Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Απόφαση Συνόδου Κορυφής ΕΕ, 21 Ιουλίου: Ανασυγκρότηση με τα υλικά της καταστροφής

του Λεωνίδα Βατικιώτη
Με ψυχρολουσία για τους ηγέτες του ευρωπαϊκού Νότου ισοδυναμούσε η απόφαση των 27 ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ανακοινώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης 21 Ιουλίου. Η απόφαση διαψεύδει τις ελπίδες που είχαν δημιουργηθεί για μια γενναιόδωρη χείρα βοηθείας που θα επούλωνε τις πληγές που άφησε η πανδημία του κορονοϊού καθώς, πρώτο, συνοδεύεται από όρους εφαρμογής αντιλαϊκών πολιτικών στο εσωτερικό της χώρας (αιρεσιμότητες) και, δεύτερο, ενισχύει την ηγεμονική θέση των βόρειων χωρών εντός της ΕΕ, διευρύνοντας το χάσμα μεταξύ κέντρου και περιφέρειας.
Η αλήθεια είναι ότι οι τέσσερις βορειοευρωπαϊκές χώρες (Ολλανδία, Δανία, Σουηδία και Αυστρία) που πήραν τη σκυτάλη από την Γερμανία, αναλαμβάνοντας τον ρόλο που έπαιζε ο Σόιμπλε το 2015 έτσι ώστε η Μέρκελ να έχει σταθερά το ρόλο της «καλής και στοργικής μητέρας όλων των Ευρωπαίων», εξασφάλισαν το σημαντικότερο απ’ όσα ζητούσαν, την ύπαρξη αιρεσιμοτήτων, απαιτώντας απλώς και μόνο να ισχύσουν απαρέγκλιτα οι κανόνες λειτουργίας της ΕΕ. Στο άρθρο Α19 της απόφασης (σελίδα 6) ορίζεται με σαφήνεια: «Τα σχέδια ανάκαμψης και ανθεκτικότητας θα πρέπει να αξιολογηθούν από την Επιτροπή εντός δύο μηνών από την υποβολή τους. Τα κριτήρια της συνεκτικότητας με τις ειδικές ανά χώρα συστάσεις… θα πρέπει να λαμβάνουν την υψηλότερη βαθμολογία στην αξιολόγηση».
Το κατ’ εξοχήν επομένως κριτήριο αξιολόγησης των προγραμμάτων ανάκαμψης θα είναι η συνάφεια του με τις Ειδικές ανά Χώρα Συστάσεις. Πρόκειται για μια δέσμη υποδείξεων άσκησης οικονομικής πολιτικής, που εκδίδει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου. Η Ελλάδα λόγω Μνημονίων, που τυπικά έληξαν τον Αύγουστο του 2018, άργησε να ενταχθεί στη σχετική διαδικασία, που εν ολίγοις ισοδυναμεί με στενή παρακολούθηση των κρατικών προϋπολογισμών των κρατών μελών, σε βαθμό ακόμη κι ενεργούς εμπλοκής της Επιτροπής στη χάραξη μακροοικονομικής πολιτικής σε κάθε κράτος μέλος. Αφορώντας δε όλα τα κράτη μέλη κι όχι μόνο όσα προσέφυγαν για διακρατικό ή θεσμικό (επίσημο) δανεισμό δεν συμπίπτει με το καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας στο οποίο έχουν περιέλθει Ελλάδα, Κύπρος, Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι Συστάσεις που εκδόθηκαν από την Επιτροπή τον Μάιο του 2020 περιλάμβαναν για δεύτερη φορά την Ελλάδα. Προβλέπουν τέσσερις οδηγίες προς την κυβέρνηση, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι ανούσιες γενικολογίες, όπως για παράδειγμα «να ενισχύσει την ανθεκτικότητα του συστήματος υγείας». Περιλαμβάνονται ωστόσο στις Συστάσεις και συγκεκριμένες κατευθύνσεις, η υλοποίηση των οποίων θα κρίνει την εκταμίευση των κονδυλίων του Κεφαλαίου Ανάκαμψης. Αναφέρουν συγκεκριμένα οι Συστάσεις: «εφαρμογή μέτρων όπως τα καθεστώτα μειωμένου ωραρίου εργασίας» (δεύτερη σύσταση), «να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με τις προγραμματικές δεσμεύσεις που δόθηκαν στο πλαίσιο της Ευρωομάδας στις 22 Ιουνίου 2018». Η σημασία που αποδίδει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην απόφαση του Γιούρογκρουπ του Ιουνίου 2018 (τις οποίες υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μην ξεχνιόμαστε) φαίνεται κι από το γεγονός ότι η δέσμευση απέναντι στις ίδιες αποφάσεις του Γιούρογκρουπ του Ιουνίου του 2018 περιλαμβάνεται και στις Ειδικές Συστάσεις ανά Χώρα του 2019.
Ας θυμηθούμε τι υπέγραψε προ διετίας ο ΣΥΡΙΖΑ για να ξέρουμε από τι θα εξαρτηθεί η εκταμίευση των κονδυλίων του Κεφαλαίου Ανάκαμψης. Εν συντομία, δημοσιονομικά πλεονάσματα ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2,2% από το 2023 ως το 2060, τμηματική επιστροφή των κερδών των ελληνικών ομολόγων (SMP, ANFA) υπό τον όρο προώθησης των μεταρρυθμίσεων και κατόπιν έγκρισης από το Γιούρογκρουπ, υπαγωγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Ενισχυμένης Εποπτείας και ασυλία τόσο των στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ που διώκονται για απάτη, όσο και του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, Γ. Γεωργίου, για την παραποίηση των στοιχείων του δημόσιου χρέους και του ελλείμματος ώστε να μπει η Ελλάδα στα μνημόνια (περισσότερα εδώ), κ.α.. Αυτά όλα, που υπογράφηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ, θέλει να διαφυλάξει σαν κόρη οφθαλμού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κι από την υλοποίησή τους θα εξαρτηθεί η εκταμίευση των ποσών του Κεφαλαίου Ανάκαμψης!
Κατά συνέπεια, οι αλλεπάλληλες διαβεβαιώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων ότι η εκταμίευση των νέων κονδυλίων δεν συνοδεύεται από αιρεσιμότητες, είναι στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού. Τα κεφάλαια θα εισρέουν όσο θα αυξάνονται οι εργαζόμενοι που θα εντάσσονται στο καθεστώς μειωμένου χρόνου εργασίας! Προϋπόθεση επομένως για να έρθουν τα κεφάλαια είναι η φτωχοποίηση των εργαζομένων και η ελαστικοποίηση της εργασίας! Ποτέ άλλοτε η ΕΕ δεν συνάρτησε την εκταμίευση τόσων δισ. με την άμεση εξαθλίωση τόσων εκατομμυρίων εργαζομένων!
Εξ ίσου σοβαρό είναι ότι και τα κονδύλια που αποφασίστηκαν υπολείπονται σημαντικά του αρχικού σχεδιασμού κι ας έμεινε αμείωτη η συνολική αξία του Κεφαλαίου Ανάκαμψης στα 750 δισ. ευρώ. Η επιμονή των βορειοευρωπαϊκών χωρών να μειωθεί το μέρος των επιχορηγήσεων και να αυξηθεί το τμήμα των δανείων είχε ως αποτέλεσμα έναν εντελώς απρόβλεπτο ακρωτηριασμό δαπανών που θα ωφελούσαν την ευρωπαϊκή κοινωνία. Για παράδειγμα το πρόγραμμα EU4Health αρχικού προϋπολογισμού 7,7 δισ. ευρώ ακυρώθηκε εντελώς, η ενίσχυση της έρευνας στο πλαίσιο του προγράμματος Ορίζοντας 2020 από 13,5 δισ. ευρώ θα λάβει τελικά 5 δισ., το επενδυτικό πρόγραμμα InvestEU από 30,3 δισ. ευρώ θα λάβει μόλις 5,6 δισ., το πρόγραμμα ενίσχυσης της υπαίθρου Rural Development από 15 δισ. μειώθηκε στα 7,5 δισ., ενώ το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης που θα ενισχυόταν με 30 δισ. ευρώ τελικά θα λάβει μόνο 10 δισ. Άραγε θα ακυρωθεί και το πλάνο της απολιγνιτοποίησης από την κυβέρνηση της ΝΔ ή μήπως θα επεκταθεί σε τριπλάσιο χρόνο μετά την μείωση των κονδυλίων κατά δύο τρίτα;
Ωστόσο, η μεγαλύτερη ακύρωση των διθυράμβων προήλθε από την αλλαγή της σχέσης επιχορηγήσεων – δανείων. Το αρχικό σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προέβλεπε ότι από τα 750 δισ. ευρώ τα 500 θα ήταν επιχορηγήσεις και τα 250 δάνεια. Μετά από απαίτηση των πλούσιων, βόρειων χωρών υπό την μορφή των χορηγήσεων θα δοθούν 390 δισ. ευρώ και υπό μορφή δανείων τα υπόλοιπα 360 δισ. ευρώ. Ο εκβιασμός τους όχι απλώς πέτυχε, αλλά είχε ως αποτέλεσμα να φύγουν από την τετραήμερη σύνοδο και με λεφτά στην …τσέπη. Ειδικότερα συμφωνήθηκε οι τέσσερις χώρες που αποτέλεσαν τον νεοφιλελεύθερο πολιορκητικό κριό επιβάλλοντας την μονεταριστική ορθότητα να ωφεληθούν με 7,5 σχεδόν δισ. ευρώ, υπό την μορφή επιστροφών. Συγκεκριμένα θα λάβουν: Γερμανία (3,671 δισ.), Ολλανδία (1,921 δισ.), Σουηδία (1,069 δισ.) Αυστρία (565 εκ.) και Δανία (377 εκ. ευρώ). Τα ποσά αυτά ωστόσο, που μάλλον δόθηκαν εν είδει ανταλλάγματος για να αποδεχθούν έστω αυτό τον συμβιβασμό, ανατρέπουν επί τα χείρω την σχέση Βορράς Νότου στην ΕΕ, ενισχύοντας την θέση των ανεπτυγμένων πλούσιων χωρών, που έχουν ωφεληθεί το μέγιστο μέχρι στιγμής από την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Ενδεικτική είναι η σύγκριση μεταξύ της οικονομίας της Ολλανδίας και της Ιταλίας, με την πρώτη από το έτος ένταξης στο ευρώ να έχει μεγεθυνθεί πάνω από 30% και την δεύτερη λιγότερο από 3%. Προφανώς, αν δεν υπήρχε το κοινό νόμισμα ούτε η Ολλανδία θα είχε καταγάγει τέτοιο θρίαμβο, ούτε η Ιταλία τέτοια βουτιά…

Έχοντας ως προϋπόθεση την εντατικότερη εφαρμογή της ακολουθούμενης πολιτικής, τόσο τα κονδύλια του Κεφαλαίου Ανάκαμψης συνολική αξίας 750 δισ. ευρώ (από τα οποία στην Ελλάδα αντιστοιχούν έως 32 δισ. ευρώ) όσο και τα κονδύλια του κοινοτικού προϋπολογισμού για την περίοδο 2021-2027, συνολικής αξίας 1,074 τρισ. ευρώ, είναι αυταπάτη να αναμένεται κάποια βελτίωση της θέσης των εργαζομένων εξ αιτίας αυτών των χρηματοδοτήσεων.
Το μοναδικό αποτέλεσμα αυτού του πακτωλού χρημάτων θα είναι η βελτίωση της θέσης του κεφαλαίου έναντι της εργασίας και φυσικά των βόρειων χωρών και του κεφαλαίου τους έναντι του Νότου και των εργαζομένων τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι αυξήσεις που ανακοίνωσε ο Κ. Χατζηδάκης από το βήμα της Βουλής στις επιδοτήσεις για αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου, σκούτερ και ποδηλάτου και η αύξηση του ανώτατου ποσού επιδότησης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιστρέφουν στη Γερμανία και στις άλλες χώρες παραγωγούς και εξαγωγείς ηλεκτρικών αυτοκινήτων τα ποσά που εγκρίνουν για ενίσχυση της …Ελλάδας. Στην Ελλάδα μένει η αύξηση του στόλου των αυτοκινήτων που αποτελεί κορυφαία πράξη επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, η άνοδος του εμπορικού ελλείμματος και η συρρίκνωση του οικογενειακού εισοδήματος που θα πηγαίνει σε δόσεις για την αποπληρωμή του νέου αυτοκινήτου. Όλα αυτά φυσικά θα επισκιαστούν μπροστά στον παραπλανητικό στόχο που προβάλει η κυβέρνηση να κατευθυνθεί στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής το 30% των κονδυλίων…
Μια ένδειξη των αλλαγών που κυοφορούνται στην Ελλάδα με αφορμή τις αναμενόμενες χρηματοδοτήσεις ήλθε από το πόρισμα της Επιτροπής Πισσαρίδη. Οι προτάσεις της θα μπορούσαν κάλλιστα να αφορούν δεκάδες άλλες χώρες του κόσμου. Είναι είτε ευσεβείς πόθοι (άνοδος επενδύσεων και εξαγωγών) ή παραγγελία του ΣΕΒ (εισαγωγή κεφαλαιοποιητικού συστήματος στον δεύτερο πυλώνα κοινωνικής ασφάλισης, αύξηση μεγέθους ελληνικών επιχειρήσεων). Σε κάθε περίπτωση το πόρισμα Πισσαρίδη που ομνύει στο άνοιγμα της αγοράς και την φιλελευθεροποίηση της οικονομίας θα αποτελέσει αιτία οικονομικής στασιμότητας και κοινωνικής καθυστέρησης. Άλλωστε, αν η απελευθέρωση των επαγγελμάτων και η φιλελευθεροποίηση της αγοράς αποτελούσαν μοχλό ανάπτυξης της οικονομίας, η Ελλάδα δεν θα έχανε το 26,4% του ΑΕΠ τους μετά την εφαρμογή των υπερφιλελεύθερων μέτρων των μνημονίων, την προηγούμενη δεκαετία...
πηγη: kommon.gr
Ουάσιγκτον κερνά και Βερολίνο πίνει

Με δύο τηλεφωνήματα, το ένα στον Ερντογάν και το άλλο στον Μητσοτάκη, αργά το βράδυ της περασμένης Τρίτης η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ φαίνεται ότι εξασφάλισε υποσχέσεις πως – προς το παρόν τουλάχιστον – οι ναυτικές δυνάμεις των δύο χωρών θα απαγκιστρωθούν από τις θέσεις που είχαν αναπτυχθεί κάνοντας ένα θερμό επεισόδιο να εμφανίζεται ως πολύ πιθανό. Το ερώτημα, βέβαια, που προκύπτει είναι στη βάση ποιας πρότασης δόθηκαν αυτές οι υποσχέσεις. Ένα δεύτερο ερώτημα είναι αν θα τηρηθούν και, τέλος, ένα τρίτο συναφές ερώτημα είναι αν και κατά πόσο έχει συμφωνηθεί με την «εγγύηση» του Βερολίνου μια διαδικασία και το χρονοδιάγραμμά της προκειμένου αυτό το «moratorium» να αποδώσει καρπούς.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε χτες το «Ποντίκι» από υψηλά ιστάμενη πηγή του υπουργείου Εξωτερικών, μετά την τηλεφωνική επικοινωνία Μέρκελ – Ερντογάν ξεκίνησε το «μάζεμα» των τουρκικών πλοίων. Αυτό που, ωστόσο, η εν λόγω πηγή δεν διευκρίνισε στο «Π» είναι έναντι ποιου ελληνικού ανταλλάγματος συμφώνησε ο Ερντογάν.
Σύμφωνα με όσα ακούγονται από την Τουρκία (ναι, το «Π» έχει και εκεί κάτι λίγες άκρες), ο Ερντογάν κατά την τηλεφωνική του επικοινωνία με τη Μέρκελ ξεκαθάρισε ότι η τουρκική Νavtex που εκδόθηκε για έρευνες νότια του Καστελλόριζου και από την οποία ξεκίνησε η κινητοποίηση των στρατιωτικών δυνάμεων των δύο χωρών είναι καθ’ όλα νόμιμη, καθώς οι εν λόγω θαλάσσιες περιοχές έχουν προσφερθεί για έρευνα και εκμετάλλευση στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου από τον Απρίλιο του 2012 με απόφαση δημοσιευμένη στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Μάλιστα ο Ερντογάν υπογράμμισε ότι τις συντεταγμένες των εν λόγω οικοπέδων η Άγκυρα τις έχει καταθέσει στον ΟΗΕ.
Απ’ όλα αυτά, ενδεχομένως μπορεί κάποιος να διακρίνει το αντάλλαγμα που καλείται να προσφέρει η Αθήνα στην «καλή θέληση» που είπε ότι θα δείξει ο Ερντογάν συμφωνώντας να αποκλιμακώσει την ένταση: την έναρξη συζητήσεων. Ποιο θα είναι το αντικείμενο αυτών των συζητήσεων; Έχουμε την εντύπωση ότι είναι προφανές: Έχει και πόση επήρεια το Καστελλόριζο στη διαμόρφωση της ελληνικής ΑΟΖ; Είναι προφανές ότι για να προχωρήσει η όποια ελληνική κυβέρνηση (στην προκειμένη περίπτωση η κυβέρνηση Μητσοτάκη) σε έναν τέτοιο διάλογο απαιτείται προετοιμασία του κλίματος και μια στοιχειώδης συναίνεση, από την αξιωματική αντιπολίτευση τουλάχιστον…
Υποχώρηση βήμα – βήμα
Περί της προετοιμασίας του κλίματος για έναν ελληνοτουρκικό διάλογο για το Καστελλόριζο μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι έχουν γίνει πολλά και μάλιστα με τρόπο που εμπλέκουν και προηγούμενες κυβερνήσεις της χώρας.
Ας γυρίσουμε μια δεκαετία πίσω… Στις 11 Αυγούστου 2010 ο Α’ γενικός διευθυντής του ΥΠΕΞ, κατ’ εντολήν του υπουργού Δ. Δρούτσα (επί της ουσίας κατ’ εντολήν του Γ. Παπανδρέου), υπέβαλε με το έγγραφο ΑΠ.Φ.104174 σε αρμόδιο εμπειρογνώμονα ερωτήματα για ζητήματα της ελληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Μία από τις ερωτήσεις αναζητούσε επιχειρηματολογία που να επιτρέπει την ικανοποίηση της τουρκικής απαίτησης να βγει από την ατζέντα του ελληνοτουρκικού διαλόγου το Καστελλόριζο. Παρ’ όλα αυτά, η εμπειρογνώμονας που ανέλαβε να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά είχε διαφορετική άποψη, καθώς στην έκθεση που υπέβαλε τεκμηρίωσε με ισχυρά νομικά επιχειρήματα το ακριβώς αντίθετο από το ζητούμενο. Σύμφωνα με τη γνωμάτευση της εμπειρογνώμονος (την έφερε στη δημοσιότητα στις 14 Δεκεμβρίου η εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή»):
1. «Στο πλαίσιο της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών με την Τουρκία δεν είναι σκόπιμο να γίνεται διάκριση μεταξύ της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και της υφαλοκρηπίδας της ανατολικής Μεσογείου, όπως επιδιώκεται από την τουρκική πλευρά… Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας επί της υφαλοκρηπίδας της ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να ενταχθούν στη συνολική διαπραγμάτευση (ή δικαστική επίλυση της διαφοράς) με την Τουρκία. Ενδεχόμενη δε αποσπασματική εξέταση της υφαλοκρηπίδας του Καστελλόριζου δεν θα είναι προς όφελος της χώρας… Σε μία τέτοια περίπτωση είναι σχεδόν βέβαιη η αναγνώριση ‘‘μειωμένης επήρειας’’ στο Καστελλόριζο, ενώ θα έχει χαθεί το διαπραγματευτικό χαρτί των χωρικών υδάτων, αλλά και το ενδεχόμενο ‘‘συμψηφισμού’’ με τις διεκδικήσεις μας στο Αιγαίο».
2. «Το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, το οποίο αποτελείται συνολικά από 13 νησιά, νησίδες και βράχους, δεν είναι απομονωμένο – γεωγραφικά και διοικητικά ανήκει στα Δωδεκάνησα. Αυτή η πραγματικότητα αποτυπώνεται στην οριοθετική γραμμή του ιταλοτουρκικού Πρακτικού του Δεκεμβρίου του 1932, το οποίο συμπληρώνει την ιταλοτουρκική συμφωνία της Άγκυρας της 4ης Ιανουαρίου 1932, οριοθετώντας τα χωρικά ύδατα της Δωδεκανήσου με τις απέναντι ακτές της Ανατολίας».
3. «Για λόγους πρακτικούς είναι ορθότερο να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο σύνολο τα θαλάσσια όρια της Ελλάδας με την Τουρκία από τις εκβολές του Έβρου μέχρι το Καστελλόριζο».
4. «Όσον αφορά τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην ανατολική Μεσόγειο, όλο το ανατολικό όριο επηρεάζεται από τη νήσο Στρογγύλη του συμπλέγματος του Καστελλόριζου… Η Ελλάδα και η Κύπρος θα έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας μόνον εάν η οριοθετική γραμμή της ελληνοτουρκικής υφαλοκρηπίδας χαραχθεί με βάση τη μέση γραμμή μεταξύ των τουρκικών ακτών και της νήσου Στρογγύλης».
Το Καστελλόριζο επικάθεται…
Έχοντας λάβει τα μηνύματα της καλής διάθεσης της κυβέρνησης Παπανδρέου, η τουρκική κυβέρνηση προχώρησε στο επόμενο βήμα, να διατυπώσει επίσημα την άποψη ότι το Καστελλόριζο απλώς επικάθεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τα ελληνικά νησιά που βρίσκονται κοντά στα μικρασιατικά παράλια. Σύμφωνα με το τουρκικό διάβημα («Ποντίκι», 6.4.2011, με τίτλο «Τουρκικό πόδι στο Καστελλόριζο») στην ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα:
● Το Καστελλόριζο με τα χωρικά του ύδατα (6 μίλια) επικάθεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα και δεν διαθέτει κανένα δικαίωμα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
● Σύμφωνα με τους τουρκικούς χάρτες, τους οποίους παρουσίασαν στον Έλληνα διπλωμάτη της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα, η τουρκική ΑΟΖ στην περιοχή συνορεύει με την ΑΟΖ της Αιγύπτου.
● Η τουρκική κυβέρνηση έχει ενημερώσει για τις θέσεις της την Αίγυπτο και, συνεπώς για αυτό τον λόγο, το Κάιρο, συμμεριζόμενο τις τουρκικές θέσεις, έχει διακόψει τις ελληνοαιγυπτιακές συζητήσεις για την ΑΟΖ στην περιοχή!
Η ελληνική σιωπή
Λίγους μήνες αργότερα, την άνοιξη του 2012, όταν το πολιτικό σύστημα στην Αθήνα βυθιζόταν μαζί με την οικονομία της χώρας στην ανυποληψία και αναζητούσε σωτηρία με μεγάλους συνασπισμούς και εκλογές, η τουρκική Βουλή ψήφισε νόμο που παραχωρούσε την ελληνική υφαλοκρηπίδα του Καστελλόριζου στην τουρκική εταιρεία πετρελαίου για έρευνα και εκμετάλλευση. Ο εν λόγω νόμος μαζί με τους σχετικούς χάρτες της περιοχής δημοσιεύτηκε στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως χωρίς να προκαλέσει την παραμικρή αντίδραση στην Αθήνα…
Κάπως έτσι, λοιπόν, φτάσαμε αυτήν τη βδομάδα στην έκδοση της τουρκικής Νavtex και την έξοδο του τουρκικού στόλου στην περιοχή. Με τη Νavtex για έρευνες νότια του Καστελλόριζου η Τουρκία υπενθυμίζει όλα όσα προηγήθηκαν την περασμένη δεκαετία, τις δικές της διπλωματικές κινήσεις και τελικά την ελληνική σιωπή.
Αυτή η σιωπή ή η «μη αντίδραση» των ελληνικών κυβερνήσεων έχει καταστήσει την εν λόγω θαλάσσια περιοχή διαφιλονικούμενη και «δικαιολογεί» το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, που στην «πυροσβεστική» του παρέμβαση κάλεσε την Τουρκία να σταματήσει τις στρατιωτικές κινήσεις σ’ αυτήν την «αμφισβητούμενης κυριαρχίας» περιοχή.
Αμηχανία και συνενοχή
Σύμφωνα με παλιούς και έμπειρους διπλωμάτες (οι οποίοι τιμούν το «Π» με την εμπιστοσύνη τους), ό,τι συμβαίνει αυτές τις μέρες μοιάζει με μια γενική πρόβα των επιχειρησιακών τουρκικών σχεδιασμών στην περίπτωση που η Αθήνα δεν συρθεί σε διαπραγματεύσεις επί κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και ο Ερντογάν αποφασίσει ότι έχει έρθει η ώρα να «τρυπήσει» στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Σύμφωνα με τις ίδιες πήγες, η όποια αποκλιμάκωση παρατηρηθεί τις επόμενες ημέρες θα είναι σε άμεση συνάρτηση με το ξεκίνημα και την εξέλιξη μιας ελληνοτουρκικής συζήτησης. Υπό αυτήν την έννοια, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το κλίμα που θα διαμορφωθεί στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό μετά και τις συναντήσεις που θα έχει σήμερα, Πέμπτη, ο Μητσοτάκης με τους πολιτικούς αρχηγούς.
Είναι, θεωρούν οι ίδιοι διπλωματικοί κύκλοι, εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη να προχωρήσει σε μια ελληνοτουρκική συζήτηση επί των δικαιωμάτων του Καστελλόριζου σε ΑΟΖ, αν δεν υπάρχει εξασφαλισμένη η ανοχή ή η συμφωνία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τουλάχιστον…
Όσο για τη στήριξη μιας τέτοιας διαδικασίας από το ΚΙΝΑΛΛ, αυτή θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, καθώς το ακολουθούν βάρη αποφάσεων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό τη δύσκολη ελληνική διαπραγματευτική θέση.
Επίσης, κάτι τελευταίο, το οποίο υπογραμμίζουν οι ίδιες πηγές, είναι ότι τόσο η Ν.Δ. όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν εμφανιστεί να ποντάρουν «τα πάντα» στην προστασία του αμερικανικού παράγοντα, καθώς αυτά τα δύο κόμματα μαζί διαπραγματεύτηκαν (ΣΥΡΙΖΑ) και υπέγραψαν (Ν.Δ.) τη νέα ελληνοαμερικανική συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας. Αυτή η συμφωνία προβλήθηκε και από τα δύο αυτά κόμματα ως «θώρακας» των ελληνικών συμφερόντων από κάθε επιβουλή.
Οι εξελίξεις, ωστόσο, όπως φάνηκε και από την ανακοίνωση του αμερικανικού ΥΠΕΞ (περί «αμφισβητούμενης περιοχής» νότια του Καστελλόριζου) διαψεύδουν τις προσδοκίες των δύο κομμάτων εξουσίας και τα υποχρεώνουν να μοιραστούν το βάρος των ευθυνών όπως τους αναλογεί για το ξεγύμνωμα της χώρας…
Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι»
πηγη: imerodromos.gr
ΠΕΝΕΝ Όχι στο νομοσχέδιο για την ιδιωτική εκπαίδευση

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ εκφράζει την κατηγορηματική της αντίθεση στο νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση στην Βουλή το οποίο υπονομεύει τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία.
Η κυβέρνηση συνειδητά επέλεξε να περάσει τις αντιδραστικές ρυθμίσεις με το σχετικό σχέδιο νόμου σε μια περίοδο που τα σχολεία είναι κλειστά.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αποτελεί συνέχεια του πρόσφατου αντιεκπαιδευτικού πολυνομοσχεδίου που ψηφίστηκε πρόσφατα στην Βουλή και επιβάλει τις κάμερες στις αίθουσες των σχολείων.
Με το σχέδιο νόμου επιχειρείται η απελευθέρωση των απολύσεων, επιτρέπει και νομιμοποιεί περικοπές σε αμοιβές και το ωράριο των εκπαιδευτικών, επιβάλει το δικό του σύστημα αξιολόγησης, αποσύρει την εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας από όλες τις δραστηριότητες εντός των σχολείων μετά το πέρας του υποχρεωτικού προγράμματος για να μπορεί αυτό να μετατρέπεται σε φροντιστήριο.
Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα των ιδιοκτητών των σχολείων.
Απαιτούμε από την κυβέρνηση να αποσύρει αυτό το αντιδραστικό νομοσχέδιο.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
Ιανουάριος-Μάϊος: Κατέρρευσαν 78,5% οι εισπράξεις από τουρισμό-Εκτίναξη ελλείμματος Ισοζυγίου Πληρωμών

Μειώθηκαν κατά 78,5% οι εισπράξεις από τον τουρισμό το διάστημα Ιανουαρίου – Μαΐου, εξαιτίας των περιορισμών στις μετακινήσεις που επιβλήθηκαν λόγω την πανδημίας του νέου κορονοϊού και με τις αφίξεις των τουριστών να μειώθηκαν κατά 63,8%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Οι εξελίξεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών να αυξηθεί κατά 706 εκατ. ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου 2020 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019 και να διαμορφωθεί στα 5,6 δισ. ευρώ.
Αξίζει να αναφερθεί ότι μόνο τον Μάιο του 2020, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εμφάνισε έλλειμμα 914 εκατ. ευρώ, έναντι πλεονάσματος 270 εκατ. ευρώ τον Μάιο του 2019.
Το πλεόνασμα του ισοζυγίου υπηρεσιών περιορίστηκε σημαντικά, πρωτίστως λόγω της συρρίκνωσης του πλεονάσματος του ταξιδιωτικού ισοζυγίου, το οποίο σχεδόν μηδενίστηκε, καθώς οι αφίξεις μη κατοίκων ταξιδιωτών και οι σχετικές εισπράξεις παρουσίασαν μείωση κατά 97,7% και 99,2% αντίστοιχα. Παράλληλα, μείωση κατά 98,2% σημείωσαν και οι αντίστοιχες πληρωμές.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το έλλειμμα του ισοζυγίου αγαθών περιορίστηκε, δεδομένου ότι οι εισαγωγές μειώθηκαν περισσότερο από τις εξαγωγές. Η μείωση τόσο των εξαγωγών όσο και των εισαγωγών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μείωση των εξαγωγών και εισαγωγών καυσίμων, στην οποία συνέβαλε και η πτώση των διεθνών τιμών του πετρελαίου.
Οι εξαγωγές αγαθών χωρίς καύσιμα μειώθηκαν κατά 18,7% σε τρέχουσες τιμές (18,1% σε σταθερές τιμές), ενώ οι αντίστοιχες εισαγωγές μειώθηκαν με ταχύτερο ρυθμό, κατά 27,8% (27,1% σε σταθερές τιμές).
Μείωση κατά 20,6% καταγράφηκε και στο ισοζύγιο μεταφορών, λόγω της επιδείνωσης των ισοζυγίων των θαλάσσιων και των αεροπορικών μεταφορών.
Το πλεόνασμα του ισοζυγίου πρωτογενών εισοδημάτων αυξήθηκε, ενώ το ισοζύγιο δευτερογενών εισοδημάτων κατέγραψε έλλειμμα, έναντι πλεονάσματος τον αντίστοιχο μήνα του 2019, το οποίο οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην καταβολή στο Ελληνικό Δημόσιο των αποδόσεων από τη διακράτηση ομολόγων (ANFA/SMP), το Μάιο του 2019. Η σχετική καταβολή για το 2020 θα καταγραφεί τον Ιούλιο του 2020.
Το έλλειμμα του ισοζυγίου αγαθών περιορίστηκε, καθώς οι εισαγωγές μειώθηκαν με ταχύτερο ρυθμό από τις εξαγωγές. Οι εξελίξεις των εξαγωγών και εισαγωγών αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις των εξαγωγών και εισαγωγών καυσίμων αντίστοιχα, όπως προαναφέρθηκε. Οι εξαγωγές αγαθών χωρίς καύσιμα μειώθηκαν κατά 4,1% σε τρέχουσες τιμές (3,6% σε σταθερές τιμές), ενώ οι αντίστοιχες εισαγωγές μειώθηκαν κατά 11,6% (11,1% σε σταθερές τιμές).
Ισοζύγιο Κεφαλαίων
Το Μάιο του 2020, το ισοζύγιο κεφαλαίων εμφάνισε πλεόνασμα 203 εκατ. ευρώ, έναντι ελλείμματος 24 εκατ. ευρώ τον ίδιο μήνα του 2019, λόγω κυρίως της αύξησης των εισπράξεων της γενικής κυβέρνησης. Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου 2020, το ισοζύγιο κεφαλαίων παρουσίασε πλεόνασμα 594 εκατ. ευρώ, κατά 403 εκατ. ευρώ μεγαλύτερο από εκείνο της ίδιας περιόδου του προηγούμενου έτους.
Συνολικό Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών και Κεφαλαίων
Το Μάιο του 2020, το συνολικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και κεφαλαίων (το οποίο αντιστοιχεί στις ανάγκες της οικονομίας για χρηματοδότηση από το εξωτερικό) κατέγραψε έλλειμμα 711 εκατ. ευρώ, έναντι πλεονάσματος 246 εκατ. ευρώ το Μάιο του 2019. Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου 2020, το έλλειμμα διαμορφώθηκε σε 5,0 δισεκ. ευρώ, αυξημένο κατά 303 εκατ. ευρώ σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019.
Ισοζύγιο Χρηματοοικονομικών Συναλλαγών
Το Μάιο του 2020, στην κατηγορία των άμεσων επενδύσεων οι υποχρεώσεις των κατοίκων έναντι του εξωτερικού (άμεσες επενδύσεις μη κατοίκων στην Ελλάδα) αυξήθηκαν κατά 218 εκατ. ευρώ και οι απαιτήσεις των κατοίκων έναντι του εξωτερικού αυξήθηκαν κατά 81 εκατ. ευρώ.
Στις επενδύσεις χαρτοφυλακίου, η αύξηση των απαιτήσεων των κατοίκων έναντι του εξωτερικού οφείλεται στην αύξηση (κατά 4,1 δισεκ. ευρώ), των τοποθετήσεων κατοίκων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του εξωτερικού. Η μείωση των υποχρεώσεων των κατοίκων έναντι του εξωτερικού οφείλεται κυρίως στη μείωση (κατά 2,1 δισεκ. ευρώ) των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου.
Στην κατηγορία των λοιπών επενδύσεων, η μείωση των απαιτήσεων των κατοίκων έναντι του εξωτερικού είναι αποτέλεσμα κυρίως της μείωσης κατά 489 εκατ. ευρώ των τοποθετήσεων των εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων, θεσμικών επενδυτών και επιχειρήσεων σε καταθέσεις και repos στο εξωτερικό, η οποία αντισταθμίστηκε μερικώς από τη στατιστική προσαρμογή που συνδέεται με την έκδοση χαρτονομισμάτων. Η αύξηση των υποχρεώσεων των κατοίκων έναντι του εξωτερικού οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην αύξηση (κατά 6,4 δισεκ. ευρώ) των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε καταθέσεις και repos στην Ελλάδα (περιλαμβάνεται και ο λογαριασμός TARGET).
Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου 2020, στην κατηγορία των άμεσων επενδύσεων οι υποχρεώσεις των κατοίκων έναντι του εξωτερικού (που αντιστοιχούν σε άμεσες επενδύσεις μη κατοίκων στην Ελλάδα) αυξήθηκαν κατά 1,2 δισεκ. ευρώ.
Στις επενδύσεις χαρτοφυλακίου, η αύξηση των απαιτήσεων των κατοίκων έναντι του εξωτερικού οφείλεται κυρίως στην αύξηση (κατά 14,7 δισεκ. ευρώ) των τοποθετήσεων κατοίκων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του εξωτερικού. Η μείωση των υποχρεώσεών τους έναντι του εξωτερικού οφείλεται κυρίως στη μείωση (κατά 7,4 δισεκ. ευρώ) των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου.
Στην κατηγορία των λοιπών επενδύσεων, η αύξηση των απαιτήσεων των κατοίκων έναντι του εξωτερικού (κατά 2,4 δισεκ. ευρώ) οφείλεται κυρίως στη στατιστική προσαρμογή που συνδέεται με την έκδοση τραπεζογραμματίων. Η αύξηση των υποχρεώσεών τους έναντι του εξωτερικού αντανακλά κυρίως την αύξηση (κατά 20,3 δισεκ. ευρώ) των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε καταθέσεις και repos στην Ελλάδα (περιλαμβάνεται και ο λογαριασμός TARGET) και την αύξηση (κατά 7,2 δισεκ. ευρώ) των δανειακών υποχρεώσεων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα προς μη κατοίκους.
Στο τέλος Μαΐου του 2020, τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας διαμορφώθηκαν σε 8,7 δισεκ. ευρώ, έναντι 6,5 δισεκ. ευρώ στο τέλος Μαΐου του 2019.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή