Η μαζική δολοφονία προσφύγων και ο καλυμμένος ρατσισμός.

Αρ­χί­ζο­ντας μια σειρά άρ­θρων στο Rp, σχε­τι­κά με την πραγ­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή που ασκεί πλέον το κόμμα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα-Καμ­μέ­νου, θε­ω­ρού­σα­με πι­θα­νό­τε­ρο ότι θα υπο­χρε­ω­θού­με να ξε­κι­νή­σου­με από την οι­κο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή, από τις άμε­σες συ­νέ­πειες του Μνη­μο­νί­ου 3. Δυ­στυ­χώς η άγρια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μας υπο­χρε­ώ­νει να αρ­χί­σου­με από το προ­σφυ­γι­κό.

Οι πρό­σφυ­γες από την Ανα­το­λή πλη­ρώ­νουν βαρύ φόρο αί­μα­τος, προ­σπα­θώ­ντας απελ­πι­σμέ­να να ξε­φύ­γουν από την κό­λα­ση που (κυ­ρί­ως) ο δυ­τι­κός ιμπε­ρια­λι­σμός επέ­βα­λε στη γει­το­νιά τους και ανα­ζη­τώ­ντας σω­τη­ρία στη μόνη διέ­ξο­δο που μένει «ανοι­χτή»: στη μα­ζι­κή με­τα­κί­νη­ση προς τη Δύση.

Σε αυτή τη με­τα­κί­νη­ση χι­λιά­δες και χι­λιά­δες χά­νουν τη ζωή τους, επει­δή οι «εν­διά­με­σες» χώρες και κυ­βερ­νή­σεις τους επι­χει­ρούν όχι να διευ­κο­λύ­νουν, αλλά να κά­νουν αυτό το «τα­ξί­δι» όλο και πιο δύ­σκο­λο, όλο και πιο επι­κίν­δυ­νο, συ­νε­χί­ζο­ντας τις πο­λι­τι­κές «απο­τρο­πής», πα­ρό­λο που αυτές έχουν απο­δει­χτεί ιδιαί­τε­ρα αι­μα­τη­ρές και απο­λύ­τως ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κές. Ο λόγος είναι η ευ­θυ­γράμ­μι­ση με τις οδη­γί­ες της «Ευ­ρώ­πης-φρού­ριο», αλλά και ο (ελά­χι­στα) κα­λυμ­μέ­νος ρα­τσι­σμός, ως μέ­θο­δος εσω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής κυ­ριαρ­χί­ας. 

Αφο­ρούν αυτές οι δια­πι­στώ­σεις την κυ­βέρ­νη­ση «πρώτη φορά Αρι­στε­ρά» στην Ελ­λά­δα; Σύμ­φω­να με το ρε­πορ­τάζ της Αυγής, το νε­κρο­το­μείο της Μυ­τι­λή­νης έχει ξε­χει­λί­σει από «αταυ­το­ποί­η­τα» πτώ­μα­τα προ­σφύ­γων: αν­δρών-γυ­ναι­κών και μι­κρών παι­διών που ξέ­βρα­σε η θά­λασ­σα. Κάθε βράδυ, τα τη­λε­ο­πτι­κά ρε­πορ­τάζ-με έναν τόνο τυ­πο­ποι­η­μέ­νης, υπο­κρι­τι­κής, συ­γκί­νη­σης-ανα­φέ­ρουν ένα ακόμη «τρα­γι­κό ναυά­γιο» στα ανα­το­λι­κά νερά του Αι­γαί­ου, με δε­κά­δες πρό­σθε­τους «αγνο­ού­με­νους».

Αυτή η τρα­γω­δία δεν έχει καμιά «αντι­κει­με­νι­κή» ερ­μη­νεία και τεκ­μη­ρί­ω­ση. Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση θα μπο­ρού­σε να έχει γκρε­μί­σει τον «φρά­κτη» στον Έβρο, επι­τρέ­πο­ντας στους πρό­σφυ­γες να με­τα­κι­νη­θούν με με­γα­λύ­τε­ρη ασφά­λεια από τη στε­ριά. Θα μπο­ρού­σε, ακόμα, να έχει βά­λει-σε συ­νεν­νό­η­ση με την Τουρ­κία-κά­ποια κα­ρά­βια που θα με­τα­φέ­ρουν με ασφά­λεια τους πρό­σφυ­γες από τις τουρ­κι­κές ακτές (πα­ρε­μπι­πτό­ντως, για τους λά­τρεις των κα­νό­νων της αγο­ράς, αυτό θα κό­στι­ζε και φθη­νό­τε­ρα από το «ει­σι­τή­ριο» πα­ρά­νο­μης επι­βί­βα­σης των προ­σφύ­γων στις λα­στι­χέ­νιες βάρ­κες του θα­νά­του...). Γιατί δεν υλο­ποιού­νται τέ­τοιες λύ­σεις;

Αφε­νός, γιατί η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα-Καμ­μέ­νου πα­ρα­μέ­νει υπο­ταγ­μέ­νη στην ευ­ρω­παϊ­κή πο­λι­τι­κή περί, τάχα, «ελέγ­χου των προ­σφυ­γι­κών ροών», πο­λι­τι­κή που στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πιέ­ζει τους πρό­σφυ­γες να πα­ρα­μεί­νουν στις κα­τε­στραμ­μέ­νες πα­τρί­δες τους.  

Αφε­τέ­ρου, γιατί η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα-Καμ­μέ­νου δεν τολμά να συ­γκρου­στεί και να θέσει τέρμα στη ρα­τσι­στι­κή προ­κα­τά­λη­ψη που έχουν εμπε­δώ­σει οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Για να στα­μα­τή­σουν να πνί­γο­νται οι άν­θρω­ποι στα πα­γω­μέ­να νερά του Αι­γαί­ου, υπάρ­χει μια και μόνο λύση: να απο­φα­σί­σου­με να τους υπο­δε­χτού­με αν­θρώ­πι­να και δη­μο­κρα­τι­κά, να αξιο­ποι­ή­σου­με τις δυ­να­τό­τη­τες του 21ου αιώνα για να μειώ­σου­με τον πόνο εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων συ­ναν­θρώ­πων μας. Αυτό, που θα ήταν αυ­το­νό­η­το κα­θή­κον μιας δη­μο­κρα­τι­κής-ακό­μα και αστι­κής, κε­ντρώ­ας-κυ­βέρ­νη­σης, δεν τολμά να το κάνει ένα κόμμα που εξα­κο­λου­θεί να πα­ρι­στά­νει τη...ρι­ζο­σπα­στι­κή αρι­στε­ρά.

Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός με­τα­να­στευ­τι­κής πο­λι­τι­κής, Γιάν­νης Μου­ζά­λας, δή­λω­σε αυ­τά­ρε­σκα στο Left ότι «ο φρά­χτης στον Έβρο δεν μπο­ρεί να πέσει πριν εξε­τα­στούν διά­φο­ρες άλλες πα­ρά­με­τροι». Αλή­θεια, γιατί κα­νείς δεν μας λέει ποιες είναι αυτές οι άλλες «πα­ρά­με­τροι» και πόσες χι­λιά­δες αν­θρώ­πι­νες ζωές πρέ­πει να χα­θούν πριν ολο­κλη­ρω­θεί αυτή η «εξέ­τα­ση»;

Η έντα­ξη του δρά­μα­τος των προ­σφύ­γων στους γε­ω­πο­λι­τι­κούς αντα­γω­νι­σμούς των το­πι­κών δυ­νά­με­ων είναι μια από τις πιο αντι­δρα­στι­κές πτυ­χές της τρέ­χου­σας πο­λι­τι­κής. Ο Π. Καμ­μέ­νος φρο­ντί­ζει να επα­να­λαμ­βά­νει ότι τα σύ­νο­ρα πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νουν «αδια­πέ­ρα­στα», ότι η γραμ­μή Θρά­κη-Αι­γαίο-Κύ­προς είναι μια «γραμ­μή άμυ­νας του ελ­λη­νι­σμού». Αυτές οι ιδέες του «πα­τριω­τι­κού ΠΑΣΟΚ» που στη συ­νέ­χεια κλη­ρο­νό­μη­σαν οι της «λαϊ­κής» ακρο­δε­ξιάς και οι της Χρυ­σής Αυγής, οδη­γούν σή­με­ρα στην πα­γε­ρή αδια­φο­ρία απέ­να­ντι σε εκα­το­ντά­δες νε­κρούς.

Σύμ­φω­να με τους ακτι­βι­στές του αντι­ρα­τσι­στι­κού κι­νή­μα­τος, το Λι­με­νι­κό συ­νε­χί­ζει την πρα­κτι­κή του «push back» απέ­να­ντι σε ακυ­βέρ­νη­τες λα­στι­χέ­νιες βάρ­κες στο Αι­γαίο. Αν είναι αλή­θεια, πρό­κει­ται για ρα­τσι­στι­κό έγκλη­μα, για πα­ρα­βί­α­ση κάθε δη­μο­κρα­τι­κής νο­μι­μό­τη­τας, για πα­ρα­βί­α­ση ακόμα και των πα­λαιών άγρα­φων νόμων της ναυ­το­σύ­νης. Πότε θα μι­λή­σουν, πότε θα πουν την αλή­θεια, στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και της κυ­βέρ­νη­σης-ανά­με­σά τους και αγα­πη­μέ­νοι πα­λιοί σύ­ντρο­φοι-που έχουν ανα­λά­βει σχε­τι­κές ευ­θύ­νες;

Ο κ. Μου­ζά­λας δή­λω­σε στην ΕΡΤ ότι «η τρα­γω­δία των προ­σφύ­γων θα στα­μα­τή­σει μόνο με έλεγ­χο από την πλευ­ρά της Τουρ­κί­ας». Τι ση­μαί­νει αυτή η με­γα­λο­πρε­πής χο­ντρά­δα; Ότι πε­ρί­που 3.000.000 πρό­σφυ­γες θα πρέ­πει να επι­βιώ­σουν επ’ αό­ρι­στο στα στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης που έχουν στη­θεί στην Τουρ­κία.

Η τρα­γω­δία των προ­σφύ­γων θα στα­μα­τή­σει μόνον όταν οι άν­θρω­ποι, τα κι­νή­μα­τα και οι κυ­βερ­νή­σεις στη Δύση, ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους. Και αυτό, πράγ­μα­τι, προ­ϋ­πο­θέ­τει πο­λι­τι­κή ρι­ζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς και όχι ανα­ζή­τη­ση προ­σχη­μά­των για να συ­νε­χί­ζε­ται μια απάν­θρω­πη πο­λι­τι­κή κα­λυμ­μέ­νου ρα­τσι­σμού.

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Η μίνι Σύνοδος για το προσφυγικό που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25/10 δεν επιφύλαξε καμία έκπληξη ως προς τη στάση των Ευρωπαίων ηγετών, οι οποίοι παρέμειναν στη γραμμή «στρατιωτικοποίηση συνόρων- μείωση των ροών προς το Βορρά – εγκλωβισμός των προσφύγων στις χώρες των Βαλκανίων».

Γράφει ο Γιάννης Μαρίνης*

Λίγες μόλις μέρες από τον καταλογισμό του νέου ΕΝΦΙΑ, ενόψει του νέου ασφαλιστικού και της «εθνικής σύνταξης» των 390 ευρώ, ενόψει του κοψίματος των μισθών του λεγόμενου νέου ενιαίου μισθολογίου, τα ΣΥΝΕΚ μαζί με τη ΔΑΚΕ, με τα κοινά τους πλαίσια, άρχισαν να δείχνουν το «νέο» τους πρόσωπο στα εκπαιδευτικά σωματεία. Εκμεταλλευόμενοι τις 4 έδρες που απέσπασαν με αντιμνημονιακή φρασεολογία στην ΟΛΜΕ και διδασκόμενοι πολλά από την παλιά ΠΑΣΚΕ, που έτσι κι αλλιώς τμήμα της έχουν στριμώξει στα ψηφοδέλτιά τους, προσπαθούν να επιβάλουν το «ρεαλισμό» της ήττας και των μνημονίων σε βάρος των εργαζόμενων εκπαιδευτικών, μιλώντας για ισοδύναμα σε σχέση με τoν καταιγισμό των αντικοινωνικών μέτρων.

Τα νέα κυβερνητικά συνδικαλιστικά στελέχη για να ξορκίσουν την ταξική σύγκρουση παρελαύνουν από τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα, πίνοντας το αμίλητο νερό μπροστά στον κομματικό τους ινστρούχτορα Φίλη, καταπίνοντας αριθμούς κενών, το νέο πλαίσιο της «μη τιμωρητικής» αξιολόγησης, γενικώς τη μνημονιακή βαρβαρότητα που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Αυτός ο «αριστερός νεοφιλελευθερισμός» όπως επιχειρείται να περάσει σε όλη την κοινωνία, πέρα από τον βαθμό γελοιότητας των προταγμάτων του, απειλεί να σαρώσει κάθε δικαίωμα κι ελευθερία.

Μετά την τοποθέτηση του «αριστερού νεοφιλελεύθερου» υπουργού πως «οι γαλοπούλες δεν ψηφίζουν για την γιορτή των Χριστουγέννων» και τη νουθεσία της Λαγκάρντ προς τον ίδιο στο Περού ότι η ανώτερη σύνταξη στην Ελλάδα πρέπει να είναι 480 ευρώ, συνεχίζεται η οικονομική αφαίμαξη κι ερήμωση της χώρας και η επιβολή του διεθνούς ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Από την μια η σκανδαλώδης για τρίτη φορά ανακεφαλαιοποίηση των χρεοκοπημένων τραπεζών με χρήματα του δημοσίου (με ρυθμιστή τα κόκκινα δάνεια και τις μαζικές εξώσεις) που στερεί από πλατιά κοινωνικά στρώματα την αξιοπρεπή διαβίωση κι εντείνει τη φτωχοποίηση. Από την άλλη τα συνεχιζόμενα κύματα προσφύγων από τη Μέση Ανατολή, που λες και τους επιβάλλουν στα βασανιστήρια της ανθεκτικότητας προκειμένου στην επόμενη φάση να χρησιμοποιήσουν όσους επιζήσουν ως φτηνά εργατικά χέρια.

Ο ανηλεής πόλεμος των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε βάρος των λαών της περιοχής, είναι η άλλη όψη, πολύ βέβαια πιο καταστροφική κι αιμοβόρα, της οικονομικής κυριαρχίας των πολυεθνικών και της πολιτικής του διεθνοποιημένου καπιταλισμού των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξάλλου μετά την καταστροφή υποδομών και παραγωγικών δομών, οι ίδιοι και οι κατασκευαστικές τους, εμφανίζονται συνήθως στην ιστορία ως εγγυητές της ειρήνης και της ανοικοδόμησης.

Όλα αυτά μέσα στο πλαίσιο των ανελέητων μεταξύ τους ανταγωνισμών, όπως δείχνουν κι οι νέες εμπορικές συμφωνίες σαν την ΤΤΙΡ (φτάνουν μέχρι και την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών υγείας στην Ευρώπη από αμερικανικά κεφάλαια), που εξαφανίζουν οποιαδήποτε επίφαση ήπιας διαχείρισης της λεγόμενης ελεύθερης αγοράς του «παγκόσμιου χωριού». Χαρακτηριστικές είναι η ειρωνική προτροπή Σόιμπλε προς το ΔΝΤ για ανταλλαγή της Ελλάδας με το Πουέρτο Ρίκο, προκειμένου να μην αμφισβητείται η γερμανική πρωτοκαθεδρία στις εξελίξεις στην Ελλάδα, αλλά και η πρόσφατη προτροπή του ΔΝΤ προς την κυβέρνηση-μαριονέττα του Πουέρτο Ρίκο να κλείσει σχολεία προκειμένου να πληρώσει τα χρέη της προς την διεθνή ληστρική της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Στα καθ’ ημάς, όπως δεν μπορείς ουδέτερα κι αποϊδεολογικοποιημένα να καλείς τον κόσμο σε φιλανθρωπία στους πρόσφυγες ή στους άστεγους, για να σηκώσουν με τα πενιχρά μέσα τους οι φτωχοί κι αυτό το κόστος, κρύβοντας την αιτία και τις εγκληματικές ευθύνες των κυρίαρχων κι επικυρίαρχων, έτσι δεν μπορείς να καλείς σε ένα διάλογο, με δεδομένες τις ευρωενωσίτικες συμφωνίες και δρομολογήσεις, για τα προβλήματα του δημόσιου σχολείου, αγνοώντας την κοινωνική βάση και την ταξική φύση των προβλημάτων. Αυτό κι αν είναι ουτοπισμός, να προσπαθείς να λύσεις υποτίθεται τέτοιας φύσης, έκτασης και βάθους προβλήματα μεσούσης της καπιταλιστικής κρίσης. Ας μην μιλάνε λοιπόν κάποιοι στο όνομα του ρεαλισμού.

Κι επειδή η ιστορία γίνεται μπούμερανγκ για αυτούς που την επικαλούνται αλλά στην ουσία της την αγνοούν, καλό είναι να θυμηθούν ότι όταν οι Εγγλέζοι ήρθαν ως απελευθερωτές στην Ελλάδα για να συνεχίσουν την καταστροφή που έκαναν οι ναζί κατακτητές με την δικιά τους αποικιοκρατία και ανέλαβαν τον επισιτισμό του πληθυσμού, η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ζήτησε διπλασιασμό των θερμίδων των μερίδων των συσσιτίων αυτοί απάντησαν καταφατικά, με μόνη προϋπόθεση να πέσουν στο μισό οι όποιοι μισθοί υπήρχαν.

Η διαγραφόμενη λοιπόν πορεία της ενατένισης από μακριά και απλής περιγραφής των νέων μέτρων των μνημονιακών συμφωνιών (που πήγε εκείνο το μέτρο που έβλεπε τα άλλα μέτρα να περνούν;) αποτελεί την χειρότερη τακτική συμβιβασμού με τις επιταγές ντόπιων και ξένων αφεντικών. Τα καθεστωτικά ρεφορμιστικά ιερατεία συμφωνούν πια να αφορίσουν το δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο, αφού προφανώς τους έγινε απαραίτητο το μνημόνιο. Είτε για να το περάσουν οι κυβερνήσεις τους, είτε για να το… αντιπαλέψουν με από τα πάνω άνευρες 24-ωρες, αποθέωση της λογικής της κρατικοσυνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, χωρίς κανένα σχέδιο κλιμάκωσης-ανατροπής μέτρων, κυβερνήσεων και προπάντων των πολιτικών έντασης κι αναπαραγωγής της εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Δεν υπάρχει πιο αντιδιαλεκτική αντίληψη από αυτή που διατυμπανίζουν εδώ και 6 χρόνια (κυρίως το ΚΚΕ, αλλά κι άλλοι) ότι αυτά τα μέτρα κι αυτές οι πολιτικές δεν ανατρέπονται μέσα στον καπιταλισμό, αλλά κι ότι υπάρχουν καπιταλισμοί χωρίς μνημόνια. Άλλωστε πολλοί από αυτούς καλό θα ήταν να μας απαντήσουν ποια μέτρα ανέτρεψαν και σε ποιες περιπτώσεις όλη την προηγούμενη περίοδο. Με μια μονοσήμαντη κι αντικοινωνική αντίληψη, αποτέλεσμα της χρόνιας ιδεολογικής προσφοράς στην άρχουσα τάξη, αρνούνται στην αγωνιζόμενη κοινωνία την πορεία της εξέλιξής της μέσα από τους ταξικούς ανταγωνισμούς και συγκρούσεις.

Έτσι συγχωνεύσεις σχολείων, αυξήσεις ωραρίων, περικοπές μισθών και συντάξεων και πολλά άλλα στους εκπαιδευτικούς χώρους κι αλλού, η διάλυση ευρύτερα του κοινωνικού ιστού, πέρασε παρά τις πολυάριθμες απεργίες και λαϊκές κινητοποιήσεις, που σαμποταρίστηκαν πολλές φορές ανοιχτά από τα ίδια κόμματα και πολιτικά συμφέροντα. Πώς θα σταματήσουν τώρα τις στοχεύσεις «για ευθυγράμμιση αριθμού διδακτικών ωρών ανά μέλος προσωπικού και αναλογία μαθητών ανά εκπαιδευτικό, με βέλτιστες πρακτικές ΟΟΣΑ,… αξιολόγηση εκπαιδευτικού συστήματος,… εκσυγχρονισμό επαγγελματικής εκπαίδευσης με παραδοτέα μαθητεία, πιστοποίηση και συμπράξεις με ιδιωτικά κεφάλαια», που αναφέρονται στο μνημόνιο-3; Αντίθετα, όχι μόνο δεν πρόκειται να φτάσουμε με παρθενογένεση σε άλλες κοινωνίες, σοσιαλιστικές ή όπως αλλιώς τις λένε, αλλά η διεργασία της ταξικής αντίστασης και εξέγερσης είναι απαραίτητη για την επιβίωση και την υπεράσπιση των συμφερόντων των εκμεταλλευόμενων σήμερα, για την κοινωνική ριζική αλλαγή αύριο.

Αντίστροφη εξέλιξη δεν υπάρχει. Άλλου επιπέδου ζήτημα είναι η οργάνωση και η αποτελεσματικότητά της, αλλά κι η ενότητα στη βάση των αγώνων.

Θα πρέπει λοιπόν να εμποδίσουμε με κάθε τρόπο τις αρνητικές εξελίξεις, την επαναφομοίωση στους λόγους, τις πράξεις και τους θεσμούς του μνημονιακού καθεστώτος, όπως και τις αντιδραστικές συμμαχίες με τις οποίες ελπίζουν να κατασκευάσουν ευρύτερες «οικουμενικές» συναινέσεις. Με ενωτικές συλλογικές αντιστάσεις στα εργατικά σωματεία και σε κάθε άλλο πεδίο της καθημερινότητας των προλετάριων, εργαζομένων, ελαστικά απασχολούμενων ή ανέργων. Με την συλλογικοποίηση και το μπόλιασμα της πολιτικής αποφασιστικότητας να ανατρέψουμε τα μνημόνια.

Η αρχή έχει γίνει, το νήμα υπάρχει από την προηγούμενη περίοδο, αλλά δυστυχώς η ανάθεση και οι εκλογικές αυταπάτες πολλών δεν επέτρεψαν να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί. Ξεσκεπάζοντας τον κυβερνητικό συνδικαλισμό κάθε είδους, ξεπερνώντας την συνδικαλιστική γραφειοκρατία που δικαιώνει το καθεστώς της εκμετάλλευσης, επανιδρύοντας κάθε οργανωτική μορφή του αγώνα των εργαζομένων που δεν εκπληρώνει το ρόλο της, μιας και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι οφείλουν να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους.

Να μην περάσουν τα εφαρμοστικά μέτρα του νέου μνημονίου. Το μνημόνιο-3 να ανατραπεί μαζί με τα παλιά. Κάνοντας την αφετηρία από την απεργία της 12ης Νοέμβρη, όλοι κι όλες να αγωνιστούμε για την αλλαγή του κλίματος απογοήτευσης, για να αποκτήσουν οι επερχόμενες κινητοποιήσεις συνέχεια, ανυποχώρητο και παρατεταμένο χαρακτήρα. Χαμένος είναι αυτός που δεν πολεμά!

* Ο Γιάννης Μαρίνης είναι μέλος Δ.Σ. ΕΛΜΕ Περιστερίου από την Αγωνιστική Παρέμβαση.

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

«Καλούμε την Κυβέρνηση να μας πει επιτέλους τι προτίθεται να κάνει με τις παράνομες φοροαπαλλαγές τις Cosco. Θα πληρώνει πρόστιμα η θα καταργήσει τις φοροαπαλλαγές;».

Το καίριο ερώτημα θέτουν με κοινή ανακοίνωσή τους η Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμανιών Ελλάδας (ΟΜΥΛΕ) και η Ένωση Λιμενεργατών ΟΛΠ στην οποία επιβεβαιώνουν πλήρως πρόσφατο δημοσίευμα του Pireas2day.gr (για να το δείτε πατήστε εδώ) καταγγέλλοντας τα εξής:

«Αγνοεί προκλητικά την απόφαση της επιτροπής ανταγωνισμού που τελεσίδικα δημοσιεύτηκε στις 15/10/2015 στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (αρ. L 269) όπου καλείται να εισπράξει εντόκως τις φοροαπαλλαγές που παράνομα έχουν χορηγηθεί στην Cosco – ΣΕΠ και να θέσει τέλος σε αυτές. Οι προκλήσεις Κυβέρνησης και ΤΑΙΠΕΔ ξεπερνούν κάθε όριο».

Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ακόμα την κυβέρνηση ότι «παρά την καθολική αντίθεση αυτοδιοικητικών, κοινωνικών, παραγωγικών και συνδικαλιστικών φορέων προχωράει στην πώληση της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου των Ο.Λ.Π και Ο.Λ.Θ.»  και πως «η κυβέρνηση όχι μόνο αγνοεί την φωνή της κοινωνίας αλλά προχωράει σε πολιτικά και νομικά πραξικοπήματα προκειμένου να πετύχει το ξεπούλημα των λιμανιών».

Παρακάτω εξηγούν τα εξής:
•    «Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, επιχειρεί να τροποποιήσει την σύμβαση παραχώρησης μεταξύ Ο.Λ.Π και Ελληνικού Δημοσίου, παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου και νομιμότητας.
•    Αγνοεί προκλητικά το ΔΣ/Ο.Λ.Π, συντάσσει μέσω του ΤΑΙΠΕΔ και μυστικοσυμβούλων το σχέδιο σύμβασης παραχώρησης, το διαρρέει ανεπίσημα και επιλεκτικά και προτίθεται να το καταχωρήσει στο Data Room ώστε να το συνομολογήσει με τους υποψήφιους αγοραστές.
Ουσιαστικά καταργεί τον Ο.Λ.Π και τις καταστατικές του αρμοδιότητες και ενεργεί ως να έχει πωληθεί ο Ο.Λ.Π. Την ίδια ώρα αγνοεί προκλητικά την απόφαση της επιτροπής ανταγωνισμού που τελεσίδικα δημοσιεύτηκε στις 15/10/2015 στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (αρ. L 269) όπου καλείται να εισπράξει εντόκως τις φοροαπαλλαγές που παράνομα έχουν χορηγηθεί στην Cosco – ΣΕΠ και να θέσει τέλος σε αυτές. Οι προκλήσεις Κυβέρνησης και ΤΑΙΠΕΔ ξεπερνούν κάθε όριο».

«Καλούμε την Κυβέρνηση, το ΥΝΑ και το ΤΑΙΠΕΔ να δώσουν τέλος στην απόπειρα πώλησης των μετόχων Ο.Λ.Π και Ο.Λ.Θ και να σταματήσουν τις πραξικοπηματικές ενέργειες, οι οποίες τους εκθέτουν ανεπανόρθωτα στην κοινωνία του Πειραιά και τις Θεσσαλονίκης.
Καλούμε την Κυβέρνηση να μας πει επιτέλους τι προτίθεται να κάνει με τις παράνομες φοροαπαλλαγές τις Cosco. Θα πληρώνει πρόστιμα η θα καταργήσει τις φοροαπαλλαγές;
Καλούμε το Δ.Σ / Ο.Λ.Π να αναλάβει τις ευθύνες του διότι η σιωπή όταν προκλητικά το αγνοούν είναι συνενοχή», καταλήγει η ανακοίνωση.

ΠΗΓΗ; pireas2day.gr