«Πέρα από τη βαριά αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου, είναι ξεκάθαρο ότι στο στόχαστρο, κυριολεκτικά στο γύψο, μπαίνει κάθε λαϊκή αντίσταση, διεκδίκηση και διαμαρτυρία. Πρόκειται για φασιστικής έμπνευσης τερατούργημα, που δείχνει πώς η “ιδεολογία της ασφάλειας” διαβρώνει κάθε έννοια δικαιώματος και δημοκρατίας και συμπιέζει διαρκώς κάθε ελευθερία στο όνομα της “τάξης και της ασφάλειας”», δηλώνει στο Πριν το μέλος ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης με την Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων, Αρετή Σκουνάκη.

Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο

▶ Ποιες είναι οι βασικές διατάξεις του αντιδραστικού νομοσχεδίου κατά των διαδηλώσεων που κατέθεσε η κυβέρνηση της ΝΔ στην βουλή;

Βασικές διατάξεις του υπό ψήφιση νομοσχεδίου, μεταξύ άλλων είναι οι εξής: Πρώτον, σε κάθε διαδήλωση ορίζεται «οργανωτής», ο οποίος θα πρέπει να είναι φυσικό πρόσωπο Αυτός έχει υποχρέωση να γνωστοποιήσει τη διαδήλωση στην αστυνομία ή το λιμενικό κατά περίπτωση, δηλώνοντας ταυτόχρονα όλα τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του. Εξαιρούνται μόνο οι συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς και του Πολυτεχνείου. Δεύτερον, ο οργανωτής οφείλει: «να συνεργάζεται άμεσα» με τον «αστυνομικό διαμεσολαβητή», που από το νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται ως σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους και «να συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης». Τρίτον, ευθύνη και οι υποχρεώσεις του οργανωτή δεν σταματούν όμως εδώ, αφού προβλέπεται αντικειμενική ευθύνη του για ποινικές και αστικές ευθύνες. Είναι ολοφάνερο ότι με τη διάταξη αυτή ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για ενορχηστρωμένη δράση κράτους-παρακράτους και για εκτεταμένες προβοκάτσιες. Τέταρτον, η αστυνομία έχει δικαίωμα όχι μόνο να διαλύσει οποιαδήποτε κινητοποίηση δεν της γνωστοποιηθεί, αλλά και να απαγορεύσει οποιαδήποτε άλλη, ακόμη κι αν έχει γνωστοποιηθεί, εφόσον κρίνει ότι από αυτήν δημιουργείται κίνδυνος «για τη δημόσια ασφάλεια ή σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής»! Πέμπτο, ακτιβιστικές ενέργειες ή αυθόρμητες συγκεντρώσεις εννοείται πως θεωρούνται εκ προοιμίου παράνομες. Έκτο, για όσους συμμετέχουν σε «παράνομη» ή «απαγορευμένη» συγκέντρωση προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος (αν δεν συντρέχει βαρύτερο αδίκημα), ενώ για όσους βιαιοπραγούν κατά αστυνομικών ή προκαλούν κάθε φύσης επεισόδια (πάντα κατά την αστυνομία) η προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης είναι δύο ετών. Θεσπίζεται δηλαδή νέο ιδιώνυμο, η συμμετοχή σε παράνομη συνάθροιση και εισάγεται ένα νέο είδος «εγκληματία»: του πολίτη διαδηλωτή που συμμετέχει σε μια τέτοια (παράνομη κατά την αστυνομία) πορεία.

Επίσης, στο άρθρο 19 αποκαλύπτεται με έξοχο τρόπο ο ιδεολογικός πυρήνας του νομοσχεδίου. Σ’ αυτό τσουβαλιάζεται ανοιχτά και συνειδητά η αριστερή ριζοσπαστικοποίηση με το ρατσισμό (!!!), τον βίαιο εξτρεμισμό, την ενδοοικογενειακή και έμφυλη βία, τον σχολικό εκφοβισμό και την ενδοσχολική βία. Το σκοπό αυτό φιλοδοξεί να εξυπηρετήσει η σύσταση αυτοτελούς υπηρεσίας στο υπουργείο «Προστασίας του Πολίτη», με τίτλο «Διεύθυνση Πρόληψης της Βίας», υπαγόμενη απευθείας στο Χρυσοχοΐδη.

▶ Μήπως είναι υπερβολικοί οι ισχυρισμοί περί χουντικών διατάξεων;

Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί στα περισσότερα σημεία του μια επί τα χείρω αντιγραφή του Νομοθετικού Διατάγματος 794/1971, αφού πολλές διατάξεις του χουντικού νόμου μεταφέρονται αυτούσιες με απλή μεταγλώττιση από την καθαρεύουσα στη δημοτική. Είναι όμως κάτι πολύ περισσότερο και πιο συγκροτημένο από αυτό. Ποινικοποιεί ολικά την ελεύθερη συμμετοχή σε συγκεντρώσεις και κάθε αμφισβήτηση, αναγορεύει την ΕΛΑΣ σε απόλυτο και αδιαμφισβήτητο αφεντικό, ξαναβάζει από την πίσω πόρτα το αδίκημα της θρασύτητας κατά της αρχής, εισάγει νέους μηχανισμούς καταστολής και τρομοκράτησης. Η αστυνομία ορίζεται ως ο απόλυτος και αναντίρρητος τοποτηρητής των συγκεντρώσεων-διαδηλώσεων: από το πόσοι πρέπει κάθε φορά να συμμετέχουν, ποια ώρα θα ξεκινήσουν και πότε θα σταματήσουν, από πού ακριβώς θα περάσουν, αλλά και για το ποιος είναι ο σκοπός που τους κινητοποιεί και άρα τους νομιμοποιεί ή όχι.

▶ Τι είναι εκείνο λοιπόν που επιχειρείται; Τίθεται ίσως για πρώτη φορά πραγματικά υπό αμφισβήτηση το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα στη διαδήλωση;

Πέρα από τη βαριά αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου, είναι ξεκάθαρο ότι στο στόχαστρο, κυριολεκτικά στο γύψο, μπαίνει κάθε λαϊκή αντίσταση, διεκδίκηση και διαμαρτυρία. Πρόκειται για φασιστικής έμπνευσης τερατούργημα, που δείχνει πώς η «ιδεολογία της ασφάλειας» διαβρώνει κάθε έννοια δικαιώματος και δημοκρατίας και συμπιέζει διαρκώς κάθε ελευθερία στο όνομα της «τάξης και της ασφάλειας». Οι μόνες ελευθερίες που αναγνωρίζονται είναι αυτές του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του. Έτσι το ποινικό δίκαιο ορίζεται σε δίκαιο προστασίας της κυρίαρχης τάξης και των συμφερόντων της, σε ποινικό δίκαιο του (εσωτερικού) εχθρού. Χωρίς καμιά υπερβολή επιχειρεί την οικοδόμηση ενός αστυνομικού κράτους, των στρατοδικών και χωροφυλάκων του 1950, εξοπλισμένων όμως με τα μέσα και την τεχνολογία της εποχής και θέλει να επιβάλλει και να διαμορφώσει ένα νέο μοντέλο κοινωνικής και πολιτικής συμπεριφοράς.

Θεσπίζεται νέο ιδιώνυμο, η συμμετοχή σε παράνομη κατά την αστυνομία συνάθροιση και εισάγεται ένα νέο είδος «εγκληματία»: του πολίτη διαδηλωτή που συμμετέχει

▶ Ο χρόνος κατάθεσης και ψήφισης του νομοσχεδίου είναι τυχαίος ή μήπως η κυβέρνηση «τρέχει» να προλάβει κάτι;

Η κυβέρνηση θέλει να προλάβει τις κοινωνικές εκρήξεις που είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν το επόμενο διάστημα, καθώς οι ταξικές αντιθέσεις οξύνονται ακραία. Και όσο περισσότερο θα χάνει τη λαϊκή νομιμοποίηση και συναίνεση, τόσο θα προσφεύγει στην όλο και πιο άγρια καταστολή. Νομοθετική, αστυνομική και δικαστική. Όλοι οι μηχανισμοί τους έχουν βγει στο προσκήνιο. Άλλωστε η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες αποτελεί ακριβώς πλευρά του κοινωνικού πολέμου, γι’ αυτό και η επαναστατική αριστερά δεν πρέπει να την αντιμετωπίζει αυτοτελώς ως «δημοκρατικό» μόνο ζήτημα, αλλά να διατηρεί σε μόνιμη βάση ένα μέτωπο υπεράσπισης και διεύρυνσης των δημοκρατικών ελευθεριών, αναδεικνύοντας πάντα τη σύνδεση της αυταρχικής επίθεσης με τη βασική σχέση εκμετάλλευσης και των κοινωνικών αντιθέσεων.

▶ Έχουν γίνει άλλες σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις τα προηγούμενα χρόνια, μετά την μεταπολίτευση; Ποια ήταν η τύχη τους;

Το σχέδιο νόμου της ΝΔ ενσωματώνει βασικές πτυχές της πρότασης νόμου που είχε παρουσιάσει ήδη από τον Απρίλη του 2012 η κυβέρνηση Παπαδήμου, δύο μόλις μέρες μετά τις μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στην ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου. Στην ιστορία έχει μείνει γνωστό ως νομοσχέδιο Καμίνη, σε συνεργασία με τους καθηγητές Αλιβιζάτο και Μανιτάκη και τον τότε αντιπρόεδρο του ΣτΕ Κτιστάκη. Αυτή ήταν η αμέσως προηγούμενη προσπάθεια. Πριν από αυτήν όμως υπήρξαν και πολλές πολλές άλλες: Την αρχή είχε κάνει και πάλι ο Χρυσοχοΐδης το 2001, ακολούθησε ο Πολύδωρας το 2006 και ο Προκόπης Παυλόπουλος το 2009. Από το 2013 υπάρχει το Προεδρικό Διάταγμα 120 του Δένδια, με το οποίο μπαίνουν ποσοτικά κριτήρια στις διαδηλώσεις. Όλες αυτές οι προσπάθειες έχουν ακυρωθεί στην πράξη. Γιατί η δημοκρατία των δρόμων επέβαλε το δίκιο της στις κάθε φορά κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Αυτό καλούμαστε να κάνουμε και τώρα. Αποφασιστικά, ανυποχώρητα και νικηφόρα.

▶ Υπάρχουν ήδη άλλες χώρες που έχουν επιβάλλει ένα αντίστοιχο νομικό πλαίσιο και αποτελούν «πρότυπο» καταστολής και περιορισμού δικαιωμάτων για την κυβέρνηση Μητσοτάκη;

Η κυβέρνηση δεν πρωτοτυπεί. Η ποινικοποίηση της αριστερής ριζοσπαστικοποίησης αποτελεί επίσημη πολιτική της ΕΕ, που εδώ και πολύ καιρό καταγράφει ως επίσημο κίνδυνο τις λαϊκές διαδηλώσεις διεκδίκησης και διαμαρτυρίας. Το νομοσχέδιο αυτό, άλλωστε, αποτελεί σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα των τρομονόμων, που έχει ανοίξει τα τελευταία 20 χρόνια, στη συνολική επίθεση του κεφαλαίου στην εργασία για την ενίσχυση της κερδοφορίας του.

πηγη: prin.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Αντί άλλου σχολίου για τα πορίσματα των εξεταστικών τους και για την νέα κάθαρση που…μας βρήκε: 

Δικομματισμός

“Πριν από 30 χρόνια ο ένας «κόρακας» έκλεινε το μάτι στον άλλον «κόρακα» μέσα από τον απόπατο των «πάμπερς Κοσκωτά».

Το 1993, οι ίδιοι πρωταγωνιστές, διευθέτησαν τις υποθέσεις τους καθιστώντας κεντρικό ζήτημα του δημόσιου βίου τους «λογαριασμούς του Παντσαβόλτα» και τις «υποκλοπές του Μαυρίκη».

Το 1996 η αναμέτρηση του «φωτός» με το «σκότος» κατέληξε σε νέες κάλπες, αφού πρώτα οι εκπρόσωποί τους είχαν επιδοθεί σε αβρότητες γύρω από τα χρηστά ήθη που ακολουθήθηκαν στις χορηγήσεις αδειών λειτουργίας καζίνο στους ενδιαφερόμενους «επενδυτές».

Το 2000 μας πήγαν στις εκλογές με τις «φούσκες» της Σοφοκλέους και με τα λαμόγια να πίνουν στην υγειά των ξεπουπουλιασμένων του χρηματιστηρίου. Το 2004 είχαμε από «Πόρτο Καρράς», C4i  και TOR-M1 μέχρι «εθνικούς εργολάβους» και «εθνικούς προμηθευτές».

Το 2007 το «ρεπερτόριο» εμπλουτίστηκε με «κουμπάρους» και (ξανά) με υποκλοπές, με δομημένα ομόλογα και με «καρτέλ» έως ότου ήρθαν οι φωτιές και τα έκαναν όλα στάχτη και μπούρμπερη.

Το 2009 είχε «κότερα», «Πανάγους», «Βατοπέδια», «Ζήμενς», (ξανά) χρηματιστήριο, (ξανά) C4i, «Πάτριοτ». Αυτό το λέγαμε δικομματισμό. Παλιό. 

Τώρα, στη νέα φάση του πολιτικού μας βίου, ξεκινήσαμε με «μιζαδόρους» και «διαπλεκόμενους», με «συκοφάντες» και «σκευωρούς», με «λασπολόγους», «ψεύτες»  και «απατεώνες», με «παρακράτος» και με «μαφιόζικες πρακτικές». Εσχάτως περάσαμε  στη δυσώδη Φαλκονέρα που στο φόντο των  «Ρασπούτιν» και των Νοvartis περιλαμβάνει από «White House» και «λίστες Πέτσα» μέχρι μαγνητοταινίες από Κύπρο έως υπερκοριό της ΕΥΠ, και από «διευθετήσεις υποθέσεων επιχειρηματιών» μέχρι διοργανώσεις ομαδικών συνευρέσεων με ανήλικες…

Ολο αυτό λέγεται (πάλι) δικομματισμός. Αλλά «νέος» δικομματισμός.

Που, όπως και ο προηγούμενος, στην ούγια γράφει: Σήψη, εξαχρείωση και εκφυλισμός”.

Πηγή: Realnews - imerodromos.gr

Σύμφωνα με απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ στις 14/7/2020 κρίθηκε ότι ο αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου δεν μπορεί να ρυθμίσει αναδρομικά την περίοδο πριν την ψήφισή του.

Με τον τρόπο αυτό δικαιώνει τους συνταξιούχους για το μεταβατικό διάστημα των 11 μηνών που μεσολάβησε ανάμεσα στην προηγούμενη απόφαση του ΣτΕ και την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου τον Μάη του 2016.

Η απόφαση αυτή αφορά αναδρομικά συνταξιούχων που είχαν προσφύγει στο ΣτΕ και οι οποίοι υπολογίζονται σε 250.000 ενώ οι περικοπές αφορούσαν συνολικά πάνω από 2.500.000 συνταξιούχους.

Σημειώνουμε ότι οι περικοπές του έτους 2012 που κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το ΣτΕ το έτος 2015 είναι οι παρακάτω:

- Η μείωση κατά 12% στο τμήμα της κύριας σύνταξης που υπερβαίνει τα 1300 ευρώ.

- Η μείωση που εφαρμόζεται κλιμακωτά 5% - 20% για συντάξεις ή άθροισμα συντάξεων από 1000 ευρώ και πάνω.

- Η μείωση στις επικουρικές κλιμακωτά 10% - 20% από το πρώτο ευρώ με κατοχύρωση κατώτατου ορίου 200 ευρώ.

- Η πλήρης περικοπή των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας που για τις κύριες συντάξεις ήταν στο ποσό των 400 ευρώ (200 συν 200 ευρώ).

- Η πλήρης περικοπή των δώρων των επικουρικών που ήταν πλήρεις συντάξεις, δηλαδή δύο επικουρικές ανά έτος.

Με την δικαστική απόφαση βρίσκονται εκτός 600.000 συνταξιούχοι του δημοσίου και 1,2 εκατομμύρια δικαιούχοι επικουρικών οι οποίοι δεν είχαν κάνει προσφυγή.

Οι τεράστιες απώλειες στις συντάξεις των συνταξιούχων ούτε δικαιώνονται με την απόφαση του ΣτΕ και φυσικά ούτε παραγράφονται για τους ίδιους, τις οποίες έχουν υποστεί όλη την τελευταία δεκαετία και οι οποίες οδήγησαν σε δραματική συρρίκνωση στις συντάξεις - επικουρικές - εφάπαξ από τις αντιλαϊκές πολιτικές των κυβερνήσεων Ν.Δ -ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ.

Η αντιασφαλιστική πολιτική αυτή συνεχίζεται και σήμερα από την κυβέρνηση της Ν.Δ η οποία επιχειρεί την ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης με την χρηματοδότηση του λεγόμενου "δεύτερου πυλώνα" από τα κονδύλια του "Ταμείου ανάκαμψης" το οποίο προκλητικά παρουσίασε χθες στους "κοινωνικούς εταίρους" η επιτροπή σοφών.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση να καταβάλει άμεσα τα αναδρομικά και όχι σε βάθος χρόνου σε όλους τους συνταξιούχους και όχι μόνο σε αυτούς που έκαναν προσφυγή.

Τα συνδικάτα των εργαζομένων και οι οργανώσεις των συνταξιούχων δεν διαγράφουν καμιά αντιλαϊκή περικοπή, θα συνεχίσουν τον αγώνα τους για αξιοπρεπείς συντάξεις που αντιστοιχούν στον μόχθο και τις δικές τους ανάγκες.

Τέλος υπογραμμίζουμε ότι οι συνταξιούχοι Ναυτεργάτες στο ΝΑΤ, πέρα από τα παραπάνω, είναι οι μόνοι που έχουν υποστεί οριζόντια περικοπή των συντάξεών τους κατά 7% με την ΚΥΑ 476/2012 και παρά την θετική εφετειακή απόφαση, το ΕΦΚΑ την έχει μπλοκάρει δικαστικά!!!

Πειραιάς 15/7/2020

Οι Διοικήσεις

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΝΑΤ

Από Δ. Κατσαγάνης

Στο υψηλότερο, στα χρονικά,  ύψος έφτασαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα ταμεία στο τέλος Μαρτίου, παρά τις παρατάσεις πληρωμής των εισφορών για τους πληττόμενους επιχειρηματίες, μαζί και την κάλυψη των εισφορών των υπό αναστολή μισθωτών που ίσχυσε ήδη από τα μέσα Μαρτίου.

Με άλλα λόγια αυξήθηκαν κατά περίπου 1 δισ. ευρώ μέσα σε μόλις τρεις μήνες. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η έκθεση του ΚΕΑΟ λίγο κάτω από 100 εκατ. ευρώ της αύξησης των οφειλών προήλθε από νέους οφειλέτες.

Συνεπώς, όπως προκύπτει από αυτή την ανάλυση, τα υπόλοιπα κοντά 900 εκατ. ευρώ των νέων οφειλών προήλθαν από ήδη καταχωρημένων στο ΚΕΑΟ οφειλετών. Δηλαδή τα 9/10 των νέων χρεών που πέρασαν στο ΚΕΑΟ είναι νέα χρέη ήδη υφιστάμενων οφειλετών.

Πάνω από 300 εκατ. ευρώ αυξήθηκαν τα χρέη των εργοδοτών και κατά περίπου  500 εκατ. ευρώ αυξήθηκαν τα χρέη των επαγγελματιών, σύμφωνα με τη σύγκριση των στοιχείων μεταξύ Δεκεμβρίου 2019-Μαρτίου 2020. Μάλιστα,   η αύξηση των χρεών των επαγγελματιών ήταν μεγαλύτερη (4%) σε σχέση με την αύξηση των χρεών των εργοδοτών (2,5%).

Το στοιχεία αυτό έχει εξαιρετική σημασία, καθώς από τα μέσα Μαρτίου, δηλαδή πριν ολοκληρωθεί ο τριμηνιαίος κύκλος συλλογής των στοιχείων από το ΚΕΑΟ προκειμένου να συντάξει την έκθεση του, η κυβέρνηση θέσπισε δύο κρίσιμα μέτρα τα οποία απέτρεπαν τη δημιουργία ληξιπροθέσμων οφειλών:

*Το δεύτερο προέβλεπε την 6μηνη παράταση της καταβολής τρεχουσών και ρυθμισμένων ληξιπροθέσμων οφειλών των πληττομένων εργοδοτών και επαγγελματιών.

Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από  την τελευταία  έκθεση της Κομισιόν (20/5/2020), οι οφειλές αυτές αγγίζουν τα 2 δισ. ευρώ (αν και νεότερες άτυπες εκτιμήσεις τις κατεβάζουν στα  1-1,2 δις.ευρώ).

Ωστόσο, δεν αποτελούν ληξιπρόθεσμες οφειλές και έτσι δεν μπορούν να μεταφερθούν στο ΚΕΑΟ,  ενώ  αν και ακόμα και θεωρούνταν δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος έως τα τέλη Μαρτίου, έτσι ώστε να γίνει αυτή η μεταφορά.

Οι οφειλές των πληττόμενων επιχειρηματιών  που θα πάρουν το δρόμο του ΚΕΑΟ θα είναι εκείνες που δεν εξυπηρετήθηκαν τον περασμένο μήνα μέσω της εξόφλησης της δόσης του Μαρτίου, αλλά και εκείνες που δεν εξυπηρετηθούν από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο μέσω της εξόφλησης των εισφορών του Φεβρουαρίου κλπ.

Έτσι, οι νέες οφειλές προς το ΚΕΑΟ , οι οποίες προστέθηκαν μεταξύ Δεκεμβρίου 2019 – Μαρτίου 2020, σύμφωνα με στελέχη των ταμείων με τα οποία ήλθε σε επαφή το Capital.gr, πιθανότατα προήλθαν από αθέτηση πληρωμών πριν ξεσπάσει η κορονο-κρίση, αλλά και μετά από μη πληττόμενους επιχειρηματίες, οι οποίοι δεν είχαν τη δυνατότητα παράτασης των τρεχουσών εισφορών τους .

πηγη: iskra.gr