Η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καλεί τις δυνάμεις της μαχόμενης Αριστεράς να συσπειρωθούν απέναντι στην «αντιασφαλιστική επίθεση» που φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ

Συγκεκριμένα, η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ζητά συνάντηση με την ΚΕ του ΚΚΕ, το Πολιτικό Συμβούλιο της ΛΑΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ μ-λ, το Μ-Λ ΚΚΕ, την ΟΚΔΕ, την Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά, την Ένωση Δικαίων, τον Εργατικό Αγώνα, τον Σύλλογο Κορδάτο, το Ξεκίνημα και την νεολαιίστικη οργάνωση Kill Tina.

Η επιστολή της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

Αγαπητοί-ές σύντροφοι-ισσες:

Η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμά ότι η «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» που προωθείται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το «κουαρτέτο» ΕΕ-ΕΚΤ-ΕΜΣ-ΔΝΤ, στο πλαίσιο των τριών μνημονίων και των αντίστοιχων δανειακών συμβάσεων, επιχειρεί να επιφέρει μια βαθύτερη και ποιοτική αντιδραστική τομήυπέρ του κεφαλαίου για την υπέρβαση της κρίσης του, με μακροπρόθεσμες καταστροφικές επιπτώσεις για τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την εργασία, το εισόδημα, τις εργασιακές σχέσεις, την υγεία και γενικότερα τη ζωή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Στην κατεύθυνση αυτή, το κεφάλαιο, η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, τα κόμματά τους, οι εργοδοτικές ενώσεις, τα καθεστωτικά ΜΜΕ, οι παρατάξεις τους στους εργασιακούς χώρους κ.α., παρά τις επιμέρους διαφορές τους,συνασπίζονται στην κατεύθυνση της επιβολής της ουσίας αυτής της αντιδραστικής μεταρρύθμισης. Η ναζιστική Χρυσή Αυγή, παρά τις αντιπολιτευτικές κορώνες της, ουσιαστικά ευθυγραμμίζεται με το κεφάλαιο και την ΕΕ.

Εκτιμούμε ότι η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, οι γραφειοκρατικές ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα δεν μπορούν ή και δεν θέλουν να οργανώσουν και να κλιμακώσουν ένα νικηφόρο αγώνα.

Εκτιμούμε, όμως ότι, κάτω από προϋποθέσεις, το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη να μπλοκάρει αυτήν την επίθεση (όπως το έχει καταφέρει και στο παρελθόν) και να την ανατρέψει: Με στήριξη των αγώνων που ξεσπούν και ξεπερνούν τον «εθιμοτυπικό» χαρακτήρα και τη γραφειοκρατία. Με άμεση πολύμορφη κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ξεκινώντας από απεργίες με στόχο να μην τολμήσει η κυβέρνηση να το καταθέσει. Με αγώνα και απεργίες διαρκείας ακόμα κι αν το φέρει ή το περάσει στη Βουλή, για να αναγκαστεί να το αποσύρει υποχωρώντας στον πανεργατικό-παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Για όλους αυτούς τους λόγους, σας καλούμε να κάνουμε ένα σοβαρό βήμα πολιτικού συντονισμού για την κοινή δράση των δυνάμεών μας στο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα ενάντια στην αντιδραστική «ασφαλιστική μεταρρύθμιση» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και των ΕΕ-ΕΚΤ-ΕΜΣ-ΔΝΤ. Θεωρούμε αυτή την κοινή δράση στο συγκεκριμένο ζήτημα όχι μόνο απολύτως αναγκαία για τη νίκη, αλλά και εφικτή, παρά τιςυπαρκτές διαφορές μας.

Από αυτή τη σκοπιά, προτείνουμε την κοινή υποστήριξη των ενωτικών, δυναμικών και ανένδοτων αγώνων τωνταξικών δυνάμεων στο εργατικό και λαϊκό κίνημα ενάντια στο ξεπούλημα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.
Ως πλαίσιο συζήτησης για τον πολιτικό συντονισμό κοινής δράσης προτείνουμε τις παρακάτω πολιτικές κατευθύνσεις και διεκδικήσεις:

1. Αποφασιστική πάλη για την ανατροπή της αντιασφαλιστικής τομής που προωθούν κυβέρνηση, ΕΕ και ΣΕΒ. Καμία συναίνεση, καμία ανοχή στην κατακρεούργηση των λαϊκών δικαιωμάτων .

2. Καθολική, δημόσια, υποχρεωτική ασφάλιση και δημόσια, δωρεάν, υποχρεωτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους-ες, χωρίς εξαιρέσεις και προϋποθέσεις, που να αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων, νεολαίας και λαού. Κατάργηση όλων των παλιών και νέων αντιασφαλιστικών και αντεργατικών νόμων, των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που τους επιβάλλουν.

3. Κατώτερη σύνταξη για όλους, σύμφωνα με τις ανάγκες και τα δικαιώματα της εποχής μας για αξιοπρεπή ζωή, ίση με τον κατώτερο μισθό. Ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με μείωση των κερδών του κεφαλαίου. Κατάργηση των περικοπών που έχουν γίνει από το 2009 σε μισθούς και συντάξεις. Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης και μισθού.

4. Αποφασιστική μείωση των ανώτατων ηλικιακών ορίων και των χρόνων συνταξιοδότησης. Υποστήριξη των διεκδικήσεων των ταξικών συνδικάτων για παραπέρα μείωση στα όρια γυναικών και εργαζομένων σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

5. Πλήρης ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη για κάθε άνεργο και για όλες τις μορφές ελαστικής απασχόλησης, μαθητείας κ.λπ. Η ανεργία να μετράει σαν χρόνος ασφάλισης. Δουλειά για όλους, σταθερή, πλήρης και με ασφάλιση, με γενική ριζική μείωση του εβδομαδιαίου και ημερήσιου χρόνου εργασίας. Κατάργηση της μαύρης εργασίας -με αυστηρές ποινές στους εργοδότες, κατάργηση όλων των μορφών ευέλικτης και ελαστικής εργασίας. Ενιαίες σχέσεις και αμοιβές στην ίδια εργασία, χωρίς καμιά διάκριση σε βάρος των γυναικών, των νέων και μεταναστών.

6. Προστασία των ασφαλιστικών, επαγγελματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των αυτοαπασχολούμενων και των μικρομεσαίων αγροτών, όχι στη λεηλασία που προωθείται.

7. Αποφασιστική μείωση των εργατικών εισφορών μέχρι που το κόστος της ασφάλισης να βαρύνει κυρίως το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους ανέργους.

8. Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος, τα 70 δισ. ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δισ. που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα και το «κούρεμα» του PSI, αλλά και τα δισ. που αρπάχτηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2015 για να αποπληρωθεί το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Απόσυρση των Ταμείων από κάθε λογής «τζόγο». Να περάσουν τα ασφαλιστικά ταμεία στα χέρια των εργαζομένων.

9. Για να χρηματοδοτηθεί το ασφαλιστικό σύστημα, άμεση παύση πληρωμών στους δανειστές και διαγραφήτου δημόσιου χρέους.

Η πάλη για τα αιτήματα αυτά μπορεί να ανοίξει έναν άλλο δρόμο για τους εργαζόμενους, το λαό και τη νεολαία. Χωρίς χρέος, μνημόνια και ευρωενωσιακά σύμφωνα πανευρωπαϊκής λιτότητας και αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων», για να απελευθερωθεί ο λαός από τους εκβιασμούς και τα δεσμά της ΕΕ και του ΔΝΤ, σε ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Στη βάση της πλήρους αυτοτέλειας κάθε πολιτικής δύναμης, προτείνουμε τις εξής κοινές ενέργειες των δυνάμεών μας στο εργατικό και λαϊκό κίνημα:

1. Συντονισμός στα συνδικάτα και τις μαζικές οργανώσεις, στις απεργίες, τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις.

2. Συμβολή στις διαδικασίες και αποφάσεις των συνελεύσεων των συνδικάτων για να περάσουν οι αγώνεςστα χέρια των εργαζομένων.

3. Συμβολή στη δημιουργία ενιαίου κέντρου αγώνα ταξικών και αγωνιστικών συνδικάτων ενάντια στην αντιδραστική ασφαλιστική μεταρρύθμιση σε διάκριση από τον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κ.α.

4. Σεβασμός στην αυτοτέλεια του ενιαίου κέντρου αγώνα και των μαζικών οργάνων του ταξικού συνδικαλιστικού και μαζικού κινήματος.

πηγη: thepressproject.gr

Με απόλυτη επιτυχία ξεκίνησε και εξελίσσεται η Πανελλαδική Παναυτεργατική 48ωρη απεργία που πραγματοποιείται σε όλες τις κατηγορίες πλοίων και σε όλα τα λιμάνια της χώρας μας.

Η απεργία έχει καθολική επιτυχία που αγγίζει το 100%.

Ταυτόχρονα με πρωτοβουλία των Σωματείων ΠΕΝΕΝ – Σύλλογος Υπαλλήλων ΝΑΤ - Πανελλήνιος Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΝΑΤ Κατωτέρων Πληρωμάτων και του Συλλόγου Εργαζομένων Εστίας Ναυτικών – ΕΛΟΕΝ, έγινε αγωνιστική συγκέντρωση στο Υπουργείο Εργασίας και ακολούθησε συνάντηση των εκπροσώπων των παραπάνω Σωματείων με τον Υφυπουργό Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Αναστάσιο Πετρόπουλο.

Στην διάρκεια της συνάντησης ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ στην τοποθέτησή του αναφέρθηκε στον αντιασφαλιστικό χαρακτήρα του σχεδίου νόμου της κυβέρνησης και διατύπωσε την άποψη ότι αυτό δίνει την χαριστική βολή στο σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης της χώρας μας. Υπογράμμισε ότι το αντιασφαλιστικό τερατούργημα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ οδηγεί το εργατικό κίνημα και πλατιά λαϊκά στρώματα σε μετωπική ρήξη και σύγκρουση με στόχο την άμεση απόσυρση αυτού του σφαγιαστικού σχεδίου νόμου το οποίο καταργεί τα εναπομείναντα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εν ενεργεία ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.

Ειδικότερα για το ΝΑΤ και τα λοιπά Ταμεία των Ναυτικών (ΚΕΑΝ – Ταμεία Πρόνοιας – Εστία Ναυτικών – ΕΛΟΕΝ) με το σχέδιο της κυβέρνησης οδηγούνται στο σύνολό τους στο υπερταμείο – τέρας και ακολούθως θα υπάρξει πραγματική σφαγή και λεηλασία στις συνταξιοδοτικές και ασφαλιστικές κατακτήσεις των εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτικών.

Στον αντίποδα της αντιασφαλιστικής καταστροφικής κυβερνητικής πολιτικής ο πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ υπογράμμισε ως εναλλακτική λύση και επιλογή την διεύρυνση της ασφαλιστικής προστασίας και ασφάλισης όλων των Ναυτεργατών που εργάζονται και απασχολούνται στην ελληνική και ελληνόκτητη ναυτιλία.

Επίσης ανέφερε την ανάγκη οι Ναυτεργάτες να αποκτήσουν θεσμοθετημένα και συγκροτημένα δικαιώματα (ενιαία ΣΣΕ, κοινωνική ασφάλιση, συνδικαλιστικά δικαιώματα κ.λπ) και αυτό ανεξάρτητα από χώρα προέλευσης κ.λπ.

Στην απάντησή του ο αρμόδιος Υφυπουργός ανέφερε την κυβερνητική θέση για την μετατροπή του ΝΑΤ και των λοιπών Ταμείων μας σε νέο τοπικό παράρτημα στον Πειραιά του νέου ταμείου ΕΦΚΑ. Για να χρυσώσει δε το χάπι της διάλυσης του αρχαιότερου ασφαλιστικού φορέα της χώρας και της Ευρώπης υποσχέθηκε ότι στο νέο υπερταμείο θα υπάρχει εκπρόσωπος στο Δ.Σ του από την Ναυτιλία…..

Αναφορικά με την ενοποίηση της Εστίας Ναυτικών και του ΕΛΟΕΝ είπε ότι το θέμα θα επανεξετασθεί πριν η κυβέρνηση καταλήξει σε οριστικές αποφάσεις.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ χαιρετίζει την αγωνιστική συμμετοχή και συμβολή στον απεργιακό αγώνα και των εργαζομένων στα Ταμεία μας και δηλώνει την βούλησή της να εντείνει και να κλιμακώσει με νέες κινητοποιήσεις τον αγώνα αυτόν.

Τέλος καλούμε τους εν ενεργεία και συνταξιούχους Ναυτεργάτες καθώς και τους εργαζόμενους στα Ταμεία μας να πάρουν αγωνιστικά και μαζικά μέρος στην αυριανή (21/1/2016 και ώρα 11 π.μ) συγκέντρωση που πραγματοποιείται στο λιμάνι, πύλη Ε3 (Άγιος Διονύσιος) και στην πορεία που θα ακολουθήσει στο Υπουργείο Ναυτιλίας.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                  Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                             Κροκίδης Νικόλαος

Γνωρίζει "μια πρωτοφανή οικονομική ανάπτυξη", η οποία απειλεί "ήδη υποβαθμισμένα" οικοσυστήματα και είδη που κινδυνεύουν

Η Μεσόγειος "οδεύει προς την εξουθένωση": γνωρίζει "μια πρωτοφανή οικονομική ανάπτυξη", η οποία απειλεί "ήδη υποβαθμισμένα" οικοσυστήματα και είδη που κινδυνεύουν, προειδοποιεί σήμερα το γαλλικό παράρτημα της περιβαλλοντικής οργάνωσης Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF-France).

Αυτή η ημίκλειστη θάλασσα, η οποία φιλοξενεί μεταξύ του 4% και του 18% των γνωστών θαλάσσιων ειδών, που κατανέμονται σε μια επιφάνεια που καλύπτει λιγότερο από το 1% των ωκεανών του κόσμου, αντιμετωπίζει μια "χωρίς προηγούμενο" αύξηση των ερευνών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Τα συμβόλαια για πετρελαϊκές έρευνες στη θάλασσα "αφορούν σήμερα περισσότερο από το 20% της Μεσογείου και ενδέχεται σύντομα να επεκταθούν στο διπλάσιο αυτής της επιφάνειας", εκτιμά σε έκθεσή της η WWF.

"Πρόκειται για τεράστιο μέγεθος, κυρίως όταν ξέρει κανείς τους σεισμικούς κινδύνους της περιοχής", υπογραμμίζει ο Πασκάλ Κανφέν, γενικός διευθυντής της WWF-Γαλλία. Σύμφωνα με τον ίδιο, "ο πολλαπλασιασμός και η αύξηση του μεγέθους των οικονομικών δραστηριοτήτων στη ζώνη αυτή" θέτουν τη Μεσόγειο "στην οδό προς την εξουθένωση".

Τα σχέδια για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων και οι εξορυκτικές δραστηριότητες επεκτείνονται εδώ και πολλά χρόνια σε όλη τη Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση, "η πετρελαϊκή παραγωγή στη θάλασσα ενδέχεται να αυξηθεί κατά 60% από το 2010 έως το 2020 στην περιοχή της Μεσογείου, περνώντας από 700.000 βαρέλια ημερησίως σε 1,12 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως".

Τα πετρελαϊκά αποθέματα της Μεσογείου αντιπροσωπεύουν το 4,6% των αποθεμάτων του πλανήτη, υπενθυμίζεται στην έκθεση.

Όσο για την παραγωγή αερίου στη θάλασσα, "θα μπορούσε να πενταπλασιαστεί μεταξύ του 2010 και του 2030, περνώντας από τους 55 εκατ. τόνους ετησίως στους 250 εκατ. τόνους ετησίως" σε όλη τη Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τη μκο, εκτός από τις έρευνες για πετρέλαιο και αέριο, όλοι οι παραδοσιακοί τομείς της θαλάσσιας οικονομίας, όπως οι μεταφορές, ο τουρισμός, οι υδατοκαλλιέργειες, "αναπτύσσονται με εκθετικούς ρυθμούς και αναμένεται ότι θα συνεχίσουν την ανάπτυξή τους στη διάρκεια των 20 επόμενων ετών, με εξαίρεση την επαγγελματική αλιεία".

 

Πεντακόσια εκατομμύρια τουρίστες το 2030

Οι θαλάσσιες μεταφορές αναμένεται ότι θα διπλασιαστούν έως το 2030. Και "οι αφίξεις διεθνών τουριστών στη Μεσόγειο αναμένεται να αυξηθούν κατά 60% μεταξύ του 2015 και του 2030 για να φθάσουν το όριο των 500 εκατομμυρίων το 2030".

Η μκο, η οποία αναλύει τη θαλάσσια οικονομία των οκτώ μεσογειακών χωρών της Ευρωπαϊκης Ένωσης (Γαλλία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Μάλτα, Σλοβενία), προβλέπει επίσης "μια επέκταση" της μεταλλευτικής εκμετάλλευσης.

"Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί έναν αυξανόμενο ανταγωνισμό μεταξύ των τομέων για μια περιορισμένη επιφάνεια και για περιορισμένους θαλάσσιους πόρους", κάτι που επιφέρει "νέες συνέπειες σε οικοσυστήματα που βρίσκονται ήδη υπό πίεση", υπογραμμίζει η WWF, η οποία προβλέπει συγκρούσεις ανάμεσα στην ανάπτυξη προγραμμάτων έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων και την τουριστική ανάπτυξη, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή για παράδειγμα στην Κροατία και στις Βαλεαρίδες.

Τη στιγμή που "το 90% των αποθεμάτων των ψαριών πλήττεται από την υπεραλιεία", η WWF αναμένει επίσης "μια οπισθοχώρηση" της επαγγελματικής αλιείας στην περιοχή της Μεσογείου. Η ανάπτυξη δραστηριοτήτων όπως η μεταλλευτική εκμετάλλευση του θαλάσσιου βυθού και η εξόρυξη υδρογονανθράκων" είναι σαφές ότι θα συμβάλουν στην επιδείνωση" της κατάστασης.

Η μκο, η οποία αντιτίθεται "σε κάθε νέα εκμετάλλευση για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στη θάλασσα", ζητεί κυρίως να δημιουργηθούν προστατευμένες θαλάσσιες περιοχές πέραν των χωρικών υδάτων, να ρυθμισθεί η θαλάσσια κυκλοφορία και να δημιουργηθούν μέσα για να αποφεύγονται οι συγκρούσεις με κήτη.

Σύμφωνα με τη WWF, η ΕΕ, η οποία έχει θέσει ως στόχο να επανέλθουν τα ευρωπαϊκά θαλάσσια ύδατα σε μια "καλή οικολογική κατάσταση" το αργότερο μεχρι το 2020, έχει να διαδραματισει "έναν κρίσιμο ρόλο".

Η ΕΕ οφείλει να υπερασπιστεί "ένα όραμα που λαμβάνει υπόψη τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα σε εθνικό επίπεδο καθώς και στην κλίμακα της μεσογειακής λεκάνης", υπογραμμίζει η θαλασσοπόρος Ιζαμπέλ Οτισιέ, πρόεδρος της WWF-France. "Χωρίς αυτό, θα είναι αδύνατο να επιτευχθούν οι περιβαλλοντικοί στόχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αν δεν διακυβεύονται ήδη".

πηγη: protothema.gr

Μικρή αναδρομή στην πολιτική πραγματικών ή… φανταστικών συμμαχιών και συμμάχων του ΣΥΡΙΖΑ και των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Η εξα­ε­τία της κρί­σης προ­σφέ­ρει εξαι­ρε­τι­κά πλού­σια βάση δε­δο­μέ­νων για τις αντι­φά­σεις μέσα από τις οποί­ες τα κέ­ντρα του πα­γκο­σμιο­ποι­η­μέ­νου κα­πι­τα­λι­σμού επι­χεί­ρη­σαν να χτί­σουν μια νέα ισορ­ρο­πία επι­βί­ω­σης και ανα­ζω­ο­γό­νη­σης του συ­στή­μα­τος. Ιδιαί­τε­ρα η ελ­λη­νι­κή «σκηνή» της διε­θνούς κρί­σης απο­τέ­λε­σε συ­μπυ­κνω­μέ­νο πεδίο δια­σταύ­ρω­σης, αντι­πα­ρά­θε­σης και συ­ναί­νε­σης σχε­δόν όλων των ση­μα­ντι­κών πόλων του κα­πι­τα­λι­στι­κού μας σύ­μπα­ντος. Ε.Ε., ΗΠΑ, FED, ΕΚΤ, ΔΝΤ, G8, G20, ακόμη και η Κίνα, η Ρωσία, το Ισ­ρα­ήλ ή οι BRICS έπαι­ξαν κά­ποιο, μι­κρό­τε­ρο ή με­γα­λύ­τε­ρο, ρόλο στην ελ­λη­νι­κή πε­ρι­πέ­τεια. Φυ­σι­κά, δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία για το ποιοι ήταν και πα­ρα­μέ­νουν οι πρω­τα­γω­νι­στές. Τους εί­δα­με και τους ξα­να­βλέ­που­με σή­με­ρα να εναλ­λάσ­σο­νται σε ρό­λους κακού, καλού και ου­δέ­τε­ρου μπά­τσου, με τα­χύ­τη­τα και επι­νοη­τι­κό­τη­τα που προ­κα­λούν αλη­θι­νό vertigo στο εγ­χώ­ριο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, τόσο ως αντι­πο­λί­τευ­ση με προ­ο­πτι­κή εξου­σί­ας όσο και ως κυ­βέρ­νη­ση, ανή­γα­γε την πα­θο­λο­γία του vertigo σε… στρα­τη­γι­κή. Με επι­κίν­δυ­νη αφέ­λεια και, κυ­ρί­ως, με ένα τρο­μα­κτι­κό κενό ανά­λυ­σης  απο­λυ­το­ποιού­σε κάθε φορά τις επι­μέ­ρους αντι­θέ­σεις των δια­χει­ρι­στών της ελ­λη­νι­κής κρί­σης, καλ­λιερ­γώ­ντας αφε­λείς προσ­δο­κί­ες για εκ των ένδον ανα­τρο­πή του ακραί­ου νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου σχε­δί­ου που εφαρ­μό­ζε­ται στην Ελ­λά­δα. Θα έλεγε κα­νείς ότι βα­σι­κός οδη­γός της τα­κτι­κής της ηγε­σί­ας του ήταν η λαϊκή θυ­μο­σο­φία «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Η οποία, ενί­ο­τε είναι σωστή, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι ο οιο­νεί «σύμ­μα­χός» σου είναι πράγ­μα­τι εχθρός του εχθρού σου και η με­τα­ξύ τους αντί­θε­ση έχει αξιο­ποι­ή­σι­μο βάθος, έντα­ση, διάρ­κεια. Φυ­σι­κά, υπάρ­χει και δεύ­τε­ρη προ­ϋ­πό­θε­ση σω­στής αξιο­ποί­η­σης των αντι­θέ­σε­ων στο μπλοκ των αντι­πά­λων: να έχεις πρό­θε­ση και σχέ­διο ανα­τρο­πής. Αλ­λιώς, γί­νε­σαι απλώς μέρος τους, αγό­με­νος και φε­ρό­με­νος από την αυλή του ενός στην αυλή του άλλου.

Το ΔΝΤ «είναι φίλος μας»…

Όμως, αυτά που εί­δα­με και ακού­σα­με τα τρία τε­λευ­ταία χρό­νια, από τις εκλο­γές του 2012 και εντεύ­θεν, συ­νι­στούν επι­κίν­δυ­νες φαι­δρό­τη­τες. Εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος δε, μπο­ρού­με να συ­μπε­ρά­νου­με ότι έμει­νε ο κίν­δυ­νος και εξη­φα­νί­σθη η φαι­δρό­τη­τα.

Η ενα­γώ­νια ανα­ζή­τη­ση «συμ­μά­χων» στο μπλοκ των δα­νει­στών από την ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ξε­κί­νη­σε τον Οκτώ­βριο του 2012, όταν ο επι­κε­φα­λής οι­κο­νο­μο­λό­γος του ΔΝΤ Ολι­βιέ Μπλαν­σάρ απο­κά­λυ­ψε ότι τα υφε­σια­κά απο­τε­λέ­σμα­τα του πρώ­του μνη­μο­νί­ου υπο­λο­γί­στη­καν με λάθος δη­μο­σιο­νο­μι­κό πολ­λα­πλα­σια­στή. Η «ομο­λο­γία» αυτή εκλή­φθη­κε ως σήμα εν­δε­χό­με­νης στρο­φής και απο­στα­σιο­ποί­η­σής του ΔΝΤ από την ακραία λι­τό­τη­τα, σε συ­νάρ­τη­ση με τη διαρ­κή πίεσή του προς τους Ευ­ρω­παί­ους δα­νει­στές για ανα­διάρ­θρω­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους. Ωστό­σο, η στα­θε­ρά λάθος ανά­γνω­ση και ερ­μη­νεία της κρι­τι­κής του ΔΝΤ προς τους Ευ­ρω­παί­ους δα­νει­στές οδή­γη­σε σε εντυ­πω­σια­κές πα­λι­νω­δί­ες την ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ιδιαί­τε­ρα στη διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σής του. Σε μια κο­ρύ­φω­ση του «έρωτα» προς το ΔΝΤ, δυο μέρες πριν από το δη­μο­ψή­φι­σμα της 5ης Ιου­λί­ου, η διαρ­ροή της έκ­θε­σης του Τα­μεί­ου, με την εκτί­μη­ση ότι το ελ­λη­νι­κό χρέος δεν είναι βιώ­σι­μο χωρίς κού­ρε­μα του­λά­χι­στον 30%, προ­βλή­θη­κε ως δι­καί­ω­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής θέσης, και μά­λι­στα με διάγ­γελ­μα του πρω­θυ­πουρ­γού. Λίγες μέρες μετά, στην ψυ­χρο­λου­σία της ευ­ρω­παϊ­κής Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής που κα­τέ­λη­ξε στο τρίτο μνη­μό­νιο, το ΔΝΤ επέ­στρε­ψε στο στρα­τό­πε­δο του «εχθρού». Και ενώ τις πα­ρα­μο­νές των Χρι­στου­γέν­νων ο Α. Τσί­πρας ξι­φουλ­κού­σε με άρθρο του στους Financial Times (21/12/2015) κατά του ΔΝΤ και υπέρ της έξω­σής του από το τρίτο μνη­μό­νιο, στο Eurogroup της πε­ρα­σμέ­νης Πέμ­πτης ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών συ­ναι­νού­σε στην πλήρη συμ­με­το­χή του ΔΝΤ, με τις γνω­στές πα­ρε­νέρ­γειες στη δια­πραγ­μά­τευ­ση της πρώ­της αξιο­λό­γη­σης, που κατά τα φαι­νό­με­να θα συρ­θεί για μήνες.

Η ΕΚΤ «προ­πύρ­γιο αντι-λι­τό­τη­τας»

Εξί­σου εντυ­πω­σια­κές πι­ρου­έ­τες χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τον τρόπο που αντι­λαμ­βα­νό­ταν κατά και­ρούς  η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το ρόλο της ΕΚΤ. Τρεις μέρες πριν τις εκλο­γές της 25 Γε­νά­ρη 2015 που έφε­ραν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην κυ­βέρ­νη­ση, το ηγε­τι­κό του επι­τε­λείο επε­φύ­λασ­σε δι­θυ­ραμ­βι­κή υπο­δο­χή στην ανα­κοί­νω­ση του προ­γράμ­μα­τος πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης του Ντρά­γκι. Οι δια­τυ­πώ­σεις της σχε­τι­κής ανα­κοί­νω­σης (22/1/2015) είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές: «Ο κ. Ντρά­γκι με τη ση­με­ρι­νή ανα­κοί­νω­ση του προ­γράμ­μα­τος αγο­ράς ομο­λό­γων απά­ντη­σε στις ακραί­ες πε­ριο­ρι­στι­κές πο­λι­τι­κές τασ­σό­με­νος υπέρ της πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, δια­φο­ρο­ποιού­με­νος από τις ακραί­ες νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες φωνές στις οποί­ες δυ­στυ­χώς συ­γκα­τα­λέ­γε­ται και ο κ. Σα­μα­ράς… Η ελ­πί­δα έρ­χε­ται, η Ελ­λά­δα γυ­ρί­ζει σε­λί­δα. η Ευ­ρώ­πη προ­χω­ρά». Σε λι­γό­τε­ρο από δύο εβδο­μά­δες ο Ντρά­γκι προ­χώ­ρη­σε πράγ­μα­τι στο επό­με­νο βήμα. Στις 4/2/2015, με την από­φα­ση της ΕΚΤ να στα­μα­τή­σει να δέ­χε­ται τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα ως ενέ­χυ­ρα, εγκαι­νί­α­σε την τρο­μο­κρα­τία του ELA που κα­τέ­λη­ξε στα capital control και στο τρίτο μνη­μό­νιο…

Μερ­κε­λι­σμός vs κεϊν­σια­νι­σμός

Μια αντί­στοι­χη τε­θλα­σμέ­νη πο­ρεία δια­νύ­θη­κε πάνω στο όχημα του «Μερ­κε­λι­σμού». Από τη θε­α­μα­τι­κή εκλο­γι­κή επί­δο­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το 2012 μέχρι και την πρώτη του εκλο­γι­κή νίκη, στις ευ­ρω­ε­κλο­γές του 2014, στη ρη­το­ρι­κή της ηγε­σί­ας του προ­βλή­θη­κε ως κυ­ρί­αρ­χο, πα­νευ­ρω­παϊ­κό, αν όχι και πα­γκό­σμιο δί­λημ­μα το «μερ­κε­λι­σμός ή κεϊν­σια­νι­σμός». Σε μια συμ­βο­λι­κής αξίας ομι­λία στο Πα­νε­πι­στή­μιο του Τέξας, το Νο­έμ­βριο του 2013, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας έδωσε στο δί­λημ­μα αυτό και γε­ω­πο­λι­τι­κή διά­στα­ση, εξαί­ρο­ντας την «κεϊν­σια­νή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης των ΗΠΑ» ως αντί­πα­λο δέος στον ακραίο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό της γερ­μα­νι­κής ηγε­σί­ας. Η ρη­το­ρι­κή της επί­θε­σης στο «μερ­κε­λι­σμό» είχε, βε­βαί­ως, σαθρό υπό­βα­θρο, μια και απέ­κρυ­πτε το γε­γο­νός ότι η νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη λι­τό­τη­τα δεν ήταν η από­κλι­ση από κά­ποια ευ­ρω­παϊ­κή κα­νο­νι­κό­τη­τα, αλλά δο­μι­κό στοι­χείο της Ευ­ρω­ζώ­νης από την εποχή του Μά­α­στρι­χτ. Συν τοις άλ­λοις, απο­δεί­χτη­κε ότι οι φα­ντα­σια­κοί αντί­πα­λοι της Μέρ­κελ και οιο­νεί σύμ­μα­χοι του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η αμε­ρι­κα­νι­κή ηγε­σία, την κρί­σι­μη στιγ­μή έριξε όλο το βάρος της στον εγκλω­βι­σμό της κυ­βέρ­νη­σης στο τρίτο μνη­μό­νιο, για να υλο­ποι­η­θεί η δια­τυ­πω­μέ­νη από το 2013 αυ­το­εκ­πλη­ρού­με­νη προ­φη­τεία του Β. Σόι­μπλε.

Το σκη­νι­κό επα­να­λαμ­βά­νε­ται συ­νε­χώς, με τε­λευ­ταίο πε­ρι­στα­τι­κό την απαί­τη­ση Τζακ Λιου να απο­δε­χθεί η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ- ΑΝΕΛ το «απε­χθές» ΔΝΤ στο νέο πρό­γραμ­μα. Όσο για το «μερ­κε­λι­σμό», αυτός έχει κυ­ριο­λε­κτι­κά εξα­φα­νι­στεί. Στη θέση του δια­τυ­πώ­νε­ται -όλο και πιο δειλά πια- κρι­τι­κή στον «σοϊ­μπλι­σμό». Συχνά το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, όταν κα­ταγ­γέλ­λο­νται οι «ακραί­οι κύ­κλοι» της Ε.Ε., ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών εμ­φα­νί­ζε­ται πε­ρί­που σαν ο πιο απο­μο­νω­μέ­νος πο­λι­τι­κός στην Ε.Ε., μο­να­χι­κός εκ­φρα­στής της ακραί­ας λι­τό­τη­τας, του Grexit και όλων των δει­νών της Ευ­ρώ­πης. Κι αυτό, σε πεί­σμα των συλ­λο­γι­κών απο­φά­σε­ων του Eurogroup που σχε­δόν πάντα επι­κυ­ρώ­νουν τους σχε­δια­σμούς του.

Οι καλοί σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες

Θα μπο­ρού­σε να απα­ριθ­μή­σει κα­νείς δε­κά­δες πε­ρι­στα­τι­κά «ανα­κά­λυ­ψης» δυ­νη­τι­κών συμ­μά­χων της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ- ΑΝΕΛ σε μια «Ευ­ρώ­πη που αλ­λά­ζει». Ο «Ολα­ντρέ­ου» του 2014, έγινε σύμ­μα­χος Φραν­σουά, το ίδιο και ο Ρέν­τσι, πα­ρό­τι και οι δυο αξιο­ποί­η­σαν την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για να απο­σπά­σουν κά­ποιας μορ­φής δη­μο­σιο­νο­μι­κή χα­λά­ρω­ση για τις πα­ρα­παί­ου­σες οι­κο­νο­μί­ες τους. Ο κα­ταγ­γελ­λό­με­νος ως φε­ρέ­φω­νο της ευ­ρω­παϊ­κής Δε­ξιάς σο­σιαλ­δη­μο­κρά­της Μάρ­τιν Σουλτς, επι­στρα­τεύ­ε­ται σαν δί­αυ­λος κά­ποιας εκ­κο­λα­πτό­με­νης με­γά­λης συμ­μα­χί­ας με τους ημι­θα­νείς σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες, ή ως υπο­στη­ρι­κτής «εκ­δη­μο­κρα­τι­σμού» του μνη­μο­νί­ου διά της εμπλο­κής του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου. Ο αντί­πα­λος στις ευ­ρω­ε­κλο­γές του 2014 Γιούν­κερ, ο άν­θρω­πος που υλο­ποί­η­σε το «πρα­ξι­κό­πη­μα» της 13ης Ιου­λί­ου, εκ­θειά­ζε­ται σαν γεν­ναιό­δω­ρος σύμ­μα­χος που «προι­κο­δό­τη­σε» το τρίτο μνη­μό­νιο με το υπο­τι­θέ­με­νο πα­κέ­το των 35 δισ. ευρώ, αν και δεν πρό­κει­ται για τί­πο­τα πε­ρισ­σό­τε­ρο από τους πό­ρους του ΕΣΠΑ και της ΚΑΠ.

Τρο­μα­κτι­κό κενό κα­τα­νό­η­σης

Για να εί­μα­στε δί­καιοι, ανά­λο­γες αυ­τα­πά­τες και αντί­στοι­χες δια­ψεύ­σεις πήραν και όσοι επέν­δυαν στην πι­θα­νή συμ­μα­χία της Κίνας, της Ρω­σί­ας ή και του Ισ­ρα­ήλ -η τε­λευ­ταία επι­κίν­δυ­να εδραιω­μέ­νη πλέ­ον-, αν και απο­δεί­χθη­κε ότι ο πα­γκό­σμιος κα­πι­τα­λι­σμός με τους επι­μέ­ρους πό­λους του και τις επι­μέ­ρους εντά­σεις, αντι­θέ­σεις και συ­γκρού­σεις του, ακόμη και θερ­μές (βλέπε Ου­κρα­νία), δου­λεύ­ει όλο και πιο πολύ ως ενιαίο, κλει­στό σύ­στη­μα, με ισχυ­ρά ανα­κλα­στι­κά αυ­το­συ­ντή­ρη­σης. Οι ηγε­μο­νι­σμοί, οι δια­γκω­νι­σμοί και οι αντα­γω­νι­σμοί είναι μέρος αυτού του συ­στή­μα­τος, που τεί­νει σε μια πο­λι­τι­κή πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση, για την ακρί­βεια σε έναν πα­γκο­σμιο­ποι­η­μέ­νο ολο­κλη­ρω­τι­σμό. Το πρό­βλη­μα είναι ότι η Αρι­στε­ρά, και ιδιαί­τε­ρα το δια­νοη­τι­κό δυ­να­μι­κό της, έχει τόσο τρο­μα­κτι­κά κενά ανά­λυ­σης και κα­τα­νό­η­σης αυτού του συ­στή­μα­τος, ώστε από επί­δο­ξος ανα­τρο­πέ­ας του να εξε­λίσ­σε­ται, στην «κα­λύ­τε­ρη» πε­ρί­πτω­ση, σε θλι­βε­ρή συ­νι­στώ­σα του.

πηγη: rproject.gr