ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το νέο νομοθετικό πλαίσιο που θα διέπει τις δημόσιες συναθροίσεις (πορείες, συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις) βρίσκεται «στην ουρά» για ψήφιση στο κοινοβούλιο. Έχει ήδη ολοκληρωθεί η διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης και παρά τις προειδοποιήσεις της αντιπολίτευσης ώστε να μην κατατεθεί βρίσκεται ψηλά στις προτεραιότητες του κυβερνητικού σχεδιασμού.

Ως εκ τούτου θα είναι ένα από τα πρώτα νομοσχέδια που θα ψηφιστούν όταν – σύντομα – η Βουλή θα μπει σε καθεστώς νομοθετικής λειτουργίας. Κάτι που αναμένεται να συμβεί το αργότερο στα μέσα Μαΐου, αν όχι νωρίτερα.

Από την Δικατατορία της 21^ης Απριλίου του 1967 έχουν περάσει 53 χρόνια. Η ψήφιση του εν λόγω νομοσχεδίου θα γίνει σε καθεστώς προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, με βάση την αρχή της δεδηλωμένης και την κυβερνητική πλειοψηφία των 156 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, διόλου απίθανο είναι η ψήφιση του νομοσχεδίου με τη συνδρομή των 10 βουλευτών της Ελληνικής Λύσης, του Κυριάκου Βελόπουλου.

Παρ’ όλα αυτά το «πνεύμα» – και σε κάποιες περιπτώσεις το «γράμμα» της νομοθεσίας που είχε θεσπίσει η χούντα, μέσω διαταγμάτων για τις δημόσιες συναθροίσεις (δηλαδή τις διαδηλώσεις, τις πορείες κ.λ.π) – φαίνεται να… αναβιώνει με σύγχρονους όρους στο νομοσχέδιο που θα προωθήσει η Νέα Δημοκρατία.

 Άλλωστε η κυβέρνηση δεν κρύβει την πρόθεση της να προσαρμόσει στα σύγχρονα δεδομένα το «πνεύμα» του νόμου των διατάξεων που θεσμοθετήθηκαν επί χούντας. Όπως ξεκαθαρίζει στο άρθρο 16 του νομοσχεδίου που ορίζονται οι καταργούμενες διατάξεις, δηλαδή οι διατάξεις που αντικαθίστανται, αναφέρεται ξεκάθαρα η χουντική νομοθεσία: Δηλαδή το «ν.δ.794/1971 «Περί δημοσίων συναθροίσεων» (Α’1), το β.δ. 269/1972 «Περί εγκρίσεως του κανονισμού διαλύσεως δημοσίων συναθροίσεων» (Α’59) και το β.δ. 168/1972 «Περί καθορισμού των χώρων πόλεων τινών εις τους οποίους απαγορεύεται η πραγματοποίησις δημοσίων συναθροίσεων εν υπαίθρω και η διέλευσις κινουμένων τοιούτων» (Α΄35)».   Φυσικά από το παραπάνω στοιχείο, συνάγεται εύκολα το συμπέρασμα ότι τα χουντικά διατάγματα ισχύουν κανονικότατα μέχρι σήμερα.

Στον παρακάτω πίνακα, μπορεί κανείς να συγκρίνει τις σημαντικότερες από τις  διατάξεις που προκρίνει η σημερινή κυβέρνηση και αυτές που ίσχυαν με τα δύο χουντικά διατάγματα.

Σε ορισμένα σημεία είναι εμφανέστατο ότι πρόκειται για ευθεία αντιγραφή και μεταφορά στη… δημοτική από την καθαρεύουσα. Συνολικά πολύ δύσκολα θα μπορέσει να διακρίνει ο αναγνώστης ουσιαστικές διαφορές.

(Σημείωση:Το νομοσχέδιο ανακοινώθηκε για πρώτη φορά στο τελευταίο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, τον Δεκέμβριο του 2019, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κατάρτιση του είχε ξεκινήσει από το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς, ενώ το περιεχόμενό του έχει «διαρρεύσει» δύο φορές σε φιλοκυβερνητικές εφημερίδες. Άρα είναι προφανές ότι καμία σχέση δεν έχει με την πανδημία του Covid 19. Αν και προφανώς η κυβέρνηση θεωρεί την περίοδο ιδιαίτερα ευνοϊκή για να το εισάγει για ψήφιση στην Βουλή για ευνόητους λόγους.)

Διαβάστε τον αποκαλυπτικό πίνακα παρακάτω ή ΕΔΩ.

πηγη: imerodromos.gr

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

150 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη γέννηση στο Ουλιάνοφσκ (Σιμπίρσκ) της Ρωσίας του σπουδαιότερου επαναστάτη του 20ου αιώνα. Του ανθρώπου που υπήρξε ο ιδεολογικός κληρονόμος του έργου των Μαρξ-Ένγκελς, πρωτεργάτης της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης και ιδρυτής του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους στην ιστορία.

Ο Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν, γεννημένος στις 22 Απρίλη 1870, δεν αποτελεί απλά και μόνο άλλη μια σημαντική προσωπικότητα στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας. Είναι ο άνθρωπος που η ζωή, το έργο και η δράση του σημάδεψαν την ίδια την πορεία της κοινωνικής εξέλιξης, το πέρασμα από το εκμεταλλευτικό σύστημα σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο που σηματοδότησε η Οκτωβριανή Επανάσταση και η δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Λένιν έδωσε σάρκα και οστά στις ελπίδες, τα όνειρα και τις προσδοκίες εκατομμυρίων εργαζόμενων σε όλο τον κόσμο. Έγινε καθοδηγητής, εμπνευστής και σύμβολο για τους καταπιεζόμενους λαούς, για τα εκατομμύρια των μαζών ανά τον κόσμο που πνίγονταν από τα δεσμά της ταξικής εκμετάλλευσης.

«Τιμώ το Λένιν ως έναν άνθρωπο που θυσίασε πλήρως τον εαυτό του και αφιέρωσε όλη του την ενέργεια για την πραγμάτωση της κοινωνικής δικαιοσύνης […] Άνθρωποι σαν κι’ αυτόν είναι οι φύλακες και αποκαταστάτες της ανθρωπότητας».

    – Άλμπερτ Άϊνστάιν.

Το όνομα του Β. Ι. Λένιν ταυτίστηκε τόσο με το κοσμοϊστορικό γεγονός της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης του 1917 όσο και με το τεράστιας αξίας επιστημονικό έργο που άφησε πίσω του και που αποτέλεσε συνέχεια του έργου των Μαρξ-Ένγκελς. Στη ζωή και το έργο του Λένιν αντικατοπτρίζεται η διαλεκτική σχέση επαναστατικής θεωρίας και πράξης, η οποία είναι αναγκαία προκειμένου η εργατική τάξη μαζί με τους συμμάχους της να επιτελέσει το ιστορικό της έργο, δηλαδή το πέρασμα από το εκμεταλλευτικό σύστημα στον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Το επιστημονικό έργο του Βλ.Λένιν αποτέλεσε και αποτελεί ανεκτίμητο θησαυρό για το παγκόσμιο εργατικό κίνημα. Και αυτό, διότι μέσα από το έργο του Λένιν αναπτύχθηκαν, αλλά και συγκεκριμενοποιήθηκαν, περαιτέρω όλα τα συστατικά μέρη του μαρξισμού- στη φιλοσοφία, την πολιτική οικονομία, τον επιστημονικό κομμουνισμό. Οι θεωρητικές του επεξεργασίες και προσεγγίσεις για τον Ιμπεριαλισμό, σαν ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, έχουν σήμερα, έναν αιώνα μετά, εξαιρετικά επίκαιρη και διδακτική σημασία. H διδασκαλία του για το Κόμμα Νέου Τύπου της εργατικής τάξης αποτέλεσε γιγαντιαία συνεισφορά – πραγματικό θησαυρό – στον αγώνα του προλεταριάτου σε όλο τον κόσμο.

Δικαίως, λοιπόν, ο Λενινισμός- ως ιδεολογικοπολιτική έννοια- χαρακτηρίζεται ως ο μαρξισμός της εποχής του ιμπεριαλισμού.

Στοχαστές και θεωρητικοί του μαρξισμού υπήρξαν πολλοί- και πριν το Λένιν και μετά απ’ αυτόν. Ωστόσο, το στοιχείο που διαφοροποιεί το Λένιν είναι το γεγονός ότι δεν περιορίστηκε σε μια γενικόλογη κριτική του καπιταλισμού, ούτε σε μια απλή επανάληψη και εκλαΐκευση των βασικών συμπερασμάτων του «Κεφαλαίου» του Μαρξ. Αξιοποίησε τις νομοτέλειες και τις θεμελιώδεις τάσεις του καπιταλισμού, που είχαν ήδη αποτυπωθεί από τους Μαρξ και Ένγκελς, για να αναλύσει και να προσδιορίσει συγκεκριμένα τα βασικά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού, στην εποχή που ξεσπούσε ο Α΄ Παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός Πόλεμος. Η επιστημονική εργασία του είχε καθοριστικό ρόλο στη χάραξη νικηφόρας επαναστατικής στρατηγικής στην Οκτωβριανή Επανάσταση.
Vladimir Ilich Lenin

«Λένιν, ο μεγάλος μαθηματικός των σωστών τύπων του Οχτώβρη, άνοιξε με το κλειδί του τη γιγάντια φυλακή που μέσα της χάνονταν το μέλλον του κόσμου…», έγραφε ο πολωνός ποιητής Βλόντμιερζ Σλόμποτνικ.

Η ζωή και η δράση του Λένιν είναι αξεχώριστα δεμένη με την ίδρυση και τη δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος. Με επικεφαλής τον Λένιν, το Κόμμα των μπολσεβίκων μπήκε μπροστάρης στην ταξική πάλη του προλεταριάτου και των λοιπών καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων, κυρίως της φτωχής αγροτιάς και των μισοπρολετάριων της Ρωσίας, και οδήγησε ως τη νίκη, με την κατάληψη της εξουσίας, την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου, στη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση. Έτσι ο πάγος έσπασε και άνοιξε ο δρόμος για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού για πρώτη φορά στον κόσμο.

«Οι ιδέες», έγραφε ο Λένιν λίγο πριν τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, «μετατρέπονται σε δύναμη, όταν κατακτούν τις μάζες. Και ακριβώς τώρα οι μπολσεβίκοι, δηλαδή οι εκπρόσωποι του προλεταριακού διεθνισμού, με την πολιτική τους ενσάρκωσαν εκείνη την ιδέα, η οποία κινεί σ’ όλο τον κόσμο τεράστιες μάζες των εργαζομένων. Η κοσμοθεωρία του μαρξισμού έγινε το μεγάλο ιδεολογικό όπλο του επαναστατικού μετασχηματισμού του κόσμου».

Στον επαναστατικό μετασχηματισμό του κόσμου, μέσω της Οκτωβριανής Επανάστασης αλλά και του σπουδαίου επιστημονικού του έργου, η συμβολή του Λένιν υπήρξε κολοσσιαία. Οι αντεπαναστατικές ανατροπές στην Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης δεν κατάφεραν να σβήσουν το μεγαλείο και την τεράστια σημασία της λενινιστικής κληρονομιάς.

Οι ιμπεριαλιστές και οι θεωρητικοί απολογητές της αστικής τάξης, με την συνδρομή του πάντα πρόθυμου οπορτουνισμού, επιχείρησαν πολλαπλώς και σπιλώσουν το έργο του Λένιν, να προεξοφλήσουν τον ιδεολογικό θάνατο και την αποτυχία του μαρξισμού-λενινισμού, διακηρύσσοντας αυτάρεσκα το «τέλος της Ιστορίας». Ωστόσο, η ίδια η Ιστορία φρόντισε να τους διαψεύσει και να υπενθυμίσει πως ο μαρξισμός-λενινισμός όχι μόνο δεν «πέθανε», αλλά επανέρχεται επιτακτικά στο προσκήνιο ως η μόνη πραγματικά εφικτή για τους λαούς διέξοδος από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

«Ο Λένιν είναι ένας γίγαντας της ιστορίας και οι φωτεινές του ιδέες αντιπροσωπεύουν την κοινή κληρονομιά των επαναστατών μαχητών σε κάθε γωνιά του κόσμου».

    – Φιντέλ Κάστρο, Ομιλία 22 Δεκέμβρη 1972.

Σήμερα, 150 χρόνια από τη γέννηση του, ο Λένιν παραμένει πιο ζωντανός, πιο επίκαιρος από ποτέ άλλοτε, γιατί όλα αυτά που σηματοδότησε το έργο και η δράση του παραμένουν επίκαιρα. Σήμερα, ο Λένιν δεν είναι μαυσωλείο, ανδριάντας, μήτε συλλογή από τόμους επαναστατικής θεωρίας. Παραμένει, όπως έγραφε ο Μπρεχτ, «θρονιασμένος στη μεγάλη καρδιά της εργατικής τάξης».

Εκεί υπάρχει και θα υπάρχει ο Λένιν. Σε κάθε έκφανση της ταξικής πάλης, σε κάθε απεργία, σε κάθε διαδήλωση που χτυπά η καρδιά της εργατικής τάξης. Υπάρχει – και θα υπάρχει – στον αγώνα ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στους πολέμους των αστών. Υπάρχει – και θα υπάρχει – στην κάθε μικρή και μεγάλη προσπάθεια των κομμουνιστών, της εργατικής τάξης, των αγωνιζόμενων λαών, να αλλάξουν τον κόσμο.

Μέχρι την επόμενη έφοδο στον ουρανό.

    Νίκος Μόττας Γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Είναι υποψήφιος διδάκτορας (Phd) Πολιτικής Επιστήμης, Διεθνών Σχέσεων και Ιστορίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων (Master of Arts) στις διπλωματικές σπουδές (Παρίσι) και στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις (Πανεπιστήμιο Τελ Αβίβ). Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνόφωνα και ξενόγλωσσα μέσα.

πηγη: atexnos.gr

Χρίστος Κρανάκης

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες που επλήγησαν σε δεύτερο χρόνο, με αποτέλεσμα να προετοιμαστούν και να εμφανίζουν καλύτερη εικόνα

Πολύς λόγος γίνεται για την καταιγιστική «επιτυχία» της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας Covid-2019 στη χώρα μας. Σύσσωμη η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση βυθίζεται στην αφάνεια και Τσιόδρας, Χαρδαλιάς, Μητσοτάκης ανάγονται σε «σωτήρες του έθνους». Η επίτευξη των συγκεκριμένων επικοινωνιακών στόχων από πλευράς κυβέρνησης δεν ήταν δύσκολο έργο. Μπροστά σε μια εξωτερική απειλή (πόσο μάλλον παγκόσμια) το έθνος συσπειρώνεται υπό την προστασία της πολιτικής του εξουσία. Όταν μάλιστα ο εχθρός δεν σε «γονατίζει» όπως «γονάτισε» την ευρύτερη γειτονιά του, τότε αυτή η τάση συσπείρωσης αυξάνεται εκθετικά. Το παραπάνω δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Το πρώτο ένστικτο των λαών μπροστά σε μια επικείμενη καταστροφή είναι να δείξουν εμπιστοσύνη στους κυβερνώντες τους. Πλην Ιταλίας, Ισπανίας και ίσως της Μεγάλης Βρετανίας όλες οι κυβερνήσεις απολαμβάνουν δημοσκοπική άνοδο των ποσοστών τους. Ακόμα και ο Ντόναλντ Τραμπ, πριν μερικές μέρες, παρουσιαζόταν ενισχυμένος στις σχετικές δημοσκοπήσεις, παρότι έλαβε ελάχιστα μέτρα υγειονομικής προστασίας του λαού του.

Το πόσο επιτυχημένα ή αποτυχημένα αντιμετώπισε την πανδημία η κυβέρνηση, όμως, μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με βάση επιστημονικά κριτήρια, καθώς και μια αντικειμενική ανάγνωση – από την πλευρά των εργατικών και κοινωνικών αναγκών και συμφερόντων – των τεκταινόμενων και των συνθηκών πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το πρώτο «κύμα». Ιδού, λοιπόν, κάποια από αυτά τα κριτήρια: Σε ποιο χρονικό σημείο εμφανίστηκε η ασθένεια στη χώρα και πόσο «διασυνδεδεμένη» είναι (εμπορικά-βιομηχανικά- τουριστικά) κατά την χειμερινή περίοδο με εκείνες τις χώρες που εξελίχθηκαν σε μεγάλες εστίες μόλυνσης;

Όσον αφορά το χρονικό σημείο εμφάνισης του ιού, η Ελλάδα αποτελεί δευτερογενές «θύμα» του, επομένως συγκαταλέγεται στις χώρες που επλήγησαν σε δεύτερο χρόνο. Για του λόγου το αληθές, το πρώτο «ελλαδικό» κρούσμα καταγράφηκε στις 26 Φεβρουαρίου, ενώ στην Ιταλία ένα μήνα πριν – στις 26 Ιανουαρίου ή και νωρίτερα. Επίσης, στην Ισπανία το πρώτο κρούσμα επιβεβαιώθηκε στις 31 Ιανουαρίου, στη Γερμανία στις 27 του ίδιου μήνα, ενώ η Γαλλία είχε το πρώτο (επιβεβαιωμένο) κρούσμα στην Ευρώπη, στις 24 Ιανουαρίου. Συνεπώς, η επιμονή κυβέρνησης και ΜΜΕ να συγκρίνουν τον «εθνικό» ρυθμό μετάδοσης του ιού και τον αριθμό κρουσμάτων – νεκρών με τα θλιβερά δεδομένα Ιταλίας, Ισπανίας και Γαλλίας μοιάζει με άχαρη (και προκλητική) προσπάθεια υφαρπαγής πολιτικής υπεραξίας εις βάρος των θυμάτων.

Η περίπτωση της Ελλάδας πρέπει να συγκριθεί με τις χώρες εκείνες που επίσης κατατάσσονται στο «δευτερογενές» κύμα της πανδημίας στην Ευρώπη. Δηλαδή όσες είχαν στην διάθεσή τους τουλάχιστον ένα μήνα προετοιμασίας για την επικείμενη «εισβολή», αρκετές από τις οποίες γειτνιάζουν και γεωγραφικά. Έτσι, λοιπόν, αναλύοντας την επιδημιολογική καμπύλη στα Βαλκάνια και την ευρύτερη γειτονιά, διαπιστώνουμε πως η Ελλάδα (με κριτήριο και τον αριθμό θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού) βρίσκεται σχεδόν στην ίδια μοίρα με Σερβία, Βοσνία, Αλβανία και Κροατία και σε χειρότερη σε σύγκριση με τη Βουλγαρία και το Μαυροβούνιο. Αξίζει να σημειωθεί πως και εκτός Βαλκανίων, όλες οι ευρωπαϊκές χώρες που προσβλήθηκαν καθυστερημένα από τον ιό (Τσεχία, Ουγγαρία Βαλτικές κ.λπ) σημειώνουν σαφώς καλύτερα νούμερα από εκείνες του πρώτου «κύματος».

Επιπλέον, ο χάρτης της πανδημίας αποδεικνύει πως ο κορωνοϊός αποτελεί τον «ιό της παγκοσμιοποίησης». Δηλαδή, χτυπάει πρώτα και με μεγαλύτερη ισχύ πόλεις και χώρες που αποτελούν εμπορικά, οικονομικά, βιομηχανικά κέντρα του πλανήτη, ενώ η μετάδοσή του «ακολουθεί» την κίνηση των εμπορικών ροών, κάτι που σημαίνει ότι όσο πιο μεγάλος είναι ο αριθμός των αεροπορικών διασυνδέσεων, των μεγάλων εμπορικών εκθέσεων και των βιομηχανικών αλληλεπιδράσεων τόσο πιο έντονη και ταχεία είναι η μετάδοση του ιού. Άρα, τα νούμερα π.χ. της Αθήνας δεν μπορεί να συγκρίνονται με εκείνα σε Μιλάνο ή Παρίσι για τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο – ενώ αντίστοιχα, η κατάσταση εδώ θα μπορούσε να είναι χειρότερη εάν βρισκόμασταν στο μέσον της θερινής τουριστικής περιόδου.

Αν δεν ενισχυθεί το ΕΣΥ τώρα, το φθινόπωρο η καμπύλη μπορεί να αντιστραφεί δραματικά…

Χρήσιμος οδηγός ανάλυσης είναι, πιθανότατα, και οι πίνακες κατάταξης των χωρών με βάση όχι μόνο τα κρούσματα και τον ρυθμό μετάδοσης του ιού αλλά ευρύτερες παραμέτρους που κατηγοριοποιούν τις «ασφαλείς χώρες» απέναντι στην πανδημία. Σύμφωνα με αυτούς, η Ελλάδα, αν και δεν καταγράφει καταστροφική πορεία, επ’ ουδενί μπορεί να θεωρηθεί «θαύμα», καθώς βρίσκεται στην 30η θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Μάλιστα, βρίσκεται κάτω από το Βέλγιο (19η θέση) που αποτελεί ένα σημαντικότατο ευρωπαϊκό κέντρο και 28 θέσεις (!) κάτω από τη δεύτερη Γερμανία.

Είναι γεγονός πως, λόγω της εφαρμογής περιοριστικών μέτρων στη χώρα, έχει αποφευχθεί ο μεγάλος όγκος νεκρών. Η ιδιαίτερα ώριμη στάση του ελληνικού λαού, η αυτοπροστασία και η αλληλεγγύη που επέδειξε προς τις ευπαθείς ομάδες λειτούργησαν καταλυτικά προς αυτή την κατεύθυνση. Η επόμενη μέρα όμως και η μεγάλη πιθανότητα ενός νέου κύκλου επέλασης του κορωνοϊού το φθινόπωρο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εκ νέου με μέτρα εγκλεισμού και νέκρωσης της κοινωνικής-οικονομικής ζωής. Το κρίσιμο ζήτημα είναι η εδώ και τώρα αναβάθμιση όλων των βαθμίδων υγείας και περίθαλψης. Οι θυσίες του λαού θα είναι μάταιες αν η χώρα δεν εξοπλιστεί με ΜΕΘ, σχέδιο μαζικών τεστ και πρωτοβάθμιες δομές. Κι εδώ, το «success story» της κυβέρνησης «μπάζει νερά» από παντού. Ενδεικτικά, σε επιστολή της προς τον πρωθυπουργό, η ΟΕΝΓΕ αναφέρει: «Για το νέο κύμα πανδημίας δεν έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα. Οι κλίνες ΜΕΘ έχουν αυξηθεί από 557 πριν την επιδημία σε 775. Δεδομένου ότι η αναλογία ιατρονοσηλευτικού προσωπικού ανά κλίνη ΜΕΘ είναι 4:1, για τη λειτουργία των 220 επιπλέον κρεβατιών χρειάζονται 880 μόνιμοι γιατροί και νοσηλευτές. Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει».

Φυσικά, οι γνωστοί πολιτικοί και δημοσιογραφικοί «κύκλοι» κατηγορούν όποιον έχει διαφορετική άποψη όσον αφορά στην «επιτυχία» της κυβέρνησης ότι «θέλει παραπάνω νεκρούς για μικροπολιτικούς λόγους». Δεν υπάρχει τίποτα πιο ψευδές και προκλητικό! Η πραγματικότητα είναι ότι το νέο κύμα κορωνοϊού δεν θα αντιμετωπιστεί με πανηγύρια και αβάσιμη αισιοδοξία. Τα θετικά νούμερα στην Ελλάδα σήμερα σημαίνουν έλλειψη αντισωμάτων και χαμηλό επίπεδο «ανοσίας της κοινότητας» αύριο. Πολύ απλά, αυτό σημαίνει πως η σημερινή επιδημιολογική καμπύλη μπορεί να αντιστραφεί σχεδόν καθολικά το φθινόπωρο αν δεν ληφθούν γενναία μέτρα υγειονομικής προστασίας του λαού. Και γι’ αυτό θα είναι υπεύθυνοι όσοι επαίρονται σήμερα…

πηγη: prin.gr

Σύμφωνα με καταγγελία που καταθέσαμε προς όλες τις αρμόδιες αρχές, υπηρεσίες και εμπλεκόμενες ναυτιλιακές εταιρίες, τους τελευταίους μήνες συνεχίζεται συστηματικά η καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων μισθών των μελών μας και όλων των Ναυτεργατών σε διάφορα πλοία της Ακτοπλοΐας.

Στις παρεμβάσεις μας αυτές οι εμπλεκόμενες ναυτιλιακές εταιρίες ΑΝΕΚ - ΖΑΝΤΕ - SEAJETSείχαν δεσμευτεί όπως και οι υπηρεσίες του ΥΕΝ (ΔΝΕΡ - Λιμενικές αρχές) ότι έως και αυτή την Τρίτη 21/4/2020 το σχετικό πρόβλημα θα είχε αντιμετωπισθεί και οι Ναυτεργάτες, οι οποίοι εργάζονται σε συνθήκες υγειονομική κρίσης εκτεθειμένοι σε σοβαρά προβλήματα υγείας και εργασίας, θα είχαν εξοφληθεί.

Παρά τα ιδιαίτερα προνομιακά μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση υπέρ των εφοπλιστών της Ακτοπλοΐας (σε αντίθεση με αυτά για τους Ναυτεργάτες), από κοινού οι παραπάνω αρχές, υπηρεσίες και εταιρίες εξακολουθούν να αδιαφορούν και έτσι μένουν απλήρωτοι εκατοντάδες Ναυτεργάτες οι οποίοι έχουν αναλάβει σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες να σηκώνουν το βαρύ φορτίο της εκτέλεσης των Ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών και της σύνδεσης της ηπειρωτικής χώρας με όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα. ΥΕΝ και ακτοπλοϊκές εταιρίες σε κοινό σχεδιασμό τους καταστρατηγούν τα ναυτεργατικά δικαιώματα όπως αυτά απορρέουν από τις ΣΣΕ και την ναυτική νομοθεσία.

Εάν η πολιτική ηγεσία του ΥΕΝ, η ΔΝΕΡ και οι Λιμενικές αρχές, που έχουν την ευθύνη της εφαρμογής της νομοθεσίας, πιστεύουν ότι οι Ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες σε αυτές τις συνθήκες θα συνεχίσουν να διεξάγονται ομαλά με τα ναυτεργατικά δικαιώματα υπονομευμένα σημειώνουμε ότι είναι όνειρο θερινής νυκτός και οι ευθύνες για αυτή την άθλια αυθαιρεσία που εξελίσσεται δεν θα είναι μόνο πολιτικές αλλά και ποινικές, αφού το σχετικό πρόβλημα είναι επαναλαμβανόμενο επί μήνες, και για τις οποίες δεν θα διστάσουμε να προσφύγουμε και στις εισαγγελικές αρχές.

Τονίζουμε και προειδοποιούμε για τελευταία φορά (πριν προχωρήσουμε στην απαιτούμενη και αναγκαία συνδικαλιστική απόφαση και δράση) άμεσα και επειγόντως να εξοφληθούν οι δεδουλευμένοι μισθοί των Ναυτεργατών που ανάλογα με τα πλοία και τις εταιρίες που αναφέρονται πιο πάνω εκκρεμούν για τους μήνες Φλεβάρη - Μάρτη ενώ και για τον μήνα Απρίλη 2020 δεν έχουν δοθεί όπως η ΣΣΕ ορίζει οι προβλεπόμενες προκαταβολές.

Με εντολή Διοίκησης

                                     Ο Πρόεδρος                                         Ο Γεν. Γραμματέας

                                 Νταλακογεώργος Αντώνης                         Κροκίδης Νίκος

Το ανωτέρω έγγραφο στάλθηκε:

         Προς: - Υπουργό Ναυτιλίας κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη

           - Αρχηγό Λιμενικού Σώματος κ. Θεόδωρο Κλιάρη        

           - Β΄ Υπαρχηγό Λιμενικού Σώματος κ. Αλέξανδρο Θεοφανόπουλο

           - Κλαδάρχη Ναυτιλίας κ. Μάμμη Βασίλειο

           - Περιφερειάρχη 1ης Περιφερειακής Διοίκησης Λ.Σ

           - Περιφερειάρχη 5ης Περιφερειακής Διοίκησης Λ.Σ

           - Υπουργείο Ναυτιλίας /Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας κ. Δρόσο Ρεΐζη

           - Κ.Λ.Πειραιά / Λιμενάρχη κ. Αλέξανδρο Τσελίκη

      - Κ.Λ.Λαυρίου

      - Κ.Λ.Πάτρας