Άρθρο

Η κατάσταση στην επιβατηγό ναυτιλία και ειδικότερα στην Ακτοπλοΐα μετά το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης από τις αρχές του Ιούνη 2020 και μετά δείχνει να ομαλοποιείται.

Η επιβατική κίνηση ανεβαίνει σταθερά και αγγίζει σε πολλά πλοία και γραμμές τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα που ισχύουν για τον επιτρεπόμενο αριθμό επιβατών τόσο στα συμβατικά όσο και στα ταχύπλοα σκάφη που εκτελούν ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες.

Ο λόγος και η σύγκριση προφανώς γίνεται με την περίοδο που είχε κηρυχθεί το lockdown και όχι με την αντίστοιχη περσινή.

Σημειώνουμε ότι οι εφοπλιστές της Ακτοπλοΐας την περίοδο του lockdown κατέβασαν τα ρολά, ακινητοποίησαν την μεγάλη πλειοψηφία των πλοίων τους τα οποία αποσύρθηκαν από την γραμμή που εξυπηρετούσαν, οδήγησαν σε μαζική ανεργία χιλιάδες Ναυτεργάτες και η κυβέρνηση επιδότησε τα δρομολόγιά τους όσο διήρκεσε η καραντίνα.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ στο πλαίσιο της πολιτικής της στήριξε, προσέτρεξε άμεσα και ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις των εφοπλιστών δίνοντας τους μια πρώτη δόση 15 εκατομμυρίων και στην πραγματικότητα χρηματοδοτώντας γενικευμένα το σύνολο των πλοίων που εκτελούσαν Ακτοπλοϊκά δρομολόγια.

Με νεώτερη απόφαση πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε η ενίσχυση με άλλα 15 εκατομμύρια ευρώ σύμφωνα με την ΚΥΑ και αφορά τον μήνα Ιούλη του 2020.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση πάγωσε για δύο μήνες τις οργανικές συνθέσεις που ισχύουν την χειμερινή περίοδο με αποτέλεσμα οι εφοπλιστές της Ακτοπλοΐας να ωφεληθούν τα μέγιστα από την χαμηλότερη δαπάνη στο εργατικό κόστος.

Ακόμη και μέσα στην περίοδο του lockdown, ενώ η επιβατική κίνηση ήταν αισθητά μειωμένη, η αντίστοιχη των φορτηγών αυτοκινήτων για την μεταφορά εμπορευμάτων ήταν σε αξιοπρόσεκτα υψηλά επίπεδα.    

Η κυβέρνηση όμως δεν περιορίστηκε στα παραπάνω, ήδη όπως έχει ανακοινώσει έχει προβεί σε ενέργειες προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα αρμόδια όργανα και υπηρεσίες ζητώντας την οικονομική στήριξη του κλάδου της Ακτοπλοΐας για όλη την περίοδο που υφίσταται η υγειονομική κρίση.

Επίσης στα "σκαριά" των κυβερνητικών επιλογών είναι και νέα μέτρα ενίσχυσης των Ακτοπλόων εφοπλιστών με κεντρικό την απαλλαγή των εργοδοτικών εισφορών προς τα ταμεία μας για την περίοδο Ιούνης - Σεπτέμβρης 2020.

Τέλος η κυβέρνηση προανήγγειλε μέσω του κ. Πλακιωτάκη ότι τις επόμενες ημέρες θα αυξήσει σημαντικά το πρωτόκολλο επιβατών ανεβάζοντας πιθανότατα την πληρότητα για τα συμβατικά Ακτοπλοϊκά πλοία περί το 85%.

Στο μεταξύ οι Ακτοπλοϊκές εταιρείες εν μέσω πανδημίας έχοντας την έγκριση του ΥΕΝ και των Λιμενικών αρχών έχουν προχωρήσει σε πλήθος αλλαγών στην εκτέλεση των δρομολογίων με προφανή στόχο την παραπέρα μείωση του λειτουργικού κόστους (εδώ να σημειώσουμε ότι οι τιμές των καυσίμων που αποτελούν πάνω από το 60% του λειτουργικού κόστους των πλοίων έχουν πέσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα τα οποία καρπώνονται εξ ολοκλήρου οι εταιρείες...)

Στο πλαίσιο αυτό τα πλοία έχουν αυξήσει τα δρομολόγια και τις προσεγγίσεις σε διάφορα λιμάνια, έχουν μειώσει τις ταχύτητες ενώ η διασύνδεση με το σύνολο των νησιών διαμορφώνει μια χαοτική κατάσταση στην εξυπηρέτηση πολλών νησιών μας.

Όμως το χειρότερο και άκρως επικίνδυνο είναι το γεγονός ότι ορισμένες εταιρίες, εν γνώσει του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του, πωλούν εισιτήρια του ίδιου πλοίου σε διαφορετικές ώρες αναχώρησης και τελικά ο ανενημέρωτος επιβάτης μετακινείται την ώρα που αυθαίρετα επιθυμούν οι εταιρίες που προβαίνουν σε τέτοιες αθλιότητες.

Επίσης σημειώνονται κρούσματα και επικίνδυνα φαινόμενα, οι πληρότητες που έχουν καθοριστεί για υγειονομικούς λόγους παραβιάζονται θέτοντας με τον τρόπο αυτό σε κίνδυνο την υγεία του επιβατικού κοινού αλλά και των Ναυτεργατών. Συνωστισμός και συγχρωτισμός είναι καθημερινό φαινόμενο σε πολλά Ακτοπλοϊκά πλοία.

Στην προτροπή μας προς υπηρεσιακούς παράγοντες, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η επικίνδυνη αυτή κατάσταση να γίνεται καταμέτρηση των επιβαινόντων έστω και δειγματοληπτικά, απάντηση δεν έχουμε πάρει ακόμη....

Η επέκταση και αύξηση στα πρωτόκολλα των επιβαινόντων στα Ακτοπλοϊκά πλοία θεωρούμε ότι συνιστούν ένα βήμα το οποίο αυξάνει ραγδαία τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού και καθιστά τα πλοία πλωτές - κινητές υγειονομικές βόμβες και πιστεύουμε ότι οι αρμόδιες υγειονομικές αρχές της χώρας δεν θα πρέπει να προχωρήσουν παρά την πίεση που ασκούν οι εφοπλιστές και ο αρμόδιος Υπουργός ο οποίος μόλις προχθές δήλωσε σχετικά: "Έχουμε προτείνει εκ νέου αναθεώρηση του πρωτοκόλλου με δεδομένο ότι τα επιδημιολογικά δεδομένα μας το επιτρέπουν. Σε μεγάλο βαθμό έχει προστατευθεί η δημόσια υγεία και των επιβατών και των κατοίκων των νησιών"

Προφανώς κατά την κυβέρνηση ο μαζικός συγχρωτισμός χιλιάδων επιβατών στα καράβια των εφοπλιστών στις Ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες δεν αποτελούν πρόβλημα ή κίνδυνο διότι τα πλοία τους έχουν ανοσία στον κορωνοϊό....

Κατά τα λοιπά η κυβέρνηση επιβάλει τις μάσκες στα Σούπερ Μάρκετ και σε άλλους κλειστούς χώρους....

Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται από κυβέρνηση - εφοπλιστές για να μπουν όλα τα πλοία (πολλά παραμένουν δεμένα) ώστε να αποφεύγεται ο συγχρωτισμός και να είναι ασφαλής η μετακίνηση των επιβατών...    

Έχει ενδιαφέρον σε αυτή την επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ακτοπλοΐα να δούμε ποιά είναι η θέση του "αριστερού" "αντιπολιτευόμενου" ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Χαρακτηριστική για τις παραπάνω εξελίξεις είναι η δημόσια παρέμβαση - δήλωση του τομεάρχη Ναυτιλίας και νησιωτικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ Νεκτάριου Σαντορινιού ο οποίος έχει διατελέσει αναπληρωτής ΥΕΝ και εκλέγεται στα Δωδεκάνησα....

Με αφορμή την έκδοση της ΚΥΑ για το δεύτερο πακέτο 15 εκατομμυρίων ευρώ προ τους εφοπλιστές της Ακτοπλοΐας επικρίνει δριμύτατα την κυβέρνηση και τον Υπουργό Ε.Ν για καθυστερημένη και ανεπαρκή χρηματοδότηση της Ακτοπλοΐας!!!

Μεταξύ των άλλων σημειώνει: "Η συγκεκριμένη ΚΥΑ δημιουργεί πολλά ερωτηματικά για τα αργά αντανακλαστικά του Υπουργείου σε σχέση με τις ήδη καταγεγραμμένες ανάγκες των δρομολογίων"!

Παρακάτω αναφέρει: "Η αντίδραση του Υπουργείου έχει καθυστερήσει τουλάχιστον δύο μήνες αφήνοντας τις συνδέσεις των νησιών στον αέρα και τορπιλίζοντας τις προσπάθειες για την ανάκαμψη της τουριστικής κίνησης που τόση ανάγκη έχουν οι τοπικές κοινωνίες".

Στην συνέχεια υπογραμμίζει: "Εκεί δηλαδή που μια κυβέρνηση η οποία δείχνει πραγματικό ενδιαφέρον για τα νησιά και τις συνθήκες διασύνδεσής τους θα έπρεπε ήδη από τον Ιούνιο να έχει μεριμνήσει για την επιδότηση των γραμμών και πλοίων που καλύπτουν τις ανάγκες αυτές".

Κλείνοντας στην δήλωσή του κάνει επαναλαμβανόμενη αναφορά στην "άνιση μεταχείριση μεταξύ συμβατικών και ταχύπλοων πλοίων" αφήνοντας να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση ευνοεί του κολλητούς της.

Τι μας λέει με απλούστερα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι η κυβέρνηση δεν στήριξε επαρκώς το εφοπλιστικό Ακτοπλοϊκό κατεστημένο, ότι η μειωμένη κατά την γνώμη του αυτή χρηματοδότηση έγινε καθυστερημένα και ενθαρρύνει με την κριτική του την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ακόμη πιο γενναία μέτρα για τους εφοπλιστές!!!

Εδώ ο Σαντορινιός μετατρέπεται σε λαγό του εφοπλιστικού κεφαλαίου της Ακτοπλοΐας, ο ίδιος μετεξελίσσεται σε Άδωνη του ΣΥΡΙΖΑ και ξεδιάντροπα επεμβαίνει και αξιώνει: δώστε και άλλα στους εφοπλιστές, στο όνομα βέβαια της καλύτερης εξυπηρέτησης των νησιών!!!

Στις συνθήκες αυτές κυβέρνηση - ΥΕΝ - ΣΥΡΙΖΑ - Σαντορινιός βρίσκονται σε έντονο και σκληρό ανταγωνισμό ποιός θα υπηρετήσει πιο δουλικά τους εφοπλιστές και τα κέρδη τους.

Από την άλλη τα προβλήματα που διαμόρφωσε η υγειονομική κρίση για τους χιλιάδες Ναυτεργάτες όπως είναι η ανεργία, η επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών, η εντατικοποίηση της δουλειάς, τα εξοντωτικά ωράρια εργασίας, οι παραβιάσεις των ΣΣΕ, η μη καταβολή των υπερωριών, η καθυστέρηση στην εξόφληση των μισθών, οι παρεκκλίσεις στα μέτρα ασφαλείας και πλήθος ακόμη προβλημάτων είναι ασήμαντες λεπτομέρειες τις οποίες ο Υπουργός Ε.Ν και ο αρμόδιος τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να περιφρονούν.

Σχετικά με την κατανομή των κονδυλίων της δεύτερης δόσης των 15 εκατομμυρίων ευρώ προφανώς ευνοούνται οι εφοπλιστές των ταχύπλοων...

Πρέπει όμως να τονίσουμε ότι η πολιτική όλων των κυβερνήσεων στον χώρο της Ακτοπλοΐας είχε μεταξύ των άλλων ως γνώρισμα την διαμόρφωση πελατειακών σχέσεων με όρους διαπλοκής με πρωταγωνιστές εφοπλιστές και άλλους επιχειρηματίες και φυσικά δεν εξαιρείται από αυτό η περίοδος της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία άφησε ανέπαφο ένα άθλιο - αμαρτωλό σκανδαλώδες καθεστώς και ένα αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο το οποίο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εφοπλιστών και υπηρετεί το δόγμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους, δεν απαντά στα σύγχρονα προβλήματα, στις διασυνδέσεις των νησιών και ταυτόχρονα καταρρακώνει και υπονομεύει τα ναυτεργατικά δικαιώματα.

Η ιδιωτική εφοπλιστική πρωτοβουλία στον ευαίσθητο τομέα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών απέτυχε παταγωδώς αφού αυτή προτάσσει την κερδοφορία σε ένα κοινωνικό αγαθό (ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες) που αφορά την σύνδεση και εξυπηρέτηση της ηπειρωτικής χώρας με όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα, στις γραμμές κυριαρχούν πλοία γερασμένα, η τάση αυτή ενισχύεται τα τελευταία χρόνια, με προβλήματα στην ασφάλεια, με τραγικά μειωμένες συνθέσεις και ναυτεργατικό δυναμικό, με απαράδεκτες συνθήκες δουλειάς, με ανεπαρκή κάλυψη και διασύνδεση στα νησιά, κυρίως στα μη αναπτυγμένα, και η μάχη μεταξύ των εφοπλιστών μαίνεται για το ποιός θα είναι ο ευνοούμενος από την κάθε κυβέρνηση ενώ οι νησιώτες δεινοπαθούν από τα πανάκριβα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και την υποβαθμισμένη ποιότητα υπηρεσιών.

Αποδείχνεται με όλα τα παραπάνω περίτρανα ότι Ν.Δ - ΣΥΡΙΖΑ είναι όψεις του ίδιου νομίσματος, ανακυκλώνουν μια αποτυχημένη ναυτιλιακή πολιτική στην Ακτοπλοΐα, το δημόσιο πληρώνει κάθε χρόνο περί τα 130 εκατομμύρια ευρώ για τις άγονες γραμμές και η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο και οι πολιτικοί εκπρόσωποι διαγκωνίζονται ποιός θα είναι πιο αρεστός στους εφοπλιστές.

Ο δρόμος για το αγωνιστικό κίνημα των Ναυτεργατών, για τους λαϊκούς φορείς των νησιών δεν μπορεί να είναι η αποδοχή και η υποταγή στο σημερινό μοντέλο της εφοπλιστικής κερδοφορίας στις Ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες αλλά η πάλη για την διαμόρφωση μιας εναλλακτικής προοπτικής που θα υπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες του λαού, των νησιών, θα συμβάλει στην ισόρροπη ανάπτυξή τους, θα αναβαθμίσει τις υπηρεσίες προς τους επιβάτες, θα αντιμετωπίζει τα οξυμένα Ναυτεργατικά προβλήματα και θα απαλλάσσει τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες από την ιδιωτική - κερδοσκοπική πρωτοβουλία.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Η διαλυτική κατάσταση στην ΠΝΟ επί σειρά μηνών διαιωνίζεται και η αντιπαράθεση μεταξύ των μπλοκ σε αυτή αναζωπυρώνεται καθώς πριν λίγες μέρες υπήρξαν διαδοχικές παρεμβάσεις μέσω ανακοινώσεων των δυνάμεων αυτών που αλληλοκατηγορούνται και ερίζουν για την εξουσία στην ΠΝΟ και την θέση του Γ.Γ σε αυτή.

Η αντιπαλότητα μεταξύ τους δεν αφορά στο ελάχιστο τα Ναυτεργατικά προβλήματα, δεν προκύπτει μεταξύ τους καμιά διαφορετική γραμμή και στρατηγική στα επίμαχα και καθοριστικά προβλήματα που συνδέονται με τις ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές, ούτε προφανώς με την θέση τους απέναντι τόσο συνολικά όσο και στα επιμέρους τμήματα του εφοπλιστικού κεφαλαίου το οποίο είχε και έχει επιβάλει την θέση του, αυτή της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, και πάνω σε αυτόν τον άξονα οικοδομούνται και υλοποιούνται οι σχεδιασμοί κυβέρνησης - εφοπλιστών.

Οι θέσεις των εφοπλιστών γίνονται αποδεκτές - σεβαστές, όλα τα μπλοκ δηλώνουν πίστη και υποταγή στην αστική πολιτική στην Ναυτιλία η οποία επί χρόνια κατατείνει στην διάλυση του ελληνικού Ναυτεργατικού δυναμικού και στην επιβολή ενός εργασιακού μοντέλου "σύγχρονης γαλέρας".

Φυσικά δεν έχουν επίσης την παραμικρή διαφορά σε ότι αφορά έστω και την στοιχειώδη οργάνωση και πάλη των Ναυτεργατών και ταυτόχρονα δηλώνουν όλοι φανατικοί υποστηρικτές ενός αντιδραστικού απαρχαιωμένου θεσμικού πλαισίου στην οργάνωση και λειτουργία της ΠΝΟ που αποτελεί πρόκληση για τους Ναυτεργάτες, το αγωνιστικό τους κίνημα και για το υπόλοιπο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας.

Προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών μας θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πλήθος γεγονότων τα οποία θεμελιώνουν αναμφισβήτητα αυτή μας την τοποθέτηση.

Αντί αυτού θα χρησιμοποιήσουμε τις ίδιες τις δικές τους ανακοινώσεις που εκφράζουνε τις θέσεις τους.

Ο Ένας...

Αναφορικά με τον Χαλά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι αυτός αποτέλεσε επιλογή του τότε εφοπλιστικού κατεστημένου της ποντοπόρου Ναυτιλίας (ΕΕΕ - Committee) οι οποίοι είχαν και έχουν διαχρονικά τον πρώτο λόγο στον έλεγχο της κορυφαίας συνδικαλιστικής οργάνωσης των Ναυτεργατών.

Μάλιστα ο ίδιος το διάστημα της αντικατάστασης του προηγούμενου Γ.Γ ομολόγησε ότι η ενασχόλησή του αρχικά με την ΠΕΠΕΝ και ακολούθως στην ΠΝΟ αποτελούσε συμφωνία του ίδιου με τον Μιχάλη Ζενζεφίλη και των μεγάλων αφεντικών των εφοπλιστικών οργανώσεων!!!

Σε προγενέστερο σημείωμά μας έχουμε κάνει αναλυτική αναφορά στο πώς προέκυψε η εκλογή του Μανώλη Σαΐτη στην ΠΝΟ.... Θα ακολουθήσει και σχετικό κείμενο που αφορά τον Μ. Ζενζεφίλη.

Η γραμμή του στα 27 χρόνια που βρίσκεται στο τιμόνι της ΠΝΟ ήταν απόλυτα προσαρμοσμένη στο δόγμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των εφοπλιστών, πιστός υπηρέτης των κοινωνικών διαλόγων, οπαδός της τριμερούς συνεργασίας και της εργασιακής ειρήνης, πολιτική που υπηρέτησε με όλες τις κυβερνήσεις και όλους τους Υπουργούς Ε.Ν.

Ποτέ και σε καμιά περίπτωση δεν παρέκλινε από αυτή την στρατηγική η οποία ως επακόλουθο παρήγαγε από την μια την γιγάντωση της εφοπλιστικής ασυδοσίας και από την άλλη την καταστροφή των ναυτεργατικών δικαιωμάτων και τον εξοβελισμό των ελλήνων Ναυτεργατών από την ποντοπόρο Ναυτιλία, την κρουαζιέρα, την γραμμή της Αδριατικής και πιο πρόσφατα με τον 4150/2013 αποβλήθηκε ένα μεγάλο τμήμα Ναυτεργατών από την Ακτοπλοΐα.

Το ίδιο τραγικός είναι ο επίλογος στα ασφαλιστικά μας ταμεία όπου συντάξεις - επικουρικό - εφάπαξ έχουν κατακρημνιστεί ενώ χάθηκε και η αυτοτέλεια των ταμείων μας αφού οδηγήθηκαν στον ΕΦΚΑ. Το ίδιο ισχύει και για τον Οίκο Ναύτη.

Αναφορικά με τα εργασιακά προβλήματα μέσα στα καράβια τα αποτελέσματα είναι το ίδιο τραγικά αφού οι συνθήκες έχουν επιδεινωθεί, η ανεργία, η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα ποτέ δεν ήταν μεγαλύτερες.

Κατά συνέπεια η περίοδος Χαλά, μαζί με την πλειοψηφία που τον ακολουθούσε πιστά όλα αυτά τα χρόνια, αυτό που παρήγαγαν ήταν η συντριβή των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων σε όλους τους τομείς.

Ένα πράγμα οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε, το οποίο για τους νεώτερους έχει σημασία να γνωρίζουν, όπως και την πραγματική αλήθεια και όχι αυτή όπως την σερβίρει ο Χαλάς.

Η τελευταία μεγάλη απεργία στην ποντοπόρο Ναυτιλία η οποία έγινε με τον προηγούμενο Γ.Γ της ΠΝΟ (ο ίδιος δεν την είχε ψηφίσει) προκάλεσε την εντονότατη αντίδραση του εφοπλιστικού κατεστημένου και με την καθοδήγηση της ΕΕΕ οι ναυτιλιακές εταιρείες μπλόκαραν και διέκοψαν την μεταφορά της ροής, κλείνοντας την στρόφιγγα των εισφορών των Ναυτεργατών προς τα Ταμεία της ΠΝΟ με αποτέλεσμα μέσα σε λίγα χρόνια η ΠΝΟ πράγματι να αντιμετωπίσει κατάσταση οικονομικής ασφυξίας.

Την περίοδο εκείνη ο συσχετισμός των εισφορών προς την ΠΝΟ ήταν 85% από τα ελληνικής σημαίας πλοία και μόνο 15% από τα ανασφάλιστα ελληνικής πλοιοκτησίας πλοία.

Το κατόρθωμα του Χαλά για τα ανθηρά οικονομικά που διαφημίζει επί σειρά ετών, είναι ότι εγγυήθηκε προς το εφοπλιστικό λόμπι ότι τέτοια απόφαση δεν θα υπάρξει ξανά... ή και εάν παρά ταύτα παρθεί ο ίδιος θα την πολεμήσει....

Ακριβώς αυτό έγινε τον Γενάρη του 1997 στην απεργία της ΠΝΟ σε διεθνή κλίμακα την οποία ο ίδιος πιστός στις δεσμεύσεις του εφοπλιστικού κεφαλαίου οργάνωσε μέσω της ΠΕΠΕΝ αλλά και από την ΠΝΟ επιχείρηση απεργοσπασίας για την αποτυχία της απεργίας!!!

Τα δείγματα γραφής που έδωσε ήταν σαφή, γεγονός που οι εφοπλιστές το εκτίμησαν δεόντως ανοίγοντας διάπλατα την ροή των χρημάτων προς την ΠΝΟ αλλά ταυτόχρονα επεκτείνοντας και την υπογραφή συμβάσεων με τα ανασφάλιστα πλοία.

Τα έργα και οι μέρες του Χαλά στην ΠΝΟ είναι γνωστά τόσο στους παλιότερους όσο και στους νεότερους Ναυτεργάτες και όποια απόπειρά του να κάνει το άσπρο - μαύρο πέφτει στο κενό.

Εξάλλου και ο ίδιος δηλώνει ότι στήριξε με όλες τις δυνάμεις του την μεγέθυνση της μεγάλης ελληνικής Ναυτιλίας.... μόνο που δεν μας λέει τον τρόπο που το έκανε....

Επίσης να ξεκαθαρίσουμε τον μύθο τον οποίο αναπαράγουν σε κοινή συμφωνία μαζί του οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού ότι δήθεν αντέδρασε στην προσπάθεια της ΕΕΕ για κατάργηση των ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Εκείνο το οποίο έκανε ήταν να κρύβεται, να επικαλείται και να χρησιμοποιεί την αποφασιστική στάση και θέση της ΠΕΝΕΝ η οποία δεν άφηνε περιθώρια να στηθεί και να οργανωθεί μια τέτοια βρώμικη επιχείρηση.

Για τις παραινέσεις των αφεντικών του να αποχωρήσει λόγω ηλικίας έχει σκοπό να μιλήσει άραγε;

Σχετικά με τους εννέα

Η εικόνα, οι θέσεις τους, η στάση τους απέναντι σε εφοπλιστές και κυβέρνηση, η απόλυτη συμπόρευσή τους επί σειρά ετών με τον Χαλά, η υπακοή και η στήριξη που του προσέφεραν δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι βρίσκονται από πλευρά στρατηγικής στην ίδια όχθη με αυτόν, υπηρετούν την ίδια πολιτική , μοιράζονται τα ίδια οράματα που συμπίπτουν με την ασκούμενη αντιναυτεργατική πολιτική της παρούσας, όπως και της προηγούμενης κυβέρνησης και πάνω απ' όλα την στρατηγική του εφοπλιστικού κεφαλαίου στην ναυτιλία.

Αιτία του ιδιότυπου "πολέμου" που προκλήθηκε στις γραμμές του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού ήταν το γεγονός ότι ο Χαλάς θεωρώντας προ πολλού τον εαυτό του ιδιοκτήτη στην "επιχείρηση Α.Ε - ΠΝΟ" έκανε προσπάθεια να πάρει στα χέρια του και να οικιοποιηθεί για τον εαυτό του τις συμβάσεις των ανασφάλιστων πλοίων που σήμερα είναι το 85% των εσόδων της ΠΝΟ!!

Μια τέτοια εξέλιξη θα ισοδυναμούσε με λουκέτο στα περισσότερα Σωματεία που είναι απόλυτα εξαρτημένα από την οικονομική στήριξη της ΠΝΟ.

Όμως από την στάση, την τακτική και τα γραφόμενα των εννέα προκύπτει και κάτι ακόμα, ότι οι δυνάμεις αυτές ερωτοτροπούν και συναλλάσσονται με την εφοπλιστική αξίωση για την κατάργηση των ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία και αυτό είναι προδήλως σαφές την στιγμή κατά την οποία ο Χαλάς τους καταλογίζει μια τέτοια συναλλαγή και αυτοί ακολουθούν τον δρόμο της ένοχης σιωπής.....

Οι δυνάμεις των εννέα παρά τις κορώνες τους περί αναμόρφωσης και εκσυγχρονισμού και άλλα τέτοια επικοινωνιακά φληναφήματα είναι απόλυτα εγκλωβισμένες στην ίδια αδιέξοδη γραμμή που έχουν διδαχθεί από τον μέντορά τους τον Χαλά.

Οι αναφορές ακόμη και περί της ηλικίας του είναι και αυτές βαθύτατα υποκριτικές αφού ανακάλυψαν την ηλικία του τον Δεκέμβρη του 2019.....

Εάν επίσης κρίνουμε και σχολιάσουμε τα λεγόμενά τους ότι εν μέσω κορωνοϊού "έλυσαν με τις συναντήσεις τους" όλα τα Ναυτεργατικά προβλήματα... εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο βηματισμός τους είναι και παραμένει η γραμμή Χαλά και η ουσιώδης διαφορά τους έγκειται στο ποιός θα βρίσκεται στην καρέκλα του Γ.Γ της ΠΝΟ.

Εξάλλου δεν είναι μυστικό ότι όλοι και οι εννέα, πριν πάρουν την θέση που έχουν σήμερα στα σωματεία τους, πρώτα πήραν την έγκριση και την ευλογία του Χαλά για την ενασχόλησή τους στα σωματεία ενώ κάποιοι από αυτούς ήταν και προσωπική του επιλογή!!

Επίσης με την θέση τους στις απεργιακές κινητοποιήσεις όπου έγιναν το τελευταίο διάστημα έδωσαν σαφέστατο μήνυμα προς τους εφοπλιστές και την κυβέρνηση ότι οι ίδιοι "δεν επιθυμούν απεργίες, αγώνες και ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο αυτή που ο τουρισμός και η ναυτιλία υφίστανται τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης!!!

Η πορεία τους στην γραμμή που ακολουθούν είναι προδιαγεγραμμένη, το δηλώνουν το εκφράζουν και το δείχνουν νυχθημερόν και φυσικά οι απόπειρες με το κουρνιαχτό που σηκώνουν δεν πρόκειται να πείσουν κανέναν από αυτούς που απευθύνονται.

Οι Τρεις...

Τραγωδία χωρίς τέλος

Οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού δηλαδή τα Προεδρεία των Σωματείων ΠΕΜΕΝ - Στέφενσων - ΠΕΕΜΑΓΕΝ που αυτοαποκαλούνται ταξικές δυνάμεις έπειτα από βαθυστόχαστη ανάλυση της κατάστασης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι περιστάσεις επιβάλουν να συμπορευτούν μαζί με τον Χαλά με τον οποίο είχαν αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις και τον οποίο και σήμερα συχνά - πυκνά επισκέπτονται και συναλλάσσονται μαζί του σε κοινό σχεδιασμό και με τρόπο βάζουν πλάτη η διαλυτική κατάσταση στην ΠΝΟ να παρατείνεται και οι ίδιοι αρέσκονται "στα πλαίσια της πρωτοπόρας ταξικής πάλης και δράσης" να αναλώνονται αποκλειστικά και μόνο σε χαρτοπόλεμο, φαινόμενο όχι σημερινό άλλα των τελευταίων δεκαετιών που υποδηλώνει την βαθειά κρίση στην οποία έχουν περιέλθει και για την οποία κανένα συμπέρασμα δεν βγάζουν για αυτή!!!

Η επιχείρηση "μπλόκο" στις συνεδριάσεις της Διοίκησης της ΠΝΟ γίνεται με το φαιδρότατο επιχείρημα να προσκομισθούν τα στοιχεία των εκλογικών διαδικασιών στα Ναυτεργατικά σωματεία. Ο Χαλάς το αξιοποιεί αυτό έντεχνα και κερδίζει χρόνο και οι ίδιοι πιστεύουν ότι έστω και έτσι προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες σε αυτόν.

Είναι τόσο βαθειά νυχτωμένοι που πιστεύουν ότι ο λόγος που δεν προχωράει η διαδικασία του συνεδρίου για την αντικατάσταση του Χαλά αυτό οφείλεται στο δικό τους μπλόκο στην Διοίκηση της ΠΝΟ....

Από την άλλη όχι μόνο εναντιώνονται αλλά και περνούν γενιές δεκατέσσερις τους εννέα χωρίς ίχνος ντροπής και φυσικά χωρίς καμιά αυτοκριτική την στιγμή που πριν κάποιο διάστημα οι ίδιοι καλούσαν και συμμετείχαν με τους εννέα κάτω από τα πανό του ΠΑΜΕ σε συγκεντρώσεις - διαδηλώσεις.

Μάλιστα ένας εξ αυτών είχε ξεδιάντροπα απευθύνει μέσα στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ κάλεσμα να πλαισιώσουν όχι μόνο τις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ αλλά και να προσέλθουν μαζί τους στα πλαίσια της πολιτικής τους για την λαϊκή συμμαχία στον στρατηγικό πολιτικό τους στόχο αυτόν για την λαϊκή εξουσία!!!

Όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούν με πρωτοφανή απάθεια και αδιαφορία την εφοπλιστική και κυβερνητική επίθεση και αδιαλλαξία, το τσάκισμα των ναυτεργατικών δικαιωμάτων, στις ΣΣΕ, στην απασχόληση, στις συνθήκες δουλειάς, στα εργασιακά, στις συντάξεις, στην γιγάντωση της ανεργίας στα οποία ακόμα και με τον χαρτοπόλεμο δεν αγγίζουν τους ευεργέτες τους το κομπραδόρικο εφοπλιστικό κεφάλαιο της ποντοπόρου ναυτιλίας. Εξακολουθούν παρά το γενικευμένο κράξιμο που εισπράττουν πανταχόθεν να διαφημίζουν στο περιβόητο το "ταξικό" όργανο της ΠΕΜΕΝ "Η Ένωση" τις εφοπλιστικές εταιρίες.    

Στην πραγματικότητα η αποτυχία και το αδιέξοδο της γραμμής τους στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα (την οποία επιμελώς προσπαθούν να συγκαλύψουν με την γενικότερη κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος), η απομόνωση και η αποξένωση τους από κάθε δεσμό με τους κλάδους τους, τους έχει οδηγήσει αντικειμενικά σε ένα άχρηστο γραφειοκρατικό μηχανισμό που το μόνο που απομένει για να δηλώνουν την παρουσία τους είναι ο χαρτοπόλεμος και φυσικά να συμπληρώσουμε για να αποδείξουμε την αλήθεια κρύβουν την γύμνια τους στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ ή σε απεργίες που έχουν την στήριξη του ΠΑΜΕ διότι μόνοι ούτε λόγος να γίνεται να μπορέσουν να παράγουν κάτι το αγωνιστικό μέσα στον Ναυτεργατικό κόσμο τον οποίο με την "εμπνευσμένη ταξική" γραμμή τους έχουν οριστικά απομακρύνει.

Ποιά είναι η διέξοδος

Τα προβλήματα επιβάλλουν να τερματίσει αυτή η άθλια κατάσταση στην ΠΝΟ χωρίς την παραμικρή πλέον καθυστέρηση.

Ο Χαλάς οφείλει να αντιληφθεί ότι από την στιγμή που έχει απωλέσει την στήριξη των δυνάμεων που έως τώρα τον στήριζαν, δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να αρνείται την σύγκληση του Συνεδρίου της ΠΝΟ όπως και όλων των άλλων οργάνων της Ομοσπονδίας.

Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι από την στιγμή που τα αφεντικά του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού (εφοπλιστές - κυβέρνηση) έχουν συνομολογήσει την αλλαγή φρουράς είτε συνδικαλιστικά είτε δικαστικά αυτή η επιλογή με τον συσχετισμό των δυνάμεων που υπάρχει θα υλοποιηθεί.

Η ΠΕΝΕΝ στις συνθήκες αυτές θεωρεί αναγκαίο το όποιο συνέδριο γίνει το άμεσο διάστημα να έχει και χαρακτήρα προγραμματικό και αλλαγής του καταστατικού της Ομοσπονδίας που αποτελεί όνειδος για το συνδικαλιστικό κίνημα των Ναυτεργατών.

Στα πλαίσια αυτά επιδιώκουμε ένα προγραμματικό και καταστατικό συνέδριο προκειμένου να συζητηθούν τα Ναυτεργατικά προβλήματα, η πολιτική εφοπλιστών - κυβέρνησης, η λήψη αποφάσεων για την οργάνωση, την αντίσταση και την πάλη των Ναυτεργατών.

Καλούμε τον κλάδο μας και όλους τους Ναυτεργάτες να στηρίξουν αυτή την πρωτοπόρα αγωνιστική πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ.

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

Χρήστος Καλλιμάνης

«Καυτό» αναμένεται να είναι το επόμενο διήμερο στις Βρυξέλλες, όπου οι ηγέτες των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συναντώνται σε τεταμένη ατμόσφαιρα με στόχο να βρεθεί λύση στον γόρδιο δεσμό του Ταμείου Ανάκαμψης.

Παρά τις όποιες παρασκηνιακές επαφές μέχρι και την τελευταία στιγμή, τα τωρινά δεδομένα δείχνουν ότι οι «27» δύσκολα να καλύψουν το χάος που τους χωρίζει ώστε να λάβουν συγκεκριμένες αποφάσεις για τα 750 δισ. ευρώ που προορίζονται ως απάντηση στην οικονομική κρίση που προκαλεί η πανδημία του κορονοϊού.

Αυτή θα είναι η πρώτη Σύνοδος Κορυφής με φυσική παρουσία των ηγετών από τον Φεβρουάριο, όμως, πιθανότατα δεν θα είναι η τελευταία.

Οι πρωταγωνιστές και τα εμπόδια

Σε κεντρικό ρόλο παραμένει η Γερμανίδα καγκελάριος, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το Βερολίνο έχει αναλάβει και την προεδρία της Ε.Ε. για αυτό το εξάμηνο.

Η Άνγκελα Μέρκελ προσπαθεί να πείσει τους ομολόγους της να υιοθετήσουν το σχέδιο της Κομισιόν που προβλέπει 500 δισ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και 250 δισ. σε δάνεια. Το σχέδιο αυτό «ακουμπά» στον μακροπρόθεσμο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό του 1,074 τρισεκατομμυρίου ευρώ.

Το σχέδιο των Βρυξελλών, άλλωστε, είναι εμπνευσμένο από την πρωτοβουλία Μέρκελ-Μακρόν, η οποία είχε χαιρετιστεί αρχικά ως ιστορική πρόταση για αμοιβαιοποίηση του ευρωπαϊκού χρέους.

Ένας από τους «νέους» σημαντικούς παίκτες είναι ο Ολλανδός πρωθυπουργός, Μαρκ Ρούτε, ο οποίος εκμεταλλεύεται την αποχώρηση της Βρετανίας ώστε να θέσει τη χώρα του στο επίκεντρο της λήψης αποφάσεων εντός Ε.Ε.

Ο Μαρκ Ρούτε εμφανίζεται ως ηγέτης των «σκληρών» (η Ολλανδία, η Αυστρία, η Δανία, η Σουηδία και σε μικρότερο βαθμό η Φινλανδία), οι οποίοι συνεχίζουν να διατυπώνουν σημαντικές αντιρρήσεις προς το σχέδιο του Ταμείου Ανάκαμψης.

Βασική διαφωνία τους είναι το υψηλό ποσό των επιχορηγήσεων, ενώ αντιπροτείνουν περισσότερα δάνεια, που θα συνδυάζονται και με δομικές μεταρρυθμίσεις μνημονιακού τύπου.

Ο Ρούτε, ο οποίος ευθύνεται εν μέρει για την αποτυχία της συνόδου του Φεβρουαρίου για τον προϋπολογισμό, θα είναι ο άνθρωπος που θα πρέπει να πεισθεί. Αρκετοί ηγέτες ταξίδεψαν τις τελευταίες ημέρες στη Χάγη.

Η Σύνοδος των επόμενων δύο ημερών αποτελεί και σημαντικό τεστ για τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, ο οποίος είναι βασικός μεσολαβητής ανάμεσα στις χώρες που διαφωνούν, ενώ τον Φεβρουάριο είχε δεχθεί έντονες επικρίσεις για την τότε αποτυχία.

Σήμερα, ο Μισέλ προχώρησε σε έκκληση της τελευταίας στιγμής, ζητώντας από τους ηγέτες συνεργασία για την εξεύρεση εφαρμόσιμων λύσεων.

Σε δύσκολη θέση παραμένουν οι Εμανουέλ Μακρόν, Πέδρο Σάντσεθ και Τζουζέπε Κόντε, ηγέτες τριών χωρών που πλήρωσαν το βαρύτερο τίμημα από τον COVID19 εντός Ε.Ε. Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία πιέζουν ασφυκτικά για την εφαρμογή του πλάνου της Κομισιόν με περισσότερες επιχορηγήσεις παρότι δάνεια, ενώ και οι τρεις ηγέτες επενδύουν πολλά για το μέλλον της πολιτικής του καριέρας.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός, ο οποίος αναχώρησε σήμερα για τις Βρυξέλλες, έχει ήδη ανακοινώσει πως θα συναντηθεί άμεσα με τον Γάλλο πρόεδρο.

Η απειλή του βέτο

Σε μία εξέλιξη της τελευταίας στιγμή, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας απείλησε σήμερα ακόμη και με βέτο εάν δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της χώρας του και του μπλοκ των «φειδωλών»

«Ναι, χρειαζόμαστε το Ταμείο Ανασυγκρότησης», είπε ο Στέφαν Λέβεν, «αλλά πρέπει οι πόροι του να καλύψουν πραγματικές ανάγκες και να στηριχθεί σε δάνεια με ευνοϊκούς όρους, όχι σε χορηγήσεις», εκφράζοντας την πάγια θέση των τεσσάρων για τα 750 δισ. του Ταμείου που πρότειναν Γαλλία και Γερμανία και έχει τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Είχαν προηγηθεί τις προηγούμενες ημέρες οι δηλώσεις του Ολλανδού ομολόγου του, Μαρκ Ρούτε, που είχε πει ότι δεν διαβλέπει πιθανότητες για συμφωνία, αλλά και του Αυστριακού υπουργού Εξωτερικών Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ, που είχε υποστηρίξει ότι «αυτό που δεν χρειαζόμαστε είναι μια ευρωπαϊκή κρίση, μια κρίση θεσμών που θα προσετίθετο στην κρίση του κορονοϊού». 

Σημειώνεται, ότι πριν από αρκετές εβδομάδες και η Φινλανδία είχε αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο να επιβάλει βέτο σε μια τελική συμφωνία.

Μία έρευνα που ανάβει φωτιές

Μέσα σε αυτό το κλίμα, έρευνα του think tank Κέντρο Ευρωπαϊκών Οικονομικών Ερευνών ZEW που δημοσίευσε η γερμανική Handelsblatt έρχεται να βάλει φωτιά στις επικείμενες διαπραγματεύσεις.

Σύμφωνα με αυτήν, το Ταμείο Ανάκαμψης όχι μόνο δεν στηρίζει τις χώρες που επλήγησαν περισσότερο, αλλά δεν προσφέρει καν κίνητρα για την υλοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων.

«Η ανάλυση δείχνει ότι ως προς την προοπτική σταθεροποίησης το Next-Generation-Fonds έχει χτιστεί σε λάθος βάσεις» αναφέρει ο οικονομικός αναλυτής του ZEW Φρίντριχ Χάινεμαν. «Η διάθεση των 750 δις με αυτό τον τρόπο δεν συνιστά ούτε στοχευμένη στήριξη των χωρών-μελών που έχουν πληγεί περισσότερο, ούτε δίνει αξιόλογα κίνητρα για την […] υλοποίηση μεταρρυθμίσεων». 

Αυτό που επικρίνουν πολλοί οικονομολόγοι -μεταξύ αυτών και ο πρώην υπ. Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης στη σημερινή Berliner Zeitung- είναι το γεγονός ότι η σχεδιαζόμενη διάθεση των κονδυλίων από την Κομισιόν θα γίνει στη βάση οικονομικών στοιχείων προ κορωνοϊού. 

Συγκεκριμένα βασικό κριτήριο είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα στις χώρες-μέλη σε αναλογία προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο το 2019 καθώς και η εξέλιξη της ανεργίας μεταξύ 2015 και 2019 σε σχέση με τον μέσο όρο στην ΕΕ. «Το πραγματικό βάρος της ύφεσης που προκάλεσε ο κορωνοϊός […] δεν παίζει λοιπόν κανέναν απολύτως ρόλο» σχολιάζει ο Χάινεμαν. Όπως εξηγεί ο ειδικός, αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επωφελούνται περισσότερο από το Ταμείο Ανάκαμψης χώρες που έχουν πληγεί ελάχιστα από την κρίση του κορωνοϊού, όπως η Πολωνία, και την ίδια ώρα να έχουν μικρότερο όφελος χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία που αναμένουν συρρίκνωση των οικονομικών τους επιδόσεων μεγαλύτερη των 10 ποσοστιαίων μονάδων. 

Η Κομισιόν αιτιολόγησε το σκεπτικό της με το επιχείρημα ότι κατά την έναρξη του προγράμματος στις αρχές του 2021 δεν θα υπάρχουν ακόμη αξιόπιστα στοιχεία για τις συνέπειες της πανδημίας. Ωστόσο το επιχείρημα αυτό δεν έπεισε ούτε την γερμανική κυβέρνηση, αναγκάζοντας την Επιτροπή να αναθεωρήσει. Στην νέα συμβιβαστική πρόταση που κατέθεσε την περασμένη Παρασκευή ο Σαρλ Μισέλ αναφέρεται ότι τα προτεινόμενα από την Κομισιόν κριτήρια για τη διάθεση των πόρων θα ισχύσουν μόνον για το 70% των κονδυλίων. Τα υπόλοιπα θα διατεθούν στις χώρες που θα καταγράψουν το 2021 και 2022 τις μεγαλύτερες οικονομικές απώλειες.

Η ελληνική θέση

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση τάσσεται υπέρ της δημιουργίας του Ταμείου Ανάκαμψης. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας δήλωσε ότι θέση της κυβέρνησης είναι να εφαρμοστεί η πρόταση της Επιτροπής και το μεγαλύτερο μέρος των ποσών που θα διατεθούν να είναι χορηγήσεις και όχι δάνεια συνοδευόμενα από όρους.

«Από την πρώτη στιγμή της πανδημίας, ο πρωθυπουργός σε συνεργασία με άλλους 8 ηγέτες της ΕΕ ανέλαβε πρωτοβουλία με στόχο την αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων και κυρίως την ανάπτυξη νέων χρηματοδοτικών εργαλείων για τη στήριξη των οικονομιών και της απασχόλησης στα κράτη μέλη της Ένωσης» τόνισε ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. «Υποστηρίζει ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να κάνει για άλλη μια φορά πολύ λίγα, πολύ αργά» πρόσθεσε.

Προς αυτή την κατεύθυνση πιέζει και η ελληνική αντιπολίτευση, η οποία εξέφρασε τον φόβο ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα «παρασυρθεί» από τους ηγέτες του ΕΛΚ και θα υποχωρήσει στη διαπραγμάτευση.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

του Νίκου Γουρλά

Φαίνεται ότι η ανατολή του νέου γύρου του εργατικού κινήματος παγκόσμια ξεκινά από τις ΗΠΑ, με «άγριες» απεργίες που διαρκούν μεγάλα διαστήματα όπου δοκιμάζονται νέες πρωτότυπες μορφές αγώνα αλλά και τα όρια των προηγούμενων διεκδικήσεων που ξεφεύγουν από τα παραδοσιακά εργατικά αιτήματα υιοθετώντας αιτήματα που απασχολούν μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας όπως το φυλετικό, των κοινωνικών ανισοτήτων, της ανεργίας και των απολύσεων. Ακόμα και πιο προωθημένα αιτήματα που στοχεύουν τον πυρήνα της καπιταλιστικής παραγωγής και την διεκδίκησης του πλούτου που παράγεται. Είναι απεργίες που έχουν μεγάλη διάρκεια και στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στην νέα βάρδια της εργατικής τάξης και ενίοτε νικούν ΕΔΩ.

Ενδεικτικό παράδειγμα η απεργία που ξέσπασε στην εταιρία Bath Iron Works, στην οποία συμμετέχουν πάνω από 4.300 εργάτες των ναυπηγείων στο Μπαθ του Μέιν που πλησιάζει την τρίτη εβδομάδα της. Η BIW είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εργοδότης στην πολιτεία Μέιν και ένας από τους μεγαλύτερους ναυπηγούς του αμερικανικού ναυτικού. Οι λόγοι που οδήγησαν τους εργάτες στην απεργία ήταν ότι εταιρία διέκοψε την ασφάλιση υγείας, απέλυσε πάνω από 200 μέλη του τοπικού συνδικάτου και έδινε κομμάτια της παράγωγης σε εργαζόμενους με το σύστημα της υπεργολαβίας.

Οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν την απεργία στις 22/6 που συνεχίζεται μέχρι σήμερα όταν η εταιρία προσπάθησε να δώσει κομμάτια του έργου σε εργαζόμενους με υπεργολαβία και ευέλικτες μορφές εργασίας μειώνοντας κατά πολύ τον μέσο όρο του μισθού στα ναυπηγεία. Η εταιρία με την νέα σύμβαση που πρότεινε στο συνδικάτο IAM Local S6 στόχευε στην πραγματικότητα στην αποδυνάμωση του. Οι εργαζόμενοι έχοντας βγάλει συμπεράσματα ότι όσες παραχωρήσεις και αν κάνουν στην εργοδοσία όπως αυτές που έκαναν το 2015 και το 2016 όταν παραιτήθηκαν από προγραμματισμένες αυξήσεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της εταιρίας διαπίστωσαν από την ίδια τους την πείρα ότι η εργοδοσία στην πραγματικότητα επιδιώκει να μειώσει παραπέρα τους μισθούς, να κάνει ανεξέλεγκτες απολύσεις και να επιβάλει σε όλους την ελαστική εργασία.

"Θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να φέρνουν εργαζομένους που θα δουλεύουν με υπεργολαβία και να τους βάζουν να κάνουν τη δουλειά μου και έμενα να με μεταφέρουν να κάνω τη δουλειά κάποιου άλλου", λέει ο Γκάλτερ. "Σύμφωνα με την προηγούμενη σύμβαση μας, μπορούσαν να φέρουν υπεργολάβους, ωστόσο έπρεπε να τους παρουσιάσουν στην ένωση και έπρεπε να εκπληρώνονται συγκεκριμένα κριτήρια. Αλλά δεν θέλουν να το κάνουν αυτό». Οι περισσότεροι εργαζόμενοι με υπεργολαβία είναι μη συνδικαλισμένοι. Η διοίκηση πίστευε ότι θα μπορούσε να το προχωρήσει, αλλά υπάρχει μεγάλη διαμαρτυρία από τους νεότερους εργάτες στην κατασκευή πλοίων που είπαν "Αυτό δεν είναι σωστό. Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε να άρουν όλες τις προστασίες που θα περιμέναμε και θα θέλαμε καθώς τα σώματά μας αρχίζουν να διαλύονται με τα χρόνια που εργαζόμαστε." Και συνεχίζει: "Είμαι αμμοβολιστής. Αφαιρώ σκουριά, αστάρι, μπογιά και καθαρίζω για γυμνά μέταλλα. Χρησιμοποιώ μεγάλους βιομηχανικούς αμμοβολιστές, με σωλήνες δύο ιντσών με ατσάλινο στόμιο. Αυτή η δουλειά έχει διαλύσει το σώμα μου, έχω κάνει πολλές χειρουργικές επεμβάσεις λόγω των πόνων που έκαναν το σώμα μου να καταρρεύσει από την εργασία στο χάλυβα όλη μέρα", εξηγεί ο Γκάλτερ.

Η αναλγησία της εταιρίας την περίοδο του κορονοϊού όπου δεν έδωσε δεκάρα για την ασφάλεια των εργαζομένων ήταν ένα επιπρόσθετο στοιχείο που εξόργισε τους εργάτες. Τα μέλη της Ένωσης ζήτησαν να κλείσουν τα ναυπηγεία, αλλά η επιχείρηση αρνήθηκε, χορηγώντας τελικά στους εργαζομένους άδεια χωρίς αμοιβή δύο εβδομάδες εάν ανησυχούσαν για τον ιό. Ο Ρομπ Χόπερ, ένας επί έξι έτη υπάλληλος του BIW που συνέχισε να εργάζεται, είπε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης: "Με έναν γιο με επιληψία, ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να συμβεί. Για μένα, δεν άξιζε τον κίνδυνο".

Το Εργατικό Συμβούλιο του Νοτίου Μέιν οργάνωσε μια αυτοκινητο-πορεία για να υποστηρίξει την απεργία στο Μπαθ, και τα τοπικά εργατικά συνδικάτα έχουν κάνει δωρεές στο ταμείο στήριξης απεργιών της ένωσης. Ο Alvin "Doug" Hanks, βετεράνος της απεργίας 63 ημερών του 2000 έχει εργαστεί στο BIW για σχεδόν 33 χρόνια, εξήγησε στα τοπικά ΜΜΕ ότι έχει επιστρέψει στη γραμμή για να υπερασπιστεί τη νεότερη γενιά: «Ήρθε η ώρα να δείξουμε στην καπιταλιστική Αμερική ότι δεν μπορούν απλά να μας αντικαταστούν μετά από τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς»

Η απεργία στο Μέιν είναι μόνο ένα στιγμιότυπο και συνέχεια προηγούμενων εργατικών αγώνων όπως αυτή που προκήρυξε στις 19 Ιουνίου, η Διεθνής Ένωση Λιμενεργατών “Longshore and Warehouse” (ILWU), ένα μαχητικό συνδικάτο 42.000 μελών που έκλεισε 29 λιμάνια κατά μήκος της Δυτικής Ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, καθώς οι εργαζόμενοι σταμάτησαν την εργασία τους για 8 ώρες. Η απεργία οργανώθηκε στο πλαίσιο της αλληλεγγύης του εργατικού κινήματος στο αντιρατσιστικό κίνημα «Black lives matter» μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία της Μινεάπολης. Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε συμβολικά την ημέρα της επετείου (Juneteenth) της χειραφέτησης των τελευταίων σκλάβων στις ΗΠΑ το 1865.

Ακολουθεί η μεγάλη απεργία στις 20 Ιούλη σε τουλάχιστον 25 μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ που διοργανώνουν συνδικάτα από τους κλάδους της Εκπαίδευσης, της αγροτικής παραγωγής, των υπηρεσιών, των μεταφορών κ.λπ., δίνοντας συνέχεια στις διαδηλώσεις ενάντια στο ρατσισμό και τις κοινωνικές ανισότητες. Όπως αναφέρεται σε αμερικανικά ΜΜΕ, στη διοργάνωση 24ωρης απεργίας συμμετέχουν περίπου 150 οργανώσεις και συνδικάτα που στηρίζουν το κίνημα «Οι Ζωές των Μαύρων Έχουν Σημασία» (Black Lives Matter - ή BLM). 

Μεταξύ αυτών συμμετέχουν το αμερικανο-καναδικό συνδικάτο International Brotherhood of Teamsters (IBT), η Αμερικανική Ομοσπονδία Δασκάλων (AMF), συνδικάτα εργατών γης, οργανώσεις όπως το «Κέντρο για τη Λαϊκή Δημοκρατία» και η Εθνική Συμμαχία Οικιακών Βοηθών. Τα αιτήματα που διεκδικούνται ποικίλλουν. Δεν αφορούν μόνο την καταπολέμηση των ρατσιστικών διακρίσεων, αλλά και αύξηση μισθών, προσιτή ιατροφαρμακευτική κάλυψη για όλους, ενίσχυση των μέτρων προστασίας εργατών που δουλεύουν σε συνθήκες πανδημίας, θέσπιση άδειας ασθενείας μετ' αποδοχών κ.ο.κ. Όσοι δεν μπορούν να απεργήσουν όλη τη μέρα προτείνεται να κάνουν οκτάλεπτη στάση εργασίας, όσο δηλαδή ψυχορραγούσε ο Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλόιντ.

Οπωσδήποτε είναι νωρίς για να βγουν συμπεράσματα, σίγουρα υπάρχουν μεγάλες αντιφάσεις, όμως θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα σημεία προσέγγισης του αμερικανικού εργατικού κινήματος με τα κινήματα κατά των φυλετικών διακρίσεων αλλά και άλλων κινημάτων συνεχώς και πληθαίνουν. Πέρα από αναλύσεις και υποθέσεις ίσως το στίγμα για το ποια κατεύθυνση θα πάρει το Αμερικανικό εργατικό κίνημα να αποτυπώνεται σε αυτό που ο ράπερ Boots Riley μιλώντας στους εργαζόμενους σε μια μεγάλη συγκέντρωση στο Όκλαντ ανέφερε.

«Ποια είναι η δύναμή μας; Η δύναμή μας προέρχεται από το γεγονός ότι εμείς δημιουργούμε τον πλούτο. Ο πλούτος είναι δύναμη. Έχουμε τη δυνατότητα να αναστείλουμε την εργασία μας και να παραλύσει όλο το σάπιο σύστημά τους. Φανταστείτε εάν αυτό δεν ήταν απλώς ένα μονοήμερο κλείσιμο της Δυτικής Ακτής. Φανταστείτε αν αποφασίζαμε να κλείσουμε όλα τα λιμάνια της Δυτικής Ακτής. Θα έχαναν δισεκατομμύρια δολάρια… Πρέπει να τους δείξουμε ότι δεν τους ρωτάμε, αλλά τους το ανακοινώνουμε. Θα σταματήσουμε τη γη και θα αναγκάσουμε τους γ… να κατέβουν».

ΠΗΓΗ: kommon.gr