«Μετάβαση: Aπό τη δύναμη της συνήθειας στη διεκδίκηση της μαρξικής ουτοπίας» του συγγραφέα Γιώργου Ρούση

Για το βιβλίο μίλησαν οι:

Δημήτρης Καλτσώνης, επίκουρος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Δημήτρης Μπελαντής, δικηγόρος, μέλος Δ.Σ του Δ.Σ.Α

Παναγιώτης Σωτήρης, Δρ. Φιλοσοφίας

Αλέξανδρος Χρύσης, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Την παρουσίαση συντόνισε ο Στάθης Χατζόπουλος, δικηγόρος

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Για άλλη μια φορά οι απολυμένοι των Metropolis θα βρίσκονται έξω από τη νέα φιέστα που διοργανώνει ο πρώην εργοδότης τους

Του ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΟΥΛΗ*

Η χρεοκοπία μιας χώρας της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα θα πρέπει να την οδηγήσει κανονικά σε έξοδο από το ευρώ. Ο λόγος είναι απλός: οι τράπεζες στηρίζονται από την Ε.Κ.Τ. επειδή υπάρχει το αξιόχρεο του ελληνικού κράτους και στο βαθμό που αυτό δεν αθετεί τις υποχρεώσεις του και τις συμφωνίες-συνθήκες που έχει υπογράψει με την Ε.Ε..

Όμως, όπως είδαμε και στην περίπτωση της Κύπρου με τον έλεγχο στην κυκλοφορία των κεφαλαίων, οι γενικές αρχές και το νομικό πλαίσιο της Ε.Ε., μπορούν να παρακαμφθούν άμα αυτό εξυπηρετεί την συγκεκριμένη χρονική στιγμή τα ισχυρά κράτη, τα «γενικά» δηλαδή συμφέροντα της ευρωζώνης. Έτσι μπορεί να γίνει δεκτή η στήριξη των ελληνικών τραπεζών , παρά την χρεοκοπία του ελληνικού κράτους, υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι αυτές θα «εξυγιανθούν» σε τέτοιο βαθμό, που ως αυτοτελή ιδρύματα θα εξασφαλίζουν την βιωσιμότητά τους και έτσι οι ίδιες θα εγγυούνται τον δανεισμό της Ε.Κ.Τ.

Είναι σαφές ότι η Ελλάδα δεν φέρει πλέον τον οικονομικό κίνδυνο του 2010, μια που το χρέος της μεταφέρθηκε στον επίσημο τομέα, ώστε να αποτελέσει πρόβλημα για την ευρωζώνη. Σήμερα απασχολεί οικονομικά το Βερολίνο όσο περίπου   η Ηγουμενίτσα την Αθήνα. Σε αυτήν την υποβάθμιση του κινδύνου, παίζουν μεγάλο ρόλο και τα τελευταία μέτρα Ντράγκι.

Έχει βέβαια αντίστροφο γεωπολιτικό βάρος. Όμως το μεγάλο πρόβλημα με την Ελλάδα είναι το εξής: Σε περίπτωση στάσης πληρωμών και επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, όλα συνηγορούν ώστε σύντομα να μετατραπεί στην Αργεντινή της Μεσογείου. Αν δηλαδή η Αθήνα αρχίσει να ανακάμπτει, όπως ακριβώς το Μπουένος Άιρες, τότε θα είναι δύσκολο να διατηρηθεί η ενότητα της ζώνης του ευρώ, ακόμη και αν αυτή προσωρινά ενισχυθεί από μια ελληνική έξοδο. Το παράδειγμα για τους λαούς θα είναι εκκωφαντικό. Είναι πιθανόν ότι από τον Ατλαντικό ως το Αιγαίο, όλα τα έθνη θα ανακτήσουν την εθνική και λαϊκή τους κυριαρχία. Οι δυνάμεις της δημοκρατίας και της εργασίας θα ενισχυθούν σε όλη την ευρωπαϊκή Μεσόγειο.

Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζει ο γερμανικός παράγοντας. Έτσι φαίνεται να σχεδιάζει (και) την εναλλακτική λύση μιας «χρεοκοπίας εντός ευρώ», για να κρατηθεί η χώρα δεμένη στον ευρωαντλαντικό άξονα και να γίνει αντι-παράδειγμα οικονομικής παρακμής. Καθώς η χώρα βαδίζει σε νέα ύφεση και σε ίσως σε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια που θα τροφοδοτεί την στασιμότητα, η χρεοκοπία δεν μπορεί να αποκλειστεί και με τρίτο μνημόνιο - που είναι το βασικό και ισχυρό σενάριο-, μια που μια νέα σημαντική αναδιάρθρωση χρέους που γίνεται περισσότερο αναγκαία, είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Οι Γερμανοί λοιπόν ετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα, σε οποιοδήποτε βάθος χρόνου. Είτε δηλαδή συμβεί τώρα, είτε σε τρία ή πέντε χρόνια.

Μια προσωρινή αθέτηση πληρωμών, μια «ρήξη» ή μια κρίση λίγων εβδομάδων, που είναι και αυτό ένα σενάριο στο βαθμό που δημιουργήσει μια νέα και ισχυρή κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η οποία θα λύσει βραχυχρόνια η μεσοχρόνια το ζήτημα της χρεοκοπίας δεν ανάγεται βέβαια στην περίπτωση της «χρεοκοπίας εντός ευρώ».

«Χρεοκοπία εντός ευρώ» σημαίνει παρατεταμένο χρεοστάσιο του ελληνικού κράτους που θα οδηγήσει την διευθέτηση του χρέους σε νέα βάση μεταξύ των πιστωτών και της Ελλάδας, πιθανόν μέσω άλλων «θεσμών» όπως «η Λέσχη των Παρισίων».

Για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ θα πρέπει οι τράπεζες να μείνουν ανοικτές και να χρηματοδοτηθούν από την Ε.Κ.Τ.. Εδώ ακριβώς αρχίζει ο εφιάλτης. Οι τράπεζες θα χρεοκοπήσουν και αυτές μια που κατέχουν τίτλους του ελληνικού δημοσίου. Καθώς το ελληνικό δημόσιο που είναι ο εγγυητής τους θα γίνει αναξιόχρεο θα πρέπει αυτές να καταστούν αξιόχρεες. Τότε θα πρέπει να ζήσουμε μια νέα «εξυγίανση» των τραπεζών τύπου Κύπρου. Οι τράπεζες θα πρέπει να ανακεφαλοποιηθούν από τις σάρκες τους. Όλες οι «εγγυήσεις» και τα χαρτιά του ελληνικού δημοσίου θα εξατμιστούν. Αυτό ακριβώς προανήγγειλε ο Σόιμπλε, ο οποίος -δυστυχώς- πάντα ξέρει τι λέει. Τα ομόλογα και οι μετοχές των τραπεζών δεν επαρκούν για να αντέξουν το βάρος. Θα υπάρξει γενναίο και οριζόντιο κούρεμα καταθέσεων, ενώ σκληροί νόμοι θα περάσουν κατά των δανειοληπτών. Μεγάλο κομμάτι της ιδιωτικής περιουσίας ελλήνων πολιτών θα εκποιηθεί για ένα κομμάτι ψωμί. Ίσως απαιτηθούν άμεσα μέρος και από τα 40 δις που έχουν πάρει ως κεφάλαια οι τράπεζες

Το ευρύτερο δημόσιο, καθώς θα είναι άδειο από οποιαδήποτε ρευστότητα, στεγνωμένο από τις τελευταίες πληρωμές στους πιστωτές δεν θα καλύπτει τις υποχρεώσεις του. Φυσικά δεν πρόκειται να του επιτραπεί να εκδώσει άλλο νόμισμα, γιατί κάτι τέτοιο σημαίνει μια ελευθερία νομισματικής πολιτικής, κάτι που αποκλείεται στη ζώνη του ευρώ. Το κούρεμα των καταθέσεων θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στην φοροδοτική ικανότητα των ελλήνων, ενώ η ελληνική οικονομία θα μπει σε νέο υφεσιακό σοκ. Τα έσοδα θα μειωθούν περαιτέρω και από τον νέο κύκλο ύφεσης. Είναι πολύ πιθανό το μεγάλο τμήμα των μεταβιβάσεων των κοινωνικών ταμείων από την Ε.Ε. να μπλοκαριστεί, μια που η Ελλάδα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις της, συνεπώς τους δημοσιονομικούς κανόνες, κάτι που έχει προηγούμενο στην περίπτωση της Ουγγαρίας.

Η ανεργία θα σκαρφαλώσει και άλλο, το κοινωνικό κράτος θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο. Εν ολίγοις η χώρα μας θα υποβαθμιστεί πάλι στην Ε.Ε., όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά ως ο παρίας της Ευρώπης. Στο τέλος και αυτού κύκλου η χώρα θα στερείται πάλι των βασικών εργαλείων οικονομικής πολιτικής (δημοσιονομικής, νομισματικής, συναλλαγματικής) που είναι απαραίτητα για την έξοδο από την κρίση, μια που θα παραμένει στο ευρώ. Αν μάλιστα εκείνη η στιγμή αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση πολιτικής στην ευρωζώνη με άνοδο του ευρώ, η χειρότερα σε συνδυασμό με άνοδο των τιμών του πετρελαίου, τότε η χώρα θα υποστεί και άλλο οδυνηρό πλήγμα.

Τι θα γίνει με το δημόσιο χρέος; Και εδώ οι εξελίξεις δεν θα είναι «ευχάριστες» μια που οι αποφάσεις δεν θα μπορούν να αμφισβητηθούν όσο άλλοι κρατάνε τα κλειδιά των ελληνικών τραπεζών.

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε, ότι η χρεοκοπία εντός ευρώ είναι κατά την γνώμη μας το χειρότερο δυνατό σενάριο για την πατρίδα μας. Βέβαια η εξίσωση που οδηγεί σε αυτή την λύση είναι εξαιρετικά περίπλοκη και σύνθετη. Όμως δεν μπορεί να αποκλειστεί γιατί είναι στα σχέδια και εξυπηρετεί τα «γενικά» συμφέροντα της ευρωζώνης. Φυσικά προϋποθέτει την συναίνεση της κυβέρνησης που θα βρίσκεται εκείνη την στιγμή στο τιμόνι της χώρας. Η κυβέρνηση που θα συναινέσει σε μια τέτοια εξέλιξη, είναι πιθανόν να το κάνει επειδή δεν θα έχει δικό της σχέδιο για επιστροφή στην δραχμή. Ο ελληνικός λαός όμως μπορεί να σωθεί μόνο από τον εαυτό του, μόνο από τις δικές του πολιτικές.

*Πηγή: www.sxedio-b.gr

ΥΠΟΘΕΣΗ ΞΗΡΟΥ: ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Ομοβροντίες εναντίον της κυβέρνησης έχουν εξαπολύσει τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Μεγάλη Βρετανία, με αφορμή το νομοσχέδιο που προβλέπεται κατ’ οίκον κράτηση για πολύ βαριά ανάπηρους, καθώς και την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, με το απαιτούμενο σιγοντάρισμα ασφαλώς των εγχώριων εργολαβικά ανακηρυγμένων προστατών των θυμάτων της τρομοκρατίας. Οι ασφυκτικές πιέσεις έχουν προκαλέσει προβληματισμό και δεύτερες σκέψεις, καθώς άπαντες σε αυτή τη χώρα αντιλαμβάνονται πως ο σαματάς δεν άπτεται σε καμιά περίπτωση της περιβόητης «αποφυλάκισης Ξηρού», αλλά έχει βαθύτατες πολιτικές διαστάσεις. Είναι δε εξαιρετικά διδακτική περίπτωση πως αλληλοσυνδέονται οι περιβόητες μεταρρυθμίσεις με αντικείμενο το δημοκρατικό ζήτημα αφενός μεν με την οικονομική κατάσταση της χώρας και αφετέρου με τις γεωστρατηγικές δεσμεύσεις και εξαρτήσεις της χώρας από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ κατά κύριο λόγο.

Πίσω από τις αντιδράσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Φόρειν Όφις και των πρεσβευτών των ΗΠΑ και Βρετανίας δεν κρύβεται απολύτως καμία ανησυχία για την ενδεχόμενη ανάληψη εκ νέου δράσης από έναν αποφυλακισμένο καταδικασθέντα για συμμετοχή στη 17Ν, ο οποίος τυγχάνει άλλωστε να είναι άνω του 90% ανάπηρος . ΄Αλλωστε οι ίδιοι οι Βρετανοί, που ανακάλυψαν ότι ο Σ. Ξηρός θα πρέπει να εκτίσει το σύνολο της ποινής του έγκλειστος στις φυλακές, είχαν προβεί στον κατ’ οίκον περιορισμό του περιβόητου βομβιστή του Λόκερμπι ο οποίο όντας βαθιά ασθενής πέθανε στο σπίτι του. Εντάξει, ο πολιτισμός της χώρας που γεννάει λογοτεχνικούς Χάνιμπαλ Λέκτερ, κατά συρροή δολοφόνους και οπλοφόρους μπάτσους εκτελεστές ανυπεράσπιστων μαύρων δεν είναι δυνατόν να αντέξει και να αντιληφθεί ανθρωπιστικές παρεκκλίσεις. Το βασικό ζητούμενο ωστόσο είναι η επιβολή της περί δικαίου αντίληψης σε χώρες που εδώ και δεκαετίες αντιμετωπίζονται σαν Μπανανίες.

Στο βάθος ωστόσο οι αντιδράσεις του Τζόν Κέρι και του Ρίτσαρντ Πιρς, οι οποίοι δεν πείστηκαν από τις εξηγήσεις του ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά και χαρακτήρισαν «βαθύτατα μη φιλική ενέργεια» την «αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού», υποκρύπτουν πιέσεις τόσο στο πεδίο του ενεργειακού όσο και του οικονομικού πολέμου που μαίνεται μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας αλλά και ΗΠΑ-ΡΩΣΙΑΣ. Η δε αντίδραση των ΗΠΑ είναι σχεδόν πρωτοφανής και δεν είχε προηγούμενο ούτε κατά την αποφυλάκιση άλλων μελών της 17Ν, όπως και του Π. Τσελέντη, ούτε κατά τις περιβόητες αποδράσεις των Χριστ. Ξηρού και Ν. Μαζιώτη. Μάλιστα η ένταξη των δυο τελευταίων στην οδηγία των ΗΠΑ και τη λίστα των «παγκόσμιων τρομοκρατών» θεωρείται από πολλές πηγές και αναλυτές προοπομπός οικονομικών κυρώσεων με την έκδοση ταξιδιωτικής οδηγίας προς τους αμερικανούς πολίτες που θα συνιστά αποφυγή της Ελλάδας ως τουριστικού προορισμού.

Όλα αυτά εάν η κυβέρνηση επιμείνει στην απόφαση της. Όχι μόνο φυσικά στην απόφαση της για το σωφρονιστικό σύστημα, αλλά και για τα ενεργειακά και το άνοιγμα προς τη Ρωσία. Η πολιτική ωστόσο που προσπαθεί να ισορροπήσει σε δυο βάρκες και καμιά φορά και σε τρεις δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελιγμών.

ΜΑΚΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Πηγή: prin.gr