του Δημήτρη Καλτσώνη

Η σημερινή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και η προσωρινή αδυναμία των λαών να ορθώσουν ριζικές απαντήσεις, ξαναφέρνει από χίλιους δυο δρόμους τη συζήτηση για την ανάγκη μιας άλλης κοινωνικής οργάνωσης, ενός κοινωνικού συστήματος σοσιαλιστικού. Η ανθρωπότητα ψάχνει να βρει το δρόμο της. Για τον ίδιο λόγο επανέρχεται συχνά η συζήτηση για τις επαναστατικές αλλαγές που γνώρισε ο 20ός αιώνας και για την κατάληξή τους, με κορυφαία την περίπτωση της ΕΣΣΔ.

Από επιστημονική άποψη η συζήτηση αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να κλείσει. Ωστόσο, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουν τα βασικά στοιχεία της ιστορικής αυτής εμπειρίας για να συμπεριληφθούν κριτικά στα μελλοντικά εγχειρήματα οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας, πιο δίκαιης. Σε κάθε περίπτωση η μελέτη οφείλει να είναι ψύχραιμη, επιστημονική, χωρίς ωραιοποίηση, ούτε δαιμονοποίηση προσώπων, περιόδων ή καταστάσεων. Αντίθετα, χρειάζεται διαλεκτική προσέγγιση.

Στις αναζητήσεις αυτές έχουν συμβάλει οι Κουβανοί κομμουνιστές και πρωτίστως ο Φιδέλ Κάστρο. Η ανάλυσή τους παρουσιάζει ενδιαφέρον γιατί μιλούν από τη θέση εκείνων που ακόμη και σήμερα, 26 χρόνια μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, παρόλες τις δυσκολίες, αντέχουν και μάλιστα μόνοι τους. Βέβαια ούτε αυτή η άποψη μπορεί να διεκδικεί το αλάθητο.

Πρόσφατα, σε αυτή τη γραμμή σκέψης δημοσιεύθηκε μια σειρά έξι άρθρων του Κουβανού Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες, ο οποίος είναι ερευνητής στο Κουβανικό Κέντρο Ερευνών για την Παγκόσμια Οικονομία και υπήρξε επίσης υπουργός Οικονομικών της χώρας του. Μερικές από τις επισημάνσεις του αξίζουν, κατά τη γνώμη μου, ιδιαίτερης προσοχής, χωρίς φυσικά να εξαντλούν το θέμα.

Επιλογές που σημάδεψαν

Εννοείται ότι ο συγγραφέας εξαίρει το τιτάνιο έργο της οχτωβριανής επανάστασης, τις σημαντικές κοινωνικές προόδους που επέφερε. Σημειώνει επίσης τις τεράστιες αντικειμενικές δυσκολίες που είχε να αντιμετωπίσει ειδικά την πρώτη περίοδο.

Ένα από τα πρώτα ζητήματα που εντοπίζει, είναι το γεγονός ότι τα έκτακτα μέτρα που ελήφθησαν και οι μέθοδες που χρησιμοποιήθηκαν στις συνθήκες εμφυλίου πολέμου, της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και των καταστροφών που συνέβησαν στη χώρα, έτειναν να γίνουν μόνιμα, πράγμα εντελώς προβληματικό. Την ίδια περίοδο, τη δεκαετία του 1920, συνέπεια κατά κάποιο τρόπο των παραπάνω, έγινε η κολλεκτιβοποίηση της γης με βίαιο τρόπο, ενώ στο ΚΚ σημειώθηκε ουσιαστικά διάσπαση, ακριβώς όπως το είχε φοβηθεί και προβλέψει ο Λένιν στα τελευταία του γράμματα προς την κεντρική επιτροπή, που αποτέλεσαν την πολιτική του διαθήκη. Η αντιμετώπιση των απόψεων του Τρότσκι και άλλων ηγετικών μορφών των μπολσεβίκων, σημειώνει ο Κουβανός ερευνητής, έγινε με κατασταλτικές μεθόδους ενώ επρόκειτο για μια νόμιμη εσωκομματική συζήτηση.

Γενικότερα την περίοδο αυτή άρχισαν να σημειώνονται σοβαρές παραβιάσεις της σοσιαλιστικής δημοκρατίας. Οδηγήθηκαν στη φυσική εξόντωση ηγετικά στελέχη του ΚΚ και του Κόκκινου στρατού με κατηγορίες για προδοσία, που στην πραγματικότητα ποτέ δεν μπόρεσαν να αποδειχθούν. Όλα αυτά, υποστηρίζει ορθά ο Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες, υπονόμευσαν το σοσιαλιστικό σύστημα και έπληξαν τις ιδέες του σοσιαλισμού.           

Η περίοδος ηγεσίας του Στάλιν

Για την περίοδο των δεκαετιών 1930 και 1940, όταν επικεφαλής της ΕΣΣΔ και του ΚΚ ήταν ο Στάλιν, ο συγγραφέας εξαίρει τις πολύ σημαντικές επιτυχίες που επιτεύχθηκαν σε όλους τους τομείς, ειδικά στον οικονομικό και στον αμυντικό με την αντιμετώπιση του φασισμού και ναζισμού. Υπογραμμίζει παράλληλα τα σοβαρά, προβληματικά στοιχεία της πολιτικής αυτής της περιόδου οι συνέπειες των οποίων φάνηκαν με ιδιαίτερη ένταση στη συνέχεια.

Παραθέτει αυτούσια μια τοποθέτηση του Φιδέλ Κάστρο για το ζήτημα: “Ο Στάλιν διέπραξε, επιπλέον, σοβαρά λάθη. Είναι γνωστή η κατάχρηση εξουσίας και άλλες αυθαιρεσίες. Ωστόσο είχε και αρετές. Η βιομηχανοποίηση της ΕΣΣΔ και η μεταφορά και ανάπτυξη της στρατιωτικής βιομηχανίας στη Σιβηρία υπήρξαν παράγοντες αποφασιστικοί σε εκείνη την πάλη του κόσμου ενάντια στο ναζισμό”.

Σε άλλη, παρόμοια τοποθέτηση  Φιδέλ Κάστρο είχε σημειώσει επίσης ότι: “Εγώ βαθιά μέσα μου ήμουν πιο επικριτικός (σε σχέση με τον Τσε) απέναντι στον Στάλιν για ορισμένα από τα λάθη του. Το μεγάλο φταίξιμο για το γεγονός ότι εκείνη η χώρα είχε υποστεί εισβολή το 1941 από εκατομμύρια Γερμανούς στρατιώτες... Ο Στάλιν διέπραξε πολιτικά λάθη και τακτικά λάθη, δε μιλάω για τα λάθη του εσωτερικού, που είναι γνωστά, την κατάχρηση εξουσίας, την καταστολή και τα χαρακτηριστικά του, την προσωπολατρία του... Είχε όραμα αλλά και ορισμένες αρετές, αλλά μεθόδους αυταρχικές, βάρβαρες, καταπιεστικές”.

Οι περιορισμένες αλλαγές του Χρουτσόφ

Με την πολιτική αλλαγή που επήλθε μετά το θάνατο του Στάλιν, επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστούν από τη σοβιετική ηγεσία μια σειρά προβλήματα που είχαν εμφανιστεί. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Ροντρίγκες, τα όποια μέτρα ελήφθησαν επί ηγεσίας Χρουτσόφ παρέμειναν ημιτελή. Δεν αντιμετωπίστηκαν οι βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων και δεν υπήρξε μια συνεπής αντιμετώπιση της γραφειοκρατικής αντίληψης και πρακτικής. Πολύ περισσότερο, δεν δημιουργήθηκαν μηχανισμοί για να εξασφαλιστεί η πραγματική συμμετοχή των εργαζομένων στη διακυβέρνηση του κράτους. Πάντως, τα όποια δημοκρατικά ανοίγματα και η ανοιχτή συζήτηση στη σοβιετική κοινωνία περιορίστηκαν αρκετά μετά το 1965.

Οικονομία της αγοράς

Στο τομέα της οικονομίας επιχειρήθηκε να ξεπεραστεί ο υπερβολικός διοικητικός συγκεντρωτισμός. Αυτό όμως έγινε με την προσφυγή σε μεθόδους της οικονομίας της αγοράς. Μέχρι τότε επικρατούσε ο λεπτομερής σχεδιασμός από το κέντρο, ακόμη και για τις λεπτομέρειες σε επίπεδο επιχειρήσεων. Το μοντέλο αυτό, ιδίως μετά τον πόλεμο, είχε γίνει αναποτελεσματικό.

Επιχειρήθηκε λοιπόν να ξεπεραστεί με την εισαγωγή κριτηρίων της αγοράς σε επίπεδο επιχειρήσεων. Στην αρχή συνδυαζόταν με τη γραφειοκρατική αντίληψη διαχείρισης της οικονομίας. Όπως εμφατικά επισημαίνει ο Ροντρίγκες, δεν υπήρξε καμιά αλλαγή στην κατεύθυνση της ενθάρρυνσης των εργαζομένων να συμμετέχουν στη λήψη των οικονομικών αποφάσεων, ζήτημα που είναι κομβικό για τη σοσιαλιστική οικονομία. Σταδιακά και μέσα στις δεκαετίες που ακολούθησαν, και ιδιαίτερα στα τέλη της δεκαετίας του 1980, κυριάρχησε η αντίληψη ότι η οικονομία της αγοράς αποτελεί τη λύση στα προβλήματα.

Επιδράσεις στην κοινωνική συνείδηση

Ο Κουβανός ερευνητής εξετάζει ακόμη τις επιπτώσεις στην κοινωνική συνείδηση. Γιατί σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού επικράτησαν τα ψευδοκαταναλωτικά κριτήρια της Δύσης; Γιατί είχε τέτοια επίδραση η προπαγάνδα της;

Η απάντηση που δίνει είναι ότι το γεγονός πως α. η συμμετοχή των εργαζομένων στις πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις ήταν πολύ περιορισμένη, β. είχε υπάρξει διάρρηξη των δεσμών ανάμεσα στην ηγεσία και στο λαό, γ. τα ηγετικά στρώματα απολάμβαναν προνόμια, δ. δεν μπορούσαν να αποτελέσουν παράδειγμα για την κοινωνία, όλα αυτά διευκόλυναν την επίδραση της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας και γέννησαν την απάθεια στον πληθυσμό.

Εν είδει συμπεράσματος

Συμπερασματικά ο Ροντρίγκες εκτιμά ότι η αυταρχική επιβολή μιας διευθυντικής ελίτ που αποκόπηκε από το λαό και γραφειοκρατικοποιήθηκε ήδη από τη δεκαετία του 1920, αποτέλεσε μια βασική αιτία της καπιταλιστικής παλινόρθωσης (χωρίς να παραβλέπονται οι αναμφίβολες κατακτήσεις της ΕΣΣΔ και οι τεράστιες δυσκολίες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει η επανάσταση). Η γραφειοκρατική ελίτ ήταν που οδήγησε επίσης σε οικονομικές επιλογές στην κατεύθυνση της οικονομίας της αγοράς, πράγμα που είχε επισημάνει ο Τσε τη δεκαετία του 1960. Αυτοί οι δυο αλληλένδετοι παράγοντες έθρεψαν σταδιακά και γιγάντωσαν τη διαφθορά και την παραοικονομία.

Το επιστέγασμα όλων αυτών ήρθε το 1989-1991, όταν έγινε παλινόρθωση των καπιταλιστικών σχέσεων και γκρεμίστηκαν οι κατακτήσεις του λαού. Το βιοτικό του επίπεδο κατακρημνίστηκε, αν και αυτό είχε αρχίσει νωρίτερα (τη δεκαετία του 1980) ως συνέπεια των αλλαγών στην κατεύθυνση της οικονομίας της αγοράς.

Τις ολέθριες συνέπειες τις βιώνει όλη η ανθρωπότητα αφού ο ιμπεριαλισμός ισχυροποιήθηκε και αποδυναμώθηκαν τα επαναστατικά κινήματα. Ωστόσο αυτό, είναι ιστορικά προσωρινό. Οι λαοί θα βρουν και θα ανοίξουν καινούργιους δρόμους, όπως γινόταν πάντοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μας το θυμίζει και ο βραζιλιάνος συγγραφέας Ζορζέ Αμάντο στο μυθιστόρημά του Ανταρσία, το οποίο γράφτηκε την περίοδο του μεσοπολέμου, όταν κυριαρχούσε ο φασισμός και πλησίαζε ο παγκόσμιος πόλεμος: “Πρόσεξε: σ' όλα τα μέρη, σ' ολόκληρο τον κόσμο, υψώνονται οι δυνάμεις του σκότους, ο πόλεμος κατά του λαού, ο δεσποτισμός. Όμως, όπως αποδεικνύεται σ' αυτόν το μύθο, πάντα είναι δυνατό να σπείρεις ένα σπόρο, ν' ανάψεις μια ελπίδα”.

πηγη: kordatos.org

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Άρθρο 1

Αρμοδιότητα σύναψης επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Η περίπτωση 5 του άρθρου 3 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 37 παρ. 1 του ν. 4024/2011, αντικαθίσταται ως εξής: «Οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις συνάπτονται από συνδικαλιστικές οργανώσεις της επιχείρησης που καλύπτουν τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από την κατηγορία, τη θέση ή την ειδικότητά τους και εφόσον αυτές ελλείπουν από τις αντίστοιχες πρωτοβάθμιες κλαδικές οργανώσεις και τον εργοδότη.

Άρθρο 2

Ικανότητα για σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

α. Το πρώτο εδάφιο του στοιχείου α της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 37 παρ. 3 του ν. 4024/2011, καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής: «1. Ικανότητα για σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχουν: α. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών, όλων των βαθμίδων, στο πεδίο της δραστηριότητάς τους».

β. Η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου 6 του ν. 1876/1990, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 4 του ν. 4024/2011, καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής: «Για τη νομιμοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις των καταστατικών τους».

Άρθρο 3

Ισχύς συλλογικής σύμβασης εργασίας.

Το άρθρο 7 του ν. 1876/1990, καταργείται και αντικαθίσταται ως εξής:

«α. Οι όροι ατομικών συμβάσεων εργασίας, που αποκλίνουν από ρυθμίσεις συλλογικών συμβάσεων, είναι επικρατέστεροι, εφόσον παρέχουν μεγαλύτερη προστασία στους εργαζόμενους.

β. Όροι εργασίας συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που είναι ευνοϊκότεροι για τους εργαζόμενους, υπερισχύουν των νόμων

γ. Οι κανονιστικοί όροι της σ.σ.ε. έχουν άμεση και αναγκαστική ισχύ».

Άρθρο 4

Δέσμευση.

Το άρθρο 8 του ν. 1876/1990, όπως ισχύει μετά και την αντικατάσταση του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 με την υποπερ. ΙΑ 11 εδ. 1, 2^α του ν. 4093/2012, αντικαθίσταται ως εξής:

«α. Οι εθνικές γενικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας καθορίζουν τους ελάχιστους μισθολογικούς και λοιπούς όρους εργασίας, που ισχύουν για τους εργαζόμενους όλης της χώρας.

β. Οι κλαδικές, οι επιχειρησιακές και οι εθνικές ή τοπικές ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας δεν επιτρέπεται να περιέχουν δυσμενέστερους όρους εργασίας, για τους εργαζόμενους, από τους όρους της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας.

Στους εργαζόμενους αυτούς περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο στα Ν.Π.Δ.Δ. και στους ΟΤΑ.

γ. Οι υπόλοιπες συλλογικές συμβάσεις εργασίας όλων των κατηγοριών και βαθμίδων, δεσμεύουν όλους τους εργαζόμενους και όλους τους εργοδότες, που εμπίπτουν στο πεδίο ισχύος της κάθε συλλογικής σύμβασης, ανεξάρτητα αν είναι μέλη ή όχι των συνδικαλιστικών οργάνων ή οργανώσεων, που συνήψαν τη συγκεκριμένη συλλογική σύμβαση εργασίας».

Άρθρο 5

Συρροή.

Το άρθρο 10 του ν. 1876/1990, όπως ισχύει μετά και την προσθήκη εδαφίου με το άρθρο 37 παρ. 5 του ν. 4024/2011, αντικαθίσταται ως εξής:

«α. Αν μια σχέση εργασίας ρυθμίζεται από περισσότερες ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις εργασίας, εφαρμόζεται η πιο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο.

β. Κλαδική ή επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας, υπερισχύει, σε περίπτωση συρροής, με ομοιοεπαγγλεματική συλλογική σύμβασης εργασίας, εκτός εάν η ομοιοεπαγγελματική είναι ευνοϊκότερη για τους εργαζόμενους».

Άρθρο 6

Χρόνος ισχύος της συλλογικής σύμβασης εργασίας.

Οι όροι των συλλογικών συμβάσεων εργασίας εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι την υπογραφή νέας αντίστοιχης συλλογικής σύμβασης εργασίας, χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό. Καμιά σ.σ.ε. δεν μπορεί σε κάθε περίπτωση να έχει διάρκεια μικρότερη του έτους. Κατά τα λοιπά ισχύουν οι περιπτώσεις 2 και 3 του ν. 1876/90.

Άρθρο 7

Διαιτησία.

Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων ή αποτυχίας της μεσολάβησης, οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, για τον καθορισμό όλων των όρων παροχής εργασίας.

Άρθρο 8

Επαναφορά σε ισχύ συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Όροι συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που ήταν σε ισχύ στις 29.2.2012 (ημερομηνία δημοσίευσης της Π.Υ.Σ. 6/2012), εφόσον αυτές έχουν λήξει, επανέρχονται σε ισχύ, από την έναρξη ισχύος της παρούσας.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Άρθρο 9

Επαναφορά κατώτατου μισθού και ημερομισθίου.

Από την έναρξη ισχύος της παρούσας το κατώτατο όριο του μηνιαίου μισθού του νεοπροσλαμβανόμενου άγαμου εργατοτεχνίτη ανέρχεται στο ποσό των 751 ευρώ και του ημερομισθίου στο ποσό των 33.57 ευρώ, μικτά, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012, το άρθρο 103 του ν. 4172/2013, καθώς επίσης και κάθε άλλη αντίθετη, στην προηγούμενη παράγραφο, διάταξη, τυπικού ή ουσιαστικού νόμου ή συλλογικής σύμβασης εργασίας ή διαιτητικής απόφασης, καταργείται. Για όσους έχουν προϋπηρεσία αναγνωρίζονται 3 τριετίες για τους υπαλλήλους και 6 τριετίες για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο κατά τα ποσοστά που ίσχυαν πριν την εφαρμογή των παραπάνω νόμων.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

Άρθρο 10

Επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού και της 13^ης και 14^ης σύνταξης.

α. Οι συνταξιούχοι όλων των ασφαλιστικών φορέων κύριας και επικουρικής ασφάλισης λαμβάνουν επιδόματα Πάσχα και άδειας, ανερχόμενα το καθένα στο μισό της μηνιαίας χορηγούμενης σύνταξης. Επίσης οι πιο πάνω συνταξιούχοι δικαιούνται επίδομα Χριστουγέννων, ανερχόμενο στο ποσό της μηνιαίας χορηγούμενης σύνταξης.

β. Επαναχορηγούνται τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και άδειας, που καταργήθηκαν και αφορούν υπαλλήλους, μισθωτούς και λειτουργούς του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ., ΟΤΑ καθώς και τα μόνιμα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, της ΕΛ.ΑΣ, του πυροσβεστικού και λιμενικού σώματος.

Το επίδομα Χριστουγέννων ανέρχεται στο ύψος των μηνιαίων αποδοχών και τα επιδόματα Πάσχα και άδειας στο ύψος του μισού των μηνιαίων αποδοχών, το καθένα.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

Άρθρο 11

Κατάργηση ελαστικών σχέσεων εργασίας.

α. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου, που προβλέπει καθιέρωση μερικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, οι υφιστάμενες σχέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης μετατρέπονται, αυτοδικαίως, σε συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης.

β. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου, που θεσμοθετεί την εκ περιτροπής εργασία.

γ. Καταργείται κάθε διάταξη νόμου, που αναφέρεται στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

δ. Καταργούνται οι διατάξεις νόμων, που αναφέρονται στις εταιρίες προσωρινής απασχόλησης (ενοικίασης εργαζομένων). Από την έναρξη ισχύος της παρούσας, οι εργαζόμενοι των πιο πάνω εταιριών, που απασχολούνται σε άλλους (έμμεσους εργοδότες), θεωρείται, αυτοδικαίως, ότι συνδέονται, με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, με τους έμμεσους αυτούς εργοδότες.

ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ

Άρθρο 12

Καταργούμενες διατάξεις.

Κάθε διάταξη νόμου ή κανονιστικής πράξης της Διοίκησης, αντίθετη προς τις διατάξεις της παρούσας, καταργείται, με την επιφύλαξη ευνοϊκότερων, για τους εργαζόμενους, διατάξεων, που περιέχονται σε νόμο, κανονιστική πράξη της διοίκησης, συλλογική σύμβαση εργασίας ή διαιτητική απόφαση, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν.

ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ

Άρθρο 13

Έναρξη ισχύος.

Η ισχύς της παρούσας, εάν δεν ορίζεται διαφορετικά, στις επιμέρους διατάξεις της, αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.

Αθήνα Ιούνιος 2016

Οι προτείνοντες

πηγη: 902.gr

Είμαι βέβαιη πως όλοι μας τους έχουμε γνωρίσει-αναγνωρίσει κάποια στιγμή του εργασιακού μας βίου. Ανεξαρτήτως κλάδου και τομέα. Οι συνδικαλιστές με το θράσος των χιλίων πιθήκων. Οι συνδικαλιστές που καθημερινά σχεδόν δίνουν εξετάσεις στα ποικιλόμορφα συμφέροντα που εξυπηρετούν με ζήλο, είτε σε κυβέρνηση είτε σε εργοδότες. Οι συνδικαλιστές που τα παχιά λόγα τα έχουν καραμέλα στο στόμα τους και από πίσω, με κλειστές συνήθως τις πόρτες τους, απαιτούν την απόλυση πραγματικών συνδικαλιστών από χώρους δουλειάς “τι την θέλετε αυτή την ..π#$%#%$#$%, απολύστε την, μας δημιουργεί πρόβλημα”. Οι συνδικαλιστές που στο όνομα αγώνα και της εκπροσώπησης που υποτίιθεται πως κάνουν, απαιτούν από τοτυς εργοδότες προσλήψεις των δικών τους “πελατών”. Στην ουσία, στην πραγματικότητα οι συνδικαλιστές αυτοί δρουν και πράττουν με γνώμονα μόνο το δικό τους συμφέρον, της επιβίωσης, της πλουτελούς επιβίωσης τους.

Με την κρίση στα ΜΜΕ, οι συνδικαλιστές του δικού μας χώρου, έχουν αποθρασυνθεί ακόμη περισσότερο. Τους γνωρίζετε έτσι κι αλλιώς. Συνήθως έχουν μια, δυο ή και τρεις δουλειές παράλληλα, χρησιμοποιούν το γραφείο του συνδικαλισμού για να στέλνουν τα κομμάτια τους στις τρεις δουλειές που έχουν σε ραδιόφωνο, εφημερίδα, site, ε, έχουν κι ένα γραφείο Τύπου να τους βρίσκεται στο βιογραφικό τους. Μπορεί το όνομά τους να αναφέρεται σε μυστήριες λίστες “μυστικών κονδυλίων” πολυεθνικών ή υπουργείων.
 Είναι αυτοί που έχουν καλές σχέσεις με υπουργούς, βουλευτές, επιχειρηματίες. Κι αν ένας επιχειρηματίας στείλει  non paper εναντίον άλλου ανταγωνιστή, χωρίς να αλλάξουν ούτε κόμμα το στέλνουν για δημοσίευση. Είναι αυτοί που γενικά δεν ανησυχούν, είναι ψύχραιμοι, παχύδερμοι δηλαδή, κάνουν πως ακούν ενώ στην πραγματικότητα στέφτονται που θα πιούν το ποτό τους και με ποιόν-ποιά.
Είναι αυτοί με αταραξία θα κατηγορήσουν τους αγωνιστές του κλάδου ότι δεν έχουν προτάσεις, αυτοί που το ψέμα είναι η αρχή και το τέλος των συνδικαλιστικών παρεμβάσεων τους. Είναι αυτοί που αν τους κατηγορήσεις στα μούτρα ότι δρουν ενάντια στον κλάδο και εξυπηρετούν τα αφεντικά και μόνο αυτά, θα σε κοιτάξουν με οίκτο. Μπορεί και να γελάσουν.
Αυτό που ίσως δεν γνωρίζουν είναι πως η ικανότητα, το ταλέντο του “θράσους των χιλίων πιθήκων” δεν είναι επίκτητο. Μεταβιβάζεται από τα αφεντικά και τα συμφέροντα όταν οι αυτοί θα έχουν κάνει τη δουλειά τους και θα τους πετάξουν σαν στυμμένες λεμονόκουπες. Θα τους πετάξουν έξω μόλις αποκαλυφθούν. Όσοι το ξέρουν ήδη αυτό, φροντίζουν πιο εντατικά να μαζέψουν το παντεσπάνι τους από τις μυστικές λίστες…

αναδημοσίευση από http://mediatvnews.gr

ΠΗΓΗ: peiratikoreportaz.blogspot.gr

Πραγματοποιήθηκε στις 21 Ιούλη 2016 η συνεδρίαση του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά προκειμένου να συζητήσει τις τρέχουσες εξελίξεις και τα προβλήματα των εργαζομένων σε συνδυασμό με τις επιχειρούμενες αλλαγές που προωθεί η αντιλαϊκή – αντεργατική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σε συνεργασία με τους δανειστές στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου για τις εργασιακές σχέσεις καθώς και τα συνδικαλιστικά και δημοκρατικά δικαιώματα.

Στο πεδίο αυτών των εξελίξεων οι εκπρόσωποι του Συνδυασμού Ταξική Εργατική Συσπείρωση – Ε.Κ.Πειραιά επισήμαναν την ανάγκη το εργατικό κίνημα και τα συνδικάτα να προβούν σε συνδυασμένες και συντονισμένες μορφές ενημέρωσης και πληροφόρησης των εργαζομένων και ταυτόχρονα να σχεδιασθεί, να οργανωθεί μια πλατειά εκστρατεία στους χώρους δουλειάς από τα πρωτοβάθμια σωματεία με σκοπό την κινητοποίηση και την ανάπτυξη πολύμορφων δράσεων και αγώνων για να αποτραπούν δυσμενείς εξελίξεις – όπως έγινε με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο – για τους εργαζόμενους και ευρύτερα για τα λαϊκά στρώματα.

Ο αγώνας αυτός για να έχει αποτελεσματικότητα και επιτυχία πρέπει να εξασφαλίζει όρους μαζικής συσπείρωσης, ενότητας, αλληλεγγύης και δράσης.

Να εξασφαλίζει την συμμαχία της εργατικής τάξης με άλλα λαϊκά στρώματα στην κατεύθυνση αμφισβήτησης της νεομνημονιακής πολιτικής, σύγκρουσης και ρήξης με τα επιχειρούμενα μέτρα ενώ η οργάνωση αυτού του αγώνα να ξεκινήσει άμεσα.

Στο επίκεντρο αυτής της πάλης πρέπει να βρεθούν οι παλιές και νέες μνημονιακές πολιτικές, η απόκρουση της επίθεσης του μεγάλου εγχώριου και ξένου κεφαλαίου αλλά και η εναλλακτική που πρέπει και οφείλει να προβάλει το εργατικό κίνημα ως διέξοδο από την κοινή επίθεση δανειστών – κυβέρνησης και μεγάλου κεφαλαίου.

Στην κατεύθυνση αυτή οι εκπρόσωποι του Συνδυασμού μας κατήγγειλαν και καταδίκασαν τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ να συμπτύξει κοινό μέτωπο με τον ΣΕΒ και άλλες εργοδοτικές ενώσεις με στόχο δήθεν να διασφαλίσει και να προστατεύσει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων!!!

Πρόκειται για κινήσεις και πρωτοβουλίες της γνωστής κυβερνητικο- εργοδοτικής πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και των Παναγόπουλου – Κιουτσιούκη οι οποίοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν σύγχυση, να καλλιεργήσουν αυταπάτες και αποπροσανατολισμό και τελικά να διευκολύνουν την υλοποίηση του νέου αντεργατικού πακέτου της κυβέρνησης και της τρόικα!!

Η εργατική τάξη και τα συνδικάτα πρέπει να αποδοκιμάσουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο αυτές τις αθλιότητες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ που αντί να επιδιώξει ως όφειλε μια μαχητική αγωνιστική συσπείρωση των εργαζομένων, προσπαθεί σε συμμαχία με το μεγάλο κεφάλαιο να βάλει πλάτη για να περάσουν τα μέτρα που διακαώς επιθυμούν για το λοκ άουτ, την συντριβή σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα των κατώτερων μισθών, τις ομαδικές απολύσεις, το χτύπημα και την υπονόμευση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ο ρόλος της ΓΣΕΕ είναι ξεκάθαρος τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα γι’ αυτό δεν πρέπει να υπάρχουν κανενός είδους ψευδαισθήσεις!

Για το παραπάνω ζήτημα οι εκπρόσωποι του Συνδυασμού κατέθεσαν πρόταση στο ΕΚΠ να καταδικασθεί η πρωτοβουλία αυτή της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και για τον σκοπό αυτόν να εκδοθεί σχετικό ψήφισμα του ΕΚΠ.

Η πρότασή μας αυτή έγινε ομόφωνα αποδεκτή από την Διοίκηση του ΕΚΠ. Επίσης στην συνεδρίαση έγινε εκτενής συζήτηση σχετικά με την πρόταση οργανώσεων που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ (Σωματεία – Ομοσπονδίες – Ε.Κ) για συνυπογραφή σχεδίου νόμου για τις ΣΣΕ και τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.

Στην παρέμβασή τους τα μέλη του Δ.Σ του Συνδυασμού μας επικρότησαν την πρωτοβουλία για την συλλογή υπογραφών από πλευράς σειράς συνδικαλιστικών οργανώσεων και συμφώνησαν με το περιεχόμενο του σχετικού κειμένου.

Είναι σαφές (όπως διευκρίνισαν εκπρόσωποι του Συνδυασμού μας) ότι το όποιο κείμενο ή σχέδιο νόμου από μόνο του, ανεξάρτητα από τον βαθμό απήχησης, υποδοχής, υπογραφής, κ.λπ, δεν μπορεί να ασκήσει ουσιαστική πίεση εάν ταυτόχρονα δεν οργανωθεί στους χώρους δουλειάς με όρους ταξικής αναμέτρησης και αποφασιστικής πάλης έως το τέλος ο αγώνας ενάντια στα νέα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης και τρόικα.

Ταυτόχρονα επισήμαναν ότι η μάχη που καλείται να δώσει το επόμενο διάστημα η εργατική τάξη δεν μπορεί και δεν θα είναι επιτυχής και αποτελεσματική εάν γίνει με όρους της μιας ή της άλλης παράταξης, εάν τα συνδικάτα στον αγώνα αυτόν μπούνε για πολλοστή φορά πολυδιασπασμένα, ή και αυτήν την φορά επικρατήσουν οι μικροκομματικές και παραταξιακές σκοπιμότητες και πολύ περισσότερο εάν και αυτή την φορά το κίνημα πορευθεί με τον ίδιο τρόπο που κινητοποιήθηκε για το αντιασφαλιστικό έκτρωμα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Για τον σκοπό αυτόν – τόνισαν – ότι επιβάλλεται οι αγώνες στο κρίσιμο επόμενο διάστημα να οργανωθούν με όρους κοινής και συντονισμένης πάλης. Επικεφαλείς αυτών των κινητοποιήσεων πρέπει να είναι οι φορείς και οι θεσμοί των συνδικάτων (χωρίς αποκλεισμούς και καπελώματα), να επιδιωχθεί η πιο πλατιά συμπόρευση του κινήματος έχοντας όμως ξεκάθαρο προσανατολισμό και περιεχόμενο ο αγώνας αυτόςπου πρέπει να στρέφεται ευθέως ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, στα εργασιακά αλλά και τα γενικότερα προβλήματα που εφαρμόζονται στα πλαίσια των μνημονίων από το 2010.

Πρέπει επίσης να τεθεί ως κεντρικό αίτημα και στόχος των συνδικάτων η διαγραφή του χρέους που αποτελεί την μοναδική ρεαλιστική προοπτική για να βγει η χώρα, ο λαός και οι εργαζόμενοι από την πολιτική της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού όπως τον επιβάλουν οι τοκογλύφοι δανειστές της ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ και την οποία εκτελούν πιστά και με απόλυτη συνέπεια από το 2010 οι πολιτικές δυνάμεις Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και οι σύμμαχες δυνάμεις που συμπορεύονται στον μονόδρομο της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ.

Σε αυτήν την κατεύθυνση επισήμαναν οι εκπρόσωποι της Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης το Εργατικό Κέντρο πρέπει το επόμενο διάστημα να αναλάβει μεγάλης εμβέλειας πρωτοβουλίες για την ευρύτερη συσπείρωση των εργαζομένων, να γίνει το κέντρο αντίστασης, πάλης, αλληλεγγύης και συντονισμού του αγώνα για να μην περάσουν τα νέα αντεργατικά μέτρα.

Εάν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που αποτελούν την πρώτη δύναμη στο ΕΚΠ θέλουν να πορευθούν σε μια τέτοια πορεία, η συμπόρευση αυτή θα έχει θετικά αποτελέσματα για το εργατικό κίνημα, εάν όχι, θα κριθούν με τον πιο αυστηρό τρόπο από τους εργαζόμενους του Πειραιά. Σε κάθε περίπτωση ουδεμία παρέκκλιση από το συμφωνημένο πλαίσιο δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή από τις δικές μας δυνάμεις.

Σε μια τέτοια πορεία οι δυνάμεις του Συνδυασμού μας θα συμβάλουν με τον πιο αποφασιστικό τρόπο. Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να γίνει ενδοπαραταξιακή σύσκεψη στην οποία θα συζητηθούν και θα αναληφθούν συγκεκριμένες δράσεις, πρωτοβουλίες, αγώνες, κινητοποιήσεις με επίκεντρο το ΕΚΠ.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση καλούμε και τις άλλες δυνάμεις του Ε.Κ.Π να παλέψουμε.

Έπειτα από διαλογική συζήτηση στην ψηφοφορία που ακολούθησε έγινε αποδεκτό το πλαίσιο που πρότεινε ο Συνδυασμός μας.

Επιβάλλεται το αμέσως επόμενο διάστημα να υλοποιηθούν οι σχετικές αποφάσεις που λήφθηκαν ομόφωνα στην τελευταία συνεδρίαση του ΕΚΠ.  

Πειραιάς 25/7/2016

Για την Ταξική Εργατική Συσπείρωση ΕΚΠ

Νταλακογεώργος Αντώνης

Τράκας Ελευθέριος

Κροκίδης Νικόλαος