Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μέσω του αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη έδειξε επίσημα και δημόσια πώς εννοεί, αντιλαμβάνεται και σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί με την πολιτική της σχετικά με τα δημοσιονομικά και οικονομικά προβλήματα της χώρας μας.

Συγκεκριμένα στο συνέδριο Capital+Vision στις 4/11/2015 στην Αθήνα και στην ομιλία που εκφώνησε ανάμεσα στα άλλα ανέφερε: «Δεν είναι δυνατόν σήμερα να συζητάμε για επιβάρυνση του Ναυτιλιακού τομέα στην Ελλάδα όταν τα στοιχεία που έχει η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών αποδεικνύουν περίτρανα ότι υπάρχουν πολλές Ευρωπαϊκές χώρες που έχουν ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς για την Ναυτιλία τους απ’ ότι έχει η Ελλάδα».

Πρόκειται για την αθλιότερη και προκλητικότερη δημόσια αναφορά που έχει ακουστεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η οποία αποκαλύπτει πλήρως τις προθέσεις και τους στόχους της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής η οποία έχει ως πρόθεση να διατηρήσει ανέπαφο το σαθρό και βαθύτατα φιλοεφοπλιστικό καθεστώς της φοροασυλίας, των προνομίων και της επιχειρηματικής – εφοπλιστικής ασυδοσίας (διατήρηση 57 φοροαπαλλαγών, μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές, 90% ανασφάλιστη χαμηλόμισθη εργασία, στήριξη στα διεθνή φόρουμ και πλήθος άλλων προνομίων).

Με την δήλωσή του αυτή ο εκπρόσωπος της «αριστερής» κυβέρνησης Τσίπρα ομολογεί κυνικά, δημόσια, ξεδιάντροπα και χωρίς προσχήματα ότι η πολιτική τους ήταν, είναι και θα παραμείνει πιστή στο δόγμα της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, δεν θα θίξει κατ’ ελάχιστο τα θεσμοθετημένα προνόμιά τους αλλά αντίθετα σκοπεύει να τα διευρύνει….

Την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι αυτοαπασχολούμενοι δίνουν μάχη για την επιβίωσή τους αντιμετωπίζοντας τις αντιλαϊκές παλιές και νέες μνημονιακές πολιτικές που τους συνθλίβουν τις κατακτήσεις και τους οδηγούν στην φτώχεια, την εξαθλίωση και την κοινωνική περιθωριοποίηση.

Παράλληλα ισοπεδώνει, τσακίζει, διαλύει και εξοντώνει τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τους επιτηδευματίες ακόμη και για ένα ευρώ φοροαποφυγή….

Πρόκειται για την πιο ακραία μορφή κοινωνικού κανιβαλισμού η οποία δείχνει το απάνθρωπο ταξικό της προσωπείο σε όλο το μεγαλείο της.

Προκειμένου να υλοποιήσει αυτήν την άθλια – αντικοινωνική πολιτική η κυβέρνηση και ο εκπρόσωπός της επικαλείται στοιχεία της Ε.Ε που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, τα οποία όμως χρησιμοποιεί τεχνηέντως για να κάνει συγκριτικές αναφορές οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με την αλήθεια.

Το εργατικό λαϊκό και συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να δώσει – και θα την δώσει – την μάχη κατά της ασυδοσίας του μεγάλου κεφαλαίου, της εφοπλιστικής φοροασυλίας και της επιχειρηματικής ασυδοσίας.

Αυτή η μάχη θα δοθεί με αποτελεσματικότητα, θα είναι νικηφόρα και θα συντριβούν αυτοί που στο όνομα του λαού, της αριστεράς και της κοινωνίας μετατρέπονται σε ανδρείκελα των δυνάμεων του κεφαλαίου και αποτελούν το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό τους για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους.

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Νταλακογεώργος Αντώνης

Υ.Γ. Υποστηρικτικές στην κατεύθυνση της διατήρησης των συμφερόντων των εφοπλιστών, είναι οι διαδοχικές και επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις από τα κόμματα Ν.Δ – Ποτάμι – ΠΑΣΟΚ αναφορές και ερωτήσεις στην Βουλή με τις οποίες επισείουν τον κίνδυνο μετεγκατάστασης των Ναυτιλιακών εταιριών εάν αλλάξει και στο ελάχιστο το ισχύον θεσμικό πλαίσιο της φοροασυλίας των εφοπλιστών!!!

Ανάλογη είναι και η παρέμβαση των ελεγχόμενων από τους εφοπλιστές ΜΜΕ….

Παρέμβαση  του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ και Γ.Γ του Ε.Κ.Π Αντώνη Νταλακογεώργου

Θέμα: Το αγωνιστικό μέτωπο για την ανατροπή της μνημονιακής βαρβαρότητας και μορφές οργάνωσης και ενοποίησης της εργατικής τάξης και του λαού

Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλοι και φίλες,

Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Το θέμα που επιλέξατε είναι εξαιρετικά σοβαρό, ενδιαφέρον και επίκαιρο.

Στην παρέμβασή μου θα εστιάσω σε 5 σημεία: 1) Η κατάσταση στο κίνημα σήμερα, 2) Τι κίνημα θέλουμε και σε ποια κατεύθυνση, 3) Ποιο θα είναι το περιεχόμενο και ο προσανατολισμός του ανασυγκροτημένου εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, 4) Οι στόχοι και οι διεκδικήσεις και 5) Ο ρόλος και η παρέμβαση των πολιτικών, ριζοσπαστικών πολιτικών δυνάμεων και συλλογικοτήτων στην συγκρότηση και την πάλη αυτού του μετώπου.

Στην ουσία μιλάμε για τις προϋποθέσεις που θα σχεδιασθεί και θα αναπτυχθεί ένα μαζικό, μαχητικό, ταξικά οργανωμένο και προσανατολισμένο κίνημα της εργατικής τάξης που θα παλέψει με συνέπεια, σταθερότητα, διάρκεια και αποφασιστικότητα ενάντια στα παλιά και νέα μνημόνια που θα συσπειρώσει τον κόσμο της εργασίας, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους, τα μικρομεσαία στρώματα, την φτωχή αγροτιά και κυρίως θα συνεγείρει τους νέους και τις νέες που μαζί με τους εργαζόμενους θα αποτελέσουν την ραχοκοκαλιά αυτού του αγωνιστικού μετώπου.

Στην κατεύθυνση αυτή είναι κεντρικής και επείγουσας σημασίας η ανασυγκρότηση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος. Ποια τα χαρακτηριστικά και σε ποια κατεύθυνση θα πρέπει να οργανωθεί το εγχείρημα αυτό;

Είναι αυτονόητο ότι χωρίς να εγκαταλείψουμε τα θεσμικά όργανα των συνδικάτων και χωρίς να μειώσουμε τις προσπάθειες και τις πρωτοβουλίες μας τόσο για την αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων αλλά και την πίεση για την λήψη αγωνιστικών αποφάσεων μέσα από αυτά τα όργανα, ότι από πάνω δεν μπορεί βραχυπρόθεσμα να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Είναι γνωστός ο ρόλος της ξεπουλημένης και πεμπτοφαλαγγίτικης ηγεσίας της ΓΣΕΕ, Αναφορικά με την ΑΔΕΔΥ, παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού έχουν απωλέσει την αυτοδυναμία, είναι μακριά ακόμη από τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα και οι δυνατότητες αλλά και η απήχηση όπως φάνηκε και στην πρόσφατη απεργία στις 12/11/2015, είναι εξαιρετικά περιορισμένες και στην πράξη ο προσανατολισμός της δεν φαίνεται να έχει διαφοροποιηθεί ουσιαστικά.

Βασικός στόχος των δυνάμεων του αυτόνομου ανεξάρτητου ταξικού αγωνιστικού πόλου πρέπει να είναι οι προσπάθειες, οι πρωτοβουλίες από τα κάτω. Αυτό μπορεί να επιχειρηθεί με τα πρωτοβάθμια σωματεία που κινούνται πραγματικά σε αγωνιστική κατεύθυνση, με την δημιουργία αγωνιστικών επιτροπών στους χώρους δουλειάς, με την ενεργοποίηση χιλιάδων εργαζομένων να στηρίξουν, να πλαισιώσουν τις αγωνιστικές αυτές δράσεις και πρωτοβουλίες.

Ταυτόχρονα επιβάλλεται οι δυνάμεις από τα κάτω να ενοποιήσουν τις θέσεις, τους στόχους και την πάλη τους, εδώ μπορούν να εμπλακούν και να συμμετέχουν παρά τις δυσκολίες και τα υπαρκτά προβλήματα συνδικαλιστικές δυνάμεις από διάφορες Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα τα οποία έχουν κοινή αγωνιστική στόχευση και προσανατολισμό. Τέτοιες δυνάμεις υπάρχουν, πρέπει να αξιοποιηθούν και να ενταχθούν σε αυτή την ταξική μάχη και συσπείρωση.

Για τον σκοπό αυτό πρέπει να οργανωθεί μια συστηματική καθημερινή επαφή με τα εργοστάσια, τις επιχειρήσεις, τις υπηρεσίες, τα νοσοκομεία, τους δήμους, σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης, σε κάθε χώρο δουλειάς να συνταχθούν μαζί ή και χωρίς τα πρωτοβάθμια σωματεία (όταν αυτά είναι υπό τον έλεγχο δυνάμεων της εργοδοσίας ή του κυβερνητικού συνδικαλισμού) και μέσα από αυτήν την διαδικασία στην οποία πρέπει να πρωτοστατήσουν οι δυνάμεις του αγωνιστικού και ταξικού πόλου που θα εκφράζει τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Το δεύτερο είναι το πλαίσιο στόχων και διεκδικήσεων αυτού του μετώπου. Στην βάση αυτή πρέπει να στοχεύουμε τόσο στην κατάργηση των παλιών και νέων μνημονίων όσο και στην επαναφορά των δικαιωμάτων στα προ μνημονίου επίπεδα.

Αυτό αφορά την κοινωνική ασφάλιση, τα εργασιακά, τις ΣΣΕ, την απασχόληση, την αντιμετώπιση της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, την λήψη μέτρων για την ανεργία και την διατύπωση ουσιαστικών μέτρων για την προστασία των ανέργων, τις ελαστικές μορφές εργασίας, τα μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, τις ιδιωτικοποιήσεις και την διατήρηση του δημόσιου πλούτου και των μεγάλων παραγωγικών επιχειρήσεων, την στήριξη της δημόσιας παιδείας, υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, την ανατροπή της φορομπηχτικής πολιτικής και της φορολεηλασίας του λαού και των εργαζομένων. Επίσης υψηλά στην ατζέντα μας πρέπει να είναι το προσφυγικό, οι πλειστηριασμοί, τα κόκκινα δάνεια των λαϊκών οικογενειών.

Ταυτόχρονα το μέτωπο αυτό πρέπει να διευρυνθεί και να συσπειρώσει τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς αγρότες, τις μικρές επιχειρήσεις και τα μεσαία στρώματα που και αυτά συντρίβονται από τις βάρβαρες αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές και οδηγούνται συστηματικά στο κλείσιμο και σε λουκέτο των επιχειρήσεών τους και τελικά στην ανεργία και στην εξαθλίωση.

Προφανώς το ανασυγκροτημένο αυτό κίνημα οφείλει και πρέπει να αναδείξει με τον δημόσιο λόγο του μόνο το όχι στις νεοφιλελεύθερες και βάρβαρες κυβερνητικές πολιτικές του οικονομικού κατεστημένου, του μεγάλου κεφαλαίου εγχώριου και ξένου αλλά πρέπει να έχει στο επίκεντρο και στο προσκήνιο της δράσης και των προγραμματικών αναφορών του το τσάκισμα της εργοδοτικής και επιχειρηματικής ασυδοσίας αλλά και την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, τον περιορισμό και την κατάργηση των προνομίων της επιχειρηματικής ελίτ και της ολιγαρχίας του πλούτου που οι πολιτικές που ακολουθούνται όλα τα τελευταία χρόνια από το παλιό και νέο μνημονιακό μπλοκ στηρίζουν, διευρύνουν και ενισχύουν τα συμφέροντά τους. Αυτή ακριβώς η ταξική διάσταση πρέπει να είναι στο προσκήνιο και της επικοινωνιακής, παρέμβασης των συνδικάτων και του μετώπου.

Παράλληλα το ανασυγκροτημένο μέτωπο πρέπει να διατυπώσει με σαφήνεια μια εναλλακτική στρατηγική επιλογή στον αντίποδα των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εκπορεύονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και τον θεσμοθετημένο νεοφιλελευθερισμό της ζώνης του Ευρώ.

Από αυτή την σκοπιά η διαγραφή του χρέους πρέπει να είναι ανάμεσα στα κεντρικά αιτήματα, τις διεκδικήσεις και αναφορές του ταξικού αγωνιστικού κινήματος καθώς και η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, των μεγάλων και παραγωγικών επιχειρήσεων, ο εργατικός και λαϊκός έλεγχος.

Σε ένα νέο και ανασυγκροτημένο συνδικαλιστικό και εργατικό κίνημα πρέπει να πάρουμε διαζύγιο με φαινόμενα γραφειοκρατίας, απόστασης από τους εργαζόμενους, καμπανιακής σύνδεσης στην επαφή μαζί τους όταν υπάρχει κάποια απεργία και σε πολλά ακόμη αρνητικά έως διαλυτικά φαινόμενα τα οποία υπάρχουν στα συνδικάτα που ελέγχουν οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού, του γραφειοκρατικού και κομματικού συνδικαλισμού και όχι μόνο….

Πρέπει να συγκρουστούμε και να πείσουμε για να αφήσουμε οριστικά πίσω μας τα φαινόμενα της παραταξιοποίησης, της αδράνειας, του συμβιβασμού, της παθητικότητας, της αναποτελεσματικότητας των αγώνων, της αναμονής, της ανάθεσης αλλά και την επιζήμια αντίληψη για το χαμένο μεροκάματο και ημερομίσθιο που στις σημερινές συνθήκες αποτελεί ισχυρό κίνητρο για την αποχή ιδιαίτερα από τους απεργιακούς αγώνες.

Είναι φανερό ότι η ανάπτυξη ενός τέτοιου κινήματος θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην διασπαστική τακτική του ΠΑΜΕ, θα δημιουργήσει ρωγμές στην πολιτική της κομματικής περιχαράκωσης στα συνδικάτα, όπως επίσης θα βοηθήσει πιο αποφασιστικά οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ στις οποίες δημιουργείται σε μεγάλο βαθμό ένας επικίνδυνος εγκλωβισμός στις σημερινές συνθήκες που συνδέεται με την άσκηση της διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ, για μεγάλο χρονικό διάστημα είτε απέχουν είτε κυρίως δεν διαδραματίζουν ένα ουσιαστικό αγωνιστικό ρόλο για την ανασυγκρότηση του κινήματος, την ανάπτυξη και κλιμάκωση των αγώνων ή ακόμη περισσότερο ορισμένες από αυτές τις δυνάμεις βάζουν εμπόδια σε μια τέτοια κατεύθυνση και στην πραγματικότητα ερωτοτροπούν και επιχειρούν να αναδειχθούν στο κίνημα σε ένα νέο τύπο κυβερνητικού συνδικαλισμού!!

Μαζί με τα παραπάνω πρέπει να προσέξουμε να μην αναπαράγουμε κατ’ οποιοδήποτε τρόπο φαινόμενα καθαρότητας, σεχταρισμού που οδηγούν στην απομόνωση και στην περιθωριοποίηση από το κίνημα και το οργανωμένο μαζικό κίνημα. Με άλλα λόγια να μην αναπαράξουμε αντιλήψεις και πρακτικές του ΠΑΜΕ και του πολιτικού – κομματικού του φορέα που διαχρονικά αποδεικνύονται ακίνδυνοι για το κεφάλαιο, τις κυβερνητικές πολιτικές και ταξικά οδηγούν στην διάσπαση, στην αποδυνάμωση και τελικά οδηγούνται σε άσφαιρα πυρά εναντίον του συστήματος και η καμπανιακή παρέμβαση με μια ή δυο 24ωρες απεργίες, και αυτές μέσα στα πλαίσια ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, οδηγούν οι όποιοι αγώνες να μην θέτουν κατά οποιοδήποτε τρόπο θέμα ανατροπής στις πολιτικές της ευρωκρατίας, του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου και κυρίως να μην δημιουργούν τους όρους για την ρήξη και την ανατροπή αυτών των πολιτικών.

Από όλα τα παραπάνω, που περιγράφονται λόγου περιορισμένου χρόνου εντελώς συνοπτικά, εξάγεται το συμπέρασμα ότι αυτό το κίνημα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ την ουσιαστική παρέμβαση αλλά και ενοποίηση στην δράση και τους αγώνες της ριζοσπαστικής κομμουνιστικής ανατρεπτικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς η οποία θα συμβάλει τα μέγιστα για την οργάνωση και την ανάπτυξη αυτού του μετώπου.

Οι δυνάμεις αυτές πρέπει να προβάλουν, να διεκδικήσουν με προωθημένες θέσεις και στόχους όχι απλά ένα όχι στα μνημόνια αλλά να εκφράσουν και να διατυπώσουν ένα κοινό εναλλακτικό σχέδιο από την βαρβαρότητα των μνημονίων που θα θέτει σε άμεση αμφισβήτηση αυτές τις καταστροφικές και βάρβαρες πολιτικές, που θα οδηγεί την χώρα και τον λαό στην ανάκτηση της ανεξαρτησίας, στην αποδέσμευση από την μέγγενη των ευρωενωσιακών θεσμών, που θα συγκρούεται με το εγχώριο και ξένο κεφάλαιο και θα αποτελεί την εναλλακτική αγωνιστική επιλογή του λαού και των εργαζομένων να πορευθούν σε άλλο δρόμο, αυτόν της σοσιαλιστικής προοπτικής.

Πολυχώρος ΜΟΛΥΒΙ 14/11/2015

Δημοσιογράφος που παρακολουθεί στενά τα δρώμενα στον χώρο της Ναυτιλίας και ο οποίος έχει άριστη ενημέρωση από διάφορες πηγές στον χώρο, μας πληροφόρησε για το παρακάτω περιστατικό που έλαβε χώρα πριν μερικούς μήνες στην επίσημη συνάντηση μεταξύ του Υπουργού Ναυτιλίας κ. Δρίτσα και του Δ.Σ της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (Ε.Ε.Ε).

Μιλώντας o Πρόεδρος της Ε.Ε.Ε κ. Θ. Βενιάμης στην διάρκεια της σύσκεψης – συνάντησης ενώπιον του Υπουργού και των συνεργατών του έκανε αναφορά και στην ΠΝΟ λέγοντας μεταξύ των άλλων και τα εξής:

Η ΠΝΟ είναι ένα καράβι το οποίο διοικείται επί σειρά ετών σωστά και αποτελεσματικά και κανείς δεν νομιμοποιείται από το κράτος να παρέμβει στα εσωτερικά της.

Το πλοίο πρέπει να διοικείται και να κουμαντάρεται από τον Πλοίαρχο ο οποίος έχει την πρώτη και τελευταία ευθύνη για την διακυβέρνηση του σκάφους, κατόπιν τούτου δεν μπορεί ένας Ναύτης να αναλάβει αυτήν την ευθύνη, δεν του ταιριάζει ούτε ο ρόλος ούτε είναι στα καθήκοντά του.…..

Σαν πραγματικό αφεντικό στην Ναυτιλία και μακρύ χέρι στο Ναυτεργατικό κίνημα απαίτησε να μην γίνει η παραμικρή αλλαγή όπως επίμονα διεκδικούν οι Ναυτεργάτες και το συνεπές αγωνιστικό τους κίνημα.

Θλιβερός ο ρόλος του κ. Δρίτσα ο οποίος με την σιωπή συγκατατέθηκε στην αξίωση του Προέδρου των εφοπλιστών χωρίς να κάνει το παραμικρό σχόλιο για την απροκάλυπτη παρέμβαση στα εσωτερικά του Ναυτεργατικού κινήματος και της ΠΝΟ.

Κατά τα άλλα υπενθυμίζουμε εμείς ότι ο κ. Δρίτσας στις προγραμματικές του δηλώσεις τον Φλεβάρη του 2015 στην Βουλή είχε ανακοινώσει ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό του Ναυτεργατικού συνδικαλισμού και στην εκδημοκρατικοποίησή του……

Προφανώς τότε δεν είχε συμβουλευτεί τον Πρόεδρο της Ε.Ε.Ε ο οποίος νομιμοποιείται από την κυβέρνηση να επεμβαίνει με τον πιο ωμό τρόπο στις εσωτερικές λειτουργίες του Ναυτεργατικού κινήματος.

Εάν όμως πιστεύουν ότι με τις πλάτες των εφοπλιστών θα διασωθεί το σαθρό και αντιδημοκρατικό σύστημα στην ΠΝΟ είναι γελασμένοι!!!

Δεκάδες Ναυτεργάτες ζήτησαν από την Ένωσή μας να καταγράψουμε αναλυτικά τις εξελίξεις σχετικά με την πρόσφατη απεργία, τον ρόλο της ΠΝΟ και των επιμέρους σωματείων. Αυτό κάνουμε με το παρακάτω σημείωμα.

Η αγανάκτηση και η οργή των Ναυτεργατών δεν έχει κοπάσει ακόμη από την απαράδεκτη σύμπλευση – συμπαιγνία των δυνάμεων του εργοδοτικού εφοπλιστόδουλου κατεστημένου στην ΠΝΟ με τις δυνάμεις του γραφειοκρατικού κομματικού συνδικαλισμού.

Η συμπόρευσή τους και η κοινή προσπάθεια να υπονομεύσουν την πρόσφατη μεγαλειώδη απεργία των Ναυτεργατών αποκαλύφθηκε, ξεσκεπάστηκε και δυστυχώς για αυτούς έγινε περισσότερο από ποτέ αντιληπτή από την συντριπτική πλειοψηφία των εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτεργατών.

Θλιβεροί πρωταγωνιστές σε μια γελοία θεατρική παράσταση αποδείχθηκαν και αυτή την φορά ο χρεοκοπημένος και γνωστός για την ταύτισή του με τις εκάστοτε κυβερνητικές επιλογές και το εφοπλιστικό κεφάλαιο Γιάννης Χαλάς και το πρωτοπαλίκαρο «μπράβος» του και υποτιθέμενος ταξικός συνδικαλιστής Σάββας Τσιμπόγλου, έδωσαν μάχη στο όνομα των Ναυτεργατών…. να μην συνεχισθεί και κλιμακωθεί ο απεργιακός αγώνας τόσο στο δεύτερο 48ωρο (απέτυχαν) όσο και στο τρίτο 48ωρο όπου εδώ πέτυχαν τον σκοπό τους!!

Μάλιστα ο αυτοαποκαλούμενος ταξικός πόλος με τους Προέδρους Μηχανικών (ΠΕΜΕΝ), ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, ΠΕΕΜΑΓΕΝ (Μάγειροι) επιστράτευσαν στην συνεδρίαση της ΠΝΟ για την συνέχιση της δεύτερης 48ωρης απεργίας κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο προκειμένου να μην συνεχισθεί ο απεργιακός αγώνας των Ναυτεργατών.

Παραθέτουμε ορισμένα από τα φαιδρά και καταγέλαστα επιχειρήματα που ακούστηκαν για να τα κρίνουν και να τα αξιολογήσουν οι Ναυτεργάτες. «Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος για την απεργία», «δεν υπάρχει διάθεση και αγωνιστικό κλίμα», «δεν υπήρχε ικανοποιητική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση», «υπάρχουν προβλήματα στην οργάνωση», «δεν έχει συμμετοχή το ΚΕΣΕΝ», «οι σχολές Εμπορικού Ναυτικού», «ελλιπής παρουσία ανέργων» ενώ στην Πάτρα ο έτερος συνδικαλιστής του «ταξικού» πόλου Ευαγγελάκης διατύπωσε την θεωρία ότι ρώτησαν τους Μηχανικούς οι οποίοι τους δήλωσαν «ότι δεν πρέπει να συνεχισθεί η απεργία», ο δε Πρόεδρος του ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ είδε σε μηχανοστάσια Μηχανικούς να δουλεύουν και σε κάποιο πλοίο Ναύτη να κάνει ματσακόνι!!!. Για όλους αυτούς τους λόγους και προκειμένου να διασώσουν όπως ήταν ο ισχυρισμός τους την απεργία στις 12/11/2015 που διεκδικούν την πατρότητα της πρότασης στην ΑΔΕΔΥ ζητούσαν επίμονα και λυσσασμένα να σταματήσει αμέσως η απεργία το πρώτο 48ωρο!!!

Μάλιστα ως αδίστακτοι μαθητές της σχολής του γκεμπελισμού ανακάλυψαν ότι η παρουσία της ΠΕΝΕΝ ήταν ανεπαρκής στο λιμάνι του Πειραιά!!!

Σιώπησαν και έβγαλαν τον σκασμό στην γελοία επιχειρηματολογία τους όταν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ μιλώντας στην απεργιακή συγκέντρωση πρότεινε η συνεδρίαση για την συνέχιση της απεργίας να γίνει ενώπιον των απεργών και των Ναυτεργατών, πρόταση που έγινε θερμά αποδεκτή από την συντριπτική πλειοψηφία των συγκεντρωμένων, ενώ συνάντησε την αμηχανία και την άρνηση του κοινού μετώπου εργοδοτικού, κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού!!   

Όπως σιώπησαν στην συνεδρίαση της ΠΝΟ στην τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη τοποθέτηση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ ο οποίος υπογράμμισε ότι υπάρχει κοροϊδία, εμπαιγμός και άρνηση από την πλευρά της κυβέρνησης σε όλες τις δίκαιες διεκδικήσεις μας και ταυτόχρονα με πληρότητα και πληθώρα στοιχείων έκανε την διαπίστωση για την συσπείρωση και την καθολική συμμετοχή των πληρωμάτων στην απεργία τονίζοντας ως μοναδικό πρόβλημα την ανοιχτή εφοπλιστική απεργοσπαστική στάση που έλαβε χώρα στην Κέρκυρα και αποκρούστηκε με επιτυχία από το κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ, το τοπικό Σωματείο και τις δυνάμεις περιφρούρησης του απεργιακού αγώνα. Και εδώ σιώπησαν, και εδώ δεν ψέλλισαν το παραμικρό………

Η μαζική και δυναμική παρουσία δεκάδων απεργών Ναυτεργατών που παρά τις άθλιες και προβοκατόρικες μεθοδεύσεις Χαλά – Τσιμπόγλου ήταν παρόντες στην συνεδρίαση της ΠΝΟ και πολλοί από αυτούς ήταν απεργιακές επιτροπές από πολλά πλοία που είχε ορίσει η ΠΕΝΕΝ και μόνο αυτή, καταδεικνύει την βούληση και την αγωνιστική θέληση των Ναυτεργατών!!!

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ αποκάλυψε ότι η Ένωσή μας επί ένα μήνα πραγματοποίησε δεκάδες μαζικές συσκέψεις των μελών μας και άλλων ειδικοτήτων Ναυτεργατών πλοίο το πλοίο στον Πειραιά, στην Πάτρα, στο Λαύριο, στην Ραφήνα, στην Κέρκυρα όπου έγινε συστηματική και μεθοδική ενημέρωση και για την ανάγκη οργανωμένα οι Ναυτεργάτες να απαντήσουν, να δράσουν και να αγωνισθούν ενάντια στις μνημονιακές και εφοπλιστικές επιλογές της κυβέρνησης.

Σημείωσε ότι η ΠΕΝΕΝ είχε το πολυπληθέστερο κλιμάκιο σε διάφορα λιμάνια και σε δύο από αυτά η απεργία έγινε αποκλειστικά από αυτήν (Αιδηψός – Βόλος). Ανέφερε ότι σε καθημερινή βάση στο λιμάνι του Πειραιά τα κλιμάκια της ΠΕΝΕΝ υπερβαίνουν τα 50 άτομα που έχουν την ευθύνη και την περιφρούρηση της απεργίας και ένας αριθμός 10 αντιπροσώπων της είναι σε ολονύκτια περιφρούρηση έχοντες επαφή – σύνδεση με τις απεργιακές επιτροπές που συγκρότησε κατά πλοίο.

Ταυτόχρονα η ουσιαστική και αποφασιστική παρέμβαση των απεργών Ναυτεργατών αποκάλυψε ότι οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού είναι τραγικά αποξενωμένες τόσο από τα μέλη τους όσο και από το σύνολο των Ναυτεργατών και η παρουσία τους στο λιμάνι παντελώς ανύπαρκτη.

Η δημόσια παρέμβαση από συναδέλφους, όχι μόνο Ναυτών, στην συνεδρίαση της ΠΝΟ απέδειξε ότι οι συσχετισμοί που συνδιαμορφώνουν οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού έχουν στόχο να υποσκάψουν, να υπονομεύσουν και να τορπιλίσουν κάθε αγωνιστική και δίκαιη διεκδίκησή τους.

Καθόλου τυχαίο ότι συνταξιούχος Πλοίαρχος κοντά επί σειρά ετών στον κομματικό συνδικαλισμό εξοργίσθηκε και επιτέθηκε φραστικά στον Τσιμπόγλου καταλογίζοντάς του προδοσία στον δίκαιο αγώνα των Ναυτεργατών από την πλευρά των Σωματείων του ΠΑΜΕ!!! Κοινή ήταν η διαπίστωση ότι οι δυνάμεις αυτές αποτελούν δύναμη αναχαίτισης των αγώνων των Ναυτεργατών.

Το απίστευτο με τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού είναι το γεγονός ότι ενώ καταφέρθηκαν σφόδρα κατά της συνέχισης της απεργίας στο δεύτερο 48ωρο, στην συνέχεια έβγαλαν κοινή ανακοίνωση και χαιρέτιζαν την επιτυχία όπως γράφουν της απεργίας την οποία όμως πολέμησαν και καταψήφισαν!!!

Επίσης οι δυνάμεις του γραφειοκρατικού κομματικού συνδικαλισμού ανοιχτά στράφηκαν και προσπάθησαν να υπονομεύσουν το κοινό μέτωπο από τους άλλους εργαζομένους στον χώρο της Ναυτιλίας, όπως είναι οι Υπάλληλοι του ΝΑΤ, του Υπουργείου Ναυτιλίας, το προσωπικό της Πλοηγικής Υπηρεσίας οι οποίοι προφανώς ήταν ενοχλητικοί για την ομάδα του κομματικού συνδικαλισμού η οποία προσπάθησε ανεπιτυχώς να τους αποβάλει από την κοινή συνάντηση στο Υπουργείο Ναυτιλίας με τον Υπουργό κ. Θ.Δρίτσα.

Να υποθέσουμε ότι αυτή η προκλητική και τυχοδιωκτική συμπεριφορά οφείλεται στον αλλοπρόσαλλο χαρακτήρα του Τσιμπόγλου που μιλάει και εκφράζεται με έπαρση και ύφος εκατό καρδιναλίων ή είναι μέρος της κομματικής γραμμής που απεχθάνεται την όποια διαφορετική συνδικαλιστική δύναμη αλλά και διαφορετικό ρεύμα στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος.

Είναι σε θέση κάποιος από την ηγεσία του ΚΚΕ να κρίνει και να αξιολογήσει ότι π.χ η απεργία των Πλοηγών νέκρωσε όλα τα λιμάνια από τα καταπλέοντα Φ/Γ – Δ/Ξ – Τουριστικά πλοία, ότι αυτό δημιούργησε ασφυκτικό πολιτικό πρόβλημα ή ότι με την 10ήμερη απεργία των Υπαλλήλων του ΝΑΤ μπλοκάρισαν οι ελευθεροπλοΐες της Ακτοπλοΐας; Εάν αυτό δεν είναι συμβολή στην απεργία, τι επιτέλους είναι; Μήπως η τραγική παρουσία των τριών σωματείων που λειτουργούν σαν δορυφορικές δυνάμεις του κομματικού τους φορέα και έχουν μηδενική ανταπόκριση από τα μέλη τους;

Αγνοούν άραγε τόσο πολύ την ωμή πραγματικότητα που να πιστεύουν ότι τους διασώζει η ύπαρξη στις όποιες απεργίες των ομάδων που κατέρχονται στους καταπέλτες και αποτελούνται από μέλη της ΚΝΕ, δυνάμεις του ΠΑΜΕ και λιγοστούς Συνταξιούχους της ΠΕΣ – ΝΑΤ; Και ευτυχώς που έχουν αυτούς διότι διαφορετικά θα ήταν για κλάματα!!

Ή μήπως συνιστά ταξική κατεύθυνση το γεγονός ότι έχουν πλήρως απομονωθεί από την συντριπτική πλειοψηφία των μελών τους που εργάζονται στην ποντοπόρο ναυτιλία και στο κομμάτι αυτό, από τότε που οδηγήθηκε σε βίαιη έξοδο το πλήρωμα της κουβέρτας, δεν κάνουν την παραμικρή ενέργεια – πρωτοβουλία ή δράση και απευθύνονται μόνιμα στους 200 μηχανικούς που εργάζονται στην Ακτοπλοΐα;

Το ξέκομα αυτό από την ποντοπόρο ναυτιλία είναι τυχαίο; Να υποθέσουμε ότι είναι αποτυχία της τακτικής που ακολουθούν ή ανικανότητα των ηγετίσκων του κομματικού συνδικαλισμού ή για αυτήν την μακροχρόνια και συστηματική αποχή οποιασδήποτε δράσης και παρέμβασης στην ποντοπόρο ναυτιλία υπάρχει σκοπιμότητα; Προφανώς είναι όλα τα παραπάνω και τα οποία αποδεικνύουν ότι έχουν απωλέσει οριστικά κάθε δεσμό και σχέση ως σωματεία από τους κλάδους τους οποίους υποτίθεται ότι εκπροσωπούν και στην πράξη έχουν μετατραπεί σε μια καρικατούρα συνδικαλιστικής γραφειοκρατείας που το μοναδικό τους μέλημα ήταν και είναι η συμπόρευση και η προβολή των στόχων του κομματικού τους φορέα.

Τα τελευταία 3-4 χρόνια έχουν μεταμορφωθεί από δύναμη σεχταρισμού και κομματικής περιχαράκωσης στο ναυτεργατικό κίνημα σε στυλοβάτες του σαθρού εργοδοτικού κατεστημένου της πλειοψηφίας της ΠΝΟ και μαζί με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό συστηματικά εμποδίζουν και υπονομεύουν κάθε αγωνιστική ανάταση του κινήματος.

Απόδειξη για αυτό όλες οι απεργίες αυτής της περιόδου, οι αγώνες για την απλήρωτη ναυτική εργασία, η άθλια συμπαιγνία με τους συμμάχους τους στην ΠΝΟ για να μη ληφθεί καμιά απόφαση για την οργάνωση της δράσης και του αγώνα των ανέργων, όπως επανειλημμένα είχε προτείνει η ΠΕΝΕΝ, με αποκορύφωμα την υπονομευτική τακτική στην πρόσφατη 4ήμερη απεργία στην οποία για πολλοστή φορά ξεφωνήθηκαν και αποδοκιμάστηκαν τόσο αυτοί όσο και οι εταίροι τους στην ΠΝΟ από την συντριπτική πλειοψηφία των Ναυτεργατών.

Καθόλου τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τα τελευταία χρόνια το μόνο που κάνουν είναι σε κάθε εξέλιξη και πρόβλημα να βγάζουν ανακοινώσεις καρμπόν που μονότονα και επαναλαμβανόμενα τονίζουν απευθυνόμενοι προς τους συμμάχους τους στην ηγεσία της ΠΝΟ «ότι επιβάλλεται η σύγκληση της εκτελεστικής επιτροπής προκειμένου να οργανωθούν πολύμορφοι αγώνες». Οι όποιες αγωνιστικές κορώνες καταλήγουν στο λίαν επαναστατικό μοτίβο να ζητούν την έκδοση ανακοίνωσης, δελτίου τύπου ή ακόμη πιο προωθημένη αγωνιστική παρέμβαση – συνάντηση με κάποιον Υπουργό…. Η αποθέωση δηλαδή του εργοδοτικού συνδικαλισμού!

Τα «μεγάλα θέματα» που ανέδειξαν τα τελευταία χρόνια είναι η χρήση του ακινήτου του Οίκου Ναύτη (όχι η επαναφορά της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης!) και η παροχή crewlistαπό το ΓΕΝΕ προς την Διοίκηση του ΓΕΝΕ και τα Σωματεία!!!

Καθόλου περίεργο που στις γραφικές οργανωτικές συσκέψεις που κάνουν στα γραφεία της ΠΕΜΕΝ η μόνιμη επωδός τους είναι η επίθεση εναντίον της ΠΕΝΕΝ και της ηγεσίας της, όπως έγινε στην τελευταία όπου ο γνωστός Τσιμπόγλου ανέφερε και κατήγγειλε ότι «στην τελευταία σύσκεψη στην αίθουσα συνελεύσεων της ΠΝΟ ο Νταλακογεώργος αφού μίλησε σε αυτήν στην συνέχεια αποχώρησε και άφησε ελεύθερα τα σκυλιά του να επιτεθούν στον Χαλά» του οποίου την υπεράσπισή του για πολλοστή φορά ανέλαβε ο θλιβερός Τσιμπόγλου!!!       

Οι διασπαστικές αυτές επιθέσεις συνεχίσθηκαν και τις επόμενες μέρες από τον ανεκδιήγητο Σάββα Τσιμπόγλου ο οποίος το μόνο που κατάφερε ήταν να προκαλέσει τη δικαιολογημένη αγανάκτηση των εκπροσώπων αυτών των φορέων που (ανεξάρτητα από πολιτικές απόψεις και παραταξιακές τοποθετήσεις) έδωσαν μαζί με τους Ναυτεργάτες τον αγώνα για να μην περάσει η διάλυση του ΝΑΤ και οι περικοπές στα συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

Η απαράδεκτη αυτή επίθεση έδειξε και αποκάλυψε πώς εννοούν στο ΠΑΜΕ την κοινή δράση, τον συντονισμένο αγώνα για τα κοινά προβλήματα και ποιος ο ρόλος τους ευρύτερα στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.

Η πίεση των εφοπλιστών, της κυβέρνησης για το προσφυγικό και του αρμόδιου Υπουργού Ναυτιλίας βρήκε τελικά πρόσφορο έδαφος στις δυνάμεις του εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού οι οποίες συμμάχησαν ανοιχτά και απροκάλυπτα στην συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ για την συνέχιση ή όχι της τρίτης 48ωρης απεργίας και πέτυχαν στην κοινή επιδίωξή τους να μην συνεχισθεί η απεργία παρά και ενάντια στην θέληση και την βούληση των Ναυτεργατών, οι οποίοι και σε αυτήν την συνεδρίαση είχαν παρουσία στην ΠΝΟ και στο τέλος εκφράζοντας την οργή τους κατήγγειλαν τις βρώμικες μεθοδεύσεις εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού για την υπονόμευση των αγωνιστικών και απεργιακών αγώνων όπως συστηματικά κάνουν τα τελευταία ιδιαίτερα τρία χρόνια.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ίδια συνεδρίαση αυτή ο Πρόεδρος των Πλοιάρχων και άλλοι αστέρες του εργοδοτικού συνδικαλισμού ανέλαβαν τον θλιβερό ρόλο του υπερασπιστή του Χαλά (το ίδιο έκανε με πιο έμμεσο τρόπο ο Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ Σάββας Τσιμπόγλου) διότι δήθεν άδικα του ασκεί κριτική ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και ότι οι αποφάσεις στην ΠΝΟ παίρνονται συλλογικά, ο ίδιος δε αναπαρήγαγε τις γνωστές μπουρδολογίες και τα ανυπόστατα επιχειρήματα του Τσιμπόγλου ότι η απεργία δεν πρέπει να συνεχισθεί διότι χρειάζεται καλύτερη προετοιμασία και οργάνωση και έχουμε τις επόμενες ημέρες αρκετό χρόνο για να το εξασφαλίσουμε αυτό!! Σημειώνουμε για να φανεί το πόσο πιστεύουν στις αρχές, στις αξίες της συνδικαλιστικής πάλης αλλά και στις διεκδικήσεις που και οι ίδιοι έχουν συμφωνήσει, το ίδιο αυτό πρόσωπο – Πρόεδρος ΠΕΠΕΝ - εμφανίστηκε λαύρος με παρεμβάσεις του προς το Υπουργείο Ναυτιλίας το βράδυ της απεργίας της 12/11/2015 να ζητά να δοθεί ελευθεροπλοΐα στο ΦΑΙΣΤΟΣ ΠΑΛΑΣ στρεφόμενος ενάντια στους απεργούς υπαλλήλους που ήταν στην απεργία διεκδικώντας την αυτοτέλεια του ΝΑΤ!!! Το ίδιο αυτό πρόσωπο λίγες μέρες πριν είχε παρουσία στην Συνέλευση των Υπαλλήλων του ΝΑΤ δηλώνοντας την συμπαράστασή του στον δίκαιο αγώνα τους!!! Τα συμπεράσματα δικά σας!!!!

Ακριβώς την ίδια άποψη αναμάσησαν και άλλοι δευτεροκλασάτοι αστέρες του εργοδοτικού συνδικαλισμού οι οποίοι και αυτοί διαπίστωσαν ότι υπάρχει ελλιπής οργάνωση και χρειάζεται η κλιμάκωση της απεργίας να γίνει αμέσως μετά τις 12/11/2015.  

Όλοι αυτοί οι παραπάνω είχαν και έχουν μηδενική παρουσία στα πλοία, στους χώρους δουλειάς και σε όλους τους αγώνες, τις κινητοποιήσεις και τις απεργίες που εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια στο Ναυτεργατικό κίνημα και στην καλύτερη των περιπτώσεων κουβαλάνε τον εαυτό τους στις απεργίες που υποτίθεται συναποφασίζουν, συνδιοργανώνουν και υλοποιούν!!!

Εάν αυτά τα φαινόμενα δεν συνιστούν τον απόλυτο εκφυλισμό και εξευτελισμό των συνδικάτων, των συνδικαλιστικών σωματείων και των αγώνων δεν ξέρουμε τι άλλο να προσθέσουμε…..

Κατά τα λοιπά οι μέρες που προηγήθηκαν της λήξης της απεργίας που υποτίθεται ότι έπρεπε να αξιοποιηθούν για την ενημέρωση, την προετοιμασία και την οργάνωση της απεργίας της 12/11/2015 και την κλιμάκωσή της αποδείχθηκε ένα τεράστιο ψέμα, μια αθλιότητα του χειρίστου είδους που δείχνει πόσο εκτίμηση και σεβασμός υπάρχει από αυτές τις δυνάμεις στους Ναυτεργάτες και στους αγώνες!!!

Στις 12/11/2015 σε επικοινωνία του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ με τον Γ.Γ της ΠΝΟ για την ώρα που θα συγκληθεί η Διοίκηση της Ομοσπονδίας για να εξετάσει τα νέα δεδομένα και την επέκταση του απεργιακού αγώνα, ο ίδιος δήλωσε ασθενής ενώ η τριμελής επιτροπή που τον αντικαθιστά ήταν εξαφανισμένη……… Μέσα σε αυτή την επιτροπή είναι ο Πρόεδρος των Πλοιάρχων (ΠΕΠΕΝ) και ο Πρόεδρος των Μηχανικών (ΠΕΜΕΝ) οι οποίοι εργάζονταν ακόμη σκληρά επίπονα και επίμονα για την οργάνωση και την κλιμάκωση της απεργίας μετά τις 12/11/2015!!!

Ντροπή, Αίσχος Γραμματείς, Φαρισαίοι υποκριτές!!!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ σε κοινή σύσκεψη με τα κλιμάκια, τους αντιπροσώπους και τα μέλη των απεργιακών επιτροπών που συσκέφθηκαν στις 13/11/2015 εκτίμησαν ότι η απεργία των Ναυτεργατών αποτέλεσε την πρώτη κλαδική οργανωμένη αγωνιστική απάντηση του εργατικού κινήματος ενάντια στην αντιλαϊκή και αντεργατική κυβερνητική πολιτική, στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και στις νέες μνημονιακές πολιτικές.

Εκφράστηκε η αποδοχή των Ναυτεργατών στο διεκδικητικό πλαίσιο που καθόρισε η ΠΕΝΕΝ καθώς και η ευνοϊκή απήχηση που είχε αυτό από πλατειές λαϊκές και κοινωνικές δυνάμεις.

Το πλαίσιο αυτό ήταν συνοπτικά: προστασία των κοινωνικοασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων, αυτοτέλεια των ταμείων μας, απόσυρση οποιασδήποτε δυσμενούς μεταβολής στις συνθέσεις και στην επάνδρωση των Ακτοπλοϊκών πλοίων, κατάργηση της αντιναυτεργατικής νομοθεσίας, για την ναυτεργατική απασχόληση και την αντιμετώπιση της ανεργίας, όχι σε οποιαδήποτε ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ.

Ο κλάδος μας, οι εν ενεργεία και συνταξιούχοι ναυτικοί, στήριξαν το πλαίσιο αυτό και συντάχθηκαν απόλυτα με την τακτική που σχεδίασε και ακολουθεί η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ.

Η δύσκολη αυτή απεργιακή κινητοποίηση που το κυρίως βάρος της το σήκωσε στις πλάτες της η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ είχε ως αποτέλεσμα για πρώτη φορά οι Ναυτεργάτες και το κίνημά τους να έρθουν σε σφοδρή σύγκρουση με τον νόμο 4256/2014 και το απεργοσπαστικό άρθρο το οποίο προβλέπει «ότι μετά το πέρας των 3 ημερών απεργίας συνέρχεται το ΣΑΣ και γνωμοδοτεί και ακολούθως ο Υπουργός αποφασίζει την έκτακτη δρομολόγηση πλοίων για την κάλυψη των συγκοινωνιακών Ακτοπλοϊκών αναγκών».

Η κυβέρνηση και ο αρμόδιος Υπουργός Ναυτιλίας δεν τόλμησαν να επιχειρήσουν την ενεργοποίηση, ουσιαστικά την επίταξη των πλοίων με την συμπλήρωση των 3 ημερών, πράγμα που οφείλεται στην καθολική συμμετοχή των Ναυτεργατών στην απεργία και των εργαζομένων σε αυτή και ταυτόχρονα στην αποφασιστική θέση της ΠΕΝΕΝ που από την αρχή δήλωσε με σαφήνεια ενώπιον των Ναυτεργατών ότι την διάταξη αυτού του νόμου δεν πρόκειται να την σεβαστεί και θα κάνει το παν να την καταργήσει στην πράξη και μάλιστα σε αυτήν την απεργία!!

Η ντε φάκτο κατάργηση του απεργοκτόνου τερατουργήματος συνιστά μια ακόμη σημαντική κατάκτηση του αγωνιστικού ταξικού ναυτεργατικού κινήματος και παρά την άρνηση της κυβέρνησης να το καταργήσει οι ναυτεργάτες πάλεψαν και με τον αγώνα τους το κατέστησαν ανενεργό παρά την λυσσαλέα επίθεση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Ν.Δ η οποία με δημόσια παρέμβασή της ζήτησε την άμεση εφαρμογή του δείχνοντας ότι εξυπηρετούν, όπως πάντα, τα συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Επίσης και άλλοι φορείς συντάχθηκαν μαζί με την Ν.Δ για την υπονόμευση της απεργίας των Ναυτεργατών από διάφορα νησιά!!!

Παρά την αρνητική εξέλιξη της απεργίας οι Ναυτεργάτες έδειξαν ότι διαθέτουν υψηλό αγωνιστικό ηθικό και ότι είναι η κατάλληλη περίοδος οι αγώνες να αναπτυχθούν και να κλιμακωθούν με διάφορες μορφές και να επιδιωχθεί κοινή δράση και αγώνας και με άλλα τμήματα των εργαζομένων και των συνδικάτων.

Η ΠΕΝΕΝ θα πορευθεί σταθερά και αποφασιστικά στον δρόμο του αγώνα και παρά τις επιθέσεις που δέχεται από την κυβέρνηση, το Υπουργείο Ναυτιλίας, το εφοπλιστικό κεφάλαιο , τον εργοδοτικό, κυβερνητικό και κομματικό συνδικαλισμό, η ταξική γραμμή πλεύσης της επιβεβαιώνεται, έχοντας την αμέριστη στήριξη των εν ενεργεία και συνταξιούχων ναυτικών, και για τον σκοπό αυτό έγινε διεξοδική συζήτηση για το πλαίσιο και τις μορφές των κινητοποιήσεων το επόμενο χρονικό διάστημα στην βάση των προβλημάτων που αναφέρονται στα εξώδικα της ΠΕΝΕΝ προς όλες τις αρμόδιες αρχές (Υπουργεία – Εφοπλιστικές Ενώσεις).

Η πάλη του εργατικού και λαϊκού κινήματος, η αγωνιστική δράση των εργαζομένων παρά τις όποιες δυσκολίες θα είναι επιτυχής και νικηφόρα ενάντια στον μνημονιακό χειμώνα που επιφυλάσσει η κυβέρνηση και το κουαρτέτο σε βάρος του ελληνικού λαού και της εργατικής τάξης.

Πειραιάς 17/11/2015

Για την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                             Ο Γενικός Γραμματέας

                                                    Νταλακογεώργος Αντώνης                       Κροκίδης Νικόλαος