Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τις ρυθμίσεις για τα «κόκκινα δάνεια», έρχεται άμεσα για ψήφιση στη Βουλή το ασφαλιστικό και ο νέος Προϋπολογισμός 2016. Αμέσως μετά ακολουθεί το «Μεσοπρόθεσμο» 2016-19 και ο «αναπτυξιακός» νόμος, για να κλείσει ο πρώτος κύκλος «αίματος» των νομοθετημάτων του Γ' Μνημονίου. Παρά την κυριαρχία των μνημονιακών κομμάτων στη Βουλή, υπάρχει κι ο παράγοντας ελληνικός λαός, που ξεπερνώντας το «σοκ» της διάψευσης των προσδοκιών του από τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, ανασηκώνει και πάλι το ανάστημά του και δείχνει διατεθειμένος να μην παίξει το ρόλο ενός νέου ...Σίσυφου.  

Ανακεφαλαιοποίηση και «κόκκινα δάνεια» ....χορός λεηλασίας

Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και οι ρυθμίσεις στα κόκκινα δάνεια, έδειξαν ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει να προσμένει τίποτα από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ανεξάρτητα από τις όποιες καλές προθέσεις επί μέρους προσώπων που θεωρούν ότι κάτι μπορούν να κάνουν. Στις βασικές επιλογές και κατευθύνσεις, τα πράγματα είναι ίδια και χειρότερα. Ειδικότερα η νέα ανακεφαλαιοποίηση αποτελεί οικονομικό και πολιτικό έγκλημα πρώτου μεγέθους και συνεπάγεται πολιτικές και ποινικές ευθύνες. Αρκεί να αναφέρουμε ότι τα ίδια κεφάλαια των 4 τραπεζών (Εθνικής, Πειραιώς, Alpha, Eurobank) στο τέλος Σεπτέμβρη '15, με βάση τα στοιχεία των ισολογισμών τους, ανέρχονταν σε 24,7 δις €, ενώ το Νοέμβρη '15 πριν την ανακεφαλαιοποίηση, αποτιμήθηκαν μόλις 747 εκατ. € (-97%).!!

Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι η συνολική χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών, στις 2.11.15 ήταν 5,7 δις και στις 18.11.15, κατέβηκε στα 2,6 δις €, γεγονός που αποκαλύπτει το μέγεθος της κερδοσκοπίας και της χειραγώγησης σε όφελος των ιδιωτών ...«επενδυτών».! Προκύπτει κατά συνέπεια ένα ερώτημα που αφορά άμεσα συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα. Τι έκαναν οι αρμόδιοι θεσμικοί παράγοντες όπως, ο επικεφαλής του ΤΧΣ, ο πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ο διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος, οι αρμόδιοι οικονομικοί υπουργοί και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, για να αποτρέψουν αυτή τη λεηλασία; Δεν γνώριζαν; Την ανέχτηκαν; Την ενεθάρρυναν;

Με την ανταλλαγή σε εξευτελιστική τιμή παλαιών μετοχών με νέες, ο μεγάλος χαμένος ήταν το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), δηλαδή το ελληνικό δημόσιο, όπου το μερίδιο του στις πρώτες τρεις τράπεζες από πλειοψηφικό (63-65%) περιορίζεται στο 20-21% και στην Eurobank μόλις στο 3%, από 95% που ήταν στην πρώτη ανακεφαλαιοποίηση. Συνολικά ενώ το 2013 με την πρώτη ανακεφαλαιοποίηση, το δημόσιο διέθεσε 40,2 δις για τη «σωτηρία» των τραπεζών, με τη νέα ανακεφαλαιοποίηση, η αξία του μεριδίου μετοχών που κατέχει το ΤΧΣ αποτιμήθηκε γύρω στα 500 εκατ. €. Επίσης να σημειώσουμε ότι οι διοικήσεις των τραπεζών θα είναι πλέον ελεγχόμενες από τους «θεσμούς», δεδομένου ότι το Εποπτικό Συμβούλιο που καθορίζει τη σύνθεση τους, ελέγχεται κατά πλειοψηφία από ΕΕ, ΕΚΤ και ΕΜΣ (στα 6 μέλη έχουν 3 μαζί και πρόεδρο με διπλή ψήφο). Τέλος οι ρυθμίσεις που έγιναν για τα «κόκκινα» δάνεια, δεν προστατεύουν την πρώτη κατοικία ούτε και στους φτωχούς, ενώ στα επιχειρηματικά, ανοίγει ο δρόμος της αρπαγής ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας από ξένα funds, μαζί και υποθηκευμένης αγροτικής γης, για αγροτικά δάνεια της ΑΤΕ που τώρα ανοίκουν στην Πειραιώς.

Προϋπολογισμός '16: Νέα βάρη και περικοπές δαπανών!

Ο νέος προϋπολογισμός 2016, αποτελεί βασικό όχημα προώθησης των στόχων του Γ' Μνημονίου. Με τους νέους φόρους στα λαϊκά στρώματα και τις περικοπές μισθών και κοινωνικών δαπανών, διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, της ανεργίας, της αρπαγής ΔΕΚΟ και δημόσιας περιουσίας, υπερφορολόγησης της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας, απελευθέρωσης των πλειστηριασμών και φτωχοποίησης του ελληνικού λαού. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια συνοπτική εικόνα του νέου προϋπολογισμού, δεδομένου ότι κάθε ξεχωριστός τομέας, τόσο στα έσοδα όσο κυρίως στις δαπάνες, απαιτούν ειδικότερη ανάλυση.

Με το νέο προϋπολογισμό, οι φόροι το 2016 αυξάνονται συνολικά κατά 2,2 δις, ενώ οι δαπάνες μειώνονται κατά 2 δις. Ειδικότερα οι άμεσοι φόροι προβλέπεται να αυξηθούν από 19,1 δις σε 20 δις (αύξηση 4,6%) και θα προέλθουν από την αύξηση φορολογίας εισοδήματος (από 11,8 δις σε 12 δις), όσο και τη φορολογία περιουσίας (από 2,8 δις σε 3,7 δις) κυρίως ΕΝΦΙΑ. Το μεγαλύτερο μέρος της φορολογίας εισοδήματος βαρύνει φυσικά πρόσωπα, κυρίως μισθωτούς και συνταξιούχους (πάνω από 70%). Τέλος το 2016 θα είναι ένας ακόμα χρόνος υπερφορολόγησης των λαϊκών στρωμάτων από έμμεσους φόρους οι οποίοι αυξάνονται κατά 1.141 εκατ. (από 23,6 δις σε 24,7 δις ή 4,8%). Από αυτά, 857 εκατ. είναι ΦΠΑ (αύξηση 6,3%). Συνολικά οι έμμεσοι φόροι στο σύνολο των φόρων ανεβαίνουν στο 51,2%, σε σχέση με 49,5% το 2014.!

Όσον αφορά τις δαπάνες, οι περικοπές αφορούν κυρίως μισθούς-συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες. Ειδικότερα οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις μειώνονται κατά 357 εκατ. (από 18,1 δις σε 17,7 δις), ενώ οι επιχορηγήσεις σε ασφαλιστικούς οργανισμούς κατά 452 εκατ. (από 11 δις σε 10,5 δις). Στις συγκοινωνίες κατά από 292 εκατ. σε 220 εκατ. (- 24,6%), στους ΟΤΑ από 250 σε 92 εκατ. (- 63,8%), κά. Επίσης μεγάλη είναι η μείωση των ενισχύσεων από εθνικούς πόρους στους αγρότες (από 3,6 δις σε 3,3 δις ή κατά – 6,8%). Ειδικότερα το κονδύλι των συντάξεων μειώνεται κατά – 5,6% (από 2,6 δις σε 2,4 δις), για ΕΛΓΑ – 6,2% (από 168 σε 158 εκατ.), η επιστροφή φόρου στο πετρέλαιο – 57,7% (από 91 σε 38 εκατ.), κοκ. Όσον αφορά το ΠΔΕ σε συνθήκες παραγωγικής διάλυσης και αυξανόμενης ανεργίας προβλέπεται οριακή αύξηση (από 6 σε 6,7 δις). Τέλος στο κρίσιμο ζήτημα του δημόσιου χρέους, το 2016 θα διατεθούν 5,9 δις για τόκους σε σχέση με 5,8 δις το 2015, ενώ το ύψος του χρέους της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να ανέλθει στα 327,6 δις ή 187,8% του ΑΕΠ (από 316,5 δις) αυξημένο κατά 7,6%. Όσον αφορά το ΑΕΠ από 175,6 δις το 2015 προβλέπεται να περιοριστεί στα 174,4 δις (- 0,7%), συνεχίζοντας για έβδομη χρονιά την καθοδική του πορεία από 232 δις το 2009 (- 25%), γεγονός που δείχνει και την ....«επιτυχία» των Μνημονίων.!!

Μεσοπρόθεσμο και αναπτυξιακός νόμος

Η πορεία της οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας είναι πορεία συνεχείς πορεία καταβύθισης και διάλυσης της παραγωγικής βάσης και πάνω απ' όλα απαξίωσης της βασικής παραγωγικής δύναμης, του εργατικού δυναμικού της χώρας, το οποίο υφίσταται τις βαριές συνέπειες της κρίσης με πραγματική ανεργία να προσεγγίζει το 30% και στους νέους 60%. Δυστυχώς η κατάσταση προβλέπεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με το λεγόμενο «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα» ως το 2019, προβλέπονται νέα μέτρα «προσαρμογής» στην ίδια λογική με αυτά του προϋπολογισμού 2016, ύψους τουλάχιστον 3 δις. Ταυτόχρονα η θηλιά του χρέους θα σφίγγει, οι υποσχέσεις για ανάπτυξη θα περισσεύουν και οι επικλήσεις για επενδύσεις από το εξωτερικό θα επαναλαμβάνονται.

Οι αντιστάσεις ανοίγουν δρόμους ανατροπής

Η επιτυχία της πανελλαδικής απεργίας δύο μήνες μετά τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και οι αγροτικές κινητοποιήσεις, δείχνουν ότι το κίνημα αντίστασης κατά των αντιλαϊκών μέτρων βρίσκεται σε διαδικασίες ανάκαμψης. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι εντός του 2016 διαφαίνονται σοβαρές εξελίξεις και συνακόλουθα μεγάλες ανατροπές. Με τη δημιουργία της ΛΑΕ έγινε σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση ανασυγκρότησης του μετώπου των αντιμνηνομιακών, αριστερών, πατριωτικών, ριζοσπαστικών δυνάμεων, που λειτουργεί αντικειμενικά ως μόνη ελπιδοφόρα προοπτική για προοδευτική έξοδο από την κρίση με ορίζοντα τη σοσιαλιστική προοπτική.

*Μέλους της γραμματείας του πολιτικου συμβουλίου της ΛΑ.Ε

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

ΜΕΤΡΑ "ΦΩΤΙΑ" ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Με τρεις «καυτούς» φακέλους ανοίγει από αύριο ο νέος κύκλος διαβουλεύσεων με τους δανειστές, καθώς επί τάπητος τίθενται οι ανατροπές σε ασφαλιστικό και φορολογία, αλλά και το νέο μισθολόγιο που θα ισχύσει στον δημόσιο τομέα.

Η τελευταία και δυσκολότερη «στροφή» πριν από την τελική ευθεία προς την αξιολόγηση κρίνεται -όπως είναι φυσικό- ως η κρισιμότερη από την κυβερνητική συμμαχία, καθώς θα θέσει σε σοβαρή δοκιμασία εκ νέου τις αντοχές της κυβέρνησης αλλά και της κοινωνίας.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι μπορεί το ασφαλιστικό να έχει απεμπλακεί από το δεύτερο «πακέτο» προαπαιτούμενων, όμως παραμένει βασική προϋπόθεση η υλοποίηση των αλλαγών στο ισχύον σύστημα, προκειμένου να ολοκληρωθεί η εν λόγω μεταρρύθμιση πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους, για να ανοίξει η συζήτηση για το χρέος.

Θα πρέπει, εξάλλου, να αναφερθεί ότι οι ανατροπές που έρχονται στο ασφαλιστικό είναι μεγάλες και μάλιστα επώδυνες για δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχους, εάν ληφθεί υπόψη ότι ήδη υπάρχει δέσμευση για νέα περικοπή δαπανών το 2016 ύψους 1,8 δισ. ευρώ.

Από την άλλη πλευρά «ωρολογιακή βόμβα» στα θεμέλια του κυβερνητικού συνασπισμού είναι και οι αλλαγές που σχεδιάζονται στο πλαίσιο εφαρμογής του νέου μισθολογίου στον δημόσιο τομέα.

Ειδικότερα, όπως έχει επισημάνει η «Ν», με βάση το σχέδιο που επεξεργάζεται το οικονομικό επιτελείο και θα πρέπει να λάβει σύντομα τη μορφή σχεδίου νόμου, ώστε να κατατεθεί το αργότερο αρχές Δεκεμβρίου στη Βουλή, προβλέπεται ότι οι μισθολογικές αυξήσεις που θα χορηγούνται, όποτε φυσικά «ξεπαγώσουν» οι μισθοί, θα αποδίδονται με βάση τα χρόνια προϋπηρεσίας και όχι με βάση τον βαθμό που καταλαμβάνει ένας υπάλληλος.

Με τις αλλαγές που προωθούνται ουσιαστικά η κυβέρνηση σχεδιάζει την επανακατάταξη όλων των υπαλλήλων με βάση τα χρόνια υπηρεσίας τους, ενώ προτίθεται να διατηρήσει και τα τέσσερα επιδόματα που αποδίδονται στους δημοσίους υπαλλήλους και αφορούν την οικογενειακή παροχή, το επίδομα απομακρυσμένων και παραμεθόριων περιοχών, το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας και το επίδομα θέσης ευθύνης.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στους «κερδισμένους» αναμένεται να είναι οι υπάλληλοι που βρίσκονται τα τελευταία χρόνια στο τελευταίο μισθολογικό κλιμάκιο του βαθμού που έχουν καταταχθεί, αφού η κυβέρνηση σχεδιάζει να αποδώσει τις μισθολογικές ωριμάνσεις που δικαιούνται με βάση το νέο μισθολόγιο, ενώ στους μεγάλους «χαμένους» θα είναι οι υπάλληλοι με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας, καθώς θα δουν τις αποδοχές τους να «παγώνουν» για τα επόμενα χρόνια λόγω της διατήρησης της προσωπικής δια- φοράς.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ύστερα από απαίτηση και των δανειστών οι επικείμενες αλλαγές θα επιτύχουν το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ υπαλλήλων με υψηλά προσόντα και εργαζομένων με χαμηλότερα, μέσω της διαφοράς ωρίμανσης των μισθών.

Συγκεκριμένα, το σχέδιο -μεταξύ άλλων- προβλέπει ότι για τις κατηγορίες υπαλλήλων υποχρεωτικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θα υπάρχουν 13 μισθολογικά κλιμάκια, τα οποία θα αποδίδουν ωριμάνσεις στους βασικούς μισθούς ανά τριετία, ενώ για τους υπαλλήλους πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης το νέο μισθολόγιο θα προβλέπει 19 μισθολογικά κλιμάκια που θα αποδίδουν αυξήσεις ανά διετία.

Κατάργηση και των τελευταίων φοροαπαλλαγών που έχουν απομείνει για φυσικά και νομικά πρόσωπα, νέες φορολογικές κλίμακες για εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες, ενοίκια, κληρονομιές, δωρεές, γονικές παροχές και μεταβιβάσεις ακινήτων, καθώς και την αύξηση της φορολογίας των αγροτών, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το «πακέτο» της επικείμενης φορολογικής μεταρρύθμισης.

Οι αλλαγές, που δεν αποκλείεται να έρθουν σε δύο «δόσεις», προκειμένου να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση, αναμένεται να πλήξουν για μια ακόμη φορά τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, ενώ εάν ικανοποιηθεί και η απαίτηση των δανειστών που αποτελεί μάλιστα μνημονιακή δέσμευση για ενσωμάτωση της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης στις κλίμακες φορολογίας εισοδήματος, τότε θα προκύψουν σημαντικές επιβαρύνσεις για όλους ανεξαιρέτως τους υπόχρεους.

Ειδικότερα, όπως έχει ήδη επισημάνει η «Ν», με βάση το σχέδιο που καταρτίζουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών και το οποίο θα τεθεί υπόψη του κουαρτέτου προς έγκριση πριν πάρει το δρόμο για τη Βουλή, προβλέπονται τα εξής:

Φοροαπαλλαγές: Στο «μικροσκόπιο» έχουν μπει οι 716 φοροαπαλλαγές που έχουν απομείνει και «κοστίζουν» περίπου 2,5 δισ. ευρώ, όπως άλλωστε προκύπτει και από το κείμενο του νέου κρατικού προϋπολογισμού που κατατέθηκε την Παρασκευή στη Βουλή. Συγκεκριμένα η κυβέρνηση σχεδιάζει να βάλει «μαχαίρι» στις περισσότερες φοροαπαλλαγές, ενώ για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις θα δεσμευτεί για τη χορήγηση άμεσων ενισχύσεων στις οικονομικά ασθενέστερες ομάδες του πληθυσμού, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι και αυτές θα εγκριθούν από τους δανειστές. Επισημαίνεται ότι με βάση τον τόμο των φοροαπαλλαγών που συνοδεύει τον κρατικό προϋπολογισμό του 2016, αυτές που έχουν απομείνει είναι οι εξής:

123 φορολογικές απαλλαγές που απολαμβάνουν ακόμη τα φυσικά πρόσωπα και αφορούν ιατρικές δαπάνες, δωρεές κ.λπ. και κοστίζουν περίπου 275,29 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα για τις ιατρικές δαπάνες, που «επιβαρύνουν» 85,2 εκατ. ευρώ τον προϋπολογισμό, εξετάζεται να αναγνωρίζονται μόνο αυτές που υπερβαίνουν τα 100 ευρώ και γίνονται μέσω χρεωστικών ή πιστωτικών καρτών.

109 φορολογικές απαλλαγές που απολαμβάνουν τα νομικά πρόσωπα και ανέρχονται στο ποσό των 13,75 εκατ. ευρώ.

19 φοροαπαλλαγές που εφαρ- μόζονται στον ΕΝΦΙΑ με «κόστος» 426,24 εκατ. ευρώ.

79 φοροαπαλλαγές που ισχύουν στον ΦΠΑ και κοστίζουν 1,26 δισ. ευρώ.

Οι φοροαπαλλαγές που ισχύουν σήμερα στους ΕΦΚ και υπολογίζονται στα 972,4 εκατ. ευρώ.

Υπολογίζουν 200 εκατ.

Μετά την απόσυρση της σχεδιαζόμενης αύξησης του συντελεστή στη φορολόγηση των ενοικίων, από το 11% στο 15% για εισοδήματα από ενοίκια μέχρι 12.000 ευρώ τον χρόνο και από 33% στο 35% για εισοδήματα από 12.001 και άνω, που προκάλεσε κύμα αντιδράσεων, πολλά είναι τα σενάρια που εξετάζονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών. Σε κάθε περίπτωση όποιο σχέδιο κι αν υιοθετηθεί το δημοσιονομικό αποτέλεσμα πρέπει να φέρνει στα δημόσια ταμεία τουλάχιστον 200 εκατ. ευρώ.

Προτάσεις ΥΠΟΙΚ

Φορολογική κλίμακα: Περισσότερα κλιμάκια και συντελεστές, από 5% έως και 50%, αναμένεται ότι θα περιλαμβάνει η νέα φορολογική κλίμακα για μισθούς και συντάξεις. Ανοιχτό παραμένει ακόμη το νέο όριο του αφορολόγητου ορίου, αφού υπάρχουν προτάσεις για μείωσή του στο ύψος του ορίου της φτώχειας, αλλά και διατήρησής του στις 9.500 ευρώ υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα «χτίζεται» μόνο με τη χρήση του πλαστικού χρήματος.

Εισφορά αλληλεγγύης: Από το 2016 η εισφορά αλληλεγγύης θα πρέπει, βάσει των δεσμεύσεων του τρίτου μνημονίου, να ενσωματωθεί στη φορολογική κλίμακα. Η εν λόγω κίνηση, πάντως, θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, αφού οι συντελεστές θα είναι υψηλοί, λόγος για τον οποίο αναζητούνται τρό- ποι, εφόσον υιοθετηθεί το μέτρο, να επιβαρυνθούν οι υψηλότερες εισοδηματικά τάξεις. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί από το οικονομικό επιτελείο το όριο πάνω από το οποίο κάποιος φορολογούμενος θα θεωρείται ότι ανήκει στους «έχοντες».

Αγρότες: Το επόμενο έτος αυξάνεται ο συντελεστής φορολόγησης των αγροτών από το 13% στο 20%, ενώ από το 2017 ο συντελεστής φορολόγησης των αγροτικών κερδών θα αυξηθεί περαιτέρω στο 26%. Λόγω των αντιδράσεων πάντως που προκαλούν οι συγκεκριμένες αλλαγές στον αγροτικό κόσμο της χώρας, η κυβέρνηση ψάχνει εναγωνίως ελαφρύνσεις για τους κατ' επάγγελμα αγρότες ή διεύρυνση των εκπιπτόμενων δαπανών.

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Γ.ΚΟΥΡΟΣ

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015

η νύχτα της 25ης προς 26η Νοέμβρη 1942, 150 αντάρτες του ΕΛΑΣ, με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη, 60 αντάρτες του ΕΔΕΣ, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ζέρβα, και 12 Άγγλοι σαμποτέρ επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά κατά της ιταλικής φρουράς της μεγάλης σιδηροδρομικής γέφυρας του Γοργοπόταμου κοντά στη Λαμία, εξουδετέρωσαν την εχθρική δύναμη και ανατίναξαν τη γέφυρα.  

Σύμφωνα με το σχέδιο επιχείρησης, τμήμα του ΕΛΑΣ με 65 άνδρες ανέλαβε να εξουδετερώσει το νότιο βάθρο της γέφυρας, που φρουρούνταν από 80 Ιταλούς και ήταν αμυντικά οργανωμένο με συρματοπλέγματα, χαρακώματα και πολυβολεία από μπετόν αρμέ. Τμήμα του ΕΔΕΣ με 45 άνδρες ανέλαβε να εξουδετερώσει το βόρειο βάθρο, που φρουρούνταν από 30 άνδρες, χωρίς σημαντική αμυντική οργάνωση (η οργάνωση αυτή είχε μόλις αρχίσει). Δύο τμήματα του ΕΛΑΣ με 15 άνδρες το καθένα και με έναν Βρετανό σαμποτέρ ανέλαβαν να καταλάβουν θέσεις στη σιδηροδρομική γραμμή, σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από τη νότια και βόρεια πλευρά της γέφυρας, για να εμποδίσουν την προσέγγιση εχθρικών ενισχύσεων.  

Ενα τμήμα του ΕΛΑΣ από 30 άνδρες παρέμεινε ως εφεδρεία, ένα άλλο με 15 άνδρες είχε προορισμό να καταλάβει την ξύλινη οδική γέφυρα του Σπερχειού στη θέση Φραντζή και, τέλος, ένα τμήμα σαμποτέρ από 4-5 Αγγλους, 8 άνδρες του ΕΛΑΣ και 4 του ΕΔΕΣ ανέλαβε την ανατίναξη της γέφυρας. Η επιχείρηση άρχισε στις 23.05 τη νύχτα.  

Με την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου διακόπηκε για έξι βδομάδες η μοναδική σιδηροδρομική αρτηρία προς το λιμάνι του Πειραιά, μέσω της οποίας το χιτλερικό επιτελείο εφοδίαζε τα στρατεύματα του Ρόμελ στη Βόρεια Αφρική. Αυτός ήταν άλλωστε και ο σκοπός της επιχείρησης. Δόθηκε έτσι πολύτιμη βοήθεια στα αγγλικά στρατεύματα, που διεξήγαν επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των χιτλερικών και ιταλικών στρατευμάτων στην Αφρική.  

Το λαμπρό αυτό κατόρθωμα, που συνέπεσε χρονικά με τη μεγαλειώδη αντεπίθεση των σοβιετικών στρατευμάτων στο Στάλινγκραντ, είχε σοβαρή απήχηση στον ελληνικό λαό, ανέβασε το αγωνιστικό του φρόνημα και συντέλεσε στην παραπέρα γοργή ανάπτυξη της ένοπλης αντίστασής του.  

Αλλά οι σκοτεινές δυνάμεις της ελληνικής και ξένης αντίδρασης είχαν ήδη αρχίσει να σπέρνουν το σπόρο της διαίρεσης. Ο διχασμός των δυνάμεων της αντίστασης, που έθεσαν ως σκοπό τους οι Αγγλοι ιμπεριαλιστές, βάθαινε ακόμη περισσότερο μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου.

*Πηγή: imerodromos.gr

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΕΛΑΝΤΗ

Η Πανελλαδική Σύσκεψη της Λαϊκής Ενότητας μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για την ενίσχυση της ριζοσπαστικής και αντιμνημονιακής Αριστεράς στην χώρα μας και για την προώθηση της κοινωνικής αντίστασης στις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ασφαλιστικό, πλειστηριασμοί, ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα κ.α) καθώς και της ενότητας της Αριστεράς. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική περίοδο, η οποία έχει δυνατότητες και δυσκολίες, αν και οι δυσκολίες φαίνονται αυτήν την στιγμή να είναι περισσότερες από τις δυνατότητες. Η κυβέρνηση υφίσταται μια γενικευμένη πολιτική φθορά λόγω των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών της, χωρίς αυτό να αποκλείει , όμως, την ύπαρξη ακόμη ενός δυναμικού εμπιστοσύνης σε αυτήν-σε συνθήκες απόγνωσης και απελπισίας του λαού αλλά και αποδόμησης των αντιπολιτευτικών συστημικών κομμάτων.

Πρέπει να κάνουμε μετά την σημαντική εκλογική ήττα του Σεπτεμβρίου μια καινούρια και αξιόπιστη νέα αρχή. Στην προσπάθειά μας αυτήν, το στοιχείο της αυτοκριτικής και της κατανόησης όσων έχουν ήδη συμβεί είναι πολύ κρίσιμο. Ο μεγάλος όγκος των δυνάμεων της ΛΑΕ προέκυψε από την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ μετά την μεγάλη μνημονιακή του στροφή. Σίγουρα, η βραχεία προεκλογική περίοδος όξυνε αντικειμενικά τα προβλήματα καταγραφής της γραμμής μας και της προγραμματικής μας συγκρότησης και υπήρξε σοβαρός αντικειμενικός παράγων της ήττας, όμως, αυτό δεν αναιρεί τις σοβαρές υποκειμενικές μας αδυναμίες. Αυτές πηγάζουν κυρίως από το γεγονός ότι η Αριστερή Πλατφόρμα και η συνολική αριστερή Αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ έκανε την διάσπαση καθυστερημένα και άτολμα, συντήρησε την αντίφαση «καταψηφίζουμε το Μνημόνιο-στηρίζουμε την κυβέρνηση», ενώ η διάσπαση θα έπρεπε να έχει συντελεσθεί με δική μας πρωτοβουλία το αργότερο την 13η Ιουλίου, μετά την υπογραφή της συμφωνίας στο Eurogroup. Αφήσαμε την πρωτοβουλία των κινήσεων στο ηγετικό κέντρο γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα και την ομάδα του. Επίσης, έπρεπε από πολύ νωρίτερα η Αριστερή Πλατφόρμα να έχει δημοσιοποιήσει στην κοινωνία την στρατηγική της διαφωνία με τον προσανατολισμό της διαπραγμάτευσης, που είχε διαφανεί ήδη από την συμφωνία της 20ης του Φλεβάρη. Κρατήσαμε την διαφωνία ερμητικά κλειστή στα όργανα και στο εσωτερικό του κόμματος, κάτι που μας στοίχισε τελικά πολύ ακριβά. Δεν πείσαμε, παρά το ηθικό μας πλεονέκτημα, ότι κάνουμε την κρίσιμη πολιτική διαφορά.

Επίσης, κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου κάναμε ένα διπλό λάθος. Δεν επιμείναμε, χωρίς ταλαντεύσεις και μισόλογα, στην βασική μας προγραμματική διαφοροποίηση, την έξοδο από την ευρωζώνη και το άνοιγμα της συζήτησης για την γενικότερη έξοδο από την Ε.Ε. Φανήκαμε αμήχανοι σε αυτό το σημείο, το ισχυρό σημείο συμπύκνωσης της πολιτικής διαφωνίας, και δεν δώσαμε ούτε τον τόνο της πολιτικής αποφασιστικότητας ούτε την αναγκαία τεχνική τεκμηρίωση για τον σκοπό αυτόν και την εφαρμογή του. Επίσης, δεν τοποθετηθήκαμε με σφαιρικότητα πάνω στην ανάγκη ενός μεταβατικού σοσιαλιστικού προγράμματος, το οποίο έχει ανάγκη η χώρα και οι δυνάμεις της εργασίας για να βγουν από το τούνελ των μνημονίων. Οι επιμέρους στόχοι (διαγραφή χρέους, κοινωνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικών επιχειρήσεων, άρση λιτότητας κλπ) δεν αρθρώθηκαν και δεν ενοποιήθηκαν με έναν ολοκληρωμένο τρόπο. Αυτή η προγραμματική επεξεργασία πρέπει να προχωρήσει τώρα σε συζήτηση και αλληλοτροφοδότηση με τις υποτελείς τάξεις και συνολικά το πληττόμενο κοινωνικά τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.

Όσον αφορά, τον πολιτικό στόχο αυτής της περιόδου, του ορατού βραχυμεσοπρόθεσμου διαστήματος, αυτός δεν μπορεί να είναι η επανάληψη του σχεδίου «κυβέρνηση της Αριστεράς» και ένας ΣΥΡΙΖΑ 2. . Πρώτον, διότι αυτός ο στόχος έχει φθαρεί πολιτικά και ηθικά από την κυβερνητίστικη και συμβιβαστική εκδοχή υλοποίησής του εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ και χρειάζεται να ξανακτιστεί με ριζικά άλλα υλικά. Δεύτερον, διότι δεν υπάρχει ακόμη ο πολιτικός ταξικός συσχετισμός για να τεθεί το ζήτημα με τον τρόπο που πρωτοτέθηκε την άνοιξη του 2012, όταν ορθά προτάθηκε για να δώσει πολιτική διέξοδο στην αύξουσα κοινωνική ριζοσπαστικοποίηση της περιόδου 2010-2012. Τρίτον, διότι η ισχύουσα διακυβέρνηση δεν θα πέσει καθόλου σαν «ώριμο φρούτο» και διατηρεί ηγεμονικά/συναινετικά αποθέματα. Τέταρτον, διότι όλη η ευρωπαϊκή εικόνα μας πείθει ότι δεν υπάρχουν αυτήν την στιγμή υποκειμενικά τα περιθώρια για μια στηριγμένη πραγματικά στην κοινωνία αριστερή διακυβέρνηση-η πορτογαλική περιπέτεια πιθανότατα θα το αποδείξει για άλλη μια φορά. Τέλος, μια τέτοια στοχοθέτηση, παρά το ότι πρέπει από τώρα να τίθενται με πειστικό τρόπο οι σοβαρές προγραμματικές γραμμές μιας εναλλακτικής ταξικά διακυβέρνησης, μας αποπροσανατολίζει από τον πραγματικό άμεσο πολιτικό στόχο, αυτόν της γενικής κοινωνικής αποσταθεροποίησης της κυβερνητικής μνημονιακής πολιτικής, του γενικευμένου πολιτικού σαμποτάζ εκ μέρους της κοινωνίας κάτω από την συντονισμένη δράση του εργατικού κινήματος και των άλλων κοινωνικών κινημάτων, της προετοιμασίας μιας γενικευμένης εξεγερσιακής κατάστασης στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Στην Ευρώπη όπου η αστική δημοκρατία καταρρέει, η κοινωνική δημοκρατία πρέπει να ξαναγεννηθεί κινηματικά στην βάση του αντικαπιταλισμού, του αντιπολέμου και του αντιιμπεριαλισμού. Να ξανακοινωνικοποιήσουμε βαθειά την πολιτική μας, να ξαναπολιτικοποιήσουμε τις κοινωνικές αντιστάσεις, αυτά είναι τα διακυβεύματα του παρόντος, πολύ προτού ξανατεθεί ζήτημα «κυβέρνησης της Αριστεράς». Οι μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε χρειάζονται αναστοχασμό στην κατανόηση και στην δράση μας και όχι επανάληψη των μεταπολιτευτικών «ευκολιών» της Αριστεράς.

Η πορεία μας πρέπει, επίσης, να θέτει το ζήτημα της κοπής του ομφαλίου λώρου με το συριζαϊκό φυσιογνωμικό και οργανωτικό παρελθόν πολλών από εμάς. Η ενότητα στους κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς χώρους και η συνεννόηση με αρκετό ενδιάμεσο κόσμο στα σχήματα του πρώην ΣΥΡΙΖΑ είναι σημαντική αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Η προτεραιότητα πρέπει πάντοτε να δίδεται στον αντικυβερνητικό- συγκεκριμένα αντιμνημονιακό χαρακτήρα των συνδικαλιστικών παρεμβάσεων και κινήσεων και όχι σε έναν άχρωμο συμφιλιωτισμό. Όπου επικρατήσει ο άνευρος, συμφιλιωτισμός, αυτό θα είναι ένα βήμα προσέγγισης και όχι απομάκρυνσης από το πεδίο του μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ. Ό,τι δηλαδή πρέπει ακριβώς να απεργαζόμαστε αυτήν την στιγμή.

Κλείνω με τα σοβαρότατα προβλήματα της συλλογικής και δημοκρατικής λειτουργίας της ΛΑΕ, τα οποία δεν έχουν απαντηθεί μέχρι σήμερα καθόλου. Ανεξάρτητα από το αν η ΛΑΕ θα καταστεί τελικά πολυτασικό κόμμα ή μέτωπο πολιτικών οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών/τριών, η λειτουργία της πρέπει να βασισθεί στην αμεσοδημοκρατική και πρωτοβουλιακή δόμηση των Επιτροπών της ΛΑΕ, με δικαίωμα ίσης ψήφου για όλους/ες και λήψης αποφάσεων με πλειοψηφία, όπου η συναίνεση δεν είναι εφικτή. Αυτό δεν ενισχύει κάποιες συνιστώσες, όπως συχνά λέγεται, ενισχύει, αντίθετα, την υποταγή όλων των συνιστωσών στην πρωτεύουσα λειτουργία της ΛΑΕ ως κοινού μας σπιτιού. Επίσης, τα συλλογικά όργανα πρέπει να εκλέγονται και όχι να διορίζονται, να λειτουργούν και να αποφασίζουν δημοκρατικά και συλλογικά με βάση την αρχή της πλειοψηφίας. Τέλος, χρειαζόμαστε μια συλλογική και όχι μονοπρόσωπη ηγετική έκφραση, μια έκφραση που να αντιστρατεύεται πραγματικά τον αρχηγισμό και τις πολλαπλές γραφειοκρατικές σκληρύνσεις και αγγυλώσεις. Θεσμοί, όπως οι θητείες στα όργανα, η ανακλητότητα από αυτά, η οριζόντια επικοινωνία των Επιτροπών μπορούν να ενισχύσουν την κατεύθυνση της περισσότερης δημοκρατίας και αποτελεσματικής δράσης. Η μορφή των πολιτικών υποκειμένων σήμερα δεν επιλύεται με τις συνταγές των αρχών του 20ου αιώνα, είναι από την φύση της ασταθής, ρευστή και μεταβατική.

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR