Εκτίναξη της ανεργίας στο 30% για φέτος προβλέπει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής για τις επιπτώσεις το 2020. Η πτώση του ΑΕΠ θα προσεγγίσει το 10%.

Εντελώς στον …αέρα βρίσκονται οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης για ύφεση το 2020, που όμως θα συνοδευθεί με έκρηξη ανάπτυξης το 2021, σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής για τις επιπτώσεις της πανδημίας. Αυτό το σενάριο θεωρείται αβέβαιο. Βέβαιη όμως είναι η εκτίναξη της ανεργίας σε ποσοστά πάνω από 30% ενώ οι επιπτώσεις στο ΑΕΠ της χώρας, μόνον για το 2020, κατά πάσα πιθανότητα θα προσεγγίσουν το 10%.

Η έκθεση του Γραφείο Προϋπολογισμού περιγράφει 3 σενάρια για τις επιπτώσεις του Covid 19, τα οποία σχετίζονται ευθέως με την παράταση των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας αλλά και από το εύρος των δημόσιων παροχών, αν δηλαδή θα είναι φθάσουν τα 5 δισεκατομμύρια ή τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η «βεντάλια» των επιπτώσεων στο ΑΕΠ ξεκινά από το σενάριο της σχετικά άμεσης αναστολής των μέτρων και της ενίσχυσης με 10 δις ευρώ, στο οποίο η επίπτωση στο ΑΕΠ είναι -4,4%. Όμως στα σενάρια μιας μικρής παράτασης στη λήψη μέτρων το ποσοστό αυτό φθάνει στο -8,5% ενώ εκτινάσσεται στο -9,4% ή ακόμη και στο -10,2% εάν υπάρξει αργή επαναφορά σε συνθήκες συνήθους οικονομικής λειτουργίας.

Τραγικά είναι τα ποσοστά της ανεργίας που αναφέρονται στην έκθεση. Είναι μάλιστα εντυπωσιακό ότι δεν παραλλάσσουν ιδιαίτερα ακόμη και σε διαφορετικά σενάρια. Από 16% που είναι σήμερα αναμένεται να εκτοξευθούν σε ποσοστά μεταξύ του 26% έως και 31,3%! Όσο για το δημόσιο χρέος προβλέπεται σημαντική αύξηση από το 175% σήμερα σε ποσοστό γύρω στο 192% σε όλα τα σενάρια.

Από τα πλέον σημαντικά στοιχεία της Έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού είναι αυτό που αμφισβητεί το κεντρικό οικονομικό αφήγημα, στο οποίο αναφέρθηκε στο διάγγελμά του και ο πρωθυπουργός: Δηλαδή στο ότι θα υπάρξει αναπτυξιακή έκρηξη το 2021. Σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής αυτό είναι αρκετά αβέβαιο. Όπως αναφέρει «όσον αφορά το 2021, αναμένεται ανάκαμψη της οικονομίας. Υπάρχει όμως σημαντική αβεβαιότητα καθώς η ανάκαμψη θα εξαρτηθεί από την ένταση και τη διάρκεια της ύφεσης το 2020, από τα μέτρα πολιτικής που θα ληφθούν στη συνέχεια καθώς και από την πρόοδο της ιατρικής αναφορικά με την αντιμετώπιση του COVID-19 (δημιουργία εμβολίου, κατάλληλων φαρμάκων κλπ)».

Επίσης στην έκθεση τονίζεται ότι ελάχιστα ενισχύουν την εικόνα της οικονομίας οι αναβολές φόρων και εισφορών που έχουν θεσμοθετηθεί. Τονίζεται χαρακτηριστικά πως «ενα σημαντικό συμπέρασμα είναι η περιορισμένη επίδραση της δημοσιονομικής στην ένταση της ύφεσης. Ο βασικός λόγος είναι πως η δαπάνη γίνεται είτε με μεταβιβάσεις είτε με αναστολές φόρων που δεν επηρεάζουν άμεσα το ΑΕΠ – όπως θα συνέβαινε αν η δαπάνη γίνονταν με αγορές αγαθών και υπηρεσιών – αλλά έμμεσα μέσω της κατανάλωσης εκείνων που εισπράττουν. Με δεδομένο ότι σημαντικό μέρος της κατανάλωσης στρέφεται στις εισαγωγές, η θετική επίπτωση στο ΑΕΠ περιορίζεται ακόμα περισσότερο».

Τέλος, το  Γραφείο τονίζει πως «απαιτούνται πρόσθετα μέτρα για τη συγκράτηση της ύφεσης και για να περιοριστούν τα αποτελέσματα υστέρησης, δηλαδή να αποφευχθεί μια μόνιμη αύξηση της ανεργίας και μια υποβάθμιση του παραγωγικού και κεφαλαιουχικού δυναμικού της χώρας καθώς και μια εκ νέου αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Μπάμπης Συριόπουλος

▸ Υπερπροβάλλεται η συνεισφορά εταιρειών στο σύστημα υγείας, για να ανοίξει ο δρόμος της επόμενης λεηλασίας

Η αναγκαιότητα του δημόσιου συστήματος υγείας έχει γίνει πια παραδεκτή απ’ όλους, έστω στα λόγια, στις μέρες της πανδημίας που ζούμε. Οι πολέμιοι κάθε τι δημόσιου έχουν προς το παρόν σιωπήσει, περιμένοντας να περάσει η μπόρα, και καμώνονται πως χειροκροτούν τους υγειονομικούς που από προνομιούχοι και διεφθαρμένοι έγιναν «ήρωες». Αυτό ακριβώς το ρήγμα στη χρόνια εξύμνηση της αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής χρησιμότητας του ιδιωτικού τομέα προσπαθούν να μπαζώσουν το κεφάλαιο και τα ΜΜΕ του με ένα κύμα πολυδιαφημιζόμενων δωρεών προς τα δημόσια νοσοκομεία. Επιχειρηματικοί όμιλοι όπως η Motor Oil, ο Μυτιληναίος, η Intracom και η lamda Development, τα ΕΛΠΕ, φορείς όπως η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Λάτση και το Ίδρυμα Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου, εμπορικές αλυσίδες όπως ΑΒ και Lidl, εταιρείες τροφίμων και ποτών και κανάλια προσφέρουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, αναπνευστήρες, αναλώσιμα και διευκολύνσεις στα δημόσια νοσοκομεία. Η ΔΕΗ είχε την έμπνευση να δωρίσει 5 εκατ. ευρώ στο ΕΣΥ που θα τα μαζέψει παίρνοντας 0,8 ευρώ από τον καθένα από τους 6,5 εκατ. «πελάτες» της, δηλ. εμάς! Ιδιαίτερης προβολής έτυχαν οι προσφορές σε νοσηλευτικές μονάδες και κλίνες από ιδιωτικούς παρόχους υγείας, όπως ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών και η Ευρωκλινική.

Όλες αυτές οι δωρεές από επιχειρήσεις και φορείς του κεφαλαίου δεν γίνονται, βέβαια, με το αζημίωτο. Εκτός από τις θεσμοθετημένες άμεσες μειώσεις φόρων λόγω δωρεάς, εξασφαλίζουν διαφήμιση και προβολή της «κοινωνικής ευθύνης» τους. Η εθελοντική συμβολή του κεφαλαίου «στα δύσκολα» οικοδομεί το μοντέλο του κοινωνικού εταιρισμού. Η ΓΣΕΕ με την «κοινωνική συμμαχία» έχει διανύσει την απόσταση που της αναλογεί, σειρά τώρα του κεφαλαίου να διανύσει τη δική του. Αυτές οι προσφορές έρχονται να προλάβουν τη λαϊκή αγανάκτηση για την προκλητική φοροασυλία του μεγάλου κεφαλαίου, ιδίως τα τελευταία δέκα χρόνια της κρίσης. Η φορολόγηση των εφοπλιστών, με τη συναίνεση του συνόλου των αστικών κομμάτων, μόνο πρωταπριλιάτικο ανέκδοτο, όπως αυτό του prin.gr, θα μπορούσε να γίνει.

Οι ιδιώτες της υγείας, αυτοί που τα επικίνδυνα περιστατικά –μεταξύ αυτών και του κορονοϊού– τα πασάρουν στο ΕΣΥ, έχουν παραπάνω λόγους να εμφανίζονται ως ευεργέτες. Χρόνια τώρα το ΕΣΥ στέλνει ασθενείς στους ιδιώτες, χρεώνοντας τα ασφαλιστικά ταμεία, αυτό δεν είναι καινούριο. Λίγο πριν ξεσπάσει η πανδημία στη χώρα μας, τον Γενάρη του 2020, ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας ανακοίνωσε μια κλιμάκωση της εισβολής του ιδιωτικού κεφαλαίου στο ίδιο το ΕΣΥ. Σε τρία δημόσια νοσοκομεία θα ξεκινούσε η εφαρμογή ενός πιλοτικού σχεδίου ΣΔΙΤ στην υγεία, σύμφωνα με το οποίο τα νοσοκομεία θα μίσθωναν με leasing ιατρικό εξοπλισμό από ιδιώτες. Τώρα, βέβαια, που όλοι ορκίζονται στο όνομα του δημόσιου συστήματος υγείας, αυτά τα σχέδια κρύβονται βιαστικά στα συρτάρια, ώστε να επανέλθουν αργότερα.

Ο σύγχρονος καπιταλισμός, στην Ελλάδα και παγκόσμια, δεν έχει καθόλου παραιτηθεί από την τάση επιστροφής στο κοινωνικό μοντέλο του 19^ου αιώνα, όταν η επιβίωση των φτωχών και των εξαθλιωμένων επαφίεντο στην ελεημοσύνη των φιλάνθρωπων πλούσιων. Αντί της φορολογίας του κεφαλαίου και της εγγυημένης από το κράτος δωρεάν παροχής κοινωνικών αγαθών, όπως η υγεία, η εθελοντική προσφορά των εταιρειών. Η Θάτσερ το είχε διατυπώσει με τον καλύτερο τρόπο: «μικρό κράτος, μεγάλη κοινωνία», εννοώντας, βέβαια, μικρό κράτος πρόνοιας και «μεγάλη» ατομική φιλανθρωπία. Αν και έχουν περάσει 40 περίπου χρόνια από τότε και ελάχιστοι παραδέχονται ότι είναι νεοφιλελεύθεροι, η πολιτική της σιδηράς κυρίας εφαρμόζεται, σε άπειρες παραλλαγές και μείγματα, ακόμα κι από όσους την αποκηρύσσουν με αποστροφή. Ένδειξη της κυριαρχίας της αντίληψης της ατομικής ευθύνης είναι και η προσφορά του 50% της αποζημίωσης των βουλευτών, λες και οι βουλευτικοί μισθοί είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση του ΕΣΥ. Η «ατομική ευθύνη» των βουλευτών και του αστικού πολιτικού προσωπικού, συνολικά, είναι ότι ανέχονται την «εθελοντική» φορολόγηση των εφοπλιστών που ούτε κι αυτή δεν τηρείται. Τα δημόσια νοσοκομεία, οι μαχόμενοι υγειονομικοί και ο λαός δεν χρειάζονται τη φιλανθρωπία των εχόντων αλλά την επιβολή βαριάς φορολογίας στο κεφάλαιο –πρώτα στους εφοπλιστές– και την επίταξη του ιδιωτικού τομέα υγείας, χωρίς αποζημίωση.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική συνεχίζει να σπρώχνει εκατομμύρια ευρώ στο κεφάλαιο εν μέσω πανδημίας δείχνοντας ξεκάθαρα τον χαρακτήρα και την κατεύθυνση της πολιτικής της η οποία είναι η ολόπλευρη στήριξη και ενίσχυση των εφοπλιστών έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν την κρίση και να εξασφαλίσουν όχι μόνο την επιβίωσή τους αλλά να διατηρήσουν και την κερδοφορία τους.

Σε προηγούμενη φάση είχε εξαγγείλει και υλοποιήσει γενναίο πακέτο μέτρων για τους Ακτοπλόους εφοπλιστές στο οποίο περιλάμβανε μείωση 20% στα λιμενικά τέλη, παράταση στις χειμερινές συνθέσεις (επάνδρωσης) των πλοίων, μαζικές αποδρομολογήσεις πλοίων, παράταση των ακινησιών για τα ταχύπλοα, μαζικές απολύσεις Ναυτεργατών.

Επίσης αύξησε την δαπάνη για τα πλοία που εκτελούν δημόσια υπηρεσία σε άγονα νησιά εκτοξεύοντας το ποσό στα 125 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο!!!!

Επίσης ο Υπουργός Ε.Ν παρέτεινε για τρεις μήνες με τρόπο σκανδαλώδη την ισχύ των πιστοποιητικών ασφαλείας των πλοίων....

Χθές ο Υπουργός Ε.Ν στην ουσία χαρακτήρισε όλη την Ακτοπλοΐα ως άγονη Ακτοπλοϊκή συγκοινωνία παρέχοντας ως πασχαλινό δώρο 15 εκατομμύρια ευρώ στους εφοπλιστές της Ακτοπλοΐας.

Σύμφωνα επίσης με τις δηλώσεις του γίνεται σαφές ότι θα ακολουθήσει και νέο πακέτο μέτρων ενίσχυσης των Ακτοπλοϊκών επιχειρήσεων αφού "σε συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία επεξεργάζεται ειδικό πρόγραμμα - καθεστώς για την ενίσχυση των Ακτοπλοϊκών επιχειρήσεων, αξιοποιώντας ευρωπαϊκούς πόρους"!!!

Την ίδια στιγμή πλήθος Ακτοπλοϊκών εταιριών καθυστερούν την καταβολή και εξόφληση των μισθών των Ναυτεργατών στα δρομολογημένα πλοία, δεν έχουν καταβάλει το Δώρο Πάσχα, η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε πρωτοφανή υψηλά επίπεδα, τα εργασιακά προβλήματα αυξάνονται και πολλαπλασιάζονται και η εφοπλιστική αυθαιρεσία χτυπάει κόκκινο.

Επίσης στα ίδια πλαίσια της ενίσχυσης της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας, με κοινή υπουργική απόφαση (4111.08-01-1002. 3 Απρίλη 2020) η κυβέρνηση και πίσω από το καμουφλάζ του μεταφορικού ισοδύναμου για το 2020, διαθέτει το ποσό των 80 εκατομμυρίων ευρώ που θα κατανεμηθεί σε καύσιμα, εμπορεύματα και επιβάτες.

Παρά το γεγονός ότι αυτή η "ευεργετική" παροχή εμφανίζεται να έχει αποδέκτες τους νησιώτες, πρέπει να σημειώσουμε, όπως εξάλλου είναι γνωστό, ότι οι εφοπλιστές καθορίζουν πλέον ελεύθερα τις τιμές των εισιτηρίων χωρίς καμιά κρατική παρέμβαση, γεγονός που διαμορφώνει τις προϋποθέσεις με το μεταφορικό ισοδύναμο να αυξάνουν τις τιμές των εισιτηρίων κατά βούληση και να ενισχύουν και με αυτό τον τρόπο τα κέρδη τους.

Ταυτόχρονα με νεότερη ΚΥΑ (1040/2020, άρθρο 7) η κυβέρνηση απαλλάσσει από τον ΦΠΑ τους εφοπλιστές για τα πλοία που εκτελούν πλόες στην ανοικτή θάλασσα. Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται επιβατηγά πλοία, κρουαζιερόπλοια, πλοία για μεταφορά προσώπων, οχηματαγωγά, δεξαμενόπλοια και πλήθος άλλων τύπων πλοίων όπως ιστιοφόρα, ρυμουλκά. Μάλιστα με την ίδια ΚΥΑ η κυβέρνηση για το 2019 διευκρινίζει ότι δεν θα γίνει κανένας έλεγχος αν τα πλοία αυτά έκαναν πλόες ανοικτής θαλάσσης και με τον τρόπο αυτό θεωρούνται ότι καλώς απαλλάσσονται από ΦΠΑ όλα τα πλοία που εκτελούν μεταφορές με αντίτιμο.

Σε αυτές τις συνθήκες καθίσταται περισσότερο από σαφής ο ταξικός χαρακτήρας της κυβερνητικής πολιτικής ο οποίος στοχεύει στην στήριξη του κεφαλαίου και στην κερδοφορία του ενώ για τους Ναυτεργάτες και ευρύτερα για τους εργαζόμενους επιφυλάσσει ψίχουλα και αυτά όχι σε όλους....

Το αγωνιστικό και ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα επιβάλλεται να βγει πιο αποφασιστικά στον δρόμο του αγώνα, να σχεδιάσει, να οργανώσει την αντίσταση και την αποφασιστική πάλη των εργαζομένων για να αποτρέψει με όλες τις δυνάμεις του την συντριβή των εργατικών δικαιωμάτων που βρίσκονται στην ατζέντα κυβέρνησης - κεφαλαίου.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΣΚΙΤΣΟ:

Η τελευταία πρόταση του ΣΕΒ έχει τίτλο «Συνεργασία επιχειρήσεων για διατήρηση θέσεων εργασίας». Κανονικά θα έπρεπε να τιτλοφορείται «Συνεργασία επιχειρήσεων για την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων». Διότι το κείμενο που δημοσιεύτηκε χθες στο ενημερωτικό σημείωμα «flash report» από τον Τομέα Απασχόλησης του ΣΕΒ με την υπογραφή του διευθυντή του τομέα, Xρ. Ιωάννου, είναι από αυτά τα κείμενα που όσο και όσες φορές κι αν το διαβάζεις, δεν μπορείς να πιστέψεις αυτά που βλέπουν τα μάτια σου. Δυστυχώς όμως τα μάτια βλέπουν σωστά όχι μόνο τις λέξεις αλλά και όσα βρίσκονται πίσω από τις γραμμές.

Ποια είναι η πρόταση του ΣΕΒ για τη διατήρηση της απασχόλησης την επόμενη ημέρα της πανδημίας; Η διατήρηση του χαμηλού εργασιακού κόστους με μοίρασμα του εργαζόμενου σε δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις. Δηλαδή, τo εργατικό δυναμικό που περισσεύει σε μια επιχείρηση να μεταφέρεται σε άλλη επιχείρηση, που μπορεί να είναι ακόμη και ο προμηθευτής της πρώτης.

Εργάτες και υπάλληλοι σε αναμονή για τον εργοδότη της ημέρας, της εβδομάδας ή του μήνα. Δεν θα απολύονται, δεν θα παίρνουν αποζημίωση και δεν θα επιδοτούνται ως άνεργοι. Απλώς θα ανταλλάσσονται προσωρινά. Θα βρίσκονται σε μια συνεχή κίνηση που θα αποδεσμεύει και το κράτος από επιδοτήσεις. Αρκεί ο ΟΑΕΔ να κάνει τον συντονισμό του δανεισμού.

Αυτήν την αγορά εργασίας οραματίζεται ο ΣΕΒ στη μετά την πανδημία εποχή. Το ερώτημα είναι εάν το όραμα αυτό εκπροσωπεί όλα τα μέλη του ΣΕΒ, τον προαναγγελθέντα πρόεδρο κ. Παπαλεξόπουλο ή μόνο τον Τομέα Απασχόλησης του φορέα και τον διευθυντή του, Χρ. Ιωάννου.

Οι προτάσεις

H διεύρυνση του δανεισμού προτείνεται να γίνει με τις εξής μορφές συνεργασίας των επιχειρήσεων:

■ Κάλυψη των αναγκών με τη μεταφορά εργαζομένων μέσω σχημάτων «δανεισμού». Σχήμα το οποίο ήδη προβλέπεται από τη νομοθεσία και εφαρμόζεται ήδη είτε ενδο-ομιλικά, είτε μέσω εταιρειών προσωρινής απασχόλησης. Εργαζόμενοι επιχειρήσεων που υπολειτουργούν να «δανείζουν εργαζόμενους» σε επιχειρήσεις προμηθευτών ή πελατών τους που αντιμετωπίζουν ελλείψεις προσωπικού με διατήρηση των συμβατικών τους προβλέψεων.

■ Συνεργασίες μεταξύ των ανεξάρτητων επιχειρήσεων με προσωπικό προμηθευτών ή πελατών το οποίο βρέθηκε, λόγω της συγκυρίας, εκτός εργασίας, ιδιαίτερα όταν δεν καλύπτεται από τις προστατευτικές διατάξεις των πρόσφατων μέτρων (π.χ. η διανομή προϊόντων από τα σουπερμάρκετ στα σπίτια πελατών μπορεί να γίνεται από προσωπικό προμηθευτών).

■ Επέκταση υφιστάμενων επιχειρηματικών συνεργασιών σε τμήματα παραγωγής και διανομής προϊόντων για λογαριασμό τρίτων. Ουσιαστικά πρόκειται για μια χρήση του μοντέλου της υπεργολαβίας, την οποία ο ΣΕΒ καλεί να την ακολουθήσει η κυβέρνηση με νομοθεσία, αφού «υπό το καθεστώς των πρωτοφανών συνθηκών, είναι κρίσιμο να είμαστε ανοιχτοί σε νέες προσεγγίσεις, σε εργαλεία και πρακτικές, και απαιτούνται δράσεις, άμεσες και σε πραγματικό χρόνο, που ξεπερνούν την πεπατημένη ή κινούνται εκτός του συνηθισμένου πλαισίου (thinking outside the box)».

πηγη: efsyn.gr