Δεν έχει περάσει ούτε βδομάδα από τις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του νέου Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και οι τριγμοί στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνεχίζονται αμείωτοι.

Οι δηλώσεις πρωτοκλασάτων στελεχών, βουλευτών και πρώην υπουργών για το πρόσωπο και την πολιτική επάρκεια του κ. Κασσελάκη καθώς και τις διαδικασίες ανάδειξής του , οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα είναι πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο να ζήσουν ως ξένοι κάτω από την ίδια στέγη, πολιτικό προσωπικό αλλά και μέλη του κόμματος που αριθμητικά τουλάχιστον εμφανίζονται σε δύο πλήρως διχοτομημένα στρατόπεδα. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι μπορεί μεν να εξελέγη ο κ. Κασσελάκης με το 56,69% των 135.000 μελών «του δίευρου», που ψήφισαν αλλά και η κα. Αχτσιόγλου έλαβε το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 43% αυτού του ενδεικτικού σώματος ψηφοφόρων. Χωρίς όμως να προσπερνάμε εύκολα ότι στις τελευταίες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έλαβε πάνω από 900.000 ψήφους, επομένως η ουσιαστική νομιμοποίηση του νέου Προέδρου «να τα αλλάξει όλα» (άρα σε ποια κατεύθυνση) σε κάθε περίπτωση ελέγχεται.

Το πράγμα θα χειροτερεύει δε αν επαναληφθούν και στο άμεσο μέλλον, τα αποτελέσματα των πρόσφατων και εν θερμώ θα λέγαμε δημοσκοπήσεων που είδαν αυτές τις μέρες τα φώτα της δημοσιότητας και οι οποίες δείχνουν ότι παρά το «ντόρο των εσωκομματικών εκλογών και του νέου αστέρα», δεν αναπτύχθηκε καμία δυναμική ούτε στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ούτε και στην κοινωνία. Παρόλη δηλαδή τη δημοσιότητα που έχει λάβει η ιδιότυπη (το λιγότερο) εμφάνιση του νέου Προέδρου, καμία αισιοδοξία και κυρίως κανένα ιδιαίτερο ρεύμα δεν έχει αναπτυχθεί στην κοινωνία υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Φούσκα ο αστέρας;

Αντίθετα τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων φέρουν τον ΣΥΡΙΖΑ στα ίδια ποσοστά με αυτά που πήρε στις πρόσφατες εκλογές, η διαφορά με τη ΝΔ παραμένει περίπου στα ίδια και το εκλογικό σώμα είναι περίπου διχασμένο ανάμεσα στην προοπτική διάσπασης ή όχι του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και μπροστά μας, σε λίγους μήνες επίκειται η μάχη των Ευρωεκλογών που θα αποτελέσει και τη Λυδία Λίθο της αποτελεσματικότητας της αλλαγής Προέδρου.

Βέβαια αυτά τα αποτελέσματα δεν ξενίζουν κάθε καλοπροαίρετο πολιτικό αναλυτή ή και δημοκρατικό πολίτη που άναυδος παρακολούθησε όλο το προηγούμενο διάστημα το «σκληρό μηχανισμό της Κουμουνδούρου», αυτόν, τον ελεγχόμενο από τον πρώην Πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα, να επιτίθεται με τουλάχιστον αήθη τρόπο σε κάθε μέλος ή στέλεχος επώνυμο ή ανώνυμο που τολμούσε να κρίνει τον τρόπο ανάδειξης ως υποψήφιου Προέδρου του κ. Κασσελάκη.

Μπορούμε φυσικά να δεχτούμε ότι επρόκειτο για τον ύστατο αγώνα επιβίωσης ενός στελεχικού δυναμικού του πιο παραδοσιακού ΣΥΡΙΖΑ, με αναφορές σε περασμένες ιστορικές περιόδους, αυτού του πριν τις αποτυχημένες (;) κεντροδεξιές διευρύνσεις, που τόσο πολύ ο κ. Τσίπρας θεωρούσε ως πανάκεια για την επαναφορά του στην πρωθυπουργία.

Γιατί πράγματι όσο νέος, πολιτικά είναι ο κ. Κασσελάκης με μέντορές του τους Παύλο Πολάκη, Νίκο Παππά, Θεοδώρα Τζάκρη, Δώρα Αυγέρη, Ευάγγελο Αντώναρο και τον ναύαρχο Αποστολάκη, άλλο τόσο άμοιροι ευθυνών για την δεξιά μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ και την σταδιακή ενσωμάτωσή του στο κυρίαρχο σύστημα και τον αμερικανικό παράγοντα, είναι ο Νίκος Φίλης, ο Γιώργος Σταθάκης και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος!

Κάπως δικαιολογείται ο κ. Γεροτζιάφας που δήλωσε ότι παρότι δεν είναι μέλος αποχωρεί από τον πολιτικό αυτό χώρο που ήταν υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές και λειτουργούσε ως ειδικός σε θέματα Υγείας, εφόσον όπως δήλωσε θεωρεί «πως ο Στέφανος Κασσελάκης εκπροσωπεί το Ακραίο Κέντρο» και δεν έχει καμία δουλειά μαζί του.

Επίσης παραιτήθηκε από μέλος του Σύριζα ο πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Ευρυπίδης Στεφάνου.

Από τις αντιδράσεις των επωνύμων στελεχών ενδεικτικά αναφέρουμε ότι:

Ο Κώστας Αρβανίτης, ευρωβουλευτής, δήλωσε ότι τελεί σε κατάσταση αναμονής εφόσον «σε μια ενδεχομένη μεγάλη αλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ από τον νέο πρόεδρο, με νέο όνομα και σήμα όπως ανέφεραν κάποιες πηγές, δεν θα έχει θέση σε μια τέτοια παράταξη».

Ο Νίκος Βούτσης δήλωσε πως «με κυνήγι μαγισσών για υπονομευτές Τσίπρα έφεραν τον Κασσελάκη σαν αντισυστημικό».

Ως πολιτικό casus belli χαρακτήρισε η Νίνα Κασιμάτη το ενδεχόμενο αντικατάστασής της στο Συμβούλιο της Ευρώπης από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανο Κασσελάκη.

Πληροφορίες της ιστοσελίδας Newsbomb.gr αναφέρουν ότι δεν είναι λίγοι οι «κεντρώοι» που διαφωνούν με τη νέα τάξη πραγμάτων που υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ και σκέφτονται να αποχωρήσουν. Μάλιστα, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι κάνουν σκέψεις για τη δημιουργία ενός «Πράσινου» οικολογικού κόμματος, το οποίο σύμφωνα με μετρήσεις που έχουν στα χέρια τους, θα μπορούσε να αποτελέσει έναν νέο παίχτη στην κεντροαριστερά.

Το διαδίκτυο δε έχει κατακλισθεί από φήμες που αναφέρουν ότι κοντά στον νέο Πρόεδρο βρίσκονται και δύο πρώην υπουργοί της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, ο Νίκος Κοτζιάς και ο Πάνος Καμμένος

«Δε με εκφράζει ο Κασσελάκης ως αρχηγός του κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς, σύμφωνα με το τελευταίο συνέδριο. Αύριο, αν αλλάξει αυτό, αλλάζουν και τα δεδομένα», τόνισε ο Πάνος Σκουρλέτης, ενώ ο πρώτος που έχει σηκώσει την παντιέρα της αριστερής αντίστασης είναι ο Στέφανος Τζουμάκας.

Ο κ. Αριστείδης Μπαλτάς τέλος δηλώνει: «Συνιστά ένα έλλειμμα γνώσης του κόμματος και τοποθέτησης επί του κόμματος, από τη μεριά του κ. Κασσελάκη. Δηλαδή, εμείς ξέρουμε ότι όταν εκλέγεται ένας Πρόεδρος, καλεί τη Γραμματεία, μέσω της Γραμματείας, κάνει τις προτάσεις του για αλλαγές, ας πούμε, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ή οπουδήποτε και από εκεί και πέρα προχωράμε κανονικά.

Εδώ υπάρχει ένα έλλειμμα. Τι εννοεί ο κύριος Κασσελάκης κόμμα. Ακούω διάφορα που λέει να συζητήσουμε τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ. Ακούω διάφορα από τον κύριο Αποστολάκη που λέει ότι περίπου είναι κάτι σαν “αποφασίζουμε και διατάζουμε“.

Τώρα όλοι αυτοί (όπως και οι της Ομπρέλας) περιμένουν το Συνέδριο του Νοεμβρίου που τους είχε τάξει ο πρώην Πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας για να καθορισθεί το νέο πολιτικό πρόγραμμα και πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ!

Ενώ ήδη ζητούν την τήρηση του καταστατικού, που όπως λένε παραβιάζεται καθημερινά, για σύγκλιση της Πολιτικής Γραμματείας πριν την σύγκλιση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που έχει ανακοινωθεί ήδη.

Διότι εκτός από τον αλεξιπτωτιστή που προσγειώθηκε στο κεφάλι τους με πρωτόγνωρο για τα πολιτικά ειωθότα των Δυτικών Δημοκρατιών Πρόεδρο, είναι και πρωτοφανές να εκλέγεις πρώτα Πρόεδρο και να διοργανώνεις Συνέδριο Πολιτικών Θέσεων σε δεύτερο χρόνο.

Αυτό το Συνέδριο περιμένει και ο Διονύσης Τεμπονέρας που κρατά στάση ήπιας αναμονής.

Τσίπρας ο πρώτος διδάξας του τακτικισμού

Εγώ πάλι θυμάμαι ένα άλλο Συνέδριο που είχε τάξει ο πρώην Πρόεδρος ο επιλεγόμενος και «άχαστος», που θα λάμβανε χώρα το Σεπτέμβριο του 2015 αμέσως μετά τα δραματικά γεγονότα εκείνου του καλοκαιριού και αντ’ αυτού κήρυξε αιφνιδιαστικά εκλογές για να τους πιάσει όλους στον ύπνο.

Όπερ και εγένετο. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία.

Ακόμα το «φυσάει και δεν κρυώνει» ο τότε Πρόεδρος της ΝΔ Ευάγγελος Μεϊμαράκης που οι κακές γλώσσες λένε ότι είχε τη ρητή διαβεβαίωση του Αλέξη Τσίπρα ότι δεν θα κηρύξει εκλογές μετά την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου με τις ψήφους της ΝΔ, μετά την καταψήφιση και την αποχώρηση από το ΣΥΡΙΖΑ της αριστερής αντιπολίτευσης των 35 βουλευτών.

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν μπορεί να επαναληφθεί διότι τις εκλογές τις ξανακέρδισε πριν λίγους μήνες η ΝΔ.

Μπορεί εύκολα όμως να αναβληθεί το συνέδριο μέχρις ότου ο νέος Πρόεδρος ελέγξει τους συμμετέχοντες και δείξει την έξοδο στους διαφωνούντες. Ο τέως Πρόεδρος μπορεί εύκολα να μεταβιβάσει την σχετική τεχνογνωσία στο νέο.

Στον αφρό της επικαιρότητας όμως δεν είναι οι πολιτικές θέσεις και προτάσεις του νέου Προέδρου, που ειρήσθω εν παρόδω «πέφτει από γκάφα σε γκάφα» εφόσον δεν έχει ακόμα αφομοιώσει τις θέσεις που πρέπει ή του έχουν πει πως είναι political correct να διατυπώνει.

Eίναι ο τρόπος ζωής του, η δίαιτά του, το γυμναστήριό του, ο σκύλος του, οι σεξουαλικές του προτιμήσεις και ο σύντροφός του.

Κασσελάκης: η χαρά του πρωινάδικου

Όταν όμως έχεις γίνει «η χαρά του πρωινάδικου» και τυγχάνεις της αποδοχής - μην πω και λατρείας - της Τατιάνας Στεφανίδου, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να χαρακτηριστείς «αριστερός ηγέτης».

«Βεβαίως και είμαι αριστερός» δήλωσε τελικά και μετά από πολλές ημέρες ασάφειας λόγου ο νέος Πρόεδρος.

Και τί σημαίνει «αριστερός» κατά τον κο Κασσελάκη; «Να είμαστε ανθρωποκεντρικοί». Και να αγαπάμε τα ζώα, κυρίως τα χαριτωμένα σκυλάκια του καναπέ θα πρόσθετα εγώ. Επίσης όλα πασπαλισμένα με μία ροζ πολιτική υπέρ των αδυνάτων, των ΑΜΕΑ, του γάμου και της τεκνοθεσίας των ομοφυλοφύλων. Και «πρώτα ο Θεός, υπέρ του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους».

Αλλά προς θεού: Δεν μιλάμε για τον Ζακ Κωστόπουλο και τη δολοφονία του. Ούτε για την αστυνομική και την κρατική βία, ούτε για το φασισμό, ούτε για την κρατική υπόθαλψη της ακροδεξιάς. Κι ας ήταν οι μέρες του Σεπτέμβρη γεμάτες από θλιβερές επετείους.

Ας μην κρυβόμαστε κι ας είναι σκληρό για τους εναπομείναντες οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ:

Ο ΣΥΡΙΖΑ με κύρια ευθύνη του Αλέξη Τσίπρα έχει εγκαταλείψει προ πολλού τα χωράφια αλλά και τα χωριά της αριστεράς.

Αλλιώς δεν θα ήταν δυνατόν ένας τυχαίος περαστικός, να αλώσει ένα ολόκληρο ιστορικό κόμμα σε 20 ημέρες, με μόνο όπλο μία καλή γραβάτα και ένα ατσαλάκωτο πουκάμισο που εναλλάσσονται με μια βερμούδα γυμναστικής και ένα πρωτεϊνούχο ρόφημα στο χέρι, όση βοήθεια από φιλανθρωπικά Ιδρύματα Εφοπλιστών και να είχε.

Ακόμα και στην περίπτωση που ο πρώην Πρόεδρος με τους δικούς του στυλοβάτες του συστήματος το είχαν προετοιμάσει πολύ νωρίτερα.

Οι αριστεροί αυτής της χώρας που έχουν συνείδηση της Ιστορίας τους, καταλαβαίνουν την άγαρμπη προσπάθεια κυρίαρχων κύκλων του κόμματος να επανέλθουν κάποια στιγμή στην Κυβέρνηση, μέσω της περαιτέρω δεξιάς διολίσθησης.

Μέχρι τότε όμως ο Σύριζα και ο Πρόεδρός του πρέπει να μας ενημερώσει για τις θέσεις του πάνω στα σοβαρά θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα:

Ποια η θέση τους για τον πόλεμο στην Ουκρανία και το ρόλο της Ελλάδας;

Ποιες οι θέσεις τους για τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό;

Ποια θα είναι από δω και πέρα η μεταναστευτική πολιτική της χώρας;

Ποια η δημοσιονομική και οικονομική πολιτική που προκρίνουν στις νέες συνθήκες του πληθωρισμού και της οικονομικής στασιμότητας που μαστίζει την ευρωπαϊκή οικονομία;

Πώς θα αντιμετωπίσουν τις πιέσεις που ασκούνται εντός της ΕΕ για μεγαλύτερη αυστηροποίηση των δημοσιονομικών κανόνων της οικονομικής διακυβέρνησης με στόχο περισσότερη λιτότητα;

Ποια θα είναι η ελληνική περιβαλλοντική πολιτική στο φως των νέων προκλήσεων και των φαινομένων συνεχών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης λόγω της κλιματική αλλαγής ή και κρίσης;

Ποιος ο ενεργειακός σχεδιασμός της χώρας;

Ποιες οι θέσεις τους για τα εργατικά δικαιώματα;

Έως σήμερα, κατά τη διάρκεια του «προεκλογικού τους αγώνα», ήρθαμε σε επαφή με έναν «ιδεολογικό αχταρμά» που περιλάμβανε έναν ασαφή «αριστερό πατριωτισμό», «ένα ναι μεν αλλά όχι, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια» εκτός από τον προαναφερόμενο «ροζ δικαιωματισμό» που προαναφέραμε και συνειδητοποιήσαμε περισσότερο την έλλειψη αριστερού προγραμματισμού, σχεδίου και, κυρίως, πολιτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ, βάσει της οποίας προκύπτει η πολιτική σύγκρουση.

Έρχονται χειρότερα!

Εκτός και αν πιστεύουν ότι θα φτάσουν στην εξουσία δίνοντας περισσότερα εχέγγυα σε τμήματα του εγχώριου και διεθνούς καπιταλισμού που ο νέος Πρόεδρος έχει μεγαλύτερη άνεση και εντελώς αποενοχοποιημένα από παλιές «αριστερές» αμαρτίες, να επιδιώξει.

Αυτός που έχει κατανοήσει δυστυχώς πλήρως τις νέες δυνατότητες που του ήρθαν από το πουθενά, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που μιλώντας στην τελευταία συνεδρίαση της Κ.Ο. της ΝΔ , μεταξύ άλλων δήλωσε: «Στο επόμενο διάστημα οι αντιπαραθέσεις σε αυτή την αίθουσα (σ.σ. της Βουλής), δεν έχω καμία αμφιβολία, θα είναι σκληρές, γιατί θα έρθουμε με νομοσχέδια τα οποία αποδομούν παθογένειες, πίσω από τις οποίες μερικές φορές υπάρχουν και οχυρωμένα συμφέροντα. Δεν το έχω κρύψει, οι επιλογές μας μπορεί να “ξεβολέψουν” μερικούς, όμως να είστε σίγουρες και σίγουροι ότι τελικά θα ευνοήσουν τους πολλούς. Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για ισχυρές αντιστάσεις, με τις οποίες, ωστόσο, ούτε θα συμβιβαστούμε και σίγουρα δεν θα συγκυβερνήσουμε».

Όμως είχε ήδη ξεκινήσει το θεάρεστο έργο του με την ψήφιση του εργατικού νομοσχεδίου του Άδωνι Γεωργιάδη που προβλέπει συνεχή 13ωρη εργασία, συμβάσεις που οι εργαζόμενοι θα περιμένουν ένα SMS για να πιάσουν δουλειά δύο μέρες την εβδομάδα και ποινικοποίηση των απεργιών.

Ήτοι οργανώνει την κατάργηση και των τελευταίων εργατικών, δημοκρατικών ακόμα και ατομικών δικαιωμάτων, την κατάργηση και της τελευταίας περιβαλλοντικής νομοθεσίας και την ιδιωτικοποίηση του όποιου δημόσιου τομέα έχει απομείνει έως τώρα, εφόσον η κοινωνία έχει μετατραπεί σε παθητικό δέκτη μόνιμων καταστροφών και επιδεικνύει «μηδενική θετική προσδοκία», χωρίς ταυτόχρονα να έχει απέναντί της έναν πολιτικό φορέα με συγκροτημένο αντινεοφελελεύθερο λόγο και δυνατότητα κινητοποίησης των εργαζομένων με ταυτόχρονη αξίωση κυβερνησιμότητας.

Όλα τα παραπάνω από τη μια μεριά απελευθερώνουν τους εργαζόμενους, τους αυταπασχολούμενους, τους επιστήμονες και τη νεολαία από οιποιαδήποτε ψευδαίσθηση περί κάποιας «βασιλικής οδού» για την κατάκτηση της εξουσίας από φιλολαϊκή σκοπιά, από την άλλη όμως υποχρεώνουν τους ίδιους, ήτοι το λαό, να αναλάβει την κοινωνική αντιπολίτευση που απαιτείται και που θα εμποδίσει την ολοκλήρωση της κοινωνικής κατεδάφισης που σχεδιάζει η Κυβέρνηση.

Ταυτόχρονα η ευθύνη βαρύνει όλες τις πολιτικές συλλογικότητες της αριστεράς, κομμουνιστικής, αντικαπιταλιστικής και ριζοσπαστικής, καθώς και τους συνδικαλιστικούς φορείς και τα συνδικάτα των εργαζομένων, των διανοουμένων και των καλλιτεχνών καθώς και της νεολαίας, να βρουν κοινούς τόπους δράσης, σχεδιασμού της αντεπίθεσης, δημιουργίας ενός ανταγωνιστικού ηγεμονικού σχεδίου τελικά, που θα ενοποιήσει τις αντιδράσεις, θα χαρίσει αυτοπεποίθηση στον ηττημένο πολλαπλά λαό μας και θα χαράξει νέους δρόμους πολιτικής δράσης που θα είναι ανταγωνιστική της κυριαρχίας του κεφαλαίου και θα υποχρεώνει το πολιτικό σύστημα να τη λάβει υπόψη του.

Διαφορετικά θα είναι υπόλογη κι αυτή η «καθαρή Αριστερά» απέναντι στην Ιστορία και κυρίως γιατί θα έχει συντελέσει στην ακόμα πιο δεξιά μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού στη χώρα μας.

Κανένας λαός δεν έχει διάθεση να αυτοχειριασθεί όπως του συστήνουν οι κυνικοί του συστήματος, σαν τον κ. Βορίδη που απλά χαρακτήρισε «άτυχο το Βόλο που ξαναβούλιαξε» και δεν τον ανάγκασε κανείς να πάει να κρυφτεί ή καλύτερα να πνιγεί .

Αλλού είναι το λάθος.

Πηγή: kommon.gr

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη «πανηγυρίζει» για το αντεργατικό νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα, με τον Άδωνη Γεωργιάδη να δηλώνει μάλιστα με θράσος ότι στα εργοστάσια «θα τσακώνονται ποιος θα πάει την Κυριακή γιατί ο κόσμος έχει ανάγκη να αυξήσει τα εισοδήματά του».

Όσο κι αν επιχειρείται η αντιστροφή της πραγματικότητας μέσω της «ωραιοποίησης» του εργασιακού σκότους, τα στοιχεία της Eurostat που τοποθετούν στο ναδίρ της σχετικής λίστας στην ΕΕ τους εργαζόμενους στην Ελλάδα, είναι άκρως αποκαλυπτικά όσον αφορά την πραγματική εικόνα.

Σύμφωνα με τη Eurostat, οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα απασχολούνται τις περισσότερες ώρες κατά μέσο όρο στην ΕΕ. Συγκεκριμένα, το 2022 οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα απασχολούνταν 41 ώρες την εβδομάδα έναντι 37,5 ώρες κατά μέσο όρο στην ΕΕ. Ακολουθούν με 40,4 ώρες η Πολωνία και με 40,2 ώρες Ρουμανία και Βουλγαρία. Αντίθετα, λιγότερες ώρες εργάζονται στην Ολλανδία (33,2 ώρες), και ακολουθούν Γερμανία (35,3) και Δανία (35,4).

Η πρωτιά στις ώρες εργασίας δεν έχει την ίδια μισθολογική ανταπόκριση. Στην Ελλάδα, 1 στους 4 μισθωτοί (26%) στον ιδιωτικό τομέα απασχολούνται με συμβάσεις μερικής απασχόλησης, λαμβάνοντας μέσο μισθό στα 430,81 ευρώ, που αντιστοιχούν σε 346 ευρώ καθαρά. Αντίστοιχα, οι 1.815.954 εργαζόμενοι με συμβάσεις πλήρους απασχόλησης λαμβάνουν κατά μέσο όρο 1.251,61 ευρώ κάθε μήνα μεικτά, που αντιστοιχούν σε 1.141 ευρώ καθαρά. Συνολικά, ο μέσος μισθός στη χώρα διαμορφώνεται στα 1.038 ευρώ μεικτά ή 910 ευρώ καθαρά.

Πηγή: documentonews.gr

Μπαλάκι οι ευθύνες στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. δύο μήνες μετά τα γεγονότα της Νέας Φιλαδέλφειας που έφεραν τον θάνατο του Μιχάλη Κατσούρη και σόκαραν ολόκληρη την κοινωνία.

Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Καθημερινή» καταγράφει την εικόνα της απόλυτης αποτυχίας, όπως αυτή καταγράφεται από τις μαρτυρίες στην εσωτερική έρευνα της Αστυνομίας.

Στα υπομνήματά τους τα ελεγχόμενα πειθαρχικά στελέχη επιχειρούν να ρίξουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον, προκειμένου να μειώσουν τον δικό τους ρόλο στο επιχειρησιακό φιάσκο.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ η έρευνα έχει ολοκληρωθεί από την προηγούμενη εβδομάδα, όμως εκκρεμεί το πόρισμα από τον αντιστράτηγο Λευτέρη Γκαρίλα, ο οποίος διενεργεί την ΕΔΕ.

Εξηγήσεις έχουν κληθεί να δώσουν ο επικεφαλής της ΓΑΔΑ, Αστέριος Ματζιώκας, οι βοηθοί του Δημήτρης Δάβαλος και Βασίλης Καλαμπόκης, ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Γενικής Αστυνόμευσης, Ματθαίος Γιαννούλης και ο διοικητής της υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Βίας στους Αθλητικούς Χώρους (ΥΑΒΑΧ) Κώστας Χριστόλογλου.

Οι τρεις τελευταίοι έχουν απομακρυνθεί από τις θέσεις τους, τουλάχιστον μέχρι να ολοκληρωθεί η πειθαρχική έρευνα.

Η «Καθημερινή» επικαλείται πληροφορίες που καταγράφουν ότι στα υπομνήματα αποκαλύπτεται σωρεία επιχειρησιακών λαθών, έλλειψη εμπειρίας και πρωτοβουλιών, αλλά και ασαφείς εντολές που έφεραν τους ναζί χούλιγκαν να διασχίσουν ανενόχλητοι όλη την Ελλάδα προτού φθάσουν στη Νέα Φιλαδέλφεια και συγκρουστούν με τους οπαδούς της ΑΕΚ.

Ο προϊστάμενος της ΓΑΔΑ, Αστέριος Ματζιώκας, φέρεται να σημειώνει στο υπόμνημά του ότι το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. ήταν ενήμερο για την επικινδυνότητα του αγώνα από τις 25 Ιουλίου, ενώ στις 4 Αυγούστου η ηγεσία ενημερώθηκε και εγγράφως για την άφιξη εκατοντάδων οπαδών της Ντιναμό. Ο ίδιος επισημαίνει ότι αποδέκτες του εγγράφουν ήταν και ο αρχηγός και υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ, αλλά και ο αντιστράτηγος που διενεργεί την ΕΔΕ, για τον οποίο έθεσε και θέμα εξαίρεσης. 

Κατά τον κ. Ματζιώκα η μοναδική εντολή από το αρχηγείο ήταν να ληφθούν υπόψη οι κινήσεις των Κροατών κατά τον σχεδιασμό των επιβαλλόμενων μέτρων. Σημειώνεται ότι ενώ το γραφείο της Interpol Μαυροβουνίουε είχε στείλει σήμα από τις 10.25 το πρωί της 7ης Αυγούστου για την κάθοδο των ναζί, το αρχηγείο απέστειλε αρκετές ώρες αργότερα «μια τυπική, γενική διαταγή».

Δεν υπήρχαν εντολές από την ηγεσία

Στο δικό του υπόμνημα ο πρώτος βοηθός ΓΑΔΑ, Δημήτρης Δάβαλος, αναφέρει «ουδέποτε μου δόθηκε εντολή προκειμένου να ακινητοποιήσω τα οχήματα των Κροατών.

Ουδέποτε μου δόθηκε η εντολή να ενισχύσω με αστυνομικές δυνάμεις τα διόδια της Ελευσίνας».

Επιρρίπτει, μάλιστα, μερίδιο ευθύνης στον άμεσο προϊστάμενό του, υποστηρίζοντας ότι «είχε την πεποίθηση, με βάση τις πληροφορίες που είχε λάβει, ότι προορισμός των Κροατών ήταν το γήπεδο του Παναθηναϊκού». 

Σχετικά με την εντολή του για απόσυρση της μοναδικής διμοιρίας που βρισκόταν νωρίτερα έξω από την OPAP Arena ο Δάβαλος ισχυρίζεται ότι αυτό έγινε με έγκριση του επικεφαλής της ΓΑΔΑ, για να βρίσκεται πλησίον του συνδέσμου οπαδών του Παναθηναϊκού στη Λ. Αλεξάνδρας. 

Ο δεύτερος βοηθός της ΓΑΔΑ, ταξίαρχος Βασίλης Καλαμπόκης σημειώνει στο δικό του υπόμνημα ότι οι δυνάμεις στα διόδια της Ελευσίνας ενισχύθηκαν με δική του πρωτοβουλία με δύο ομάδες ΟΠΚΕ με στόχο να ακινητοποιηθεί το κονβόι με τους Κροάτες. Προσθέτει ότι αρκετές ώρες νωρίτερα και χωρίς πληροφόρηση για τις κινήσεις των ναζί, αλλά κι έπειτα από «παρότρυνση» του Δάβαλου αποφάσισε να τις αποσύρει και σημειώνει «ηεντολή δόθηκε μέσω Κέντρου. Θα μπορούσαν, αν διαφωνούσαν, να ανακαλέσουν την εντολή μου».

Ο μέχρι πρότινος προϊστάμενος της υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Αθλητικής Βίας, Κώστας Χριστόλογλου, στο δικό του υπόμνημα επισημαίνει ότι η υπηρεσία «δεν είναι αρμόδια για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό και τον εν γένει συντονισμό των δυνάμεων της Ελληνικής Αστυνομίας». Υποστηρίζει ότι ενημέρωσε για την είσοδο των ναζί της Ντιναμό Ζάγκρεμπ τον αναπληρωτή διοικητή της Ασφάλειας Αττικής, ενώ επισήμανε ότι οι οπαδοί της ΑΕΚ είχαν πληροφορηθεί για τους Κροάτες και είχαν κάνει κάλεσμα για συγκέντρωση έξω από την OPAP Arena.

Τέλος, ο αναπληρωτής διοικητής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Κορίνθου υποστηρίζει ότι το σήμα του αρχηγείου έφτασε στην υπηρεσία του την επομένη των αιματηρών επεισοδίων και θέτει το ερώτημα γιατί οι υπηρεσίες της ΕΛΑΣ δεν απαγόρευσαν την είσοδο των Κροατών προτού αυτοί διασχίσουν τον μεθοριακό σταθμό της Κακαβιάς, όπως εξάλλου προβλέπει ο κώδικας συνόρων Σένγκεν για περιπτώσεις απειλής της δημόσιας τάξης.

Πηγή: efsyn.gr

Τον Ιούλιο του 2023 ο στόλος με ελληνική σημαία αριθμούσε 1.823 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 37.375.974 κόρους, ενώ τον αντίστοιχο περσινό μήνα, στον στόλο υπήρχαν 1.834 πλοία, χωρητικότητας 38.654.300 κόρων.

Στο ίδιο διάστημα, ο εμπορικός στόλος μειώθηκε κατά 13 φορτηγά πλοία, κατά 19 δεξαμενόπλοια, ενώ αυξήθηκε κατά 22 επιβατηγά πλοία και κατά 3 τα διάφορα πλοία.

Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) γνωστοποίησε τη Δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου (πλοία 100 Κ.Ο.Χ.1 και άνω) για τον μήνα Ιούλιο 2023.

Ειδικότερα:

Η Δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου τον μήνα Ιούλιο 2023, σε σύγκριση με την αντίστοιχη Δύναμη του Ιουλίου 2022, παρουσίασε μείωση κατά 0,6%. Μείωση κατά 0,4% σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2022 προς το 2021.

Η Ολική Χωρητικότητα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, παρουσίασε μείωση κατά 3,3% τον μήνα Ιούλιο 2023 σε σύγκριση με την αντίστοιχη χωρητικότητα Ιουλίου 2022. Μείωση κατά 1,2% σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2022 προς το 2021.

Αναλυτικά, τους πίνακες μπορείτε να τους διαβάσετε εδώ

Πηγή: mononews.gr

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) χάνει τον πόλεμο κατά του καπνίσματος.

Την εκτίμηση αυτή εξέφρασε ο Καθηγητής Andrzej Fal, πρόεδρος της Εταιρείας Δημόσιας Υγείας της Πολωνίας, κατά την ομιλία του, τη Δευτέρα (25/09/2023) στο 6ο Διεθνές Συνέδριο για τη Μείωση της Βλάβης της SCOHRE (Ιnternational Association on Smoking Control & Harm Reduction) στην Αθήνα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2021 υπήρχαν 1,1 δισεκατομμύρια καπνιστές σε όλο τον κόσμο και το 2023 έχουν αυξηθεί σε 1,3 δισεκατομμύρια. Εμμένοντας ο ΠΟΥ στην πολιτική των απαγορεύσεων, δεν εντάσσει στις οδηγίες του τα προϊόντα μείωσης της βλάβης από τον καπνό, στερώντας αυτού του είδους την υποστήριξη προς τους καπνιστές που θέλουν, όμως δεν καταφέρνουν να διακόψουν το κάπνισμα.

Διαφορετική πορεία έχουν ακολουθήσει χώρες όπως η Σουηδία και η Νέα Ζηλανδία, εφαρμόζοντας πιο ρεαλιστικές προσεγγίσεις με έμφαση στην υποστήριξη των καπνιστών και όχι στα περιοριστικά μέτρα. Συγκεκριμένα, στη Σουηδία το ποσοστό των καπνιστών μειώθηκε από το 15% στο 5,6% την τελευταία 15ετία. Πλέον η σκανδιναβική χώρα έχει προβάδισμα 17 χρόνων στην επίτευξη των στόχων μείωσης του καπνίσματος σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαφορετική προσέγγιση της Σουηδίας είναι ότι παρέχει στους καπνιστές εναλλακτικές επιλογές, κάνοντας τα προϊόντα μείωσης της βλάβης προσβάσιμα, αποδεκτά και οικονομικά προσιτά, αντί να εφαρμόζει τις ίδιες απαγορεύσεις όπως στα τσιγάρα. Την ίδια ώρα, εστιάζει στην εκπαίδευση καθώς και σε μέτρα ελέγχου του καπνού.

Παρά τη μεγάλη δαπάνη των συστημάτων υγείας σε όλο τον κόσμο, συνεχίζουν να χάνονται ζωές και χρόνια υγιούς διαβίωσης εξαιτίας του καπνίσματος. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 30-40% των καρδιαγγειακών και το 80% των περιστατικών καρκίνου του πνεύμονα παγκοσμίως, οφείλονται στο κάπνισμα, τόνισε ο Καθηγητής. Μάλιστα, εάν η κοινωνία έκοβε το κάπνισμα, τότε το κόστος της περίθαλψης θα μειωνόταν κατά 50%.

Με το συνολικό κόστος που αποδίδεται στο κάπνισμα να ανέρχεται σε σχεδόν 2% του παγκόσμιου ΑΕΠ, η πρόληψη αποτελεί την πλέον αποτελεσματική επένδυση στη μελλοντική υγεία του πληθυσμού. Σύμφωνα με τον Καθηγητή, προκειμένου να μπορέσουμε να βάλουμε τέλος στην πανδημία του καπνίσματος και τις επιπτώσεις της στην οικονομία και την υγεία, θα πρέπει αφενός να συγκεντρωθούν πόροι για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων πρωτογενούς πρόληψης και αφετέρου να υιοθετηθεί ένα ρυθμιστικό πλαίσιο «λιγότερης βλάβης, λιγότερων φόρων». Ο κ. Fal προτείνει, οι αποφάσεις για τις πολιτικές δημόσιας υγείας σε κάθε χώρα, να περιλαμβάνουν τη δημιουργία κλινικών διακοπής καπνίσματος, τη μείωση των σημείων πώλησης τσιγάρων, την αύξηση της φορολογίας στα τσιγάρα και αντίστοιχα τη μείωση της φορολογίας στα προϊόντα που προκαλούν μικρότερη βλάβη.

Τέλος, ως προς την οικονομική πλευρά του θέματος, παρά το γεγονός ότι τα έσοδα από ΦΠΑ και φόρους υπερτερούν κατά πολύ στο παρόν, σε ορίζοντα 10-15 ετών, η ζυγαριά γέρνει προς τα οικονομικά οφέλη για τα κράτη από τη μείωση των συνεπειών του καπνίσματος στην υγεία και την παραγωγικότητα. Η υιοθέτηση αλλαγών στον τρόπο ζωής, μείωσης των συμπεριφορικών παραγόντων κινδύνου και μείωσης της βλάβης από το κάπνισμα, αποτελεί την πλέον αποτελεσματική επένδυση στη μελλοντική υγεία του πληθυσμού.

Πηγή: onmed.gr

Καθολική η συμμετοχή των εργολαβικών εργαζομένων στη στάση εργασίας

Πλημμύρισαν ξανά ο Βόλος και τα χωριά του νότιου Πηλίου, με τους κατοίκους να περνούν ξανά δραματικές ώρες μέσα στη νύχτα. Όπως αποκαλύφθηκε, μετά από μια έντονη βροχή (αλλά πολύ μικρότερη από του Daniel), ο Βόλος παραμένει ανοχύρωτη πόλη.

Ελάχιστα πράγματα έγιναν μετά την μεγάλη καταστροφή του Daniel, με πιο χαρακτηριστικό πως δεν καθαρίστηκαν τα ρέματα και τα “αντιπλημμυρικά” φρεάτια της πόλης και των περιχώρων από τα φερτά υλικά, που είχε καταβάσει η πλημμύρα λόγω της κακοκαιρίας Daniel. Έτσι, το νερό της βροχής που έπεσε χθες δεν μπορούσε να κρατηθεί μέσα στις φραγμένες κοίτες και υπερχείλισε! Τεράστιες οι ευθύνες και σε αυτό το σημείο της Περιφερειακής Αρχής του Κώστα Αγοραστού και του δημάρχου Αχιλλέα Μπέου, καθώς και της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Πολύ εκτεταμένες είναι και οι καταστροφές στη Βόρεια Εύβοια, σε πολλά χωριά των δήμων Ιστιαίας-Αιδηψού και Μαντουδίου-Λίμνης. Κι εκεί αποκαλύπτεται πως το πολυδιαφημισμένο σχέδιο ανασυγκρότησης της Βόρειας Εύβοιας (με επικεφαλής τον Αλέκο Μπένο), μετά την τρομερή πυρκαγιά το καλοκαίρι του 2021 που κατέκαψε το δάσος της περιοχής, έχει μόνο στόχο την προώθηση συμφερόντων και αντιμετώπισε πρόχειρα και με μεγάλες ελλείψεις την αντιπλημμυρική προστασία. Όπως λέει κι ο λαός “πρώτα μάς καίτε, μετά μάς πνίγετε”!

Πηγή: prin.gr

Ο Θοδωρής Δημητρόπουλος εξηγεί στον Σταύρο Διοσκουρίδη πώς οι σεναριογράφοι κέρδισαν το Χόλιγουντ.

Μετά από σχεδόν 5 μήνες βγήκε λευκός καπνός στις διαπραγματεύσεις σεναριογράφων και στούντιο του Χόλιγουντ.

Με νικητές τους πρώτους, δηλαδή τους εργαζόμενους.

Αν και μοιάζει πολύ μακρινή αυτή η ιστορία, στην ουσία είναι κάτι που μας αφορά με διάφορους τρόπους.

Αφενός ως καταναλωτές περιεχομένου αφού το τρένο της παραγωγής θα ξαναμπεί και αφετέρου σαν εργαζόμενους αφού στην περίπτωση των σεναριογράφων έχουμε μια ξεκάθαρη νίκη του εργατικού κινήματος απέναντι στην εργοδοσία.

Πώς επιτεύχθηκε όμως αυτή; Ο Θοδωρής Δημητρόπουλος έχει τις απαντήσεις.

Explainer Podcasts

Ακούστε και κάντε εγγραφή στα News 24/7 Podcasts σε Spotify, Apple & Google podcasts. Νέο επεισόδιο κάθε Τρίτη & Παρασκευή.

Πηγή: news247.gr

Η επίσημη ονομασία αυτού του ανοιξιάτικου μπλε λουλουδιού είναι μυοσωτίς (αυτί ποντικού).

Όμως σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου είναι ευρέως γνωστό ως «μη με λησμόνει», μη με ξεχνάς.

Αυτή η κραυγή - «μη με λησμόνει» - του νέου προς την αγαπημένη του λίγο πριν πνιγεί στα νερά του Δούναβη (σύμφωνα με το γερμανικό μύθο) έρχεται στο νου μετά από το σκανδαλώδες και συνειδητό παραμέρισμα του κυπριακού ζητήματος στην τελευταία σύνοδο του ΟΗΕ τόσο από την ελληνική όσο και από την τούρκικη κυβέρνηση.

Στο κοινό ανακοινωθέν Ερντογάν - Μητσοτάκη η Κύπρος ξεχάστηκε.

Λείπει η παραμικρή αναφορά:

«Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφέρεται στο ανακοινωθέν, συναντήθηκε στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan, παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών, κκ. Γιώργου Γεραπετρίτη και Hakan Fidan.

Οι δύο ηγέτες επιβεβαίωσαν τη θετική ατμόσφαιρα στις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας και την ισχυρή βούλησή τους να διατηρηθεί.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Recep Tayyip Erdogan συμφώνησαν στον οδικό χάρτη των επαφών των δύο χωρών, όπως αυτός καθορίστηκε στη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών στις 5 Σεπτεμβρίου και περιλαμβάνει:

Τις συναντήσεις στα μέσα Οκτωβρίου των αρμόδιων για τον πολιτικό διάλογο και τη θετική ατζέντα Υφυπουργών Εξωτερικών, τις συναντήσεις εντός του Νοεμβρίου για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας στις 7 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη.

Οι δύο ηγέτες αντάλλαξαν ακόμη απόψεις για περιφερειακά και διεθνή ζητήματα.

Συζήτησαν επίσης για την κλιματική κρίση και τις επιπτώσεις της, ιδιαίτερα στην περιοχή της Μεσογείου, καθώς οι δύο χώρες βίωσαν πρόσφατα σοβαρές φυσικές καταστροφές και συμφώνησαν ότι η ενίσχυση της συνεργασίας στην Πολιτική Προστασία αποτελεί προτεραιότητα.

Συμφώνησαν ακόμη να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος, αναγνωρίζοντας ότι αποτελεί κοινή πρόκληση

Το Κυπριακό λοιπόν «λησμονήθηκε».

Το ίδιο και στις ξεχωριστές δηλώσεις τόσο του Ερντογάν όσο και του Μητσοτάκη.

Και μόνο την επόμενη του κοινού ανακοινωθέντος ο Έλληνας πρωθυπουργός δήλωνε «εγώ του τόπα του Ερντογάν».

Εντελώς …συμπτωματικά επίσης, από όλες τις ελληνικές λέξεις ο Κασελάκης ξέχασε τη λέξη «ψευδοκράτος» και από όλες τις ελληνικές λέξεις θυμήθηκε τη λέξη «κρατίδιο».

Η νέα ιμπεριαλιστική πολιτική είναι καλοστημένη.

Την ίδια ακριβώς περίοδο, με βάση τις αλλεπάλληλες δηλώσεις του, η νέα πολιτική Ερντογάν στο κυπριακό είναι σαφής: Άλλο Κύπρος, άλλο Ελλάδα. Το κενό που άφησε η εγκατάλειψη από τις ελληνικές κυβερνήσεις του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδος - Κύπρου καλύπτεται από την τουρκική διπλωματία.

Κι έτσι η τούρκικη κυβέρνηση ξεκαθαρίζει το γενικό διπλωματικό πλαίσιο.

Η πολιτική αυτή, η πολιτική «άλλο Κύπρος άλλο Ελλάδα», σημαίνει πως αν οτιδήποτε συμβεί π.χ. στην Πάφο, στη Λάρνακα και αλλού δεν ενδιαφέρει αυτόματα την ελληνική κυβέρνηση, θα την ενδιαφέρει όπως θα την ενδιέφερε για οποιοδήποτε κράτος της περιοχής.

Με τις παραλήψεις και την αντιμετώπιση του Kυπριακού, στην ουσία, ως βαρίδι προς ξεφόρτωμα, η ανομολόγητη κοινή διπλωματική πολιτική κυβέρνησης – αντιπολίτευσης, με νάζια, καμώματα και τσαλιμάκια, αποδέχεται  την αρχή της πολιτικής Ερντογάν, άλλο Ελλάδα άλλο Κύπρος. Κι έτσι με την Τουρκία άλλοτε συζητώ τα ελληνοτουρκικά και άλλοτε τα της ανατολικής Μεσογείου και τα περί Κύπρου

Η Άγκυρα φυσικά είναι σταθερή και συγκεκριμένη. Αποκλείει κάθε περιθώριο επανέναρξης των συνομιλιών περί μιας λύσης διζωνικής, δικοινοτικής, έστω, ομοσπονδίας.

Καλεί τη διεθνή κοινότητα να δει τη νέα πραγματικότητα στο νησί και να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος.

Σε αυτό το πλαίσιο οικοδομεί και τη νέα πτέρυγα του παράνομου αεροδρομίου Ερτζάν, που εγκαινίασε ο Ερντογάν, αφού η Άγκυρα αναζητά τρόπους αναβάθμισης του στάτους των Κατεχομένων, μέσω νέων τετελεσμένων, όπως π.χ. απευθείας πτήσεις προς τα Κατεχόμενα.

Η μεγάλη είδηση: Γεωτρήσεις με Ισραήλ

Η είδηση που θα έχει επίσης σοβαρές επιδράσεις στις ισορροπίες και αντιθέσεις στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου είναι ότι η Τουρκία, σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο, ξεκινά γεωτρήσεις με το Ισραήλ στην ανατολική Μεσόγειο καθώς και ότι προχωρούν σε αγωγό μεταφοράς ενέργειας.

Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, σύμφωνα με την ανταποκρίτρια του OPEN στην Κωνσταντινούπολη Μαρία Ζαχαράκη, θα μεταβεί στο Ισραήλ για την υπογραφή συμφωνιών ώστε η Τουρκία να γίνει ένας από τους μεταφορείς του φυσικού αερίου του Ισραήλ.

Οι αντιθέσεις μεταβάλλονται, ισορροπίες αλλάζουν ειδικά από τις τελευταίες συμπράξεις που επιτυγχάνει ο Ερντογάν με όλους τους πρώην αντιπάλους του, ηγέτες και χώρες, οι σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας αναδιαμορφώνονται για πολλοστή φορά.

Η αναδιαμόρφωση αυτή των τούρκικων διπλωματικών σχέσεων επεκτείνεται.

Η πολιτική του ΑΚΡ είναι να κάνει την Τουρκία κόμβο ενεργειακής μεταφόρτωσης και γι’ αυτό προσεγγίζει και την Αίγυπτο. Δεν αποκλείεται μάλιστα ο Τούρκος πρόεδρος να στοχεύει σε ενεργειακή συνεργασία και με την Ελλάδα.
Εξ ου και οι προκαταρκτικές, «ήπιες συνεργασίες» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για θέματα όπως για τις θεομηνίες, το περιβάλλον, τις δασικές πυρκαγιές και τη μετανάστευση.

Η πολιτική αυτή εξέλιξη προφανώς επιδρά σφόδρα στις στρατηγικές συμμαχίες μεταξύ Ελλάδας, Αιγύπτου και Ισραήλ, επιδρά στις ίδιες τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας, αναδιατάσσει προτεραιότητες.

Στα πλαίσια τούτα Ελληνική και Κυπριακή κυβέρνηση αντιμετωπίζουν την θεώρηση του Κυπριακού ως πρόβλημα κατοχής σαν βαρίδι.

Μετά βέβαια από τη συνεδρίαση του ΟΗΕ και εκτός συνεδρίασης και μετά τη συνάντηση των δυο πρωθυπουργών και έξω από τη διαδικασία της συνάντησης ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης απαντώντας σε ερωτήσεις θυμήθηκε πως δεν υπάρχει καμία συζήτηση επί των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. «Δεν τίθενται στο τραπέζι. Είναι δεδομένες και γνωστές οι κόκκινες γραμμές που διαχρονικά υποστηρίζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις».

Το ζήτημα φυσικά δεν είναι αυτές καθ’ αυτές οι διπλωματικές επαφές, ίσα - ίσα. Η διπλωματική οδός θα ‘πρεπε να είναι η μόνη οδός επίλυσης των διακρατικών ζητημάτων.

Το ζήτημα είναι οι όροι και το πλαίσιο εντός του οποίου αυτές διεξάγονται.

Στην ουσία ελληνική και τουρκική κυβέρνηση, η κάθε μια με τον τρόπο της, στην πράξη βολεύονται με το να μείνει η κατάσταση ως έχει, με λύση τη μη λύση του Κυπριακού και με φόντο την άμεση μοιρασιά των υδρογονανθράκων της περιοχής ανάμεσα στις δυο κοινότητες και την ταυτόχρονη κατοχύρωση εδαφών στην Κύπρο ως σοβαρό γεωπολιτικό προγεφύρωμα ελέγχου του δρόμου προς το Σουέζ τόσο από Αγγλία όσο και από Τουρκία και Ελλάδα – ΗΠΑ.

Αυτή η πολιτική που επιλέγει ως λύση τη μη λύση, επιδεινώνει την κατάσταση.
Διατηρεί το Κυπριακό στο μάτι του κυκλώνα των πολλαπλών ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων σε μια περιοχή που το μόνο συγκεκριμένο που έχει είναι ακριβώς οι ανταγωνισμοί και οι πολεμικές συρράξεις. Ως συνέπεια, αυτή η πολιτική αποδεικνύεται αδιέξοδη και επικίνδυνη και για τον ελληνικό και τον τούρκικο λαό και για τους λαούς της Κύπρου καθώς επικαθορίζεται από μονοπωλιακά και νατοϊκά συμφέροντα
Η κραυγή «Δεν ξεχνώ» είναι γραμμένη στα πανό των λαϊκών συλλαλητηρίων σε Κύπρο και Ελλάδα.
Για λύση του κυπριακού ενάντια στην πολιτική των αμερικάνων, του ΝΑΤΟ και των Βρετανών, ενάντια στον μικρομέγαλο επεκτατισμό και στην ενδοτικότητα των ελληνικών κυβερνήσεων καθώς και στον τούρκικο νεοοθωμανισμό, επεκτατισμό και εκτουρκισμό των κατεχόμενων

Το «μη με ξεχνάς» απευθύνεται, τώρα ειδικά που η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, στις δυνάμεις της μαχόμενης Αριστεράς σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο, στο ανεξάρτητο φιλειρηνικό κίνημα στην εξέλιξη του. Τώρα ειδικά που μπροστά στις δυσκολίες το κίνημα φαίνεται να ξεχνά αυτό που οφείλει να θυμάται: Πώς όνειρο δεν είναι αυτό που δεν πραγματοποιείται ποτέ αλλά αυτό που δεν πραγματοποιήθηκε ακόμα!

Μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού είναι εφικτή, είναι επιβαλλόμενη.

Το λόγο γι’ αυτό έχουν πρωτίστως οι Κύπριοι, οι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, οι Μαρωνίτες και οι Λατίνοι και οι λαοί στις δυο απέναντι ακτές της Μεσογείου.

Πηγή: kommon.gr

Ο #LasVegas συνεχίζει την #απεργία !!!

60.000 εργαζόμενοι στο Hospitality του @Culinary226 Nevada, ΗΠΑ μόλις ψήφισαν με 9⃣5⃣% υπέρ της δράσης Strike σε 22 θέρετρα καζίνο του Las Vegas Strip μεταξύ των μεγαλύτερων εργοδοτών για το Col.Contract!

Από το ΠΑΜΕ Ελλάδα η Αλληλεγγύη & Στήριξή μας! pic.twitter.com/KuthY0UeL6

— PAME Greece International (@PAME_Greece) 27 Σεπτεμβρίου 2023

Η απεργία θα αποτελούσε την πιο πρόσφατη σε μια σειρά από απεργιακές δράσεις που είναι σε εξέλιξη σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των ηθοποιών και των εργαζομένων στην αυτοκινητοβιομηχανία.

(Πηγή: AP)

Πηγή: 902.gr