Με την εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής και Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ.

Η Κεντρική Επιτροπή, στην πρώτη της συνεδρίαση, εξέλεξε Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ τον Δημήτρη Κουτσούμπα.

Η Κεντρική Επιτροπή (με αλφαβητική σειρά)

1. Αβραμόπουλος Κώστας

2. Αλέπης Πέτρος

3. Αμπατιέλος Νίκος

4. Αρβανιτάκης Δημήτρης

5. Αρβανιτάκης Διονύσης

6. Βαγενάς Ελισαίος

7. Βασιλειάδης Σάββας

8. Γαβαλά Μαρία

9. Γκιόκας Γιάννης

10. Γκιώνης Θέμης

11. Γόντικας Δημήτρης

12. Δάγκα Βιβή

13. Δημουλάς Τηλέμαχος

14. Ζιώγας Κώστας

15. Ιωαννίδης Κυριάκος

16. Κανταρτζής Αχιλλέας

17. Καπέτη Θεανώ

18. Καραθανασόπουλος Νίκος

19. Καραντούσας Μανώλης

20. Κατσώτης Χρήστος

21. Κουμπούρης Δήμος

22. Κουρμούλης Περικλής

23. Κουτουμάνος Νίκος

24. Κουτσούμπας Δημήτρης

25. Κωνσταντινίδης Θεοδόσης

26. Λαμπρινού Μαρία

27. Λιονής Γρηγόρης

28. Λουκάς Στέφανος

29. Λυμπερίδης Ζήσης

30. Μαΐλης Μάκης

31. Μανουσογιαννάκης Γιάννης

32. Μανωλάκου Διαμάντω

33. Μαρίνος Γιώργος

34. Μαρούδας Ρίζος

35. Μαρούπας Βαγγέλης

36. Μαυροκέφαλος Νίκος

37. Μεντρέκας Παναγιώτης

38. Μηλιαρονικολάκη Ελένη

39. Μπασδέκης Κώστας

40. Μπάτσικας Κώστας

41. Μπέλλου Ελένη

42. Μπούτας Βαγγέλης

43. Παναγιωτακοπούλου Χριστίνα

44. Παντελάκη Ελπίδα

45. Παπαδάκης Κώστας

46. Παπαδόπουλος Μάκης

47. Παπαρήγα Αλέκα

48. Παπασταύρου Κύριλλος

49. Παπατολίδης Δημήτρης

50. Παρασκευάς Κώστας

51. Παφίλης Θανάσης

52. Πέρρος Γιώργος

53. Πρωτούλης Γιάννης

54. Ράζου Λουΐζα

55. Σκαλούμπακα Χριστίνα

56. Σοφιανός Νίκος

57. Συρίγος Βάλσαμος

58. Ταβουλάρη Γιώτα

59. Τασιούλας Γιάννης

60. Τζαβάρας Δημήτρης

61. Τζίμας Θανάσης

62. Τούσσας Γιώργος

63. Τριάντης Νεκτάριος

64. Τσατσούλη Τασία

65. Τσιαπλές Τάσος

66. Φειδάκη Καίτη

67. Χαρίτος Γιώργος

68. Χιώνης Θοδωρής

69. Χριστάνης Νίκος

Η ΚΕΟΕ 

1. Βλόντζος Θανάσης

2. Κακουλίδου Χρύσα

3. Κατροδαύλη Ελένη

4. Κουρκούνης Νίκος

5. Νάνος Γιώργος

6. Νταγκουνάκης Γιώργος

7. Παναγής Γιώργος

Παναγιώτης Μαυροειδής

Το ΚΚΕ αν και ήταν το κόμμα που διαχρονικά είχε αναδείξει τον αντιδραστικό ρόλο της ΕΕ καθώς και την ανάγκη της εξόδου από αυτήν, όταν ήρθε η στιγμή της τραγικής κατάδειξης αυτού του ρόλου μέσω της επιβολής των μνημονίων και της πληρωμής του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα, αντί να μιλάει τη γλώσσα της ρήξης και της αποδέσμευσης, άρχισε να …βήχει.

Ποια ήταν η μόνιμη επωδός της θέσης του ΚΚΕ ως τώρα:

«Είτε με ευρώ, είτε με δραχμή, σε μια καπιταλιστική Ελλάδα, το μάρμαρο θα το πληρώνει ο λαός».

Έως ένα σημείο, αυτή η επισήμανση θα μπορούσε να ήταν χρήσιμη: Το ζητούμενο δεν είναι μια έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να σωθεί ο καπιταλισμός στην Ελλάδα, αλλά, αντίθετα, η έξοδος αυτή να αποτελέσει μια αφετηρία ρήξης ενάντια στην καπιταλιστική τάξη πραγμάτων και για την ανατροπή της.

Αν μιλάμε με αφετηρία τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, «σκέτη» έξοδος δεν υπάρχει. Είτε αυτή θα συνδεθεί με μια πορεία ρήξης με την αστική κυριαρχία στην Ελλάδα, ακριβώς στη «ρωγμή» της χρεωκοπίας της βασικής «ευρωπαϊκής» στρατηγικής, είτε τα σπασμένα της απώλειας των δικών της ωφελειών από αυτή την πρόσδεση στο άρμα της ΕΕ θα μετακυληθούν ταχύτατα στις πλάτες του λαού, σε συνδυασμό με την καλλιέργεια ενός αντιδραστικού εθνικισμού.

Το ΚΚΕ όμως, ουδέποτε διατύπωσε αυτή τη θέση για να επισημάνει ότι δεν αρκεί η έξοδος από την ΕΕ αν δε συνδεθεί με ένα άλλο αντικαπιταλιστικό δρόμο, αλλά ακριβώς για να αρνηθεί τη θέση της εξόδου ως άμεσο πολιτικό στόχο.

Ας σκεφτούμε αναλογίες: Το να έλεγε κάποιο ρεύμα στην εποχή της δικτατορίας ότι το «όραμά μας δεν είναι απλά η ανατροπή της χούντας, αλλά η ρήξη και επανάσταση για μια εργατική λαϊκή δημοκρατία», ήταν αναγκαίο, αλλά και δεν έκρινε τα πάντα. Όταν αυτό παλευόταν μέσα στο δημοκρατικό κοινωνικό αγώνα για να ηττηθούν οι δικτάτορες και η αμερικανοκρατία, έδινε κύρος στους κομμουνιστές και την επαναστατική προοπτική. Αν, αντίθετα, διατυπωνόταν για να δικαιολογήσει την απουσία από αυτό τον αγώνα, (αλλά και τη δυνατότητα της λαϊκής νίκης που θα άνοιγε την «όρεξη»!), αποτελούσε γελοιοποίηση των κομμουνιστών. Είμαστε τυχεροί στην Ελλάδα που -με ταλαντεύσεις βέβαια- τα αριστερά και κομμουνιστικά ρεύματα, χωρίς να νικήσουν το αστικό καθεστώς, κατάφεραν, ακολουθώντας τον πρώτο δρόμο, να συμβάλλουν σε μια τεράστια κοινωνική και πολιτική δυναμική, που σε μεγάλο βαθμό, 50 σχεδόν χρόνια μετά, μένει ενεργή.

Το ΚΚΕ ως τώρα, σε σχέση με τη θέση της Ελλάδας εντός ή εκτός της ΕΕ, έβλεπε μόνο «αστικές και ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις».

Δεν έβλεπε την επιλογή ζωής και θανάτου της αστικής τάξης στην Ελλάδα να επιβάλλει «δια πυρός και σιδήρου» την πρόσδεση στην ΕΕ.

Δεν είδε τον καθοριστικό ρόλο της ευρωζώνης και της ΕΕ στην επιβολή των μνημονίων και της αστικής πολιτικής γενικά στην Ελλάδα.

Δεν εκτίμησε καθόλου τη δυνατότητα πλατιές λαϊκές μάζες να στρέφονται υπερ της εξόδου από την ΕΕ, μέσα από την πείρα της μνημονιακής σφαγής και του ρόλου της τρόικας και παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ να σώσει την «τιμή της Ευρώπης».

Δεν αξιολόγησε με κανένα τρόπο την ισχυρή δυνατότητα στην Ελλάδα σύνδεσης της αντιΕΕ πάλης με την αντικαπιταλιστική διέξοδο, ακριβώς επειδή-τουλάχιστον σε αυτή την περίοδο- το σύνολο του αστικού κόσμου είχε ποντάρει στην παραμονή στην ΕΕ, αποκλείοντας με λύσσα άλλες επιλογές.

Έτσι το ΚΚΕ, έμεινε σε μια εντελώς λαθεμένη και πολιτικά αδρανή θέση που θα μπορούσε να συνοψιστεί στο σχήμα

«τι μέσα τι έξω από το ευρώ»

Επιχείρησε βέβαια να δικαιολογήσει την συστημική του θέση με τη συμπλήρωση: «Είμαστε υπερ της αποδέσμευσης από την ΕΕ, αλλά με εργατική εξουσία και σοσιαλισμό».

Κοινώς, συμφωνείστε ενισχύοντας το Κόμμα στις εκλογές να έρθει ο σοσιαλισμός και τότε θα λυθεί το ζήτημα.

Δε φαίνεται να αναρωτιέται η ηγεσία του ΚΚΕ αν επιτρέπεται «εργατική εξουσία και σοσιαλισμός» εντός της ΕΕ. Αντίθετα φαίνεται να το θεωρεί δυνατό.

Ούτε απαντάει στο ερώτημα: «πως θα έρθει η μαγική μέρα της εργατικής εξουσίας;». Εξ αποκαλύψεως με κομματική κατήχηση ή μέσα από δρόμους ρήξης με τις κορυφαίες αστικές επιλογές;

Το ΚΚΕ έβλεπε λοιπόν τις «αστικές αντιθέσεις» και επέλεγε να παριστάνει τον σωστό …τροχονόμο.

Αυτή όμως η λαθεμένη θέση ανήκει  στο παρελθόν. Μέσα από την εισήγηση της ΚΕ του ΚΚΕ στο 20ό συνέδριο, το ΚΚΕ θεωρεί υπαρκτό πλέον στη συγκυρία το δίλημμα μέσα ή έξω από την ΕΕ και απαντάει:

Ας παραθέσουμε ολόκληρο το σχετικό τμήμα της εισήγησης:

«Από τη μετάβαση, είτε σ’ ένα «διπλό νόμισμα» (ένα για την εσωτερική κυκλοφορία και ένα για τις διεθνείς συναλλαγές) και –στη συνέχεια– σ’ ένα αμιγώς εθνικό νόμισμα είτε στη σύνδεση με οποιαδήποτε μορφή με νόμισμα άλλης ισχυρής καπιταλιστικής δύναμης, μεγάλος χαμένος θα είναι και πάλι ο λαός, κάτι που ισχύει φυσικά και στην περίπτωση της υπογραφής μιας νέας δανειακής Συμφωνίας-Μνημονίου με σκληρά αντιλαϊκά μέτρα. Στην περίπτωση αλλαγής νομίσματος, το λαϊκό εισόδημα θα εξανεμιστεί μέσω της υποτίμησης του νέου νομίσματος, της αισχροκέρδειας, της ραγδαίας πτώσης της αγοραστικής δύναμης, καθώς και μέσω της μεγάλης ανατίμησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων στα οποία στηρίζεται όχι μόνο η κατανάλωση αλλά και η βιομηχανία. Επίσης, θα χτυπηθεί κι ένα μεγάλο μέρος αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, δανειοληπτών».

Το παρακάτω απόσπασμα της εισήγησης δείχνει την πλήρη σύγχυση στην οποίο βρίσκεται το ΚΚΕ και το πώς προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα:

«Το μεγάλο κεφάλαιο είναι αυτό που θα βγει και σε αυτή την περίπτωση κερδισμένο. Η ελληνική αστική τάξη και ιδιαίτερα τα μονοπώλια, παρά το γεγονός ότι στην πλειοψηφία τους δεν επιθυμούν την έξοδο από την Ευρωζώνη, έχουν τη δυνατότητα να προσαρμοστούν, μετακινώντας κεφάλαια και αναπληρώνοντας την όποια ζημιά με την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων και το τσάκισμα μισθών και μεροκάματων. Ιδιαίτερα, μάλιστα, ορισμένα τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν ωφελημένα, γι’ αυτό και στήριξαν και στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Κερδισμένο θα βγει κι εκείνο το τμήμα του κεφαλαίου που θα ωφεληθεί περισσότερο από την αύξηση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης μέσω της καταστροφής ενός μέρους του κεφαλαίου που πιθανώς θα συνοδεύσει την αλλαγή νομίσματος».

Με λίγα λόγια το κεφάλαιο αν και είναι υπερ της παραμονής στην ΕΕ, παλεύει για την έξοδο από αυτήν. Και αν και θα χάσει από την έξοδο, βασικά θα κερδίσει! Τι να πει κανείς…

Η εισήγηση τρομοκρατεί μάλιστα σημειώνοντας:

«Ειδικότερα, το ΚΚΕ έχει μελετήσει σχέδιο δράσης και πρότασης προς το εργατικό λαϊκό κίνημα σε περίπτωση ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, οπότε και οι επιπτώσεις θα είναι μεγαλύτερες».

Με λίγα λόγια, θα συμβούν τόσο φριχτά πράγματα, που το ΚΚΕ έχει μελετήσει ειδικό σχέδιο δράσης που περιλαμβάνει ανείπωτα και πικρά πράγματα!

Φυσικά, το ελληνικό κεφάλαιο και ο αστικός πολιτικός κόσμος που το υπηρετεί, αν και έχουν ως PLAN A την παραμονή στην ευρωζώνη (Ο Μητσοτάκης μάλιστα θέλει την Ελλάδα στο …σκληρό πυρήνα!), φυσικά και δεν αγνοούν την περίπτωση να βρεθεί η Ελλάδα εκτός ευρώ και εντός της ΕΕ και μάλιστα υπό μεγαλύτερη κηδεμονία και επιτροπεία.

Το ΚΚΕ, θα επισημανθεί και πάλι, δεν αναφέρεται ωστόσο σε αυτό το αντικειμενικό γεγονός αλλά στη θέση που ΔΕΝ πρέπει κατά τη γνώμη του να επιλέξει το λαϊκό κίνημα και η κομμουνιστική αριστερά. Διαβάζουμε:

«Κοροϊδεύουν συνειδητά το λαό όσοι ισχυρίζονται ότι η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και η υιοθέτηση ενός πιο υποτιμημένου νομίσματος μπορεί να αποτελέσει κρίκο βελτίωσης της ζωής του λαού…».

Φυσικά υπάρχουν τμήματα αστικών και μικροαστικών δυνάμεων που υιοθετούν μια τέτοια θέση και είναι εντελώς λογικό όταν σκέπτονται χωρίς μια αντικαπιταλιστική αφετηρία και από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων. Δεν περνάει ωστόσο από το μυαλό της ηγεσίας του ΚΚΕ, ότι οι αντικαπιταλιστικές κομμουνιστικές δυνάμεις στην Ελλάδα, θα όφειλαν και θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν μια επιλογή ρήξης και μια αντεπίθεση ενός ανατρεπτικού πολιτικού κινήματος έχοντας ως σύνθημα το «έξω από την ΕΕ τώρα- ψωμί, δουλειά και δημοκρατία για το λαό-μέσα σε ένα άλλο αντικαπιταλιστικό δρόμο!»;

Κατά το ΚΚΕ, με απόλυτη σιγουριά, έξω από την ευρωζώνη όλα θα είναι χειρότερα, όχι μόνο επειδή ο καπιταλισμός θα είναι ζωντανός και κυρίαρχος, αλλά και επειδή δεν υπάρχει περίπτωση αυτή η κατάσταση ρήξης και αστάθειας να αποτελέσει κρίκο για μια αντικαπιταλιστική και επαναστατική διέξοδο.

Με τούτα και με εκείνα και μιας και η έξοδος από την ΕΕ «στα σίγουρα» θα σημάνει τεράστια δεινά για το λαό και μεγάλα οφέλη για το κεφάλαιο, το ΚΚΕ στην ουσία μας λέει:

«μέσα στην  ευρωζώνη και την ΕΕ είναι καλύτερα…»

Και για τα άμεσα συμφέροντα του λαού και για την υπόθεση της εργατικής εξουσίας και της κομμουνιστικής προοπτικής!

Είναι χαρακτηριστικό ότι η προσχηματική θέση «έξω από την ΕΕ ταυτόχρονα με την εργατική εξουσία», «τεκμηριώνεται» σε δύο μόλις προτάσεις και 44 λέξεις μέσα στην πολυσέλιδη εισήγηση, ενώ η επίθεση ενάντια στη θέση για έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ, με διαστρεβλώσεις και αστήριχτα επιχειρήματα, απλώνεται σε δύο σελίδες και 1000 λέξεις.

Πως όμως αλήθεια βλέπει το ΚΚΕ τις εξελίξεις στην ΕΕ συνολικά:

«Η όξυνση των αντιθέσεων στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη ενισχύει τις αποσχιστικές τάσεις, οι οποίες με τη σειρά τους τροφοδοτούν τον αστικό «ευρωσκεπτικισμό». Πρόκειται για ένα ρεύμα εξίσου αντιδραστικό – αντιλαϊκό που στηρίζεται από λόμπι δισεκατομμυριούχων, από φασιστικές δυνάμεις».

Το ΚΚΕ λοιπόν δε βλέπει τη χρεωκοπία της ΕΕ στα μάτια των λαών, ούτε το μίσος των λαϊκών στρωμάτων για αυτήν. Υπάρχει μόνο ο σχεδόν φασιστικός «ευρωσκεπτικισμός», αναπαράγοντας τη συκοφαντική γλώσσα του αστικού μπλοκ.

Το ΚΚΕ, τα ίδια και χειρότερα –στο συγκεκριμένο θέμα- με την λεγόμενη «ευρωπαϊκή αριστερά», αντιστρέφει την εικόνα: «που τη βλέπετε την οργή κατά της ΕΕ; Οι φασίστες και ακροδεξιοί κερδίζουν!»;

Πρόκειται πραγματικά για ιστορική κατάντια.

Όταν υπάρχουν δυνάμεις που έχουν μπερδέψει τον εργατικό διεθνισμό με τον αντιδραστικό αστικό κοσμοπολιτισμό και την καπιταλιστική διεθνοποίηση ή δυνάμεις που έτσι ξεδιάντροπα ταυτίζουν κάθε εργατική και λαϊκή αντίθεση με την ΕΕ με τον …εθνικισμό, ε τότε ναι, ο δρόμος είναι ανοιχτός για την ακροδεξιά ή για άλλες αστικές εναλλακτικές και την πλήρη περιθωριοποίηση κάθε κομμουνιστικής φωνής στην Ευρώπη.

Αλλά, εδώ οι αγωνιστές της αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος δεν έχουν πει την τελευταία λέξη… Αυτός ο δρόμος μπορεί και πρέπει να ανατραπεί, με πρώτο βήμα ένα μέτωπο αντικαπιταλιστικών, αντιϊμπεριαλιστικών και αντι-ΕΕ δυνάμεων, που θα θέτουν το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ στην πρώτη γραμμή.

πηγη: pandiera.gr

Αναρωτιούνται πολλοί στον κομμουνιστικό αριστερό χώρο αν άξιζε τον κόπο να διεξάγει το ΚΚΕ ένα ολόκληρο Συνέδριο αφιερωμένο, περίπου, στη ”μάχη” ενάντια στους οπορτουνιστές (βλέπε ΛΑ.Ε) και ιδιαιτέρως στην κατατρομοκράτηση του λαού με το ενδεχόμενο εθνικού νομίσματος.

Διότι, δυστυχώς, σε αυτές τις δυο κατευθύνσεις αφιερώθηκε στην πραγματικότητα το 20ο Συνέδριο.

Α, και στο ατσάλωμα του κόμματος για την επίτευξη τους.

Όλα τα συστημικά μέσα ενημέρωσης και το μεγάλο εγχώριο και πολυεθνικό κεφάλαιο, πρώτα απ’ όλα το χρηματοπιστωτικό, το οποίο είναι και η αιχμή του δόρατος, έπλεαν σε πελάγη ευτυχίας και δικαίωσης, ακούγοντας τον Δημ. Κουτσούμπα να ισχυρίζεται με άνεση και περισσή αυτοπεποίθηση από το βήμα του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, ότι ”στην περίπτωση αλλαγής νομίσματος στη χώρα μας (παρατηρείστε ότι συνειδητά αποφεύγει να μιλήσει για εθνικό νόμισμα ή έστω για δραχμή και αναφέρει τη διφορούμενη φράση ”αλλαγή νομίσματος”), το λαϊκό εισόδημα θα εξανεμιστεί μέσω της υποτίμησης του νέου νομίσματος, της αισχροκέρδειας, της ραγδαίας πτώσης της αγοραστικής δύναμης, καθώς και μέσω της μεγάλης ανατίμησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, στα οποία στηρίζεται όχι μόνο η κατανάλωση αλλά και η βιομηχανία. Επίσης, θα χτυπηθεί και ένα μεγάλο μέρος αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, δανειοληπτών. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι αυτό που θα βγει και σε αυτήν την περίπτωση κερδισμένο. Ιδιαίτερα μάλιστα ορισμένα τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν ωφελημένα, γι’ αυτό και στήριξαν και στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη” (Ποια είναι αυτά τα τμήματα που ξέρει ο Δημ. Κουτσούμπας και η ηγεσία του ΚΚΕ και αγνοούμε όλοι εμείς οι αδαείς; Γιατί δεν μας τα λέει;).

Τέτοια τρομοκρατία ενάντια στο εθνικό νόμισμα και είναι μόνο ενδεικτική των πολυάριθμων ανάλογων αναφορών της Εισήγησης στο 20ο Συνέδριο, ξεπερνάει, ίσως, και την τρομοκρατία που ασκούν και οι πλέον φανατικοί των ευρώπληκτων κύκλων της χώρας και θα την ζήλευαν Τσίπρας, Μητσοτάκης, Μάνος, Ανδριανόπουλος και Τζήμερος.

Δεν ξέρουμε αν νομίζει η ηγεσία του ΚΚΕ ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο πλήττει την ΛΑ.Ε, η οποία θέτει ως πρώτο μεγάλο βήμα την έξοδο από την ευρωζώνη για την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προγράμματος ρήξης και αποδέσμευσης από την ΕΕ, διεξόδου από την κρίση, ανασυγκρότησης της χώρας, δικαιοσύνης και μετάβασης σε μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Αν θεωρεί κάτι τέτοιο η ηγεσία του ΚΚΕ, διαπράττει για άλλη μια φορά εγκληματικό λάθος.

Διότι, πλήττοντας και δυσφημώντας και μάλιστα με έναν τόσο τρομοκρατικό τρόπο, την έξοδο από την ευρωζώνη, δεν πλήττει με κανέναν τρόπο την ΛΑ.Ε ούτε απλώς την ιδέα του εθνικού νομίσματος, την οποία ταυτίζει με τον καπιταλισμό στην χειρότερη εκδοχή του.

Πλήττει ταυτόχρονα και την έξοδο από την ΕΕ και την ίδια την σοσιαλιστική προοπτική, όπως και να εννοεί την τελευταία κάθε αριστερή δύναμη.

Και αυτό, διότι για να βγει η Ελλάδα από την ΕΕ και πολύ περισσότερο για να ακολουθήσει ένα σοσιαλιστικό δρόμο, το πέρασμα στο εθνικό νόμισμα είναι προφανώς αναπόφευκτο.

Και μάλιστα, ενώ η έξοδος από την ΕΕ – και εννοείται η μετάβαση στον σοσιαλισμό – απαιτούν κάποιες διαδικασίες για να ολοκληρωθούν και σχετικό χρόνο, η έξοδος από το ευρώ και η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος θα πρέπει να γίνουν από οποιαδήποτε ανατρεπτική εξουσία ακαριαία σε χρόνο dt, επί ποινή καταστροφής της οικονομίας και γενικευμένων φαινομένων οικονομικής και κοινωνικής αποδιοργάνωσης.

Η άμεση μετάβαση, λοιπόν, στο εθνικό νόμισμα συνιστά κατεπείγουσα προτεραιότητα, προϋποθέτει καλό σχεδιασμό και συνιστά το αναγκαίο απαραίτητο έδαφος για την υλοποίηση των ριζοσπαστικών προγραμματικών μετασχηματισμών.

Σε αυτήν την περίπτωση, η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα θα γίνει, αρχικά, και ανεξαρτήτως της μορφής της κυβέρνησης και της εξουσίας, αναγκαστικά μέσα σε ένα καπιταλιστικό οικονομικό περιβάλλον, με ταυτόχρονο στόχο  τον ταχύτερο δυνατό μετασχηματισμό της οικονομίας και της κοινωνίας.

Επομένως, όσα τρομοκρατικά αναφέρει το ΚΚΕ για την μετάβαση στο εθνικό νόμισμα (το άλλο, κατά ΚΚΕ, νόμισμα), θα ισχύσουν απολύτως ακόμα και αν έχει μεσολαβήσει σοσιαλιστική επανάσταση χιλίων καρατίων.

Το ΚΚΕ άθελα του, επιμένουμε να πιστεύουμε, συκοφαντώντας το εθνικό νόμισμα, κόβει το κλαδί που κάθεται και  συκοφαντεί ταυτόχρονα και τον όποιο σοσιαλισμό επαγγέλλεται, ισχυριζόμενο εκ των πραγμάτων πως, εξαιτίας του εθνικού νομίσματος, θα έχει ως αφετηριακή βάση την πείνα, την φτώχεια και την αισχροκέρδεια!

ΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Καλά είναι αυτά που λέει το ΚΚΕ με το Συνέδριο του για τον ενδεχόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αν και χωράει πολύ συζήτηση ο χαρακτήρας του και η στάση της Αριστεράς.

Βλέπει, όμως, η ηγεσία του ΚΚΕ τον απίστευτο ιμπεριαλιστικό οικονομικό πόλεμο που δέχεται αυτήν την περίοδο η χώρας μας;

Καταλαβαίνει ότι η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός ζουν κάτω από μια νέα κατοχή;

Καταλαβαίνει ότι κατά κάποιο τρόπο ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος έχει ξεκινήσει ήδη με ”πειραματόζωο” την Ελλάδα και σε βάρος του λαού της;

Αν καταλαβαίνει αυτές τις τραγωδίες που βιώνουμε, τότε γιατί χρησιμοποιεί το εθνικό νόμισμα ως αφορμή για διχαστικές καταστάσεις στον αριστερό χώρο;

Γιατί, λοιπόν, δεν ενδιαφέρεται εδώ και τώρα για ένα νέο σύγχρονο πολιτικό – κοινωνικό – ταξικό ”ΕΑΜ”, όλων χωρίς εξαίρεση των δυνάμεων που αντιμάχονται την ξένη κηδεμονία, τα μνημόνια, την λιτότητα, το ευρώ, την ΕΕ και επιδιώκουν ένα νέο δρόμο διεξόδου, ανασυγκρότησης, δικαιοσύνης και ελπίδας για την χώρα με σοσιαλιστικό ορίζοντα;

Τι θέλει το ΚΚΕ;

Σοσιαλιστική επανάσταση ή τίποτα; Με την όποια σοσιαλιστική επανάσταση, μάλιστα, να την θάβει με την φαιά κινδυνολογία του ενάντια στο εθνικό νόμισμα;

Δεν βλέπει ότι με αυτήν την σπασμωδική τακτική βοηθάει να οδηγηθεί ο τόπος στο τίποτα;

Δεν βλέπει ότι έτσι προσφέρονται ανεκτίμητες υπηρεσίες στο σύστημα και στην χειρότερη στιγμή για τον λαό μας;

Δεν βλέπει ότι έτσι η κατάληξη θα είναι ο Νίκος Μπελογιάννης από επαναστατικό σύμβολο, να μετατρέπεται σε αφορμή για εκδηλώσεις όπου θα χαιρετίζουν από κοινού ο Βούτσης, ο Τσίπρας και το άλλο ”μνημονιακό σκυλολόι” με τον Κουτσούμπα, λες και είναι το ίδιο οι θύτες του συστήματος, με τα θύματα του που θέλουν να το ανατρέψουν;

Συμπαράταξη, λοιπόν, όλων των ριζοσπαστικών δυνάμεων εδώ και τώρα και ας εγκαταλείψουμε την αφελή κινδυνολογία με το εθνικό νόμισμα.

Το εθνικό νόμισμα το θέλουμε όχι για να κάνουμε καλύτερο τον καπιταλισμό αλλά για να αλλάξουμε, να κάνουμε καλύτερη και πιο δίκαιη την κοινωνία μας.

Αυτή είναι η πρόταση και η λύση.

Νέο ”ΕΑΜ”, χωρίς Λίβανους και Βάρκιζες, για την πραγματική εθνική και κοινωνική απελευθέρωση.

Κ.Μ

πηγη: iskra.gr

Έξι οικολογικές οργανώσεις κατέθεσαν μια προσφυγή εναντίον της απόφασης της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ να εγκρίνει την κατασκευή του αμφιλεγόμενου πετρελαιαγωγού Keystone XL.

Οι οργανώσεις υποστήριξαν στην προσφυγή τους σε ομοσπονδιακό δικαστήριο της Μοντάνας πως το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο έδωσε την απαιτούμενη άδεια προκειμένου ο αγωγός να περάσει τα σύνορα του Καναδά και των ΗΠΑ, βασίστηκε σε μια «πεπαλαιωμένη και ημιτελή εκτίμηση για τις επιπτώσεις (του έργου) στο περιβάλλον» όταν έλαβε την απόφασή του νωρίτερα αυτόν τον μήνα.

Εγκρίνοντας την κατασκευή του αγωγού χωρίς δημόσια διαβούλευση και μια επικαιροποιημένη περιβαλλοντική εκτίμηση, η κυβέρνηση παραβίασε τη νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος, ανέφεραν οι οργανώσεις στην προσφυγή τους.

Τα αρμόδια στελέχη «βασίστηκαν σε μια αυθαίρετη, παλιά και ατελή περιβαλλοντική εκτίμηση, που είχε ολοκληρωθεί πριν από τρία και πλέον χρόνια, για μια διαδικασία που είχε καταλήξει στην άρνηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να εκδώσει άδεια», σημείωσαν.

Ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε ότι ενέκρινε την άδεια για την κατασκευή του Keystone XL στον Λευκό Οίκο την περασμένη εβδομάδα, πλαισιωμένος από τον Ρας Γκέρλινγκ, τον διευθύνοντα σύμβουλο της TransCanada Corp, και τον Σον ΜακΓκάρβι, πρόεδρο της συνομοσπονδίας συνδικάτων των εργαζομένων στις κατασκευές στη Βόρεια Αμερική.

Ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος επιχειρηματολόγησε πως το έργο θα μειώσει τις τιμές των καυσίμων για τους καταναλωτές, θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας και θα μειώσει την εξάρτηση των ΗΠΑ από το εισαγόμενο πετρέλαιο.

Ο δημοκρατικός προκάτοχός του Μπαράκ Ομπάμα είχε απορρίψει το έργο, κρίνοντας πως θα συνεπαγόταν αύξηση των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και δεν θα συνέβαλε στη μείωση της τελικής τιμής των καυσίμων για τους αμερικανούς καταναλωτές.

Αυτός ο αγωγός «απειλεί άμεσα το κλίμα μας, το καθαρό νερό μας, την πανίδα μας, και χιλιάδες ιδιοκτήτες γης και κοινότητες κατά μήκος της πορείας αυτού του βρόμικου κι επικίνδυνου έργου, και πρέπει να σταματήσει και θα σταματήσει», τόνισε ο Μάικλ Μπρουν, εκτελεστικός διευθυντής της Sierra Club, της μιας από τις οργανώσεις που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη.

Η προσφυγή είναι η δεύτερη που υποβάλλεται αυτή την εβδομάδα εναντίον των πρόσφατων κινήσεων της κυβέρνησης του Τραμπ με τις οποίες αναιρεί μέτρα και κανονισμούς που είχε θεσπίσει ο Ομπάμα.