Οι συνθήκες για την ανάπτυξη ζωής στον πλανήτη μας είναι ιδανικές. Ή μήπως όχι;

Η Γη έχει νερό στην επιφάνειά της, απέχει όσο πρέπει από τον Ήλιο, έχει το προστατευτικό στρώμα της ατμόσφαιρας και είναι εφοδιασμένη με ένα μαγνητικό πεδίο να μας προφυλάσσει από τους διαστημικούς και ηλιακούς κινδύνους.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς να είναι εξαιρετικά σπάνια μια τέτοια σύμπτωση καταστάσεων και φαινομένων, μια ευτυχής και ιδεατή συγκυρία που δεν συναντάται πουθενά αλλού στο Σύμπαν.

Μόνο που πιθανότατα δεν είναι έτσι. Αυτό ισχυρίζεται τουλάχιστον μια νέα μελέτη που όχι μόνο βλέπει αντίστοιχες με τη Γη συνθήκες εκεί έξω, αλλά θεωρεί πως υπάρχουν ακόμα ευνοϊκότερες συνθήκες για την ανάπτυξη ζωής. Και κάτω από αυτές, η ζωή που θα έχει φτιαχτεί θα έχει και πολύ μεγαλύτερη ποικιλία από τη γήινη.

Αυτά είπε στην ανακοίνωσή της στο πρόσφατο συνέδριο Goldschmidt Geochemistry Congress που έγινε στη Βαρκελώνη η Dr Stephanie Olson του Πανεπιστημίου του Σικάγο. Η ομάδα της έφτιαξε πιθανές συνθήκες και συνδυασμούς στοιχείων για τους εξωπλανήτες στη βάση σχετικού λογισμικού της NASA, ώστε να προσομοιώσουν τα περιβάλλοντα που υπάρχουν θεωρητικά εκεί πάνω.

Δεν είναι δα η πρώτη φορά που οι επιστήμονες μιλούν για αντίστοιχες με τη Γη συνθήκες σε κάποιους εξωπλανήτες, βλέποντας στα μοντέλα τους ακόμα και τεράστιους ωκεανούς.

«Βρήκαμε πως υψηλότερες πυκνότητες στην ατμόσφαιρα, βραδύτεροι ρυθμοί περιστροφής και η παρουσία νερού, όλα αποδίδουν μεγαλύτερες πιθανότητες ζωής», δήλωσε η Olson, «η μεγαλύτερη εικόνα είναι ότι η Γη μπορεί να μην είναι το ιδανικό περιβάλλον και η ζωή μπορεί να απολαμβάνει σε κάποιον άλλο πλανήτη πιο φιλόξενες συνθήκες από τον δικό μας»…

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Η μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία όλων των εποχών

Αν κάποιος σας ρωτούσε «Ποιο είναι το μεγαλύτερο ναυτικό δυστύχημα όλων των εποχών;», πιθανότατα θα απαντούσατε με τεράστια ευκολία «Ο Τιτανικός».

Στην πραγματικότητα, όμως, το ναυάγιο του RMS Titanic, του σκαριού που κατέληξε στα βάθη του Ατλαντικό στις 15 Απριλίου του 1912, διαδέχτηκε ένα άλλο, ακόμα πιο φρικτό που έλαβε χώρα αρκετές δεκαετίες αργότερα, στις 20 Δεκεμβρίου του 1987.

Ο λόγος για το MV Doña Paz, το οποίο πήρε μαζί του στον θάνατο 4.375 ψυχές, ύστερα από μια σειρά παραλείψεων και την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων που μοιάζουν να υπέγραψαν την καταδίκη κάθε επιβάτη ξεχωριστά πριν καν αυτός μπει στο πλοίο…

Το 1975 αγοράζεται από την Sulpicio Lines των Φιλιππίνων, ανακατασκευάζεται μερικώς προκειμένου να αυξήσει τη χωρητικότητά του και μετονομάζεται σε Don Sulpicio, για να αλλάξει όνομα λίγο καιρό αργότερα, με το ευρύ κοινό να το γνωρίζει λόγω της τραγικής του μοίρας ως Doña Paz, την ονομασία που του δόθηκε το 1981.

Το όνομα, φυσικά, δεν άλλαξε τυχαία…

Η κακοτυχία είχε χτυπήσει την πόρτα του 93,1 μέτρα μήκους σκαριού ήδη από τον Ιούνιο του 1979, όταν κατά τη διάρκεια ενός εκ των δύο προγραμματισμένων εβδομαδιαίων ταξιδιών του από τη Μανίλα στην Κεμπού τυλίχτηκε στις φλόγες και καταστράφηκε ολοσχερώς στο εσωτερικό του.

Οι 1.164 άνθρωποι που βρίσκονταν εν πλω διασώθηκαν, με το γεγονός πως δεν υπήρξαν θύματα να καθιστά ευθύνες και συνέπειες «ψιλά γράμματα».

Έτσι, δύο χρόνια μετά, το ferry επέστρεψε στην ενεργό δράση έχοντας επιδιορθωθεί και αλλάξει όνομα μόνο και μόνο για να οδηγήσει  περισσότερους από 4.000 ανθρώπους στο πιο φρικτό τέλος. Η τύχη, βλέπετε, ποτέ δεν ήταν με το μέρος της συγκεκριμένης κατασκευής.

Περίοδος Χριστούγεννων 1987. 20 Δεκεμβρίου για την ακρίβεια. Το MV Doña  Paz ξεκινά το ταξίδι του στις 6:00 το πρωί από το Τακλομπάν της νήσου Λέιτε που ανήκει στο αρχιπέλαγος των Βισάγιας, με προορισμό τη Μανίλα.

Προορισμό στον οποίο ποτέ δεν κατάφερε να φτάσει. Το τέλος θα γραφόταν στο Tablas Strait, τον πορθμό που χωρίζει τη νήσο Μιντόρο από τα νησιά Panay και Romblon…

Ήταν περίπου 10:30 βράδυ όταν μία σφοδρή σύγκρουση έγινε αντιληπτή ακόμα και από τους επιβάτες οι οποίοι κοιμόντουσαν. Ακολούθησε μια τεράστια έκρηξη.

Το επιβατηγό είχε χτυπήσει με το διερχόμενο πετρελαιοφόρο MT Vector, το οποίο όπως έγινε αργότερα γνωστό, μετέφερε 1.050.000 λίτρα βενζίνης και άλλων πετρελαϊκών προϊόντων…

Η φωτιά που ξέσπασε ήταν τόσο μεγάλη που μετέτρεψε ακόμα και τα νερά σε πύρινη κόλαση.

Οι φλόγες γρήγορα εξαπλώθηκαν και στο Doña Paz, το οποίο μέσα σε ελάχιστα λεπτά ξεκίνησε να καίγεται από άκρη σ’ άκρη. Και στο σημείο εκείνο ήταν που όλα τα λάθη των ιθυνόντων ξεκίνησαν να γίνονται αντιληπτά με τον πιο απόκοσμο τρόπο.

Ο εξοπλισμός ήταν ανύπαρκτος. Τα σωσίβια ήταν κλειδωμένα στο ειδικό ντουλάπι και κανείς δεν γνώριζε πού βρίσκεται το κλειδί. Ο κόσμος προσπαθούσε να κινηθεί στο πλοίο χρησιμοποιώντας αποσκευές για ασπίδα από τις φλόγες. Η ταραχή ήταν τόσο μεγάλη που ούτε ένα μέλος του πληρώματος δεν μπήκε στη διαδικασία να καθησυχάσει –πόσω μάλλον να οργανώσει- τους επιβάτες. Μετά τη δεύτερη έκρηξη, αυτή τη φορά στο επιβατηγό, τα πάντα βυθίστηκαν στο σκοτάδι.

Μέσα σε δύο ώρες το Doña Paz βρισκόταν στα βάθη του Tablas Strait, 545 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Δύο ώρες αργότερα, βυθίστηκε και το Vector. Και τα δύο είχαν καταστραφεί ολοσχερώς. Πέρασαν περισσότερες από 8 ώρες για να αντιληφθούν οι Αρχές ότι κάτι δεν πήγαινε καλά –μιας και το επιβατηγό θα έπρεπε να έχει φτάσει στον προορισμό του στις 4:00 τα ξημερώματα της 21^ης Δεκεμβρίου- και άλλες 8 για να οργανωθεί η επιχείρηση διάσωσης.

Ο λόγος; Το Doña Paz δεν είχε ασύρματο. Ή αν είχε, δεν λειτουργούσε. Την ίδια ώρα, ο καπετάνιος βρισκόταν στην καμπίνα του και παρακολουθούσε ταινία, ενώ αρκετά μέλη του πληρώματος βρίσκονταν μαζί παρακολουθώντας τηλεόραση και πίνοντας μπύρες…

Επιβάτες και πλήρωμα κατέληξαν να παλεύουν με τις φλόγες, με τις επιλογές τους να είναι ελάχιστες. Είτε θα έμεναν στο πλοίο και θα καίγονταν ζωντανοί, ή θα έπεφταν στη θάλασσα και θα είχαν έστω την ελάχιστη ελπίδα πως θα επιβίωναν στα καυτά, ταραχώδη νερά. Οι περισσότεροι κάηκαν στο πλοίο.

Το χειρότερο όλων; Ακόμα και όσοι τόλμησαν να βουτήξουν στα φλεγόμενα νερά και να κολυμπήσουν μέχρι να βρουν πιο «ήπια» θερμοκρασία δεν είχαν καλύτερη μοίρα. Διότι αυτό δεν γνώριζαν ήταν πως η περιοχή ήταν γεμάτη καρχαρίες.

Αυτό που εξόργισε τους συγγενείς των θυμάτων ήταν το γεγονός πως ένα πλοίο χωρητικότητας κάτι περισσότερο από 1.400 επιβάτες βγήκε στα ανοιχτά με 4.500 περίπου χιλιάδες ψυχές στο εσωτερικό του. Σα να λέμε… βέβαιος θάνατος με την παραμικρή επιπλοκή.

Από το πλήθος των επιβατών σώθηκαν μόνο 24 άνθρωποι, από τους οποίους οι πέντε μόνο βρίσκονταν στη λίστα του πλοίου. Από τα μέλη του πληρώματος δεν επιβίωσε ούτε ένας.

Εκ των υπολοίπων, μόλις 21 σοροί κατάφεραν να ταυτοποιηθούν κι αυτές με δυσκολία αφού μόνο ένας από τους συγκεκριμένους επιβάτες ήταν γραμμένος ως ταξιδιώτης, πράγμα που σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος των επιβατών είχε επιβιβαστεί παράνομα στο πλοίο, είτε χωρίς εισιτήριο είτε με ένα εξ’ αυτών που λόγω Χριστουγέννων πωλούνταν στη μαύρη αγορά!

Συνολικά, ο αριθμός των «ανύπαρκτων» για την εταιρεία επιβατών ξεπερνά τους 2.000, με τα Μέσα να γεμίζουν φωτογραφίες και ονόματα αγνοουμένων οι οποίοι αναζητούνταν από τις οικογένειές τους. Ο αριθμός των 4.375 προκύπτει από τη λίστα των επιβατών, αλλά και εκείνων που σύμφωνα με μαρτυρίες επιβιβάστηκαν στο πλοίο χωρίς το όνομά τους να φαίνεται πουθενά.

Το ναυάγιο του Doña Paz έμεινε στην ιστορία ως «Ασιατικός Τιτανικός», ωστόσο το γεγονός πως τα θύματα που καταγράφηκαν δεν ήταν δηλωμένα εξηγεί γιατί οι λεπτομέρειες του μεγαλύτερου ναυτικού δυστυχήματος όλων των εποχών έπρεπε να μείνουν κρυφές για πάντα.

ΠΗΓΗ: menshouse.gr

Πέτρος Τσάγκαρης

Το σχέδιο της ΝΔ για το ασφαλιστικό

Κάτι ξέχασε ο Κυρ. Μητσοτάκης στην ΔΕΘ, τους άνεργους με πτυχίο και μεταπτυχιακό.

Τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κάτοχοι πτυχίων και μεταπτυχιακών στην εύρεση εργασίας στην Ελλάδα καταγράφει έκθεση του ΟΟΣΑ για την Εκπαίδευση. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, στην Ελλάδα το ποσοστό απασχόλησης των ενηλίκων με πτυχίο είναι στο 73% και με μεταπτυχιακό στο 82%, ενώ ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ βρίσκεται στο 44% και 91% αντίστοιχα. Το ποσοστό απασχόλησης για όσους έχουν διδακτορικό (90%) είναι επίσης χαμηλότερο από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ (92%).

Μεταξύ των νέων ενηλίκων (25-34 ετών), οι γυναίκες έχουν χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης από τους άνδρες: μόνο το 64% των νέων γυναικών με πανεπιστημιακή εκπαίδευση απασχολούνταν το 2018, έναντι του 79% των νέων ανδρών.

Επιπλέον, η Ελλάδα έχει το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό ατόμων ηλικίας 18-24 ετών που δεν απασχολούνται, ούτε στην εκπαίδευση, ούτε στην κατάρτιση ανάμεσα στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ, και το δεύτερο υψηλότερο στην Ε.Ε. μετά την Ιταλία. Το μερίδιο αυτό αυξήθηκε κατά περίπου 6 ποσοστιαίες μονάδες από το 2008.

Τέλος, το 8% των ανέργων ηλικίας 18-24 ετών είναι άνεργοι για τουλάχιστον 12 μήνες, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο ποσοστό στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Ουραγός στις δαπάνες για την παιδεία

Η Ελλάδα εμφανίζεται ουραγός στις δαπάνες για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα δαπανά περίπου 6.000 δολάρια ανά μαθητή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και περίπου 6.800 δολάρια ανά μαθητή στην δευτεροβάθμια, ποσά που αγγίζουν το 60-70% των μέσων δαπανών των κρατών μελών του ΟΟΣΑ.

Το 2016 οι δαπάνες για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση αντιπροσώπευαν το 5,4% των συνολικών κυβερνητικών δαπανών στην Ελλάδα, ποσοστό που ήταν το χαμηλότερο στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Μεταξύ του 2010 και του 2016 κατεγράφη στην Ελλάδα γενική μείωση των συνολικών κυβερνητικών δαπανών κατά 24% και παράλληλα μείωση του ΑΕΠ κατά περίπου 20%.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Μέχρι να κατανοήσουμε ποιες ακριβώς είναι οι αρμοδιότητες του επιτρόπου Μαργαρίτη Σχοινά, ενδεχομένως θα έχει ολοκληρωθεί η προσοδοφόρος θητεία του χωρίς να το έχουμε καταφέρει.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, οι οποίες μάλιστα προκάλεσαν ενθουσιασμό σε διάφορα ΜΜΕ και, φυσικά, στην κυβέρνηση, ο Μαργαρίτης Σχοινάς (δι)ορίστηκε σε μια από τις θέσεις των αντιπροέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναλαμβάνοντας την ευθύνη της προστασίας του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής.

Για έναν γραφειοκράτη γέννημα θρέμμα των μηχανισμών των Βρυξελλών, όπως είναι ο Σχοινάς, το σκαρφάλωμα εκεί γύρω στην κορυφή της πυραμίδας της ιεραρχίας αποτελεί σίγουρα προσωπική επιτυχία και απόδειξη των ικανοτήτων αναρρίχησης που απαιτούνται.

Εκτός από τον Σχοινά ιδιαίτερα ικανοποιημένη δηλώνει και η ελληνική κυβέρνηση για το ότι ο άνθρωπος που πρότεινε (ο Σχοινάς δηλαδή) για μια από τις θέσεις των επιτρόπων πήρε «κάτι παραπάνω», έγινε αντιπρόεδρος, με το καθήκον μάλιστα να προστατεύει τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής μας…

Υπάρχουν σίγουρα, ωστόσο, και κάποιοι που δεν τους είναι εύκολο να συμμεριστούν αυτήν την ικανοποίηση που διατυπώνεται τόσο έντονα. Πρόκειται για όσους δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι ακριβώς σημαίνει προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Από ποιους άραγε απειλείται; Με ποιους τρόπους θα μας προστατεύσει άραγε ο Σχοινάς;

Ως γνήσιο τέκνο του ευρωμηχανισμού, ο Σχοινάς ασφαλώς και θα συμμερίζεται απόλυτα τις αποφάσεις που οι Ευρωπαίοι έχουν λάβει για την αντιμετώπιση της προσφυγικής – μεταναστευτικής «απειλής».

Πρόκειται για αποφάσεις οι οποίες έχουν σφραγίσει τις εξόδους της Ελλάδας μετατρέποντας τη χώρα σε φράγμα και αποθήκη, έτσι ώστε πρόσφυγες και μετανάστες που έρχονται από την Τουρκία να εγκλωβίζονται εδώ για να μην απειλήσουν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής των Βορειοευρωπαίων.

Πώς θα βοηθήσει, λοιπόν, ο – ένας από τους οκτώ – αντιπρόεδρος Σχοινάς στην προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής; Εργαζόμενος για να πάψει η Ελλάδα να αποτελεί αποθήκη ανθρώπων ή ενισχύοντας το ελληνικό φράγμα, παρά το γεγονός ότι με αυτόν τον τρόπο η χώρα θα αντιμετωπίσει, όπως συμβαίνει και μέχρι τώρα, ένα βάρος που δεν της αναλογεί;

Οι απαντήσεις σ’ αυτά και άλλα συναφή ερωτήματα έχουν ήδη δοθεί εμπράκτως από τον Σχοινά. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα είχε καταφέρει όσα κατάφερε στη σπουδαία αναρριχητική σταδιοδρομία του στην ευρωπαϊκή Βαβέλ.

Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι» - imerodromos.gr

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Στην παρατεταμένη προεκλογικήπερίοδο το ΚΚΕ κατέβαλε μια συστηματική προσπάθεια διείσδυσης στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά και απόσπασης δηλώσεων υποστήριξης περιορισμένης πολιτικής σημασίας και εμβέλειας. Ποσοτικά το εγχείρημα είχε κάποιαν ανταπόκριση. Ανελλιπώς μάλιστα στον Ριζοσπάστη, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου, δημοσιεύονταν δηλώσεις στήριξης του ΚΚΕ από προσωπικότητες διαφόρων χώρων της αριστεράς. Αυτό το εγχείρημα καθορίστηκε,κυρίως, από τρεις παράγοντες: Πρώτο, απ’το σταθερό και οξύ ιδεολογικοπολιτικό μέτωπο του ΚΚΕ κατά της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Δεύτερο, απ’τον περιορισμό της επιρροής του χώρου αυτού στο κοινωνικό σώμα,απ΄την όξυνση των αντιθέσεων στους κόλπους του, από κρυαγαλέες ιδεολογικές παρεκκλίσεις, όπως η σύμπλευση του ΣΕΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ στον δεύτερο γύρο των τοπικών εκλογών, από το φόβο συρρίκνωσης της αριστεράς λόγω της αντιδεξιάς κινδυνολογίας του ΣΥΡΙΖΑ. Τρίτο, απ’την ισχυρή πίεση που δεχόταν το ΚΚΕ απ’τον ΣΥΡΙΖΑ, απειλούμενο με τη σειρά του απ’τη ΝΔ, που στην εξισορρόπησή της συνέβαλε η προσπάθεια διείσδυσης του ΚΚΕ στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά.
Αυτό το εγχείρημα έχει μάλλον επιφανειακό χαρακτήρα και δεν μπορεί ν’αποτελέσει πρόκριμα ουσιαστικών μετασχηματισμών στη ριζοσπαστική Αριστερά (συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ) για τους εξής κυρίως λόγους: Πρώτο,η δήλωση υποστήριξης στο ΚΚΕ αφορούσε κυρίως τις εκλογές, χωρίς να δηλώνει ευρύτερη συμφωνία έστω και σε ορισμένα τουλάχιστον ζητήματα. Δεύτερο, δεν έχει χαρακτήρα σύγκλισης και συνεργασίας, έστω σε ορισμένα ζητήματα, του ΚΚΕ με κάποιες συσπειρώσεις των υποστηρικτών του απ’τον ριζοσπαστικό χώρο. Απεναντίας, οι δηλώσεις  εκλογικής υποστήριξης γίνονταν σε αποκλειστικά ατομική βάση. Επομένως, ο σεχταρισμός του ΚΚΕ όχι μόνο δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης, αλλά από μιαν άποψη, γίνεται ακόμη πιο σκληροπυρηνικός, αφού αποκλείει την όποια συνεργασία ακόμη και με ομαδοποιήσεις αγωνιστών, που υποστηρίζουν το ΚΚΕ σχεδόν ανεπιφύλακτα έως και υμνητικά. Άρα,δεν πρόκειται για μορφή κοινωνικής συμμαχίας, όπως διατείνεται η ηγεσία του ΚΚΕ, αλλά για αναβάθμιση της περιχαράκωσης του ακόμη και από υποστηρικτές του, που απλώς έχουν την ατυχία να μην είναι μέλη του… Τρίτο, όπως προαναφέρθηκε,αυτή η υποστήριξη δεν έχει μια διακριτή κοινή ιδεολογικοπολιτική και οργανωτική βάση,αλλά εδράζεται πρώτιστα στον ψυχολογικό και ηθικό παράγοντα,στο φοβικό σύνδρομο ή και στην ηττοπάθεια ενός αριθμού αγωνιστών.
Το ΚΚΕ, όπως φαίνεται και απ’το άρθρο της ΚΟΜΕΠ (τ.4/2019, σ.25), θα συνεχίσει το εγχείρημα της «συμπόρευσης» σε ατομική βάση με αγωνιστές «που βγάζουνσυμπεράσματα απ’την αδιέξοδη πολιτική αυτών των ομάδων» και «ξεπερνούν αντι-ΚΚΕ σύνδρομα που καλλιεργήθηκαν απ΄τα ηγετικά στελέχη τους». Δηλαδή, το ΚΚΕ για την αποδοχή της συμπόρευσης αποκλείει τον ισότιμο διάλογο, την ιδεολογικοπολιτική ιδιαιτερότητα, την ισότιμη κοινή δράση και απαιτεί απ΄τους αγωνιστές την ολοκληρωτική απόρριψη της «αδιέξοδης πολιτικής» των φορέων τους και την παραίτηση  απ’ την κριτική στάση απέναντι στο ΚΚΕ.
Η προσπάθεια του ΚΚΕ για την προσέλκυση αγωνιστών απ’τις ριζοσπαστικές δυνάμεις δεν αμβλύνει ούτε κατά κεραία και τα πιο αντιδραστικά στοιχεία της πολιτικής του. Αναπαράγει τον σεχταρισμό του σε ανώτερο επίπεδο,απαιτώντας πλήρη αναβάπτιση των υποστηρικτών του στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ (του ΚΚΕ). Δεν τροποποιεί, έστω περιορισμένα, ακόμη και τις πιο αντιδραστικές πολιτικές επιλογές του, ώστε να υπάρξουν προοπτικές αγωνιστικής σύγκλισης. Με εμμονική παραγνώριση της αντικειμενικής πραγματικότητας αμετανόητα απαξιώνει τις «συνάξεις» των αγανακτισμένων στις πλατείες (2010-12), που κλόνισαν το σύστημα, «ως αταξικές μορφές ανώδυνης για το σύστημα κινητοποίησης». Ενώ ούτε στο ελάχιστο δεν εξετάζει αν η ενεργός συμμετοχή του στις πλατείες, θα μπορούσε να ανοίξει τη δυνατότητα μιας ριζοσπαστικής εξόδου στο κίνημα, αντί της χειραγώγησής του απ’το κυβερνητικό πρόταγμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ούτε την επιλογή του λευκού στο δημοψήφισμα του 2015, που αντικειμενικά πριμοδοτούσε το Ναι στο νέο μνημόνιο, δεν επανεξετάζει κριτικά η ηγεσία του ΚΚΕ. Ούτε και τη δυνατότητα με μιαν αγωνιστική στάση να συμβάλει, ώστε το βραχύβιο αλλά ορμητικό αυτό κίνημα να αναβαθμιστεί σε ανατρεπτική στάση. Με τέτοια στάση σε κορυφαίες κινηματικές στιγμές, που δεν τη διορθώνει, τι να περιμένει κανείς απ’ το ΚΚΕ;
Επιπλέον, η στρεβλωτική και ισοπεδωτική στάση του ΚΚΕ απέναντι στο μεταβατικό πρόγραμμα αποκλείει την όποια προσέγγιση με ριζοσπαστικές δυνάμεις στο θέμα μιας ανατρεπτικής μετάβασης στον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Παραγνωρίζοντας διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις αριστερών δυνάμεων στο θέμα αυτό (όπως η παραγωγική ανασυγκρότηση του καπιταλισμού και η αντικαπιταλιστική ανατροπή του), βαφτίζει συλλήβδην το μεταβατικό πρόγραμμα «αυταπάτη της φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού». Και παραμένει ασφαλώς το ΚΚΕ αμετακίνητο στην αντίληψη μιας ρεφορμιστικής μετάβασης με οικονομικούς κυρίως αγώνες σε συνδυασμό με μιαν «ουρανοκατέβατη» επαναστατική κατάσταση, χωρίς τον πρωταρχικό επαναστατικό ρόλο του κοινωνικοπολιτικού υποκειμένου.
Το ΚΚΕ χαρακτηρίζει χωρίς διακρίσεις τις ριζοσπαστικές αριστερές δυνάμεις με τον υποτιμητικό όρο «οπορτουνισμός». Έτσι, δεν διακρίνει τις επαναστατικές δυνάμεις απ΄τις σοσιαλρεφορμιστικές, ώστε να ανοίξει μια δυνατότητα αριστερής ριζοσπαστικής κοινής δράσης ή και συμμαχίας. Απεναντίας, χαρακτηρίζει συλλήβδην όλες τις αριστερές δυνάμεις οπορτουνιστικές. Δηλαδή, σύμφωνα με τον ορισμό του Λένιν, δυνάμεις που ιδεολογικά και πολιτικά προσεγγίζουν ή και συμφωνούν με την ιδεολογία και την πολιτική της αστικής τάξης.Έτσι, αφοριστικά το ΚΚΕ αποκλείει τη συνεργασία-συμμαχία μ’όλες τις αριστερές δυνάμεις και απλώς αποδέχεται την προσχώρηση των οπαδών και στελεχών τους στην ιδεολογικοπολιτική και οργανωτική του αντίληψη. Γι’αυτό, και στη σύγχρονη συγκυρία των διάχυτων αμφιβολιών ή και ενός ρεύματος απογοήτευσης, στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς,το ΚΚΕ αντί για ένταση της προσπάθειας για διάλογο και συνεργασία με όσες απ’  αυτές τις δυνάμεις είναι δυνατόν, επιλέγει σε αποκλειστικά ατομική βάση αριστερούς, «συμπορευτές» με μοναδικό όρο τους «όρκους πίστης» στο ανεξέλικτο ΚΚΕ…

Η επικουρική ασφάλιση παραδίδεται στα ιδιωτικά συμφέροντα, ενώ τα Ταμεία Πρόνοιας (εφάπαξ) δεν έχουν λόγο ύπαρξης, σύμφωνα με τον υφυπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Νότη Μηταράκη.

Αυτά είναι τα συμπεράσματα από την τοποθέτησή του κατά τις συναντήσεις που πραγματοποίησε μαζί του η Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ), την Τετάρτη 4 και την Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου.

Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση της ΠΟΠΟΚΠ, “στις συζητήσεις τέθηκαν από την πλευρά μας – με την κατάθεση σχετικού υπομνήματος – οι σοβαρές επιπτώσεις του νόμου Κατρούγκαλου, τα μεγάλα οργανωτικά και λειτουργικά προβλήματα του ΕΦΚΑ και του ΕΤΕΑΕΠ, η τραγική υποστελέχωση, οι άθλιες συνθήκες εργασίας και κάποια επιμέρους ζητήματα που αφορούν σε συγκεκριμένες κατηγορίες συναδέλφων. Εκφράσαμε την απόλυτη αντίθεσή μας τόσο όσον αφορά στον υφιστάμενο νόμο-πλαίσιο 4387/16 όσο και στις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες και πρωτοβουλίες του ίδιου του Υφυπουργού σχετικά με τη μετεξέλιξη – κατάργηση του θεσμού της δημόσιας επικουρικής ασφάλισης και την παράδοσή της σε ιδιωτικά συμφέροντα”.

“Σύμφωνα με τον κ. Μηταράκη”, συνεχίζει η ανακοίνωση, “για την οργανωτική μορφή του ΕΦΚΑ – και κατά συνέπεια για τις καθοριστικές παρεμβάσεις σε λειτουργικό επίπεδο – δεν υπάρχει κυβερνητικό σχέδιο άμεσης εφαρμογής και εναπόκειται στις τελικές αποφάσεις του ΣτΕ επί των σχετικών προσφυγών, η εκπόνηση σχεδίου «άμεσης και κατά γράμμα» εφαρμογής των αποφάσεων αυτών. Ωστόσο, αυτή η συγκεκριμένη, απόλυτη θέση «συμμόρφωσης» με το ΣτΕ, μάς δημιουργεί την αίσθηση ότι, στην Κυβέρνηση υπάρχουν «αυξημένες προσδοκίες» για αποφάσεις οι οποίες με τον έναν ή τον άλλον τρόπο εξυπηρετούν τον ευρύτερο πολιτικό της σχεδιασμό. (Πάντως δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας η δημιουργία 3 Ταμείων σε περίπτωση που το ΣτΕ θεωρήσει συνταγματική την δημιουργία του ΕΦΚΑ).

Για ό,τι αφορά στα άμεσα ζητήματα – υποστελέχωση, συνθήκες εργασίας, διοικητικές δυσχέρειες κ.λ.π – δυστυχώς δεν υπήρξε καμιά ουσιαστική απάντηση. Επαναλαμβάνοντας τις θέσεις του Υπουργείου για την ψηφιακή σύνταξη και την αναβάθμιση των μηχανογραφικών υποδομών και εφαρμογών, ο κ. Μηταράκης κατέθεσε στο τραπέζι μια ακόμη «έκθεση ιδεών». Ανέπτυξε τις απόψεις του σχετικά με το πώς επιθυμεί ή εύχεται να διαμορφωθεί το μέλλον, χωρίς την παραμικρή σύνδεση τόσο με τη συνολική τραγική πραγματικότητα του ΕΦΚΑ όσο και με συγκεκριμένες αντικειμενικές δυσκολίες και περιορισμούς που θέτουν η ενοποίηση και οι δεκαετίες εγκατάλειψης των φορέων, οι οποίες προσδιορίζουν και περιορίζουν σε μεγάλο βαθμό την όποια ομαλή μετάβαση. Κατά την δική μας εκτίμηση, ασφαλισμένοι, συνταξιούχοι και εργαζόμενοι, παρά τα επικοινωνιακά τεχνάσματα από την πλευρά της Κυβέρνησης, θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τα ίδια ακριβώς προβλήματα και αδιέξοδα, χωρίς μάλιστα να γνωρίζουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον…

Σχετικά με τα κρίσιμα και επείγοντα ζητήματα των συναδέλφων που απασχολούνται με δικαστικές αποφάσεις και των μετατάξεων σε ανώτερη κατηγορία, για το πρώτο δεν δεσμεύτηκε ενώ για το δεύτερο υποσχέθηκε ότι θα εξεταστεί άμεσα από τον ίδιο και τους συνεργάτες του προκειμένου να βρεθεί οριστική λύση. Για το πρόβλημα με τις απλήρωτες εργοδοτικές εισφορές των διπλωματούχων μηχανικών του ΟΕΚ μας απάντησε ότι θα το διερευνήσει και θα μας απαντήσει σχετικά σύντομα.

Εκεί όμως όπου πραγματικά εκφράστηκαν χωρίς περιστροφές η «στρατηγική αντίληψη» και ο τελικός στόχος της κυβέρνησης – όπως και των προηγούμενων – για το παρόν και το μέλλον της Κοινωνικής Ασφάλισης, ήταν στην περιγραφή του γνωστού σχεδίου για την επικουρική ασφάλιση. Χωρίς όπως ήταν αναμενόμενο να διαφοροποιηθεί από τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τις δικές του πρόσφατες δηλώσεις επιβεβαίωσε ουσιαστικά ότι, εκτός από την εφαρμογή κεφαλαιοποιητικού συστήματος – κατά κάποιο τρόπο ισχύει άλλωστε από 1/1/2015 – η βασική στόχευση αφορά στην οριστική αποδέσμευση του κράτους από την τυπική εξασφάλιση και υποχρέωση χορήγησης επικουρικής σύνταξης. Ωστόσο, παραδέχτηκε ότι υπάρχει πρόσφατη αναλογιστική μελέτη επικυρωμένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι, το ΕΤΕΑΕΠ στον τομέα της επικουρικής σύνταξης δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα για τα επόμενα 50 χρόνια (2070)!

Η συγκεκριμένη δραστηριότητα παραδίδεται στον ιδιωτικό τομέα, μέσω της δυνατότητας επιλογής φορέα διαχείρισης των εισφορών – κρατικού ή ιδιωτικού – για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας από 1/1/2021. Πρόθεση δε του Υπουργείου είναι στο καινούργιο σύστημα να ενταχθούν υποχρεωτικά όλες οι επαγγελματικές κατηγορίες (ελεύθεροι επαγγελματίες κλπ). Η κυβέρνηση προσδοκεί ότι οι νέοι άνθρωποι θα επιλέξουν μαζικά την ιδιωτική ασφάλιση, αφού η «δαιμονοποιημένη» και «κακοποιημένη» – διαχρονικά από τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις – έννοια της σύνταξης και της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης μοιάζει γι’ αυτούς με όνειρο θερινής νύχτας. Ταυτόχρονα και επειδή θα είναι «ελεύθερη» η επιλογή φορέα, μεταθέτουν την ευθύνη στους ίδιους για το αν θα πάρουν στο τέλος σύνταξη ή όχι… Αυτό ακριβώς επεξεργάζεται η αρμόδια επιτροπή που συγκροτήθηκε και στην οποία έχουν «εξέχουσα» θέση οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Όσο για τους εν ενεργεία ασφαλισμένους και συνταξιούχους, οι συντάξεις τους θα εξαρτώνται και θα διαμορφώνονται με βάση τις συνεχώς φθίνουσες ασφαλιστικές εισφορές των «παλαιών» και την ελεημοσύνη της εκάστοτε κυβέρνησης μέσω του κρατικού προϋπολογισμού.

Οι εισφορές προφανώς – όπως και τα αποθεματικά ύψους άνω των 6 δισ – θα «παραδοθούν» στους ιδιώτες προκειμένου να κερδοσκοπήσουν τζογάροντας τα χρήματα των εργαζομένων, «λαδώνοντας» παράλληλα τον τροχό της «ανάπτυξης» και την αγορά με φρέσκο χρήμα. Ιδιαίτερη έκπληξη και ανησυχία δε, μας προκάλεσε η άποψη του κ. Μηταράκη ότι, αν το ΕΤΕΑΠ δεν μεταλλαχθεί σ’ αυτό που ανωτέρω περιγράψαμε, θα είναι προτιμότερο να ενσωματωθεί στον ΕΦΚΑ! Κατά δήλωσή του επίσης και με αφορμή το ζήτημα της κάλυψης των απωλειών από τις ασφαλιστικές εισφορές στην επικούρηση, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί ένα μέρος από τα περίπου 8,8 δισ του «μεγάλου ΑΚΑΓΕ», ο οποίος παρεμπιπτόντως αφορά στην κύρια σύνταξη!

Δεν απέφυγε όμως να αναφερθεί και στην ανταποδοτική σύνταξη του ΕΦΚΑ αφήνοντας να εννοηθεί ότι, είναι υπέρ ενός αμιγώς κεφαλαιοποιητικού συστήματος!!! Ιδιαίτερα ανησυχητική επίσης είναι η άποψη που εξέφρασε σχετικά με τα ταμεία πρόνοιας (εφάπαξ), υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης! (μήπως συνδέεται κι αυτό με τη μείωση των εισφορών;). Για το ζήτημα των ασφαλιστικών εισφορών επιβεβαίωσε την κυβερνητική απόφαση για μείωση των εισφορών και στην κύρια σύνταξη. (Το ζήτημα της μείωσης των εισφορών πάντως – βλέπε κατάργηση εργοδοτικών εισφορών – αποτελεί συνολικά ένα «παραμύθι με δράκο» και θα επανέλθουμε σ’ αυτό το συντομότερο δυνατό). Όσο για τις οφειλές του ΕΦΚΑ προς φορείς του Δημοσίου (τ. ΟΕΕ – ΟΕΚ κλπ), άποψη του είναι ότι πρέπει πλέον να διαγραφούν.

Συμπερασματικά αυτό το οποίο προέκυψε από τις συναντήσεις μας με τον κ. Μηταράκη, είναι τόσο η ανυπαρξία οποιουδήποτε σχεδίου άμεσης αντιμετώπισης των συσσωρευμένων προβλημάτων και δυσχερειών που αφορούν στον ΕΦΚΑ και στο ΕΤΕΑΕΠ όσο και η επιβεβαίωση επιτάχυνσης της διαδικασίας υπονόμευσης και διάλυσης σε ό,τι έχει απομείνει από την Κοινωνική Ασφάλιση”.

πηγη:  iskra.gr

Ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας ανακοίνωσε σήμερα ότι θα συνεδριάσει εκτάκτως την Κυριακή, για να συζητηθεί η «υπόσχεση» που έδωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι θα προσαρτήσει την κοιλάδα του Ιορδάνη, στη Δυτική Όχθη.

«Κατόπιν αιτήματος της Σαουδικής Αραβίας ο Οργανισμός θα συνεδριάσει κατεπειγόντως την Κυριακή σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών στην Τζέντα, για να συζητηθεί η σοβαρή ισραηλινή κλιμάκωση», ανέφερε μέσω του Twitter.

Την Τρίτη, σε μια προεκλογική συγκέντρωση, ο Νετανιάχου είπε ότι σκοπεύει «να εφαρμόσει την κυριαρχία του Ισραήλ στην κοιλάδα του Ιορδάνη και το βόρειο τμήμα της Νεκράς Θάλασσας», εφόσον κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές της επόμενης εβδομάδας.

Η κοιλάδα του Ιορδάνη αντιστοιχεί στο περίπου 30% της Δυτικής Όχθης, του παλαιστινιακού εδάφους που κατέλαβε το Ισραήλ το 1967. Ο Νετανιάχου διευκρίνισε ότι θέλει να προσαρτήσει τους εβραϊκούς οικισμούς (δηλαδή το 90%) της κοιλάδας, όχι όμως «τα αραβικά χωριά ή τις πόλεις, όπως την Ιεριχώ». Όπως είναι γνωστό, οι εβραϊκοί οικισμοί έχουν δημιουργηθεί παράνομα, με καταπάτηση της γης των Παλαιστινίων και σε αντίθεση με επανειλημμένες αποφάσεις του ΟΗΕ.

Η «υπόσχεση» του Νετανιάχου καταδικάστηκε από τους Παλαιστίνιους, τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις αραβικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας που την χαρακτήρισε «επικίνδυνη κλιμάκωση».

πηγη: iskra.gr

Τρεις εταιρείες έχουν εκφράσει μέχρι στιγμής ενδιαφέρον για την κάλυψη της άγονης γραμμής Αλεξανδρούπολη-Σαμοθράκηέως τις 31 Οκτωβρίου 2019.

Η μέτρηση του πόσο γρήγορα διαστέλλεται η ίριδα του ματιού την ώρα της γνωστικής προσπάθειας ενδέχεται να αποτελέσει το κλειδί για την πρώιμη διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ

Η νόσος Αλτσχάιμερ αρχίζει να μεταβάλει και να φθείρει τον εγκέφαλο ακόμη και δεκαετίες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων γνωστικής εξασθένισης, καθιστώντας την έγκαιρη αναγνώριση του κινδύνου εμφάνισης της νόσου, ύψιστης σημασίας για την καθυστέρηση της εξέλιξής της.

Η εξέταση της ίριδας του ματιού μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση σύμφωνα με  έρευνα επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής Σαν Ντιέγκο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια που δημοσιεύθηκε στο Neurobiology of Aging.

Η μέτρηση του πόσο γρήγορα διαστέλλεται η ίριδα του ματιού την ώρα που πραγματοποιούν γνωστικά τεστ ενδέχεται να αποτελεί μία οικονομική, ελάχιστα επεμβατική μέθοδο για την παρακολούθηση ατόμων με αυξημένο γενετικό κίνδυνο ανάπτυξης νόσου Αλτσχάιμερ, πριν ξεκινήσει η γνωστική φθορά σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Η μελέτη εστιάζει στην αντίδραση της ίριδας που καθοδηγείται από τον υπομέλαντα τόπο – έναν πυρήνα αρκετών χιλιάδων νευρώνων του εγκεφάλου που αποτελεί την κύρια περιοχή του νευροδιαβιβαστή νορεπινεφρίνη και σχετίζεται με τη ρύθμιση της διέγερσης και της γνωστικής λειτουργίας. Η πρωτεΐνη Ταυ αποτελεί πρώιμο βιοδείκτη της νόσου Αλτσχάιμερ και εμφανίζεται για πρώτη φορά στην εν λόγω περιοχή του εγκεφάλου. Επιπλέον συσχετίζεται περισσότερο με τη γνωστική λειτουργία συγκριτικά με το β-αμυλοειδές.

O υπομέλας τόπος καθοδηγεί την αντίδραση της ίριδας και  την αλλαγή της διαμέτρου της κατά τη διάρκεια γνωστικών εξετάσεων – όσο δυσκολότερο είναι το έργο για τον εγκέφαλο τόσο διαστέλλονται οι ίριδες του ματιού.

Οι ερευνητές ανέφεραν σε προηγούμενη έρευνά τους ότι οι ενήλικες με ήπια γνωστική βλάβη – συχνά προάγγελος της νόσου Αλτσχάιμερ – παρουσίασαν μεγαλύτερη διαστολή της ίριδας και γνωστική προσπάθεια συγκριτικά με υγιή άτομα, ακόμα και αν τα μέλη αμφότερων των ομάδων είχαν παρόμοια αποτελέσματα. Στην τελευταία δημοσίευση, οι επιστήμονες συσχετίζουν την ιριδική διαστολή με επικίνδυνα για την ανάπτυξη νόσου Αλτσχάιμερ γονίδια.

«Αυτά τα αποτελέσματα αποδεικνύουν ότι η μέτρηση της αντίδρασης της ίριδας κατά τη διάρκεια γνωστικών εξετάσεων θα μπορούσαν να αποτελέσει εξέταση απεικόνισης για τον εντοπισμό της νόσου Αλτσχάιμερ πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Δρ. William S. Kremen.

πηγη: ygeiamou.gr