Ζοφερή είναι η κατάσταση για εκατομμύρια εργαζομένους στην Ευρώπη, καθώς φαίνεται πως είναι απαγορευτική για αυτούς ακόμα και η δυνατότητα ολιγοήμερων διακοπών. Η ακρίβεια και οι ανατιμήσεις έχει επιφέρει επιπλέον πίεση στους πολίτες της γηραιάς ηπείρου, αυξάνοντας το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα στις υποχρεώσεις τους, καθιστώντας ταυτόχρονα τις διακοπές ακόμα πιο «απρόσιτες» για αυτούς.

Σύμφωνα, λοιπόν, με έρευνα της Συνομοσπονδίας των ευρωπαϊκών συνδικάτων (ETUC), περισσότεροι από 38 εκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις διακοπές μιας εβδομάδας παρά την εργασία τους. Μάλιστα, το ποσοστό του πληθυσμού που δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά τις διακοπές έχει αυξηθεί σε περισσότερα από τα μισά κράτη μέλη της Ε.Ε., σε σύγκριση με το 2019. 

Η Ρουμανία, η Ελλάδα και η Λιθουανία έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό εργαζομένων που δεν μπορούν να «αποδράσουν» για μια εβδομάδα. Η Ιταλία (8 εκατομμύρια), η Ισπανία (4,6 εκατομμύρια) και η Γαλλία (4,1 εκατομμύρια) έχουν τον μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων που δεν κάνουν διακοπές για οικονομικούς λόγους. Σημειώνεται ότι η ETUC παρουσιάζει στοιχεία για το 2019 και το 2020, αλλά εκτιμά ότι η κατάσταση είναι χειρότερη σήμερα.

→ Πίνακας: Ποσοστά εργαζομένων σε διάφορες χώρες που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις διακοπές (στην πρώτη στήλη το 2019 και στη δεύτερη το 2020). Στην τρίτη στήλη, ο εκτιμώμενος συνολικός αριθμός για το 2020. 

Σύμφωνα με τη Συνομοσπονδία, την ίδια στιγμή το ποσοστό των κερδών των ευρωπαϊκών εταιρειών έχει αυξηθεί, γεγονός που υποδηλώνει πως τα ανώτερα στελέχη και οι μέτοχοι έχουν συσσωρεύσει περισσότερα χρήματα εις βάρος των εργαζομένων.

Αύξηση μισθών και μέτρων

Η ETUC επισημαίνει ότι η «φτώχεια των διακοπών» είναι πολύ πιθανό να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο, ως αποτέλεσμα της κρίσης του κόστους ζωής και του πληθωρισμού, και υπογραμμίζει την ανάγκη για όλους τους εργαζόμενους να λάβουν μια «αξιοπρεπή» αύξηση μισθών αυτό το καλοκαίρι.

Παράλληλα, η Συνομοσπονδία ζητά επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της έκτακτης ανάγκης για αύξηση μισθών στην Ευρώπη, τονίζοντας ότι η Ε.Ε. και οι εθνικές κυβερνήσεις θα πρέπει επίσης να στηρίξουν τους εργαζόμενους με μέτρα για την ανακούφιση από τον πληθωρισμό.

πηγη: efsyn.gr

Αποστολή Σολτ Λέικ Σίτι

Κείμενο - φωτογραφίες Αρης Χατζηστεφάνου

Στα σκαλιά του Καπιτωλίου, στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτας, εννέα παιδιά δημοτικού είχαν παραταχθεί ώστε οι κάμερες να καταγράφουν το σύνθημα στα μπλουζάκια που φορούσαν: In God We Trust. Λίγα σκαλιά ψηλότερα ένας νεαρός με μικροσκοπικό σορτσάκι, στα χρώματα της αστερόεσσας, κρατούσε μια σημαία που έγραφε «Η ζωή είναι φτιαγμένη για τα μωρά, όχι για την πολιτική». Το δικό του μπλουζάκι απεικόνιζε τον Ιησού να αγκαλιάζει τον περίφημο αμερικανικό αετό από το (ανεπίσημο) εθνόσημο των ΗΠΑ. Λίγα λεπτά αργότερα το πλήθος –περίπου χίλια άτομα– άρχισε να ψέλνει έναν θρησκευτικό ύμνο. Οπως έλεγαν οι συγκεντρωμένοι, ευχαριστούσαν τον θεό «για το θαύμα που τους προσέφερε» – την κατάργηση από το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ του δικαιώματος στην έκτρωση.

Η μόνη παραφωνία σε αυτό το σκηνικό τού κιτς, πατριωτικού φονταμενταλισμού, ήταν μια μικρή ομάδα περίπου δέκα ατόμων (αργότερα θα προστίθεντο ακόμη μερικές δεκάδες) που στέκονταν περίπου εκατό μέτρα από την είσοδο του Καπιτωλίου και φώναζαν το σύνθημα «My body, my choice» («το σώμα μου, η επιλογή μου») για το δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν το μέλλον τους. Η φωνή τους ακουγόταν ανεπαίσθητα κάθε φορά που το πλήθος έπαιρνε μια ανάσα μερικών δευτερολέπτων ανάμεσα στις στροφές του θρησκευτικού ύμνου. Ακόμη και αυτή η μικρή παραφωνία θα ήταν αρκετή για να προσφέρει μια σταγόνα αισιοδοξίας, αν οι υποστηρικτές των εκτρώσεων δεν περικυκλώνονταν μέσα σε λίγα λεπτά από τα πάνοπλα μέλη των τοπικών πολιτοφυλακών. Ορισμένοι φορούσαν στρατιωτικά, αλεξίσφαιρα με ειδικές θήκες για χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και στιλέτα, ενώ όλοι είχαν από τουλάχιστον ένα όπλο σε εμφανές σημείο της ζώνης τους. Στα μπλουζάκια και τα καπέλα τους φιγουράριζε η ασπρόμαυρη σημαία των ΗΠΑ – αρχικά ένα σύμβολο για τους αστυνομικούς που σκοτώθηκαν εν ώρα υπηρεσίας, το οποίο σύντομα υιοθετήθηκε από όλες τις ακροδεξιές και νεοναζιστικές οργανώσεις της χώρας. Οι πολιτοφύλακες παρέμεναν αμίλητοι και ακίνητοι με το ύφος ενός πανίσχυρου σερίφη, αφήνοντας άλλους παρευρισκόμενους να βρίζουν τους υποστηρικτές των εκτρώσεων.

Οι πολιτοφυλακές στην πολιτεία της Γιούτα άρχισαν να αναπτύσσονται με τρομακτικούς ρυθμούς μετά την εμφάνιση του κινήματος Black Lives Matter για τα δικαιώματα των μαύρων πολιτών που δολοφονούνται από την αστυνομία. Μια από τις μεγαλύτερες ομάδες, με την ονομασία Utah Citizens’ Alarm, απέκτησε 15.000 μέλη σε διάστημα ενός μήνα από την ίδρυσή της, ενώ αρκετές ακόμη είδαν τον αριθμό των μελών τους να εκτινάσσεται. Οπως εξηγούσε πριν από δύο χρόνια στην ανταποκρίτρια του Guardian ο Τζέισον Στίβενς, τοπικός εκπρόσωπος της οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων ACLU, οι πολιτοφυλακές στη Γιούτα αποτελούν τη σύγχρονη εκδοχή της Κου Κλουξ Κλαν, η οποία τη δεκαετία του 1960 είχε πάρει τον νόμο στα χέρια της.

Σήμερα οι πολιτοφύλακες απλώς κάνουν την εμφάνισή τους σε κάθε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, περικυκλώνοντας τους συγκεντρωμένους. Συνήθως είναι ειρηνικοί – αν και σε αρκετές πολιτείες αυξάνονται συνεχώς τα περιστατικά ακροδεξιών που σκοτώνουν διαδηλωτές χτυπώντας τους με τα αυτοκίνητά τους. Οι πολιτοφύλακες υποστηρίζουν ότι με τα όπλα και τα στρατιωτικά σύμβολά τους απλώς εξασκούν το δικαίωμα που τους παρέχει η δεύτερη τροποποίηση του αμερικανικού Συντάγματος. Στην πραγματικότητα, με την ψυχολογική τρομοκρατία που ασκούν παραβιάζουν το δικαίωμα των διαδηλωτών στην ελεύθερη έκφραση, όπως προκύπτει από την πρώτη τροποποίηση του αμερικανικού Συντάγματος. Σε αυτή τη διαδικασία η αστυνομία της Γιούτα συχνά στέλνει τους δικούς της οπλοφόρους (ακόμη και ελεύθερους σκοπευτές που ακροβολίζονται σε κτίρια από τα οποία θα περάσει μια διαδήλωση). Το να διαδηλώνεις στο Σολτ Λέικ Σίτι και σε άλλες πόλεις της περιοχής συχνά σημαίνει ότι περπατάς ανάμεσα σε περισσότερα όπλα ανά τετραγωνικό μέτρο από όσα θα συναντούσες σε μια εμπόλεμη ζώνη.

Τα μέλη των πολιτοφυλακών εκπαιδεύονται εδώ και χρόνια σε όπλα, όπως το AR-15 – το ημιαυτόματο τουφέκι που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Βιετνάμ, γιατί είχε τη δυνατότητα να τινάζει στον αέρα τα σώματα των Βιετναμέζων, και σήμερα είναι το αγαπημένο όπλο κάθε 18χρονου που αποφασίζει να εισβάλει στο σχολείο του για να σκοτώσει όσο περισσότερους από τους συμμαθητές του μπορεί. Τα μέλη των πολιτοφυλακών, όμως, δεν προετοιμάζονται να χτυπήσουν τυχαίους στόχους. Οπως εξηγούσε πριν από μερικά χρόνια ο Κέισι Ρόμπερτσον, επικεφαλής της Utah Citizens’ Alarm, «μυστικές πηγές μέσα στην κυβέρνηση και την αστυνομία» του αποκάλυψαν ότι «οργανώσεις όπως οι antifa εκπαιδεύονται από τον ISIS και χρησιμοποιούν το κίνημα των Black Lives Matter για να προκαλέσουν αναταραχή», με απώτερο στόχο, όπως εξηγούσε, «την έναρξη εμφυλίου πολέμου στις ΗΠΑ».

Σε άλλες χώρες αν ένας τέτοιος άνθρωπος εμφανιζόταν πάνοπλος στο κέντρο μιας πόλης, θα κατέληγε σε λίγα λεπτά σε κάποιο ψυχιατρικό νοσοκομείο. Στις ΗΠΑ, όμως, ο Ρόμπερτσον εξέλεξε τον αγαπημένο του επιχειρηματία, τον Ντόναλντ Τραμπ, στην προεδρία της χώρας, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθεί το ανώτατο δικαστήριο να ικανοποιεί το ένα μετά το άλλο τα αιτήματά του – σε μια διαδικασία την οποία η δημοσιογράφος Ναόμι Κλάιν χαρακτήρισε εν εξελίξει «δικαστικό πραξικόπημα».

info-war.gr

πηγη: efsyn.gr