Ένα ολόκληρο νησί εν μέσω του καλοκαιριού διαθέτει δύο ασθενοφόρα αλλά με …βάρδιες! Δηλαδή μόνο ένα μπορεί να εξυπηρετήσει επείγοντα..

να ολόκληρο νησί εν μέσω του καλοκαιριού διαθέτει δύο ασθενοφόρα αλλά με …βάρδιες! Δηλαδή μόνο ένα μπορεί να εξυπηρετήσει επείγοντα περιστατικά που συμβαίνουν την ίδια χρονική στιγμή! Την ώρα λοιπόν που τα κυβερνητικά στελέχη ισχυρίζονται προκλητικά ότι το σύστημα Υγείας είναι ενισχυμένο και «θωρακισμένο» οι εικόνες που έρχονται από την Ικαρία έρχονται να θυμίσουν την γύμνια του συστήματος σε βάρος της υγείας του λαού…  

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετική καταγγελία, μία γυναίκα στην Ικαρία μεταφέρθηκε στο κέντρο Υγείας της Ικαρίας «φορτωμένη» σε καρότσα αγροτικού και τυλιγμένη σε μία κουβέρτα γιατί το μοναδικό εφημερεύον ασθενοφόρο στο νησί εξυπηρετούσε άλλο περιστατικό.

«Καταγγέλλω περιστατικό που έλαβε χώρα εχτές το μεσημέρι στον Εύδηλο… γυναίκα έπεσε και χτύπησε στην αυλή του σπιτιού της.. κάτοικοι σπεύσαμε να την βοηθήσουμε κ εγώ προσωπικά πήρα τηλέφωνο για να έρθει στο σημείο ασθενοφόρο να την παραλάβει…με μεγάλη μου έκπληξη πληροφορήθηκα ότι το μοναδικό εφημερεύον ασθενοφόρο βρίσκεται στον Αγ. Κύρηκο και θα χρειαζόταν πάνω από μιάμιση ώρα να φτάσει καθώς είχε άλλον ασθενή… Πήρα στο κέντρο υγείας μήπως υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος να βοηθήσουμε την γυναίκα και ίσως πάρουμε οδηγίες για το πώς θα μπορούσαμε να την μεταφέρουμε με ασφάλεια και χωρίς να δημιουργήσουμε περαιτέρω προβλήματα στην υγεία της, καθώς πονούσε και δεν μπορούσε να κουνηθεί…

Η απάντηση ήταν “αν κουνάει χέρια και πόδια να την βάλετε σ’ ένα αμάξι και να την φέρετε εδώ”.. προσπαθήσαμε ώρα να σκεφτούμε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να μεταφερθεί… τελικά την βάλαμε μέσα σε μια κουβέρτα με ένα μαξιλάρι για το κεφάλι της κ στην συνέχεια την τοποθετήσαμε μέσα σε μια καρότσα αγροτικού οχήματος διότι η γυναίκα δεν μπορούσε να κάτσει κ έπρεπε να παραμείνει σε ξαπλωμένη στάση..

Εν έτει 2022 θεωρώ ότι οι συνθήκες είναι απαράδεκτες… δεν μπορώ να χωνέψω ότι ο μόνος τρόπος που μπορούσε να μεταφερθεί ο ασθενής ήταν πάνω σε μια καρότσα !!!

Το νησί διαθέτει δύο ασθενοφόρα οχήματα…για ποιόν λόγο εφημερεύει μόνο το ένα ;; Είναι δυνατόν να εξυπηρετεί ένα όχημα ολόκληρο το νησί..;;;

Ντροπή κ αίσχος..», αναφέρει η σχετική καταγγελία που αναρτήθηκε στο Facebook.

 πηγη: imerodromos.gr

του Γιώργου Παυλόπουλου

Ο τίτλος είναι λογικό να ξενίζει εκ πρώτης όψεως. Είναι δυνατό μια κυβέρνηση να διάκειται θετικά απέναντι στον πληθωρισμό; Πόσο μάλλον μια συντηρητικήκαι «νεοφιλελεύθερη» κυβέρνηση, που όπως γνωρίζουμε είχαν κάνει σημαία στο παρελθόντην καταπολέμηση του πληθωρισμού. Ενδεχομένως δε ορισμένοι να θεωρούν ότι η ΝΔ δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, αφενός γιατί ο πληθωρισμός είναι «εισαγόμενος»αφετέρου γιατί υπάρχουν μικρά περιθώρια εντός της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ.

Ο τελευταίος συλλογισμός ισχύει αλλά έχει σχετική σημασία διότι η Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο συστηματικά κινείται σε επίπεδα πληθωρισμούπάνω από τα μέσο όροτων χωρών του ευρώ(πχ Μάιος 2022: Ελλάς +10,7%, χώρες Ευρώ +8,1%)ενώ επιπλέον οι αποκλίσεις εντός ΕΕ έχουν εκτοξεύσει τις διαφορές πληθωρισμού άνω του 15%! Ας δούμε λοιπόν γιατί ενδεχομένως μια συντηρητική κυβέρνηση όπως της ΝΔ«αγαπάει» την ακρίβεια.

Όσοι έχουν κάποια ηλικία θα θυμούνται ότι την δεκαετία του ‘70 και του ‘80 μια βασική παράμετρος για την νεοσυντηρητική σχολή των Θάτσερ,Ρήγκαν και λοιπών συμπαθούντων ήταν η καταπολέμηση του πληθωρισμού. Όσοι δε παρακολουθούσαν τις διαμάχες στο οικονομικό πεδίο, ήταν γνωστή η αντιπαράθεση της νεοκλασικής σχολής με τους Κευνσιανούς, όπου αμφισβητήθηκε η άποψη των τελευταίων για την δυνατότητα παρέμβασης μέσω της δημοσιονομικής και νομισματικήςπολιτικής. Το πιο γνωστό παράδειγμα ήταν η αμφισβήτηση της λεγόμενης καμπύλης Philips, σύμφωνα με την οποία οι Κεϋνσανοί θεωρούσαν ότι μπορούν να αυξάνουν την απασχόληση και το ΑΕΠέναντι ενός υψηλότερου πληθωρισμού, ενώ οι νεοκλασικοί ισχυρίζονταν ότι αυτό ήταν μόνο παροδικό.

Στην ουσία αυτό που παιζόταν πίσω από το πρόταγμα των νεοκλασικών (των λεγόμενων και νεοφιλελεύθερων) τις δεκαετίες του ‘70 και ‘80, ήταν η χρησιμοποίηση της απειλής του πληθωρισμού σαν μέσο για την ευθεία επίθεση ενάντια στα δυνάμεις της εργασίας, στα συνδικάτα και στις κοινωνικές πολιτικές που είχε κατοχυρώσει η άνοδος του εργατικού και λαϊκού κινήματος τις προηγούμενες περιόδους. Η συνολική κίνηση του κεφαλαίου, οι κρίσεις που αντιμετωπίζει και το επίπεδο της ταξικής πάλης είναι αυτό που διαφοροποιεί την επιχειρηματολογία της αστικής τάξης και από το «τέρας του πληθωρισμού» της δεκαετίας του ’70, σήμερα βλέπουμε την υποβάθμιση της ανόδου των τιμών. Πριν 30 χρόνια ο κόσμος της Εργασίας μπορούσε πιο εύκολα να αναπροσαρμόζει το εισόδημα του στην άνοδο των τιμών, ενώ σήμερα ο πληθωρισμός που προκαλείται από την άνοδο των τιμών από τις επιχειρήσεις για να αυξήσουν τα κέρδη τους επιβαρύνει την Εργασία. Σήμερα είναι το Κεφάλαιο που επωφελείται κυρίως από τον πακτωλό δημόσιου χρήματος που κόβουν συνέχεια οι κυβερνήσεις, γι’ αυτό και βλέπουμε τους πάλαι ποτέ νεοσυντηρητικούς θιασώτες της σφικτής νομισματικής πολιτικής να συντάσσονται με επεκτατικές πολιτικές.Δηλαδή με απλά λόγια , και ερχόμενοι στα δικά μας, σήμερα ο πληθωρισμός βραχυπρόθεσμα εξυπηρετεί τους πλούσιους, γι’ αυτό αφετηριακά η κυβέρνηση της ΝΔ δεν κόπτεται για την μείωση του.

Ο δεύτερος λόγος που η κυβέρνηση δεν καίγεται για τον πληθωρισμό είναι το Δημόσιο Χρέος. Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα έχει τα δεύτερο μεγαλύτερο Δημόσιο Χρέος σαν ποσοστό του ΑΕΠστις χώρες της Δύσης. Συγχρόνωςη μείωση του Χρέους γενικά επιτυγχάνεται με τέσσερις τρόπους,την άνοδο του ΑΕΠ, την Φορολόγηση, το ξεπούλημα Δημόσιας Περιουσίας και τον Πληθωρισμό. Άνοδος του ΑΕΠ δεν προβλέπεται σημαντική παρά τις κυβερνητικές πομφόλυγες, η αύξηση της άμεσηςφορολογίας έχει μεγαλύτερο πολιτικό κόστοςενώ θα κτυπήσει αναγκαστικά και τους πλούσιους, οπότε μένουν οι δύο τελευταίοι τρόποι. Όσο τα επιτόκια του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους υπολείπονται τουπληθωρισμού τόσο μειώνεται η «αξία» τουΧρέους. Σε βραχυπρόθεσμη περίοδο είναι μια win-winεπιλογή για τους συντηρητικούς σκιτζήδες που μας κυβερνούν. Μοιράζουν λεφτά στους δικούς τους αυξάνοντας το Χρέος, και μετά τα μειώνουν μέσω πληθωρισμούσε βάρος της κοινωνίας.Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη ότι η εκποίηση Δημόσιας Περιουσίας ουσιαστικά επιβαρύνει τις μελλοντικές γενιές (πχ Πουλάει την Αττική οδό για 2 δισ. ευρώ τώρα, αντί να έχει έσοδα 200 εκ. ετησίως τα επόμενα 30 χρόνια), η πολιτική των «αρίστων» σημαίνει τα μάρμαρο να πληρώνει ο εργαζόμενος και οι νέοι μέσω ακρίβειας και ξεπουλήματος.

Ο τρίτος λόγος για την άνοδο των τιμών σχετίζεται με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Αν και είναι τελείως αποπροσανατολιστικό το αφήγημαπου ρίχνει όλο το βάρος στον πόλεμο , ο τελευταίος συμβάλλει στην άνοδο των τιμών. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2022 που ξεκινά ο πόλεμος , ο πληθωρισμός έτρεχε με 7,3% και οφειλόταν στην «αποτυχία» των μηχανισμών της Αγοράςκαι στην επιλογή των καπιταλιστών να καλύψουν την χασούρα της πανδημία με άνοδο των τιμών. Το θέμα δεν αφορά τόσο την τάση της κυβέρνησης να καλύπτει ιδεολογικά τις αποτυχίες της Αγοράς και τα συμφέροντα των φίλων της με το να ρίχνει όλο τα φταίξιμο στους «κακούς Ρώσους»,αλλά τι θέση παίρνει για τον πόλεμο που αυξάνει τον πληθωρισμό. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότιη ΝΔ στο Ουκρανικό συντάσσεται με τους πιο επιθετικούς κύκλους της Δύσης που επιθυμούν την συνέχιση του πολέμου,όπως το Αγγλοαμερικανικό μπλοκ. Αλλά έτσι είναι με τους Μενουμευρώπηδες και τις ευαισθησίες τους για την ακρίβεια που τρώει το εισόδημα. Έσκουζαν ότι πρέπει να υιοθετήσουμε τις πιο αντιλαϊκές πολιτικές των ξένων δανειστών γιατί αλλιώς θα πεινάσουμε, αλλά ποτέ δεν έχουν αντίρρηση να πεινάσουμε για να είμαστε με την «σωστή πλευρά της Ιστορίας».

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι η άνοδος του πληθωρισμού είναι μια ευλογία για την κυβέρνηση. Μακροπρόθεσμα παράγει αρνητικές συνέπειες στο οικονομικό πεδίο, ενώ η ακρίβεια κοστίζει πολιτικά. Στο οικονομικό πεδίο, γενικά η ύπαρξη πληθωρισμού υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της χώρας. Στην περίπτωση δε της Ελλάδος με κλειδωμένη ισοτιμία στο ευρώ, επιβαρύνεται το εξωτερικό ισοζύγιο με τις υπόλοιπες χώρες του Ευρώ, ενώ με τις υπόλοιπες χώρες εκτός ευρώ εξαρτάται από την συναλλαγματική ισοτιμία (πχ η Τουρκία έχει μεγαλύτερο πληθωρισμό αλλά λόγω υποτίμησης είναι ανταγωνιστικότερη). Αν εξετάσουμε το εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας ακόμα και χωρίς τα καύσιμα που έχουν ανατιμηθεί σημαντικά , παρατηρούμε επιδείνωση τον τελευταίο χρόνο. Επίσης η άνοδος των τιμών αναβαθμίζει την αξία των λεγόμενων «διαρκών αγαθών», όπως πχ τα ακίνητα. Παρατηρούμε λοιπόν ότι επαναλαμβάνονται όψεις που οδήγησαν στην χρεωκοπία της χώρας το 2010 όπως μείωση ανταγωνιστικότητας , στροφή σε μη διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά όπωςη οικοδομή, κλπ. Όμως τόσο η Ελληνική αστική τάξη όσο και το πολιτικό προσωπικό δεν έχει μακροπρόθεσμες αγωνίες και σχέδιο. Να «αξιοποιήσουν» προς ίδιον όφελος τα 32 δις απότοΤαμείο Ανάκαμψης θέλουν, να κουνηθεί η οικοδομή ακόμη και αν ξαναφτιάχνεται φούσκα ακινήτων (άνοδος τιμών ακινήτων με μείωση πραγματικού εισοδήματος της πλειοψηφίας), ο ορίζοντας είναι μέχρι τις εκλογές.

Προφανώς το μεγαλύτερο πρόβλημα της ανόδου των τιμών και της μείωσης του εισοδήματος είναι η έκδηλη λαϊκή δυσαρέσκεια, που κοστίζει στην κυβέρνηση. Το ζήτημα είναι να διαχειριστούν την λαϊκή δυσαρέσκεια χωρίς να αμφισβητηθεί ο πυρήνας της κυβερνητικής πολιτικής και οι συμμαχίες της με την ανώτερη αστική τάξη. Σε αυτή την κατεύθυνση παρατηρούμε ότι οι πολιτικές λιτότητας και περιορισμού της συνδικαλιστικής διαπραγματευτικής δυνατότητας πάνε πακέτο με την πολιτική επιδομάτων για να περιορίζεται η δυσαρέσκεια. Αντί για την δημιουργία νέων ποιοτικών θέσεων εργασίας και προστασίας του εισοδήματος των εργαζομένων και συνταξιούχων, την πολιτική των φιλοδωρημάτων και επιδομάτων ακολουθούν , που τόσο κατηγορούσαν στο παρελθόν. Δυστυχώς δε σε αυτή την λογική έχουν μπει και τα συνδικάτα που αποδέχονται αυξήσεις πολύ κάτω από τον πληθωρισμό, και μετά διαπραγματεύονται ένα έξτρα φιλοδώρημα.Οι μνημονιακές πολιτικές που με χαρά υιοθέτησε η ελληνική αστική τάξη, δεν επιτρέπουν πολιτικές όπως η κρατικοποίηση της Ενέργειας που έκανε η Γαλλία ώστε να πέσει ο πληθωρισμός και να στηριχθεί η βιομηχανία τους. Ούτε η αντίληψη της υποτέλειας απέναντι στον ξένο παράγοντα που υιοθέτησε η ελληνική αστική τάξη και το επίσημο πολιτικό προσωπικό επιτρέπουν διαφοροποιήσεις από την κυρίαρχη γραμμή της Δύσης. 

Όσο λοιπόν δεν αναπτύσσεται ένα σοβαρό εργατικό κίνημα που θα βάλλει προμετωπίδα την αποκατάσταση του εισοδήματος,, όσο δεν δουλεύονται στην κοινωνία ενδιάμεσες προτάσεις που θα ακυρώνουν το επίσημο δόγμα της Αγοράς και των ιδιωτικοποιήσεων που εμφανώς σήμερα αποτυγχάνουν καιόσο δεν ανεβαίνει το αντιπολεμικό κλίμα που οδηγεί σε όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων σε βάρος των εργαζομένων, το μάρμαρο θα το πληρώνειλαός. Διαφορετικά η κυβέρνηση δεν έχει σοβαρούς λόγους βραχυπρόθεσμα να πάρει μέτρα ενάντια στον πληθωρισμό και την ακρίβεια που τρώει το εισόδημα μας.

Ο Γ.Παυλόπουλος είναι οικονομολόγος, εργαζόμενος στον τραπεζικό τομέα

πηγη: kommon.gr

Η Κίνα είδε τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας της να κατακρημνίζεται το δεύτερο τρίμηνο σε μόλις 0,4%, καθώς τα περιοριστικά μέτρα για την ανάσχεση της πανδημίας του νέου κορονοϊού και η κρίση στον τομέα των ακινήτων κατάφεραν βαρύ πλήγμα στη δραστηριότητα, σύμφωνα με επίσημα δεδομένα που δόθηκαν στη δημοσιότητα σήμερα.

Αν και αντιμετωπίζονται γενικά με επιφύλαξη, τα κυβερνητικά στοιχεία για την πορεία του ΑΕΠ της Κίνας παρακολουθούνται πάντοτε στενά, με δεδομένο το βάρος της στην παγκόσμια οικονομία.

Η επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας ήταν γενικά αναμενόμενη, αν και ομάδα αναλυτών που ερωτήθηκε σχετικά από το Γαλλικό Πρακτορείο εκτιμούσε πως θα ήταν πολύ πιο μετριασμένη (ότι η ανάπτυξη θα μειωνόταν στο 1,6%).

Το πρώτο τρίμηνο του 2022, ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ ανακοινώθηκε πως ήταν 4,8% σε ετήσια βάση.

Από το 2020, το Πεκίνο εφαρμόζει πολιτική «μηδέν κρουσμάτων» του νέου κορονοϊού, που συνίσταται στην επιβολή στοχευμένων lockdowns, στις μαζικές εξετάσεις, στην επιβολή καραντίνας σε όσους έχουν μολυνθεί και στην απαγόρευση μετακινήσεων.

Την άνοιξη, η κινεζική οικονομική πρωτεύουσα, η Σαγκάη, τέθηκε σε περιορισμό για δύο μήνες, καθώς εκδηλώθηκε εκεί η χειρότερη επιδημική έξαρση των τελευταίων δύο ετών.

Παρόμοιος αποκλεισμός επιβλήθηκε για ένα διάστημα στο Πεκίνο, πρωτεύουσα και καρδιά της πολιτικής εξουσίας.

Τα μέτρα αυτά κατάφεραν όμως βαρύ πλήγμα στην οικονομία, καθώς πολλές επιχειρήσεις, εργοστάσια και καταστήματα αναγκάστηκαν να διακόψουν τη δραστηριότητα και οι αλυσίδες εφοδιασμού πιέστηκαν πολύ.

Πάντως τον Ιούνιο, οι πωλήσεις λιανικής, ο βασικός δείκτης των δαπανών των νοικοκυριών, ανέκαμψαν αλματωδώς (+3,1% σε ετήσια βάση), έπειτα από τον τρίτο συνεχόμενο μήνα συρρίκνωσή τους τον Μάιο (-6,7%).

Από την πλευρά της, η βιομηχανική παραγωγή κατέγραψε τον περασμένο μήνα αύξηση 3,9% σε ετήσια βάση, μετά την απρόσμενη όσο και οριακή αύξησή της (+0,7%) τον Μάιο.

Ως προς την ανεργία, υποχώρησε στο 5,5% τον Ιούλιο, από 5,9% τον Μάιο.

Ο δείκτης αυτός, που παρακολουθείται στενά από την κυβέρνηση -αν και αναλυτές τον θεωρούν πλασματικό, αφού αφορά αποκλειστικά και μόνο τους κατοίκους των πόλεων-, είχε φθάσει στο απόλυτο ρεκόρ του (6,2%) τον Φεβρουάριο του 2020, στην κορύφωση της πανδημίας, προτού υποχωρήσει.

Η επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας καταγράφεται σε ευαίσθητη από πολιτική σκοπιά χρονιά για την Κίνα καθώς -αν δεν συμβεί κατακλυσμός- ο Σι Τζινπίνγκ αναμένεται να επανεκλεγεί στην ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος και στην προεδρία το φθινόπωρο.

Το 2021 ο ασιατικός γίγαντας, που βγήκε από το πρώτο κύμα της πανδημίας, κατέγραψε ανάπτυξη 8,1% του ΑΕΠ.

Πηγή: ΑΠΕ - theseanation.gr