Σήμερα: 24/07/2026
Δευτέρα, 09 Σεπτεμβρίου 2019 06:45

Η Οστ Πολιτίκ του Μακρόν και το άνοιγμα προς τη Ρωσία

Γράφτηκε από τον

papakonstantinou-1.jpg

Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Προϊόν του Ψυχρού Πολέμου, η ομάδα των επτά ισχυρότερων βιομηχανικών κρατών της Δύσης, το G7, έμοιαζε περισσότερο με G1+6: ο εκάστοτε Αμερικανός πρόεδρος είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στις συνόδους κορυφής, χάρη στον ηγεμονικό ρόλο της χώρας του ανάμεσα στους συμμάχους της. Τον ρόλο του μοναδικού πρωταγωνιστή διατήρησε και ο Ντόναλντ Τραμπ στην περυσινή σύνοδο του Κεμπέκ, αν και με αρνητικό τρόπο. Γνωστός για την παθολογική αλλεργία του σε κάθε μορφή πολυμερούς συνεργασίας, ο Αμερικανός πρόεδρος τίναξε στον αέρα τη συνάντηση, εμποδίζοντας την έκδοση κοινού ανακοινωθέντος και αποχωρώντας επιδεικτικά από το τραπέζι των συνομιλιών πριν από τη λήξη τους.

Στο φως των παλαιότερων και των πρόσφατων εμπειριών, η σύνοδος της περασμένης εβδομάδας στην Μπιαρίτζ αποτέλεσε έκπληξη. Ο οικοδεσπότης της συνόδου, Εμανουέλ Μακρόν, έκλεψε την παράσταση, αφού προηγουμένως είχε καταφέρει να εξημερώσει, έστω και για ένα τριήμερο, έναν απομονωμένο από τους συμμάχους του Τραμπ, φροντίζοντας να μην ερεθίσει το υπερτροφικό εγώ του. Εχοντας εργαστεί μεθοδικά, επί μήνες, για την προετοιμασία της συνόδου, ο Γάλλος πρόεδρος ανέλαβε ριψοκίνδυνες πρωτοβουλίες, οι οποίες, τουλάχιστον σε πρώτο χρόνο, τον δικαίωσαν.

Η πρώτη από αυτές ήταν η απόφασή του να θέσει επί τάπητος την αντιμετώπιση της τεράστιας οικολογικής καταστροφής στην Αμαζονία. Ποντάροντας στην αυξημένη ευαισθησία της διεθνούς κοινής γνώμης για τα περιβαλλοντικά θέματα, ο Μακρόν εμφανίστηκε ως εμπροσθοφυλακή στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, απειλώντας τον πρόεδρο της Βραζιλίας, Ζαΐρ Μπολσονάρο, ότι θα ακυρώσει την αμφιλεγόμενη συμφωνία ελευθέρου εμπορίου της Ε.Ε. με χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Εκτός προγράμματος ήταν και η δεύτερη πρωτοβουλία του, που προκάλεσε έκπληξη διεθνώς. Προσκάλεσε στην Μπιαρίτζ τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Τζαβάντ Ζαρίφ –στη μαύρη λίστα των κυρώσεων που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ– με στόχο την αποκλιμάκωση των επικίνδυνων εντάσεων στον Κόλπο. Διαψεύδοντας τους φόβους πολλών, ο Ντόναλντ Τραμπ όχι μόνο δεν εξερράγη εναντίον του Μακρόν, αλλά εμφανίστηκε πρόθυμος να συναντηθεί με τον Ιρανό πρόεδρο, Χασάν Ροχανί, και διαβεβαίωσε ότι δεν επιθυμεί αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη. Στη συγκομιδή του Γάλλου προέδρου ήρθε να προστεθεί η συμβιβαστική συμφωνία με τον Τραμπ για τη φορολόγηση των αμερικανικών μεγαθηρίων του Διαδικτύου στην Ευρώπη.

Το τι πρακτικό αντίκρισμα θα έχουν όλα αυτά παραμένει συζητήσιμο. Τα 20 εκατ. ευρώ που αποφάσισαν να διαθέσουν οι Επτά για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών στην Αμαζονία προφανώς είναι ποσό ασήμαντο για τη Βραζιλία και τις άλλες χώρες που πλήττονται από την καταστροφή – μόνον ο Λεονάρντο ντι Κάπριο διέθεσε 5 εκατ. δολάρια. Η επαναπροσέγγιση ΗΠΑ –  Ιράν είναι άκρως αμφίβολη, καθώς οι ΗΠΑ επιμένουν να υποχωρήσει η Τεχεράνη και στο πυραυλικό της πρόγραμμα, ενώ οι Ιρανοί δεν δέχονται κανένα διάλογο εάν δεν αρθούν οι κυρώσεις. Ούτε ο εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ – Κίνας, βασικός παράγοντας διεθνούς ανησυχίας, καθώς τα σύννεφα της επόμενης ύφεσης συσσωρεύονται πάνω από την παγκόσμια οικονομία, υποχώρησε στο ελάχιστο.

 

Γεγονός παραμένει ότι η σύνοδος της Μπιαρίτζ ανέβασε το κύρος του Μακρόν, τόσο στο εσωτερικό της Γαλλίας, όπου η ζημία που του προκάλεσαν τα «Κίτρινα Γιλέκα» είναι ακόμη αισθητή, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η Deutsche Welle τον αναγόρευσε στη «νέα ηγετική φυσιογνωμία της Ευρώπης». Με την Αγκελα Μέρκελ να οδεύει προς την έξοδό της από την πολιτική σκηνή και τη Βρετανία απορροφημένη από το Brexit, ο δρόμος για τον Γάλλο πρόεδρο είναι ανοιχτός. Ο ίδιος φαίνεται ότι αδημονεί να αδράξει την ευκαιρία.

Την περασμένη Τρίτη, μία ημέρα μετά την επικοινωνιακή επιτυχία του στην Μπιαρίτζ, ο Μακρόν εκφώνησε την πιο σημαντική, μέχρι σήμερα, ομιλία του για τη γαλλική εξωτερική πολιτική, στην ετήσια διάσκεψη των Γάλλων πρεσβευτών. Σκιαγράφησε μια νέα «στρατηγική της τόλμης», κάνοντας λόγο για μετάβαση της Γαλλίας «από τον πόλεμο των χαρακωμάτων, στον πόλεμο κινήσεων». Λίγες ημέρες νωρίτερα, είχε καυτηριάσει τις αντιστάσεις που προβάλλει στην πολιτική του το «βαθύ κράτος». Ο συνδυασμός όρων που προέρχονται από το λεξιλόγιο του Ιταλού μαρξιστή Αντόνιο Γκράμσι και του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ξενίζει, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τη σημειολογία είχε το πολιτικό περιεχόμενο της ομιλίας του.

Το κεντρικό σημείο της ήταν το θεαματικό άνοιγμα προς τη Ρωσία. Ο Γάλλος πρόεδρος εκτίμησε πως η Ευρώπη κινδυνεύει να περιθωριοποιηθεί από έναν νέο διπολισμό μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας και ότι δεν έχει κανένα συμφέρον να αφήσει τη Μόσχα να στραφεί προς μια μεγάλη ευρασιατική συμμαχία με το Πεκίνο. Ο ίδιος είχε προλειάνει το έδαφος για την «Οστ Πολιτίκ» του λίγες ημέρες νωρίτερα, όταν υποδέχθηκε στη θερινή προεδρική κατοικία της Μπρεγκανσόν τον Βλαντιμίρ Πούτιν, με λυρικές αναφορές στον Ντοστογέφσκι, στον Τουργκένιεφ και στον Στραβίνσκι, εκθειάζοντας τη Ρωσία ως «μεγάλη δύναμη του Διαφωτισμού». Μάλιστα, διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι ο Μακρόν βολιδοσκόπησε Ευρωπαίους ηγέτες για το ενδεχόμενο να επανέλθει, τώρα ή μελλοντικά, η Ρωσία στο G7 –κάτι που πρότεινε και ο Τραμπ– αλλά συνάντησε αντιδράσεις, κυρίως από χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

Ισορροπιστής σε έναν αβέβαιο κόσμο

Ο Μακρόν μοιάζει να αναβιώνει τις προσφιλείς από την εποχή του Ντε Γκωλ γαλλικές φιλοδοξίες για μια ανεξάρτητη Ευρώπη με μεγαλύτερο ρεαλισμό, χωρίς εκρήξεις εθνικού μεγαλείου. Στην ομιλία του περιέγραψε τον νέο ρόλο της Γαλλίας ως «δύναμης ισορροπίας» σε έναν επικίνδυνα αβέβαιο κόσμο. Το άνοιγμα προς τη Ρωσία αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της φιλοσοφίας. Κομβικής σημασίας πρόβλημα είναι η διευθέτηση της κρίσης στην ανατολική Ουκρανία, κάτι που θα επιτρέψει την άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας (η προσάρτηση της Κριμαίας αποτελεί, ανομολόγητα, τετελεσμένο γεγονός για τους δυτικούς). Μετά την εκλογή του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην Ουκρανία, έγιναν κάποια βήματα αποκλιμάκωσης της σύγκρουσης. Παρασκηνιακά, από ό,τι μαθαίνουμε, διεξάγονται βολιδοσκοπήσεις για ένα καθεστώς αυτονομίας του Ντονμπάς, που θα επιτρέπει στους ρωσόφωνους να έχουν τη δική τους αστυνομία και προνομιακές οικονομικές σχέσεις με τη γειτονική Ρωσία. Αλλά ο δρόμος είναι μακρύς.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

 

10-saos.jpg

Έκπτωτη κηρύχτηκε η εταιρεία «ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» από την επιδοτούμενη ακτοπλοϊκή γραμμή 

Αλεξανδρούπολη-Σαμοθράκη.

Η απόφαση δημοσιεύεται στο «Διαύγεια» με ημερομηνία 6/9/2019 και υπογράφεται από τον υπουργό Ναυτιλίας Γιάννη Πλακιωτάκη με θέμα «Κήρυξη της εταιρείας με την επωνυμία ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ έκπτωτης της υπ’ 

αριθμ.3328.1.8.17/01/11/09.08.2011 σύμβασης όπως τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθμ. 3328.1.8.17/01/13/29-11-2013 σύμβαση ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας για την εξυπηρέτηση της δρομολογιακής γραμμής ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ – ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ και επιστροφή και κατάπτωση εγγυητικής επιστολής συμμετοχής».

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, οι «κυρώσεις επιβάλλονται, καθόσον, η εταιρεία με την επωνυμία "ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", από την 6η Αυγούστου 2019 και εντεύθεν δεν εκτελεί τα εγκεκριμένα δρομολόγια της παρόλη την 

πίστωση χρόνου που της χορηγήθηκε, είτε για να ολοκληρώσει τις εργασίες αποκατάστασης της βλάβης του υπό πλοιοκτησίας της Ε/Γ-Ο/Γ ΣΑΟΣ ΙΙ Ν.Π. 10599, είτε να αντικαταστήσει αυτό με άλλο πλοίο κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων για την εξυπηρέτηση της ακτοπλοϊκής δρομολογιακής γραμμής ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ -ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ και επιστροφή».

Υπενθυμίζεται ότι από τις 6 Αυγούστου η Σαμοθράκη αποκλείστηκε ακτοπλοϊκά, όταν χάλασαν τα δύο πλοία που εξυπηρετούσαν τη γραμμή «ΣΑΟΣ ΙΙ» και «SAONISOS» και στη συνέχεια το «Ζέφυρος» και τα τρία της ίδιας εταιρείας.

Από κει και μετά προκλήθηκε το γνωστό κομφούζιο που πήρε διεθνείς διαστάσεις και ακόμα και σήμερα, ένα μήνα μετά μόνιμη λύση δεν έχει δοθεί και η γραμμή εξυπηρετείται από διάφορα πλοία της ακτοπλοΐας που δρομολογούνται για μικρό χρονικό διάστημα.

Αναλυτικά η απόφαση όπως δημοσιεύθηκε χθες στη Διαύγεια

Χριστίνα Παπασταθοπούλου

ΠΗΓΗ:  Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ - peiratikoreportaz.blogspot.com

 

bigstock-Serious-Sad-Woman-Having-Alcoh-264149869.jpg

Οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να πίνουν περισσότερο αλκοόλ από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο και οι Έλληνες να πίνουν λιγότερο από το μέσο όρο της Ευρώπης, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Η υψηλή και δυνητικά επιβλαβής κατανάλωση αλκοόλ στην Ευρώπη δεν μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου στον επιθυμητό βαθμό και οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να πίνουν πιο πολύ αλκοόλ από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο, σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Η Ευρώπη έχει ακόμη τη μεγαλύτερη ανά κεφαλή κατανάλωση αλκοόλ παγκοσμίως, με το πρόβλημα να είναι μικρότερο στον ευρωπαϊκό Νότο από ό,τι στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη. Στην Ελλάδα η μέση κατανάλωση εμφανίζει πτωτική τάση και παραμένει εδώ και χρόνια κάτω από το μέσο ευρωπαϊκό όρο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΟΥ για την περίοδο 2010-2016 σε 30 ευρωπαϊκές χώρες, περισσότεροι από 290.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στην Ευρώπη εξαιτίας αιτιών που σχετίζονται με το αλκοόλ, από προβλήματα υγείας έως τροχαία. Η μείωση των θανάτων αυτών κατά 3% μεταξύ 2010-16 κρίνεται ανεπαρκής.

Παρά τη μείωση των θανάτων που σχετίζονται με το αλκοόλ, ιδίως στις σκανδιναβικές και στις μεσογειακές χώρες, το ποσοστό τους παραμένει υψηλό στην Ευρώπη (5,5%), δηλαδή περίπου ένας στους 18 θανάτους σχετίζονται με αυτό. Στην Ελλάδα το ποσοστό των σχετιζόμενων με το αλκοόλ θανάτων ανεξαρτήτως ηλικίας είναι μικρότερο (περίπου 4%), δηλαδή ένας στους 25.

bigstock Bartender Pouring Alcoholic Dr 244385938

Το ποσοστό μεταξύ των εφήβων και των νέων ενηλίκων θεωρείται απαράδεκτα υψηλό, τη στιγμή μάλιστα που οι περισσότεροι από αυτούς τους θανάτους θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Το 19% των θανάτων στις ηλικίες 15-19 ετών (ο ένας στους πέντε) και το 23,3% στις ηλικίες 20-24 ετών (σχεδόν ο ένας στους τέσσερις) σχετίζονται με το αλκοόλ στην Ευρώπη, ενώ και στην Ελλάδα τα ποσοστά αυτά είναι περίπου ίδια.

Κατά μέσο όρο οι άνθρωποι άνω των 15 ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (συν τη Νορβηγία και την Ελβετία) πίνουν το ισοδύναμο άνω των δύο μπουκαλιών κρασιού την εβδομάδα. Αν όμως αφαιρεθούν όσοι δεν πίνουν καθόλου αλκοόλ, τότε ο μέσος πότης στην Ευρώπη πίνει πάνω από τρία μπουκάλια την εβδομάδα, ποσότητα που μπορεί να έχει σε σοβαρές συνέπειες για την υγεία.

Η έκθεση εκτιμά ότι η ανά κεφαλή κατανάλωση από τα άτομα άνω των 15 ετών ανερχόταν το 2016 σε 11,3 λίτρα καθαρού αλκοόλ (ισοδυναμούν με πάνω από 170 γραμμάρια αλκοόλ την εβδομάδα), έναντι 11,5 λίτρων το 2010, δηλαδή υπήρξε οριακή μόνο μείωση. Οι άνδρες πίνουν σχεδόν τετραπλάσια ποσότητα (18,3 λίτρα καθαρού αλκοόλ) από ό,τι οι γυναίκες (4,7 λίτρα). Ανά ηλικιακή ομάδα, περισσότερο πίνουν οι άνδρες 35 έως 49 ετών και οι γυναίκες 20-24 ετών.

Το περιστασιακό βαρύ μεθύσι αποτελεί επίσης συχνό πρόβλημα. Σχεδόν ένας στους τρεις Ευρωπαίους (30,4%) καταναλώνουν «μονοκοπανιά» πάνω από 60 γραμμάρια καθαρού αλκοόλ, που ισοδυναμούν με πάνω από πέντε αλκοολούχα ποτά. Αυτό είναι κάτι που κάνουν πολύ συχνότερα οι άνδρες (47,4%, δηλαδή σχεδόν οι μισοί) από ό,τι οι γυναίκες (14,4%) και συμβαίνει κατ' εξοχήν στις βαλτικές χώρες και στην Τσεχία.

«Η κατανάλωση αλκοόλ έχει μειωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά η πρόοδος έχει σταματήσει πια. Με περίπου 800 ανθρώπους να πεθαίνουν κάθε μέρα σε ορισμένα μέρη της Ευρώπης λόγω του αλκοόλ, πρέπει να κάνουμε περισσότερα και να συνεχίσουμε τη μάχη», δήλωσε η περιφερειακή διευθύντρια του ΠΟΥ για την Ευρώπη δρ Σουζάνα Γιάκαμπ.

Το αλκοόλ μπορεί να κάνει κακό τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία. Τα τρία τέταρτα των θανάτων που σχετίζονται με αυτό (76,4%), οφείλονται σε μη μεταδοτικές παθήσεις όπως ο καρκίνος (29%), η κίρρωση του ήπατος (20%) και η καρδιαγγειακή νόσος (19%), ενώ το σχεδόν το ένα πέμπτο (18,3%) οφείλεται σε τροχαία, αυτοκτονίες και ανθρωποκτονίες που σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ.

bigstock alcoholism alcohol addiction 248111245

Τι ισχύει στην Ελλάδα

Η μέση ετήσια κατανάλωση καθαρού αλκοόλ στην Ελλάδα από τους ανθρώπους άνω των 15 ετών, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, εκτιμάται σε 10,7 λίτρα το 2016, ποσότητα που είναι ελαφρώς χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρώπης (11,3 λίτρα) και εμφανίζει διαχρονικά πτωτική τάση, καθώς το 1990 ήταν 12,5 λίτρα. Καθ' όλη την περίοδο 1990-2016 η μέση ετήσια κατανάλωση ανά κεφαλή στη χώρα μας ήταν χαμηλότερη από τη μέση ευρωπαϊκή.

Αν ληφθεί υπόψη όχι ο γενικός πληθυσμός, αλλά μόνο οι πότες, τότε η μέση ετήσια κατανάλωση αλκοόλ στη χώρα μας ήταν το 2016 18,3 λίτρα για τους άνδρες και 4,7 για τις γυναίκες, έναντι μέσου όρου 22 και 7,6 λίτρων στην Ευρώπη αντίστοιχα.

Όσον αφορά την κατανάλωση ανά είδος αλκοόλ, στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, το 2016 το 45,5% αφορούσε το κρασί, το 31,5% τη μπίρα και το 21,8% τα αλκοολούχα ποτά (ουίσκι, βότκα κ.α.), ενώ το 2010 τα αντίστοιχα ποσοστά ήσαν 53,2%, 24,9% και 20,5%. Συνεπώς διαχρονικά κερδίζει έδαφος η μπίρα σε βάρος του κρασιού, ενώ η κατανάλωση των υπόλοιπων ποτών είναι αναλογικά περίπου η ίδια.

Ο ΠΟΥ επισημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος από την κατανάλωση αλκοόλ στην Ελλάδα (περίπου το 40%) αφορά μη καταγεγραμμένη επισήμως ποσότητα που δεν καταγράφεται στις στατιστικές, καθώς παράγεται, διανέμεται και πουλιέται έξω από τα επίσημα κανάλια.

bigstock Bearded Man Drink Alcohol Bru 304074010

Το ποσοστό των Ελλήνων που το «τσούζουν» γερά (τουλάχιστον 60 γραμμάρια καθαρού αλκοόλ την ίδια μέρα μέσα στον τελευταίο μήνα) είναι 23,6% έναντι 30,4% του μέσου όρου στην Ευρώπη. Τα ποσοστά για τους άνδρες στην Ελλάδα που κάνουν περιστασιακές κραιπάλες, είναι 38,7%, ενώ για τις γυναίκες 9,6%, έναντι 47,4% και 14,4% αντίστοιχα στην Ευρώπη.

To 70% σχεδόν των θανάτων στην Ελλάδα που σχετίζονται με το αλκοόλ, έχουν να κάνουν με την κίρρωση του ήπατος, σχεδόν το 25% με τραυματισμούς, το 5% με καρκίνους και το 3% με καρδιαγγειακά προβλήματα.

Διαχρονική αύξηση εμφανίζουν οι νέοι 15 έως 19 ετών στην Ελλάδα που απέχουν από το αλκοόλ. Το ποσοστό τους εκτιμάτο σε περίπου 33% για τους άνδρες και 61% για τις γυναίκες το 2016 έναντι 26% και 50% το 2010 αντίστοιχα. Στις ηλικίες 20-24 ετών αποχή από το αλκοόλ έκαναν το 2016 το 19% των ανδρών και το 42% των γυναικών, έναντι 14% και 35% αντίστοιχα το 2010, συνεπώς και σε αυτή την ηλιακή ομάδα καταγράφεται αυξημένη διαχρονικά τάση των νέων να κόψουν το αλκοόλ.

Όσον αφορά τις κραιπάλες με αλκοόλ (περιστασιακή βαριά κατανάλωση), το 2016 το 41,5% των ανδρών ηλικίας 15-19 ετών στην Ελλάδα και το 10% των γυναικών έκαναν κάτι τέτοιο, έναντι 49% και 14% αντίστοιχα το 2010, άλλη μια ένδειξη μείωσης του αλκοόλ. Στις ηλικίες 20-24 ετών στη χώρα μας βαριά περιστασιακή κατανάλωση το 2016 ανέφεραν το 54% των ανδρών και το 17% των γυναικών, έναντι 60% και 22% αντίστοιχα το 2010.

Ο ΠΟΥ, μεταξύ άλλων, προτείνει να αυξηθούν οι φόροι στα αλκοολούχα ποτά, να επιβληθούν περαιτέρω απαγορεύσεις ή ευρείς περιορισμοί στις σχετικές διαφημίσεις προϊόντων αλκοόλ, καθώς και στη διαθεσιμότητα τους μέσω περιορισμού των ωρών πώλησης τους.

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ΠΗΓΗ: onmed.gr

trapeza-696x388.jpg

Μεγάλη επιχείρηση μείωσης καταστημάτων, ΑΤΜ και κυρίως υπαλλήλων διεξάγουν και κλιμακώνουν εδώ και καιρό οι τράπεζες, πράγμα που έχει ως συνέπεια ουρές και την αφόρητη ταλαιπωρία πολιτών και την επιβάρυνση της οικονομίας.

Οι τράπεζες ιδιαίτερα, αντί να αυξάνουν τις θέσεις εργασίας οι ίδιες και στην οικονομία, αποτελούν, πλέον, παράγοντα εκρηκτικής μείωσης τους.

Με τουλάχιστον 3.000 λιγότερους υπαλλήλους βρίσκει ο Οκτώβριος τις τέσσερις συστημικές τράπεζες.

Πλέον το… κουμπί έχει πατηθεί και έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για τη δραματική συρρίκνωση του αριθμού των τραπεζοϋπαλλήλων, κατά 10.000 άτομα μέχρι το τέλος του 2021.

 

Τα προγράμματα εθελούσιας εξόδου που επαναλαμβάνονται το τελευταίο διάστημα αλλά και οι νέες εταιρείες για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, στις οποίες μεταφέρονται οι παλιές διευθύνσεις διαχείρισης των καθυστερούμενων οφειλών μαζί με το προσωπικό, βοηθούν στην «αναίμακτη» μείωση του προσωπικού.

Πιο συγκεκριμένα από την Τράπεζα Πειραιώς και την μονάδα διαχείρισης καθυστερούμενων δανείων RBU θα μεταφερθούν στην Intrum περισσότεροι από 1.000 εργαζόμενοι, ενώ άλλοι 300 υπάλληλοι δήλωσαν συμμετοχή στο τελευταίο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου της τράπεζας.

Η μεταφορά των εργαζομένων στην Intrum θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στον Οκτώβριο, και το σημαντικό είναι -σύμφωνα με την ανακοίνωση της Πειραιώς αλλά και της ΟΤΟΕ– ότι διαφυλάσσονται απόλυτα τα εργασιακά τους δικαιώματα. Και παράλληλα το πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου παραμένει ανοικτό, αφού το ζητούμενο είναι να αποχωρήσουν οικειοθελώς περισσότεροι από 500 εργαζόμενοι.

 

Τις επόμενες μέρες θα έχει ολοκληρωθεί και η συμφωνία της Eurobank με την PIMCO για την μεταβίβαση της FPS. Στη νέα εταιρεία θα μεταφερθούν οι 500 εργαζόμενοι της FPS καθώς και άλλοι 300 εργαζόμενοι από την τράπεζα. Ενώ στο τελευταίο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου που ανακοινώθηκε στις αρχές του καλοκαιριού δήλωσαν συμμετοχή περίπου 300 εργαζόμενοι.

Η Eurobank είναι η πρώτη συστημική τράπεζα που ολοκληρώνει το σχέδιο μετασχηματισμού και εξυγίανσης του ισολογισμού της με την τιτλοποίηση των δύο χαρτοφυλακίων Pillar και Cairo, ύψους 2,5 και 7,5 δισ. ευρώ αντίστοιχα.

Στη νέα Eurobank, θα μεταφερθούν όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού του κλάδου τραπεζικής δραστηριότητας καθώς και το senior, το 5% των mezzanine notes και το 5% των junior notes της τιτλοποίησης.

Ημερομηνία μετασχηματισμού είναι η 30η Ιουνίου και με βάση το ενημερωτικό δελτίο η διάσπαση θα ολοκληρωθεί το τελευταίο τρίμηνο του 2019.

Στο τελευταίο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου της Εθνικής Τράπεζας δήλωσαν συμμετοχή περί τους 500 εργαζόμενους, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι άλλοι 500 θα αποχωρήσουν μέχρι το τέλος του έτους.

Στην περίπτωση αυτή η ΕΤΕ θα έχει πιάσει τον στόχο για 1.000 αποχωρήσεις μέσα στο 2019, ενώ μέχρι το 2021 θα πρέπει να οδηγηθούν στην έξοδο άλλοι 1.000 εργαζόμενοι.

Ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν ότι νέο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου αναμένεται να ανακοινώσει το αμέσως επόμενο διάστημα και η Alpha Bank.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών στο τέλος του 2018 οι τέσσερις συστημικές τράπεζες διέθεταν δίκτυο 1.796 καταστημάτων και απασχολούσαν 36.862 άτομα προσωπικό.

Πιο συγκεκριμένα η Πειραιώς είχε 555 καταστήματα και 11.678 εργαζόμενους, η Εθνική δίκτυο 460 καταστημάτων και 9.448 εργαζόμενους, η Alpha Bank 350 καταστήματα και 7.793 υπαλλήλους και η Eurobank δίκτυο 350 καταστημάτων με 7.943 άτομα προσωπικό.

Όμως στο τέλος του 2021 ο αριθμός των τραπεζοϋπαλλήλων θα πρέπει να έχει μειωθεί περαιτέρω στις 25.000 με 26.000 άτομα, που σημαίνει ότι στους επόμενους 27 μήνες οι αποχωρήσεις θα είναι πολλές και τα bonus που θα τις συνοδεύουν σημαντικά μικρότερα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

xrisi-avgi-tagma_nikaia.jpg

Η Ασφάλεια – Τάγμα της Νίκαιας που κινητοποιήθηκε το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα

 

Από το Θανάση Καμπαγιάννη, δικηγόρο πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Το δικαστήριο ξεκινάει, μετά τις διακοπές, τις συνεδριάσεις του στις 9 Σεπτεμβρίου

Οι απολογίες των 18 κατηγορούμενων για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο, ήταν αποκαλυπτικές όχι μόνο για την κατάδειξη της κενότητας των υπερασπιστικών τους ισχυρισμών, αλλά και για τη μοίρα που επιφυλάσσει ο φασισμός σε όσους επιλέγουν να γίνουν στρατιώτες του.

Η στρατολόγηση των μελών της “Ασφάλειας” της Νίκαιας έγινε με δόλωμα τη γοητεία της ισχύος και την πειθώ της ανάγκης. Ο Πατέλης δήλωσε χαρακτηριστικά ότι, στην πρώτη χρυσαυγίτικη εκδήλωση για τα Ίμια που συμμετείχε, “γοητεύτηκε” από το θέαμά της: οι πυρσοί, το τελετουργικό, η στρατιωτική στοίχιση και πειθαρχία “μιλάνε” στο ακροατήριο του φασισμού πολύ αποτελεσματικότερα από το περιεχόμενο μιας ομιλίας. Για έναν άνθρωπο που μέχρι τότε η μόνη ασχολία του πέραν της δουλειάς του ήταν να είναι οπαδός της τοπικής του ομάδας, η προσχώρηση στη Χρυσή Αυγή συνέχιζε τη συνήθεια μιας οπαδικής ταύτισης, αλλά με πολιτικό πλέον προσανατολισμό.

Σε πολλές από τις απολογίες, οι κατηγορούμενοι δήλωσαν πως ο λόγος που προσέγγισαν τη Χρυσή Αυγή ήταν η ανάγκη για τα τρόφιμα που μοίραζε η οργάνωση. Σωστά το δικαστήριο αντιμετώπισε με δυσπιστία κατηγορούμενους που η οικονομική τους κατάσταση κάθε άλλο παρά δικαιολογούσε τον ισχυρισμό τους, για παράδειγμα τον μόνιμο στο Πολεμικό Ναυτικό κατηγορούμενο Σκάλκο, με πατέρα συνταξιούχο αστυνομικό, που έδωσε μάλιστα 20 ευρώ για την εγγραφή του, χρήματα δηλαδή περισσότερα από την αξία της σακούλας με τις πατάτες και τα ψάρια που έλαβε σε 3-4 συσσίτια της τοπικής της Νίκαιας. Είναι σαφές ότι το άνοιγμα των τοπικών γραφείων της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια λειτούργησε σαν μαγνήτης για άτομα που είτε είχαν προγενέστερη σχέση με την ακροδεξιά (πχ Σταμπέλος, Μιχάλαρος, κλπ) είτε γοητεύτηκαν από την αίσθηση της ισχύος που η Χρυσή Αυγή ανέδιδε (πχ Καζαντζόγλου, Τσακανίκας, κλπ), σε μια περίοδο οικονομικής κατάρρευσης και εθνικής ταπείνωσης λόγω μνημονίων.

Ωστόσο, υπήρξαν κατηγορούμενοι που προσελκύστηκαν και λόγω ανάγκης. Ο κατηγορούμενος Νίκος Τσορβάς είναι μια χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση: χρόνια άνεργος και χωρίς οικογένεια, προσέγγισε τη Χρυσή Αυγή μέσω του εξαδέλφου του Θανάση για να πάρει τρόφιμα και να βρει μεροκάματα. Τα τρόφιμα ήταν, όμως, μόνο η φάκα: ακολούθησε η πρόταση του Πατέλη στον Τσορβά να μπει στην Ασφάλεια της τοπικής, να φορέσει τη στολή παραλλαγής και να εκτελεί καθήκοντα φρουρού εντός και εκτός γραφείων. Ο Ν. Τσορβάς αποκάλεσε τον κατάλογο της Ασφάλειας “λίστα ανέργων”: χωρίς κάτι τέτοιο να είναι απολύτως αληθές, αυτό που ισχύει είναι πως ο Πατέλης, έμμισθος πλέον της Χρυσής Αυγής, αξιοποίησε την απλήρωτη εργασία άνεργων υποστηρικτών της τοπικής για να οικοδομήσει τις ομάδες με τις στολές παραλλαγής και τα άρβυλα, που τόσο χρειαζόταν ο Μιχαλολιάκος για να χτίσει την εικόνα της οργάνωσης-τιμωρού που “θα ξεβρωμίσει τον τόπο”. Μια αμυδρή πιθανότητα κάποιου μεροκάματου, που ίσως θα του έδινε ο Πατέλης, ήταν αρκετή για να υποτάξει ο Τσορβάς τη βούλησή του, πλάι στην αίσθηση συμμετοχής σε μια ομάδα ανδρών με στρατιωτικό παράστημα, αίσθηση αναμφίβολα σημαντική για κάποιον χωρίς οικογένεια, χωρίς ιδιαίτερες κοινωνικές σχέσεις και χωρίς ιδιαίτερο σωματότυπο (στοιχεία που ο ίδιος ο Τσορβάς δεν σταμάτησε να τονίζει στη διάρκεια της απολογίας του).

Ανεξάρτητα από τον τρόπο που προσέγγισαν τη Χρυσή Αυγή και τις ψυχολογικές διεργασίες που εξηγούν την υποταγή της βούλησής τους, οι κατηγορούμενοι που συμμετείχαν στην Ασφάλεια της τοπικής της Νίκαιας δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν σε τι είδους ομάδα είχαν ενταχθεί. Το βίντεο που βρέθηκε στον σκληρό δίσκο του Πατέλη και προβλήθηκε στο δικαστήριο με την χαρακτηριστική φράση “Ό,τι κινείται σφάζεται” οπτικοποιεί μια από τις πολλές συνεδριάσεις (ή αλλιώς “σεμινάρια”) της Ασφάλειας της Νίκαιας. Οι κατηγορούμενοι γνώριζαν και αποδέχτηκαν τη συμμετοχή τους στην τέλεση εγκληματικών πράξεων, μάλιστα η ένταξή τους μέσα στο πλαίσιο ενός “νόμιμου πολιτικού κόμματος” βοηθούσε στην άρση κάθε ηθικού φραγμού που ο οποιοσδήποτε “καθημερινός άνθρωπος” έχει αναπτύξει απέναντι στην προοπτική του εγκλήματος.

Τα μέλη της Ασφάλειας της Νίκαιας ορκίστηκαν πίστη στον “Αρχηγό”, εκπαιδεύτηκαν, επιμορφώθηκαν, δοκιμάστηκαν και συγκροτήθηκαν σε πειθαρχημένη ομάδα υπό τις εντολές και την ιεραρχία της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής και του συνόλου της κοινοβουλευτικής της ομάδας που παρέλασε στις εκδηλώσεις της, πολύ πριν κληθούν το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα στα γραφεία της Καισαρείας από τον Πατέλη. Οι κατηγορούμενοι γίνανε “πολιτικοί στρατιώτες” και ως τέτοιοι άφησαν τα σπίτια τους λίγο πριν τα μεσάνυχτα μιας εργάσιμης ημέρας για να συγκροτηθούν αστραπιαία σε φάλαγγα, να μεταβούν οργανωμένα από τη Νίκαια στο Κοράλι και να δολοφονήσουν τον Παύλο Φύσσα. Ο Ρουπακιάς δεν ήταν παρά ο τελευταίος τροχός μιας πολυπρόσωπης κινητοποίησης ενός πειθαρχημένου μηχανισμού.

Ποιά ήταν όμως η κάλυψη που παρείχε η ηγεσία αυτού του μηχανισμού στους πιστούς στρατιώτες της την ώρα της κρίσης;

Είναι αλήθεια ότι τις πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία Φύσσα, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής προσπάθησε να καλύψει τα μέλη της, φυσικά με το αζημίωτο, την απέκδυση δηλαδή οποιασδήποτε ευθύνης για τον φόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι, μετά την έκκληση του Ρουπακιά προς τον Πατέλη για να του βρει δικηγόρο, ένα από τα πρώτα τηλέφωνα που κάνει ο Λαγός, λίγα λεπτά αφού πληροφορείται τη δολοφονία, είναι σε δικηγόρο της οργάνωσης. Ο Λαγός αποκτά άμεση πρόσβαση στη δικογραφία, κάτι που κατέθεσε ο προστατευόμενος μάρτυρας Α, επιβεβαιώνεται όμως και από τηλεφωνικές συνομιλίες. Στις πρώτες του απολογίες, ο Ρουπακιάς αρνείται να συσχετίσει το έγκλημα με τη Χρυσή Αυγή και τα γραφεία της από όπου ξεκίνησε το κονβόι των οχημάτων, κάτι που όμως κάνει όταν πλέον, με επιμέλεια της αδελφής του, αποκτά δεύτερο δικηγόρο. Στο μεταξύ, Μιχαλολιάκος και Κασιδιάρης αρνούνται δημόσια “κάθε σχέση της Χρυσής Αυγής με το έγκλημα στο Κερατσίνι”, την ίδια ώρα που ο Λαγός οργανώνει συνάντηση με τα “πιστά παιδιά” της Νίκαιας (τους μετέπειτα κατηγορούμενους) στα γραφεία του Πειραιά (απολογία Κομιανού), ενώ με δική του εντολή ο Τσακανίκας συναντιέται με τον Δήμου στις 19/9 και του προτείνει να πάρει πάνω του την ειδοποίηση Ρουπακιά πριν τον φόνο, “για να μην πάει φυλακή η Νίκαια”: “θα σου βάλει δικηγόρο το κόμμα. Θα πεις αυτά, ειδάλλως καλύτερα να μην είχες γεννηθεί. Εμείς τους προδότες τους σκοτώνουμε”, είναι τα λόγια του Τσακανίκα, όπως τα κατέθεσε ο Δήμου στην απολογία του. Η εικόνα της συγκάλυψης ολοκληρώνεται με την κλήση του Λαγού στον Πατέλη στις 23 Σεπτεμβρίου στην οποία τον ενημερώνει ότι “μένει” στο κόμμα (ο Πατέλης εργαζόταν στην πόρτα της Μεσογείων).

Όταν όμως πλέον η υπόθεση έφτασε στη δικαστική αίθουσα και το αποδεικτικό υλικό απέβη συντριπτικό, ακόμα δε περισσότερο όσο κοντοζύγωνε η ώρα των απολογιών, η υπεράσπιση της ηγεσίας της οργάνωσης άρχισε να αντιμετωπίζει τους άλλοτε πιστούς στρατιώτες της σαν βαρίδια. Την αρχή έκαναν οι δικηγόροι (αξιοπρόσεκτα πρωτοπόροι στάθηκαν σ’ αυτό οι δικηγόροι του Λαγού) με χαρακτηρισμούς περί “ανεγκέφαλων” που έκαναν “καραγκιοζιλίκια”, κατά την επίδειξη φωτογραφιών από τη δράση της Ασφάλειας της Νίκαιας: η άλλοτε “τοπική-πρότυπο” ή “μπαλαντέρ” όπως την είχε βαφτίσει ο Παναγιώταρος έγινε τώρα το “μαύρο πρόβατο” που “ξεστράτισε” από την κατά τα άλλα νομιμόφρονα δράση της οργάνωσης. Τη σκυτάλη πήραν στη συνέχεια οι μάρτυρες υπεράσπισης των βουλευτών και δη του Μιχαλολιάκου: το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και νυν ευρωβουλευτής Αθανάσιος Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι η Χρυσή Αυγή διέγραψε τον Πατέλη και σύμπασα την τοπική της Νίκαιας μετά τη δολοφονία, ομολογώντας έτσι την πεποίθηση της ηγεσίας περί άμεσης εμπλοκής της τοπικής της Νίκαιας στον φόνο. Στη συνέχεια, ο οικονομικός διευθυντής της οργάνωσης Δημήτριος Βλαχόπουλος κατέθεσε ότι με σύμφωνη γνώμη του Μιχαλολιάκου απέλυσε τον Πατέλη και τον Καζαντζόγλου ήδη την επομένη της δολοφονίας! Πιο χοντροκομμένα, ο μάρτυρας Άρης Σπίνος χαρακτήρισε “αλήτες” τους χρυσαυγίτες που τελούσαν επιθέσεις, πάντοτε βέβαια “εν αγνοία του Μιχαλολιάκου”. Ήταν πλέον σαφές ότι η Ασφάλεια της Νίκαιας θα γινόταν η Ιφιγένεια για να διασωθεί ο “Αρχηγός” και να διαφυλαχθεί η συνέχεια της ναζιστικής οργάνωσης.

Όταν λοιπόν οι 18 κατηγορούμενοι για τη δολοφονία Φύσσα εμφανίστηκαν στο δικαστήριο, η αξιοπιστία των ισχυρισμών τους ήταν ήδη υπονομευμένη από την ίδια εκείνη ηγεσία, στο όνομα της οποίας στρατεύτηκαν και την οποία κάποτε “αρχαιοελληνικά” χαιρετούσαν. Μάταια προσπάθησε ο Πατέλης να εξηγήσει ότι ουδέποτε διαγράφτηκε από την οργάνωση ούτε εκδιώχθηκε από τα γραφεία της, τα οποία μέχρι και πρόσφατα είχε τη δυνατότητα να επισκέπτεται, όπως εξάλλου αποδεικνύεται από σχετικό φωτογραφικό υλικό. Αδίκως ερωτήθηκε ο Ρουπακιάς για ποιό λόγο η ηγεσία της οργάνωσης αρνιόταν κάθε οργανωτική σχέση του με τη Χρυσή Αυγή: “δεν ήταν μάλλον επαρκώς ενημερωμένη”, απάντησε. Η υπερασπιστική γραμμή της Νίκαιας χτίστηκε γύρω από το σενάριο κάποιων φυλλαδίων, που δήθεν αποτελούσαν την αιτία της μεσονύχτιας κινητοποίησης: αν και τα φυλλάδια τυπώθηκαν, δεν προσκομίστηκε ποτέ κανένα αποδεικτικό της ύπαρξής τους. Το τελειωτικό χτύπημα στο βασικό υπερασπιστικό εφεύρημα του Πατέλη και του Καζαντζόγλου έδωσε ο Τσακανίκας, μέλος του πενταμελούς της Νίκαιας, που δήλωσε ρητά ότι φυλλάδια ουδέποτε υπήρξαν. Ο Ρουπακιάς έσπευσε να υιοθετήσει τον ισχυρισμό ότι αυτός δήθεν μετέβη σε τυπογραφείο στο Περιστέρι για να παραλάβει τα τρικάκια, χωρίς να βρεθεί έστω και ένας δικηγόρος να τον ενημερώσει για το αυτοκτονικό αυτού του διαβήματος, καθώς η κεραία του τηλεφώνου του εξέπεμπε αδιάλειπτα από την περιοχή της Νίκαιας.

Έτσι, από τις εικόνες των στρατιωτικών παρελάσεων δεκάδων αντρών με τις παραλλαγές, τα άρβυλα και τα μαύρα μπλουζάκια, με τις ασπίδες, τους ασύρματους και τα ρατσιστικά συνθήματα κατά των ξένων, τα μέλη της Ασφάλειας της οργάνωσης έφτασαν να διεκδικούν ο καθένας για τον εαυτό του μια προσωπική οδό διαφυγής, που έχει εύγλωττα αποτυπωθεί στο ευφυολόγημα “Αίμα, Τιμή, Δεν ήμουνα εκεί”. Το γκροτέσκο σκηνικό αυτής της συλλογικής απουσίας συμπλήρωναν εύθυμες πινελιές: του Αναδιώτη που είχε Πακιστανό φίλο ονόματι Αντρέι ο οποίος “μεγάλωσε στην Ελλάδα, μίλαγε άπταιστα ελληνικά και υποστήριζε τη Χρυσή Αυγή”, του Καλαρίτη και του Τσαλίκη που μιλούσαν στο τηλέφωνο “για τα καναρίνια τους” τη στιγμή που η γειτονιά τους συγκλονιζόταν από τη δολοφονία Φύσσα, του Τσακανίκα που δήλωσε την οριστική απόφασή του να μην ασχοληθεί πλέον με την πολιτική, αλλά “να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια”. Μια ομολογουμένως αναπάντεχη στροφή στον ευαγγελισμό της ζωής από τον χρυσαυγίτη που διάβαζε τον όρκο στη Νέδα, κλείνοντάς τον με το φρανκικό “Ζήτω ο Θάνατος”.

Ίσως η πιο θλιβερή στιγμή των απολογιών του τάγματος της Νίκαιας ήταν η περιγραφή του κατηγορούμενου Ν. Τσορβά για τις εξώσεις σε βάρος του από τρία τουλάχιστον σπίτια μετά τη λήξη της προφυλάκισής του. Την ίδια στιγμή που έξω από το δικαστήριο εκσφενδονίζονταν καταγγελίες για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που έδιναν στον Μιχαλολιάκο ευρωβουλευτές και βουλευτές της οργάνωσης για “κοινωνικό έργο” και που φυσικά γίνανε καπνός, ένα μέλος της Ασφάλειας της Νίκαιας, χωρίς εργασία, δικηγόρο και ίσως κατοικία, προσπαθούσε να αποποιηθεί την ευθύνη μιας ανθρωποκτονίας, ενώ κάθε λέξη που πρόφερε τη στοιχειοθετούσε. Το ότι στην επόμενη φάση της δίκης ο Μιχαλολιάκος θα έρθει και θα πετάξει τους στρατιώτες του στα σκυλιά, δηλώνοντας αποτροπιασμό για τα εγκλήματά τους, δεν θα έπρεπε να προκαλέσει καμία έκπληξη. Αν ο Τσορβάς πρόσεχε τις ιδεολογικές ομιλίες που παρακολουθούσε στη Νίκαια (και ο ίδιος δήλωσε ότι δεν τις πρόσεχε), θα θυμόταν το αγαπημένο ρητό της οργάνωσης που διδάσκεται στους πυρήνες δόκιμων μελών της: «Όποιος έχει καταστήσει τον εαυτό του σκώληκα, δεν πρέπει να παραπονιέται όταν τον πατούν».

Ο φασισμός στήνει στα πόδια τους στρώματα κατεστραμμένα από την κρίση, μετατρέποντάς τα σε πολιορκητικό κριό κατά του οργανωμένου εργατικού κινήματος και της αριστεράς. Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής επιχείρησε να χτίσει έναν ιδιωτικό στρατό, επίλεκτο τμήμα του οποίου ήταν η Ασφάλεια της Νίκαιας, που δοκίμασε την ισχύ του σε βάρος των πιο αδύναμων της κοινωνίας, των μεταναστών, για να συγκρουστεί στη συνέχεια με τον πραγματικό εχθρό του φασισμού: τους συνδικαλιστές, την αριστερά, την αντιφασιστική νεολαία. Το ανθρώπινο υλικό για τον στρατό αυτό η ηγεσία της Χρυσής Αυγής, που κατοικεί στα βόρεια προάστια της Αττικής και οικονομικά είχε πάντοτε τον τρόπο της, το βρήκε στις γειτονιές της Νίκαιας και του Περάματος. Όπως έλεγε ο Χίτλερ: “ο μικρός άνθρωπος νιώθει σαν σκουλήκι, αλλά εμείς τον τοποθετούμε σε ένα κίνημα που τον κάνει να νιώθει κομμάτι ενός μεγαλου δράκου”. Όταν το κράτος έπαψε να παρέχει ασυλία στις εγκληματικές δράσεις της οργάνωσης και κινήθηκε εναντίον της κάτω από την πίεση της μαζικής αντιφασιστικής έκρηξης που ακολούθησε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο δράκος ξεφούσκωσε σε σαύρα που έτρεξε πανικόβλητη να κρυφτεί. Και οι στρατιώτες της Χρυσής Αυγής της Νίκαιας αποδείχτηκαν αναλώσιμοι για την ηγεσία της.

Για αυτό, δεν έχουν να κατηγορήσουν παρά μόνο τους εαυτούς τους. Επέλεξαν να πολεμήσουν κάτω από ξένες σημαίες και για αλλότρια συμφέροντα, με αντάλλαγμα μια σακούλα πατάτες και μια δόση ρατσιστικό και εθνικιστικό όπιο που θα τους ανακούφιζε από το άλγος της κρίσης. Προτίμησαν τον εμφύλιο, αντί για την αλληλεγγύη των φτωχών, στοχοποιώντας τους γείτονες και τους συναδέλφους τους, για να μπορεί ο Μιχαλολιάκος να διαπραγματεύεται – με την ισχύ των ταγμάτων του και με το αίμα των θυμάτων του – ένα πιο ευρύχωρο διαμέρισμα στη δεξιά πολυκατοικία. Τώρα που το σχέδιο αυτό απέτυχε, ο Μιχαλολιάκος δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει έξωση στους νοικάρηδες του υπογείου και να τους αποδώσει ακέραια την ποινική ευθύνη (ο ίδιος, άλλωστε, έχει αναλάβει την πολιτική). Αυτή είναι η ηθική της ηγεσίας του εθνικοσοσιαλισμού. Και αυτή είναι η μοίρα των στρατιωτών του.

Δυστυχώς, ανθρώπινο υλικό για το πολιτικό σχέδιο του φασισμού θα υπάρχει πάντα, όσο τουλάχιστον η σημερινή κοινωνία παράγει οικονομική και κοινωνική αθλιότητα. Ο φασισμός δεν μπορεί να ηττηθεί ως φυσικά πρόσωπα (όσο σημαντικό και αν είναι να καταδικαστούν αυτοί που δικάζονται στη δίκη της Χρυσής Αυγής), αλλά ως κοινωνική σχέση. Μέχρι τότε, οι φτωχοί μπορούν να αντλήσουν κρίσιμα διδάγματα για το πού αξίζει να στρατευτούν για να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη. Ή, έστω, να τη ζήσουν με το κεφάλι όρθιο, όχι σαν δράκοι ούτε σαν σκώληκες, αλλά τουλάχιστον σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι. Ο δικός μας δρόμος είναι πάντοτε ανοιχτός.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

 

Δευτέρα, 09 Σεπτεμβρίου 2019 06:23

Κι από Αύγουστο… νεοσυντηρητικό χειμώνα

Γράφτηκε από τον

_από_Αύγουστο_νεοσυντηρητικό_χειμώνα.jpg

Το καυτό καλοκαίρι της κυβέρνησης

Ανάλυση: Γιάννης Ελαφρός

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί αποφασιστικά την υλοποίηση της μεγάλης αστικής αναδιάρθρωσης που χρειάζεται το κεφάλαιο για να ξεκολλήσει από την βαθιά του κρίση (ρίχνοντας το βάρος στους εργαζόμενους). Κινείται πάνω στις ράγες των ευρω-μνημονίων και στη ρότα που χάραξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Το Πριν κάνει τον θερινό απολογισμό της κυβέρνησης ΝΔ.

Γιατί έχει δίκιο να βιάζεται η κυβέρνηση της ΝΔ

Η γνωστή ρήση του Ουμπέρτο Έκο «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις» έχει από καιρό καταρριφθεί. Αλλά η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιχείρησε να μετατρέψει τον Αύγουστο σε πίστα ταχύτητας για το αντιλαϊκό της έργο.

Γενικό σήμα που εκπέμπει η κυβέρνηση είναι αποφασιστικότητα, προσήλωση, ταχύτητα, σε μια προσπάθεια να πείσει πως είναι ιδιαίτερη αποτελεσματική, πανίσχυρη και να διαμορφώσει δέος στους εργαζόμενους και στον κόσμο του κινήματος. Τα πράγματα δεν είναι έτσι και το γνωρίζει. Οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα μετά από 10 χρόνια σαρωτικών αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων μπορεί να μην βλέπουν σε αυτή τη φάση εναλλακτική (μετά και από την αστική μνημονιακή διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), αλλά δεν μπορούν να αντέξουν νέες επιβαρύνσεις και αθέτηση προεκλογικών υποσχέσεων. Απ’ αυτή την άποψη ο Κ. Μητσοτάκης και το επιτελείο του έχει δίκιο να βιάζονται και να προσπαθούν να περάσουν όσες περισσότερες αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις στην αρχή της θητείας τους. Ο χρόνος θα δουλέψει εναντίον τους, ειδικά στο βαθμό που το κίνημα ξαναβγεί στους δρόμους του αγώνα…

Όσο για την αποτελεσματικότητα, μπορεί η ΝΔ να προβάλλει την άρση των τραπεζικών capital controls ως επιστροφή στην «κανονικότητα» (για τους εργαζόμενους δεν έχει καμία σημασία) ή να επιχαίρει για τον καθαρισμό από τα καμένα του χώρου-πυριτιδαποθήκη στο Μάτι, αλλά στη Σαμοθράκη άφησαν 10 μέρες κατοίκους και επισκέπτες αποκλεισμένους.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί αποφασιστικά την υλοποίηση της μεγάλης αστικής αναδιάρθρωσης που χρειάζεται το κεφάλαιο για να ξεκολλήσει από την βαθιά του κρίση (ρίχνοντας το βάρος στους εργαζόμενους). Κινείται πάνω στις ράγες των ευρω-μνημονίων και στη ρότα που χάραξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Το Πριν κάνει τον θερινό απολογισμό της κυβέρνησης ΝΔ.

 

 

Πρόκειται για μια κυβέρνηση που όχι μόνο δίνει γη και ύδωρ στο κεφάλαιο, αλλά και εργατικό ιδρώτα και ζεστό χρήμα, τόσο μέσω ενισχύσεων όσο και προκλητικών φοροελαφρύνσεων

 

Καταιγισμός αντιλαϊκών μέτρων και εξαγγελιών χαρακτήρισε το πρώτο διάστημα της κυβέρνησης της ΝΔ, που κινείται με υπερταχεία πάνω στις ράγες που έστρωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Αυτό φάνηκε και από την επίσκεψη Μητσοτάκη στο Βερολίνο και την αποφυγή κάθε συζήτησης για την μείωση των τρομερών πλεονασμάτων, που είχε κάνει σημαία ο Μητσοτάκης προεκλογικά για να το μετατρέψει σε δευτερογενή στόχο: πρώτα οι «μεταρρυθμίσεις», μετά η επαναδιαπραγμάτευση. Κοινώς, σκάσε και σκάβε…

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί αποφασιστικά την υλοποίηση της μεγάλης αστικής αναδιάρθρωσης που χρειάζεται το κεφάλαιο για να ξεκολλήσει από την βαθιά του κρίση (ρίχνοντας το βάρος στους εργαζόμενους). Ας δούμε τα κυβερνητικά μέτρα σε εφτά βασικά πεδία.

Το πρώτο και υπεράνω όλων είναι η εξυπηρέτηση του κεφαλαίου, στο όνομα της ανάπτυξης και των επενδύσεων. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που όχι μόνο δίνει γη και ύδωρ στο κεφάλαιο, αλλά και εργατικό ιδρώτα και ζεστό χρήμα, τόσο μέσω ενισχύσεων όσο και προκλητικών φοροελαφρύνσεων.

Προκλητικό είναι, σύμφωνα με όσα διαρρέουν κυβερνητικές πηγές, το σχετικό πολυνομοσχέδιο για τις επενδύσεις, το οποίο συζητήθηκε στο υπουργικό συμβούλιο της Τετάρτης και προγραμματίζεται να ψηφιστεί εντός Σεπτεμβρίου. Μεταξύ άλλων προβλέπεται: Άρση «εμποδίων» στις επιχειρήσεις από τον χωροταξικό σχεδιασμό, δηλαδή προσαρμογή στις απαιτήσεις τους. Απλούστευση διαδικασιών αδειοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών όρων. Μάλιστα, όπως επαίρονται οι κυβερνητικοί, πρώτα θα ξεκινούν τη λειτουργία τους οι επιχειρήσεις και μετά θα διενεργείται έλεγχος των απαιτούμενων δικαιολογητικών! Αφού στηθεί η επιχείρηση –κι αφού προκαλέσει ζημιές στο περιβάλλον-, άντε μετά να την κλείσεις…  Αλλά μάλλον δεν θα υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, αφού τον έλεγχο δεν θα κάνουν οι κρατικές υπηρεσίες, αλλά ιδιώτες! Ο ταλιμπάν της αγοράς Άδωνις Γεωργιάδης προετοιμάζει την ανάθεση σε ιδιωτικές εταιρείες την αξιολόγηση των επενδυτικών σχεδίων του αναπτυξιακού νόμου και τον έλεγχο της… σωστής εκτέλεσης. Το ενδεχόμενο ελεγκτές και ελεγχόμενοι να συνδέονται υπόγεια (μέσω τραπεζικού νήματος π.χ.) προφανώς δεν απασχολεί…

Ταυτόχρονα, προετοιμάζονται νέες φοροαπαλλαγές στα εταιρικά κέρδη, από 28% σε 20% με πρώτο βήμα το 24%. Επίσης, προωθείται μείωση του φόρου επί των μερισμάτων που διανέμονται στους μετόχους από 10% σε 5%.

Δεύτερο πεδίο είναι το παραπέρα κτύπημα των εργατικών δικαιωμάτων και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Με κυνικό και άμεσο τρόπο, χωρίς τήρηση και των πιο στοιχειωδών κοινοβουλευτικών κανόνων, ο υπουργός Εργασίας Γ. Βρούτσης πέρασε τροπολογίες-αντεργατικές μαχαιριές. Με αυτές καταργήθηκε η συνευθύνη των εργοδοτών για τα δικαιώματα των εργαζόμενων σε εργολάβους. Με αυτό τον τρόπο όταν μια μεγάλη δημόσια υπηρεσία, ΔΕΚΟ ή μεγάλη εταιρεία καλύπτει τις ανάγκες της μέσω εργολάβου απαλλάσσεται από οποιαδήποτε ευθύνη για την ασυδοσία του τελευταίου. Παρότι συνήθως γνωρίζει εκ των προτέρων την κατάσταση και γι’ αυτό δίνει τη δουλειά σε εργολαβική εταιρεία, γιατί είναι πιο φτηνά. Εξάλλου σε ορισμένες περιπτώσεις είναι οι ίδιες οι μητρικές εταιρείες που ιδρύουν εργολαβικές (το έκαναν ακόμα και τράπεζες).

Επίσης, καταργήθηκε νομοθετική ρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης (την οποία είχε ψηφίσει και η ΝΔ!) για την υποχρέωση αναφοράς βάσιμου λόγου απόλυσης από τον εργοδότη. Δεν επρόκειτο για κάποιο σοβαρό εμπόδιο στις απολύσεις, μάλλον τυπική αξία είχε, αλλά το κεφάλαιο θέλει να απαλλαχθεί και από τις τελευταίες ρυθμίσεις που περιορίζουν την αυθαιρεσία του…

Με μια άλλη τροπολογία, η οποία μάλλον χρησιμοποιήθηκε για να πέσει καπνός πάνω στις παραπάνω, οριοθετήθηκε το ανώτερο όριο των συντάξεων που θεσπίζει ο νόμος Κατρούγκαλου, ενώ το βασικό πρόβλημα είναι οι μειώσεις που επιφέρει…

Βεβαίως, θα υπάρχει και συνέχεια: σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαρροές προωθούνται αντιδραστικές αλλαγές ειδικά στη συνδικαλιστική δράση με τη δημιουργία «ηλεκτρονικού μητρώου» στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, ηλεκτρονική ψηφοφορία για την κήρυξη απεργίας και για τις αρχαιρεσίες στα συνδικάτα.

Τρίτο πεδίο είναι ο οδοστρωτήρας των ιδιωτικοποιήσεων. Ήδη στο Ελληνικό έγιναν όλες οι απαραίτητες παρεμβάσεις (π.χ. στη σύνθεση των θεσμικών οργάνων της αρχαιολογικής υπηρεσίας) ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα το «δίκιο» του επενδυτή. Στη ΔΕΗ στρώνεται το έδαφος, με αυξήσεις στα τιμολόγια, ενώ δεν περνούν απαρατήρητες οι συζητήσεις στο Βερολίνο του Κ. Μητσοτάκη με την Α. Μέρκελ για γερμανικές επενδύσεις στην ενέργεια, ειδικά την «πράσινη».

Τέταρτο πεδίο είναι η μεγάλη πίεση στα φτωχά λαϊκά στρώματα για τα κόκκινα δάνεια, υψώνοντας ασπίδα προστασίας στις τράπεζες και όχι στα καταχρεωμένα νοικοκυριά. Αξιοποιώντας κι εδώ η κυβέρνηση της ΝΔ το έργο του ΣΥΡΙΖΑ (μη προστασία της πρώτης κατοικίας και μη ανανέωση του νόμου Κατσέλη), προχωρά σε αύξηση της πίεσης σε περίπου 100.000 δανειολήπτες που είχαν υποβάλει αίτηση υπαγωγής στο νόμο Κατσέλη κι έτσι προστατεύονταν από πλειστηριασμό. Εάν μέσω του νέου πλαισίου αποδειχθεί πως δεν πληρούν τα αυστηρά κριτήρια, οι τράπεζες μπορεί να απειλήσουν με πλειστηριασμούς, οι οποίοι γίνονται (ελέω ΣΥΡΙΖΑ) ηλεκτρονικά πλέον. Όσο για τη νέα πλατφόρμα «προστασίας» από την 1η Ιουλίου έχουν υποβληθεί μόνο 26 αιτήσεις και μόλις δύο έχουν περάσει σε τελικό στάδιο ρύθμισης, λόγω των πολύ αυστηρών όρων που προβλέπονται.

Πέμπτο, ενισχύεται ο επιτελικός χαρακτήρας του κράτους, με στόχο την απαρέγκλιτη προώθηση των αστικών αναδιαρθρώσεων, με παραπέρα μέτρα συγκεντρωτικού και βέβαια κομματικού ελέγχου. Σε αυτό συντείνει η νέα δομή της κυβέρνησης, οι αντιδημοκρατικές παρεμβάσεις στη λειτουργία των ΟΤΑ για ενισχυθεί η εξουσία του δημάρχου σε βάρος του δημοτικού συμβουλίου, οι κομματικές επιλογές σε μια σειρά «δημόσιους» φορείς και αρχές.

Έκτο, αναβαθμίζεται η άμεσα κατασταλτική πλευρά του συστήματος, με σειρά μέτρων και παρεμβάσεων. Κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, προσλήψεις στην αστυνομία για την ενίσχυση της ομάδας Δίας και την ανασύσταση της Δέλτα (που είχε βασικό στόχο τις διαδηλώσεις), Εξαρχειο-μανία, κτύπημα καταλήψεων (που κυρίως φιλοξενούν οικογένειες προσφύγων) αποτελούν ορισμένες μόνο από τις πρώτες αυταρχικές κινήσεις. Ήδη έχει εξαγγελθεί η επεξεργασία νέου αντιτρομοκρατικού νόμου, που σε συνέχεια των πολύ επικίνδυνων παρεμβάσεων σε αυτό το ζήτημα επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στον ποινικό κώδικα, απειλεί να μετατρέψει σε «τρομοκρατία» πλευρές της δράσης του μαζικού κινήματος και τον απλό ακτιβισμό. Στην ίδια κατεύθυνση προαναγγέλλονται αντιδραστικές αλλαγές στον ΠΚ που ψηφίστηκε τον Μάιο.

Έβδομο, κλιμακώνεται η πρόσδεση στη στρατηγική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, όπως και της ΕΕ για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ελληνικής ολιγαρχίας. Οι συναντήσεις με αξιωματούχους της ΕΕ και των ΗΠΑ, όπου οι υπουργοί έδειξαν καυτή προθυμία να ξεπεράσουν τις τρομερές επιδόσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στη συνεργασία με τον ιμπεριαλισμό, το απαγορευτικό στο ιρανικό τάνκερ, η αναγνώριση του επίδοξου πραξικοπηματία Γκουαϊδό (σε μια περίοδο που ολοφάνερα έχει περάσει η μπογιά του) μόνο ανησυχία προκαλούν. Η επίσκεψη του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο (μάλλον 6-7 Οκτωβρίου), για να υπογραφεί η συμφωνία για τη Σούδα, να συζητηθούν οι παραπέρα στρατιωτικές διευκολύνσεις στις ΗΠΑ και η «στρατηγική συμμαχία» Αθήνας-Ουάσινγκτον, θα αποτελέσει αναμφίβολα μια παραπέρα κλιμάκωση.

Κάν΄το όπως ο ΣΥΡΙΖΑ!

Στις 21 Αυγούστου, στον ένα χρόνο από την πολυδιαφημισμένη «έξοδο» από τα μνημόνια, η Εφημερίδα των Συντακτών κυκλοφορούσε με ένα αποκαλυπτικό πρωτοσέλιδο: «Οι Βρυξέλες συστήνουν στην κυβέρνηση της ΝΔ – Κάν΄το όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δικαιώνει την προηγούμενη κυβέρνηση και καλεί την τωρινή να ακολουθήσει την ίδια πολιτική»!

Πραγματικά, στα περισσότερα πεδία οι επιθετικές κινήσεις της ΝΔ αποτελούν κλιμάκωση των όσων προώθησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Κουμουνδούρου καταγγέλλει τις εκκενώσεις καταλήψεων στα Εξάρχεια. Ποιος μπορεί να ξεχάσει ανάλογες σκηνές την Άνοιξη, επί υπουργίας Όλγας Γεροβασίλη και Κατερίνας Παπακώστα;

Η μείωση φορολογίας στο κεφάλαιο που προωθεί η ΝΔ είχε εξαγγελθεί από τον Α. Τσίπρα (με πιο σταδιακό ρυθμό), ενώ ο περιορισμός στη φορολόγηση των διανεμόμενων μερισμάτων (που ωφελεί τους μεγαλομετόχους) είχε ήδη προχωρήσει επί ΣΥΡΙΖΑ: από το 15% πήγε στο 10% (η ΝΔ προετοιμάζει το 5%).

Το κράτος έχει συνέχεια, όπως και τα ματωμένα πλεονάσματα. Το πρωτογενές πλεόνασμα στο πρώτο εφτάμηνο του έτους απογειώθηκε στο 1,76 δις. ευρώ, σχεδόν διπλάσιο από πέρσι (926 εκατ.)! Πανηγυρίζουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κι ας έχουν γδάρει τον κόσμο, που παραδίδουν το ποσό αυτό στην κυβέρνηση της ΝΔ. Μόνο μην μιλήσει η τελευταία για «καμένη γη»…

Με ποια αντιπολίτευση στη νέα κατάσταση;

Πολλαπλά αποκαλυπτικός είναι ο τρόπος που κάνει «αντιπολίτευση» ο ΣΥΡΙΖΑ, τα στελέχη του και το πολιτικό ή μιντιακό προσωπικό του. Κριτική για το τι φορούσε η Μαρέβα στο Παρίσι, πόσο γρήγορα πήγε ο Μητσοτάκης στη φωτιά στην Εύβοια, εάν ο νέος επικεφαλής στην ΕΥΠ έχει πτυχίο ή όχι, γιατί φαγώθηκε η Θάνου και ποια πρόσωπα τοποθετεί η νέα κυβέρνηση σε διάφορα πόστα. Για την ουσία της κυβερνητικής πολιτικής δεν έχουμε ακούσει και πολλά. Δεν είναι περίεργο, καθώς η κατεύθυνση της πολιτικής, της τωρινής και της προηγούμενης κυβέρνησης, παραμένει κοινή. Αλλάζουν μόνο οι ρυθμοί, οι προτεραιότητες, ο τρόπος δικαιολόγησης και περάσματος των μέτρων.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχει αποτελεσματική αντιπολίτευση προς όφελος των εργατικών, λαϊκών και νεολαιίστικων συμφερόντων από θέσεις ΣΥΡΙΖΑ. Στις νέες συνθήκες απαιτείται μια μαχητική αντιπολίτευση, η οποία θα φέρνει στο προσκήνιο και θα διεκδικεί αποφασιστικά τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες. Θα αμφισβητεί και θα παλεύει για την απελευθέρωση από το στενό κορσέ των μνημονίων, της ΕΕ και του χρέους, τους νόμους της αγοράς και τον δήθεν μονόδρομο της αδηφάγας καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Μια αντιπολίτευση που θα στηρίζεται κυρίως σε μαχητικούς και ενωτικούς αγώνες των εργαζομένων, σε ρήξη με τον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, και θα αλληλοτροφοδοτείται από την πορεία ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Δευτέρα, 09 Σεπτεμβρίου 2019 06:15

«ΔΕΘ, ψέματα και βιντεοταινίες»

Γράφτηκε από τον

mavrogialouros123.jpg

Από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) ο ελληνικός λαός έχει πληροφορηθεί ότι «φεύγουν οι βάσεις», ότι «καταργούνται τα μνημόνια», ότι ο Άδωνις δεν είναι ακροδεξιός. Επίσης, έχει ενημερωθεί για το «αντίθετο στην ανθρώπινη φύση». Ένα μικρό αφιέρωμα στην «εθνική» μας ευπιστία.

 «Μωρό μου πάμε Βόρεια/Να σπάσουμε τα όρια/Πάμε Θεσσαλονίκή» 
                                        (Νίκος Νομικός – Στίχοι: Δημήτρης Σμπέκος)

Η Διεθνής Έκθεση της Θεσσαλονίκης, «κλασικά» και φέτος κυριαρχεί  στην πολιτική ζωή του τόπου και γίνεται κομβικό σημείο των εξελίξεων. Ένα διαχρονικό και αγαπημένο βήμα των επίδοξων ή εκλεγμένων πρωθυπουργών. Για να εξαγγέλλουν όσα αυτονόητα… δεν ισχύουν και κατά κανόνα δεν θα συμβούν ποτέ.

 «Είναι δική μου επιλογή ο Άδωνις»

Ηταν στις 17 Σεπτεμβρίου του 2017 όταν από τα χείλη του σημερινού πρωθυπουργού, και τότε σχετικά «φρέσκου» αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, πληροφορηθήκαμε ότι ο αντιπρόεδρος του κόμματος και σήμερα υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης δεν εμφορείται και δεν εκφράζει ακραίες απόψεις. Ότι, με απλά λόγια δεν είναι ακροδεξιός.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για πρώτη φορά είπε με ευθύ και ξεκάθαρο τρόπο ότι η επιλογή του Άδ.Γεωργιάδη είναι δική του, προσωπική. Μάλιστα κάλυψε πλήρως τον αντιπρόεδρο του κόμματος λέγοντας:

«Ο κ.Γεωργιάδης είναι δική μου επιλογή. Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι εκφράζει ακραίες θέσεις. Έχει τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζεται. Μπορεί καμιά φορά να έχει πει και καμία κουβέντα παραπάνω, σε όλους μπορεί να συμβεί. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι ο λόγος είναι ένας λόγος που είναι ακραίος και δεν εντάσσεται, δεν ανήκει στην Νέα Δημοκρατία. Είμαστε ένα μεγάλο κόμμα που πρέπει να μάθει να δέχεται και τις διαφορετικές αποχρώσεις και τις διαφορετικές απόψεις».

 

Η τοποθέτηση αυτή δεν απευθύνονταν μόνο στους πολιτικούς αντιπάλους της Ν.Δ ή στους δημοσιογράφους. Εμφανέστατα στόχευε και στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας κάτι που καταδεικνύει και η κατάληξή της. Επίσης ο Κ.Μητσοτάκης είχε τονίσει πως τα όργανα του κόμματος συνεδριάζουν πολύ συχνά και οι αποφάσεις είναι συλλογικές.

Στην ίδια ΔΕΘ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μας λύσει τα υπαρξιακά μας προβλήματα με την πασίγνωστη αναφορά του στην ανθρώπινη φύση:

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».

 

«Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης»

Είναι σίγουρα οι δύο λέξεις που θα «στοιχειώνουν» τον ΣΥΡΙΖΑ, όσα χρόνια και αν περάσουν, ότι κι αν γίνει στο πολιτικό του μέλλον, και αφορούν την ΔΕΘ: Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης. Παρουσιάστηκε στις 13 Σεπτεμβρίου του 2014 και οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική νίκη του 2015 και στην «πρώτη φορά αριστερά».

Και τι δεν είχε το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης:  Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ, κατώτερος μισθός 751 ευρώ, παροχή δωρεάν ρεύματος σε 300.000 νοικοκυριά, σεισάχθεια για την ρύθμιση των κόκκινων δανείων. «Απαντάμε με ευθύτητα καθαρά και κοστολογημένα»  έλεγε ο Αλέξης Τσίπρας και συνέχισε τονίζοντας: 

«Θα αντικαταστήσουμε το μνημόνιο που από το πρώτο βράδυ της εκλογικής μας νίκης θα είναι άκυρο».

Τα σχόλια για την συνέχεια φυσικά περιττεύουν.

Στην αμέσως επόμενη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας θα δηλώσει πως «την προηγούμενη περίοδο δώσαμε δείγματα γραφής για τις πολιτικές μας προθέσεις, παρά το περιβάλλον οικονομικής ασφυξίας». Στην μεθεπόμενη ότι «στόχος μας παραμένει να αποκλιμακώσουμε το ύψος του πλεονάσματος για το 2019 στο 2,5% και το 2020 στο 2%». Στόχοι που δεν θα επιτευχθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ, μιας και δεν είναι πια κυβέρνηση, αλλά όπως φαίνεται ούτε και από την Νέα Δημοκρατία.

Για όποιον θέλει να θυμηθεί: 

 

Θα φύγουν οι βάσεις το 1988…

Φυσικά πριν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα υπήρξαν άλλοι πρωθυπουργοί που την τέχνη της «πλάνης του λαού» και της κατάθεσης μεγαλεπήβολων υποσχέσεων, που γνώριζαν πώς δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ, τις έφθασαν στο απόγειό τους. Μόνο τους – ίσως – «ελαφρυντικό» η ύπαρξη πολιτικών ακροατηρίων που έμοιαζαν να… θέλουν να πλανηθούν, αφού, παρά τις εμφανείς ανακολουθίες λόγων και πράξεων, τέτοιοι πρωθυπουργοί διατηρούσαν την λαοφιλία και τα εκλογικά ποσοστά τους. Είναι εμφανές ότι η αναφορά «φωτογραφίζει» τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τον πρωθυπουργό που εκμεταλλεύθηκε περισσότεροι από οποιονδήποτε άλλον την Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης.

Ήταν το 1985 όταν κατηγορηματικά δεσμεύθηκε στην συνέντευξη που παραχώρησε στον ξενοδοχείο Ρέμβη της Θεσσαλονίκης ότι οι αμερικανικές βάσεις θα φύγουν οριστικά από την Ελλάδα. Όταν ρωτήθηκε ήταν …συνοφρυωμένος και κατηγορηματικός. Σχεδόν σαν να …απορούσε που του απευθύνθηκε μια τέτοια ερώτηση. Απάντησε:

«Υπάρχει νόμος! Νόμος του  κράτους σύμφωνα με τον οποίο η παρουσία τους (σ.σ των βάσεων)  τερματίζεται επίσημα το 1988 και υπάρχει ενάμιση χρόνος ευχέρεια για την απομάκρυνσή τους από την Ελλάδα» (…) «Εάν η Αμερική δεν είναι ικανοποιημένη με την συμφωνία που υπέγραψε και η οποία περιέχει στο  ακροτελεύτιο άρθρο της, το άρθρο 10, την απομάκρυνση των βάσεων χωρίς να δίνει καμία δυνατότητα παράτασης ή επαναδιαπραγμάτευσης, εάν δεν αποδέχεται αυτή την διάταξη θα πρέπει όχι τυπικά να το καταγγείλει αλλά ουσιαστικά να αναφέρει στην ελληνική κυβέρνηση ότι επιθυμεί κάποια άλλη διαπραγμάτευση. Γιατί αυτή η διαπραγμάτευση που είναι νόμος του κράτους, εμάς μας ικανοποιεί πλήρως».

Μάλιστα έκανε και κριτική στο ΚΚΕ και την αριστερά γιατί …αμφισβητούσαν τις προθέσεις του. Όπως είχε πει:

«Δεν μπορώ κάθε μέρα να διαβεβαιώνω την Αριστερά την παραδοσιακή ότι κρατάμε και εμμένουμε στις θέσεις μας, αλλά ζητώ από αυτούς μεγαλύτερη υπευθυνότητα, γιατί γνωρίζουν άριστα το κόστος και τις δυσχέρειες της αποφάσεως που έχουμε λάβει».

Απολαύστε Ανδρέα Παπανδρέου (τα αποσπάσματα μετά το 3’45” στο βίντεο):

 

Σήμερα 34 χρόνια αργότερα, αναμένεται στις αρχές Οκτωβρίου στην Ελλάδα ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο για να διαπραγματευθεί την ανανέωση της συμφωνίας για την Βάση της Σούδας, που φυσικά δεν έφυγε ποτέ, όπως και οι υπόλοιπες αμερικανικές βάσεις.

Βαλκάνια ερχόμαστε

Αν και δεν ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή, η μεγαλύτερη πολιτική ανακρίβεια  που έχει ειπωθεί από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ανήκει στον Κώστα Σημίτη. ‘Ηταν το 1996  όταν προανήγγειλε ότι η ελληνική οικονομία, με τα «φτερά» της πορείας προς την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση, όχι μόνον θα απογειωθεί αλλά θα …κατακτήσει τα Βαλκάνια. Τράπεζες, κατασκευαστικές εταιρείες με προεξάρχουσα την «ΑΚΤΩΡ» αλλά και εταιρείες νέων τεχνολογιών θα είναι – έλεγε – οι αιχμές του δόρατος. Οι επιχειρήσεις αυτές επιδοτήθηκαν για την «βαλκανική» πολιτική τους αφειδώς. Οι επενδύσεις τους καλύπτονταν με ασφάλιστρα από κρατικά κεφάλαια μέχρις ότου να ενέχουν μηδενικό ρίσκο. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής ενσωματώνονται σήμερα στο υπέρογκο «δημόσιο χρέος» που η Ελλάδα συνεχίζει να πληρώνει με τυπικά ή άτυπα μνημόνια και συμφωνίες με τους δανειστές.

 Ειλικρινής και… χαμένος

Οφείλει κανείς να ομολογήσει ότι ο μόνος πρωθυπουργός, που υπήρξε στην ΔΕΘ σχετικά ειλικρινής ήταν… ντόπιος.

Ο «σαλονικιός» Κώστας Καραμανλής ήταν αυτός που στην 74η ΔΕΘ του 2009 παραδέχθηκε ότι δυσκολεύθηκε ιδιαίτερα να οδηγήσει την χώρα στις εκλογές της ίδιας χρονιάς. Όπως είπε «η απόφασή μου να ζητήσω νωπή λαϊκή εντολή δεν ήταν εύκολη». Είχε μάλιστα ασκήσει κριτική στο ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου (του… «λεφτά υπάρχουν» και του Καστελόριζου μετέπειτα) λέγοντας πως«ενόψει της διεθνούς κρίσης το μόνο που κάνει το ΠΑΣΟΚ είναι  να μοιράζει υποσχέσεις».

Δήλωσε επίσης ότι «εμείς έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι περιστάσεις είναι εξαιρετικά κρίσιμες» και «πρέπει να πάρουμε τις δύσκολες αποφάσεις». Φυσικά όπως όλοι γνωρίζουμε έχασε – πανηγυρικά- τις επερχόμενες εκλογές.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

xatsidakis-vouli.jpg

Επιπλέον ιδιώτες στη ΔΕΗ, κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων και ιδιωτικοποίηση του ΔΕΔΔΗΕ είναι τα επόμενα βήματα της κυβέρνησης της ΝΔ μετά τις πρώτες τιμολογιακές κινήσεις που σηματοδότησαν την επιβάρυνση των λαϊκών καταναλωτών στο πλαίσιο των επιπτώσεων από την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας που υλοποίησαν όλες οι κυβερνήσεις.

«Να την καταστήσουμε ελκυστική στους υποψήφιους επενδυτές» δηλώνει για τη ΔΕΗ ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης στην εφημερίδα «Καθημερινή» και εξηγεί ότι το σχέδιο της ΝΔ είναι να μετατραπεί η επιχείρηση και σε εργαλείο για την είσοδο επιχειρηματικών ομίλων στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Αναφέρει πως οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης στοχεύουν «στην εξέρευση κεφαλαίων που, μεταξύ άλλων, θα επιτρέψουν στη ΔΕΗ, είτε μόνη της είτε βασικά σε συνεργασία με άλλους ενεργειακούς παίκτες να μπει δυναμικά στις ΑΠΕ». Για αυτό το λόγο δηλώνει ότι «δρομολογείται η μερική ιδιωτικοποίηση του ΔΕΔΔΗΕ».

Λουκέτο σε λιγνιτικές μονάδες

Επιβεβαιώνει την απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει λιγνιτικές μονές εντός του 2020 λέγοντας πως «αποσύρονται βαθμιαία ορισμένες λιγνιτικές μονάδες» και για τους εργαζόμενους αναφέρει ότι «προωθούνται στοχευμένες εθελούσιες έξοδοι για να μειωθεί το κόστος της επιχείρησης». Προσθέτει ότι το κλείσιμο «θα ξεκινήσει από τις μονάδες Αμύνταιο Ι και ΙΙ, συνολικής ισχύος 600MW, και τη μονάδα Μεγαλόπολη ΙΙΙ, ισχύος 300 MW». Προσθέτει ότι «η απόσυρση θα προχωρήσει πριν το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2020».

Προαναγγέλλει νομοσχέδιο τον Οκτώβριο για «την πλήρη συμμόρφωση της Ελλάδας στις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας» και θα περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την απαλλαγή τις ΔΕΗ από τους περιορισμούς των πρώην ΔΕΚΟ.

Πώληση περιουσιακών στοιχείων της ΛΑΡΚΟ

Οι κινήσεις του υπουργείου δεν περιορίζονται μόνο στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Κ. Χατζηδάκης δηλώνει πως στόχος της κυβέρνησης είναι η πώληση μέρους της περιουσίας της ΛΑΡΚΟ, δηλώνοντας ότι ετοιμάζεται "λύση" «νομικώς αποδεκτή αλλά και ταυτόχρονα ελκυστική για όσους επενδυτές θα ήθελαν να αγοράσουν περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας».

Επίσης αναφέρει ότι το επόμενο διάστημα θα προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ και του ΔΕΣΦΑ και θα γίνει νέος διαγωνισμός για την πώληση μετοχών των ΕΛΠΕ σε συνεννόηση με τον όμιλο «Λάτση».

πηγη: 902.gr

 

Παρασκευή, 06 Σεπτεμβρίου 2019 09:12

Η Johnson & Johnson έκανε τους Αμερικάνους ναρκομανείς!

Γράφτηκε από τον

ada34cd2101afafaba465aad112ee3c1_S.jpg

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πολύ, μα πολύ σοβαρή υπόθεση αποδεικνύεται η υγεία για να την διαχειρίζονται οι φαρμακευτικές εταιρείες! Αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από την ιστορικής σημασίας απόφαση που έλαβε το δικαστήριο της Οκλαχόμας τη Δευτέρα 26 Αυγούστου, εναντίον της φαρμακευτικής εταιρείας Johnson & Johnson.

Η απόφαση θεωρείται ήδη σταθμός επειδή για πρώτη φορά ονοματίζει τους ενόχους της κρίσης υγείας που κατά κοινή κι επίσημη ομολογία αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ. Η κρίση αυτή δεν προέρχεται από την απειλή της καθολικής υγειονομικής περίθαλψης, όπως υποστήριζε το σύμπλεγμα ιδιωτικών ασφαλιστικών, φαρμακευτικών και εταιρειών παροχής νοσοκομειακής ή πρωτοβάθμιας υγείας∙ είναι το μαύρο τρίγωνο της ιδιωτικής υγείας στις ΗΠΑ που έχει στερήσει από τον αμερικανικό λαό το δικαίωμα στην καθολική υγειονομική περίθαλψη. Η κρίση προκλήθηκε, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό ώστε πλέον να γίνεται λόγος για «καταστροφή της εθνικής δημόσιας υγείας», από τις ιδιωτικές φαρμακευτικές εταιρείες. Μάλιστα, πολύ πριν το δικαστήριο της Οκλαχόμας κρίνει ένοχη την Johnson & Johnson, δύο άλλες εταιρείες που παράγουν οπιοειδή φάρμακα, η Purdue και η Teva, ήρθαν σε εξωδικαστικό συμβιβασμό και δέχτηκαν να καταβάλλουν 270 και 85 εκ. δολ. αντίστοιχα. Ο στόχος τους ήταν να αποφύγουν το δημόσιο στιγματισμό, που θα έφερνε μια δικαστική διαμάχη όπως αυτή με την πολυεθνική Johnson & Johnson, που ξεκίνησε στις 28 Μαΐου 2019 και τελείωσε στις 15 Ιουλίου 2019, με την εξέταση 42 μαρτύρων και πολλών εκατοντάδων πειστηρίων. Έπονται δε κι άλλες, καθώς εκκρεμούν περισσότερες από 2.000 προσφυγές εναντίον φαρμακευτικών στις ΗΠΑ για οπιούχα φάρμακα.

Η απόφαση εναντίον της Johnson & Johnson αποτελεί κόλαφο. Εισαγωγικά αναφέρει ότι «τα μέρη συμφωνούν πως η Οκλαχόμα υποφέρει από κρίση που σχετίζεται με οπιούχα». Κι ακολουθούν τα τεκμήρια: «Τα μέρη συμφωνούν ότι από το 1994 ως το 2006 οι πωλήσεις των συνταγογραφημένων οπιούχων τετραπλασιάστηκαν και από το 2011 ως το 2015 περισσότεροι από 2.100 πολίτες της Οκλαχόμας πέθαναν από ακούσια συνταγογράφηση υπερβολικής δόσης οπιούχων. Ήταν αδιαμφισβήτητο πώς το 2015, περισσότερα από 326 εκ. χάπια οπιούχων χορηγήθηκαν στους κατοίκους της Οκλαχόμας, αρκετά ώστε κάθε ενήλικας να πάρει 110 χάπια»! Από τον «πυρετό του οπίου» δε γλίτωσαν ούτε τα νεογέννητα μωρά!!!

Η κρίση του οπίου δεν είναι υπόθεση μόνο της Οκλαχόμας. Στις 29 Μαρτίου 2017, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ίδρυσε επιτροπή επιφορτισμένη με το έργο Αντιμετώπισης του Εθισμού στα Ναρκωτικά και στην Κρίση του Οπίου. (Για όποιον δεν κατάλαβε η Johnson & Johnson  και μερικές ακόμη φαρμακευτικές μετέτρεψαν τους  Αμερικάνους σε ναρκομανείς!) Η ίδρυση της σχετικής επιτροπής, που πραγματοποιήθηκε από τον λευκό Οίκο εκ των υστέρων και μόνο όταν όλες οι τακτικές υποβάθμισης και αποσιώπησης του θέματος είχαν αποτύχει, έφερε στην επιφάνεια τις δραματικές διαστάσεις που είχε λάβει το θέμα. Η χρήση των οπιοειδών φαρμάκων εξελίχθηκε σε μάστιγα με τη χρήση των πιο επιθετικών τεχνικών μάρκετινγκ που περιελάβανε ακόμη και τη δημοσίευση άρθρων σε εξειδικευμένα επιστημονικά περιοδικά που ως «ερευνητικό συμπέρασμα» είχαν την διαβεβαίωση ότι τα οπιοειδή φάρμακα δεν ευθύνονται για εθισμό. «Άλλοι οδοί περιλάμβαναν γεύματα και παρουσιάσεις όπου γιατροί μιλούσαν σε άλλους γιατρούς, με τη συνεργασία συμβαλλόμενων συμβουλευτικών και ακαδημαϊκών ομάδων που αναλάμβαναν σεμινάρια, συμπόσια και συνέδρια. Όλες αυτές οι διαφορετικές προσπάθειες στόχευαν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των γιατρών στη συνταγογράφηση και να αυξήσουν τα κέρδη από τα οπιοειδή», τονίζει η απόφαση του δικαστηρίου. Αναφέρεται επίσης ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες είχαν επινοήσει και εισάγει τον όρο «ψευδοεθισμός» για να πείσουν τους γιατρούς ότι οι ασθενείς που ζητούσαν όλο και μεγαλύτερη δόση οπιούχων φαρμάκων δεν έπασχαν από εθισμό αλλά από ελλιπή θεραπεία κι ότι η λύση ήταν η συνταγογράφηση όλων και μεγαλύτερων δόσεων…

Παρά τα παραπάνω ωστόσο, η δικαστική απόφαση υπολειπόταν σημαντικά των προσδοκιών που είχαν δημιουργηθεί ακόμη και κατά τη διάρκεια των 33 ημερών που διήρκεσε η συνεδρίαση, με την πολιτική αγωγή να απαρτίζεται από δικηγόρους που είχαν προσωπικές εμπειρίες εθισμού στα ναρκωτικά, με γιους, συνεργάτες και φίλους να υποκύπτουν στα οπιούχα φάρμακα. Το πρόστιμο, ύψους 572 εκ. δολ., που επιδικάστηκε στην Johnson & Johnson θεωρήθηκε τόσο χαμηλό που η μετοχή της μειώθηκε ανεπαίσθητα μόνο κατά 1,44%, οδηγώντας την στα 129,64 δολ. Το πρόστιμο στην Johnson & Johnson, που τα τελευταία χρόνια έχει υποστεί αλλεπάλληλες καταδίκες για την επικινδυνότητα των προϊόντων που παράγει, δεν είναι ψίχουλα μόνο σε σχέση με τα 81,6 δις. δολ. πωλήσεων της εταιρείας το 2018. Το ποσό είναι αστείο κι ως προς το αρχικό αίτημα της Πολιτείας για 17 δισ. δολ. που με βάση εκτιμήσεις αντιστοιχεί στη θεραπεία που πρέπει να αναλάβουν όσοι υπέστησαν κάθε είδους ζημιά από τα οπιούχα φάρμακα της για τα επόμενα 20 χρόνια. Με το ετήσιο κόστος να ανέρχεται στα 893 εκ. δολ. γίνεται κατανοητό ότι το πρόστιμο της Johnson & Johnson δεν αντιστοιχεί ούτε καν στις ετήσιες δαπάνες αποκατάστασης του κακού που προκάλεσε!

Ο εθισμός μιας ολόκληρης κοινωνίας στα οπιούχα φάρμακα δείχνει πόσο επικίνδυνες είναι οι ιδιωτικές φαρμακευτικές εταιρείες καθώς δρουν με αποκλειστικό γνώμονα το κέρδος, Σε αυτό το βωμό, αποδεδειγμένα πλέον, δε διστάζουν να θυσιάσουν την υγεία ενός λαού, να τους μετατρέψουν σε ναρκομανείς μόνο και μόνο για να δουν την τιμή της μετοχής τους και τα μερίσματα να αυξάνονται.

Ένα μικρό μόνο δείγμα του ανθρωποφαγικού καπιταλισμού του 21ου αιώνα…

Πηγή: Νέα  Σελίδα - kommon.gr

venizelosartv3_2.jpg

H έκθεση της Επιτροπής που διερεύνησε το ατύχημα - Η φωτιά ξεκίνησε από την ηλεκτρική εγκατάσταση φορτηγού-ψυγείου - Πού οφείλεται η γρήγορη επέκτασή της

 
Βραχυκύκλωμα στην ψυκτική εγκατάσταση φορτηγού-ψυγείου το οποίο έπαιρνε ρεύμα από την εγκατάσταση του πλοίου, είναι η αιτία της πυρκαγιάς που ξέσπασε στις 28 Αυγούστου του 2018 στο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Από την πυρκαγιά είχαν καταστρεφεί πολλά φορτηγά και ΙΧ αυτοκίνητα που βρίσκονταν στο γκαράζ του πλοίου, ενώ και το ίδιο είχε υποστεί πολύ σοβαρές ζημιές.
 
Μάλιστα η Πυροσβεστική επιχειρούσε επί μέρες καθώς η πρόσβαση στο χώρο του γκαράζ ήταν πολύ δύσκολη αλλά και επίφοβη καθώς το πλοίο είχε πάει κλίση από τα νερά και μπορεί και να βυθιζόταν.

Στην έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η Ελληνική Υπηρεσία Διερεύνησης Ναυτικών Ατυχημάτων και Συμβάντων (ΕΛ.Υ.Δ.Ν.Α.), αναφέρεται επίσης ότι «ως αποτέλεσμα του ανωτέρω βραχυκυκλώματος ήταν η φωτιά να επεκταθεί ραγδαία στα παρακείμενα φορτηγά οχήματα που βρίσκονταν στο συγκεκριμένο χώρο, κυρίως λόγο των κοντινών αποστάσεων κατά την φόρτωσής τους, της απουσίας πυράντοχης προστασίας των καλυμμάτων αυτών, και του εύφλεκτου φορτίου τους (ξυλεία, πλαστικά, είδη γενικού εμπορίου κτλ). Λόγω της συνεχής λειτουργιάς του συστήματος Drencher, της αποτελεσματικής ψύξης των παρακείμενων χώρων και της άμεσης επέμβασης της πυροσβεστικής Υπηρεσίας η φωτιά δεν επεκτάθηκε σε άλλους χώρους του πλοίου»


 
Ολόκληρη η έκθεση έχει ως εξής:

«Το υπό Ελληνική Σημαία Ε/Γ–Ο/Γ «ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Ν.Χ. 20, ολικής χωρητικότητας 25.230,68 κ.ο.χ., κατασκευάστηκε το 1992 στην Πολωνία. Κατά τη χρονική περίοδο του ατυχήματος το πλοίο δραστηριοποιείτο στην δρομολογιακή γραμμή Πειραιάς – Χανιά – Πειραιάς.

 Την 28η Αυγούστου 2018 και περί ώρα 23:41, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης προγραμματισμένου δρομολογίου από λιμένα Πειραιά προς λιμένα Χανίων, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο αριστερό πρωραίο τμήμα του Γκαράζ Νο3 (χώρος φόρτωσης οχημάτων), στη θαλάσσια περιοχή 10 ν.μ ανατολικά της ν. Ύδρας.

Ιστορικό ναυτικού ατυχήματος

 
Την ημέρα του ατυχήματος το Ε/Γ–Ο/Γ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» είχε αποπλεύσει περί ώρα 22:00, από τον λιμένα του Πειραιά, με 875 επιβάτες, 81 Φ/Γ, 155 ΙΧ επιβατηγά οχήματα, 3 λεωφορεία, 34 δίκυκλα και 140 μέλη πληρώματος. Περί ώρα 23:41 και ενώ βρισκόταν εν πλω, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο χώρο φόρτωσης οχημάτων (Γκαράζ Νο3) και ενώ έπλεε σε στίγμα φ:37°24 ́9 Β και λ:023°46 ́6 Α, 10 ν.μ περίπου ανατολικά της ν. Ύδρας.

Το πλοίο διέκοψε το προγραμματισμένο του ταξίδι και πλέοντας αυτοδύναμα, συνοδεία πλωτών σκαφών Λ.Σ-ΕΛ.ΑΚΤ, ρυμουλκών, Ε/Γ-Ο/Γ καθώς και φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού, επέστρεψε εις τον λιμένα Πειραιά περί την 03:55 την 29/08/2018, όπου και ξεκίνησε η επιχείρηση εκκένωσης των επιβατών. Η διαδικασία ασφαλούς αποβίβασης των επιβατών ολοκληρώθηκε περί την 06:40 υπό τις συντονισμένες προσπάθειες του πληρώματος και την συνδρομή στελεχών Λιμενικού και Πυροσβεστικού Σώματος καθώς και υπαλλήλων Οργανισμού Λιμένος Πειραιά.

Η πυρκαγιά εντός του γκαράζ Νο3 αντιμετωπίστηκε αρχικά από το πλήρωμα του πλοίου με το κλείσιμο των πυροφρακτών και την διακοπή του εξαερισμού και ακολούθως με την ενεργοποίηση του μόνιμου συστήματος καταιονισμού (DRENCHER) στους χώρους των γκαράζ Νο3 και Νο5.

Επίσης με την ρίψη νερού στους παρακείμενους διαδρόμους των χώρων ενδιαιτήσεων, στο γκαράζ Νο5 και στον εξωτερικό περίβλημα του πρωραίου τμήματος των ενδιαιτήσεων (καθρέπτης), με σκοπό την ψύξη τους και την αποτροπή επέκτασης της πυρκαγιάς. Μετά τον κατάπλου του πλοίου στον λιμένα Πειραιά, συνεχίστηκαν οι προσπάθειες κατάσβεσης της πυρκαγιάς με την συνδρομή στελεχών και οχημάτων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Η επιχείρηση κατάσβεσης διήρκησε συνολικά πέντε (05) ημέρες και ολοκληρώθηκε βραδινές ώρες της 2ας Σεπτεμβρίου 2018.

H απομάκρυνση των φορτηγών και ΙΧ οχημάτων άρχισε περί ώρα 18:00 της 29ης Αυγούστου 2018 και ολοκληρώθηκε περί ώρα 01:45 της 03ης Σεπτεμβρίου 2018. Η κατάσβεση της πυρκαγιάς καθώς και η απομάκρυνση των οχημάτων από το Ε/Γ-Ο/Γ «ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» εξελίχτηκε σε χρονοβόρα διαδικασία κυρίως λόγο της επικινδυνότητας εξαιτίας του ιδιαιτέρως υψηλού θερμικού φορτίου που αναπτύχθηκε στους χώρους εκδήλωσής της (περί τους 500οC) αλλά και της περιορισμένη πρόσβασης στου χώρους των γκαράζ του πλοίου.

Συγκεκριμένα, η στοιβασία οχημάτων και φορτηγών σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους και η έκλυση πυκνών καπνών λόγο του είδους του φορτίου που μετάφεραν (εύφλεκτα υλικά, πλαστικά, ξύλινα προϊόντα),κατά διαστήματα κατέκλυζε τον χώρο φόρτωσης με αποτέλεσμα την μείωση της ορατότητας. Δεδομένης της συνεχούς κατάσβεσης των χώρων της πυρκαγιάς με θαλασσινό νερό, από την συνεχή λειτουργιά του συστήματος Drencher,κυρίως στο χώρο της εστίας της πυρκαγιάς, προκλήθηκε αριστερή κλίση (περίπου 4-50).

Ως εκ τούτου ρυμουλκά ασφάλειας λιμένα συνέδραμαν στην προσπάθεια συγκράτησης του πλοίου στον προβλήτα, ενώ, σε συνεννόηση με την Πυροσβεστική, αποφασίστηκε η διάνοιξη οπών στην αριστερή πλευρά του πλοίου πάνω από την ίσαλο γραμμή με σκοπό την αποστράγγιση των υδάτων κατάσβεσης και την αποκατάσταση της ευστάθειάς του.

Παράλληλα δόθηκε εντολή στη Λιμενική Αρχή και στον φορέα διαχείρισης του λιμένα να εφαρμοστεί το σχέδιο έκτακτης ανάγκης προς αποφυγή τυχόν ρύπανσης και προληπτικά τοποθετήθηκε πλωτό φράγμα πέριξ του πλοίου.

Τελικά το πλοίο αναχώρησε ρυμουλκούμενο την 04η Σεπτεμβρίου 2018 με προορισμό την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος προς αποκατάσταση των προκληθείσων ζημιών.

Αρχική Εστία της Πυρκαγιάς

Διενεργήθηκε αυτοψία και έλεγχοι στον πρωραίο αριστερό χώρο του γκαράζ Νο 3 όπου εκδηλώθηκε και εξαπλώθηκε η πυρκαγιά και ειδικότερα στην ηλεκτρολογική εγκατάσταση παροχής ρεύματος στα φορτηγά ψυγεία (ηλεκτρικοί πίνακες, ρευματοδότες, ηλεκτρικές ασφάλειες) καθώς και σε συγκεκριμένα φορτηγά ψυγεία. Από τα μέχρι και σήμερα συλλεχθέντα στοιχεία, η διερεύνηση επικεντρώνεται στην πρόκληση βραχυκυκλώματος στην ψυκτική εγκατάσταση φορτηγού ψυγείου, η οποία λειτουργούσε κατά την διάρκεια του ταξιδίου μέσω του δικτύου παροχής ηλεκτρικού ρεύματός του πλοίου. Ως αποτέλεσμα του ανωτέρω βραχυκυκλώματος ήταν η φωτιά να επεκταθεί ραγδαία στα παρακείμενα φορτηγά οχήματα που βρίσκονταν στο συγκεκριμένο χώρο, κυρίως λόγο των κοντινών αποστάσεων κατά την φόρτωσής τους, της απουσίας πυράντοχης προστασίας των καλυμμάτων αυτών, και του εύφλεκτου φορτίου τους (ξυλεία, πλαστικά, είδη γενικού εμπορίου κτλ).

Λόγω της συνεχής λειτουργιάς του συστήματος Drencher, της αποτελεσματικής ψύξης των παρακείμενων χώρων και της άμεσης επέμβασης της πυροσβεστικής Υπηρεσίας η φωτιά δεν επεκτάθηκε σε άλλους χώρους του πλοίου.

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ:

Για τον προσδιορισμό των αιτιών που οδήγησαν στο υπό διερεύνηση πολύ σοβαρό ναυτικό ατύχημα διεξάγεται ανάλυση των συγκεντρωθέντων στοιχείων, με σκοπό τον προσδιορισμό των παραγόντων που συνετέλεσαν στο ατύχημα.

ΤΕΛΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ:

Μετά την ολοκλήρωση της έκθεση διερεύνησης, σχέδιο αυτής θα αποσταλεί προς τα ενδιαφερόμενα μέρη με σκοπό τη διατύπωση απόψεων και σχολίων κατά τα οριζόμενα στον Κανονισμό 1286/2011/ΕΕ».
πηγη: protothema.gr
Σελίδα 912 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή