Στην τακτική μηνιαία συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΝΕΝ η οποία έγινε στις 17/4/2015 ομόφωνα η Διοίκηση αποφάσισε την συμμετοχή του κλάδου στην 24ωρη απεργία της 1^ης Μάη 2015.

Ταυτόχρονα το Δ.Σ της Ένωσης Ναυτών αποφάσισε την συμμετοχή των μελών της αλλά και με κάλεσμά της που θα απευθύνει ευρύτερα στον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας να πάρουν μέρος στην συγκέντρωση που από κοινού οργανώνουν μια σειρά εργατικά Σωματεία και άλλες συλλογικότητες στην συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στο Πασαλιμάνι στις 10.00 την μέρα της Πρωτομαγιάς.

Κυρίαρχα αιτήματα και διεκδικήσεις που θα αναδείξει η ΠΕΝΕΝ την φετινή Πρωτομαγιά θα είναι η λήψη άμεσων μέτρων για την ανεργία των Ναυτεργατών, η αντιμετώπιση της απλήρωτης Ναυτικής εργασίας, η αποκατάσταση των ασφαλιστικών, εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των Ναυτεργατών, η υπογραφή και η ανανέωση των ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, ο εκδημοκρατισμός του Ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και ο εκσυγχρονισμός της Ναυτικής νομοθεσίας.

Επίσης στο Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ έγινε διεξοδική συζήτηση αναφορικά με την απλήρωτη ναυτική εργασία καθώς επίσης για την νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργού Ναυτιλίας. Επισημάνθηκε ότι η επιλογή του νέου Υπουργού Ναυτιλίας να απορρίψει βασικά σημεία της πρότασης της ΠΕΝΕΝ από την νέα νομοθετική διάταξη συνιστά επιλογή όχι μόνο λαθεμένη αλλά και επιζήμια για την αντιμετώπιση του προβλήματος το οποίο διαιωνίζεται, παρά τις διαβεβαιώσεις του ΣΕΕΝ στην πρόσφατη συνάντηση με τον κ. Δρίτσα όπου είχαν δεσμευτεί ότι μέχρι το Πάσχα θα έχουν καταβληθεί οι δεδουλευμένες αποδοχές από όλες τις εταιρίες στους απλήρωτους Ναυτικούς.

Οι ευθύνες του κ. Δρίτσα, εάν και εφόσον δεν κάνει αποδεκτές τις θέσεις της Ένωσής μας, θα είναι τεράστιες!

Τέλος στην συνεδρίαση έγινε διεξοδική συζήτηση για την ανεργία των Ναυτεργατών, τις ΣΣΕ και μια σειρά ακόμη τρέχοντα θέματα.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                   Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                         Κροκίδης Νικόλαος

«Ποιος θα σταματήσει τον κατήφορο αυτής της εταιρείας; Εάν κλείσει η Διώρυγα, θα βρεθούμε προ εκπλήξεως με καταστροφικά αποτελέσματα για το ελληνικό κράτος» προειδοποιούν οι εργαζόμενοι, που ξετυλίγουν με έγγραφα και στοιχεία το «κουβάρι» της υπόθεσης

Κακοδιοίκηση και κακοδιαχείριση, σπατάλη, παράνομες πράξεις κατά των εργαζομένων, πράξεις που δεν αναρτώνται στη «Διαύγεια», μη συντήρηση του καναλιού, με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί το ωφέλιμο βύθισμα της Διώρυγας και αρκετά πλοία να μην μπορούν να περάσουν, καθώς και πολλά άλλα καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι στη Διώρυγα της Κορίνθου, ενώ προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη και ζητούν να γίνει πλήρης διαχειριστικός έλεγχος στα οικονομικά της εταιρείας, να αποδοθούν ευθύνες και ν’ αλλάξει άμεσα το Δ.Σ. της ΑΕΔΙΚ (Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγας Κορίνθου).

Οι καταγγελίες προέρχονται από το Σωματείο Εργατοτεχνιτών-Ναυτεργατών και Υπαλλήλων της Διώρυγας Κορίνθου, με πρόεδρο τον Τάσο Μούτσο (μηχανολόγο), γενικό γραμματέα τον Θύμιο Χριστοδούλου (ναύτης) και ταμία την Ελένη Καρανοπούλου (υπάλληλο γραφείου).

Το προεδρείο του Σωματείου μίλησε στην «Εφ.Συν.», με έγγραφα και στοιχεία, για τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία πέντε χρόνια στη Διώρυγα. Να σημειωθεί ότι η Α.Ε. Διώρυγας Κορίνθου (ΑΕΔΙΚ) είναι εταιρεία του ευρύτερου δημόσιου τομέα και το σύνολο του μετοχικού της κεφαλαίου ανήκει στο υπουργείο Οικονομικών. Η ιστορία της μακρά και «πονεμένη»...

Το 2001, όταν υπουργός Οικονομικών ήταν ο Γιάννος Παπαντωνίου, την παραχώρησαν να τη διαχειριστεί για 30 χρόνια μια αμερικανική εταιρεία με θυγατρική την «Περίανδρος Α.Ε.». Στην πορεία όμως η μητρική εταιρεία πτώχευσε, κατήγγειλε τη σύμβαση και από το 2010 η εταιρεία πέρασε και πάλι στο ελληνικό Δημόσιο. Στη Διώρυγα κάποτε δούλευαν 215 άτομα, σήμερα οι εργαζόμενοι που έχουν απομείνει είναι μόλις 69. Εχει 12 πλωτά σκάφη, δύο βυθιζόμενες γέφυρες και το κανάλι.

Σύμφωνα με το προεδρείο του Σωματείου, από το 2010 και μετά παρατηρούσαν να γίνονται αλόγιστες δαπάνες και υπερτιμολογήσεις, να συνταξιοδοτούνται εργαζόμενοι, χωρίς να γίνονται νέες προσλήψεις, μάθαιναν για υπέρογκα ποσά που αφορούσαν συντηρήσεις έργων, αλλά την ιδια ώρα καμία συντήρηση δεν έβλεπαν να γίνεται και έτσι ξεκίνησαν τις καταγγελίες, χωρίς ωστόσο να λαμβάνουν καμιά απάντηση από το Δ.Σ. της εταιρείας. Οι εργαζόμενοι σηκώνουν κραυγή διαμαρτυρίας ρωτώντας «ποιος θα σταματήσει τον κατήφορο αυτής της εταιρείας; Εαν κλείσει η Διώρυγα θα βρεθούμε προ εκπλήξεως με καταστροφικά αποτελέσματα για το ελληνικό κράτος».

Το χρονικό μέσα από τα ντοκουμέντα

Ας δούμε όμως αναλυτικά μέσα σ’ αυτά τα πέντε χρόνια τι έχει συμβεί, τι έχουν κάνει οι εργαζόμενοι, τι απαντήσεις έχουν λάβει και πώς έχει διαμορφωθεί σήμερα η κατάσταση.

1. Στις 27 Ιουνίου 2011 το Σωματείο των Εργαζομένων με έγγραφό του προς τον υπουργό Οικονομικών και τον Ελεγκτή Δημόσιας Διοίκησης ενημέρωσε ότι από τον ισολογισμό της ΑΕΔΙΚ για το οικονομικό έτος 2010 τα έσοδα της εταιρείας ανήλθαν στο συνολικό ποσό των 10.425.726 ευρώ (έσοδα διελεύσεων, εγγυητικές επιστολές λόγω καταγγελίας σύμβασης παραχώρησης, υπόλοιπο εκ μεταφοράς οικονομικής χρήσης του οικονομικού έτους 2009, έσοδα από ενοίκια). Από τον ίδιο ισολογισμό προέκυπτε ότι τα έξοδα της ίδιας περιόδου ανήλθαν στο ποσό των 7.345.184 ευρώ.

Ο πρόεδρος του Δ.Σ. που ανέλαβε τον Απρίλιο του 2011 δήλωσε στο Σωματείο ότι η εταιρεία έχει οικονομική στενότητα που καθιστά δύσκολη και αυτήν ακόμα τη λειτουργία της. «Με δεδομένο ότι δεν έχει τελεστεί κανένα μεγάλο έργο στην εταιρεία, η παραπάνω δήλωση του προέδρου του Δ.Σ. μάς δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για τον τρόπο διαχείρισης της εταιρείας», σημείωναν οι εργαζόμενοι και ζητούσαν άμεσο διαχειριστικό-οικονομικό έλεγχο των πεπραγμένων της εταιρείας για τη διαπίστωση τυχόν παρεκκλίσεων ή παραβατικών συμπεριφορών και τον καταλογισμό των νόμιμων κυρώσεων σε βάρος των υπευθύνων.

2. Τον Σεπτέμβριο του 2013 το Σωματείο επανήλθε με επιστολή του προς τον Ελεγκτή Δημόσιας Διοίκησης, την οποία κοινοποίησε στα υπουργεία Οικονομικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και στην οποία ανέφερε ότι σύμφωνα με τον νόμο 3861/2010 η ΑΕΔΙΚ είναι υποχρεωμένη για την ανάρτηση στο διαδίκτυο όλων των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2, παρ. 4. Παρά ταύτα τη χρονική περίοδο 2011 έως και τον Σεπτέμβριο του 2013 οι εργαζόμενοι κατέγραψαν μια σειρά απο σοβαρές δράσεις που καμία δεν είχε αναρτηθεί στο «Διαύγεια». Ζητούσαν να γίνει έλεγχος των προμηθειών και των συμβάσεων που έχει κάνει η ΑΕΔΙΚ σε συνδυασμό με το πρόγραμμα «Διαύγεια».

3. Τον ίδιο μήνα ο βουλευτής Κορινθίας της Ν.Δ. Χρίστος Δήμας κατέθεσε αναφορά στη Βουλή προς τους υπουργούς Οικονομικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης με συνημμένη την επιστολή των εργαζομένων.

4. Τον επόμενο μήνα ο τότε υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε στον βουλευτή Χρ. Δήμα, λέγοντας ότι η αναφορά του διαβιβάστηκε στον γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης και στο Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.

5. Τον Οκτώβριο του 2013 το Σωματείο των Εργαζόμενων με νέα επιστολή προς το υπουργείο Οικονομικών ενημέρωσε ότι σύμφωνα με τον κανονισμό ναυσιπλοΐας και χωρητικότητας που συντάχθηκε το 1972, μια ημέρα την εβδομάδα, η οποία καθορίζεται από την εταιρεία, από τις 6 το πρωί έως τις 8 το βράδυ η Διώρυγα παραμένει κλειστή προκειμένου να γίνονται εργασίες συντήρησης.

Ο πλωτός γερανός «Κένταυρος», ο οποίος πραγματοποιεί τον καθαρισμό της Διώρυγας από τα χώματα, έχει να κάνει συντήρηση πάνω από 18 μήνες, με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί το ωφέλιμο βύθισμα της Διώρυγας περί το ένα μέτρο με επακόλουθο πλοία που περνούσαν από τη Διώρυγα να κάνουν τον περίπλου της Πελοποννήσου και η Διώρυγα να στερείται αυτά τα έσοδα.

6. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους απάντησε στον βουλευτή Χρ. Δήμα ο τότε αναπληρωτής Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας, λέγοντας ότι το υπουργείο Οικονομικών παρακολουθεί το θέμα στα πλαίσια της άσκησης των δικαιωμάτων μετόχου, αλλά και εποπτείας στην ΑΕΔΙΚ Α.Ε., έχει ζητήσει διευκρινίσεις από την ίδια την εταιρεία ενώ έφερε το θέμα και στη Γενική Διεύθυνση Δημοσιονομικών Ελέγχων.

■ Τον Δεκέμβριο του 2013 το Σωματείο ενημέρωσε τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης για το γεγονός ότι οι ναυτικοί της Διώρυγας εντάχθηκαν στο Ενιαίο Μισθολόγιο και πληρώνονται σαν υπάλληλοι γραφείου, κάτι που δεν έχει συμβεί πουθενά αλλού, και χαρακτήριζαν την κίνηση αυτή «αυθαίρετη».

7. Τον Απρίλιο του 2014 το Σωματείο έστειλε επιστολή στον τότε πρωθυπουργό Α. Σαμαρά και τον ενημέρωσε για την τοποθέτηση στο Δ.Σ. της Διώρυγας Κορίνθου του Δ. Καραχάλιου, «εκλεκτού του Τάκη Μπαλτάκου», ως διευθύνοντα συμβούλου. Ανέφεραν επίσης ότι ζήτησαν μαζί του συνάντηση για θέματα της Διώρυγας και όχι μόνο δεν τους δέχτηκε αλλά αποκάλεσε το Δ.Σ. του σωματείου «ποδοσφαιρική ομάδα». Πληροφορούσαν επίσης τον πρωθυπουργό ότι ο Δ. Καραχάλιος έχει πάρει αυτοκίνητο από την υπηρεσία μάρκας Skoda 1600 cc και το έχει στην Αθήνα για προσωπική του χρήση και του ζητούσαν να πάρει μέτρα.

8. Τον Νοέμβριο του 2014 ολοκληρώθηκε το πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης για τις καταγγελίες του Σωματείου Εργαζόμενων το 2013. Ενα από τα συμπεράσματα ήταν ότι πράγματι δεν είχαν αναρτηθεί όπως θα έπρεπε διάφορες πράξεις και δραστηριότητες της εταιρείας στο «Διαύγεια» γιατί δεν είχε συγκροτηθεί Ομάδα Διοίκησης Εργου, για τις οποίες δραστηριότητες μάλιστα τίθεται θέμα νομιμότητας.

9. Τον Ιανουάριο του 2015 οι εργαζόμενοι κατέθεσαν στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Κορίνθου αίτηση βάσει της οποίας η Α.Ε. Διώρυγος Κορίνθου έχει συνάψει ομαδικό συνταξιοδοτικό συμβόλαιο με την Εθνική Ασφαλιστική από το 1980 στο οποίο οι εργαζόμενοι συμμετέχουν κατά 25% μηνιαίως. Στις 28-1-2015 μέλη του Σωματείου πήγαν στα γραφεία της Εθνικής Ασφαλιστικής στην Αθήνα για να ενημερωθούν σχετικά με τις φήμες που ακούγονταν για το συμβόλαιο και έμαθαν ότι υπάρχει καταγγελία του συμβολαίου από τις 12 Δεκεμβρίου 2014 χωρίς οι ιδιοι να έχουν ενημερωθεί. Ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας του σωματείου υπέβαλαν μήνυση κατά της ΑΕΔΙΚ για υπεξαίρεση. Ζητούν από τον εισαγγελέα να προβεί στις απαραίτητες νομικές ενέργειες και να αποδοθούν κυρώσεις στους υπεύθυνους, καθώς οι εργαζόμενοι στη Διώρυγα, ενώ έχουν πληρώσει τις εισφορές τους δεν έχουν συνταξιοδοτικό συμβόλαιο.

10. Στις 23 Ιανουαρίου του 2015 προσφεύγουν στον εισαγγελέα Αρείου Πάγου και ζητούν να διαταχθεί η διενέργεια λογιστικής πραγματογνωμοσύνης και πλήρης διαχειριστικός οικονομικός έλεγχος των πεπραγμένων της εταιρείας για τη διαπίστωση παραβατικών συμπεριφορών και για τον καταλογισμό των νόμιμων κυρώσεων σε βάρος των υπευθύνων. Πρόσφατα το προεδρείο του σωματείου επισκέφθηκε τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Δ. Μάρδα τον οποίο και ενημέρωσε για όλη αυτή την κατάσταση των τελευταίων 5 ετών και ζήτησε ν’ αλλάξει το Δ.Σ.

11. Πρόσφατα, επίσης, ολοκληρώθηκε το πόρισμα του Ελεγκτή Δημόσιας Διοίκησης σχετικά με τις καταγγελίες που είχαν κάνει οι εργαζόμενοι το 2011. Ανάμεσα στ’ άλλα διαπιστώνει πληρωμές δαπανών δικηγόρου χωρίς δίγραμμες επιταγές, αλλά με κοινές επιταγές και μετρητά, υπερβολικές αμοιβές δικηγόρων (μόνο ένας δικηγόρος έχει αμοιβές για το 2010 746.643 ευρώ), αθεώρητα συμφωνητικά, για συναλλαγές με επιχειρήσεις, τα οποία δεν έχουν κατατεθεί στη ΔΟΥ, ενώ επισημαίνεται ότι ο έλεγχος που έγινε είναι μερικός και υπάρχει επιφύλαξη για γενικό έλεγχο.

πηγη: efsyn.gr

Νίκος Μπογιόπουλος:

Ήταν 15 Απρίλη του 1920, χτες συμπληρώθηκαν 95 χρόνια. Στη χώρα της «ελευθερίας», στις ΗΠΑ, συλλαμβάνονται δύο από τους γνωστότερους ηγέτες του εργατικού κινήματος, οι Ιταλοί εργάτες Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι.

    Το «έγκλημά» τους ήταν ότι πρωτοστάτησαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου και ήσαν πρωτοπόροι οργανωτές των εργατικών συνδικάτων. Η υπόθεσή τους έμελλε να καταγραφεί στα παγκόσμια χρονικά ως υπόδειγμα για το πώς δουλεύουν τα εργαστήρια κατασκευής προβοκατσιών και εγκλήματος.

    Ας τα πάρουμε από την αρχή:

    Η επίσημη κατηγορία που απαγγέλθηκε στους Σάκο και Βαντσέτι δεν είχε φυσικά καμιά σχέση με τις συνδικαλιστικές και τις πολιτικές τους δραστηριότητες. Κατηγορήθηκαν πως δήθεν πήραν μέρος σε ένοπλη ληστεία μιας χρηματαποστολής, που μετέφερε χρήματα για μισθούς στο Σάουθ Μπράιντρι. Κατά τη διάρκεια της ληστείας δολοφονήθηκαν ένας φρουρός της χρηματαποστολής και ο ταμίας της επιχείρησης. Το «αποδεικτικό» στοιχείο, το οποίο η αστυνομία χρησιμοποίησε για να ενοχοποιήσει τους δύο εργάτες, ήταν ένα πιστόλι, που είχε υπό την κατοχή του ο Νικόλα Σάκο, κατά τη στιγμή της σύλληψής του.

    Σημείωση: Η οπλοκατοχή στις ΗΠΑ δεν απαγορευόταν και το να έχει κανείς στ6ην κατοχή του πιστόλι κάθε άλλο παρά ασυνήθιστο ήταν…

    Ο πραγματικός λόγος της σύλληψης των δυο εργατών δεν ήταν άλλος από το γεγονός ότι είχαν «είχαν κόκκινες δραστηριότητες και έπρεπε να πεθάνουν»! Αυτό ήταν το σκεπτικό της θανατικής απόφασης με το οποίο οι Σάκο – Βαντσέτι οδηγήθηκαν στην εκτέλεση.

    Ο πραγματικός λόγος αυτής της πολιτικής δολοφονίας ήταν ότι η αστική τάξη των ΗΠΑ και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι έπρεπε να στείλουν ένα μήνυμα παραδειγματισμού. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που οι επαναστατικές εξελίξεις σ' ολόκληρο τον κόσμο, σε συνδυασμό με την ορμητική ανάπτυξη του εργατικού κινήματος μέσα στις ΗΠΑ, προκαλούν πανικό στη κυρίαρχη αμερικανική ελίτ.

    Το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο πρωταγωνιστεί σε έκρηξη του αντισοβιετισμού και του αντικομμουνισμού που αγγίζουν τα όρια της υστερίας. Κάθε συγκέντρωση που υψώνεται κόκκινη σημαία θεωρείται έγκλημα. Αρκεί να φορέσει κανείς κόκκινη γραβάτα ή μαντήλι για να θεωρηθεί ύποπτος… Το αντεργατικό πογκρόμ διώξεων έχει ως συνέπεια χιλιάδες κομμουνιστές και προοδευτικοί πολίτες να ξυλοκοπούνται και να φυλακίζονται.

     Ταυτόχρονα αναπτύσσεται ένα κύμα  προπαγάνδας κατά των νεοφερμένων μεταναστών. Η αστυνομία και οι υπηρεσίες ασφαλείας βλέπουν στους μετανάστες από τις ευρωπαϊκές χώρες τους κύριους υπεύθυνους για τη ραγδαία διάδοση των σοσιαλιστικών ιδεών στην αμερικανική εργατική τάξη.  Οι ιθύνοντες κύκλοι των ΗΠΑ αντιλαμβάνονται ότι οι μετανάστες είναι το «εύκολο θύμα». Τους αποδίδουν όχι μόνο τις «ανατρεπτικές ενέργειες» όπως ονόμαζαν τις απεργίες, αλλά τους αξιοποιούν και για να στρέψουν τους άλλους εργαζόμενους εναντίον των μεταναστών. Ίδιο πάντα το «επιχείρημα»: Αυτοί ευθύνονταν, τάχα, οι μετανάστες, για την ανεργία και την οικονομική κρίση που έπληττε αυτήν την περίοδο τις ΗΠΑ…

    Σε αυτό το κλίμα είναι που στήνεται η υπόθεση Σάκο – Βαντσέτι. Η δικαστική διαδικασία που ακολουθείται είναι μια ασύλληπτη φάρσα. Οι «αυτόπτες μάρτυρες» που προσέρχονται είναι εμφανώς «κατασκευασμένοι» από την αστυνομία. Αν και κανένας τους δεν ήταν παρών την ώρα της ληστείας, εντούτοις όλοι τους «αναγνωρίζουν» τους κατηγορούμενους ως δράστες…

    Από την αρχή κιόλας της δίκης αποκαλύπτεται ότι ένας από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας είναι εγκληματίας του ποινικού δικαίου που σε συνεννόηση με τον εισαγγελέα δέχεται να ψευδομαρτυρήσει με αντάλλαγμα την αποφυλάκισή του. Κατά τη διάρκεια της δίκης αποκαλύπτεται, επίσης, ότι ο διορισμένος από το δικαστήριο διερμηνέας παραποιεί συστηματικά τα λεγόμενα των δύο κατηγορουμένων, καθώς οι Σάκο και Βαντσέτι δεν ξέρουν καλά αγγλικά.

    Μετά την κατάρριψη όλων των κατηγοριών το μόνο που απομένει είναι να εμφανιστεί ότι το όπλο με το οποίο έγιναν η ληστεία και οι φόνοι είναι του Σάκο. Την μεθόδευση αποκάλυψε αργότερα ο διευθυντής της αστυνομίας της Μασαχουσέτης, κάπτεν Πρόκτορ, ο οποίος κατέθεσε ως εμπειρογνώμων όπλων στη δίκη. Όπως αργότερα ομολόγησε: «Συμφωνήσαμε με τον εισαγγελέα να πω ότι οι σφαίρες που βρέθηκαν στον τόπο της ληστείας προέρχονται κατά πάσα πιθανότητα από το πιστόλι του Νικόλα Σάκο (…)».

    Αυτό φτάνει για να κηρυχτούν οι δύο εργατικοί ηγέτες ένοχοι. Όμως ο δικαστής Θέιχερ, στο «αιτιολογικό» της απόφασης στην πρώτη δίκη του Βαντσέτι, απευθυνόμενους στους ενόρκους είχε αναφερθεί στους πραγματικούς λόγους της καταδίκης, μιλώντας χωρίς περιστροφές: «Ίσως – είχε πει - αυτός ο άντρας να μην έπραξε το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται. Είναι όμως ηθικά ένοχος γιατί αποτελεί εχθρό των υπαρχόντων θεσμών της χώρας»…

    Ο αγώνας για την αναθεώρηση της θανατικής απόφασης διαρκεί έξι χρόνια. Εργατικές διαδηλώσεις και επιφανείς προσωπικότητες απ' όλο τον κόσμο στέκουν στο πλευρό των αθώων καταδικασθέντων. Μέχρι που η σκευωρία καταπίπτει ολοκληρωτικά: Τον Νοέμβρη του 1925ο φυλακισμένος για σειρά εγκλημάτων Τσελεστίνο Μαντέιρος στέλνει ένα σημείωμα από τη φυλακή στη διοίκηση της αστυνομίας και στο δικαστήριο της Μασαχουσέτης, όπου γράφει: «Ομολογώ ότι πήρα μέρος στο έγκλημα του Σάουθ Μπράιντρι και ότι οι Σάκο και Βαντσέτι δεν συμμετείχαν».

    Οι μάσκες πέφτουν. Παρά την ομολογίαοι αρχές της Μασαχουσέτης και της Ουάσιγκτον απορρίπτουν το αίτημα για επανάληψη της δίκης. Η απόφαση είχε ληφθεί: Η εκτέλεση θα γίνει και θα γίνει για παραδειγματισμό όλων των εργατών. Οι Σάκο και Βαντσέτι θα εκτελεστούν για να ενοχοποιηθούν όλοι οι εργάτες που σηκώνουν κεφάλι. Θα εκτελεστούν για να ενοχοποιηθούν στο πρόσωπό τους όλοι οι νεοφερμένοι μετανάστες.

    Η τελική πράξη του εγκλήματος εκτυλίσσεται στις 23 Αυγούστου 1927. Οι δύο αγωνιστές του αμερικανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος, ο Νικόλα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι, οδηγήθηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα. Δολοφονήθηκαν γιατί πίστευαν και έλεγαν ότι «η ταξική συνείδηση δεν είναι μια φράση - επινόηση των προπαγανδιστών, αλλά μια αληθινή, ζωτική δύναμη και πως όποιοι νιώθουν τη σημασία της παύουν να είναι υποζύγια και μετατρέπονται σε ανθρώπινες υπάρξεις».

    Καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης αλλά και της εξάχρονης φυλάκισής τους αντιμετώπισαν τη σκευωρία με ψηλά το κεφάλι. Εν αναμονή του θανάτου, τέσσερεις μήνες πριν από την εκτέλεση, ο Βαντσέτι, λάτρης του Πουτσίνι και του Δάντη, γράφει: «Αυτή η τελευταία αγωνία ήταν ο θρίαμβός μας. Τα λόγια μας, η ζωή μας, τα βάσανά μας, δεν είναι τίποτα! Η αφαίρεση της ζωής μας, της ζωής ενός καλού τεχνίτη παπουτσιών κι ενός φτωχού υπαίθριου πωλητή ψαριών, τα πάντα!».

    Πενήντα χρόνια αργότερα από την δολοφονία, μόλις το 1977, ο κυβερνήτης της πολιτείας της Μασαχουσέτης, ο Μάικλ Δουκάκης, αναγνώρισε αυτό που ήξερε όλη η ανθρωπότητα: Επιβεβαίωσε ότι ο Σάκο και ο Βαντσέτι «ήταν αθώοι». Πενήντα χρόνια αργότερα…

ΠΗΓΗ: enikos.gr