Δεν είναι τυχαίο που τα πρώτα πράγματα που αναζητάει ένας καπνιστής με το που ανοίγει τα μάτια του το πρωί είναι καφές και τσιγάρο, όπως αποκαλύπτει νέα επιστημονική έρευνα από τις ΗΠΑ.

Ερευνητές του University of Florida ανακάλυψαν ότι το τσιγάρο και ο καφές πάνε πακέτο το πρωί, διότι ουσίες που περιέχει το δημοφιλές ρόφημα ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της έλλειψης νικοτίνης, που δημιουργήθηκε στον οργανισμό κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Η ερευνητική ομάδα του καθηγητή Φαρμακολογίας Roger Papke πειραματίστηκε στο εργαστήριο με κύτταρα τα οποία έφεραν στην επιφάνειά τους τον υποδοχέα της νικοτίνης των ανθρώπινων εγκεφαλικών κυττάρων. Εφαρμόζοντας πάνω στα κύτταρα υγρό διάλυμα από καβουρδισμένους κόκκους καφέ, κατάφεραν να απομονώσουν δύο ουσίες του καφέ, οι οποίες έχουν καταπραϋντική επίδραση στους υποδοχείς νικοτίνης.

Οι ερευνητές εξηγούν ότι, όταν οι καπνιστές κοιμούνται, οι υποδοχείς της νικοτίνης γίνονται όλο και πιο ευερέθιστοι εξαιτίας της έλλειψης νικοτίνης. Γι’ αυτό μόλις ξυπνούν οι θεριακλήδες, το πρώτο πράγμα που επιζητούν είναι να κάνουν τσιγάρο. Παράλληλα, νιώθουν έντονη ανάγκη να καταναλώσουν καφέ, διότι οι δύο ουσίες του καφέ που απομόνωσαν οι ερευνητές κάνουν λιγότερο ευερέθιστους τους υποδοχείς νικοτίνης στον εγκέφαλό τους.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι καπνιστές με το που πίνουν τον πρώτο τους καφέ νιώθουν να φεύγει γρηγορότερα ο εκνευρισμός από την έλλειψη τσιγάρου. Ταυτόχρονα, απολαμβάνουν περισσότερο το κάπνισμα, διότι απαιτείται μικρότερη ποσότητα νικοτίνης από τα τσιγάρα για να «ικανοποιηθεί» και να πάψει να είναι ευαίσθητος ο υποδοχέας της νικοτίνης.

Πηγή: olympia.gr

Η ακρίβεια, η αισχροκέρδεια, η κερδοσκοπία στην Ελλάδα καλπάζει!

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΕΛΚΑ (Iνστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών) οι τιμές βασικών προιόντων στη χώρα μας φτάνει να είναι μεγαλύτερη έως και 107% (!) από την τιμή στην οποία πωλούνται τα ίδια προιόντα σε άλλες ευρωπαικές χώρες.

Ο πίνακας (από ΕφΣυν) εδω:

Πηγή: imerodromos.gr

Κάρλα: Η λίμνη της Ελλάδας που αναγεννήθηκε από το μηδέν - Πώς την αποξήραναν τη δεκαετία του '60 και στις αρχές του αιώνα αποφασίστηκε να την αναβιώσουν! - Δείτε φωτογραφίες και βίντεο

Δεν αποτελεί συνηθισμένο γεγονός οι λίμνες να… αναβιώνουν από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά κάτι τέτοιο συνέβη στην λίμνη Κάρλα στη Θεσσαλία μετά τις καταστροφικές πλημμύρες, εκτοπίζοντας από την πρώτη θέση ως η μεγαλύτερη στην Ελλάδα τη λίμνη Τριχωνίδα που βρίσκεται στην Αιτωλοακαρνανία.

Συγκεκριμένα, η κακοκαιρία Daniel εκτός από τις καταστροφές που προκάλεσε άλλαξε κατά πολύ και τη γεωγραφία της περιοχής όπως φάνηκε, ενώ από τα αξιοπερίεργα είναι πως ο όγκος του νερού, «γιγάντωσε» τη λίμνη Κάρλα, μία πολύπαθη λίμνη η οποία αν και άλλοτε ζωτικής σημασίας για την περιοχή, αποφασίστηκε να αποξηρανθεί, κάτι που άλλαξε από τις αρχές του 2000 όταν ελήφθη η απόφαση για την αναγέννησή της!

Όπως αναφέρει η σελίδα στο Facebook «Η γεωγραφία είναι πολύ κουλ» η φωτογραφία από τον ευρωπαϊκό δορυφόρο Sentinel 3, τραβηγμένη στις 16/9/2023 δείχνει το μέγιστο μέγεθος της λίμνης Κάρλας στις 16 Σεπτεμβρίου με το μέγεθός της να ξεπερνά την λίμνη Τριχωνίδα.

Αποκαλυπτικές είναι και οι δορυφορικές απεικονίσεις από την εξέλιξη των πλημμυρισμένων εκτάσεων στην περιοχή της Μαγνησίας και πιο συγκεκριμένα στη Λίμνη Κάρλα, όπως καταγράφηκαν από τον αμερικανικό δορυφόρο Landsat-8. Στο παρακάτω βίντεο παρουσιάζεται η εξέλιξη των πλημμυρισμένων εκτάσεων στην περιοχή της λίμνης Κάρλας, από την κακοκαιρία «Daniel» που έπληξε με ιδιαίτερη σφοδρότητα την Θεσσαλία.

Για την ιστορία η λίμνη Τριχωνίδα είναι κατανεμημένη στην εδαφική έκταση των Δήμων Θέρμου και Αγρινίου, με έκταση 96,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. 

Η ιστορία της λίμνης Κάρλας

Η λίμνη Κάρλα στη Λάρισα η οποία παλιότερα ονομαζόταν και Βοιβηίδα έχει μια παράξενη ιστορία μιας και αρχικά είχε αποξηρανθεί εσκεμμένα. Η λίμνη βρισκόταν νοτιοανατολικά της Λάρισας, κοντά στις βόρειες πλαγιές του Πηλίου, στα όρια των Νομών Λαρίσης και Μαγνησίας.

Ήταν κοντά στο 1960 όταν αποφασίστηκε να αποξηρανθεί καθώς προκαλούσε προβλήματα στις αγροτικές καλλιέργειες. Πιο συγκεκριμένα με τις βροχοπτώσεις δημιουργούνταν από την λίμνη Κάρλα πλημμύρες στις γεωργικές καλλιέργειες που ήταν πέριξ αυτής. ενώ ορισμένες βαλτώδεις εκτάσεις γύρω της προκαλούσαν την έντονη παρουσία εντόμων.

Tον Αύγουστο του 1962 άρχισαν οι αποξηραντικές εργασίες με μια σήραγγα μήκους 10.150 μέτρων. Η αποστράγγιση κράτησε ενάμιση χρόνο. Όταν ξεκίνησε η διαδικασία θεωρήθηκε ένα από τα σπουδαιότερα έργα για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας, καθώς εξασφαλίστηκαν 80.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης στους αγρότες.

Η σταδιακή όμως πτώση της υπόγειας υδροφορίας και η απώλεια της παραλίμνιας χλωρίδας, προειδοποιούσε για την αρχή μιας καταστροφής. Όπως αναφέρει στην σελίδα του ο Φορέας Διαχείρισης Κάρλας (Ν.Π.Ι.Δ. που συστάθηκε το 2003) :

Το 1959 ανατέθηκε μελέτη από το υπουργείο Γεωργίας για την αξιοποίηση της πεδιάδας της Κάρλας με δεδομένα την κατασκευή ταμιευτήρα 64.700 στρεμμάτων, σήραγγας και τάφρων πεδινών υδάτων. Η λίμνη θα χρησιμοποιούνταν για άρδευση με αρδευτικά κανάλια και θα τροφοδοτούνταν με νερά του Πηνειού.

Αντί αυτού όμως τελικά κατασκευάστηκε σήραγγα για την ολοκληρωτική εκκένωση της λίμνης που άρχισε τον Ιανουάριο του 1957 και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβρη του 1962. Με την αποξήρανση της λίμνης φάνηκαν οι τρομακτικές επιπτώσεις.

Οι επιπτώσεις ήταν περιβαλλοντικές αλλά και κοινωνικές:

Ραγδαία πτώση της υπόγειας υδροφορίας

Εισχώρηση του θαλάσσιου μετώπου στον ευρύτερο χώρο της περιοχής της Κάρλας

Ρύπανση και επιπτώσεις στο κλειστό Παγασητικό κόλπο και εμφάνιση φυτοπλαγκτού

Εμφάνιση ρηγμάτων μεγάλου βάθους και καταστροφή κτισμάτων

Επιπτώσεις στην πανίδα και στην χλωρίδα της περιοχής

Καταστροφή γεωτρήσεων και ξήρανση πηγών μεταξύ των οποίων και η Υπέρεια Κρήνη στο Βελεστίνο<

Αλλαγές στο μικροκλίμα της περιοχής

Αδυναμία υδροδότησης πόλεων και οικισμών

Έτσι πλέον στις αρχές της τωρινής χιλιετίας αποφασίστηκε το πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα έργο αναδημιουργίας της λίμνης.

Τον Δεκέμβριο του 2010 άρχισε η άντληση νερού από τον ποταμό Πηνειό, ενώ όταν τεθούν σε πλήρη λειτουργία τα πέντε αντλιοστάσια του Πηνειού θα τροφοδοτούν τη λίμνη με 14 κυβικά μέτρα νερού το δευτερόλεπτο.

Όμως, τον Οκτώβριο του 2013 εντοπίστηκαν εκατοντάδες νεκρά ψάρια στην επιφάνεια της λίμνης. Η λίμνη αναδημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2018 με 80 εκατ. κ.μ νερό και φιλοξενεί 13 είδη ψαριών και 180 είδη πουλιών.

Τελικά αναγεννήθηκε μέσω συγκεκριμένων ενεργειών που έγιναν όχι ωστόσο στο αρχικό της μέγεθος μιας και κάποτε έφτανε περίπου τα 190 χιλιάδες στρέμματα και το βάθος της έφτανε τα 5 μέτρα περίπου. Κατά τη διάρκεια των έργων για την αναγέννησή της ήρθαν στο φως και διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα.

Πηγή: protothema.gr

Η πολλαπλή κρίση και τα αδιέξοδα που πλήττουν τον καπιταλισμό σήμερα οδηγούν τα αστικά επιτελεία να απαξιώνουν τη σύγχρονη εργατική τάξη και τις επαναστατικές της δυνατότητες. Με μια σειρά κριτηρίων, επιχειρούν να την εμφανίσουν μειούμενη, συρρικνωμένη και αδύναμη. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Ο καπιταλισμός του 21ου αιώνα, παρά την αναιμική και ταυτόχρονα άκρως αντιλαϊκή ανάπτυξη που σημειώνει, επιβεβαιώνει ότι έχει πλέον απολέσει τη δυνατότητα δυναμικής ανάπτυξης άλλων ιστορικών περιόδων. Αδυνατεί να υπερκεράσει αποφασιστικά τη δομική κρίση του 2008, ενώ νέες κρίσεις τον πλήττουν ταυτόχρονα, όπως η πανδημία του Covid-19, η περιβαλλοντική και η ενεργειακή κρίση, η ακραία και επικίνδυνη όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και πολέμων. Η ανέχεια, η ανεργία, η πτώση του βιοτικού επιπέδου, αποδεικνύονται πάγιο γνώρισμα για την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού.

Αυτή η στασιμότητα, η κρίση, τα παρακμιακά φαινόμενα, ανησυχούν την οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πνευματική ηγεσία του. Αν και έχει κυριαρχήσει η ανιστόρητη άποψη ότι ο καπιταλισμός και η αστική δημοκρατία αποτελούν αιώνια πραγματικότητα, τα πολιτικά και ιδεολογικά επιτελεία της αστικής τάξης επιδιώκουν να απαξιώσουν τις επαναστατικές δυνατότητες της εργατικής τάξης ως ιδεοληψία των μαρξιστών. Σύμφωνα με τα αστικά επιτελεία, αυτή έχει συρρικνωθεί σε περιορισμένη μειοψηφία, που αδυνατεί βέβαια να επωμιστεί την αποστολή της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού.

Η «εξαφάνιση» της εργατικής τάξης, ενώ υπηρετεί και εμπνέεται από τα συμφέροντα και την ανάγκη αναπαραγωγής και διαιώνισης του καπιταλισμού, συνδέεται αντικειμενικά με τομές στη διάρθρωση και εξέλιξη της καπιταλιστικής οικονομίας, τις οποίες η αστική τάξη ερμηνεύει με κριτήριο το ταξικό συμφέρον της. Έτσι, σύμφωνα μ’ αυτή τη λογική, τα στρώματα πνευματικοχειρωνακτικής εργασίας που εμπλουτίζουν την εργατική τους δύναμη με υψηλότερη ειδίκευση και τεχνική κατάρτιση και τα στρώματα κυρίως διανοητικής εργασίας που έχουν δημιουργικό ρόλο στην εργασία τους, χωρίς όμως να συμμετέχουν στον έλεγχο και τη διεύθυνση των εργατών, εντάσσονται στα μεσαία στρώματα. Αυτή η θέση συνδέεται με την αντίληψη ότι στην εργατική τάξη ανήκουν μόνο οι χειρώνακτες.

Σύμφωνα με τον Μαρξ, η εργατική τάξη χωρίζεται σε ενεργό και εφεδρικό στρατό. Ανάλογα με τον βαθμό απορρόφησης στα κέντρα της βιομηχανίας, οι εργάτες πότε απωθούνται και πότε πάλι προσελκύονται σε μεγαλύτερο αριθμό. Αυτά τα στρώματα του εφεδρικού στρατού, η αστική στατιστική δεν τα εντάσσει στην εργατική τάξη, έστω και με ιδιόμορφη σχέση.

Άλλη βασική αντίληψη που αντιπαραθέτουν οι αστοί θεωρητικοί στη μαρξιστική αντίληψη για τις τάξεις είναι η θεωρία της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, σύμφωνα με την οποία καθοριστικό κριτήριο για την κοινωνική θέση δεν είναι η σχέση με τα μέσα παραγωγής, αλλά διαφορετικά κριτήρια. Οι αντιλήψεις για τη διαστρωμάτωση χρησιμοποιούν ποικιλία κριτηρίων. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το κριτήριο του επαγγέλματος. Το επάγγελμα δεν μπορεί να είναι όμως ούτε το μοναδικό ούτε το κύριο κριτήριο για την ένταξη ενός ατόμου σε μία κοινωνική τάξη.

Ο κύριος λόγος είναι ότι οι επαγγελματικές ομάδες κατά κανόνα αποτελούν διαταξικά στρώματα, που περιλαμβάνουν άτομα τα οποία ανήκουν σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, όπως ο μηχανικός επιχειρηματίας, ο μηχανικός ελεύθερος επαγγελματίας (μικροαστός) και ο μισθωτός μηχανικός που ανήκει στην εργατική τάξη ή στα μισθωτά μεσαία στρώματα ανάλογα με τον ρόλο του στην παραγωγή.
Άλλα κριτήρια μη οικονομικού και κοινωνικού χαρακτήρα είναι οι διαφορές ατομικών ικανοτήτων με κύριους εκφραστές τον Παρέτο και τον Μόσκα (θεωρίες ελιτισμού). Σύμφωνα με τον Παρέτο υπάρχουν δύο στρώματα στον πληθυσμό: Το κατώτερο, ηθικά και διανοητικά στρώμα και το ανώτερο στρώμα (ελίτ), που διαιρείται σε δύο τμήματα, την κυβερνώσα και μη κυβερνώσα ελίτ. Σύμφωνα με τον Μόσκα, σε όλες τις κοινωνίες υπάρχουν δύο τάξεις: Η πρώτη που μονοπωλεί την εξουσία και η δεύτερη, πολυαριθμότερη, που κυβερνάται από την πρώτη. Αντιλήψεις για κοινωνική διαστρωμάτωση με κυρίαρχες ελίτ διατύπωσαν και ο Μίχελς, ο Μπότομορ, o Μπέρνχαμ και άλλοι.

"Η μεσαία τάξη παρουσιάζεται ως η πλειοψηφούσα κοινωνική ομάδα, μεταξύ των πολύ πλουσίων και των πολύ φτωχών"

Ιδιαίτερα δημοφιλής στην αστική τάξη, τους πολιτικούς και τους ιδεολόγους της, είναι η θεωρία της μεσαίας τάξης. Τα κριτήρια ένταξης σε αυτήν δεν είναι σαφή και συγκεκριμένα. Βασικό κριτήριο ένταξης θεωρείται το εισόδημα, χωρίς να ορίζεται έστω κατά προσέγγιση το ύψος του. Έτσι, στις ανεπτυγμένες χώρες η μεσαία τάξη παρουσιάζεται ως η πλειοψηφούσα κοινωνική ομάδα, που κατατάσσεται μεταξύ των πολύ πλουσίων και των πολύ φτωχών. Ομοίως, και η επέκταση των μεγάλων μετοχικών εταιρειών, που προσελκύουν όλο και περισσότερους μετόχους μικροαποταμιευτές για να συμμετέχουν στα κέρδη των επιχειρήσεών τους. Έτσι, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η μεσαία τάξη διαρκώς αυξάνεται και ότι προς αυτήν την τάση κινείται η σύγχρονη κοινωνία.

Η πραγματικότητα της κρίσης που δεν πλήττει μόνο τους φτωχούς, αλλά και τους προσδιοριζόμενους ως μεσαία τάξη προκαλεί ανησυχία και σε συστημικά έντυπα όπως η Καθημερινή που προειδοποιεί (23/4/2023): «τη μεσαία τάξη και τα μάτια μας». Σύμφωνα με την εφημερίδα οι κοινωνικές διαφορές τείνουν να εξαλειφθούν, διότι στις σύγχρονες, ιδίως στις προηγμένες, κοινωνίες υπάρχει διαρκής δήθεν ανοδική κοινωνική κινητικότητα της μεσαίας τάξης, που δεν πρέπει να ανακόπτεται. Επιπλέον, η εργατική τάξη μειώνεται και με το επιχείρημα ότι η υπεραξία παράγεται από τους άμεσους παραγωγούς των εμπορευμάτων όπως οι βιομηχανικοί εργάτες, και όχι από τους εμποροϋπαλλήλους, επί παραδείγματι, καθώς οι τελευταίοι δεν παράγουν, υποτίθεται, υπεραξία. Από την εργατική τάξη αποκλείουν και τους δημόσιους υπαλλήλους που θεωρούνται ότι αποτελούν ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία, ενώ ανάλογα με τη θέση τους (κατώτερη, μέση, ανώτερη) διαστρωματώνονται αντίστοιχα. Τέλος, το πρεκαριάτο, το οποίο από πολλούς προβάλλεται ως ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία, δεν είναι κατηγορία εκτός, αλλά εντός της εργατικής τάξης. Είναι εργαζόμενοι επισφαλείς, σε αέναη μετάβαση από τη μία εργασία στην άλλη, με μισθούς πείνας, συχνά χωρίς ασφάλιση, φορείς και θύματα μιας άκρας ελαστικοποίησης της εργασίας, που προωθεί μαζικά ο σύγχρονος καπιταλισμός.Ο καπιταλισμός του 21ου αιώνα, παρά την αναιμική και ταυτόχρονα άκρως αντιλαϊκή ανάπτυξη που σημειώνει, επιβεβαιώνει ότι έχει πλέον απολέσει τη δυνατότητα δυναμικής ανάπτυξης άλλων ιστορικών περιόδων. Αδυνατεί να υπερκεράσει αποφασιστικά τη δομική κρίση του 2008, ενώ νέες κρίσεις τον πλήττουν ταυτόχρονα, όπως η πανδημία του Covid-19, η περιβαλλοντική και η ενεργειακή κρίση, η ακραία και επικίνδυνη όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και πολέμων. Η ανέχεια, η ανεργία, η πτώση του βιοτικού επιπέδου, αποδεικνύονται πάγιο γνώρισμα για την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού.
Αυτή η στασιμότητα, η κρίση, τα παρακμιακά φαινόμενα, ανησυχούν την οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πνευματική ηγεσία του. Αν και έχει κυριαρχήσει η ανιστόρητη άποψη ότι ο καπιταλισμός και η αστική δημοκρατία αποτελούν αιώνια πραγματικότητα, τα πολιτικά και ιδεολογικά επιτελεία της αστικής τάξης επιδιώκουν να απαξιώσουν τις επαναστατικές δυνατότητες της εργατικής τάξης ως ιδεοληψία των μαρξιστών. Σύμφωνα με τα αστικά επιτελεία, αυτή έχει συρρικνωθεί σε περιορισμένη μειοψηφία, που αδυνατεί βέβαια να επωμιστεί την αποστολή της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού.

Η «εξαφάνιση» της εργατικής τάξης, ενώ υπηρετεί και εμπνέεται από τα συμφέροντα και την ανάγκη αναπαραγωγής και διαιώνισης του καπιταλισμού, συνδέεται αντικειμενικά με τομές στη διάρθρωση και εξέλιξη της καπιταλιστικής οικονομίας, τις οποίες η αστική τάξη ερμηνεύει με κριτήριο το ταξικό συμφέρον της. Έτσι, σύμφωνα μ’ αυτή τη λογική, τα στρώματα πνευματικοχειρωνακτικής εργασίας που εμπλουτίζουν την εργατική τους δύναμη με υψηλότερη ειδίκευση και τεχνική κατάρτιση και τα στρώματα κυρίως διανοητικής εργασίας που έχουν δημιουργικό ρόλο στην εργασία τους, χωρίς όμως να συμμετέχουν στον έλεγχο και τη διεύθυνση των εργατών, εντάσσονται στα μεσαία στρώματα. Αυτή η θέση συνδέεται με την αντίληψη ότι στην εργατική τάξη ανήκουν μόνο οι χειρώνακτες.

Σύμφωνα με τον Μαρξ, η εργατική τάξη χωρίζεται σε ενεργό και εφεδρικό στρατό. Ανάλογα με τον βαθμό απορρόφησης στα κέντρα της βιομηχανίας, οι εργάτες πότε απωθούνται και πότε πάλι προσελκύονται σε μεγαλύτερο αριθμό. Αυτά τα στρώματα του εφεδρικού στρατού, η αστική στατιστική δεν τα εντάσσει στην εργατική τάξη, έστω και με ιδιόμορφη σχέση.

Άλλη βασική αντίληψη που αντιπαραθέτουν οι αστοί θεωρητικοί στη μαρξιστική αντίληψη για τις τάξεις είναι η θεωρία της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, σύμφωνα με την οποία καθοριστικό κριτήριο για την κοινωνική θέση δεν είναι η σχέση με τα μέσα παραγωγής, αλλά διαφορετικά κριτήρια. Οι αντιλήψεις για τη διαστρωμάτωση χρησιμοποιούν ποικιλία κριτηρίων. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το κριτήριο του επαγγέλματος. Το επάγγελμα δεν μπορεί να είναι όμως ούτε το μοναδικό ούτε το κύριο κριτήριο για την ένταξη ενός ατόμου σε μία κοινωνική τάξη.

Ο κύριος λόγος είναι ότι οι επαγγελματικές ομάδες κατά κανόνα αποτελούν διαταξικά στρώματα, που περιλαμβάνουν άτομα τα οποία ανήκουν σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, όπως ο μηχανικός επιχειρηματίας, ο μηχανικός ελεύθερος επαγγελματίας (μικροαστός) και ο μισθωτός μηχανικός που ανήκει στην εργατική τάξη ή στα μισθωτά μεσαία στρώματα ανάλογα με τον ρόλο του στην παραγωγή.
Άλλα κριτήρια μη οικονομικού και κοινωνικού χαρακτήρα είναι οι διαφορές ατομικών ικανοτήτων με κύριους εκφραστές τον Παρέτο και τον Μόσκα (θεωρίες ελιτισμού). Σύμφωνα με τον Παρέτο υπάρχουν δύο στρώματα στον πληθυσμό: Το κατώτερο, ηθικά και διανοητικά στρώμα και το ανώτερο στρώμα (ελίτ), που διαιρείται σε δύο τμήματα, την κυβερνώσα και μη κυβερνώσα ελίτ. Σύμφωνα με τον Μόσκα, σε όλες τις κοινωνίες υπάρχουν δύο τάξεις: Η πρώτη που μονοπωλεί την εξουσία και η δεύτερη, πολυαριθμότερη, που κυβερνάται από την πρώτη. Αντιλήψεις για κοινωνική διαστρωμάτωση με κυρίαρχες ελίτ διατύπωσαν και ο Μίχελς, ο Μπότομορ, o Μπέρνχαμ και άλλοι.

Ιδιαίτερα δημοφιλής στην αστική τάξη, τους πολιτικούς και τους ιδεολόγους της, είναι η θεωρία της μεσαίας τάξης. Τα κριτήρια ένταξης σε αυτήν δεν είναι σαφή και συγκεκριμένα. Βασικό κριτήριο ένταξης θεωρείται το εισόδημα, χωρίς να ορίζεται έστω κατά προσέγγιση το ύψος του. Έτσι, στις ανεπτυγμένες χώρες η μεσαία τάξη παρουσιάζεται ως η πλειοψηφούσα κοινωνική ομάδα, που κατατάσσεται μεταξύ των πολύ πλουσίων και των πολύ φτωχών. Ομοίως, και η επέκταση των μεγάλων μετοχικών εταιρειών, που προσελκύουν όλο και περισσότερους μετόχους μικροαποταμιευτές για να συμμετέχουν στα κέρδη των επιχειρήσεών τους. Έτσι, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η μεσαία τάξη διαρκώς αυξάνεται και ότι προς αυτήν την τάση κινείται η σύγχρονη κοινωνία.

Η πραγματικότητα της κρίσης που δεν πλήττει μόνο τους φτωχούς, αλλά και τους προσδιοριζόμενους ως μεσαία τάξη προκαλεί ανησυχία και σε συστημικά έντυπα όπως η Καθημερινή που προειδοποιεί (23/4/2023): «τη μεσαία τάξη και τα μάτια μας». Σύμφωνα με την εφημερίδα οι κοινωνικές διαφορές τείνουν να εξαλειφθούν, διότι στις σύγχρονες, ιδίως στις προηγμένες, κοινωνίες υπάρχει διαρκής δήθεν ανοδική κοινωνική κινητικότητα της μεσαίας τάξης, που δεν πρέπει να ανακόπτεται. Επιπλέον, η εργατική τάξη μειώνεται και με το επιχείρημα ότι η υπεραξία παράγεται από τους άμεσους παραγωγούς των εμπορευμάτων όπως οι βιομηχανικοί εργάτες, και όχι από τους εμποροϋπαλλήλους, επί παραδείγματι, καθώς οι τελευταίοι δεν παράγουν, υποτίθεται, υπεραξία. Από την εργατική τάξη αποκλείουν και τους δημόσιους υπαλλήλους που θεωρούνται ότι αποτελούν ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία, ενώ ανάλογα με τη θέση τους (κατώτερη, μέση, ανώτερη) διαστρωματώνονται αντίστοιχα. Τέλος, το πρεκαριάτο, το οποίο από πολλούς προβάλλεται ως ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία, δεν είναι κατηγορία εκτός, αλλά εντός της εργατικής τάξης. Είναι εργαζόμενοι επισφαλείς, σε αέναη μετάβαση από τη μία εργασία στην άλλη, με μισθούς πείνας, συχνά χωρίς ασφάλιση, φορείς και θύματα μιας άκρας ελαστικοποίησης της εργασίας, που προωθεί μαζικά ο σύγχρονος καπιταλισμός.

Πηγή: prin.gr

Τα γυαλιά ηλίου που φοράει -σχεδόν πάντα- ο Τζο Μπάιντεν έχουν συνδεθεί με διάφορους μύθους. Όλοι έχουν να κάνουν με την ικανότητα του να λειτουργεί στο επίπεδο που αρμόζει σε έναν πρόεδρο των ΗΠΑ.

Τα κενά ή αδιάθετα καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας αντιπροσωπεύουν το 22,9% του συνόλου σημειώνοντας μικρή αύξηση από πέρυσι (22,4%). Ωστόσο, σε σημαντικό μέρος τους γίνονται εργασίες ανακαίνισης ή μετατροπής σε τουριστικά καταλύματα. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν και καταστήματα μεγάλων ιδιοκτησιών και κτίρια που αναμένουν αποφάσεις των επενδυτών.

Τα πιο πολλά κενά ή αδιάθετα καταστήματα εντοπίζονται στις στοές (Σοφοκλέους, Αριστείδου, Λέκκα, Σταδίου) και στις οδούς Σταδίου, Αθηνάς και Αιόλου, που αποτελούν «άξονες επικοινωνίας» μεταξύ Συντάγματος και Ομόνοιας. Αυτό προκύπτει από την έρευνα για τις χρήσεις γης στην εμπορική καρδιά της πρωτεύουσας, που πραγματοποίησε φέτος, για δεύτερη χρονιά, ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Όπως σημείωσε ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, Σταύρος Καφούνης, «γνωρίζουμε πως χωρίς σωστά δεδομένα είναι αδύνατος ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και η σωστή στόχευση από την τοπική αυτοδιοίκηση και το κράτος, αλλά και αδύνατη η λήψη σωστών αποφάσεων για τη ανάληψη επιχειρηματικού ρίσκου. Επόμενος στόχος μας είναι να διευρυνθεί η καταγραφή και να καλύψει όλες τις τοπικές αγορές της Αθήνας και, γιατί όχι, όλης της χώρας».

Από την πλευρά του, ο πρύτανης του ΟΠΑ, Δημήτρης Μπουραντώνης, είπε: «Η στρατηγική σημασία της έρευνας θα βοηθήσει στην κατανόηση των αλλαγών της αγοράς και αποτελεί κρίσιμο εργαλείο για τις στρατηγικές αποφάσεις προσαρμογής στην σύγχρονη οικονομία των επιχειρήσεων λιανικής και χονδρικής πώλησης προϊόντων και υπηρεσιών».

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, πολλά ακίνητα παραμένουν κλειστά σε κτίρια με ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες ή αναμένοντας τις κινήσεις των επενδυτών, ενώ η διάσωση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και της φυσιογνωμίας του ιστορικού κέντρου περνάει μέσα από την οικονομική αναβίωση του. Το εμπόριο, όπως υπογραμμίστηκε, μπορεί να διασώσει τοπόσημο, διατηρητέα κτίρια και ιστορικές γειτονιές, «κι αυτό είναι το μόνο μοντέλο που διεθνώς έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό και βιώσιμο».

Το εμπορικό κέντρο της Αθήνας προσφέρει μεγαλύτερη ποικιλία προϊόντων και αγοραστικές επιλογές από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα (malls), ενώ παράλληλα η εμπειρία του καταναλωτή εμπλουτίζεται με το μοναδικό ιστορικό βίωμα και την ατμόσφαιρα της πόλης και μάλιστα, η ιστορικότητα και η βιωσιμότητα της περιοχής επιβάλλουν τη διατήρηση της εμπορικότητας σε συνδυασμό με την αρμονική ανάπτυξη άλλων χρήσεων, όπως η εστίαση και η φιλοξενία.

Γενικότερα, σύμφωνα με την έρευνα, στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας οι δύο κυριότερες χρήσεις είναι η λιανική πώληση ειδών ένδυσης και υπόδησης (16,2%) και η παροχή υπηρεσιών εστίασης και διασκέδασης (14,4%). Υπάρχει μεγάλη ποικιλία καταστημάτων λιανικού εμπορίου που καλύπτουν ευρύτατο φάσμα αγοραστικών αναγκών, ενώ σε ό,τι αφορά στα καταστήματα εστίασης, παρουσιάζουν βραδύτερο κύκλο ζωής από άλλες χρήσεις. Νέα καταστήματα εστίασης ανοίγουν και υφιστάμενα κλείνουν με μεγαλύτερη συχνότητα.

Ορισμένες οδοί χαρακτηρίζονται από την υψηλότερη συγκέντρωση καταστημάτων της ίδιας κατηγορίας, η εντονότερη παρουσία ορισμένων εμπορικών κλάδων προσδίδει θεματικό περιεχόμενο και ιδιαίτερο χρώμα σε οδούς του εμπορικού τριγώνου ενώ ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται και στις επιχειρήσεις εστίασης και ψυχαγωγίας.

Οι εμπορικές χρήσεις που εντοπίζονται να βρίσκονται σε αποδρομή είναι τα εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας σε Περικλέους και Κολοκοτρώνη, εργαλεία, υλικά κατασκευών, οικιακός εξοπλισμός στην οδό Αθηνάς, ενώ θεματική εμπορική περιοχή που δεν υπάρχει πλέον είναι η οδός Δραγατσανίου για τις ηλεκτρικές συσκευές και στις θεματικές εμπορικές περιοχές που επιβιώνουν είναι τα είδη κιγκαλερίας στην οδό Βίσσης, η ένδυση, υπόδηση και αξεσουάρ στην οδό Ερμού και στην Αγίου Μάρκου και η ένδυση, υπόδηση, υφάσματα, λευκά είδη στην οδό Νικίου.

Ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών με βάση την έρευνα, επισημαίνει ότι το θεματικό εμπόριο χρειάζεται κίνητρα για να διασωθεί καθώς η διάσωση των θεματικών εμπορικών περιοχών «είναι σημαντική από ιστορικής, πολιτιστικής και κοινωνικής πλευράς» ενώ υπογραμμίστηκε ότι υπάρχει διάχυση οικονομικής ωφέλειας από την λειτουργία του θεματικού εμπορίου.

Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, προτείνεται προσοχή στους άξονες Σταδίου, Αιόλου και Αθηνάς, η εμπορική και τουριστική αξιοποίηση των εμπορικών τοποσήμων και ιστορικών κτιρίων και η ποσόστωση για τις άδειες ΚΥΕ και για την κατάληψη του δημόσιου χώρου από τραπεζοκαθίσματα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: efsyn.gr

Και τα μαθήματα από αυτήν… εν μέσω γενικής σιωπής από τα ελληνικά (και διεθνή) ΜΜΕ.

Οι Αρμένιοι του Ναγκόρνο-Καραμπάχ πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς προς τη «μητέρα-πατρίδα» Αρμενία

Εν μέσω γενικής σιωπής από τα ελληνικά (και διεθνή) ΜΜΕ, οι Αρμένιοι του Ναγκόρνο-Καραμπάχ πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς προς τη «μητέρα-πατρίδα» Αρμενία, εγκαταλείποντας ιστορικά τους εδάφη. Πρόκειται για μια δραματική, ιστορική στιγμή για ένα λαό, ο οποίος υπήρξε θύμα γενοκτονίας στο παρελθόν. Μετά από μόλις μία ημέρα συγκρούσεων, εγκαταλειμμένη πλήρως από την Αρμενία και από κάθε εξωτερική βοήθεια, η αυτοαποκαλούμενη «Δημοκρατία του Αρτσάχ» παραδόθηκε στο Αζερμπαϊτζάν με την ηγεσία της να επιλέγει να αποφύγει περαιτέρω αιματοχυσία.

Τα γεγονότα στον Καύκασο, όπως πολλές φορές έχουμε αναλύσει έχουν πολύ μεγάλη σημασία για τις περιφερειακές και παγκόσμιες εξελίξεις δεδομένου ότι τοποθετούνται στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας αλλά και της πιθανής εμπλοκής του Ιράν. Εξηγείται έτσι η προσπάθεια των ΗΠΑ -εν πολλοίς πετυχημένη- να προκαλέσουν ρήγματα στη σχέση Ρωσίας-Αρμενίας αλλά και το άγχος της Μόσχας να μην ανοίξει με κανένα τρόπο ένα ευρύτερο μέτωπο στην περιοχή.

Επιπλέον όμως, είναι και εξόχως διδακτικά. Για όλες τις χώρες και ιδίως για εμάς. Γιατί υπέστησαν οι Αρμένιοι αυτήν την εθνική καταστροφή;

Πρώτον, επαναπαύθηκαν στη νίκη και στο «παγωμένο» καθεστώς της σύγκρουσης που είχε προηγηθεί πριν από 30 χρόνια. Η νίκη της αρμενικής πλευράς των αρχών της δεκαετίας του ’90 είχε επιτευχθεί έναντι ενός πρόχειρα συγκροτημένου αζερικού στρατού, με τους δύο εμπολέμους να κατέχουν οπλοστάσιο σοβιετικού τύπου. Έκτοτε, το Αζερμπαϊτζάν αξιοποιώντας τους πλουτοπαραγωγικούς του πόρους εξοπλίστηκε με σύγχρονο οπλισμό (κυρίως με drones και πυραύλους) από την Τουρκία, το Ισραήλ και τη Ρωσία, ενώ η Αρμενία ολιγώρησε δραματικώς.

Όταν ξέσπασε ο πόλεμος δύο χρόνια πριν, οι αρμενικές δυνάμεις ηττήθηκαν συντριπτικώς και αναγκάστηκαν να δεχτούν υποχωρήσεις στο Ναγκόρνο- Καραμπάχ. Επρόκειτο για την αρχή του τέλους, η οποία σφραγίστηκε από το γεγονός ότι τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν, η αρμενική ηγεσία δεν έκανε τίποτα για να προετοιμάσει τις ένοπλες δυνάμεις της για ένα νέο πόλεμο. Καμία «παγωμένη» σύγκρουση δεν παραμένει «παγωμένη» για πάντα και καμία σύγκρουση δεν αναζωπυρώνεται με τους τρόπους του παρελθόντος. Εκείνος από τους εμπολέμους που δεν προετοιμάζεται εμπράκτως για διαφορετικά σενάρια, θα ηττηθεί.

Δεύτερον, η Αρμενία παραγνώρισε τα προφανή σημάδια της αλλαγής της ισορροπίας ισχύος. Μέχρι και το 2005, τα ποσά σε επίπεδο αμυντικών δαπανών μεταξύ των δύο κρατών βρίσκονταν σε μια σχετική εγγύτητα (λιγότερα από μισό δις για κάθε κράτος). Έκτοτε, οι διαφορές αυξήθηκαν με τρόπο εκθετικό, φτάνοντας σε συγκεκριμένες χρονιές να είναι ακόμα και επταπλάσιες υπέρ του Αζερμπαϊτζάν. Οι εξοπλισμοί κάθε χώρας τόσο από πλευράς από μεγέθους όσο και είδους αποτελούν ενδείξεις του πού αποσκοπεί. Αν επιλέγεις στις διεθνείς σχέσεις να παραγνωρίζεις τα σημάδια, η πραγματικότητα θα σε εκδικηθεί.

Τρίτον, μετά την αρχική της νίκη, η Αρμενία δεν αξιοποίησε κατά κανένα τρόπο την επιτυχία της. Δεν ενσωμάτωσε το Αρτσάχ, ούτε παγίωσε καθ’ οιονδήποτε την ύπαρξή του. Δε δημιούργησε κανένα νομικό έρεισμα υπεράσπισης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ούτε και αποπειράθηκε να δεσμεύσει τους συμμάχους της, στην υπεράσπισή του.

Τέταρτον, η Αρμενία επέλεξε ένα άλμα στο κενό πριν χρόνια στην εσωτερική της πολιτική ζωή. Ένας «νέος», «άφθαρτος», φιλοδυτικός (φίλος διαφόρων ευαγών ιδρυμάτων της καπιταλιστικής Δύσης) «αδιάφθορος» πολιτικός διεκδίκησε μέσα από μια «έγχρωμη» κινητοποίησητην ηγεσία της Αρμενίας και την πήρε. Όπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, η Δύση, δηλαδή η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ θα έκαναν την Αρμενία παράδεισο με τα λεφτά τους ή τουλάχιστον θα έδιναν στους Αρμένιους τη δυνατότητα να μεταναστεύσουν στον «περιποιημένο κήπο» του Μπορέλ.

Ο Πασινιάν ήταν και παραμένει άνθρωπος σε αποστολή: να διαλύσει τη σχέση Αρμενίας και Ρωσίας. Την ίδια στιγμή κατά την οποία ουσιαστικώς εγκατέλειπε τη συμμαχία με τη Ρωσία κέρδιζε από τις ΗΠΑ δηλώσεις και επισκέψεις αξιωματούχων, οι οποίες είναι πολύ χρήσιμες για χαρτοπόλεμο αλλά καθόλου, για πραγματικό πόλεμο. Μάλιστα, πλέον ούτε δηλώσεις υποστήριξης φτάνουν από τις ΗΠΑ (βλ. δηλώσεις Κίρμπι) αλλά οι συνήθεις ίσες αποστάσεις. Έφτασε μάλιστα ο Πασινιάν, στο σημείο να καταγγέλλει τη Ρωσία γιατί δε διέσωσε το Αρτσάχ ενώ ο ίδιος όχι μόνο σφύριζε αδιάφορα αλλά έδειχνε και δείχνει με κάθε τρόπο ότι θέλει να το ξεφορτωθεί. Αν κάποιοι έχουν εκκενωθεί αυτό συμβαίνει λόγω Ρώσων, οι οποίοι κατά τα λοιπά, φυσικά και δε θα πολεμήσουν αντί της Αρμενίας για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Θα περιμένουν να πέσει ο Πασινιάν από τους συμπατριώτες του και ίσως μετά να κινηθούν με κάποιον τρόπο, όχι φυσικά για να ξεκινήσουν πόλεμο με το Αζερμπαϊτζάν (τουλάχιστον όχι άνευ ετέρου λόγου).Με άλλα λόγια, καλή η επικοινωνία αλλά το να εμπιστεύεσαι σε τέτοιες διεθνοπολιτικές «γειτονιές», πολιτικά πρόσωπα, εμφανώς πρακτορεύοντα συμφέροντα ξένων δυνάμεων (και μάλιστα των ΗΠΑ) αποδεικνύεται από επικίνδυνο έως τραγικό.

Πέμπτον, ο Πασινιάν είχε εν πολλοίς δίκιο όταν υποστήριξε ότι είναι λάθος για μια χώρα να βασίζεται σε μια μόνο ξένη δύναμη. Το λάθος του Πασινιάν έγκειται στο πού έδωσε την έμφαση σε αυτή τη φράση. Αντί να επικεντρώνεται στην ανάγκη να μη βασίζεται το κράτος του σε ξένες δυνάμεις, αυτός εννοεί ότι δεν πρέπει να στηρίζεται σε ένα κράτος αλλά σε περισσότερα. Στην πράξη δε, ούτε αυτό πρεσβεύει. Τη μετάβαση από μια συμμαχία-πατρωνία σε μια άλλη υποστηρίζει, με το δεύτερο πάτρωνα μάλιστα να είναι χειρότερος καθότι κείται μακράν και δεδομένου ότι έχει ισχυρότερα συμφέροντα στους εχθρούς της Αρμενίας. Με άλλα λόγια, αντί να φτιάξει μια ισχυρή Αρμενία, ο Πασινιάν ως κατευθυνόμενος από ξένα συμφέροντα και τυχοδιώκτης οδήγησε τη χώρα του σε μια πατρωνία χωρίς κανένα αντίκρισμα.

Ο λαός του σήμερα πληρώνει την πολιτική του με έναν ιστορικό ξεριζωμό. Ο ίδιος ο Πασινιάν και το κατεστημένο το οποίο τον υποστηρίζει νομίζει ότι θυσιάζοντας το Αρτσάχ κερδίζει την ειρήνη με το Αζερμπαϊτζάν και περισσότερα κεφάλαια για τη χώρα του (ή και ίσως για έναν πιο στενό κύκλο γύρω του). Πρόκειται για συνταγή καταστροφής. Η Αρμενία θα καταστεί απολύτως εκβιάσιμη και χειραγωγούμενη από το Αζερμπαϊτζάν και μια σειρά ακόμα κρατών.

Είναι εντυπωσιακό και άκρως ανησυχητικό πόσα κοινά μπορεί να εντοπίσει κανείς με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ένα πολιτικό κατεστημένο που πρακτορεύει συμφέροντα των ΗΠΑ. Άνοιγμα της ψαλίδας με την Τουρκία σε μια σειρά κρισίμων μεγεθών, με κυριότερο ίσως το μέγεθος της αμυντικής βιομηχανίας μας ως προς τη δική τους. Την εχθρότητά μας προς τη Ρωσία παρότι είναι τόσο σημαντική για τα εθνικά μας συμφέροντα. Τις ανέξοδες ρητορείες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τους εξοπλισμούς μας που υπηρετούν τη στρατηγική των ΗΠΑ για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Την ανάδειξη απίθανων τυχοδιωκτών στην εσωτερική πολιτική ζωή. Έναν ηγέτη- εκπρόσωπο ενός κατεστημένου, ο οποίος γαντζώνεται στην καρέκλα του, ενώ ο λαός του βυθίζεται.

Μια «παγωμένη» σύγκρουση με την οποία το κατεστημένο θέλει να ξεμπερδεύει και για μια τυχόν αναθέρμανση της οποίας, ουδόλως προετοιμάζεται. Όχι, η κατάστασή μας δεν είναι ίδια με της Αρμενίας ή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ πολύ περισσότερο. Οι διαφορές είναι πολλές. Προσοχή όμως: τα μηνύματα είναι εδώ. Και όποιος τα υποτιμήσει θα πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα.

Πηγή: kosmodromio.gr

Ενημερώθηκε απογευματινές ώρες χθες, το Β’ Λιμενικό Τμήμα Ναυπηγείων Ελευσίνας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ελευσίνας, για τον τραυματισμό 37χρονου εργαζόμενου σε Δ/Ξ πλοίο, το οποίο ελλιμενίζεται σε πλωτή δεξαμενή των ναυπηγείων Ελευσίνας.

Ειδικότερα, ο ανωτέρω τραυματίστηκε στα δάχτυλα του αριστερού άνω άκρου του, κατά την εκτέλεση εργασιών και συγκεκριμένα κατά τη διαδικασία ανέλκυσης της σκάλας εργασίας με τον γερανό.

Στη συνέχεια, ο 37χρονος διεκομίσθη με ασθενοφόρο όχημα στο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας ”ΘΡΙΑΣΙΟ”, για περαιτέρω ιατρική περίθαλψη.

Από την οικεία Λιμενική Αρχή που διενεργεί την προανάκριση, συνελήφθησαν ο Πλοίαρχος του εν λόγω Δ/Ξ πλοίου, ο τεχνικός ασφαλείας, καθώς και ο εργολάβος-εργοδότης της εταιρείας και ο χειριστής του γερανού.

Πηγή: e-nautilia.gr

Οι ευεργετικές ιδιότητες του σταφυλιού ήταν γνωστές από την αρχαιότητα. Αναφορές στο σταφύλι θα βρούμε ακόμα και στα Ομηρικά Έπη.

Οι βιταμίνες, τα μέταλλα, τα αντιοξειδωτικά και όλα τα στοιχεία που περιέχει το σταφύλι (το βιολογικό σταφύλι) βοηθούν στη σωστή λειτουργία του οργανισμού, αφού του δίνουν απαραίτητα συστατικά.  Για να δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τα οφέλη που προσφέρει.

Καρδιά και κυκλοφορικό

Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει το σταφύλι προστατεύουν την καρδιά και τα αγγεία από διάφορες παθήσεις.  Στην προστασία αυτή συμβάλλουν και τα λιπαρά οξέα που περιέχονται στο σταφύλι, που κρατάνε τη χοληστερίνη σε χαμηλά επίπεδα.

Πεπτικό σύστημα

Οι φυτικές ίνες που περιέχει το σταφύλι βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου.  Βοηθούν επίσης να απαλλαγούμε από δυσπεψία και δυσκοιλιότητα καθώς και από αιμορροΐδες.  Τα φλαβονοειδή από την άλλη μεριά δρουν κατά του έλκους, βοηθώντας την επούλωση των πληγών.

Πνευματική διαύγεια

Τα φλαβονοειδή του σταφυλιού βοηθούν και τον εγκεφάλου παρέχοντάς του καλύτερη λειτουργία και διαύγεια.

Καρκίνος

Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι τα αντιοξειδωτικά που περιέχει το σταφύλι και τα προϊόντα που παράγονται από αυτό, βοηθούν στην προστασία από κάποιες μορφές καρκίνου όπως του εντέρου, του στήθους, του ήπατος και του δέρματος.

Αποτοξίνωση

Η ποσότητα καλίου που βρίσκεται στο σταφύλι το κάνει διουρητικό.  Έτσι βοηθά τον οργανισμό να μην κάνει κατακράτηση υγρών και ταυτόχρονα να αποβάλει τις τοξίνες που συσσωρεύονται.

Λοιμώξεις και Φλεγμονές

Το σταφύλι, όπως είπαμε παραπάνω, περιέχει φλαβονοειδή.  Μία από τις ιδιότητές τους είναι και να βοηθούν στη θεραπεία του οργανισμού από λοιμώξεις.  Άλλη μία ιδιότητα του σταφυλιού είναι να δρα και ως αντιφλεγμονώδες, αφού η ισταμίνη και η προσταγλανδίνη που ευθύνονται για τις φλεγμονές, δεν ελευθερωνονται.

Αλλεργία

Ακόμη και στις αλλεργίες φαίνεται να έχει ευεργετική δράση.  Πάσχοντες από διαφόρων ειδών αλλεργιών έχουν αναφέρει ότι χρησιμοποιώντας εκχύλισμα σταφυλιού ανακουφίστηκαν σημαντικά από τα συμπτώματα.

Γόνατα

Έρευνες γίνονται και για να αποδειχθεί η ευεργετική δράση και ο ρόλος του σταφυλιού στην οστεοαρθρίτιδα.  Ασθενείς με πόνους στα γόνατα λόγω οστεοαρθρίτιδας, δήλωσαν ότι είχαν σημαντική μείωση των πόνων αυτών με την καθημερινή κατανάλωση σταφυλιών.

Δέρμα και μαλλιά

Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει το σταφύλι έχουν αντιγηραντική δράση στο δέρμα και τα μαλλιά.  Βοηθούν το δέρμα να αποβάλει τις τοξίνες και να προστατεύσει την ελαστίνη και το κολλαγόνο.  Το αποτέλεσμα είναι ένα υγιές, λαμπερό και νεανικό δέρμα.  Η αποβολή τοξινών και υγρών βοηθάει και στην καταπολέμηση της κυτταρίτιδας.

Δίαιτα

Τα σταφύλια μπορούν άφοβα να καταναλωθούν και από όσους θέλουν να ακολουθήσουν κάποια δίαιτα για να αδυνατίσουν.  Είναι χαμηλό σε θερμίδες και τα σάκχαρα που περιέχει είναι φυτικά (φρουκτόζη).  Αν φάμε ένα τσαμπί σταφύλι μεσαίου μεγέθους θα πάρουμε γύρω στις 150 θερμίδες και θα αισθανόμαστε χορτάτοι.  Τις ίδιες περίπου θερμίδες θα δώσουν και δύο μεγάλα φρούτα, όπως ροδάκινα ας πούμε.

Πώς να διαλέξω σταφύλια;

Τα σταφύλια που θα βρείτε στην αγορά είναι τριών ειδών: λευκά, κόκκινα και μαύρα.  Ποιά ποικιλία θα διαλέξετε εξαρτάται από τα προσωπικά σας γούστα.  Κάποιες ποικιλίες έχουν χοντρή φλούδα ενώ υπάρχουν και ποικιλίες χωρίς κουκούτσια.

Κάτι που θα πρέπει να προσέχουμε όταν διαλέγουμε σταφύλια, είναι οι ρώγες να είναι μεν ώριμες, αλλά και σφιχτές και όταν σηκώνουμε το τσαμπί, ένα ελαφρύ τίναγμα δεν θα τις σκορπίσει.  Αυτό δείχνει ότι το σταφύλι είναι ώριμο αλλά όχι υπερβολικά ώστε να χάσει τις πολύτιμες πολυφαινόλες.  Κάτι ακόμα που θα πρέπει να προσέχουμε είναι το στέλεχος του σταφυλιού.  Αν αυτό είναι μαλακό ή υπάρχουν επάνω του ίχνη μούχλας, σημαίνει ότι είναι πάρα πολύ ώριμο ή ότι οι συνθήκες συντήρησής του δεν ήταν σωστές.

Πώς να απολαύσετε το  σταφύλι

Ένα από τα διασημότερα πιάτα του καλοκαιριού στην Μεσόγειο είναι το σταφύλι με τυρί. Συνδυάζοντας την γλυκύτητα του σταφυλιού με ένα αλμυρό τυρί της αρεσκείας σας, θα δημιουργήσετε μια μοναδική έκρηξη γεύσεων.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φέτα ή οποιοδήποτε αλμυρό τυρί (Brie, Camembert, γραβιέρα …) και καλό, βιολογικό σταφύλι. Απολαύστε το γεύμα σαν μεσημεριανό ή και βραδινό. Θα σας δώσει ενέργεια και πολλές βιταμίνες και αμινοξέα.

Και μία σύνοψη…

Το σταφύλι είναι γνωστό και καλλιεργείται από την αρχαιότητα.  Υπάρχουν τρεις κατηγορίες σταφυλιών: άσπρες, κόκκινες και μαύρες και από κάθε κατηγορία πολλές ποικιλίες.  Υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες για την οινοποιεία, για σταφιδοποίηση και για επιτραπέζια κατανάλωση.

Η διατροφική και θρεπτική αξία του σταφυλιού είναι τεράστια.  Είναι πολύ ωφέλιμο για τον οργανισμό μας, αφού περιέχει 12 από τα 16 πιο απαραίτητα στοιχεία που αυτός χρειάζεται.  Στο σταφύλι θα βρούμε πολλές βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά και άλλα θρεπτικά συστατικά.  Είναι ιδανικό για δίαιτα και αποτοξίνωση (διαβάστε περισσότερα για την σταφυλοθεραπεία).  Βοηθά στην πρόληψη πολλών ασθενειών και μπορεί να ανακουφίσει από πόνους.  Με τον τρόπο αυτό μπορεί να βελτιώσει και την ποιότητα της ζωής μας.

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ένας ειδικός της τεχνολογίας, προειδοποιώντας τους κατόχους τηλεφώνων Android για συγκεκριμένους ήχους οι οποίοι μπορεί να σημαίνουν ότι το ακουστικό του κινητού σας έχει παραβιαστεί.

Υπάρχουν άπειρες ενδείξεις ότι μια συσκευή έχει μολυνθεί από εγκληματίες του κυβερνοχώρου. Ειδικός στην εταιρεία κυβερνοασφάλειας Clario αποκάλυψε τι πρέπει να ελέγχετε στο κινητό σας. «24.000 κακόβουλες εφαρμογές για κινητά μπλοκάρονται κάθε μέρα», είπε χαρακτηριστικά η ειδικός IT Kateryna Hanko.

Επομένως, είναι σημαντικό για τους κατόχους τηλεφώνων Android να γνωρίζουν τα προειδοποιητικά σημάδια που υποδεικνύουν ότι έχουν χακαριστεί. Το πρώτο σημάδι είναι οι «απροσδόκητοι θόρυβοι κατά τη διάρκεια μίας κλήσης».

«Αν ακούτε μπιπ ή άλλους περίεργους θορύβους ενώ μιλάτε, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι κάποιος σας ηχογραφεί», σημείωσε η Kateryna. «Ωστόσο, αυτό θα μπορούσε απλώς να προκληθεί από το κακό σήμα», είπε.

Δεύτερον, πρέπει να ανησυχήσετε αν ακούτε ήχους όταν το τηλέφωνό σας δεν χρησιμοποιείται. «Έχετε παρατηρήσει το τηλέφωνό σας να κάνει μπιπ ή να κάνει θορύβους όταν δεν το χρησιμοποιείτε; Αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι κάποιος σας κατασκοπεύει. Το τηλέφωνό σας δεν πρέπει να κάνει θορύβους όταν είναι αδρανές (εκτός από τους ήχους ειδοποιήσεων, φυσικά)».

Άλλα προειδοποιητικά σημάδια μπορεί να περιλαμβάνουν την ασυνήθιστη εξάντληση της μπαταρίας ή την ξαφνική αύξηση στη χρήση δεδομένων που φαινομενικά δεν μπορεί να εξηγηθεί.

Επίσης, πρέπει να προσέξετε αν το τηλέφωνό σας έχει περίεργη συμπεριφορά. Για παράδειγμα, ενεργοποιείται και απενεργοποιείται μόνο του ή εμφανίζει εφαρμογές που δεν θυμάστε να έχετε εγκαταστήσει σε αυτό;

Όλες αυτές οι ενδείξεις θα μπορούσαν να είναι προειδοποιητικά σημάδια ότι έχετε εγκαταστήσει κακόβουλο λογισμικό. Ωστόσο, δεν σημαίνει 100% ότι έχει παραβιαστεί.

«Μια ασυνήθιστη συμπεριφορά θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι το τηλέφωνό σας έχει μολυνθεί», προειδοποίησε η ειδικός.

Και συνέχισε: «Δυστυχώς, κανένας από τους παραπάνω τρόπους δεν μπορεί να προσδιορίσει με σιγουριά εάν το τηλέφωνό σας έχει μολυνθεί με λογισμικό υποκλοπής (spyware). Ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξετε το κινητό σας είναι να χρησιμοποιήσετε έναν ανιχνευτή spyware για να βρείτε κρυφές εφαρμογές που είναι πιθανό να σας κατασκοπεύουν».

Εάν πιστεύετε ότι η συσκευή σας έχει παραβιαστεί, υπάρχουν και κάποια άλλα πράγματα που μπορείτε να κάνετε.

Δοκιμάστε να ενημερώσετε το τηλέφωνό σας με την πιο πρόσφατη έκδοση λογισμικού Android, καθώς με αυτόν τον τρόπο μπορεί να «κλείσουν» τις τρύπες ασφαλείας που χρησιμοποιούν οι χάκερ για να παγιδεύσουν τη συσκευή σας.
Επίσης, διαγράψτε τυχόν ύποπτες εφαρμογές που έχετε εγκαταστήσει πρόσφατα, καθώς αυτές μπορεί να είναι τελικά η αιτία των προβλημάτων σας.

Πηγή: enikos.gr