Του Δημήτρη Κατσαγάνη
 
Σε ελεύθερη πτώση βρίσκεται η εισπραξιμότητα του ασφαλιστικού χαρατσιού που έχει επιβληθεί σε 1,4 εκατ. ελεύθερους επαγγελματίες, αυταπασχολούμενους μπλοκάκια και αγρότες από τις αρχές του 2017.

Και αυτό γιατί για τρίτο συνεχόμενο μήνα από τότε που έγινε η αρχή της εφαρμογής του,  σημειώνεται ολοένα και μεγαλύτερη αστοχία στα έσοδα από τις νέες εισφορές.

Πιο συγκεκριμένα,  το Μάρτιο, τα έσοδα τα οποία εισπράχθηκαν από τον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) από εισφορές κύριας σύνταξης –υγειονομικής περίθαλψης ανήλθαν μόλις σε 140 εκατ. ευρώ έναντι μηνιαίου στόχου για 250 εκατ. ευρώ.

Με άλλα λόγια, η εισπραξιμότητα του χαρατσιού ανήλθε μόλις στο 56% τον περασμένο Μάρτιο.

Υπενθυμίζεται πως η εισπραξιμότητα του χαρατσιού ανήλθε στο 60% τον Φεβρουάριο και στο 69% τον Ιανουάριο.

Έτσι, καταγράφεται συνεχής πτώση στα έσοδα από τις εισφορές των επαγγελματιών και των αγροτών μεταξύ Ιανουαρίου –Μαρτίου 2017.

Κύκλοι του Υπουργείου Εργασίας αποδίδουν την ολοένα και μεγαλύτερη υστέρηση των εσόδων από το χαράτσι στο γεγονός ότι μία μερίδα ασφαλισμένων δεν έχει λάβει ακόμα ειδοποιητήρια.  

Ωστόσο, ειδικοί της ασφάλισης εξηγούν την συνεχιζόμενη μείωση των εσόδων κυρίως  από το γεγονός ότι μία μερίδα των ασφαλισμένων αντιλαμβάνεται (έστω και καθυστερημένα) πως δεν αρκεί η καταβολή των τρεχουσών εισφορών κάθε μήνα για την απόκτηση ασφαλιστικής ικανότητας –ενημερότητας, αν έχουν βεβαιωθεί από το 2016 και πίσω ληξιπρόθεσμα χρέη τα οποία δεν έχουν διακανονιστεί.

Επίσης, οι πρόσφατες εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ για ύφεση 0,5% στο α΄ τρίμηνο του 2017 "αποδεικνύουν" εν μέρει την αδυναμία ολοένα και περισσότερων επαγγελματιών να καταβάλλουν τις εισφορές.

Εξάλλου, αποθαρρυντικό ρόλο στην καταβολή του χαρατσιού έπαιξε η συμφωνία της κυβέρνησης με τους θεσμούς, στις αρχές του τρέχοντος μήνα, για υπολογισμό των εισφορών το 2018 με βάση το 85% ακαθάριστο εισόδημα του 2017 και για υπολογισμό των εισφορών το 2019 με βάση το 100% του ακαθάριστου εισοδήματος του 2018.

Η χαμηλή εισπραξιμότητα των εισφορών κύριας σύνταξης –ΕΟΠΥΥ είναι πολύ πιθανόν, μάλιστα,  να πέσει ακόμα πιο κάτω με το που γίνουν απαιτητές οι εισφορές επικουρικής ασφάλισης και εφάπαξ από 300.000 επαγγελματίες.

Όλοι οι παραπάνω αρνητικοί παράγοντες θα συνεχίσουν να είναι παρόντες και τους επόμενους μήνες σημειώνουν αναλυτές της ασφάλισης, αν και κύκλοι του Υπουργείου Εργασίας εκφράζουν την αισιοδοξία τους πως το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης στα τέλη του μηνός, η εκταμίευση της δόσης από τον ΕSM και το ΔΝΤ στα τέλη Ιουνίου –αρχές Ιουλίου σε συνδυασμό με την "ζεστή" από άποψη επιχειρηματικού τζίρου θερινή τουριστική περίοδο θα βελτιώσει την ικανότητα μίας μερίδας τουλάχιστον των επαγγελματιών να καταβάλλουν τις εισφορές τους κατά τους επόμενους μήνες.

Προς την ίδια θετική κατεύθυνση ελπίζουν στο Υπουργείο Εργασίας θα λειτουργήσει η νέα δυνατότητα ρύθμισης των ληξιπροθέσμων οφειλών έως 20.000 ευρώ προς τα ταμεία για όσους έχουν συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές (πχ προς εφορία, τράπεζες, δήμους, ταμεία κλπ) άνω των 20.000 ευρώ, βάσει όσων προβλέπει ο νόμος για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση  βάσει των προβλέψεων που είναι αποτιμώμενες στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Πολιτικής το οποίο συνοδεύει το πολυνομοσχέδιο που από χθες συζητείται στην Ολομέλεια της Βουλής , τα έσοδα των ταμείων από τις ρυθμίσεις θα βαίνουν μειούμενα ήδη από φέτος σε σχέση με πέρσι. Συγκεκριμένα, αναμένονται  φέτος έσοδα 878 εκατ. ευρώ από ρυθμισμένα χρέη (έναντι 1,040 δισ. ευρώ πέρσι), 838 εκατ. ευρώ το 2018 και 691 εκατ. ευρώ το 2019.

Χθες ο ΕΦΚΑ ανακοίνωσε πως οι εισφορές για το μήνα Απρίλιο θα πρέπει να καταβληθούν έως την Τετάρτη 31 Μαΐου, δηλαδή σε δέκα εργάσιμες μέρες από σήμερα.

Υπενθυμίζεται πως οι εισφορές αυτές έχουν επιβληθεί επί του καθαρού δηλωτέου εισοδήματος των παραπάνω κοινωνικών κατηγορίων για το έτος 2015, δεδομένου ότι ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων για το έτος 2016.

Οι εισφορές θα καταβάλλονται κάθε μήνα με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του 2015 ακόμα και μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο, καθώς η προετοιμασία του λογισμικού με το οποίο θα υπολογιστούν οι εισφορές με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του 2016 ενδέχεται να διαρκέσει ακόμα και μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Από εκεί και έπειτα, οι εισφορές θα υπολογιστούν με βάση το καθαρό δηλωτέο εισόδημα του 2016, ενώ παράλληλα θα γίνει ο συμψηφισμός μεταξύ των εισφορών που καταβλήθηκαν το 2017 (σ.σ. για το διάστημα Ιανουαρίου – Αυγούστου ή Σεπτεμβρίου) με βάση το εισόδημα του 2015 και εκείνων που έπρεπε να καταβληθούν με βάση το εισόδημα του 2016 κατά το ίδιο διάστημα.

πηγη: capital.gr

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Στις 18 Μαΐου η Βουλή έδωσε ισχύ νόμου στη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές, η οποία είχε τον τίτλο «Συμπληρωματικό Μνημόνιο Κατανόησης». Πρόκειται, λοιπόν, για ένα νέο Μνημόνιο που συμπληρώνει το καθοριστικό Τρίτο του Αυγούστου του 2015.

Αδυναμία πολιτικής σταθεροποίησης

Η ψήφιση του συμπληρωματικού Μνημονίου δείχνει καταρχήν την παντελή αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Για τα κυβερνητικά κόμματα δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτε –έχουν πλήρως εξαχρειωθεί. Ο εισηγητής της πλειοψηφίας ήταν βασικό στέλεχος των 53+, της κατά φαντασίαν «αντιμνημονιακής ψυχής» του ΣΥΡΙΖΑ. Κανένας από τους βουλευτές της συγκυβέρνησης δεν είχε το κουράγιο να αντιταχθεί, κάτι που έκαναν τόσοι άλλοι στα προηγούμενα Μνημόνια. Πρόκειται για μελανή κηλίδα στην ιστορία της ελληνικής Αριστεράς.

Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, από την άλλη, επιδόθηκαν σε όργιο υποκρισίας. Οι λυσσαλέοι υποστηρικτές του Τρίτου Μνημονίου, καταψήφισαν με ιερή αγανάκτηση το συμπλήρωμά του. Το ΚΚΕ επίσης καταψήφισε προβάλλοντας έναν γενικόλογο αντικαπιταλισμό που δεν προσφέρει τίποτε στην ελληνική κοινωνία. Η Χρυσή Αυγή δήλωσε ότι θα καταψήφιζε, αν ήταν παρούσα, συνεχίζοντας την προσπάθεια να εμφανιστεί ως δήθεν «αντισυστημική». Για τον κ. Λεβέντη δε χρειάζεται να γίνεται λόγος.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν συστηματικά ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού είναι βαθιά αντιμνημονιακή. Στη Βουλή όμως δεν υπάρχει κανένας φορέας που να εκφράζει αυτή τη λαϊκή βούληση. Πρόκειται για την κεντρική αντίφαση της ελληνικής πολιτικής ζωής σήμερα. Από τη φύση της η αντίφαση δεν επιτρέπει την πολιτική σταθεροποίηση της χώρας. Είναι θέμα χρόνου να υπάρξει γενικευμένη πολιτική αστάθεια, ο χαρακτήρας της οποίας θα πηγάσει από αυτά που μόλις ψήφισαν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Το νεοφιλελεύθερο περιεχόμενο του Μνημονίου

Το συμπληρωματικό Μνημόνιο είναι ένα πυκνογραμμένο κείμενο που θεσμοθετεί μια εξωπραγματική λιτότητα με πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% τουλάχιστον μέχρι το 2021. Τα επιπλέον φορολογικά μέτρα, οι περικοπές των συντάξεων, οι μεγάλες επιβαρύνσεις του ασφαλιστικού, θα προσθέσουν ασφυκτική πίεση στα εργατικά και τα μεσαία στρώματα. Τα περιβόητα «αντίμετρα» θα ενεργοποιηθούν μόνον εάν και όταν επιτευχθεί το 3,5% το 2019 και θα περιλαμβάνουν περιορισμένες ελαφρύνσεις. Ακόμη χειρότερα, θα ανακουφίζουν στρώματα διαφορετικά από εκείνα που θα έχουν ήδη σηκώσει το επιπλέον φορολογικό και συνταξιοδοτικό βάρος.

Για να εξασφαλιστεί ο στόχος της λιτότητας, το Μνημόνιο παρεμβαίνει αποφασιστικά στην ελληνική πολιτεία. Η διορισμένη Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσιονομικών Εσόδων θα ασκεί την πραγματική δημοσιονομική εξουσία στην Ελλάδα. Το Μνημόνιο προβλέπει ακόμη και τον ακριβή αριθμό και τη μέθοδο προσλήψεων της ΑΑΔΕ για το 2016-8 (1160 άτομα). Δεν χρειάζεται καλύτερη απόδειξη για το πως υποχωρεί η δημοκρατία, όταν μια χώρα χάνει την κυριαρχία στη διαχείριση των εσόδων της.

Το Μνημόνιο προβλέπει και άλλα με λεπτομέρεια, όπως για τα προβληματικά δάνεια των τραπεζών, την πορεία της ΔΕΗ, τα ειδικά μισθολόγια, τη Δικαιοσύνη. Ο πυρήνας της λογικής του είναι κλασικά νεοφιλελεύθερος: η ελληνική οικονομία θα σταθεροποιηθεί μέσω της λιτότητας και οι «μεταρρυθμίσεις» θα φέρουν ανάπτυξη. Οι «μεταρρυθμίσεις» περιλαμβάνουν, βεβαίως, περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, άνοιγμα επαγγελμάτων, κοκ.

Οι κυνικοί υπολογισμοί της κυβέρνησης

Ο ΣΥΡΙΖΑ συνομολόγησε τη βαθιά νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση της ελληνικής κοινωνίας, υπό τον πλήρη έλεγχο των δανειστών, κάνοντας κυνικούς υπολογισμούς. Πρώτο, ελπίζει ότι οι δανειστές θα έχουν τη γαλαντομία να δώσουν κάποια ελάφρυνση του χρέους το επόμενο διάστημα, την οποία θα παρουσιάσει ως θρίαμβο. Δεύτερο, πιστεύει ότι η καταφανής μετριότητα του κ. Μητσοτάκη και η ακόμη μεγαλύτερη μνημονιακή του αδιαλλαξία θα συνεχίσουν να φοβίζουν ευρύτατα λαϊκά στρώματα. Τρίτο και σημαντικότερο, προσδοκά ότι η ελληνική οικονομία θα παρουσιάσει ανάπτυξη το επόμενο διάστημα. Οι τρεις αυτοί παράγοντες, υπολογίζει ο κ. Τσίπρας, θα του δώσουν το περιθώριο να παραμείνει στην εξουσία.

Ο υπολογισμός είναι έωλος. Ο Υπουργός Οικονομικών μας κάλεσε από το βήμα της Βουλής να κοιτάξουμε τα «μικροοικονομικά» στοιχεία για να πειστούμε ότι η ελληνική οικονομία έχει γυρίσει σελίδα. Ο κ. Τσακαλώτος θα πρέπει να ξαναδεί τα στοιχεία επειγόντως. Η κατάρρευση των επενδύσεων, η μετριότητα των εξαγωγών, η αδυναμία του τραπεζικού συστήματος, η σχετική σταθεροποίηση των πραγματικών μισθών δείχνουν στασιμότητα και όχι ταχύρρυθμη ανάπτυξη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Ελλάδα ουσιαστικά επέστρεψε στην ύφεση το τελευταίο τέταρτο του 2016 και το πρώτο τέταρτο του 2017. Ούτε ότι η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα αρνούνται πεισματικά να βελτιωθούν.

Η ελληνική οικονομία έχει σχετικά σταθεροποιηθεί ήδη από το 2014, όταν τελείωσε η οξεία φάση της κρίσης. Αλλά μέσα στο μνημονιακό πλαίσιο λιτότητας και «μεταρρυθμίσεων» η χώρα σέρνεται, με χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και παροδικές υφέσεις. Παράλληλα συνεχίζει να χάνει την εκπαιδευμένη νεολαία της προς όφελος των ξένων.

Η αναγκαιότητα της ρήξης

Φτάνουμε έτσι στη βαθύτερη σημασία του νέου Μνημονίου του κ. Τσίπρα. Το Μνημόνιο πήγασε από την απόφαση ολόκληρου του πλέγματος εξουσίας της χώρας να παραμείνει στην ΟΝΕ και να αποδεχθεί τους όρους της ΕΕ με οποιοδήποτε κόστος. Η μόνη θετική προσφορά της εξευτελιστικής διαδρομής του ΣΥΡΙΖΑ είναι το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πορεία χωρίς ρήξη με την ΟΝΕ και την ΕΕ.

Το μνημονιακό στρατόπεδο συνεχίζει να φαντάζεται ότι μέσα στην ΟΝΕ η χώρα ανήκει στον «σκληρό πυρήνα» της ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης». Ας προσέξει λίγο καλύτερα. Η κρίση της Ευρωζώνης υποχωρεί μεν, αλλά αφήνει πίσω της ένα θεμελιωμένο διαχωρισμό της Ευρώπης σε «κέντρο-περιφέρεια». Το κέντρο είναι ο εξαγωγικός βιομηχανικός τομέας της Γερμανίας που έχει δημιουργήσει μια σειρά από περιφέρειες στην Ευρώπη με βασικό μοχλό τους μηχανισμούς της ΟΝΕ και της ΕΕ. Με το νέο Μνημόνιο η Ελλάδα εντάσσεται οριστικά στην περιφέρεια, ως μια ασήμαντη και γηρασμένη χώρα που θα λιμνάζει υπό το βάρος ενός υπέρογκου χρέους.

Μετά από εφτά χρόνια η ελληνική κρίση έχει πλέον μετατραπεί σε ζήτημα κοινωνικής και εθνικής επιβίωσης. Οι έχοντες και κατέχοντες έχουν αποδεχθεί την περιθωριοποίηση της χώρας. Η λύση θα πρέπει να έρθει από τα εργατικά και μεσαία στρώματα και να περιλαμβάνει τη ρήξη. Είναι απαραίτητο να έχει ταξικό χαρακτήρα, με ανατροπή της σημερινής πνιγηρής κοινωνικής κατάστασης, και να οδηγεί σε ανάκτηση της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας.

Μετά τον διασυρμό του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει διάχυτη απογοήτευση και απόγνωση στην ελληνική κοινωνία. Είναι λάθος όμως να συγχέεται η βουβή απέχθεια προς την πολιτική με την πλήρη παράδοση. Δεν υπάρχουν συνθήκες πραγματικής σταθεροποίησης της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι η συστηματική στράτευση, ώστε να αποκτήσει κοινωνική και πολιτική υπόσταση το μήνυμα της ρήξης.

πηγη: iskra.gr

Έναν κατάλογο με τα ακραία καιρικά φαινόμενα που είχαν τα περισσότερα ανθρώπινα θύματα μέχρι σήμερα, έδωσε στη δημοσιότητα ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (ΠΜΟ).

Τα νέα ρεκόρ, που αφορούν τους τροπικούς κυκλώνες, τους σίφωνες, τους κεραυνούς και τις χαλαζοπτώσεις, καταγράφηκαν από 19μελή διεθνή επιτροπή ειδικών του ΠΜΟ με επικεφαλής τον καθηγητή γεωγραφίας Ράντι Σερβένι του Πανεπιστημίου της Αριζόνα.

Αναλυτικότερα τα ρεκόρ μεγαλύτερης θνησιμότητας είναι τα εξής:

Τροπικός κυκλώνας (cyclone/hurricane)

Περίπου 300.000 θάνατοι στις 12-13 Νοεμβρίου 1970 στο Μπαγκλαντές. Συγκριτικά ο τυφώνας «Κατρίνα» στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ το 2005 είχε λίγο πάνω από 2.000 θύματα.

Σίφωνας (tornado)

Περίπου 1.300 νεκροί στις 26 Απριλίου 1989 επίσης στο Μπαγκλαντές.

Κεραυνός-έμμεσο πλήγμα

469 ανθρώπινα θύματα μετά από πτώση κεραυνού σε δεξαμενή πετρελαίου στη Ντρόνκα της Αιγύπτου στις 2 Νοεμβρίου 1994.

Κεραυνός-άμεσο πλήγμα

21 νεκροί από πτώση κεραυνού σε καλύβα στη Ζιμπάμπουε στις 23 Δεκεμβρίου 1975.

Χαλαζόπτωση

246 νεκροί κοντά στο Μαρανταμπάντ της Ινδίας στις 30 Αρπιλίου 1888, μετά από πτώση χαλαζιού που, σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής «είχε μέγεθος αυγών χήνας, πορτοκαλιών και μπάλας κρίκετ».

«Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση πόσο επικίνδυνα μπορούν να γίνουν ορισμένα καιρικά φαινόμενα» τόνισε ο Σερβένι. Ένας πλήρης κατάλογος με τα ακραία καιρικά και κλιματικά φαινόμενα υπάρχει στο σχετικό αρχείο του ΠΜΟ στη διεύθυνση wmo.asu.edu.

πηγη: newsbeast.gr