Για πρώτη φορά, ίσως, τρεις υπουργοί σε άκρως νευραλγικά, ίσως τα νευραλγικότερα, υπουργεία, όπως οι κκ. Τσακαλώτος, Κοντονής, Τόσκας πραγματοποίησαν περίεργη, παραθεσμικού–παρακρατικού χαρακτήρα σύσκεψη, όχι με την συλλογική εκπροσώπηση των συμβολαιογράφων αλλά με επιλεγμένα μέλη της Διοίκησης, πρόθυμα να διαδραματίσουν μαζί με την κυβέρνηση βρώμικο ρόλο στη βάση κάτω από το τραπέζι κατευθύνσεων.

Ως συμπέρασμα από την περίεργη παραθεσμική σύσκεψη προέκυψε, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, η προώθηση νομοθετικής ρύθμισης με την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα που θα επιτρέψει να διεξαχθεί ακώλυτα η επιχείρηση αρπαγής της λαϊκής περιουσίας μέσω μαζικών αυθαίρετων πλειστηριασμών.

Προφανής στόχος της κυβέρνησης είναι να περιβάλλει τους πλειστηριασμούς με ένα σιδερόφρακτο καθεστώς αστυνομικής–δικαστικής χούντας που θα επιτρέψει να τσακιστεί το κίνημα για την προστασία της λαϊκής περιουσίας.

Η νεομνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα– Καμμένου μεταμορφώνεται σταδιακά σε ιδιόμορφη ”χούντα”, προκειμένου να προασπίσει τα συμφέροντα των τραπεζιτών και των funds και φυσικά τις επιλογές της τρόικας.

Το αυταρχικό μανιφέστο

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Υπουργικής Σύσκεψης έχει ως εξής:

«Μετά από συνάντηση μελών του Δ.Σ. του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Εφετείων Αθηνών, Πειραιώς, Αιγαίου και Δωδεκανήσων με τον υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Σταύρο Κοντονή, τον υπουργό Οικονομικών, κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον αν. υπουργό Προστασίας του Πολίτη, κ. Νικόλαο Τόσκα, η οποία έλαβε χώρα στο υπουργείο Οικονομικών σήμερα την 15 Νοεμβρίου 2017, έγιναν αποδεκτά τα εξής:

– Ως προς το ζήτημα της ασφάλειας των συμβολαιογράφων και της ομαλής διενέργειας των πλειστηριασμών, προωθείται νομοθετική ρύθμιση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την τροποποίηση των σχετικών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα.

– Συμφωνήθηκε η σύσταση ομάδας εργασίας με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου και των συναρμόδιων Υπουργείων, η οποία θα υποβάλλει προτάσεις προς την κατεύθυνση της βελτίωσης του νομοθετικού πλαισίου με σκοπό τη διασφάλιση της ομαλής διενέργειας των πλειστηριασμών. Η λειτουργία και διαχείριση των ηλεκτρονικών συστημάτων πλειστηριασμών, καθώς και επιμέρους αιτήματα και τεχνικά ζητήματα, όπως αυτό της ψηφιακής υπογραφής υποψήφιων πλειοδοτών για τον έλεγχο της δικαιοπρακτικής τους ικανότητας, θα συζητηθούν στο πλαίσιο της ως άνω ομάδας εργασίας.

– Κατά τη διενέργεια των πρώτων ηλεκτρονικών πλειστηριασμών στις 29/11, αλλά και εφεξής, θα υπάρχει εποπτεία της λειτουργίας των ηλεκτρονικών συστημάτων  πλειστηριασμών από το αρμόδιο Τμήμα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η συνάντηση διεξήχθη σε κλίμα συνεργασίας και σχηματίσθηκε κοινή πεποίθηση ότι θα υπάρξει άμεση λύση στο ζήτημα της διενέργειας των πλειστηριασμών».

Πηγή: iskra.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Ήταν πάλι Νοέμβρης, το 1961, όταν η θεομηνία πλήττει την Αττική. Οι νεκροί φτάνουν τους 43, οι άστεγοι τους 4.000.

  Ήταν πάλι Νοέμβρης, το 1977, όταν η θεομηνία πλήττει την Αθήνα. Οι νεκροί ανέρχονται στους 37.

   Είναι πάλι Νοέμβρης, σήμερα, που η Αττική μετρά – μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές – 15 νεκρούς.

   Ερώτηση: Σαράντα, πενήντα και παραπάνω χρόνια από το 1961, μέσα σε αυτές τις δεκαετίες που πέρασαν και που η Αττική και η Ελλάδα βίωσε και βιώνει αναρίθμητες τέτοιες θεομηνίες, θα ήταν υπερβολή να μιλήσουμε για θεομηνίες που η μετατροπή τους σε τραγωδίες δεν συνιστά φυσικό αλλά πολιτικό φαινόμενο;

   Εξηγούμαστε:

   Η αποστολή μιας κυβέρνησης, ενός Υπουργικού Συμβουλίου, ενός πολιτικού συστήματος εν συνόλω, δεν είναι να διεκπεραιώνει ρόλο περιοδεύοντα θιάσου παροχής συλλυπητηρίων. Δεν τελειώνει η αποστολή της ούτε με εξαγγελίες μιας μετά θάνατον παροχής αρωγής, ούτε με την κήρυξη εθνικού πένθους όταν έτσι κι αλλιώς το πένθος έχει καταπλακώσει ακόμα και τις λάσπες που προκάλεσαν το πένθος.

   Η όποια ανθρώπινη συμπεριφορά, με την πλειάδα των πολιτικών παραγόντων να σπεύδουν (καλώς) στους τόπους της τραγωδίας, οι συσκέψεις και οι αποφάσεις σε πολιτικά γραφεία, οι διακηρύξεις για παροχή ανθρώπινης συνδρομής, δεν συνιστά το μέτρο με το οποίο κρίνονται η ευθύνη και οι υποχρεώσεις μιας (της κάθε) πολιτικής ηγεσίας.

   Το μέτρο της ευθύνης κάθε πολιτικής ηγεσίας καθορίζεται από το πώς αντιμετωπίζει το εκάστοτε πολιτικό πρόβλημα.

   Εξηγούμαστε διπλά:

   Μια θεομηνία, όπως συνέβη στην Δυτική Αττική, ένα μετεωρολογικό φαινόμενο όπως αυτό που εκδηλώθηκε στο όρος Πατέρα, δεν είναι πολιτικό πρόβλημα. Μετατρέπεται, όμως, σε πολιτικό πρόβλημα, όταν η αιτία της πλημμύρας και της καταστροφής που επακολουθεί δεν είναι – μόνο – η θεομηνία, αλλά οι εργολαβικές αυθαιρεσίες, το κράτος των φωτογραφικών αναθέσεων, το ατιμώρητο των παραλείψεων, η πολιτική της αντιπαροχής και της οικοπεδοποίησης.

   Ένας σεισμός δεν είναι πολιτικό πρόβλημα. Μετατρέπεται, όμως, σε πολιτικό πρόβλημα, από την ανυπαρξία αντισεισμικής πολιτικής, από την ανοχή στη ρεμούλα, από την πολιτική της αδιαφορίας απέναντι στην ανθρωποκτόνα κερδοσκοπία.

   Ένα αυτοκινητικό δυστύχημα δεν είναι πολιτικό θέμα. Είναι, όμως, πολιτικό θέμα – και μάλιστα πρώτου μεγέθους – όταν σ’ αυτήν τη χώρα, την ίδια ώρα που το πολιτικό της σύστημα διακινούσε την «μεγάλη ιδέα» των Ολυμπιακών Αγώνων, το 2004, υπήρχαν πάνω από …6.226 (!) τρόποι για να πεθάνεις στους ελληνικούς δρόμους. Σύμφωνα με την τότε μελέτη της Τροχαίας τόσες ήταν οι παγίδες θανάτου (6.226!) στο ελληνικό εθνικό οδικό δίκτυο.

   Με άλλα λόγια, σ’ αυτόν τον τόπο, πίσω από κάθε σχεδόν δυστύχημα, πίσω από κάθε σχεδόν τραγωδία, πίσω από κάθε σχεδόν ανθρώπινη καταστροφή, πέρα από τον παράγοντα «φύση», πέρα από τον παράγοντα «τύχη», πέρα από τον παράγοντα «ανθρώπινο λάθος», υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής: Η αδιαφορία για την προστασία, πόσω μάλλον, την καλυτέρευση της ζωής των πολλών.

   Αυτή η αδιαφορία δεν λογίζεται ούτε ως ανικανότητα, ούτε ως αβλεψία. Πρόκειται, καθαρά, για πολιτική επιλογή. Πρόκειται για την πολιτική επιλογή όλων των κυβερνήσεων, με τις πολεοδομίες τους, με τους δημοτικούς τους άρχοντες, με τους εργολάβους τους, που ενώ έχουν στη διάθεσή τους και στα συρτάρια τους δεκάδες αναφορές τοπικών αρχών, δεκάδες μελέτες πανεπιστημιακών, δεκάδες παρεμβάσεις φορέων, δεκάδες καταγραφές που επισημαίνουν κινδύνους και προβλέπουν το μέλλον, εκείνες κωφεύουν.

   Η μαρτυρία του καθηγητή Γεωλογίας Δ.Παπανικολάου (στον RealFm) ότι επί 20 χρόνια (!) πηγαίνει τους μεταπτυχιακούς φοιτητές του στη Μάνδρα και τους διδάσκει γιατί εκεί – λόγω της αυθαιρεσίας – η νεροποντή θα φέρει τραγωδία, μιλάει από μόνη της.

   Η μαρτυρία μιας πραγματικότητας που λέει ότι στην Αττική στα μέσα του 19^ου αιώνα υπήρχαν 700 ποτάμια και ρέματα, αλλά το 2000 είχαν απομείνει 70 και σήμερα λιγότερα από 50, πιστοποιεί ότι αυτό που συμβαίνει δεν είναι «φυσικό» φαινόμενο. Η τσιμεντοποίηση 550 χιλιομέτρων ρεμάτων στην Αθήνα δεν είναι «φυσικό» φαινόμενο.

   Ότι έπρεπε να περάσουν 90 μέρες (!) από τις φωτιές του Αυγούστου στον Κάλαμο για να αρχίσουν οι εργασίες κορμοδέτησης ώστε οι καμμένοι να μην πνιγούν κιόλας από τις αναμενόμενες βροχές, ότι μετά από τρις ολόκληρους μήνες οι πολυάσχολοι υπουργοί δεν έχουν υπογράψει ούτε καν την Κοινή Υπουργική Απόφαση με αποτέλεσμα να μην έχουν παρασχεθεί ούτε εκείνα τα γλίσχρα 580 ευρώ της πρώτης βοήθειας στους πληγέντες, αυτά δεν είναι «φυσικά» φαινόμενα.  

   Η πλημμελής αντιπλημμυρική προστασία (δεν φέρνει κέρδη, δεν συμφέρει),

   η ανύπαρκτη αντισεισμική θωράκιση (δεν φέρνει κέρδη, δεν συμφέρει),

   η απουσία αντιπυρικής πρόβλεψης (δεν φέρνει κέρδη, δεν συμφέρει),

   δεν είναι «φυσικά» φαινόμενα. 

   Και εδώ είναι που εντοπίζεται το πολιτικό πρόβλημα: Ότι πίσω από κάθε σχεδόν θεομηνία, πίσω από κάθε σχεδόν ακραίο φυσικό φαινόμενο, υπάρχει μια τόσο ακραία πολιτική συμπεριφορά που, τελικά, αυτή μετατρέπει τις θεομηνίες σε τραγωδίες. Τραγωδίες με οφθαλμοφανώς ταξικό πρόσημο, αφού ως συνήθως δεν πλημμυρίζουν τα «ρετιρέ» αλλά τα «υπόγεια». 

   Αλλά, τότε, σε αυτή την περίπτωση, δεν μιλάμε για θεομηνίες. Μιλάμε για εγκλήματα…

Πηγή: imerodromos.gr

Το πολυτεχνείο ανήκει σε όλο τον λαό και τη νεολαία. Το εξεγερτικό του πνεύμα παραμένει ζωντανό μέσα στους αγώνες του σήμερα. Αποκτά νόημα μέσα από το ρόλο των σωματείων, των φοιτητικών συλλόγων και των συλλογικοτήτων με αναφορά στο κίνημα στη διοργάνωση του τριημέρου. Σήμερα είναι πολύτιμο ενόψει της αντιλαϊκής τρίτης αξιολόγησης. Έχει τεράστια σημασία η πραγματοποίηση ενός εορτασμού του Πολυτεχνείου μαζικού, λαϊκού και νεολαιίστικου, μαχητικού, αντικυβερνητικού και αντιιμπεριαλιστικού, ανοιχτού στο κίνημα και το λαό. Ακόμα περισσότερο σήμερα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμπλέει απόλυτα με τα σχέδια της κυβέρνησης Τραμπ και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Στην κατεύθυνση αυτή καταγέλλουμε τον αποκλεισμό από το χώρο και την απόπειρα ακύρωσης του εορτασμού από ομάδες εχθρικές στο κίνημα. Η κίνηση αυτή δεν έχει καμία νομιμοποίηση από κανένα τμήμα του κινήματος, είναι αποτέλεσμα μιας ακραίας ιδιοκτησιακής λογικής που αποκλείει όλο το λαό από το χώρο του ασύλου. Η κατάσταση που διαμορφώνεται εξυπηρετεί τον πάγιο στόχο κάθε κυβέρνησης και όλων των δυνάμεων του συστήματος. Αποτελεί την καλύτερη προσφορά στην προσπάθεια κυβέρνησης και κράτους να αμαυρώσουν τον εορτασμό του πολυτεχνείου και να κόψουν το νήμα με τους αγώνες του σήμερα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, μαζί με όλα τα αστικά κόμματα και ΜΜΕ, αξιοποιούν τα γεγονότα για να εντείνουν το κλίμα τρομοκρατίας, να στοχοποιήσουν το άσυλο και να μη γίνει ο εορτασμός.

Ο τριήμερος εορτασμός του Πολυτεχνείου να διεξαχθεί στον ιστορικό χώρο του με πρόσβαση για το λαό, τη νεολαία και τους μαζικούς φορείς

Καταγγέλουμε την προσπάθεια αποκλεισμού της εισόδου στο λαό

Απαιτούμε την απόσυρση των ΜΑΤ. Καμία σκέψη για επέμβαση της αστυνομίας και καταπάτηση του χώρου του ασύλου.

Καταγγέλουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την απόπειρα τρομοκράτησης του κινήματος

Καλούμε τον λαό και την νεολαία σε μαζική συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο στις 4.00 μμ.

Καλούμε το λαό και τη νεολαία να διασφαλίσουν τον εορτασμό του Πολυτεχνείου με τη μαζική παρουσία τους.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΛΑΟ – ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Ανασύνθεση – ΟΝΡΑ
ΑΝΤΑΡΣΥΑ
ΑΡΑΝ
ΑΡΑΣ
Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση
Αριστερή Συσπείρωση
Αριστερό Ρεύμα
ΔΕΑ
Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά
ΕΕΚ – ΟΕΝ
ΚΚΕ (μ-λ)
Λαϊκή Ενότητα
ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση
νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση
ΟΚΔΕ – Σπάρτακος
Οργάνωση Νεολαίας «Πορεία»
Παρέμβαση

Πηγή: pandiera.gr

ΚΝΕ: Η προσπάθεια παρεμπόδισης να απαντηθεί με μαζική συμμετοχή στον αγωνιστικό εορτασμό

«Ολοι και όλες στο δρόμο του αγώνα! Τιμάμε το Πολυτεχνείο δηλώνοντας: "Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή, η Ιστορία γράφεται με πάλη ταξική"». Με αυτό το κάλεσμα, το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ σε ανακοίνωσή του καταγγέλλει την παρεμπόδιση χτες του εορτασμού του Πολυτεχνείου. Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Καταγγέλλουμε στο λαό και στη νεολαία ότι μία ομάδα που καμία σχέση δεν έχει με το φοιτητικό, σπουδαστικό, μαθητικό, γενικότερα με το εργατικό - λαϊκό κίνημα, εμποδίζει τον αγωνιστικό εορτασμό της εξέγερσης του Νοέμβρη του '73.

Αποτέλεσμα των ενεργειών τους είναι να ακυρώνονται επισκέψεις Γυμνασίων, Λυκείων και άλλων σχολείων και μαθητών από την Αθήνα, φοιτητών και εργαζομένων για να τιμήσουν το λαϊκό ξεσηκωμό και να μάθουν για τις ηρωικές μέρες της εξέγερσης.

Γι' αυτό και τρίβουν τα χέρια τους η αντιλαϊκή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του συνολικά, οι δυνάμεις κρατικής καταστολής, αλλά και η πρεσβεία των ΗΠΑ, που μόνιμο στόχο τους έχουν να απογυμνωθεί ο εορτασμός της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από το αντιιμπεριαλιστικό, εξεγερτικό του περιεχόμενο.

Την ώρα που τρίζουν τα κόκαλα των νεκρών αγωνιστών του λαού όταν η κυβέρνηση από τη μια "ξεγυμνώνεται" μπροστά στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό με την κατάπτυστη συμφωνία με τον Τραμπ και από την άλλη εμφανίζεται ως τιμητής τους, μόνο ως μέρος της συμφωνίας κυβέρνησης - ΗΠΑ, που στηρίχτηκε και από τα άλλα κόμματα, "ξεπλένοντας" τους φονιάδες των λαών, μοιάζει η συγκεκριμένη ενέργεια στο χώρο του Πολυτεχνείου.

Η τελευταία φορά που επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς να εμποδιστεί η συμμετοχή του λαού και της νεολαίας στους τριήμερους εορτασμούς, με αποκλεισμό του χώρου από τις αστυνομικές δυνάμεις, ήταν επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας το 2014. Οπως έπεσε τότε στο κενό αυτή η προσπάθεια, θα πέσει και τώρα.

Καλούμε το λαό και τη νεολαία να γιορτάσει μαζικά και μαχητικά τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, με το σύγχρονο μήνυμά του ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και την αντιλαϊκή πολιτική, για να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Να συμμετέχει ενεργά στον τριήμερο εορτασμό και στις εκδηλώσεις, να διαδηλώσει μαζικά με τα πανό του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, με τα πανό των ταξικών εργατικών σωματείων, των φοιτητικών συλλόγων, στις 17 Νοέμβρη σε όλη την Ελλάδα».

Πηγή: rizospastis.gr

Κατά 150% έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων στην Γερμανία από το 2014, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία έκθεσης.  Το 2016 στην Γερμανία ήταν άστεγοι περίπου 860.000 άνθρωποι. Αυτά τα δραματικά νούμερα κατέγραψε και παρουσίασε, η Ομοσπονδιακή Ομάδα Εργασίας για την Βοήθεια προς τους Άστεγους (BAG W).

Περισσότεροι από τους μισούς, αστέγους ήταν πρόσφυγες, ενώ το 8% ανήλικοι και ανάμεσα τους, πολλά μικρά παιδιά. Τα στοιχεία αφορούν το 2016, ενώ η κατάσταση έχει γίνει ακόμα χειρότερη μέσα στο 2017 και όπως εκτιμά η  ομάδα «BAG W»,  ο αριθμός των αστέγων, θα αυξηθεί κατά ακόμη 40%, με τους ανθρώπους χωρίς στέγη να φθάνουν τα 1,2 εκατομμύρια μέχρι το 2018!

«Παρά το γεγονός ότι η μετανάστευση έχει επιδεινώσει δραματικά την όλη κατάσταση, δεν είναι σε καμία περίπτωση η μοναδική αιτία για την έλλειψη στέγης. Η σημαντικότερη αιτία είναι η λανθασμένη στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης», τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της BAG W, Τόμας Σπρεχτ. 

Σύμφωνα με την υπηρεσία, από τις βασικές αιτίες της κατάστασης είναι η έλλειψη φθηνής και κοινωνικής στέγης. Οι εξώσεις είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο στις μεγάλες Γερμανικές πόλεις. Στην πλουσιότερη χώρα της ευρωζώνης, χιλιάδες άνθρωποι κοιμούνται ακόμα και στους δρόμους. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της BAG W επισημαίνεται ότι 52.000 άτομα εκτιμάται ότι ζουν στον δρόμο, με τον αριθμό τους να έχει αυξηθεί κατά 33% μέσα σε δύο χρόνια!

Στην Γερμανία, αυτή τη στιγμή περίπου 16 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Πλέον κατά χιλιάδες, από φαίνεται από τα στοιχεία, χάνουν ακόμα και το δικαίωμα στη στέγη.

 Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεί της Κομισιόν οι άστεγοι στην ΕΕ των «28» κρατών – μελών υπολογίζονται σε 4,1 εκατομμύρια ανθρώπους. Ωστόσο ο πραγματικός αριθμός σύμφωνα με διάφορες κοινωνικές οργανώσεις είναι πολύ μεγαλύτερος. 

Οι άνθρωποι που ζουν σε χαρτόκουτα, σε πεζοδρόμια, δίπλα στους σταθμούς του μετρό, αποτελούν ένα ακόμα δείγμα της …«ευημερίας» που προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση στους λαούς.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: imerodromos.gr