Κάλεσμα στους εργαζόμενους να απέχουν από την υπερεργασία Σαββατοκύριακων και αργιών βάζοντας τέλος στην απληρωσιά και την εκμετάλλευση, απευθύνει το Σωματείο Οδηγών - Μηχανικών και Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά.

Όπως τονίζει το Σωματείο, «μετά την ομόφωνη απόφαση της έκτακτης γενικής συνέλευσης που πραγματοποιήθηκε στις 18/5/2022 και της αποχής από την υπερεργασία του Σαββατοκύριακου 21 και 22 Μαΐου, οι εργαζόμενοι έδωσαν αρκετό χρόνο στη δημοτική αρχή Πειραιά ώστε να δώσει λύσεις στα προβλήματα που η ίδια τους έχει δημιουργήσει. Προβλήματα με τις απλήρωτες δεδουλευμένες υπερωρίες, με την αυθαίρετη περικοπή υπερωριών, την υποχρεωτική εργασία Σαββατοκύριακων και αργιών που θέλει να επιβάλει, την αναξιοκρατία που επικρατεί στον Δήμο Πειραιά, τις τριτοκοσμικές συνθήκες εργασίας, τη μη καταβολή σε χρήμα των Μέσων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) παρελθόντων ετών και τη μη χορήγηση όλων των ΜΑΠ της τρέχουσας χρονιάς, καθώς και τις εκδικητικές - τιμωρητικές μετακινήσεις και αλλαγές βαρδιών και την αντιμετώπιση που έχουν οι εργαζόμενοι από διάφορους "υπεύθυνους" που θίγει την αξιοπρέπειά τους».

Επισημαίνει επίσης ότι «η δημοτική αρχή Πειραιά όμως αντί να συζητήσει με τους εκπρόσωπους των εργαζομένων για όλα τα παραπάνω θέματα, επέλεξε να πραγματοποιήσει σύσκεψη με τα στελέχη της Διεύθυνσης Καθαριότητας για να αποφασίσουν από κοινού την περαιτέρω περικοπή των υπερωριών, όπως τελεσίγραφα ανακοινώθηκε στους εργαζόμενους από τη διευθύντρια και τμηματάρχες της Διεύθυνσης».

Το Σωματείο υπογραμμίζει ότι «τα οικονομικά προβλήματα που προφασίζεται η δημοτική αρχή ότι αντιμετωπίζει ο Δήμος Πειραιά δεν προήλθαν από τους εργαζόμενους. Προκλήθηκαν από τις ιδιωτικοποιήσεις και τις εργολαβίες που έχει προχωρήσει με πρώτη και κύρια την εργολαβία του ηλεκτροφωτισμού που έχει βάλει ενέχυρο τα ανταποδοτικά τέλη του δήμου για 12 χρόνια».

Και καταλήγει αναφέροντας πως «δεν υποκύπτουμε σε πιέσεις, απειλές και εκφοβισμούς. Απέχουμε όλοι από την υπερεργασία! Βάζουμε τέλος στην απληρωσιά και την εκμετάλλευση».

πηγη: 902.gr

Ο Γιώργος Τράγκας δεν ήταν δημοσιογράφος, αλλά ένας αξιοθαύμαστος έμπορος της ενημέρωσης. Στο πρόσωπό του βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή της η γνωστή κινηματογραφική ατάκα "ήταν πολλά τα λεφτά…". 

Γιώργος Καρελιάς

Η προ μηνών αποκάλυψη του μεγέθους της περιουσίας που άφησε ο Γιώργος Τράγκας και η σημερινή δέσμευσή της από την Αρχή για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος έφεραν στο προσκήνιο ένα καθοριστικό ερώτημα: Τι ήταν ο μακαρίτης;

Ο ίδιος δήλωνε «50 χρόνια δημοσιογράφος». Ας το ξεκαθαρίσουμε.

Πρώτον, ο Τράγκας ήταν δημοσιογράφος στα νιάτα του, όταν δούλευε στη «Βραδυνή» του Αθανασιάδη.

Δεύτερον, έκτοτε απομακρύνθηκε από αυτό που σημαίνει η λέξη «δημοσιογράφος». Έγινε ο ίδιος εκδότης, δηλαδή επιχειρηματίας. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, αλλά στην δική του περίπτωση ήταν. Διότι τα έντυπα που εξέδιδε ποτέ δεν είχαν αξιοσημείωτες κυκλοφοριακές επιδόσεις, αλλά κατάφεραν να τον κάνουν πλούσιο. Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται, αν ο ιδιοκτήτης ξέρει να κάνει εκβιασμούς.

Τρίτον, για να το πούμε με ένα παράδειγμα: Στη δεκαετία του 2000 η, περιθωριακή από άποψη κυκλοφορίας, εφημερίδα «Χώρα», την οποία εξέδιδε, έφτασε να παίρνει κρατική διαφήμιση εκατομμυρίων, σχεδόν ίση με αυτήν που έπαιρναν οι πρώτες σε κυκλοφορία εφημερίδες «Βήμα» και «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Οι αρμόδιοι υπουργοί της εποχής, της κυβέρνησης Καραμανλή, που του τα έδωσαν, ασφαλώς θα θυμούνται ακόμη τα εκβιαστικά πρωτοσέλιδα με τα οποία τους «πυροβολούσε».

Τέταρτον, ο Τράγκας ήταν στυγνός ως εργοδότης. Όχι μόνο χρωστούσε σε εργαζομένους του, αλλά ήταν στις πρώτες θέσεις των οφειλετών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Πέμπτον, όμως όλα αυτά δε μπορούν να δικαιολογήσουν την έκταση της περιουσίας (υπολογίζεται στα 100 εκατομμύρια), που αποκαλύπτεται σήμερα. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον αν η αρμόδια Αρχή μπορούσε να βρει τη διαδρομή του «βρώμικου χρήματος». Για να δούμε ποιοι-και γιατί- ήταν οι «χορηγοί» του μακαρίτη. Ποιες «υπηρεσίες» τούς είχε προσφέρει και με ποια ανταλλάγματα. Το όνομά του είχε βρεθεί και στη «λίστα Λαγκάρντ», είχε και οφ σορ εταιρεία στον Παναμά.

Δεν είναι του παρόντος το ιδεολογικο-πολιτικό υπόβαθρο, πάνω στο οποίο χτίστηκε αυτή η οικονομική εκτίναξη του Τράγκα. Μόνο μια επισήμανση . Στην αρχή της οικονομικής κρίσης, ο Τράγκας ήταν ο επιφανέστερος των «δραχμιστών». Αν η Ελλάδα επέστρεφε στη δραχμή, όσοι είχαν λεφτά στο εξωτερικό θα μπορούσαν να κάνουν χρυσές αγορές στην πτωχευμένη χώρα. Λέτε ο Τράγκας να μην είχε τέτοιους στόχους;

Επειδή, λοιπόν, οι αδαείς πολίτες, που ακούνε και διαβάζουν για τη δέσμευση της περιουσίας του Τράγκα, μπορεί να σκέφτονται «έτσι τα παίρνουν οι δημοσιογράφοι», ας προσγειωθούμε.

Δημοσιογράφοι (χωρίς εισαγωγικά) με περιουσία εκατομμυρίων δεν υπάρχουν.

Ο Τράγκας δεν ήταν δημοσιογράφος, αλλά ένας αξιοθαύμαστος έμπορος της ενημέρωσης. Εμπορευόταν τα πάντα. Την τελευταία δεκαετία εμπορεύθηκε τον αντιμνημονιακό αγώνα και τη δραχμή και εσχάτως το αντιεμβολιαστικό κίνημα.

«Δημοσιογράφοι» (με εισαγωγικά), σαν τον Τράγκα, υπάρχουν. Αλλά τη δική του πορεία πλουτισμού δεν είχε και δεν έχει κανένας. Ήταν μοναδικός.

Στο πρόσωπο του Τράγκα βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή της η γνωστή κινηματογραφική ατάκα «ήταν πολλά τα λεφτά…».

Μένει ένα ερώτημα να απαντηθεί. Αφού τα λεφτά αυτά ήταν «βρώμικα», πώς κατάφερνε να τα βγάλει στο εξωτερικό και να τα πολλαπλασιάζει; Δυστυχώς, καμιά Αρχή δεν θα δώσει ποτέ καμιά απάντηση…

πηγη: news247.gr

Πατημασιές έξι εκατομμυρίων ετών ανατρέπουν την κυρίαρχη πεποίθηση για την εξέλιξη του ανθρώπου - Υπάρχουν και οι αντίθετες απόψεις

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι ο πρώτος «άνθρωπος» ή καλύτερα ο άμεσος πρόγονος του σημερινού ανθρώπου είναι η γνωστή μας «Λούσι», δηλαδή τα 40 οστά ενός σκελετού θηλυκού ατόμου του είδους Australopithecus afarensis, που ανακαλύφθηκε στο Χαντάρ της Αιθιοπίας από τον αμερικανό παλαιοανθρωπολόγο Ντόναλντ Γιόχανσον, στις 24 Νοεμβρίου 1974.

Η «Λούσι» (που πήρε το όνομά της από το τραγούδι των Beatles «Lucy in the sky with diamonds», το οποίο συνόδευε τους επιστήμονες κατά τη διάρκεια της ανασκαφής) έζησε πριν από περίπου 3 εκατ. χρόνια στην Ανατολική Αφρική και θεωρείται ως ο βασικότερος κρίκος στην εξέλιξη του ανθρώπου.

Είχε ύψος 1,10 – 1,20 μέτρα και ήταν η πρώτη που είχε τέλεια όρθια στάση και δίποδη βάδιση, όπως αποδεικνύουν τα σκελετικά στοιχεία της, όσο και οι απολιθωμένες πατημασιές της.

Ωστόσο, μια νέα έρευνα έρχεται τώρα να θέσει εν αμφιβόλω την «Λούσι» και να ισχυριστεί ότι, στην πραγματικότητα, ο πρώτος «άνθρωπος» (αυτός που στάθηκε για πρώτη φορά στα δυο του πόδια, αφήνοντας την τετράποδη στάση του) δεν έζησε στην Τανζανία πριν 3 εκατ. χρόνια, αλλά στην Κρήτη πριν από 6 εκατ. χρόνια, περιπλέκοντας την κυρίαρχη παλαιοανθρωπολογική αντίληψη πως οι άνθρωποι προέρχονται από την Αφρική.

Σύμφωνα με την έρευνα, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Scientific Reports, τα 50 απολιθωμένα ίχνη που βρέθηκαν στην Κρήτη το 2002 και οι ακαδημαϊκοί εκτιμούσαν πως ήταν ηλικίας 5,7 εκατομμυρίων χρόνων, φαίνεται πως είναι 6,05 εκατ. ετών, δηλαδή κατά 300.000 χρόνια αρχαιότερα.

Οι ερευνητές από Γερμανία, Ελλάδα, Σουηδία, Αγγλία και Αίγυπτο, με επικεφαλής τους Ούβε Κίρσερ και Μαντελάιν Μπέμε του Κέντρου Σένκεμπεργκ για την Ανθρώπινη Εξέλιξη και το Παλαιοπεριβάλλον του γερμανικού Πανεπιστημίου του Τίμπινγκεν, ισχυρίζονται ότι τα ίχνη αυτά, που αρχικά ανακάλυψε το 2002 στο χωριό Τράχηλος στον Κίσσαμο Χανίων, κατά τη διάρκεια διακοπών του στην Κρήτη, ο πολωνός παλαιοντολόγος Γκέραρντ Γκιερλίνσκι, αποδίδονται σε ένα δίποδο πλάσμα, μέλος του είδους Graecopithecus freybergi (Γραικοπίθηκος του Φράιμπεργκ), πρόγονος του πρώιμου ανθρώπου που είχε ανακαλυφθεί το 1944 και του δόθηκε το παρατσούκλι «Ελ Γκρέκο».

Οι ερευνητές, ελέγχοντας τα θαλάσσια μικροαπολιθωμάτα που εντοπίστηκαν στα ιζηματογενή πετρώματα με τη χρήση εξελιγμένων τεχνικών χρονολόγησης, κατέληξαν πως τα ίχνη ήταν ηλικίας 6,05 εκατ. χρόνων, δηλαδή αρχαιότερα κατά εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια απ’ ό,τι το πιο παλιό, καταγεγραμμένο ανθρωπόμορφο αποτύπωμα.

«Τα ίχνη είναι σχεδόν 2,5 εκατομμύρια χρόνια αρχαιότερα από εκείνα που αποδίδονται στον Αυστραλοπίθηκο του Αφάρ (Lucy)» σημειώνει ο Κίρσερ, εις εκ των συγγραφέων της έρευνας.

Υπάρχουν και οι αντίθετες απόψεις

Ασφαλώς, όπως σημειώνει το ρεπορτάζ του ιστότοπου Smithsonian, κάποιοι επιστήμονες εκφράζουν τον σκεπτικισμό τους για τα ίχνη αυτά, ισχυριζόμενοι πως το είδος του «Γραικοπίθηκου του Φράιμπεργκ» δεν υπήρξε καν.

 «Ό,τι έχουμε από την Ευρώπη είναι μια ομάδα προανθρώπινων πιθήκων. Είναι ενδιαφέροντες και μαρτυρούν πολύ ευνοϊκότερες κλιματολογικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της όψιμης Μειόκαινου Περιόδου, αλλά δεν νομίζω πως συνδέονταν άμεσα ή έμμεσα με την ανθρώπινη εξέλιξη», αναφέρει ο Ίσραελ Χέρσκοβιτς, βιολογικός ανθρωπολόγος στο πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, εικάζοντας ότι οι συγκεκριμένες πατημασιές δημιουργήθηκαν «από ένα όψιμο Ευρωπαϊκό πίθηκο».

«Κάποια από τα αποτυπώματα μοιάζουν σαν από δίποδο ζώο, αλλά πολλά άλλα είναι πολύ αμφίσημα και ποικίλλουν σε μέγεθος. Ορισμένα δε, δεν μοιάζουν καν με πατημασιές. Οπότε, το ζήτημα εδώ είναι να εκφράσεις ένα βασικό ισχυρισμό στη βάση πληροφοριών που είναι σχετικά ανοιχτός σε ερμηνείες», επισημαίνει από την πλευρά του ο Ζουλιέν Λουίς, παλαιοντολόγος στο πανεπιστήμιο του Γκρίφιθ.

Πάντως, οι συντάκτες της έρευνας είναι πεπεισμένοι ότι έχουν δίκιο: «δεν μπορούμε να αποκλείσουμε μια σύνδεση ανάμεσα στον δημιουργό των ιχνών βάδισης και στον πιθανώς προ-άνθρωπο Γκρεκοπίθηκο», αναφέρει η δρ. Μπέμε, προσθέτοντας εμφατικά πως όχι μόνο πριν έξι εκατομμύρια χρόνια η Κρήτη συνδεόταν με την ηπειρωτική Ελλάδα μέσω της Πελοποννήσου, αλλά επίσης πριν μερικά χρόνια είχαν βρεθεί στην Αττική τα απολιθώματα ενός Graecopithecus freybergi, τα οποία χρονολογούνται πριν από περίπου 7,2 εκατομμύρια χρόνια.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει επίσης πρόσφατη έρευνα των ίδιων γερμανών επιστημόνων του Τίμπινγκεν, σύμφωνα με την οποία πριν έξι εκατομμύρια χρόνια η Ευρώπη και η Μέση Ανατολή χωρίζονταν από την υγρή Ανατολική Αφρική από μια σχετικά στενή έκταση της Σαχάρας. Η γεωχημική ανάλυση του εδάφους της ακτής της Κρήτης, ηλικίας έξι εκατ. ετών, δείχνει ότι σκόνη της ερήμου από τη Βόρεια Αφρική είχε μεταφερθεί εκεί από τους ανέμους.

Τέλος, να αναφέρουμε πως στην συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχαν από ελληνικής πλευράς o Αθανάσιος Αθανάσιου της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας στην Αθήνα και ο γεωλόγος του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης δρ. Χαράλαμπος Φασουλάς.

πηγη: newsbeast.gr

Στην προπαγάνδα, όπως και στον πόλεμο, η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Το κυβερνητικό-μηντιακό σύστημα εξουδετέρωσε επικοινωνιακά το σκάνδαλο Νοβάρτις εμφανίζοντάς το ως συνωμοσία της πρώην κυβέρνησης με κάποιους δημοσιογράφους και ένα τμήμα της Δικαιοσύνης για να πλήξει τους πολιτικούς της αντιπάλους – πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας όπως οι Λοβέρδος, Πατούλης, Στουρνάρας και Σία. Έτσι, οι θύτες έγιναν εν μία νυκτί θύματα και από αμυνόμενοι πέρασαν στην επίθεση. Αυτό κατέστη εφικτό για τρεις κυρίως λόγους.

του Δημήτρη Τσίρκα

Πρώτον, εξαιτίας της συντριπτικής μηντιακής τους υπεροπλίας, στον δημόσιο λόγο κυριάρχησε εξολοκλήρου η αφήγηση περί σκευωρίας και διαστρεβλώθηκαν ή εξαφανίστηκαν πλήρως τα πλείστα στοιχεία που τεκμηρίωναν την ύπαρξη σκανδάλου.

Δεύτερον, λόγω του confirmation bias (προκατάληψη επιβεβαίωσης) του αντισύριζα μετώπου. Πολύ απλά, ο συγκεκριμένος χώρος απορρίπτει αντανακλαστικά οτιδήποτε εκπορεύεται από τη μεριά της αντιπολίτευσης, όσες αποδείξεις και αν το συνοδεύουν. Οι τελευταίες είτε «διαγράφονται» ευθύς εξαρχής μέσα από τον ψυχολογικό μηχανισμό της άρνησης, είτε ακόμα χειρότερα, μετατρέπονται στο αντίθετό τους, σε αποδείξεις όχι του σκανδάλου, αλλά του πόσο καλοστημένη είναι η σκευωρία ώστε να «κατασκευάζει» τόσο αληθοφανή «στοιχεία».

Ο τρίτος και σημαντικότερος λόγος, ωστόσο, είναι ο κυνισμός, το βασικό modus operandi της κυρίαρχης ιδεολογίας σήμερα. Οι δεξιοί, κεντρώοι, ακροκεντρώοι, αλλά και η πλειονότητα της κοινωνίας ξέρουν κατά βάθος ότι η Νοβάρτις είναι καραμπινάτο σκάνδαλο. Όχι τόσο γιατί έχουν πειστεί από τα συγκεκριμένα στοιχεία αλλά επειδή γνωρίζουν πως η διαφθορά είναι ενδημική στην Ελλάδα, ιδίως στον χώρο της υγείας.

Το πρόβλημα επομένως δεν είναι η έλλειψη γνώσης/ πληροφόρησης, ότι δηλαδή ο κόσμος δεν ξέρει ότι το συστημικό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένο, αλλά ακριβώς το αντίθετο, ότι το γνωρίζει και το προσπερνά αδιάφορα. Για αυτό και όσα επιπλέον στοιχεία και αν αποκαλυφθούν για το σκάνδαλο, όπως τώρα η εξαφάνιση των ονομάτων του Λοβέρδου, του Πατούλη και άλλων από τη μετάφραση επίσημου εγγράφου του FBI, δεν πρόκειται να μεταβάλλουν την κατάσταση. Κάθε νέο στοιχείο αποκρύπτεται, φιλτράρεται, διαστρεβλώνεται και αντιστρέφεται από τους μηχανισμούς που περιεγράφηκαν παραπάνω.

Χθες για παράδειγμα, η Σία Κοσιώνη έβγαλε κάπου προς το τέλος του δελτίου ειδήσεων, την Ιωάννα Μάνδρου να «εξηγήσει» τι είναι τέλος πάντων όλος αυτός ο θόρυβος γύρω από τον Λοβέρδο και το έγγραφο του FBI. Και εκείνη δεν μας απογοήτευσε, το όλο θέμα είναι εντελώς ανούσιο, είπε, αφού το έγγραφο έχει κατατεθεί και με τη σωστή και με τη «λάθος» μετάφραση, άρα δεν τρέχει κάστανο.

Το ότι κάποιοι παραχάραξαν επίσημο έγγραφο του Υπουργείο Εξωτερικών δεν τέθηκε καν στη συζήτηση, ούτε φυσικά η εύλογη απορία, γιατί να μπουν στη διαδικασία να το κάνουν αφού κανείς δεν θα κέρδιζε κάτι.

Στη δε ερώτηση της Σίας για ποιον λόγο τότε γίνεται αυτή η συζήτηση, η Μάνδρου παρέπεμψε εμμέσως πλην σαφώς στη γνωστή θεωρία της σκευωρίας. Το θέμα, είπε, το ανακίνησε η εισαγγελέας κ. Τουλουπάκη, η οποία είναι κατηγορούμενη για τη σκευωρία της Νοβάρτις και προσπαθεί απεγνωσμένα να υπερασπιστεί τον εαυτό της με πυροτεχνήματα. Αυτό ήταν, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε, τρία λεπτά και πολύ ασχολήθηκαν!

Ο διάχυτος κυνισμός είναι ο ισχυρότερος αντίπαλος όσων συνεχίζουν να εξοργίζονται με την παρούσα θλιβερή κυριαρχία της γενικευμένης διαφθοράς και της φαυλοκρατίας που εμφανίζεται ως αριστεία, το μεγαλύτερο εμπόδιο για εκείνες που επιμένουν ότι αυτή η αθλιότητα μπορεί και πρέπει να αλλάξει.

Πώς να πείσεις κάποιον ότι αυτοί που τον κυβερνούν είναι διεφθαρμένοι όταν ήδη το ξέρει; Πώς να τον εξοργίσεις όταν έχει αποδεχτεί τη γενικευμένη διαφθορά ως λίγο πολύ φυσική κατάσταση; Η απόσταση ανάμεσα στο ξέρω ότι κάτι είναι κακό και στο προσπαθώ να το αλλάξω είναι μεγάλη, τόσο μεγάλη όσο η παγιωμένη πεποίθηση ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να το αλλάξω, έτσι ήταν, είναι και θα είναι.

Αυτήν όμως η αίσθηση αδυναμίας δεν προκύπτει από μόνη της, αλλά είναι το αποτέλεσμα της τερατώδους ισχύος των από πάνω, της προκλητικής διαπλοκής κυβέρνησης – δικαιοσύνης – ΜΜΕ η οποία μπορεί όχι μόνο να αγνοεί τις καταθέσεις των μαρτύρων, αλλά και να τους στοχοποιεί από πάνω, να θέτει στο αρχείο τα «αδιευκρίνιστα» ποσά στους λογαριασμούς του Γεωργιάδη και του Αβραμόπουλου και να εξαφανίζει το όνομα του Λοβέρδου και πολλών άλλων από τα ενοχοποιητικά έγγραφα του FBI. Η επίδραση ενός γκροτέσκου μηχανισμού που μπορεί να κάνει το μαύρο άσπρο επιβάλλοντας ανερυθρίαστα ότι, θέλετε δεν θέλετε, εμάς θα πιστέψετε και όχι τα μάτια σας.

Και είναι δυστυχώς πολλοί εκείνοι που τους πιστεύουν, σε πείσμα των ματιών τους ή έστω κάνουν ότι τους πιστεύουν, είτε γιατί προσδοκούν σε ανταλλάγματα, ή γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Ξέρουμε ότι λέτε ψέματα αλλά θα προσποιούμαστε ότι λέτε την αλήθεια, γιατί αν αποδεχτούμε ότι λέτε ψέματα τότε θα πρέπει να αντιδράσουμε και είτε δεν θέλουμε, άρα είμαστε και μείς συνένοχοι, είτε δεν μπορούμε, άρα πρέπει να ζήσουμε με τη διαρκή υπενθύμισης της ταπεινωτικής αδυναμίας μας.

Εδώ ακριβώς γίνεται καίριος ο ασφυκτικός έλεγχος των μήντια και το ιδεολόγημα της σκευωρίας, γιατί εξασφαλίζουν ότι θα τηρούνται τα προσχήματα που επιτρέπουν σε πολλούς να κάνουν τα στραβά μάτια. Τα συστημικά ΜΜΕ εξαφανίζουν από τη δημόσια σφαίρα σχεδόν κάθε τι που αφορά το σκάνδαλο Νοβάρτις ή οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σκάνδαλο, «προστατεύοντας» τους τηλεθεατές από την τραυματική σύγκρουση με την πραγματικότητα που και οι ίδιοι άλλωστε θέλουν να την απωθήσουν. Και τα ελάχιστα που τους ξεφεύγουν, τα ακυρώνουν προκαταβολικά μέσα από βολικά αφηγήματα όπως η δήθεν σκευωρία ή τα fake news του διαδικτύου.

Το σχήμα μοιάζει ολοκληρωτικό, δεν επιτρέπει την παραμικρή διέξοδο – ο έλεγχος των ΜΜΕ και η προπαγάνδα ενισχύουν την παθητικότητα της κοινωνίας η οποία με τη σειρά της αυξάνει τη δύναμη των ΜΜΕ και την ισχύ της προπαγάνδας τους.

Το αποκαλυπτικό γλωσσικό ολίσθημα του Μητσοτάκη παλιότερα ότι «τον ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία» είναι δηλωτικό όχι μόνο των προθέσεών του αλλά και της πραγματικότητας που ζούμε – μιας πραγματικότητας που κατασκευάζεται εν πολλοίς από την επικοινωνία εξοβελίζοντας την ουσία στο περιθώριο των ελάχιστων εναλλακτικών μέσων και των «λαϊκιστικών» social media.

Αυτό το σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται εκ των έσω, δεν απειλείται όσα σκάνδαλα και αν δουν το φως της δημοσιότητας. Μόνο εξωτερική πίεση μπορεί να το κλονίσει, η αυτόνομη κίνηση των μαζών, όπως το 2010 – 2015 όταν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας έπαψαν να καταναλώνουν παθητικά την «πραγματικότητα» που τους πλάσαραν τα ΜΜΕ και διεκδίκησαν να επιβάλλουν τη δική τους στον δρόμο και τις πλατείες.

Εκείνο που τότε διέλυσε τη μυθική δύναμη της προπαγάνδας δεν ήταν η αφηρημένη αλήθεια ότι «όχι, δεν τα φάγαμε μαζί», αλλά η θεϊκή δύναμη του πλήθους που με μια φωνή φώναζε «αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι» στο Σύνταγμα, ένα καλοκαίρι σαν και αυτό.

πηγη; thepressproject.gr