ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ

Α.Β.Γ.
Μια και μάθαμε, σύντροφοι, να πεθαίνουμε
Μάθαμε και να ζούμε, σύντροφοι.

Από το «Πέτρινος Χρόνος» του Γιάννη Ρίτσου

Τόποι εξορίας, τόποι φυλάκισης, ανάμεσα στον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, κατά τη διάρκεια του πολέμου αλλά και κυρίως μετά την απελευθέρωση, στη χώρα μας, υπήρξαν πολλοί, κι ο καθένας έχει τη δική του ηρωική ιστορία. Ακροναυπλία, Ωρωπός, Τρίκερι, θανατονήσια σαν τον Αϊ-Στράτη, τη Γυάρο, τη Λέρο και τόσα άλλα, διηγούνται τις θυσίες, τα βασανιστήρια του λαού μας, των κομμουνιστών αγωνιστών, των μαχητών της εθνικής μας Αντίστασης, ενάντια στη τριπλή κατοχή των Γερμανών – Ιταλών – Βούλγαρων και των ντόπιων συνεργατών τους. Εντιμοι άνθρωποι και αξιοπρεπείς που διεκδίκησαν τα δίκια του κόσμου της εργασίας και του μόχθου, ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους, μια άλλη κοινωνία μακριά από την αδικία και την εκμετάλλευση, με δουλειά, υγεία, παιδεία και ελευθερία για όλους.

Η Μακρόνησος όμως ξεχωρίζει. Ηταν τότε που ο υπόλοιπος κόσμος γιόρταζε τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών, καταδίκαζε την φασιστική κτηνωδία, οργάνωνε δίκες για τους ναζί εγκληματίες πολέμου και ξεκινούσε την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων πόλεων. Τότε και σε αντίθεση με τις διακηρύξεις του νικητή «ελεύθερου» και «δημοκρατικού» κόσμου, το κράτος των δωσίλογων, χρησιμοποιώντας τις ναζιστικές πρακτικές και την πείρα του Αουσβιτς και του Νταχάου, με προτροπή και στήριξη από τους Αγγλοαμερικάνους επικυρίαρχους, δημιούργησε το κολαστήρι της Μακρονήσου.

Από τα μέσα του 1946 συγκροτούνται Πειθαρχικά Τάγματα – στρατόπεδα «επικίνδυνων» φαντάρων στο Λιόπεσι, Λάρισα, Ντουντουλάρ Θεσσαλονίκης. Κι ήταν επικίνδυνοι τούτοι οι φαντάροι γιατί είχαν πάρει μέρος στην Εθνική Αντίσταση 1940 – 44 μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Τα πειθαρχικά αυτά Τάγματα  είναι τα Τάγματα Σκαπανέων Α΄,  Β΄ και Γ΄ που συγκροτήθηκαν στις περιοχές αρμοδιότητας των Α΄, Β΄, και Γ΄ Σωμάτων Στρατού αντίστοιχα.

Στις 19 Φεβρουαρίου 1947, το ΓΕΣ εισηγείται στο υπουργείο Στρατιωτικών τη συγκρότηση μιας Διεύθυνσης του ΓΕΣ η οποία θα ασχοληθεί με τα εξής θέματα:

«α) Συγκέντρωσις και οργάνωσις Ταγμάτων Σκαπανέων, διάθεσις των ανδρών αυτών εις διαφόρους επωφελείς απασχολήσεις και προσπάθεια επαναφοράς αυτών εις τους κόλπους της φιλτάτης Πατρίδος.

β) Συνεννόησις μετά των αρμοδίων πολιτικών φυλακών επί της σκοπιμότητος αποσυμφορήσεως των πολιτικών φυλακών, ιδία των ζωνών επιχειρήσεων».[1]

Στις 3 Απρίλη η εισήγηση εγκρίθηκε και το σχέδιο αρχίζει να υλοποιείται. Ένα τρίδυμο τέρας, πιο ισχυρό φόβητρο από τα έκτακτα στρατοδικεία, τις δολοφονίες, τις συλλήψεις, τις φυλακίσεις, τις εκτοπίσεις και τις εκτελέσεις, ένα τρίδυμο τέρας πιο αποτελεσματικό από το θάνατο είχε γεννηθεί: Μακρόνησος για τους στρατιώτες, Γιούρα για τους φυλακισμένους, Τρίκερι για τους ύποπτους των περιοχών όπου διεξάγονται επιχειρήσεις, άντρες και γυναίκες.

Στις 26 – 28 Μάη του 1947 το Β΄ Τάγμα Σκαπανέων (Β.Ε.Τ.Ο. – Β΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών) μεταφέρθηκε από το Πόρτο Ράφτη στην Μακρόνησο. Η κόλαση είχε ανοίξει τις πύλες της. Ο στόχος διακηρυγμένος η «Αναμόρφωση» των παραπλανημένων και παραστρατημένων νεολαίων που είχαν προσβληθεί από το μικρόβιο του κομμουνισμού και συμμετείχαν στον μεγαλειώδη αγώνα της Εθνικής Αντίστασης μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, ή είχαν αδέλφια, γονείς, θείους, αγωνιστές, απροσκύνητοι και αμετανόητοι αρνούνταν να τους αποκηρύξουν, με «δηλώσεις μετανοίας», αποκηρύσσοντας μετά βδελυγμίας και καταδικάζοντας «το ΚΚΕ και τις παραφυάδες του, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ…».

Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης ο «γέρος της δημοκρατίας»(!!!)  Γεώργιος Παπανδρέου, ζητώντας να υπογραφούν τέτοιες δηλώσεις τόνιζε σε σχετική εγκύκλιό του:

«Πας αφιέμενος ελεύθερος εξαιτίας υποβολής τοιούτων δηλώσεων έδει να περιβάλληται μετά στοργής και εμπιστοσύνης υπό των Αρχών Ασφαλείας, προτρεπόμενος επιδεξίως εις πράξεις εκδήλως προς το Κομμουνιστικόν Κόμμα εχθρικάς, ώστε να εκτίθεται ανεπανορθώτως εις την συνείδησιν των πρώην ομοϊδεατών του». Καθαρές κουβέντες!

Για να το πετύχουν προσπάθησαν να αφανίσουν το λαϊκό κίνημα. Οι  δολοφονικές δραστηριότητας των παρακρατικών συμμοριών, οι τρομοκρατικές συλλήψεις και τα εκτελεστικά αποσπάσματα, δεν ήταν όσο χρειάζονταν αποτελεσματικά. Χρειαζόταν και ένας  πολύ συγκεκριμένος τόπος μαζικού εκβιασμού των συνειδήσεων. Και ως τέτοιος δημιουργήθηκε η Μακρόνησος. Στην αρχή σαν στρατόπεδο οπλιτών, οι οποίοι δεν ενέπνεαν εμπιστοσύνη στο αστικό καθεστώς, και στη συνέχεια κολαστήριο για εκατό και πλέον χιλιάδες κομμουνιστές και άλλους ΕΑΜίτες.

Μακελειό στη Χαράδρα. Χαρακτικο του Φαρσακίδη, σχέδιο 1949

Ο «Οργανισμός Αναμορφώσεως Μακρονήσου» δεν ήταν έργο κάποιων ακραίων αντιδραστικών. Ολος ο Αστικός πολιτικός κόσμος, αρκετοί παράγοντες του πολιτισμού και σύσσωμη η ηγεσία της επίσημης Εκκλησίας στήριξαν και χειροκρότησαν το εγχείρημα. Από τον «δεξιό» Παναγιώτη Κανελλόπουλο για τον οποίο «ο οργανισμός της Μακρονήσου υπήρξε μια από τας λαμπροτέρας ηθικάς νίκας κατά το διάστημα των τελευταίων ετών»,«τιμημένος τόπος» και «Παρθενώνας του νέου ελληνισμού», ως τον «κεντρώο» Κωνσταντίνο Ρεντή για τον οποίο η Μακρόνησος αποτέλεσε «νήσον ελευθερίας, προόδου και ηθικής και πολιτιστικής αναπλάσεως». Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1975 – 1980), έβρισκε σ’ αυτόν τον τόπο εξορίας, ένα «αναρρωτήριο ψυχών», μια «συνέχιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», μια «νέα Εδεμ στα μάτια της ελληνικής Ιστορίας».

Το εγχείρημα όμως απέτυχε. Στο επίπεδο των ιδεών οι αγωνιστές της Μακρονήσου, παρά τα απίστευτα βασανιστήρια, τις δολοφονίες και τις εκτελέσεις, του εκβιασμούς, βγήκαν νικητές, στάθηκαν όρθιοι και έγραψαν μια αθάνατη σελίδα στην ιστορία των αγώνων του λαού μας.

«Καμιά ωστόσο, άλλη χώρα δεν αποφάσισε τότε να κατασκευάσει μια δική της Μακρόνησο – με εξαίρεση ίσως ένα αμερικανικό στην πραγματικότητα προτεκτοράτο στη Νοτιοανατολική Ασία. Επρόκειτο για τη Μαλαισία, η οποία είχε ιδρύσει στο έδαφός της την «Ακαδημία της ειρήνης και της ησυχίας» — ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης αιχμαλώτων κομμουνιστών ανταρτών, τους οποίους ειδικοί «εκπαιδευτές» επιχειρούσαν να οδηγήσουν στην «ανάνηψη». Οι έγκλειστοι όμως στο εν λόγω στρατόπεδο δεν ξεπέρασαν ποτέ τους εξακόσιους – και φαίνεται ότι το σχετικό «αναμορφωτικό πείραμα» εγκαταλείφτηκε τελικά από τους οργανωτές τους ως εντελώς ατελέσφορο»[2].

Οι κατηγορίες κρατουμένων που πέρασαν από την Μακρόνησο ήταν: Στρατεύσιμοι που κρίθηκαν ύποπτοι και επικίνδυνοι για το στράτευμα λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων και της συμμετοχής τους στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις οργανώσεις του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, του Αγροτικού Κόμματος, αξιωματικοί και αντάρτες του ΕΛΑΣ, ανήλικοι πολιτικοί κατάδικοι, εξόριστες γυναίκες από το Τρίκερι και, μια ειδική κατηγορία, Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Στη Μακρόνησο, όπως και σε άλλα νησιά και φυλακές, εξορίστηκαν, μετά την ένωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα και κάποιοι αγωνιστές του ΕΜΠΑ (Εθνικό Μέτωπο Πανδωδεκανησιακής Απελευθέρωσης) , οργάνωση που δημιούργησαν το 1945 οι Μεσανατολίτες κομμουνιστές που επέστρεψαν στην αγγλοκρατούμενη Δωδεκάνησο και πάλεψαν για την Ενωση.  

Στην περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων (1912 – 1913) είχαν μεταφερθεί στο νησί αρκετοί Τούρκοι αιχμάλωτοι που έμειναν μέχρι την υπογραφή ειρήνης και επέστρεψαν στην Τουρκία. Δέκα χρόνια αργότερα (1922 – 1923) δεκάδες χιλιάδες Πόντιοι πρόσφυγες «φιλοξενήθηκαν» στην Μακρόνησο, η οποία λειτούργησε ως λοιμοκαθαρτήριο. Αρκετοί πρόσφυγες δεν άντεξαν και έχασαν τη ζωή τους εκεί.

Σύντομα ιστορικά στοιχεία για τα στρατόπεδα της Μακρονήσου[3]

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΥ
ΒΕΤΟ: Β΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών (Μάης 1947)
ΓΕΤΟ: Γ΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών (Ιούλης 1947)
ΑΕΤΟ: Α΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών (Ιούλης 1947)
ΣΦΑ: Στρατιωτικές Φυλακές Αθηνών (Αύγουστος 1947)
Ανάμεσα στο ΑΕΤΟ και το ΚΕΝΤΡΟ ήταν το ΕΣΑΓ Ειδικό Σχολείο Αναμόρφωσης Γυναικών (Γενάρης 1950), και το ΕΣΑΙ: Ειδικό Σχολείο Αναμόρφωσης Ιδιωτών (Καλοκαίρι 1949)
Το ΓΚΠΑ: Γ΄ Κέντρο Παρουσιάσεως Αξιωματικών (Σεπτέμβρης 1947) βρισκόταν ανάμεσα στο ΑΕΤΟ και το ΓΕΤΟ , αργότερα μεταφέρθηκαν στο Βόρειο μέρος του νησιού στην Πειθαρχημένη Διαβίωση Πολιτικών Εξόριστων και δίπλα του το ΣΠΕ: Στρατόπεδο Πολιτικών Εξόριστων (Νοέμβρης 1948)

1946: Δημιουργούνται Πειθαρχικά Τάγματα – Στρατόπεδα «επικίνδυνων» δημοκρατικών φαντάρων στο Λιόπεσι, Λάρισα, Ντουντουλάρ Θεσσαλονίκης.

1947: Μεταφέρονται αυτά τα Τάγματα διαδοχικά στο Μακρονήσι, προς αναμόρφωσιν. Ετσι δημιουργείται το ΑΕΤΟ (Α΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών), το ΒΕΤΟ, το ΓΕΤΟ. Ταυτόχρονα δημιουργείται και το Γ΄ Κέντρο Παρουσιάσεως Αξιωματικών.

1948: Στις 29 Φλεβάρη και 1η Μάρτη γίνεται η μεγάλη σφαγή στο ΑΕΤΟ. Εκατοντάδες οι νεκροί (πάνω από 300) και οι τραυματίες. Μετά τη σφαγή των στρατιωτών ο Βασιλικός Επίτροπος παραπέμπει 116 στρατιώτες – κρατούμενους του ΑΕΤΟ στο Εκτακτο Στρατοδικείο για… σύσταση μαχητικής ένοπλης ομάδας, κατάληψη της στρατιωτικής εξουσίας, βιαιοπραγίες εις βάρος αξιωματικών κλπ. Επιβλήθηκαν βαριές ποινές. Σχετικά με τη Σφαγή στο ΑΕΤΟ έχουμε δημοσιεύει εδώ και ένα βίντεο με τη διήγηση του Αντιπροέδρου της ΠΕΚΑΜ, Μακρονησιώτη Λάζαρου Κυρίτση, που έζησε τα γεγονότα εδώ.

Τον Μάρτη δημιουργείται η ΣΦΑ (Στρατιωτικές Φυλακές Αθηνών) για τα Εκτακτα Στρατοδικεία. Εποίσης δημιουργείται το Στρατόπεδο Πολιτικών Εξορίστων. Τον Νοέμβρη αρχίζει το μεγάλο όργιο βασανισμών στη ΣΦΑ που συνεχίστηκε μέχρι τον Γενάρη του 1950 οπότε δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον ήρωα Δημήτρη Τατάκη, συνδικαλιστικό στέλεχος των ναυτεργατών.

1949: Μεταφέρονται προς αναμόρφωσιν ομαδικά οι χιλιάδες εξόριστοι από Ικαρία, Λήμνο, Αη Στράτη, με βάση το ΟΓ Ψήφισμα που πρόβλεπε τη βαθμιαία μεταφορά στο θανατονήσι όλων των κρατουμένων από όλες τις φυλακές της χώρας. Από τους πρώτους μεταφέρονται στη ΣΦΑ οι ανήλικοι κρατούμενοι από τη Γιούρα.

Τον Οκτώβρη αρχίζει το πογκρόμ εναντίον των πολιτικών εξόριστων.

1950: Τον Γενάρη μεταφέρονται και οι γυναίκες εξόριστες από το Τρίκερι (περίπου 1200 γυναίκες. Ανάμεσά τους μωρομάνες, ηλικιωμένες, βαριά άρρωστες).

1954: Ουσιαστική κατάργηση του Μακρονησιού, το οποίο όμως με ελάχιστους στρατιώτες διατηρείται ως το 1958.

* Στη φωτογραφία που συνοδεύει το θέμα, το άγαλμα του «Δεσμώτη Μακρονησιώτη», έργο του γλύπτη και αρχιτέκτονα Γρηγόρη Ριζόπουλου, Προέδρου της ΠΕΚΑΜ, που πέθανε στις 10 Νοέμβρη του 2018

 ** Σχετικά έχουμε δημοσιεύσει και στο άρθρο «Μακρόνησος. Το θανατονήσι των θυσιών και των αγώνων». όπου υπάρχουν δημοσιευμένες και Μικρές ιστορίες από τη ζωή στη Μακρόνησο

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Ημερησία Διαταγή Δ/του ΓΕΣ/ΒΧΙ της 3/4/49 του συνταγματάρχη Πυροβολικού Γ. Μπαϊρακτάρη «προς τας υπ’ αυτόν μονάδας» — Μακρόνησος – Ιστορικός Τόπος, τόμος Α΄, εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ.

[2] Στον Α΄ τόμο «ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ – ιστορικός τόπος» (Εκδοσεις Σύγχρονης Εποχής) σελ 27

[3] Από Ενημερωτικό φυλλάδιο της ΠΕΚΑΜ.

πηγη: imerodromos.gr

Σχεδόν δυο μισθούς χάνουν χιλιάδες εργαζόμενοι μέσα σε εφτά μήνες και παρακάτω αναπτύσσουμε τον συλλογισμό-υπολογισμό από τον οποίο προκύπτει το συμπέρασμα.

Το μέσο ημερομίσθιο σε ασφαλισμένους με πλήρη απασχόληση ανήλθε στα 50,55 ευρώ στο σύνολο των κοινών επιχειρήσεων και ο μέσος μισθός ανήλθε στα 1.153 ευρώ, όπως προκύπτει από την επεξεργασία των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων (ΑΠΔ) που υποβλήθηκαν στον ΕΦΚΑ για τον Οκτώβριο του 2019 (στοιχεία ΕΦΚΑ Απριλίου 2020).

Αυτά είναι τα πλέον επίσημα και πιο πρόσφατα στοιχεία που διαθέτουμε στην παρούσα φάση, σε σχέση με το πού κυμαίνεται ο μέσος μισθός στη χώρα, αναγνωρίζοντας βεβαίως ότι η αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία επηρεάζει τα δεδομένα αυτά.

Ας τα λάβουμε όμως υπόψη, για να αναδείξουμε τις μισθολογικές απώλειες που θα υποστούν οι εργαζόμενοι την περίοδο της κρίσης.

Περίοδος αναφοράς μας θα είναι το διάστημα από 15 Μαρτίου που έκλεισαν οι περισσότερες επιχειρήσεις μέχρι και 30 Σεπτεμβρίου 2020, ημερομηνία μέχρι την οποία ισχύει προς το παρόν το πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ που ανακοίνωσε το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας και προβλέπει τη μερική επιδότηση του 60% του μισθού που χάνει ο εργαζόμενος σε περίπτωση μετατροπής της σύμβασής του από πλήρους σε μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης.

Στο παράδειγμά μας λοιπόν, ο εργαζόμενος (π.χ. σε ξενοδοχείο) έχει να λαμβάνει στο «καλό σενάριο»:

Ας υποθέσουμε ότι ο εργαζόμενος είχε μισθό 1.200 ευρώ μικτά, ήτοι 943 καθαρές αποδοχές. Από 1η ώς 30 Μαρτίου ο εργαζόμενος έλαβε 943/2=471,5 ευρώ από τον εργοδότη (διάστημα 1-15 Μαρτίου που λειτουργούσε η επιχείρηση) και 17,8 (ημερήσια ειδική αποζημίωση) x15 =267 ευρώ από την αποζημίωση ειδικού σκοπού (ΠΝΠ 20.3.2020), δηλαδή στο σύνολο 738,5 ευρώ. Οι απώλειες για τον μήνα Μάρτιο ανέρχονται σε 204,5 ευρώ.

Με την ένταξη του εργαζομένου σε αναστολή σύμβασης ήδη από 15 Μαρτίου, ο εργαζόμενος θα λάβει για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο 534x2 =1.068 ευρώ. Αν εργαζόταν ο εργαζόμενος του παραδείγματός μας, θα λάμβανε 1.886 (943x2) ευρώ για τους δυο αυτούς μήνες. Αρα οι απώλειές του είναι 818 ευρώ.

Από 1η Ιουνίου ο εργαζόμενος θα επιστρέψει στην εργασία του (ανοίγουν π.χ. τα ξενοδοχεία 12μηνης λειτουργίας) και αμέσως τίθεται σε εκ περιτροπής εργασία λαμβάνοντας το 50% των αποδοχών του και την αναπλήρωση από το πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ, δηλαδή λαμβάνει 783 ευρώ τον μήνα.

Οι απώλειες λοιπόν για τον εργαζόμενο για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο, που θα συνεχίσει να εργάζεται τις μισές μέρες, είναι 943-783=151 ευρώx4 μήνες=604 ευρώ.

Συνολικά ο εργαζόμενος του παραδείγματος χάνει από 1η Μαρτίου μέχρι και 30 Σεπτεμβρίου 1.626,5 ευρώ από τις αποδοχές του, δηλαδή σχεδόν 25% του εισοδήματός του από μισθούς (24,6% για την ακρίβεια).

Οι απώλειες φυσικά μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο αν το πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ συνεχιστεί και μετά τον Σεπτέμβριο, πράγμα εξαιρετικά πιθανό.

Από τα ανωτέρω είναι σαφές ότι η κυβέρνηση έχει οδηγήσει ήδη σε μειώσεις μισθών που αγγίζουν το 25% εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους και είναι ορατό το ενδεχόμενο, όσο συνεχίζεται η στρατηγική αυτή επιλογή, η μείωση αυτή να ξεπεράσει ακόμα και το 30%.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ αναμένεται να μπουν 500.000-600.000 εργαζόμενοι, οι περισσότεροι εκ των οποίων (τουρισμός-επισιτισμός) ήταν ήδη σε αναστολή σύμβασης από την αρχή της κρίσης!

Η κυβέρνηση, αν είχε προχωρήσει σε μια επιλογή αναπλήρωσης μισθού όπως έκαναν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης (σε ποσοστό 80%, 90% ακόμα και 100%), όπως είχε την οικονομική δυνατότητα να πράξει, θα είχε περιορίσει αισθητά τις απώλειες των εργαζομένων, σε ποσοστό ακόμα και κάτω από το 10%.

Η επιλογή να κάνει χρήση των αναστολών των συμβάσεων, σε συνδυασμό με την εκ περιτροπής και τη μερική απασχόληση (ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ) τους επόμενους μήνες, είναι πολιτική επιλογή, να φορτώσει το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων.

*Δικηγόρος-Εργατολόγος

πηγη: efsyn.gr

Μετά από σχετικό αίτημα της ΠΕΝΕΝ προς το ΥΕΝ και τις υπηρεσίες του για μικτό κλιμάκιο ελέγχου για την τήρηση της νομοθεσίας και την εφαρμογή των Σ.Σ εργασίας σε επισκευαζόμενα πλοία στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά και στον νέο Μώλο Δραπετσώνας, συστήθηκε μικτό κλιμάκιο της Λιμενικής αρχής και μελών της Διοίκησης της ΠΕΝΕΝ που αφορούσαν στο σύνολο 11 πλοία.

Η καταγραφή από το μικτό κλιμάκιο ελέγχου σωρείας παραβάσεων αποδεικνύει ατράνταχτα τις καταγγελίες της ΠΕΝΕΝ για την ασυδοσία που επικρατεί στα επισκευαζόμενα αυτά πλοία και με την κάλυψη που παρέχει το ΥΕΝ και οι υπηρεσίες του μέσα στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά όπου τα συγκεκριμένα πλοία είναι τουλάχιστον 7 μήνες εκτός δρομολογίων έχοντας μετατρέψει το λιμάνι του Πειραιά σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη!!!

Στα 8 πλοία διαπιστώθηκε μη καταβολή αντιτίμου τροφής και άδειας στο σύνολο των μελών του πληρώματος και μη καταβολή υπερωριακής αμοιβής Σαββάτου και αργιών όπως και μη καταβολή υπερωριών στους φύλακες που εργάζονταν σε 12ωρίες των ναυτιλιακών εταιριών SEAJET και GOLDENSTAR.

Από αυτά τα πλοία στα 3 της ναυτιλιακής εταιρείας GOLDENSTARέγινε κατάθεση εκπρόθεσμης καταβολής του υπόλοιπου ποσού μηνών Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου - Ιανουαρίου που αφορούσε την εξόφληση του αντιτίμου τροφής και αδείας. Στα υπόλοιπα 5 πλοία της ναυτιλιακής εταιρείας SEAJETδεν έχει γίνει η προβλεπόμενη καταβολή όπως προβλέπεται από την Σ.Σ εργασίας με αποκλειστική ευθύνη των Λιμενικών αρχών ενώ εκπρόθεσμα έγινε η καταβολή υπερωριακών ωρών χωρίς όμως την εξόφληση του αντίτιμου τροφής και αδείας.

Στο Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο ΣΤΑΥΡΟΣ της ναυτιλιακής εταιρείας SAOS διαπιστώθηκε εκτός των προαναφερομένων καταβολή μέρους μισθοδοσίας σε μετρητά και σε ένα άλλο πλοίο το Ε/Γ-Ο/Γ ΣΜΥΡΝΑ της ναυτιλιακής εταιρείας LEVANTEFERRIESδεν είχε γίνει η καταβολή του Δώρου Χριστουγέννων. Σχηματίστηκε η σχετική δικογραφία με αποτέλεσμα να καταβληθεί στην συνέχεια εκπρόθεσμα το Δώρου Χριστουγέννων στο πλήρωμα του μηχανοστασίου.

Σε ότι αφορά την μη καταβολή δεδουλευμένων στα αναφερόμενα πλοία, το Κ.Λ. Πειραιά και η ΔΝΕΡ ανέλαβαν την ευθύνη για την εξόφλησή τους.

Για τον σκοπό αυτό η ΠΕΝΕΝ επανειλημμένα απευθύνθηκε στον Κεντρικό Λιμενάρχη Πειραιά ο οποίος με αστήριχτα επιχειρήματα (μια ο κορωνοϊός, μια δεν βρέθηκαν οι υπεύθυνοι των εταιριών, μια θα κάνει ραντεβού και πλήθος άλλων αόριστων απαντήσεων) όλο αυτό το διάστημα ακολούθησε μια παρελκυστική τακτική η οποία συνεχίζεται έως και σήμερα με αποτέλεσμα τα δικαιώματα των Ναυτεργατών ασύστολα να καταστρατηγούνται και ο Κ.Λ. Πειραιά να σφυρίζει αδιάφορα.

Σύμφωνα με το κοινό πόρισμα του μικτού κλιμακίου η εταιρεία SEAJETδεν έχει καταβάλει στα ελεγχόμενα πλοία το αντίτιμο τροφής (Άρθρο 3 της ισχύουσας ΣΣΕ), ενώ μήνες αργότερα προσκόμισε κάποια μπακαλόχαρτα περί δήθεν τροφοδοσίας και με τον τρόπο αυτό προσπαθεί να αποφύγει την προβλεπόμενη καταβολή τροφής η οποία ανέρχεται σε χιλιάδες ευρώ.

Η ευθύνη του Κ.Λ.Πειραιά και η εμπλοκή του στην κάλυψη των εφοπλιστικών αυθαιρεσιών είναι άμεση και ουσιαστική και αυτό διαπιστώνεται όταν κατοχυρωμένα δικαιώματα αποστέλλονται για λύση στην δικαιοσύνη και οι Ναυτεργάτες ουδέποτε θα πάρουν τα λεφτά τους.

Το παραπάνω περιστατικό καταγγείλαμε στην πρόσφατη συνάντησή μας με τον Υπουργό Ε.Ν, ο οποίος δήλωσε ότι θα το διερευνήσει.

Αναφορικά με τις εταιρίες που δεν έχουν καταβάλει τα δεδουλευμένα, όπως η SEAJET, τους ενημερώνουμε ότι θα περιμένουμε την δρομολόγηση των πλοίων τους τις επόμενες μέρες και εκεί θα δούμε "πόσα απίδια βάζει ο σάκος".

Όμως η υπόθεση με τις εκκρεμότητες που αφορούν την SEAJET έχει και συνέχεια.

Στον σχετικό έλεγχο που έκανε το μικτό κλιμάκιο ΥΕΝ - ΠΕΝΕΝ ανακαλύψαμε θησαυρό.....

Στην είσοδο του Ε/Γ-Ο/Γ πλοίου "SOLUTION" τα πολυμήχανα στελέχη της SEAJET είχαν σκαρώσει, κατασκευάσει και τοποθετήσει ομοίωμα ναυτικού με το οποίο προσπάθησαν να καλύψουν ότι στο πλοίο δεν υπήρχαν οι προβλεπόμενοι φύλακες.

Όλως τυχαίως ο Κεντρικός Λιμενάρχης Πειραιά και ο πολυάριθμος μηχανισμός του στο Κ.Λ.Π ουδέν είδαν, τίποτα δεν κατάλαβαν και κατά τα άλλα ο ίδιος εξακολουθεί να αδρανεί στην άσκηση των αρμοδιοτήτων του και οι ναυτιλιακές εταιρίες συνεχίζουν το όργιο των αυθαιρεσιών εναντίον των Ναυτεργατών και των δικαιωμάτων τους.

Στην ίδια ακριβώς ρότα πορεύεται και η ΔΝΕΡ για την οποία απορούμε γιατί ακόμη διατηρεί το όνομα ¨Διεύθυνση Ναυτικής Εργασίας".

Σοβαρότατες ευθύνες έχει κυρίως ο ίδιος ο Υπουργός Ε.Ν αφού καλύπτει τις αρμόδιες υπηρεσίες οι οποίες καταφανέστατα με την στάση τους ευνοούν και νομιμοποιούν την εφοπλιστική παραβατικότητα.

Παρακάτω δημοσιεύουμε την σχετική - αποκαλυπτική φωτό από το Ε/Γ - Ο/Γ πλοίο "SOLUTION"

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Στα πλαίσια των ελέγχων και των παρεμβάσεων που διενεργεί η ΠΕΝΕΝ όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα με σκοπό την εφαρμογή των διατάξεων της εργατικής ναυτικής νομοθεσίας, κλιμάκιό της με επικεφαλής τον Ταμία επισκέφθηκε το λιμάνι του Βόλου στις 19/5/2020 στο οποίο είναι δρομολογημένο το Ε/Γ-Ο/Γ ΠΡΩΤΕΥΣ που εκτελεί την γραμμή Βόλου - Σποράδες.

Στον έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκε ότι τόσο στο πλήρωμα καταστρώματος όσο και στο υπόλοιπο πλήρωμα υπήρχαν καθυστερήσεις στην εξόφληση των μισθών που αφορούσαν ακόμη και τους μήνες Γενάρη - Φλεβάρη - Μάρτη - Απρίλη!!!

Διευκρινίζουμε ότι το πλοίο δεν ήταν όλη την παραπάνω περίοδο δρομολογημένο στην γραμμή.

Μετά την παρέμβαση του κλιμακίου της ΠΕΝΕΝ καταβλήθηκαν στις 20/5/2020 οι μισθοί του πληρώματος καταστρώματος και την επομένη εξοφλήθηκε και το υπόλοιπο πλήρωμα του πλοίου όλων των ειδικοτήτων.

Το συγκεκριμένο περιστατικό αναδεικνύει από την μια την αυθαιρεσία των εφοπλιστών και από την άλλη αποδείχνει και επιβεβαιώνει την ανυπαρξία ελέγχων από την πλευρά των αρμόδιων Λιμενικών αρχών που στην συγκεκριμένη περίπτωση το ανωτέρω πλοίο ήταν το μοναδικό στο λιμάνι του Βόλου αλλά το Λιμεναρχείο και οι αρμόδιες υπηρεσίες ουδέποτε ασχολήθηκαν με την τήρηση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων, που κορυφαίο είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των ΣΣΕ.

Επίσης με την κανονική εκτέλεση των δρομολογίων, μετά τα μέτρα που ανακοινώθηκαν από το ΥΕΝ και τον ΕΟΔΥ, η υπερωριακή αμοιβή του πληρώματος καταστρώματος προσαρμόστηκε στις πραγματικές ώρες εργασίας του κλάδου μας.

Το παραπάνω γεγονός (όπως και άλλα) που καταγγέλλουμε όλο το τελευταίο διάστημα δείχνει ότι οι εφοπλιστές αξιοποιούν την υγειονομική και οικονομική κρίση φορτώνοντας στις πλάτες των Ναυτεργατών τις συνέπειες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που φανερώνει την αντίληψη των Λιμενικών αρχών για τα Ναυτεργατικά δικαιώματα ήταν η απίστευτη και άθλια παρέμβαση της Τμηματάρχου της Ναυτολογίας του Κ.Λ. Βόλου η οποία το μόνο ενδιαφέρον που επέδειξε ήταν να μάθει με τίνος την καταγγελία έγινε η παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ για την καθυστέρηση των δεδουλευμένων μισθών!!!

Ο Υπουργός Ε.Ν και ο αρχηγός του Λ.Σ οφείλουν να πράξουν τα αυτονόητα για αυτή την πρωτοφανή - ανεπίτρεπτη στάση της Λιμενικής αρχής του Βόλου.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ