ΤΡΑΓΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ*

Όταν το τελευταίο επιχείρημα της ‘’διαπραγμάτευσης’’ της κυβέρνησης είναι ‘’δώστε μας εσείς ρευστότητα, ώστε να πάρουμε αντεργατικά μέτρα εμείς’’, η πλήρης υποταγή και υπαγόρευση της πολιτικής από τα αφεντικά της ευρωζώνης, ομολογείται ρητά.

Αλλιώς: ‘’Μονά κερδίζετε, ζυγά χάνουμε’’.

Όλα βαδίζουν προς την υπογραφή μιας ντροπιαστικής συμφωνίας με αρνητικές συνέπειες ιστορικών διαστάσεων, τόσο οικονομικές όσο και πολιτικές. Όχι γιατί θα είναι το πρώτο και μοναδικό πακέτο αντεργατικών μέτρων στην Ελλάδα, αλλά ακριβώς επειδή αυτή τη φορά θα έχει τη συνηγορία και τη σφραγίδα μιας ‘’αριστερής’’ κυβέρνησης.

Υποτίθεται ότι η συμφωνία στο Eurogroup της 20^ης Φλεβάρη εξασφάλιζε χρόνο κινήσεων απέναντι στους κουτόφραγκους.

Εξασφάλισε ακριβώς το αντίθετο. Συμβολικά, ένας ταπεινωμένος Ντάισελμπλουμ εκείνης της πρώτης συνάντησης με τον Βαρουφάκη, έχει βγει σήμερα μάγκας. Ουσιαστικά και πολιτικά, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε και στράγγιζε όλα τα αποθεματικά του κράτους πληρώνοντας τις δόσεις του ΔΝΤ.

Αυτός που κέρδισε όλο το χρόνο (και μάζεψε και το χρήμα…) είναι οι δανειστές, η ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Η κυβέρνηση με την πλάτη πλέον στον τοίχο στηρίζεται στις ελάχιστες σταγόνες ρευστότητας που παρέχει η ΕΚΤ, ίσα ίσα για να προστατεύεται η τελευταία από μια ανεξέλεγκτη χρεωκοπία. Οι ‘’εταίροι’’ κατά ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί με τους οποίους ‘’είμαστε συνιδιοκτήτες της ευρωζώνης και της ΕΕ’’, αγαλλιάζουν με την προοπτική να δουν, όχι την κυβέρνηση κυρίως, όσο το λαό, σα σκύλο πεινασμένο, που απελπισμένος θα κουνάει υποτακτικά την ουρά του και θα κοιτάζει με ικετευτικά μάτια το αφεντικό του, για ένα κομματάκι ξερό ψωμί.

Η προώθηση της αρπαγής των αποθεματικών μέσω Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), επιβεβαιώνει ότι, τελικά, μια μνημονιακή αντιλαϊκή πολιτική, αναπόφευκτα θα είναι και αυταρχική.

Η μεγάλη ήττα για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η καταφυγή στο επιχείρημα απέναντι στους πασίχαρους για την κατρακύλα αλαλάζοντες βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή: ‘’Και εσείς τα ίδια δεν κάνατε; Δεν κυβερνούσατε με ΠΝΠ;»

Ακόμη χειρότερα, η Αριστερή Πλατφόρμα αποτέλεσε τον μαχητικότερο υπερασπιστή της υπέρ χρέους και δόσεων κλοπής, βαφτίζοντάς την πράξη αντίστασης και προετοιμασία ρήξης!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στηρίχτηκε σε ορισμένες πολιτικές υποθέσεις.

Πρώτη υπόθεση: ‘’Πληρώνοντας τα δάνεια στο ΔΝΤ, όχι απλά αποφεύγουμε το διμέτωπο, αλλά εξασφαλίζουμε ένα σύμμαχο απέναντι στην ευρωζώνη για μια θετική ευόδωση συμφωνίας στα τέλη Ιουνίου’’.

Δεύτερη υπόθεση: ‘’Αφήνουμε που και που να εννοηθεί ότι δε μπορούμε να πληρώσουμε, άρα θα πάμε σε χρεωκοπία, η οποία θα βλάψει όλη την ευρωζώνη’’.

Τρίτη υπόθεση: ‘’Η Ρωσία άμεσα ή έμμεσα θα μας στηρίξει’’.

Τέταρτη υπόθεση: ‘’Αν μας αναγκάσετε σε μνημονιακή συμφωνία, θα προσφύγουμε σε δημοψήφισμα ή/και εκλογές και θα ανακατευτεί άσχημα το πράγμα’’.

Πέμπτη υπόθεση: ‘’Αν την σκαπουλάρουμε μέχρι Δεκέμβρη και αρχίζουμε να υλοποιούμε κάποια μέτρα για την ανθρωπιστική κρίση ή σε θέματα δημοκρατίας, τότε ο κόσμος θα είναι πιο δεκτικός σε βαρύτερους συμβιβασμούς’’.

Έκτη υπόθεση: ‘’Έτσι και αλλιώς δεν τίθεται ζήτημα ανατροπής της κυβέρνησης μιας και τον Σαμαρά τον έχουν ξεγραμμένο στην Ευρώπη, για αυτό άλλωστε και του έδειξαν την πόρτα το περασμένο Φθινόπωρο και πήγαμε σε εκλογές’’.

Όλες οι υποθέσεις, εκτός από την τελευταία (προς το παρόν…) διαψεύδονται τραγικά και επώδυνα. Τα περί ‘’παραπλάνησης΄΄ που ανέφερε ο πρωθυπουργός και ‘’έλλειψης μπέσας’’ που συμπλήρωσε ο Βαρουφάκης, είναι παιδαριώδη. Απλά χαρίζουν γέλιο στο Σόϊμπλε…

Ήταν αυθαίρετες οι υποθέσεις;

Ήταν μοιραίο αποτέλεσμα της βαθιάς πίστης για τον ‘’προοδευτικό’’ χαρακτήρα της ΕΕ, που απλά αυτή τη στιγμή ‘’καπελώνεται από δογματικούς νεοφιλελεύθερους τύπου Μέρκελ που φέρονται ασυλλόγιστα’’. Αλλά ήταν και λογική συνέπεια και κατάληξη ενός πολιτικού προγράμματος που διακήρυσσε πως θα βρει τρίτο δρόμο ανάμεσα στη ρήξη και την υποταγή, περιοριζόμενο τελικά σε ένα ‘’νέο-φιλευθερισμό με κοινωνική ευαισθησία’’, αλά Μπλερ και ΓΑΠ. Που αγνοεί την πραγματικότητα ενός φονικού καπιταλισμού σε κρίση και επιθετικό αμόκ σε βάρος της εργατικής τάξης σε όλο τον κόσμο. Που αδυνατεί να δει τον πραγματικό χαρακτήρα των ενδο-καπιταλιστικών ανταγωνισμών ζωής και θανάτου, με κοινό παρονομαστή τη συντριβή των αντιστάσεων των λαών.

Με αυτή την έννοια, οι διστακτικές διαφωνίες αριστερών τάσεων στο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και αν είναι καλοδεχούμενες και αναμενόμενες, αν δε συνοδεύονται από αυτοκριτική και εμβάθυνση, δεν πείθουν κανένα, δεν χαράσσουν καμία ουσιώδη εναλλακτική, απλά βοηθούν στην ελεγχόμενη έκφραση της εσωκομματικής δυσφορίας.

Τι προσδοκά τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ;

Οι ιδιωτικοποιήσεις εν τέλει θα προωθηθούν σχεδόν όλες, με το ‘’κερασάκι’’ της ελάχιστης κρατικής συμμετοχής και της συνεργασίας των επενδυτών με τις τοπικές κοινωνίες.

Το φορολογικό, θα ακρωτηριαστεί ριζικά σε ότι αφορά τις φορο-ελαφρύνσεις προς τους χαμηλόμισθους, ενώ δεν θα επιβαρυνθεί περαιτέρω το μεγάλο κεφάλαιο. Τα έσοδα από έμμεσους φόρους θα αυξηθούν ακόμη και αν αυτοί δεν ενσωματωθούν σε τυπική αύξηση στον ΦΠΑ.

Η πλειάδα ρυθμίσεων χρεών, συνιστά πακέτο εισπρακτικών μέτρων. Θα έχει μόνο άμεσα αποτελέσματα, ελκύοντας τρομοκρατημένους μικρο-οφειλέτες και δίνοντας την ευκαιρία ξεπλύματος και χαρίσματος προστίμων σε απατεώνες ολκής από τον κόσμο των επιχειρήσεων.

Η άνοδος του κατώτατου μισθού, εκτός της χρονικής μετάθεσης θα συνοδευτεί από αντισταθμιστικά μέτρα που ζητούν οι εργοδότες (μείωση εργοδοτικών εισφορών και μετατροπή των επιδομάτων ανεργίας σε ‘’επιδόματα εργασίας’’ μαζί με πληρωμή εισφορών από το κράτος), που θα δυναμιτίσουν και άλλο την κατάσταση των Ταμείων.

Η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ έχει φύγει από τη συζήτηση, με πιθανότερο ενδεχόμενο τη διατήρησή του με κάποιες οριακές ελαφρύνσεις κυρίως για τους αγρότες και ελάχιστη μείωση των συνολικών εσόδων των 2,6 δις του 2014.

Στην ουσία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τα δίνει όλα, προσπαθώντας μόνο να διασφαλίσει την αποφυγή ονομαστικής μείωσης συντάξεων και μισθών έως το Δεκέμβρη, μιας και η βόμβα του ασφαλιστικού χωρίς άνοδο της απασχόλησης, καταπολέμηση εργοδοτικής εισφοροδιαφυγής και κρατική στήριξη, αργά ή γρήγορα θα σκάσει. Ήδη η κυβέρνηση μιλάει για τσεκούρι στην πρόωρη συνταξιοδότηση και μείωση ‘’μεγάλων’’ επικουρικών συντάξεων.

Το ζητούμενο δεν είναι να επισημάνει κανείς προς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τι θα έπρεπε να κάνει. Έχει δικά του στελέχη μα και συμβούλους και μάλιστα ικανούς επαγγελματίες. Δεν είναι το πρόβλημα στην έλλειψη φαεινών ιδεών αλλά στη συνολική κατεύθυνση και τα ταξικά πολιτικά όρια της κυβερνητικής πολιτικής, η οποία, σε αντίθεση με την προσμονή και την εντολή των ψηφοφόρων, κινείται σε ένα πλαίσιο διαχείρισης της συνέχειας του κράτους, των πλεονασματικών προϋπολογισμών, του αρνητικού μνημονιακού κεκτημένου, των δεσμεύσεων απέναντι σε δανειστές και ευρωζώνη. Με λίγα λόγια, σε ένα πλαίσιο αστικής συστημικής διαχείρισης, με σταγόνες κοινωνικής ευαισθησίας και πινελιές αριστερής φρασεολογίας.

Η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά αναζητά σε άλλη κατεύθυνση, ξεκινώντας από την εκτίμηση πως δεν υπάρχει τρίτος δρόμος ανάμεσα στη ρήξη και τη συνέχιση της άθλιας αντιλαϊκής πολιτικής που διασφαλίζει η παραμονή στην ΕΕ και η κυριαρχία του κεφαλαίου.

Πρόκειται για δύο αντίθετες ταξικά και πολιτικά κατευθύνσεις, που διεκδικούνται με διαπάλη μέσα στα εργατικά και λαϊκά στρώματα. Αν αυτή η διαπάλη γίνει σε ένα πεδίο κινήματος και κοινής αγωνιστικής δράσης, η θετική της έκβαση, μπορεί και πρέπει να αναστρέψει τις εξελίξεις.

Η κυβέρνηση φαίνεται να παίρνει θάρρος από την κινηματική άπνοια της στιγμής και την εκλαμβάνει ως στήριξη ή έστω ανοχή. Πράγματι, αυτή τη στιγμή η απογοήτευση προηγείται της δυσαρέσκειας για την κυβέρνηση. Η τελευταία ωστόσο υποτιμάει την εκρηκτική κοινωνική και πολιτική κατάσταση που θα δημιουργήσει σύντομα η εξάντληση των χρημάτων στα εργατικά και λαϊκά πορτοφόλια σε συνθήκες όπου το ζήτημα των ζητημάτων που είναι η ανεργία και η δημιουργία δουλειών, δεν αντιμετωπίζεται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε ρόλο ‘’αριστερής’’ φτηνής κινδυνολογίας, αρέσκεται να κινδυνολογεί: ‘’Αν αποτύχουμε θα έρθει η Χρυσή Αυγή!’’. Στην ουσία θέλουν να πουν: ‘’Στηρίξτε μας, διότι θα έρθει η Χρυσή Αυγή’’.

Αριστεροί λοιπόν σε ρόλο τρομοκράτησης του λαού…

Γιατί αλήθεια είναι μοιραίο να συμβεί αυτό; Μήπως η καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ δεν οδήγησε τον κόσμο κυρίως στο ΣΥΡΙΖΑ, παρά στους φασίστες;

Η αλήθεια είναι διαφορετική: Ο κόσμος πήγε μαζικά προς την ακροδεξιά, εκεί και τότε, όπως στη Γαλλία, που σύμπασα η αριστερά ταυτίστηκε με μια νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική, δήθεν ‘’αριστερή’’ και από ‘’αριστερή κυβέρνηση’’. Τέτοιο πολιτικό έγκλημα στην Ελλάδα εμείς δεν πρόκειται να διαπράξουμε.

Αριστερή πολιτική, αντίθετα, σημαίνει κινηματική και πολιτική αντεπίθεση, εργατική αντιπολίτευση για την ήττα και την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής των νέων μνημονίων και του ραγιαδισμού.

*Πηγή: www.pandiera.gr

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ελπίδες σχεδόν σε όλους τους Ελληνες γέννησε η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Γενάρη. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας έχει σαφέστατη την αντίληψη πως οι υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παλεύουν ειλικρινά να επιβάλουν μια αντιμνημονιακή πολιτική. Σε καμία απολύτως περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς απατεώνες που άλλα λένε, άλλα τάζουν και τα εντελώς αντίθετα κάνουν. Καθώς όμως συμπληρώθηκαν εκατό μέρες από τη συγκρότηση της κυβέρνησης Τσίπρα, μια άλλη αμφιβολία αρχίζει να υφέρπει, άλλου τύπου, διαφορετικού. Εξαιρετικά ισχνό αποδεικνύεται το έργο αυτής της κυβέρνησης σε αυτούς τους σχεδόν τρεισήμισι μήνες. «Αυτά που υποσχεθήκαμε τα τηρούμε» ισχυρίστηκε στην πρωτομαγιάτικη διαδήλωση ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης.

Ξαναλέμε, για τις προθέσεις των υπουργών δεν αμφιβάλλουμε, αλλά αν οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ νομίζουν ότι ο ρυθμός υλοποίησης των προεκλογικών τους υποσχέσεων ικανοποιεί τον ελληνικό λαό, κάνουν μεγάλο λάθος. Μην αυταπατώνται από τις μεταξύ τους συζητήσεις. Καμία απολύτως από τις φιλολαϊκές τους εξαγγελίες δεν έχουν υλοποιήσει, όταν κάποια εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ εμπεριέχει το στοιχείο να δώσει κάτι το κράτος προς τους πολίτες είτε άμεσα το ίδιο είτε υποχρεώνοντας τους εργοδότες να βελτιώσουν κατά τι τη ζωή των εργαζομένων τους. Θα επαναλάβουμε ότι οι 100 δόσεις και το σβήσιμο των προστίμων με ευνοϊκές ρυθμίσεις βεβαίως και συνιστούν ανακουφιστικά μέτρα, αλλά είναι για να πάρει το Δημόσιο ή τα ασφαλιστικά ταμεία λεφτά από τους πολίτες!

Οι διευκολύνσεις αυτές αφορούν το πώς θα εισπράξει το κράτος από τον κοσμάκη, όχι πώς θα δώσει το κράτος στους πολίτες! Ούτε ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στα 751 ευρώ, έστω και σταδιακά, ούτε οι εργασιακές σχέσεις (διαιτησία, μαζικές απολύσεις κ.λπ.) αποκαταστάθηκαν. Κουβέντα περί αυτών βεβαίως γίνεται, αλλά απολύτως τίποτα σχετικό δεν έχει περάσει από τη Βουλή για να γίνει νόμος του κράτους. Ούτε το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ έχει νομοθετηθεί, ούτε ο ΕΝΦΙΑ έχει καταργηθεί, ούτε η 13η σύνταξη για τους χαμηλοσυνταξιούχους κάτω των 700 ευρώ έχει περάσει από τη Βουλή.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας άφησε ανοιχτό το παράθυρο για να μη νομοθετηθούν καν και να μην ισχύσουν για φέτος το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ και η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Οσο για τη 13η σύνταξη, μας προκάλεσε εντύπωση η διατύπωση που χρησιμοποίησε ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης, αρμόδιος για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, σε συνέντευξή του στην «Αυγή» προχθές. Είπε ότι «εμείς επιδιώκουμε -και θα τα καταφέρουμε- να φέρουμε τα δημοσιονομικά της χώρας στο επίπεδο εκείνο που θα μας επιτρέψει η 13η σύνταξη να δοθεί από φέτος ως δώρο Χριστουγέννων, όπως ακριβώς είχαμε πει προεκλογικά». Ολη η ουσία βρίσκεται στο «να φέρουμε τα δημοσιονομικά της χώρας στο επίπεδο εκείνο που θα μας επιτρέψει»! Κάπως σαν το «αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις» μας ακούστηκε η διατύπωση αυτή.

Μακάρι να πέφτουμε έξω και να διαψευστούμε παταγωδώς ώστε οι χαμηλοσυνταξιούχοι να πάρουν 13 σύνταξη φέτος τα Χριστούγεννα. Στην ίδια συνέντευξη, ο Αλ. Φλαμπουράρης εμφανίζεται απολύτως βέβαιος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ότι καμία συνέπεια δεν πρόκειται να έχει για την κυβέρνηση Τσίπρα η αθέτηση της προεκλογικής της υπόσχεσης για κατάργηση αμέσως, από φέτος, του ΕΝΦΙΑ. «Δεν ανησυχώ ούτε για τον ΕΝΦΙΑ ούτε για οποιαδήποτε άλλη πτυχή του προγράμματός μας» δήλωσε επί λέξει. «Προσωπική μου αίσθηση είναι ότι σύντομα θα έχουμε συμφωνία» διακήρυξε αποφασιστικά.

Οσο για το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος για τη συμφωνία που θα συνάψει η κυβέρνηση Τσίπρα με τους δανειστές της χώρας, ο Αλ. Φλαμπουράρης διευκρίνισε ουσιαστικά ότι δημοψήφισμα θα κάνει η κυβέρνηση μόνο αν υποχωρήσει κατά κράτος σε όλες τις απαιτήσεις των Γερμανών. Τότε θα επιδιώξει να παραμείνει στην εξουσία μέσω της έγκρισης του νέου Μνημονίου από τον λαό ώστε να τον καταστήσει συνένοχο. «Παρόλο που μίλησα για δημοψήφισμα, δεν το θεωρώ ιδιαίτερα πιθανό. Βέβαια, εξακολουθώ να μην το αποκλείω ως ενδεχόμενο» είπε στη συνέντευξή του και έκανε καθαρό το εξής: «(Το δημοψήφισμα) το θεωρώ ωστόσο επιβεβλημένο για λόγους δημοκρατικής τάξης σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις οδηγηθούν σε ατραπούς μακριά από αυτά για τα οποία λάβαμε εντολή από τον λαό στις 25 Ιανουαρίου»! Αυτό που δεν έχουν εμφανώς αντιληφθεί στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι αν η κυβέρνηση Τσίπρα υπογράψει νέο Μνημόνιο, αποκλείεται να τους επιτρέψουν οι Γερμανοί να κάνουν δημοψήφισμα!

*Δημοσιεύθηκε στο ''ΕΘΝΟΣ''

Η ανάλυση αποκάλυψε ότι οι σφοδρές καταιγίδες και τα κύματα καύσωνα έχουν γίνει πιο πιθανά κατά τον τελευταίο αιώνα, γεγονός που υποδηλώνει ότι η παγκόσμια κλιματική αλλαγή μπορεί να αποτελεί την κινητήρια δύναμη πίσω από τις πιο ακραίες καιρικές συνθήκες.

Η κλιματική αλλαγή είναι υπεύθυνη για το 75% του συνόλου των κυμάτων καύσωνα σε ολόκληρο τον κόσμο, σύμφωνα με νέα μελέτη του ΟΗΕ. Αυτές οι περιβαλλοντικές αλλαγές προκαλούν επίσης μία στις πέντε ισχυρές καταιγίδες με αυξημένη βροχόπτωση.

Η έκθεση του κλίματος των Ηνωμένων Εθνών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κατά 95% η παγκόσμια υπερθέρμανση που σημειώθηκε τα τελευταία 65 χρόνια μπορεί να αποδοθεί σε ανθρώπινες δραστηριότητες. Οι υπόλοιποι καύσωνες και καταιγίδες είναι πιθανόν το αποτέλεσμα φυσικών διεργασιών.

«Ήδη σήμερα το 75% των ακραίων θερμοκρασιών και περίπου το 18% των ακραίων βροχοπτώσεων που συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο μπορούν να αποδοθούν στην παγκόσμια υπερθέρμανση», αναφέρουν οι κλιματολόγοι Έριχ Φίσερ και Ρέτο Κνούτι του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, που συνέταξαν την έκθεση.

Οι ερευνητές συνέκριναν ιστορικά δεδομένα από την αρχή του 20ού αιώνα με δορυφορικά δεδομένα που καταγράφουν τις σύγχρονες συνθήκες. Η ανάλυση αποκάλυψε ότι οι σφοδρές καταιγίδες και τα κύματα καύσωνα έχουν γίνει πιο πιθανά κατά τον τελευταίο αιώνα, γεγονός που υποδηλώνει ότι η παγκόσμια κλιματική αλλαγή μπορεί να αποτελεί την κινητήρια δύναμη πίσω από τις πιο ακραίες καιρικές συνθήκες.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό, που διαχειρίζεται ο ΟΗΕ, το 2014 ήταν το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί από τον 19ο αιώνα. Ακραίες βροχοπτώσεις έλαβαν χώρα στη Βραζιλία, τη Νότια Αφρική, το Μπαγκλαντές και άλλες χώρες.

Η μέση θερμοκρασία παγκοσμίως έχει ήδη αυξηθεί κατά 1,4 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Η μελέτη προβλέπει ότι, αν η υπερθέρμανση του πλανήτη ξεπεράσει τους δύο βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, τότε το 96% των ακραίων θερμοκρασιών και το 40% των ισχυρών βροχοπτώσεων θα προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή.

Τα ευρήματα αυτά αναμένεται να συζητηθούν κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής των Ηνωμένων Εθνών στο Παρίσι στα τέλη του Νοέμβρη. Η συνάντηση θα διαρκέσει 12 ημέρες και θα έχει ως στόχο τη σύνταξη ενός νομικά δεσμευτικού συμφώνου για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

ΠΗΓΗ: naftemporiki.gr