Σε 24ωρη προειδοποιητική απεργία προχωρά, την Τετάρτη 5 Αυγούστου, σε εργοτάξιο εντός του Πανεπιστημίου Πατρών στο Ρίο το Συνδικάτο Οικοδόμων Πάτρας, σε έργο που έχει αναλάβει η εταιρεία «Τομή» του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ.

Όπως τονίζει, «ένας μεγάλος αριθμός εργαζομένων που μοχθεί σ’ αυτό παραμένουν απλήρωτοι εδώ και δυο μήνες, παρ’ όλες τις παρεμβάσεις του Συνδικάτου μας το προηγούμενο διάστημα προκειμένου να πληρωθούν οι εργαζόμενοι, κόντρα στην εργοδοτική αδιαφορία και τη συνήθη πλέον τακτική των εργοδοτών να «γρατζουνάνε» ακόμη και από τα λίγα χρήματα που κερδίζουν οι εργαζόμενοι για να ζήσουν τις οικογένειές τους..!».

Το Συνδικάτο και οι εργαζόμενοι ξεκαθαρίζουν πως θα κλιμακώσουν τον αγώνα τους μέχρι να καταβληθούν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων έως και το τελευταίο ευρώ και ότι «η εργοδοτική τρομοκρατία και οι πιέσεις προς τους εργαζόμενους, όχι μόνο δεν θα έχουν καμία τύχη, αλλά θα λειτουργήσουν ως μπούμερανγκ σε κάθε λογής μηχανορραφία τους».

«Οι εργαζόμενοι πέρα από τις μειώσεις των μισθών, την αναστολή των εργασιακών τους δικαιωμάτων, την έλλειψη στοιχειωδών μέσων προστασίας της υγιεινής και της ασφάλειάς τους, έχουν να αντιμετωπίσουν κι από πάνω και την υπεξαίρεση των δεδουλευμένων τους», αναφέρει χαρακτηριστικά και καλεί «όλους τους εργαζόμενους στις κατασκευές να μη σκύβουν το κεφάλι, να μην ενδίδουν στους εκβιασμούς της εργοδοσίας. Την Τετάρτη θα είμαστε όλοι στην είσοδο του εργοταξίου για να μην περάσει η εργοδοτική αυθαιρεσία και ο εκβιασμός. Με συλλογικό, οργανωμένο και ταξικό αγώνα θα επιβάλλουμε το δίκιο μας και θα δημιουργήσουμε έναν κόσμο ανθρώπινο και δίκαιο, βάζουμε μπροστά τις δικές μας σύγχρονες ανάγκες για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα».

πηγη:  ergasianet.gr

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η ομιλία του ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, τις συνεχείς απειλές των ΗΠΑ και τα σχέδια εισβολών στην Λατινική Αμερική δικαίωναν πλήρως την φήμη του για την πολιτική του στράτευση, το βάθος της σκέψης του, τα πολλαπλά χαρίσματα που διέθετε και την ευστροφία του. Από την ομιλία του επίσης εύκολα καταλάβαινε ο καθένας γιατί κάποτε στο παρελθόν, εκφράζοντας τον θαυμασμό του στον Φιντέλ Κάστρο, είχε δηλώσει Φιντελικός κι όχι Μαρξιστής…

Το κύρος του ωστόσο δικαιωνόταν από μια τυχαία βόλτα στους δρόμους της Αβάνας. Ο Εουσέμπιο Λεάλ, Διδάκτωρ Ιστορίας κι εν πολλοίς αυτοδίδακτος, κατάφερε ένα διπλό «θαύμα». Το πρώτο του επίτευγμα ήταν η αναπαλαίωση της παλιάς Αβάνας, σε μια εποχή που περιελάβανε ακόμη και την «ειδική περίοδο». Όταν η κατάρρευση των καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης και ιδιαίτερα της Σοβιετικής ‘Ένωσης έκοψε βίαια τη γραμμή χρηματοδότησης της Κούβας. Η πείνα γονάτιζε τους Κουβανούς και η ιδεολογική αντεπίθεση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού επάνω στα συντρίμμια των εκμεταλλευτικών κοινωνιών της Ανατολικής Ευρώπης έκανε πολλούς να αναρωτιούνται ακόμη και τι νόημα έχει η διατήρηση της επανάστασης στην Κούβα. Η ιδεολογική κόπωση και παραίτηση αποτελείωνε ότι άφηνε ζωντανό η σωματική εξάντληση. Ο Εουσέμπιο όμως εκεί! Έπεισε όχι μόνο τον Φιντέλ αλλά και την ηγεσία του κόμματος για να συνεχιστεί ένα έργο που φάνταζε περιττό, σπατάλη και πολυτέλεια.

Το δεύτερο θαύμα του ήταν ακόμη πιο εκπληκτικό. Η Αβάνα δεν είναι η πρώτη πόλη στον κόσμο που υπόκειται σε «εξευγενισμό» για να χρησιμοποιήσουμε έναν όχι απλώς αμφισβητούμενο όρο, αλλά απλώς απορριπτέο λόγω των ταξικών υπονοουμένων του μιας και η αναβάθμιση και ο εξωραϊσμός είναι γνωστό ότι πάντα συνοδεύονται με την παράδοση των αναπαλαιωμένων πόλεων στα εύπορα στρώματα. Ο κανόνας έτσι θέλει την διατήρηση και αισθητική αναβάθμιση των πόλεων να συνοδεύεται κι από μια ταξική αλλαγή, με τα φτωχά κοινωνικά στρώματα που μέχρι πρόσφατα κατοικούσαν στα ερειπωμένα κτίρια να διώχνονται βίαια και τα αναπαλαιωμένα κτίρια να παραδίνονται πλέον στα καλοαμειβόμενα κοινωνικά στρώματα.

Η Αβάνα όμως του Εουσέμπιο Λεάλ αποτέλεσε την εξαίρεση. Το πιο δύσκολο σημείο του εγχειρήματός του αφορούσε την προσωρινή μεταστέγαση σε άλλα σημεία της πόλης όσων έμεναν ανέκαθεν στα υπό ανακαίνιση κτίρια και στη συνέχεια, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, την επαναφορά τους στα αναμορφωμένα σπίτια τους.

Το έργο του Λεάλ, υπό αυτό το πρίσμα, ξεπερνάει πολύ την Αβάνα, παρότι μόνο στην επαναστατική Κούβα θα μπορούσε να υλοποιηθεί. Υπερβαίνει την Αβάνα επειδή διαφυλάσσοντας την πληθυσμιακή – κοινωνική σύνθεση της παλιάς Αβάνας, η αναστήλωσή της δεν έγινε σε βάρος των κατοίκων της. Η παλιά Αβάνα αναβαθμίστηκε και μαζί με αυτήν οι κάτοικοί της. Γι’ αυτό το λόγο το έργο περιλαμβάνει την λαϊκή συμμετοχή που προβλέπεται σε κάθε στάδιο από τον σχεδιασμό και την επιλογή των χρήσεων μέχρι την υλοποίησή του!

Περιττό να ειπωθεί ότι η διαφύλαξη του κοινωνικού προφίλ της παλιάς Αβάνας έστειλε στα ουράνια το κόστος της αναπαλαίωσης της, ενώ δεν επιτρέπει την ταχεία ολοκλήρωση του σχεδίου. Στον υπόλοιπο κόσμο, αντίθετα, ανάλογα κόστη καλύπτονται από τους νέους ιδιοκτήτες που θα απολαμβάνουν τον «εξευγενισμό». Ο Εουσέμπιο Λεάλ από την άλλη εξασφάλισε τους πόρους για τις κατασκευές από διεθνείς οργανισμούς και από το διεθνές εμπόριο της Κούβας, αφήνοντας στους Κουβανούς μόνο τα οφέλη από την αναπαλαίωση!

Για να γίνει ακόμη πιο εμφανής η συμβολή του Εουσέμπιο Λεάλ και το μεγαλείο της επαναστατικής Κούβας αρκεί να αντιπαραθέσουμε το σκεπτικό που καθοδηγεί την αναπαλαίωση της παλιάς Αβάνας με τις γελοιότητες του Μπακογιάννη στο Δήμο της Αθήνας: Μια σωστή ως σύλληψη ιδέα (αύξηση των πεζοδρόμων κι απομάκρυνση των αυτοκινήτων από το κέντρο της πόλης) έρχεται να υπηρετήσει ένα αναχρονιστικό κι αντιδημοφιλές επιχειρηματικό σχέδιο που αντιβαίνει στα συμφέροντα των κατοίκων της (μετατροπή της Αθήνας σε προαύλιο των ξενοδοχείων της) για να καταλήξει σε ένα αντιλειτουργικό κι αποτυχημένο κιτσαριό, το οποίο κι αυτό εν μέρει ανακαλείται (λες και στην εποχή των προσομοιώσεων έπρεπε να γίνει η πραγματική εφαρμογή του για να φανούν τα αποτελέσματά του)…  Ας κλείσουμε εδώ καλύτερα αυτή την παρένθεση που είναι ενδεικτική όμως της φαιδρότητας του πολιτικού προσωπικού της χώρας.

Το πολυσχιδές έργο του Εουσέμπιο Λεάλ (μέχρι και δικό του ραδιοφωνικό σταθμό διέθετε!) συγκέντρωσε διεθνές ενδιαφέρον πρώτα και κύρια ως κοινωνικό εγχείρημα. Λειτούργησε σαν μαγνήτης όχι μόνο για μηχανικούς και αρχιτέκτονες από το εξωτερικό που συνέρρεαν στην Αβάνα από κάθε γωνιά του κόσμου αλλά και για πολλούς νέους Κουβανούς που τον αντιμετώπιζαν με μια ασυνήθιστη προσήλωση, αγάπη και σεβασμό.

Είναι όλοι αυτοί που θα συνεχίσουν το έργο του, καταφέρνοντας ακόμη σπουδαιότερα επιτεύγματα…

πηγη: kommon.gr

Οι παλιές καλές νεοφιλελεύθερες συνταγές για απελευθέρωση απολύσεων και «τζογάρισμα» των συντάξεων αποτελούν τις πολυδιαφημισμένες προτάσεις που θα οδηγήσουν στην «ανάπτυξη της οικονομίας».

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ο νεοφιλελεύθερος χαρακτήρας του περίφημου «Σχεδίου Ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας» που υπογράφει ο νομπελίστας καθηγητής Χριστόφορος Πισσαρίδης, είναι κάτι παραπάνω από ευδιάκριτος, στο κείμενο που έδωσε σήμερα η κυβέρνηση στην δημοσιότητα. Αποτελεί το προσχέδιο πάνω στο οποίο θα «επενδυθούν» τα 32 δις που θα εισρεύσουν από το Ταμείο Ανάπτυξης και θα αποτελέσει το πρόπλασμα για την κυβερνητική πολιτική που θα ακολουθηθεί το επόμενο διάστημα η οποία μάλιστα θα εγκριθεί προηγουμένως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Στις 121 σελίδες του κειμένου, δεν υπάρχει φυσικά η παραμικρή αναφορά σε «εργασιακά δικαιώματα», όρος προφανώς άνευ σημασίας για τους συντάκτες του κειμένου. Για την ακρίβεια στο μοντέλο που περιγράφεται ο εργαζόμενος οφείλει να «εργάζεται», «καταναλώνει», «αποταμιεύει», «καταρτίζεται», «μορφώνεται» κατά πώς προκρίνουν τα μοντέλα ανάπτυξης του ΟΟΣΑ. Επίσης περιέχει γνωστές από το …απώτατο παρελθόν προτάσεις για το ασφαλιστικό και προτρέπει σε συνεχείς μειώσεις του κόστους λειτουργίας και εργασία για τις επιχειρήσεις.

Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα για τους κρίσιμους τομείς που είναι φυσικά τα ζητήματα της εργασίας και της κοινωνικής ασφάλισης.

Εργασιακά: Απελευθέρωση απολύσεων

Το γενικότερο πνεύμα του κειμένου είναι ότι οι επιχειρήσεις χρειάζονται περισσότερη ελευθερία κινήσεων. Σε αυτές περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι.

• Σύμφωνα με το προσχέδιο της Επιτροπής Πισσαρίδη «περιορισμοί στη δυνατότητα μιας επιχείρησης να μεταβάλλει τον αριθμό των απασχολούμενων αποθαρρύνουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας και εμποδίζουν την ανακατανομή του εργατικού δυναμικού προς επιτυχημένους και αναπτυσσόμενους τομείς και επιχειρήσεις». Με άλλα λόγια ζητείται περαιτέρω απελευθέρωση των απολύσεων και των εσωτερικών ανακατατάξεων στις επιχειρήσεις. Παράλληλα αναφέρεται ότι πρέπει να υπάρξει «εξορθολογισμός της χρήσης και του κόστους των υπερωριών» προφανώς όχι στην κατεύθυνση της προσαρμογής σε κανόνες … 8ωρου. Όπως δηλώνεται στην έκθεση «η ευελιξία στη χρήση υπερωριών είναι σημαντική για την οικονομική δραστηριότητα. Το κόστος των υπερωριών πρέπει να ευθυγραμμιστεί με εκείνο σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ».
• Ειδικά για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, πίσω από την γνωστή υπόθεση της «αξιολόγησης» αφήνεται σαφές υπονοούμενο για απολύσεις. Όπως αναφέρεται ζητούμενη είναι «η καθολική εφαρμογή της αξιολόγησης. Η αξιολόγηση θα πρέπει να γίνεται σε ετήσια βάση, από τον προϊστάμενο κάθε θέσης, με συγκεκριμένους ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους, και να έχει απτά αποτελέσματα για τους αξιολογούμενους». Τι μπορεί να φανταστεί κανείς ως … «απτά αποτελέσματα»; Προφανώς όχι …αυξήσεις μισθών σε όσους έχουν καλές επιδόσεις.

Τζόγος η κοινωνική ασφάλιση

Στο θέμα της κοινωνικής ασφάλισης πάντως καταγράφεται λιγότερη διακριτικότητα από την επιτροπή Πισσαρίδη. Με γνώμονα την γήρανση του πληθυσμού προκρίνεται ευθέως το μοντέλο της ενίσχυσης της ιδιωτικής ασφάλισης και οι ασφαλισμένοι καλούνται να …πάρουν τα ρίσκα τους.

• Όπως δηλώνεται «για να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης πρέπει να ενισχυθούν οι κεφαλαιοποιητικοί πυλώνες ώστε να επιμεριστεί το βάρος της χρηματοδότησης των συντάξεων και ένα μέρος της να καλυφθεί από συσσωρευμένη αποταμίευση. Οι κεφαλαιοποιητικοί πυλώνες είναι επιθυμητό να δρουν συμπληρωματικά με τον κύριο, έχοντας ένα δευτερεύοντα αλλά κρίσιμο ρόλο». Κεφαλαιοποιητικό σύστημα δεν είναι φυσικά τίποτε άλλο από την σύνδεση της σύνταξης με τις εισφορές. Με βάση τον ορισμό του «οι εισφορές των ασφαλισμένων τηρούνται σε «ατομικές μερίδες ασφάλισης». Το σύνολο των ποσών των ατομικών μερίδων ανατίθεται για επένδυση σε εξειδικευμένους διαχειριστές (Επενδυτικούς Οργανισμούς ή άλλους ειδικούς φορείς), οι οποίοι τα επενδύουν σε διάφορα κεφαλαιουχικά προϊόντα (ακίνητα, μετοχές, ομόλογα, κ.λπ.)». Με απλά λόγια …τζογάρισμα χωρίς εγγυήσεις.
• Σύμφωνα με την Επιτροπή Πισσαρίδη η ενίσχυση του κεφαλαιοποιητικού συστήματος «θα έφερνε την Ελλάδα πλησιέστερα στον μέσο όρο των συστημάτων της Ευρώπης, αφορούν κυρίως ενίσχυση των κινήτρων για περισσότερη και επίσημη εργασία όσο και για αποταμίευση των νοικοκυριών, με άμεσα αναπτυξιακά οφέλη για την οικονομία. Τα νοικοκυριά θα έχουν ισχυρότερα κίνητρα προσφοράς εργασίας, στον τυπικό τομέα της οικονομίας, όταν θα έχουν σε μεγάλο βαθμό έλεγχο των αποταμιεύσεών τους και όταν με υψηλότερες εισφορές κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου θα μπορούν να αναμένουν μεγαλύτερη σύνταξη. Τα οφέλη αφορούν επίσης τη μεγαλύτερη διασπορά ρίσκου και άρα διαχρονικά μεγαλύτερη ασφάλεια για τις συντάξεις». Τι …εννοεί εδώ ο ποιητής με την «διασπορά ρίσκου» ότι οι ασφαλισμένοι θα είναι αυτοί που θα ρισκάρουν τις αποταμιεύσεις τους που στην προκειμένη όμως θα αποτελούν την σύνταξή τους. Άλλωστε στην έκθεση της επιτροπής επισημαίνεται επίσης ότι «β σταδιακή μετατροπή μέρους των εισφορών αυτών σε εισφορές κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα θα έχει ευεργετική επίδραση στις εγχώριες αποταμιεύσεις και επενδύσεις, όπως παρατηρείται σε χώρες με πιο ισορροπημένα συνταξιοδοτικά συστήματα». Παράλληλα εκφράζονται …παράπονα γιατί «σήμερα, μόνο περίπου το 5% των πληρωμών ασφαλισμένων για συντάξιμες εισφορές είναι κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα. Αντίστοιχα, το σύνολο του ενεργητικού των κεφαλαιοποιητικών προγραμμάτων σύνταξης είναι κοντά στο 1% του ΑΕΠ, σε αντιδιαστολή με 50% για τον μέσο όρο των μελών του ΟΟΣΑ. Επίσης, το σημερινό ύψος των υποχρεωτικών εισφορών για κύρια και επικουρική σύνταξη στον δημόσιο διανεμητικό πυλώνα (26,5%) είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη και 8 π.μ. υψηλότερο από τον μ.ό. των μελών του ΟΟΣΑ».

Κακό πράγμα οι μικρομεσαίοι

Τέλος στην Επιτροπή Πισσαρίδη δεν αρέσουν καθόλου οι …μικρομεσαίοι. Τα μικρομάγαζα αποτελούν αντιαναπτυξιακό στοιχείο και φορέα της άτυπης οικονομίας. Όπως αναφέρεται στην έκθεση: «Η άτυπη οικονομία συνιστά σημαντικό πρόσκομμα για την ανάπτυξη και την ευημερία. Πρώτον, επιχειρήσεις στη γκρίζα ζώνη της οικονομίας δεν μεγεθύνονται, δεν επενδύουν συστηματικά σε νέες τεχνολογίες και δεν εστιάζουν σε εξαγωγές απλώς γιατί στόχος τους είναι να διατηρήσουν ένα χαμηλό προφίλ. Μάλιστα, η αρχική δομή των επιχειρήσεων αυτών είναι ως μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις χωρίς αναπτυξιακό στόχο. Ένας τρόπος για να αντιληφθεί κανείς τις συνέπειες της λειτουργίας επιχειρήσεων στη γκρίζα ζώνη της οικονομίας είναι να σκεφτεί ότι οι επιχειρήσεις αυτές εγκλωβίζουν πόρους που εναλλακτικά θα χρησιμοποιούνταν στην επίσημη οικονομία από εξωστρεφείς επιχειρήσεις».

Ολόκληρο το κείμενο υπό τον τίτλο «Σχεδίου Ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας»:

https://www.imerodromos.gr/proschedio-epitropis-pissaridi-einai-to-neofilele-keimeno-poy-perimename/

πηγη: imerodromos.gr

Επαίσχυντη αντεργατική κυβερνητική τροπολογία για κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στην ποντοπόρο ναυτιλία

Ανακοίνωση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

Ενεργώντας σαν τσιράκια και μπράβοι των εφοπλιστών, η κυβέρνηση και ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κατέθεσαν στην ολομέλεια της Βουλής τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο, σύμφωνα με την οποία καταργείται η Συλλογική Σύμβαση στην ποντοπόρο ναυτιλία (πλοία άνω των 4500 κ.ο.χ.), η οποία θεσμοθετήθηκε το 1944 και ισχύει έως και σήμερα κατοχυρώνοντας τους μισθούς και τα εργασιακά ναυτεργατικά δικαιώματα.

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης περί ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας αποτελεί πρόκληση την στιγμή που η κερδοφορία των εφοπλιστών σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και ο πλούτος συσσωρεύεται με πρωτοφανείς ρυθμούς στα χέρια τους. Η υποκρισία της κυβέρνησης της ΝΔ φτάνει στο απόγειό της, γιατί ενώ επικαλείται σαν πρόσχημα για τον επαίσχυντο αυτό νόμο την “ανεργία των Ελλήνων ναυτεργατών”, με τον νόμο οδηγεί στην εξαφάνισή τους από το επάγγελμα καθώς καταργείται κάθε υποχρέωση των εφοπλιστών για πρόσληψή τους!

Ταυτόχρονα ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας έκανε σαφή μέσω της ίδιας τροπολογίας την στόχευσή του να παρέμβει στα εσωτερικά του ν.σ.κ και στις εκλογικές διαδικασίες των ναυτεργατικών σωματείων, στο όνομα δήθεν της γνήσιας συμμετοχής των ναυτεργατών που ασκούν το ναυτικό επάγγελμα. Το πρόσφατο παράδειγμα του νόμου Βρούτση δείχνει τις αντιδραστικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.

Το ταξικό ναυτεργατικό κίνημα θα δώσει την μάχη για την προάσπιση των συμφερόντων των ναυτεργατών! Για την κατάργηση και αυτού του νόμου στην πράξη!

ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, 2/8/2020

πηγη:  pandiera.gr