του Γιάννη Ελαφρού

Η βάτος έχει καεί, γιατί υπάρχουν πάλι νέοι άρχοντες και σκλάβοι, που εμείς τους δώσαμε άλλο όνομα. Γιατί πάλι υπάρχουν ψέμα και μοχθηρία και ταπείνωση και πάθος για εξουσία. Ελάτε, αφήστε μας να κάνουμε κάπου αλλού μια νέα αρχή… Έτσι μιλούσαν οι πιο τολμηροί, εκείνοι που μέσα τους ζούσε το μέλλον, όπως το αγέννητο στο σώμα των εγκύων, εκείνοι που δεν είχαν ανάγκη από χρησμούς, που είχαν δικό τους φρόνημα, υψηλό, και δεν ρωτούσαν ‘’Τι θα συμβεί;’’, αλλά ‘’Τι θα κάνουμε;’’» (Μάνες Σπέρμπερ, Η καμένη βάτος, Εκδ. Καστανιώτη).

Μπροστά στην καινούργια χρονιά περισσεύουν οι προβλέψεις για το επόμενο έτος, η κατάταξη σε αισιόδοξους ή σε απαισιόδοξους, ενώ νανουριστικά ακούγονται οι δηλώσεις των εκπροσώπων της κυβέρνησης και των γελωτοποιών της εξουσίας. Για τις καλύτερες μέρες που θα έρθουν, για την ανάπτυξη που θα εμφανιστεί από τα μισά του 2016 (πόσες φορές τα έχουμε ξανακούσει).

Οι αισιόδοξες προβλέψεις των κυβερνήσεων μοιάζουν με τις κουβέντες αφελών μικροαστών που βολτάρουν πάνω σε ναρκοπέδιο. Εξάλλου, η ίδια η Κριστίν Λαγκάρντ του ΔΝΤ έδειξε τα όρια για το 2016, προβλέποντας «απογοητευτική και άνιση ανάπτυξη». Η διεθνής καπιταλιστική κρίση δεν έχει ξεπεραστεί ακόμα (μπήκαμε ήδη στον 8ο χρόνο!), ενώ φουντώνουν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, οι πόλεμοι και η απειλή τους, ο φόβος και η τρομοκρατία του κράτους και των κάθε λογής μηχανισμών επιβολής (όπως οι σκοταδιστικές οργανώσεις που μιλούν στο όνομα του Ισλάμ). Και μόνο η εικόνα της Πρωτοχρονιάς, με οπλισμένες στρατιωτικές περιπόλους από τις Βρυξέλες και το Παρίσι μέχρι την Μόσχα, με τους χιλιάδες πρόσφυγες να θαλασσοπνίγονται καθημερινά στο Αιγαίο και να τουρτουρίζουν στην Αθήνα, δείχνουν πως το 2016 θα απέχει πολύ από το «επί γης ειρήνη».

Αλλά και στην Ελλάδα, μπορεί τα συνεταιράκια Τσίπρας – Παυλόπουλος να χαριεντίζονται για το πότε και αν θα βάλει γραβάτα ο πρωθυπουργός (στο μόνο πράγμα που παραμένει συνεπής), αλλά ο λαός αποχαιρέτησε το 2015 με απίστευτες ουρές στα ειρηνοδικεία μπας και προλάβει να σώσει το σπίτι του από τις εταιρείες – γύπες που φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, με την πικρή κατάθεση ακόμα 50.000 και πλέον πινακίδων αυτοκινήτων και φέτος (χιλιάδες χάνουν την πολυτέλεια ενός οχήματος) και βεβαίως με την καταβολή φόρων 2,2 δισ. ευρώ μέσα στις 3-4 τελευταίες ημέρες! Τι άλλο έρχεται; Δεν είναι μόνο το σφαγείο του ασφαλιστικού, αλλά και η νέα επιδημία λουκέτων. Το ένα τέταρτο των μεσαίων/μεγάλων (για τα ελληνικά δεδομένα) επιχειρήσεων χαρακτηρίζονται επιχειρήσεις – ζόμπι, λόγω των υψηλών χρεών. Επιπλέον αυτών, ακόμα 15-20% χαροπαλεύουν. Ο καθένας καταλαβαίνει τι θα συμβεί εάν κλείσουν ή αναδιαρθρωθούν με απολύσεις και δραστικές περικοπές αμοιβών…

Το συγκλονιστικό 2015 ξεκίνησε με ύμνους για τον θρίαμβο του Αλέξη Τσίπρα και κλείνει με εξύμνηση των 35 χρόνων αγώνα του Βασίλη Λεβέντη! Για να αποκαλύψει μπροστά στα μάτια μας, όχι μόνο την οριστική παρακμή του αστικού κοινοβουλευτισμού, αλλά και την εξάντληση των πολιτικών εφεδρειών της αστικής τάξης, που πλέον «ψωνίζει» από τα πανέρια.

Όλα δείχνουν πως το 2016 θα είναι επίσης μια πολύ «ενδιαφέρουσα» χρονιά, με πυκνές πολιτικές εξελίξεις και ανακατατάξεις. Θα δουν πολλά τα μάτια μας! Η σταθερότητα που τόσο λατρεύουν οι «επενδυτές» θα αποδειχθεί άπιαστο όνειρο. Το ερώτημα όμως είναι εάν οι εξελίξεις θα σφραγιστούν από την παρέμβαση και τα συμφέροντα του κεφαλαίου ή των εργαζομένων και του κινήματός τους. Οι μεγάλες αυταπάτες (για φιλολαϊκή αλλαγή εντός της ΕΕ και του συστήματος) κάηκαν, αλλά οι μικρές (για κάπως καλύτερο μνημόνιο, σε σχέση με τους «άλλους») ακόμα κρατούν, έστω και σε πολύ λιγότερους.

Αλλά το πιο σημαντικό δεν είναι το «Τι θα συμβεί;», αλλά το «Τι θα κάνουμε;». Τι θα κάνουμε τώρα που η καμένη ελπίδα – αυταπάτη του σχεδίου ΣΥΡΙΖΑ θέτει το σκληρό, αναπόδραστο δίλημμα προς όλους: Αποδοχή μιας ζωής μνημονιακής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας για πάντα, εντός της φυλακής του ευρώ και της ΕΕ, παγιδευμένοι στη δαγκάνα του χρέους και στην τανάλια της καπιταλιστικής κερδοφορίας ή αγώνας μέχρι τη νίκη, για αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, άνοιγμα του δρόμου για την επαναστατική ανατροπή του βάρβαρου και παρηκμασμένου καπιταλισμού, για μια ζωή ελεύθερη και ολόκληρη, με αξιοπρεπή εργασία για όλους, για την πορεία προς την κομμουνιστική απελευθέρωση του 21ου αιώνα;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα δίνεται ανατρεπτικά από όλο και περισσότερους, στο βαθμό που αναπτυχθεί αποφασιστικός αγώνας ενάντια στα αντεργατικά μέτρα του 3ου μνημονίου από τη σκοπιά ενός νέου εργατικού κινήματος και των δικαιωμάτων της εποχής μας. Στο βαθμό που διαμορφωθεί ένα νέο ηγεμονικό αντικαπιταλιστικό σχέδιο για τη συσπείρωση δυνάμεων και την αντεπίθεση (με σταθμό την 3η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), που θα προχωρήσει η διαδικασία για ένα νέο πρόγραμμα και κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης, που θα δώσει νόημα και προοπτική στον αντικαπιταλιστικό αγώνα σήμερα. Θα μιλήσουν άραγε οι τολμηροί;

Πηγή: prin.gr

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*    

Θα θυμάστε το γνωστό, της παπανδρεϊκής δημαγωγίας, …. «φεύγουν οι βάσεις …που μένουν».!! Αυτές τις πρακτικές φιλοδοξεί να επαναλάβει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ελπίζοντας να ξεγελάσει τον ελληνικό λαό και να ανακόψει το κύμα δυσαρέσκειας και κατακραυγής που απλώνεται ακόμα και στις γραμμές της. Πρόσφατα ο κ.Τσίπρας και οι συναρμόδιοι υπουργοί (Δραγασάκης, Φλαμπουράρης, Σταθάκης, Κατρούγκαλος), διαβεβαίωσαν σε όλους του τόνους, ότι «οι κύριες συντάξεις δεν θα κοπούν, ενώ δίνεται μάχη να μην κοπούν οι επικουρικές». Μάλιστα κάνουν λόγο για αναζήτηση …«ισοδύναμων», ώστε να τηρηθούν ταυτόχρονα οι δεσμεύσεις του Γ’ Μνημονίου που προβλέπει μείωση συνταξιοδοτικής δαπάνης 1,8 δις το 2016. Όσο για το 2017 ….βλέπουμε.!

ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΕΙΣΦΟΡΕΣ, ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΕΦ' ΑΠΑΞ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ!

Θα θυμάστε επίσης φαντάζομαι την αριθμητική του πρώην πρωθυπουργού κ.Μητσοτάκη: 0+0=14% αυξήσεις στους μισθούς.! Εδώ η συγκυβέρνηση ανακάλυψε πιο προωθημένη «εξίσωση». Διατήρηση κύριων συντάξεων = αύξηση εισφορών – μείωση μισθών – περικοπές εφ’ άπαξ – μείον επικουρικές.! Τελικό αποτέλεσμα: «Μάζεμα» 1,8 δις, οι συνταξιούχοι «ευχαριστημένοι», ενώ δόθηκε και «μάχη» για τις επικουρικές, αλλά λόγω υπέρτερων δυνάμεων δεν κατέστη εφικτή η νίκη.!! Έτσι σύμφωνα με τα σενάρια που επεξεργάζεται η κυβέρνηση (ΚΥΣΟΙΠ), υπολογίζονται πρόσθετα έσοδα 570 εκατ. από την αύξηση της εισφοράς 2% στο κλάδο υγείας από 2,6 εκατ. κύριες συντάξεις. Άλλα 180 εκατ. θα προέλθουν από αύξηση της εισφοράς 6% σε 1,6 εκατ. επικουρικές συντάξεις (κατά τα άλλα οι συντάξεις …δεν κόβονται). Επίσης προβλέπονται έσοδα 350 εκατ. € προς το ΙΚΑ-ΕΤΕΑ, από την αύξηση κατά 2% των ασφαλιστικών εισφορών εργαζόμενων-εργοδοτών (0,5%+1,5%), ενώ θα αποδοθούν 130 εκατ. € στο υπουργείο Εργασίας, από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης από επικουρικές συντάξεις. Από την άλλη με τη χρήση της «δαμόκλειας σπάθης» θα προκύψουν 350 εκατ. από περικοπές του ΕΚΑΣ σε 72.000 δικαιούχους και του μερίσματος του Μετοχικού Ταμείου Δημοσίων Υπαλλήλων σε 320.000 συνταξιούχους. Τέλος άλλα 500 εκατ. € θα προκύψουν από μειώσεις επικουρικών συντάξεων, καθώς και από το «τσεκούρι» στα εφ’ άπαξ, των ταμείων πρόνοιας ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Τέλος καλά, όλα καλά. Παρά τη «σπαζοκεφαλιά» …η εξίσωση λύθηκε.!! Συνολικά …«με τούτα και με τάλλα», η συρρίκνωση του εισοδήματος κυρίως μισθωτών και συνταξιούχων, φθάνει τα 2 δις.! Πρόκειται για «αιματηρό απολογισμό» με την ανακατανομή εισοδήματος εντός των γραμμών της μισθωτής εργασίας. Όμως για να μην κατηγορηθεί η κυβέρνηση για έλλειψη ευαισθησίας, πετάει στον αέρα και την περίπτωση του «φόρου Tobin» προς το …ελληνικότερο. Δηλαδή επιβολή του φόρου στις τραπεζικές συναλλαγές, παρ’ ότι η αρχική ιδέα του φόρου Tobin αναφερόταν στις χρηματιστηριακές συναλλαγές.! Όμως εδώ πλησιάζουμε σε απαγορευμένα χωράφια, διότι παιγνίδι πλέον κάνουν επίσης εκπρόσωποι επίσης του τραπεζικού και γενικότερα του χρηματιστικού κεφαλαίου. Το αν και πως θα εφαρμοστεί ο φόρος «επί των συναλλαγών» δεν είναι γνωστό, αλλά κάτι μας λέει ότι θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν οι ….«συνήθεις ύποπτοι».! Όσον αφορά στους τραπεζίτες, είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι που άρπαξαν τον έλεγχο των τραπεζών μόνο με 5 δις, ενώ το ελληνικό δημόσιο και ο ελληνικός λαός πλήρωσαν για τη «σωτηρία» τους πάνω από 40 δις.!!  

ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ''ΔΙΣ'' ΚΑΙ ΤΑ ...ΡΕΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ''ΠΕΝΗΝΤΑΡΑΚΙ''.!

Παρ’ όλα αυτά ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες, η «άσκηση» δεν λύνεται. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ το 2016, θα προκύψει έλλειμμα 2,1 δις. Άρα χρειάζονται νέα «ισοδύναμα».! Από πού θα βρεθούν; Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι οι πόροι των ασφαλιστικών ταμείων έχουν υποστεί διαχρονικά μια απίστευτη λεηλασία από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τελευταία από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Παλαιότερα είχαμε την κρίση του Χρηματιστηρίου και των «δομημένων» ομολόγων, τα τελευταία χρόνια τη «σωτηρία» των τραπεζών με αλλεπάλληλες ανακεφαλαιοποιήσεις. Πρόκειται για ένα διαχρονικό έγκλημα που αποσιωπάται συστηματικά σε βάρος των Ταμείων. Σήμερα όλα τα «παπαγαλάκια» του κατεστημένου βαράνε τον «ταμπουρά» των υψηλών τάχα συντάξεων. Θυμίζουμε ότι με το γνωστό PSI τα Ταμεία έχασαν 12-13 δις, ενώ με την γ’ ανακεφαλαιοποιήση έχασαν πάνω από 2 δις με «εξαέρωση» της αξίας των τραπεζικών μετοχών που κατείχαν (δηλαδή όσο περίπου το έλλειμμα του ΙΚΑ το 2016). Αυτή είναι η ιστορία των κλεμμένων «δις» και όχι …«τα ρέστα από το πενηνταράκι». Από την άλλη τα «κόκκινα χρέη» επιχειρήσεων προς ασφαλιστικά ταμεία αυξάνουν (εκτιμώνται σε 22 δις από τα οποία μόνο σε 5-6 δις έγινε ρύθμιση). Δυστυχώς η ρύθμιση των 100 δόσεων της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που έδωσε μια ανάσα αποπληρωμής τους, πάρθηκε πίσω με απαίτηση των «θεσμών».!

ΕΞΩΡΑΪΣΜΟΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ...''ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ'' ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Το πρόβλημα που συζητάμε έχει και μια άλλη ουσιαστική πτυχή που εκκωφαντικά αποσιωπάται από την κυβέρνηση και όλα τα μνημονιακά κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, «Ένωση Κεντρώων», ΔΗΜΑΡ, κά). Πρόκειται για το γεγονός ότι τα Μνημόνια και η λιτότητα, δεν αποτελούν όχημα εξόδου από την κρίση, αλλά όχημα διαιώνισης του φαύλου κύκλου της ύφεσης, ανεργίας, παραγωγικής παρακμής, φτωχοποίησης του ελληνικού λαού και εξανδραποδισμού της νεολαίας. Ωστόσο το μεγάλο πρόβλημα του χρέους δεν επιλύεται με λιτότητα και μνημονιακές πολιτικές που γιγαντώνουν μεταξύ άλλων και το ιδιωτικό χρέος. Αφετηριακό βήμα για μια βιώσιμη διέξοδο από την κρίση, είναι η αναστολή πληρωμών του δημόσιου χρέους, με στόχο τη βαθιά διαγραφή του και όχι «ευχέλαια» προς τις ελίτ των Βρυξελών και Βερολίνου. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος και σε αυτόν το δρόμο πρέπει αποφασιστικά να παραμεριστούν τα ψευτοδιλλήματα της παραμονής ή μη στο ευρώ.

Έχει πλέον αποκαλυφθεί ακόμα και από συστημικούς αναλυτές, ότι η επιλογή ένταξης στην ευρωζώνη ήταν καταστροφική και καταστρεπτικότερη είναι η πολιτική της «πάση θυσία» παραμονή σε αυτήν. Αντίθετα η αναστολή πληρωμής του χρέους, η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, η κατάργηση της λιτότητας, η παραγωγική ανασυγκρότηση κά, αποτελούν τη μόνη βιώσιμη εναλλακτική στρατηγική για προοδευτική έξοδο από την κρίση σε όφελος του ελληνικού λαού και συνολικά της χώρας. Αυτήν την επιλογή εκφράζουν με τον έναν ή άλλον τρόπο, οι δράσεις αντίστασης των κοινωνικών κινημάτων κατά του Γ’ Μνημονίου, τις οποίες στηρίζει δραστήρια και συμμετέχει η «Λαϊκή Ενότητα». Είναι ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος και παρά τις δυσκολίες θα γίνει πραγματικότητα στο εγγύς μέλλον.

*Ο Γιαν. Τόλιος, είναι διδάκτωρ οικονομικών, πρώην Γ.Γ.Βιομηχανίας του υπουργείου «Παραγωγικής Ανασυγκρότησης» και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της «Λαϊκής Ενότητας» (ΛΑΕ)

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

ΑΓΩΝΙΑ ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ, ΚΑΘΩΣ ΕΞΑΝΤΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΟΧΕΣ  

Tου ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  

Το φόβο του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι μοιράζονται οι κυβερνητικοί συνεταίροι ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ενόψει του πρώτου, μεγάλου κάβου του 2016, του ασφαλιστικού. Αυτό υποδηλώνουν τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα και οι πρώτες συνεντεύξεις ηγετικών στελεχών της κυβέρνησης ενόψει του καινούργιου χρόνου.

Αφοπλιστικά ειλικρινής, ο Πάνος Καμμένος αναγνώρισε, με σημερινή συνέντευξή του στο MEGA, ότι “δεν χαράζουμε εμείς (δηλαδή, η κυβέρνηση) την πολιτική”, κάτι που προφανώς έχει εκχωρηθεί στους δανειστές, απλώς “παρεμβαίνουμε όπου μπορούμε”! Το “δεξί χέρι” της κυβέρνησης αισθάνθηκε την ανάγκη να υπενθυμίσει στους βουλευτές του, αλλά και στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ότι γνώριζαν πολύ καλά τις δεσμεύσεις αυτής της κυβέρνησης προ των εκλογών του Σεπτεμβρίου, επομένως δεν δικαιούνται να διαφοροποιηθούν στο ασφαλιστικό ή σε οποιοδήποτε άλλο “δύσκολο” νομοσχέδιο και οφείλουν, εάν διαφωνούν, να παραιτηθούν προς αποφυγήν “ατυχήματος”.

Από την πλευρά του, ο Πάνος Σκουρλέτης εκτίμησε, με συνέντευξή του στα ΝΕΑ, ότι “αν υπάρξουν ποτέ προβλήματα στη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αυτά θα είναι αντανάκλαση από τη σχέση του με την ίδια την κοινωνία”, οι αντοχές της οποίας εξαντλούνται με γρήγορους ρυθμούς. Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τη διάχυτη ανησυχία, ιδίως για το ασφαλιστικό, ο κύριος υπουργός διεμήνυσε ότι η κυβέρνηση “δεν είναι διατεθειμένη να παραδώσει τα όπλα, όπως δεν το έκανε πριν την υπογραφή της συμφωνίας του περασμένου Αυγούστου”! Επιτέλους, ήρθε η καρδιά μας στη θέση της. Αν η κυβέρνηση επιδείξει την ίδια, μαχητική “αποφασιστικότητα” με εκείνη που επέδειξε το περασμένο καλοκαίρι, όταν υπέγραφε το τρίτο μνημόνιο, τότε προφανώς ουδείς έχει λόγο να ανησυχεί για τίποτα σ' αυτόν τον τόπο!

Όσο για τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του μας προειδοποίησε, με τον τρόπο του, ότι η ελπίδα θα χρειαστεί να περιμένει λίγο ακόμη. Ο πρωθυπουργός μας κάλεσε να είμαστε εγκρατείς στις αξιώσεις μας διότι, έστω και μετά από πέντε χρόνια μνημονίων, “οι περισσότεροι Έλληνες είναι στους τυχερούς αυτού του κόσμου”. Ας μην είμαστε αγνώμονες απέναντι στη μοίρα μας, ας σκεφτούμε ότι θα μπορούσαμε να είχαμε γεννηθεί στη Συρία, στη Νιγηρία ή στη Μπουρκίνα Φάσο!

Με την ευρεία αντίληψη του ιστορικού χωροχρόνου που τον διακρίνει, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε ένα είδος πεντάχρονου πλάνου “ανασυγκρότησης, τομών και μεταρρυθμίσεων”, που θα μας δώσει μια πιο αξιοπρεπή Ελλάδα το... 2021, τη χρονιά που θα συμπληρώνονται δύο αιώνες από την επανάσταση του 1821! Ωραία έμπνευση, αν και ανησυχούμε μήπως εκληφθεί ως αυθάδης, “μονομερής ενέργεια” από τους δανειστές- μήπως “μονομερής ενέργεια” δεν ήταν και το 1821; Μήπως θα ήταν καλύτερα να περιμένουμε λιγάκι ακόμη, ας πούμε μέχρι το 2027 για να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ευγνωμονώντας τους μεγάλους συμμάχους και σωτήρες μας; Ή ακόμη καλύτερα το 2032, για να τιμήσουμε, πιο κοντά στο πνεύμα της εποχής μας, τα 200 χρόνια από την έλευση του Όθωνα;

Τέλος πάντων, έχουμε χρόνο να τα σκεφτούμε όλα αυτά. Για την ώρα, μπορούμε να αισθανόμαστε βέβαιοι πως, όποιες δυσκολίες κι αν βρίσκονται μπροστά σ' αυτή την κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη του Προκόπη Παυλόπουλου. Αυτού του ογκόλιθου της πολιτικής σταθερότητας, που ευχήθηκε στον πρωθυπουργό “και του χρόνου με γραβάτα” και συνεχάρη τον Νίκο Βούτση που “ξανάφτιαξε τη Βουλή που ξέραμε”. Ναι, αυτή τη Βουλή που όλοι αγαπήσαμε, τη βιομηχανία πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και μνημονιακών νόμων, αυτή τη Βουλή που είχαμε χάσει για λίγο καιρό και είχαμε νοσταλγήσει τόσο πολύ. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, όταν αυτή η ονειρική Βουλή θα κληθεί να ψηφίσει το ασφαλιστικό, το φορολογικό και δεν συμμαζεύεται, θα έχουμε κι εμείς, οι “τυχεροί” Έλληνες, την ευκαιρία να την περιβάλλουμε για άλλη μια φορά, στο Σύνταγμα, με όλη μας την αγάπη. Καλή μας χρονιά!  

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2015

ΠΗΓΗ: ISKRA.GE

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*    

Θυμόσαστε τι έλεγε ο Τσίπρας στις 25 Γενάρη το βράδυ, όταν πανηγύριζε τη νίκη του στα Προπύλαια, έχοντας θριαμβεύσει στις βουλευτικές εκλογές επί της ΝΔ με οκτώμισι εκατοστιαίες μονάδες διαφορά – 36,34% ο ΣΥΡΙΖΑ και μόλις 27,81% η ΝΔ: ''H ψήφος του ελληνικού λαού ακυρώνει σήμερα με τρ'όπο αδιαμφησβήτητο τα μνημόνια της λιτότητας και της καταστροφής! Καθιστά την τρόικα παρελθόν!'' διακήρυσσε μεγαλόστομα. ''Ερχόμαστε μέσα από τις σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού και γι' αυτό θα τον υπηρετήσουμε μέχρι τέλους'', πρόσθετε.  

''Παρελθόν'' η τρόικα. ''Ακύρωση των Μνημονίων. Κούφια λόγια του αέρα! Μπούρδες! Πολιτικά φληναφήματα. Πριν περάσουν έξι μήνες, ο δήθεν αριστερός πρωθυπουργός είχε υπογράψει το Μνημόνιο Τσίπρα! Για να ''υπηρετήσει μέχρι τέλους τον ελληνικό λαό'', προφανώς! Εξομοιώθηκε έτσι με τον κατάπτυστο Γιωργάκη Παπανδρέου και τον επονείδιστο ''κωλοτούμπα'' Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός αφού εγκατέλειψε την αρχική αντιμνημονιακή του στάση. Ο σοσιαλδημοκράτης Παπανδρέου, ο δεξιός Σαμαράς, ο αριστερός Τσίπρας – όλοι τους ακολούθησαν τελικά την ίδια πολιτική. Μόνο που ο Τσίπρας προσπάθησε να προσδώσει μελοδραματικές διαστάσεις στην απόφαση του να μεταπηδήσει στο μνημονιακό στρατόπεδο των Γερμανών. Τι να κάνει ο άνθρωπος, πρέπει να σώσει την εκλογική πελατεία του! ''Αν έφευγα από τη διαπραγμάτευση εκείνο το βράδυ της 12ης Ιουλίου 2015, θα γινόμουν ήρωας για ένα βράδυ, ίσως και για δυο ή τρία, αλλά αυτό θα ήταη καταστροφή όχι μόνο για εμένα, αλλά για τον ελληνικό λαό'', δηλώνει ο Αλέξης Τσίπρας στον Βρετανό δημοσιογράφο Πολ Μέισον, ο οποίος έφτιαξε ένα ντοκιμαντέρ για την ελληνική κρίση με τίτλο ''Αυτό είναι πραξικόπημα!''. '' Το δίλημμα ήταν σκληρό'' συνεχίζει το μελόδραμα ο Τσίπρας:  

''Η καρδιά μου, μου έλεγε να φύγω, αλλά το μυαλό μου, μου έλεγε ότι πρέπει να βρω μια λύση'' προσθέτει. Γι' αυτό και βρήκε την ...''πρωτότυπη'' και πρωτοφανή λύση να αποδεχθεί τις απαιτήσεις των Γερμανών και των υπόλοιπων Ευρωπαίων δανειστών – για να αποφύγει την ''καταστροφή του ελληνικού λαού'', βεβαίως! Μας θεωρεί και ηλίθιους δηλαδή όλους του Έλληνες ώστε να χάψουμε τα παραμύθια του! ''Δεν ήταν τόσο εύκολο να διώξουμε την τρόικα...'' ομολογεί. ''Στο τέλος ξεμείναμε από δυνάμεις και από χρήματα'' προσθέτει. Έτσι, ο ...''πτωχός πλην τίμιος΄΄ Τσίπρας σκηνοθετεί το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015.  

''Η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας, προκειμένου να εφαρμόσει τη δική σας εντολή της 25ης Γενάρη'', λέει ο Αλέξης Τσίπρας στον ελληνικό λαό στο διάγγελμα του με το οποίο προκηρύσσει το δημοψήφισμα και τον καλεί να ψηφίσει ''Όχι''. Ενδόμυχα ελπίζει να νικήσει το ''Ναι'' για να του λύσει τα προβλήματα υποχώρησης του στη ''λαϊκή βούληση''!

Δεν του βγαίνει όμως το αποτέλεσμα που ήθελε. Ο ελληνικός λαός αίρεται στο ύψος των δραματικών περιστάσεων και παρά την τρομοκρατία των συστημικών μέσων ενημέρωσης ψηφίζει ένα υπερήφανο ''Όχι'' σε ποσοστό 61,31%, παρά το πρωτοφανές γεγονός ότι το δημοψήφισμα διεξάγεται με κλειστές τράπεζες και με ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων! Οι Έλληνες στέκονται στο ύψος τους. Όχι όμως και ο Τσίπρας. Με κατάπτυστο τρόπο ποδοπατά την εκφρασμένη μέσω δημοψηφίσματος βούληση του λαού μας – από την ...ίδια την ημέρα του δημοψηφίσματος! Του δημοψηφίσματος που αποφάσισε ο ίδιος και δεν του επιβλήθηκε από κάποιον άλλο παράγοντα! Το βράδυ της νίκης καλεί σε σύσκεψη πολιτικών αρχηγών με τους ηττημένους του δημοψηφίσματος για να ..αποδεχθεί τους όρους τους! Δεν περνάει παρά μια εβδομάδα (!) και ο Τσίπρας υπογράφει το Μνημόνιο Τσίπρα, ένα κατάπτυστο κείμενο αποδοχής όλων των όρων των Γερμανών! Έχει ήδη μετατρέψει το ''όχι'' του ελληνικού λαού μέσα στην εβδομάδα αυτή , σε ένα άνευ όρων ''Ναι'' στην παράδοση στους οικονομικούς κατακτητές της πατρίδας μας! Έχει όμως την πολιτική εξυπνάδα να μεταθέσει στο λαό την πολιτική ευθύνη για τη φιλομνημονιακή του κωλοτούμπα, προκηρύσσοντας τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, αφού έχει ήδη υπογράψει το Μνημόνιο Τσίπρα. Εύκολα μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Τσίπρα για εξαπάτηση των ψηφοφόρων του κόμματος του στη διάρκεια της πρώτης κυβέρνηση του.

Από τις 20 Σεπτεμβρίου και έπειτα όμως, όταν παρουσίασε στις εκλογές των αμιγώς μνημονιακό ΣΥΙΡΖΑ και μάλιστα εκκαθαρισμένο από όλους του αριστερούληδες ή αριστερούς βουλευτές του, κάθε τέτοια κατηγορία είναι άδικη. Ο λαός σίγουρα δεν είχε εναλλακτική κυβερνητική εκλογή αντιμνημονιακού χαρακτήρα, αλλά δεν είναι φυσικά άμοιρος ευθυνών, όταν αποφασίζει κυρίαρχα να στείλει στη Βουλή τον Βασίλη Λεβέντη και όχι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή τη ΛΑ.Ε. Θα υποστεί επομένως τις συνέπειες των επιλογών που έκανε, όσο και αν αυτό καθόλου δεν αρέσει στους πραγματικούς αριστερούς.  

*Δημοσιεύθυκε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2015