβλίο, αναφέρεστε στον Κανονισμό 472/13 της ΕΕ, ο οποίος προβλέπει τη διατήρηση ενός κράτους- μέλους της ΕΕ σε κατάσταση εποπτείας μέχρι την εξόφληση τουλάχιστον του 75% της χρηματοδότησης που έχει λάβει. Ως εκ τούτου, θεωρείτε ότι μπορεί  να υπάρξει διέξοδος για τον τόπο εντός του ευρωενωσιακού πλαισίου ή θα πρέπει να αναζητηθεί σ’ άλλες πολιτικές κατευθύνσεις;

Η αυξημένη εποπτεία για την Ελλάδα, με βάση όσα προβλέπει ο κανονισμός που αναφέρετε, θα φτάσει μέχρι το 2050. Σε αυτό το πλαίσιο η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει εργαλεία παρέμβασης κι εκβιασμού όπως για παράδειγμα τη δυνατότητα να μην εγκρίνει τις δόσεις της επιστροφής των κερδών από τα ομόλογα που διατηρούν οι εθνικές κεντρικές τράπεζες του ευρωσυστήματος και η ΕΚΤ. Η αυξημένη εποπτεία επομένως είναι κάτι παραπάνω από μια συζυγική κρεβατομουρμούρα σε διακρατικό ή ευρωπαϊκό επίπεδο, συνιστά κακοποίηση, κατ’ εξακολούθηση μάλιστα που δικαιολογεί το διαζύγιο.

Αυτή η ρήξη ωστόσο πρέπει να συντελεστεί από τα αριστερά και με όρους κινήματος, τουλάχιστον με την ύπαρξη ενός τμήματος της κοινωνίας στους δρόμους που θα διεκδικεί συγκροτώντας ένα αντίπαλο δέος. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή η σύγκρουση με την ΕΕ συντελεστεί από τα δεξιά είναι ορατός ο κίνδυνος να έχουμε επιτάχυνση της στροφής προς τα δεξιά. Τα παραδείγματα της Ιταλίας και της Ουγγαρίας είναι πολύ χαρακτηριστικά με τον Σαλβίνι και τον Όρμπαν να επιτίθενται στην ΕΕ κατηγορώντάς την ότι τα τείχη του φρουρίου Ευρώπη που έχει οικονομήσει δεν είναι αρκούντως υψηλά.

Όσο δεδομένη κι αναντίρρητη κι αν είναι ωστόσο η βλαπτική σχέση με την ΕΕ δεν μπορούμε να προσπεράσουμε τις δυσκολίες που συναντά η κριτική κι η δημιουργία ενός κινήματος εναντίον της. Πέραν των αντικειμενικών αιτιών (πχ ΕΣΠοποίηση ακόμη και της κοινωνικής πολιτικής) αυτό σημαίνει ότι τα αιτήματα της ρήξης και ο στόχος της εξόδου δεν μπορούν να λειτουργούν διχαστικά στο κίνημα. Πρέπει να ενώνουν κι όχι να διασπούν.

Ο έγκριτος κοινωνιολόγος- οικονομολόγος Βόλφγκανγκ Στρεκ όταν τον ρώτησα πριν λίγο καιρό για το ενδεχόμενο μιας νέας, μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης  είχε απαντήσει καταφατικά. Την ίδια άποψη συμμερίζονται και οι πάλαι ποτέ κραταιοί εκπρόσωποι του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, Άλαν Γκρίνσπαν και  Λάρι Σάμερς. Συμφωνείτε μ’ αυτή την εκτίμηση; Πώς μπορεί να αποκρυσταλλωθεί αυτή η «πρόβλεψη» στις (ευρω)κάλπες του ερχόμενου Μαΐου;

Πράγματι εδώ και 2-3 χρόνια συνωστίζονται οι θρυαλλίδες που θα οδηγήσουν στη νέα κρίση: Από το δημόσιο χρέος της Κίνας και τα φοιτητικά δάνεια στις ΗΠΑ, μέχρι τις τιμές των μετοχών που είναι στη στρατόσφαιρα. Η προσπάθεια των ΗΠΑ είναι να μεταφέρει τις πιέσεις της κρίσης εκτός των συνόρων της, στους ανταγωνιστές της στους οποίους συμπεριλαμβάνονται κι οι Ευρωπαίοι. Οι αλλαγές που έχουν ήδη δρομολογηθεί στην ΕΕ κι όσες θα ανακοινωθούν μετά τις ευρωεκλογές (δημιουργία ΕΕ πολλών ταχυτήτων) αποτελούν την καθυστερημένη απάντηση του ευρωπαϊκού κατεστημένου. Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου ρητά ή άρρητα θα επηρεασθούν από αυτή την πολιτική ατζέντα και θα την διαμορφώσουν στη συνέχεια.

Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο δεδομένης της απροθυμίας της κυρίαρχης Αριστεράς να αποκαλύψει το ρόλο της ΕΕ και να θέσει καθαρά το θέμα της ρήξης και της εξόδου, έστω ως μακροπρόθεσμη αναγκαιότητα κι όχι ως άμεσο στόχο πάλης. Σε αυτό το πλαίσιο αναπολεί μια κοινωνική Ευρώπη που πνίγηκε στα κανάλια του Μάαστριχτ προ 30ετίας σχεδόν, περιορίζοντας ασφυκτικά τους στόχους πάλης πολύ κάτω του αναγκαίου για να πεισθεί ο σημερινός εργαζόμενος, πολύ εντός του εφικτού ωστόσο – αλλά ποιος νοιάζεται; Η αποχή των ευρωπαίων πολιτών που θα καταγράψει νέο ρεκόρ φέρνει στην επιφάνεια όχι μόνο τη βεβαιότητα των Ευρωπαίων πώς δεν μπορούν να αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων στην ΕΕ, αλλά και τα αδιέξοδα μιας γραμμής στην Αριστερά που πίσω από τη «φιλοευρωπαϊκή» ταμπέλα έκρυψε την υποταγή της στην ΕΕ.

Έχουμε τρία, κομβικά για την πορεία της Ευρώπης ζητήματα αυτή τη στιγμή: Την πορεία της Μ. Βρετανίας προς το ΒREXIT, τη συνέχιση των κινητοποιήσεων των «Κίτρινων Γιλέκων» στη Γαλλία και τη δυναμική επανεμφάνιση της άκρας Δεξιάς στο πολιτικό προσκήνιο. Θα ήθελα το σχόλιό σας πάνω σ’ αυτά.

Τα κίτρινα γιλέκα είναι ένα γνήσιο λαϊκό κίνημα κι έχουν προκαλέσει μια αμηχανία στην Αριστερά για πολλούς λόγους. Επειδή πρωταγωνιστούν κοινωνικά στρώματα που είναι σε απόσταση από την παραδοσιακή κοινωνική, ηλικιακή και ιδεολογική της βάση. Επειδή δεν αναπτύχθηκαν κατ’ εντολή της κι αυτό πάντα προκαλεί μια καχυποψία και τέλος, επειδή αρνούνται να ενταχθούν στον συνήθη κύκλο των κινητοποιήσεων με την κορύφωση, τις διαπραγματεύσεις, τις ψευτο-παροχές και την υποχώρηση, που επιτρέπουν και την πολιτική τους ενσωμάτωση, κοκ. Δεν εξιδανικεύω ούτε και σνομπάρω. Είναι ένα πραγματικό κίνημα καταπιεσμένων και απελπισμένων ανθρώπων που χρειάζεται κατεπειγόντως την ανυστερόβουλη κι αμέριστη αλληλεγγύη μας. Αργότερα θα κάνουμε και τις αναλύσεις μας. Ας θυμηθούμε την ώθηση που μας έδιναν επί ελληνικών πλατειών τα μηνύματα αλληλεγγύης από τον άλλο κόσμο.

Η άνοδος της άκρας Δεξιάς είναι η απάντηση του κεφαλαίου στην οικονομική κρίση και την πρωτοφανή ανυποληψία στην οποία έχουν περιπέσει τα αστικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένων και των αριστερών. Δεν πρόκειται για γραφικούς νοσταλγούς. Για παράδειγμα, η Εναλλακτική για την Γερμανία απαιτεί αλλαγές στην ΕΕ, αλλιώς θα θέσει θέμα εξόδου της Γερμανίας. Κι οι αλλαγές που ζητά είναι ό,τι διεκδικούσε ο Σόιμπλε κι οι άλλοι το 2015 κι είχαν απορριφθεί ως ακραία.

Σε ό,τι αφορά το Brexit ας διδαχθεί η Αριστερά από την αδιαλλαξία των Τόρηδων που δεν κάνουν βήμα πίσω από το δημοψήφισμα του 2016, ζητώντας σκληρό Brexit και τίποτε λιγότερο, μη διστάζοντας ακόμη και να ταπεινώνουν τη δική τους πρωθυπουργό…

Ο πόλεμος στη Συρία φαίνεται να τελειώνει. Παρόλα αυτά, όλες οι πλευρές βρίσκονται με το χέρι στη σκανδάλη. Ακόμη, οι πολεμικές δαπάνες αυξήθηκαν από το 2002 κατά 44%, ενώ οι ανταγωνισμοί μεταξύ των ισχυρών γεωοικονομικά παικτών οξύνονται συνεχώς. Βρισκόμαστε πιστεύετε μπροστά στο ενδεχόμενο μιας γενικευμένης σύρραξης; Ποιος ο ρόλος της χώρας μας μέσα σε αυτή την διελκυστίνδα;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (κι ΑΝΕΛ ως πρόσφατα) έχουν επιλέξει τον αυτόματο πιλότο της συμπόρευσης με τον ιμπεριαλισμό, ακολουθώντας απαρέγκλιτα τα χνάρια όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων μετά το 2009, καλλιεργώντας την αυταπάτη ότι έτσι θα αποφύγουν διλήμματα και συγκρούσεις. Δε διδάχθηκαν τίποτε από την κρίση της Ουκρανίας όταν οι ΗΠΑ ώθησαν τα δικά τους υπάκουα και πιστά παιδιά στον εμφύλιο, κι όχι ένα εχθρικό καθεστώς, προκειμένου να πλήξουν τη Ρωσία. Κι ο Άσαντ επίσης φιλικό καθεστώς ήταν για τις ΗΠΑ. Μετά την 11^η Σεπτέμβρη παρέδωσε πολλούς ύποπτους στις ΗΠΑ. Παρόλα αυτά δεν απέτρεψε το σχέδιο να γίνει η Συρία με σπουδαία και λαμπρή ιστορία μια «έρημη χώρα», έστω κι αν χάρη στη Ρωσία οι ΗΠΑ υπέστησαν στα συριακά εδάφη την πρώτη τους στρατιωτική ήττα. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επομένως είναι μέρος του προβλήματος και με τις πράξεις της, είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι, αποτελεί απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα. Ας κρατήσουμε ότι για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες επί ΣΥΡΙΖΑ οι ΗΠΑ απέκτησαν στην Ελλάδα τρεις νέες στρατιωτικές βάσεις: σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα και Κάρπαθο!

Η υποχώρηση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή τις οδηγεί ακόμη πιο πιεστικά σε μια κατεύθυνση συνολικής αναμέτρησης με τους ανταγωνιστές τους. Επομένως, το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου είναι πιο κοντά από ποτέ τα τελευταία πενήντα χρόνια, θέτοντας σε όλους εμάς το καθήκον να προασπίσουμε την ειρήνη.

Πηγή: Νόστιμον ήμαρ - iskra.gr

Η Συρία ζήτησε την Τρίτη έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αφιερωμένη στα Υψίπεδα του Γκολάν, μετά την απόφαση της Ουάσινγκτον να αναγνωρίσει την κυριαρχία του Ισραήλ στο τμήμα της περιοχής που έχει καταλάβει και προσαρτήσει, δήλωσαν διπλωματικές πηγές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - enikos.gr

Την περασμένη εβδομάδα το Council on Ethics του Government Pension Fund Global της Νορβηγίας ανακοίνωσε ότι θα στρέψει την προσοχή του προς τις διαδικασίες ανακύκλωσης πλοίων στα διαλυτήρια της Ινδίας.

Σύμφωνα με το NGO Shipbreaking Platform αυτό μπορεί να αλλάξει τη στρατηγική και κυρίως της χρηματοδότησης αρκετών ναυτιλιακών εταιρειών οι οποίες καταγράφουν «χαμηλές επιδόσεις» στις ανακυκλώσεις των πλοίων τους.

To Council on Ethics του Government Pension Fund Global ελέγχει κατά πόσο οι εταιρείες στις οποίες το fund επενδύει ανταποκρίνονται σε ζητήματα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και ηθικής.

Το περασμένο έτος το Government Pension Fund Global διέκοψε τις επενδύσεις τους προς ορισμένες ναυτιλιακές εταιρείες, όπως η Evergreen, καθώς εκτιμάται ότι είχαν πουλήσει πλοία τους σε διαλυτήρια του Πακιστάν και του Μπαγκλαντές, τα οποία δεν τηρούσαν τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων και προστασίας του περιβάλλοντος.

Επιπλέον, ένα ακόμη νορβηγικό fund, το KLP, έβαλε στην μαύρη λίστα του την Nordic American Tankers (NAT) μετά την πώληση δέκα πλοίων της σε διαλυτήρια της Ν. Ασίας τα οποία δεν τηρούσαν τους βασικούς κανόνες ασφαλείας και υγιεινής.

Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι δύο διαλυτήρια της Ινδίας, το Priya Blue Industries Pvt. Ltd και το Shree Ram Vessel Scrap Pvt. Ltd, τα οποία υπέβαλλαν αίτηση για να συμπεριληφθούν στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο Μονάδων Ανακύκλωσης Πλοίων δεν τα κατάφεραν εντέλει, καθώς δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του Κανονισμού Ανακύκλωσης Πλοίων της Ε.Ε.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη: naftikachronika.gr

Χιλιάδες άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους από καρδιακές παθήσεις. Η καθιστική ζωή, η κακή διατροφή, αλλά και το στρες είναι οι παράγοντες εκείνοι, που επιβαρύνουν την υγεία της καρδιάς. Όπως τονίζουν οι ειδικοί, η πρόληψη είναι καλύτερη της θεραπείας. Γι’ αυτό και συστήνουν τρόπους για να προληφθούν οι παθήσεις της καρδιάς.

Κι ένας από αυτούς είναι η σωστή διατροφή, που αποτελεί και τον πυλώνα για τη θωράκιση της καρδιάς. Δείτε παρακάτω, ποιες είναι οι τροφές εκείνες, που βοηθούν στην καλή λειτουργία της καρδιάς, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα reader’s digest.

1. Αμύγδαλα
2. Σπαράγγια
3. Φασόλια
4. Μπρόκολο
5. Μαύρη σοκολάτα
6. Πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, λάπαθο κ.α.)
7. Άπαχο κρέας
8. Σολομός
9. Γλυκοπατάτες
10. Καρύδια
11. Βρώμη
12. Γιαούρτι
13. Ελαιόλαδο
14. Ντομάτες
15. Μήλα
16. Σκόρδο, κρεμμύδι
17. Κόκκινο κρασί
18. Αβοκάντο
19. Μπανάνες
20. Κουνουπίδι
21. Κεράσια
22. Καφές
23. Κίμινο
24. Φακές
25. Ακτινίδια
26. Γάλα
27. Μανιτάρια
28. Πορτοκάλια
29. Παπάγια
30. Φιστίκια
31. Κινόα
32. Μαύρη σταφίδα
33. Κόκκινη πιπεριά
34. Σαρδέλες
35. Φράουλες
36. Τσάι
37. Καρπούζι

πηγη: newsbeast.gr

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία εγγεγραμμένης ανεργίας του ΟΑΕΔ για τον Φεβρουάριο του 2019, από αυτά, 482.430 (ποσοστό 50,82%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και 466.955 (ποσοστό 49,18%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών. Οι άνδρες ανέρχονται σε 359.531 (ποσοστό 37,87%) και οι γυναίκες ανέρχονται σε 589.854 (ποσοστό 62,13%).

Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία), για τον Φεβρουάριο του 2019, ανήλθε σε 160.000 άτομα από 169.557 άτομα, τον Ιανουάριο του 2019. Από αυτά, 55.035 (ποσοστό 34,40%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και 104.965 (ποσοστό 65,60%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών. Οι άνδρες ανέρχονται σε 58.101 (ποσοστό 36,31%) και οι γυναίκες σε 101.899 (ποσοστό 63,69%).

Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, για τον Φεβρουάριο του 2019, (αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα) ανέρχεται σε 203.342 άτομα, από τα οποία οι 116.069 (ποσοστό 57,08%) είναι κοινοί και λοιπές κατηγορίες επιδοτουμένων και οι 87.273 (ποσοστό 42,92%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων. Οι άνδρες ανέρχονται σε 92.569 (ποσοστό 45,52%) και οι γυναίκες σε 110.773 (ποσοστό 54,48%). Από το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, 94.158 (ποσοστό 46,31%) είναι κοινοί, 3.119 (ποσοστό 1,53%) είναι οικοδόμοι, 87.273 (ποσοστό 42,92%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων, 18.160 (ποσοστό 8,93%) είναι εποχικοί λοιποί (αγροτικά), 433 (ποσοστό 0,21%) είναι εκπαιδευτικοί και 199 (ποσοστό 0,10%) είναι λοιποί.

Παράλληλα, το σύνολο εγγεγραμμένων ανέργων (αναζητούντων εργασία) ανήλθε σε 949.385 άτομα, τον Φεβρουάριο του 2019, έναντι 898.682 ατόμων, τον Φεβρουάριο του 2018, ενώ το σύνολο εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία) ανήλθε σε 160.000 άτομα, τον Φεβρουάριο του 2019, από 182.378 άτομα, τον Φεβρουάριο του 2018.

Σημειώνεται ότι στον ορισμό του «εγγεγραμμένου ανέργου» συμπεριλαμβάνονται το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, καθώς και όσοι από τους εγγεγραμμένους μη επιδοτούμενους δηλώνουν ότι αναζητούν εργασία.

Πηγή: Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων - newsbomb.gr

Πέντε ομάδες συνταξιούχων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για τη διεκδίκηση αναδρομικών από κομμένα δώρα, μειώσεις και άλλες πηγές. Παλαιοί και νέοι συνταξιούχοι που αποχώρησαν πριν ή μετά τον νόμο Κατρούγκαλου, βρίσκονται μπροστά σε ανοιχτό πεδίο διεκδικήσεων, λόγω περικοπών που κρίθηκαν αντισυνταγματικές στα δώρα και τις συντάξεις τους ή λόγω νέων δεδομένων που αφορούν στο καθεστώς συνταξιοδότησής τους.

«Η τροπολογία της κυβέρνησης σχετικά με την “προστασία” της κύριας κατοικίας δεν είναι μόνο κατώτερη των προσδοκιών, αλλά συνιστά πρόκληση και εμπαιγμό εις βάρος των δανειοληπτών» αναφέρει σε ανακοίνωση της η ΕΚΠΟΙΖΩ (Ένωση Καταναλωτών “Η Ποιότητα της Ζωής”) και κάνει λόγο για «απογοήτευση και οργή της για την κατάργηση κάθε ουσιαστικής προστασίας της κύριας κατοικίας». Επισημαίνει ότι «το θράσος δε της κυβέρνησης είναι τέτοιο, που φθάνει στο σημείο να ισχυρίζεται ότι χάρη σε αυτήν προστατεύεται η κύρια κατοικία, όταν στην πραγματικότητα η συγκεκριμένη κυβέρνηση παρέλαβε την προστασία της κύριας κατοικίας ως μόνιμο θεσμό στο νόμο Κατσέλη, τον έκανε προσωρινό και με πιο αυστηρά κριτήρια το 2015 και τον καταργεί τώρα.

Όσον αφορά «την τροπολογία για τη δήθεν προστασία της κύριας κατοικίας επισημαίνουμε τα ακόλουθα:

1) Η τροπολογία δεν αφορά θεσμό συλλογικής ρύθμισης των χρεών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, αλλά ένα πρόγραμμα ρύθμισης περιορισμένων δανείων, το οποίο προσφέρεται ως συμβολικό και πενιχρό αντίτιμο για την κατάργηση του Νόμου Κατσέλη, όσον αφορά την προστασία της κύριας κατοικίας.

2) Το πρόγραμμα έχει περιορισμένη διάρκεια, ως εκ τούτου δεν πρόκειται για θεσμό προστασίας ρύθμισης των χρεών. Αφορά ενυπόθηκα εξασφαλισμένες οφειλές που την 31.12.2018 ήταν ληξιπρόθεσμες, εμφάνιζαν δηλαδή τουλάχιστον τρεις μήνες καθυστέρηση. Επομένως, το πρόγραμμα έχει προσωρινό χαρακτήρα και δεν αφορά οφειλέτες που θα είναι σε αδυναμία στο μέλλον να αποπληρώσουν τα χρέη τους.

3) Το πρόγραμμα δεν αφορά οφειλέτες που είναι ήδη σε αδυναμία και βρίσκονται την 31.12.2018 σε μία προσωρινή ρύθμιση (π.χ. καταβολής μόνο τόκων) και θα έχουν στο άμεσο μέλλον να αντιμετωπίσουν την επαναφορά της κανονικής δόσης.

4) Το πρόγραμμα δεν αφορά υπερχρεωμένους οφειλέτες οι οποίοι έχουν πολλές άλλες ληξιπρόθεσμες οφειλές, όμως, το στεγαστικό τους δάνειο, για προφανείς λόγους, συνέχιζαν να το αποπληρώνουν.

5) Το πρόγραμμα δεν αφορά την προστασία της κατοικίας αν ο δανειολήπτης για οποιονδήποτε λόγο δεν διαμένει ήδη σε αυτή.

6) Το πρόγραμμα δεν εφαρμόζεται αν ο δανειολήπτης ή άλλα μέλη της οικογένειάς του έχουν κινητή ή ακίνητη περιουσία που υπερβαίνει το ποσόν των 80.000 ευρώ.

7) Το πρόγραμμα δεν εφαρμόζεται αν η εξασφαλισμένη οφειλή, όπως έχει διογκωθεί με τόκους υπερημερίας και τα έξοδα, υπερβαίνει το ποσόν των 130.000 ευρώ.

8) Το πρόγραμμα δεν αφορά τις μη εξασφαλισμένες οφειλές, οι οποίες θα συνεχίζουν να διογκώνονται και να εκκρεμούν σε βάρος του δανειολήπτη.

9) Το πρόγραμμα δεν εφαρμόζεται σε όσους υπερβαίνουν το χαμηλό εισοδηματικό οικογενειακό κριτήριο.

10) Είναι, εξάλλου, μύθευμα ότι όσοι δεν αποκλείονται από τα παραπάνω κριτήρια αποκτούν το δικαίωμα μίας προσιτής ρύθμισης της μεμονωμένης έστω οφειλής. Οι τράπεζες έχουν το δικαίωμα να περιφρονήσουν την αίτηση που υποβάλλεται στην πλατφόρμα, να μην απαντήσουν ποτέ σε αυτή ή να προβάλλουν οποιαδήποτε άλλη πρόταση. Σε αυτή την περίπτωση, με την πάροδο μηνός, η διαδικασία «ΤΕΡΜΑΤΙΖΕΤΑΙ».

11) Ο υπερχρεωμένος οφειλέτης έχει στην προηγούμενη περίπτωση τη δυνατότητα μόνο να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, σε ασφυκτικές προθεσμίες, να υποβληθεί σε μία ανάλογη του Νόμου Κατσέλη δικαστική, εντέλει και μακρόχρονη, αντιδικία, για να διεκδικήσει την πενιχρή και ασήμαντη μεμονωμένη ρύθμιση.

12) Σε μία ξεδιάντροπη, θρασύδειλη, αισχρή, απειλητική και υβριστική προς τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά ρύθμιση, προβλέπεται ότι σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτή η αίτηση του δανειολήπτη που αναγκάζεται να προσφύγει στα δικαστήρια, επειδή αρνήθηκαν οι τράπεζες να συμμετάσχουν στη διαδικασία, θα του επιβληθεί χρηματική ποινή μέχρι το 5% της οφειλής του, με ανώτερο το ποσόν των 5.000 ευρώ και ελάχιστο το ποσόν των 1.500 ευρώ! Ούτε λόγος δε για κύρωση στην τράπεζα που θα περιφρονήσει τη διαδικασία και την περίφημη «πλατφόρμα»!

13) Οι τράπεζες έχουν κίνητρο να περιφρονήσουν τη διαδικασία και την πλατφόρμα, καθώς ο δανειολήπτης δεν θα έχει, μέχρι να δικαιωθεί στο μακρόχρονο αγώνα του για την ασήμαντη ρύθμιση προστασία από πλειστηριασμούς, παρά μόνο αν πετύχει προσωρινή δικαστική προστασία και με την προϋπόθεση ότι θα καταβάλλει για κάθε δεκτική ρύθμισης οφειλή τουλάχιστον το ήμισυ της ενήμερης δόσης.

14) Αν, πάλι, ένας πιστωτής υποβάλλει πρόταση, όχι όμως και άλλος πιστωτής απέναντι στον οποίο υπάρχει επιδεκτική ρύθμισης απαίτηση, ο δανειολήπτης είναι και πάλι υποχρεωμένος να προσφύγει στο Δικαστήριο καθώς διαφορετικά δεν απολαμβάνει απέναντι στους λοιπούς πιστωτές προστασία.

15) Εάν δεν ενταχθούν με δικαστική απόφαση όλες οι δεκτικές ρύθμισης οφειλές σε ρύθμιση, ο δανειολήπτης δεν δικαιούται ούτε την απροσδιόριστη επιδότηση, ούτε η κατοικία του προστατεύεται από πλειστηριασμούς.

16) Είναι, εξάλλου, πρακτικά αδύνατο να ρυθμιστούν περισσότερες δεκτικές ρύθμισης οφειλές, γιατί μία τέτοια δυνατότητα δεν καλύπτεται από τις πραγματικές δυνατότητες που επιτρέπουν τα κριτήρια αποκλεισμού αλλά και γιατί δεν έχουν τελικά κίνητρο ούτε οι λοιποί πιστωτές.

17) Είναι απίθανη η περίπτωση κάποιας άξιας λόγου διαγραφής οφειλής. Λόγω της σώρευσης των προϋποθέσεων για την ένταξη στη ρύθμιση που εφαρμόζονται, το όφελος δεν θα υπερβαίνει κάποια μικρή έκπτωση και αυτή θα τη λάβει ο δανειολήπτης μόνο αν έχει τηρήσει τη ρύθμιση για 25 έτη ή μέχρι τα ογδόντα του.

18) Αν στο μέλλον (στα προσεχή 25 έτη) περιέλθει και σε πρόσκαιρη αδυναμία δεν θα χάσει μόνο την ασήμαντη έκπτωση αλλά θα πρέπει να επιστρέψει και την όποια (απροσδιόριστη) επιδότηση.

19) Με δεδομένο ότι η ρύθμιση της μεμονωμένης οφειλής (και όχι του συνόλου των χρεών) γίνεται στο 120% της αξίας του ακινήτου, η όποια επιδότηση, σε σχέση με την προστασία της κύριας κατοικίας στο Νόμο Κατσέλη που κατάργησε η Κυβέρνηση, δεν οδηγεί σε χαμηλότερη δόση για τον ίδιο τον οφειλέτη.

20) Δεν εντάσσεται ο δανειολήπτης στο πρόγραμμα αν η αίτηση του για την ένταξη στο ν. 3869/2010 έχει απορριφθεί, μεταξύ άλλων, λόγω δόλιας αδυναμίας. Δεν πρόκειται, όμως, εν προκειμένω για τους λεγόμενους στρατηγικούς κακοπληρωτές αλλά για εκείνους που τη δεκαετία του 2000, της επιθετικής πιστωτικής επέκτασης, δεν διαχειρίστηκαν επιτυχώς την πιστοληπτική τους ικανότητα αφού με αυτό το κριτήριο χαρακτηρίστηκαν ως τέτοιοι.

Η ΕΚΠΟΙΖΩ δεν κλήθηκε να υποβάλει τις παραπάνω παρατηρήσεις της στην Επιτροπή της Βουλής. Απέρριψε την πρόσκλησή της η Κυβέρνηση. Πληροφορήθηκε, ωστόσο, ότι οι εκπρόσωποι των τραπεζών που ήταν παρόντες εξέφρασαν την ικανοποίησή τους προς την Κυβέρνηση. Υποθέτουμε και η τελευταία προς τους πρώτους, αφού οι τράπεζες τους γλίτωσαν από τον κόπο της σύνταξης της (ν)τροπολογίας!»

πηγη: imerodromos.gr