Στη σύλληψη τεσσάρων ατόμων, προχώρησε η Λιμενική Αρχή Περάματος, μετά το χθεσινό εργατικό δυστύχημα που σημειώθηκε στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένας 47χρονος και να τραυματιστούν άλλοι δύο σοβαρά.

Πρόκειται για τον πλοίαρχο του πλοίου, τον τεχνικό ασφαλείας (ήταν ο επιβλέπων των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων), τον εργοδότη του χειριστή του γερανοφόρου οχήματος και τον εκπρόσωπο της επιχείρησης που διενεργούσε τις επισκευαστικές εργασίες.

Το συμβάν σημειώθηκε όταν κατά τη διάρκεια εργασιών εξαγωγής του πτερυγίου με τη χρήση γερανοφόρου οχήματος, από υπό επισκευή πλοίο, αυτό εκτινάχτηκε και αποσυνδέθηκε από τον γάντζο μεταφοράς του και στη συνέχεια έπεσε σε υφιστάμενο ικρίωμα στο οποίο βρίσκονταν τέσσερα 04 άτομα που εκτελούσαν την εργασία, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του 47χρονου χειριστή του γερανοφόρου οχήματος και τον τραυματισμό επίσης ενός 47χρονου και ενός 43χρονου.

Ο 47χρονος χειριστής του γερανοφόρου οχήματος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Ο ένας από τους τραυματίες νοσηλεύεται στο «ΤΖΑΝΕΙΟ» νοσοκομείο και ο άλλος σε ιδιωτικό θεραπευτήριο.

Για το συμβάν ενημερώθηκε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Θεόδωρος Κλιάρης και έδωσε εντολή για την άμεση διερεύνηση των αιτιών και συνθηκών του δυστυχήματος.

Παράλληλα, επικοινώνησε με τους οικείους του θανόντα εκφράζοντας τους τα θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια του καθώς και τη λύπη του για το συμβάν, ενώ ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

Πηγή: enikos.gr

Την ώρα που ο τζίρος τους έχει εκτιναχθεί σε επίπεδα-ρεκόρ, ο όγκος των πωλήσεων μειώθηκε

Σε ασύλληπτα επίπεδα κινείται ο τζίρος των σούπερ μάρκετ σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία. Είναι ενδεικτικό ότι μόλις για τις πρώτες 18 εβδομάδες του 2023, δηλαδή μέχρι τις 23 Αρπιλίου ο συνολικός τζίρος τους έφτασε τα… 4,09 δισ. ευρώ! Ποσό που, αν συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, θα αποτελεί νέο ρεκόρ πωλήσεων, με βάση τη μέχρι σήμερα πορεία της κατανάλωσης και τις προβλέψεις από τις εταιρείες ερευνών.

Συγκεκριμένα, οι πωλήσεις των σούπερ μάρκετ ενισχύθηκαν 7,6% στα 3,736 δισ. ευρώ από 3,471 δισ. ευρώ που ήταν το αντίστοιχο διάστημα έναν χρόνο πριν. Σε αυτό το ποσό θα πρέπει να προστεθούν και οι πωλήσεις των cash & carry που είναι στα 359 εκατ. ευρώ (από 339 εκατ. ευρώ πέρυσι).

Το πιο ενδιαφέρον πιο είναι σε αυτά τα στοιχεία; Ότι ο όγκος των πωλήσεων (δηλαδή τα προϊόντα που αγοράστηκαν) είναι λιγότερα στο αντίστοιχο χρονικό διάστημα! Συγκεκριμένα, ο όγκος πωλήσεων υποχώρησε κατά… 3,5%! Έτσι, το ίδιο χρονικό διάστημα που πούλησαν λιγότερα προϊόντα είδαν να μπαίνουν στα ταμεία τους… 300 εκατ. ευρώ περισσότερα!

Οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι ήταν φυσικά τα υπερμάρκετ, τα οποία είδαν ρυθμό αύξηση πωλήσεων κατά 11,4%, ενώ των μικρών σούπερ μάρκετ κατά 7,8%, των πολύ μικρών σούπερ μάρκετ κατά 6,9% και των μεγάλων σούπερ μάρκετ κατά 6,6%. 

Σε επίπεδο γεωγραφικών περιοχών, η μεγαλύτερη αύξηση πωλήσεων σημειώθηκε στην Κρήτη +18,1% και στην Πελοπόννησο +14,1% ενώ με μικρότερους ρυθμούς «έτρεξαν» οι πωλήσεις στην Αττική +6,4%, στην Κεντρική Ελλάδα +6,8% και στη Θεσσαλονίκη +8,9%. Στη Μακεδονία – Θράκη, οι πωλήσεις των σούπερ μάρκετ αυξήθηκαν κατά 3%.

Το παράδειγμα είναι πραγματικό, τα ονόματα όχι. Ο ένας, ας τον ονομάσουμε Δημήτρη, είναι προγραμματιστής, με ετήσιο εισόδημα 22.000€. Αν αφαιρέσουμε φόρους, εισφορές και λοιπές κρατήσεις βγάζει περίπου 1500€ καθαρά τον μήνα. Όχι καλά, όχι άσχημα. Ο άλλος, ας τον ονομάσουμε Τζώρτζη, κληρονόμησε 100.000 μετοχές του ΟΤΕ. Θα μπορούσαμε να τον πούμε και Γιώργο που κληρονομεί (ή παίρνει προίκα) 180.000 μετοχές της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακής. Ή να τον πούμε Αλέξανδρο που επίσης κληρονομεί 63.000 μετοχές του ΟΠΑΠ. Όλοι οι παραπάνω μην νομίσετε ότι είναι μεγαλομέτοχοι στις αντίστοιχες εταιρείες. Είναι απλώς άνθρωποι (γόνοι), με ρευστότητα, που έχουν μετοχές. Ο Τζώρτζης έχει το 0,02% του ΟΤΕ, ο Γιώργος έχει το 0.16% της ΤΕΡΝΑ, ο Αλέξανδρος έχει το 0,017% του ΟΠΑΠ.

Ο Δημήτρης από την άλλη, έχει φάει τα καλύτερα χρόνια του με υποαμοιβόμενη και μαύρη εργασία, με άπειρες απλήρωτες υπερωρίες για να φτάσει στα 1500€. Έχει τα διπλά χρόνια του Τζώρτζη, του Γιώργου, του Αλέξανδρου, αλλά πληρώνει στο κράτος ως φορολογία, ακριβώς τα ίδια με αυτούς.

Πιο συγκεκριμένα, ένα ετήσιο εισόδημα 22.000€ φορολογείται με 3.660€. Με το ίδιο ακριβώς ποσό θα φορολογηθούν ο Τζώρτζης, ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος που εισέπραξαν μερίσματα από τις μετοχές που κατέχουν, συνολικού ύψους 73.200€ (μερίσματα του 2022). Το 5% με το οποίο φορολογούνται τα μερίσματα, δίνει ακριβώς 3.660€, και είναι ακριβώς το ίδιο ποσό το οποίο το κράτος θα εισπράξει από τον Δημήτρη, ο οποίος, με την εργασία του, έβγαλε 50.000€ λιγότερα από όσο έβγαλε καθένας από τους τρεις γόνους μόνο από τα συγκεκριμένα μερίσματα.

Ας το επαναλάβουμε μπας και το εμπεδώσουμε.

Ο μέτοχος μιας εταιρείας, μικρής ή μεγάλης, εισηγμένης ή όχι, αν βγάλει 73.200€ το κράτος θα του πάρει τα 3.660€, ενώ ο εργαζόμενος αν βγάλει 22.000€ και το κράτος θα του πάρει πάλι 3.660€.

Αυτή είναι η φορολογική δικαιοσύνη μιας κυβέρνησης που δουλεύει για τους γόνους, τους κληρονόμους και τους μετόχους, που δουλεύει δηλαδή για το κεφάλαιο και μισεί την εργασία.

Λογική δεν υπάρχει πίσω από τα νούμερα. Ο ένας δουλεύει μια ζωή για να φτάσει σε αυτό τον μισθό που του δίνει περίπου 1500€ το μήνα, και ο άλλος “εισπράττει κουπόνια” καθήμενος στην Εκάλη και λιαζόμενος στη Μύκονο, και χωρίς να παράγει το παραμικρό, βγάζει 50.000€ περισσότερα από τον πρώτο, πληρώνοντας ακριβώς τον ίδιο φόρο. 

Η πραγματικότητα βέβαια είναι ακόμα χειρότερη: Από την έμμεση φορολογία που όλοι, ανεξαρτήτως εισοδήματος, πληρώνουν το ίδιο (γιατί όλοι πάνε σούπερμάρκετ, αγοράζουν βασικά είδη ανάγκης, ή πληρώνουν βενζίνη), μέχρι τη σκανδαλώδη φοροαπαλλαγή στις γονικές παροχές μέχρι 800.000€.

Στο θέμα αυτό αξίζει να επιμείνουμε. Το σύνολο της φοροαπαλλαγής μπορεί να φτάσει 4,8 εκατομμύρια ευρώ, καθώς η απαλλαγή ισχύει για κάθε γονέα προς το παιδί, αλλά και για κάθε παππού ή γιαγιά προς τον εγγονό. Έχουμε δηλαδή 800.000 επί 6. Ο γόνος της ιστορίας μας δηλαδή, πέραν του ότι μπορεί να κάθεται, και να κερδίζει από μερίσματα 50.000€ περισσότερα από έναν προγραμματιστή, πληρώνοντας ακριβώς τον ίδιο φόρο, θα μπορούσε να κληρονομήσει και ακίνητα συνολικής αξίας κοντά 5 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να πληρώσει φόρο ούτε δεκάρα τσακιστή.

Το πλέον προκλητικό; Στην περίπτωση της διανομής μερισμάτων από ναυτιλιακή εταιρεία με έδρα την Ελλάδα, δεν υπάρχει καν ούτε αυτός ο αστείος φόρος του 5%. Τα κέρδη είναι αφορολόγητα. Στην υγειά των κορόιδων.

Γιατί να φορολογείται η εργασία τόσο πολύ και η διανομή κερδών τόσο λίγο; Γιατί πρέπει ένας εργαζόμενος με ετήσιο εισόδημα 22.000 ευρώ να πληρώνει ίδιο φόρο με έναν μέτοχο με κέρδη 73.000 ευρώ; Γιατί η φορολογία τιμωρεί τον εργαζόμενο (και ειδικά τον μισθωτό) και επιβραβεύει τον εισοδηματία; Γιατί φτάσαμε να προπηλακίζεται η οποιαδήποτε συζήτηση για μια κάποια αποκατάσταση της φορολογικής αδικίας;

Και πάνω από όλα: Γιατί ο κόσμος των γόνων, του κεφαλαίου, των εισοδηματιών και των μερισματούχων να έχει φωνή και πολιτική έκφραση, κόμμα (ή και κόμματα), γραμμή, επικοινωνία, στόχους και συγκροτημένο στρατόπεδο, και ο κόσμος της εργασίας να είναι μόνος του και ηττημένος;

Πηγή: antapocrisis.gr

Επί τόσους μήνες τώρα, όσο σχεδόν διαρκεί και εκτυλίσσεται η προεκλογική περίοδος, υπάρχει μια αιδήμων σιωπή για ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα της ζωής της χώρας. Το θέμα του πολέμου.

Έχουμε συμπληρώσει χρόνο (και τέσσερις μήνες) απ’ όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία και δεν δείχνει πως θα λήξει σύντομα. Τον πυροδοτούν κάθε ημέρα ΗΠΑ και ΝΑΤΟ με προφανείς επιδιώξεις. Η Ελλάδα δεν είναι απλώς μέλος του ΝΑΤΟ και άρα συμμέτοχος στον σχεδιασμό αυτής της βαρβαρότητας, αλλά και άμεσο και ενεργό μέρος του πολέμου. Εξ άλλου ο πρωθυπουργός πριν μερικούς μήνες δήλωσε με σαφήνεια πως βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία. Μήπως παραγνώρισε τι σημαίνει αυτό; Προφανώς όχι. Είναι η πλήρης ευθυγράμμιση, ενός «προβλέψιμου» συμμάχου των ΗΠΑ.

Ο «δικτάτορας» Ερντογάν, μέλος του ΝΑΤΟ είναι κι αυτός, κρατάει σοφές αποστάσεις. Δεν καταλαβαίνει τόσο καλά τη γεωστρατηγική όσο οι δικοί μας και υποκύπτει στη γοητεία του Πούτιν και στα ιδιοτελή του σχέδια;

Κι έτσι, αμερικανικά ντρόουν απογειώνονται σχεδόν καθημερινά από την, τις αμερικανικές βάσεις σε Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα με κατεύθυνση την Ουκρανία. Ομοίως, στέλνονται φορτία όπλων και άλλων υλικών. Έτσι που σε περίπτωση κλιμάκωσης η Ελλάδα γίνεται πρώτος στόχος.

Περί αυτών ούτε λέξη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Που είναι η αριστεροσύνη, που είναι η «εθνική ανεξαρτησία»;

Προφανώς εκποιήθηκαν κι αυτά, μαζί με πολλά άλλα, κατά τη μεγάλη μετακόμιση, από το «αριστεροχώρι» σε διαμέρισμα του κέντρου (έστω της κεντροαριστεράς)!

(Να θυμίσω πως και στο παρελθόν έγιναν τέτοιες μετακομίσεις, ίσως και περισσότερο θορυβώδεις, οι οποίες δεν είχαν καλή κατάληξη, όπως και σήμερα καλή ώρα).

Καθώς η «πρεσβεία» παίζει όλο και πιο ενεργό ρόλο στις εκλογικές και άλλες πολιτικές διεργασίες, καθένας πολιτικός –τουλάχιστον από εκείνους που θέλουν να επιδεικνύουν καλή διαγωγή- σκέφτεται πως δεν έχει κανένα όφελος να τα βάζει με το αφεντικό.

Όμως και εκείνοι που έκαναν κριτική εξ αριστερών στο ΣΥΡΙΖΑ παρέλειψαν, ή δε θυμήθηκαν, να πουν πόσο ασμένως είχε σπεύσει ο Αλέξης Τσίπρας να ομονοήσει (αν και δεν ρωτήθηκε επισήμως, ούτε υπήρχε κάποια εμφανής πίεση), για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.

Αλλά και από τα κόμματα της Αριστεράς δεν ακούστηκαν κουβέντες περί του πολέμου. Το ξέχασαν μέσα στην ταραχή και τις προτεραιότητες των ημερών; Το αξιολόγησαν ως δευτερεύον; Εκτίμησαν πως δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτά οι πολίτες; Πως δεν είναι πιασάρικα; (Προφανώς παραλείποντας να σκεφτούν πως η Αριστερά έχει προορισμό να ανοίγει δρόμους, ακόμα και αν γίνεται δυσάρεστη σε κάποιους ή μη αντιληπτή κάποια στιγμή). ‘Η μπλεγμένοι σε αντιφάσεις και εσωτερικές αντιθέσεις σχετικά το χαρακτήρα του πολέμου αποφεύγουν να μιλήσουν για την ανάγκη της ειρήνης;

Εδώ που τα λέμε με τη σιγή που επιβάλλουν τα μέσα, και ακολουθούν τα κόμματα, οι πολίτες δεν θέλουν να ξέρουν τι συμβαίνει. Και σα να γίνεται ένας φαύλος κύκλος, καθώς τα κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης δεν ασχολούνται, δεν ασχολούνται και οι πολίτες, κι αφού δεν ασχολούνται οι πολίτες, δεν ασχολούνται τα μέσα και τα κόμματα. Των κομμάτων της Αριστεράς, ξαναλέω, συμπεριλαμβανομένων.

Όμως ο πόλεμος είναι ενεργός. Οι θάνατοι ανθρώπων και οι καταστροφές υποδομών είναι πραγματικές, οι πολιτικοί σχεδιασμοί που γίνονται πάνω στα έρημα τοπία μας αφορούν, ορίζουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της χώρας που ζούμε και των ανθρώπων της. Δεν είναι μονάχα ένα αίσθημα αλληλεγγύης και ανθρωπισμού που οφείλουμε να εκφράσουμε – που κι αυτό δεν είναι μικρός λόγος ενεργοποίησης. Είναι και ζήτημα αυτοσυντήρησης!

Πηγή: kommon.gr