Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Δυο φορές και τρεις καιρούς, πριν από πολλά-πολλά χρόνια σε μια καταπράσινη κοιλάδα στους πρόποδες του ψηλού βουνού, ζούσαν τα πρόβατα.

Ήταν ευτυχισμένα γιατί ήταν ελεύθερα.

Έβοσκαν το χορτάρι της κοιλάδας, έπιναν το καθαρό νερό από το διπλανό ρυάκι, γεννούσαν τα αρνιά τους, τα τάιζαν με το γάλα τους και τα μεγάλωναν για να συνεχίσουν τον κύκλο της ζωής.

Τα καλοκαίρια με τις μεγάλες ζέστες, άραζαν κάτω από τους ίσκιους των φτελιάδων, τραγουδούσαν, έλεγαν ιστορίες, διάβαζαν και γενικά έκαναν ό,τι κάνει κάθε ξένοιαστο πρόβατο στη ζωή του.

Το χειμώνα με τα μεγάλα κρύα, είχαν το μαλλί τους να τα ζεσταίνει και τις μικρές σπηλιές στους πρόποδες του βουνού για να προφυλάσσονται από τις βροχές και τα χιόνια.

Στην άκρη της κοιλάδας είχαν χτίσει οι άνθρωποι τα σπίτια τους και έφτιαξαν ένα χωριό.

Οι άνθρωποι τα πήγαιναν καλά με τα πρόβατα. Πού και πού έδιναν στα πρόβατα λίγη τροφή κι εκείνα το ανταπέδιδαν με λίγο γάλα, όταν δεν το ήθελαν για τα αρνιά τους.

Κάποιοι άνθρωποι, από το σόι των τσοπαναραίων, άρχισαν να πονηρεύονται.

Σκέφτηκαν πως θα ήταν πολύ καλό γι’ αυτούς να μπορούσαν να παίρνουν από τα πρόβατα όλο το γάλα και το μαλλί και, γιατί όχι, να σφάζουν και κανένα πρόβατο για να γεμίζουν τα τραπέζια τους.

Πήγαν λοιπόν και το ζήτησαν επίσημα από τα πρόβατα.

Τα πρόβατα αρνήθηκαν χωρίς δεύτερη κουβέντα και τα κριάρια μετέφεραν στους τσοπαναραίους την απόφασή τους.

Καθόλου δεν άρεσε στους τσοπαναραίους η άρνηση αυτή. Πώς ήταν δυνατόν τα πρόβατα να αρνηθούν την πρότασή τους; Στο κάτω-κάτω πρόβατα ήταν!

Γύρισαν πίσω στο χωριό, μαζεύτηκαν στο δικό τους καφενείο και άρχισαν να καταστρώνουν σχέδια για το πώς θα καταφέρουν να πείσουν τα πρόβατα να δεχτούν να τους δίνουν τα καλούδια τους, ακόμη και να θυσιάζονται, με τη θέλησή τους.

Κάποιος πρότεινε να φτιάξουν παιδικούς σταθμούς και σχολεία για τα μικρά αρνάκια. Άλλωστε αυτό το ζητούσαν τα πρόβατα εδώ και πολλούς αιώνες. Σε αντάλλαγμα θα απαιτούσαν από τα πρόβατα γάλα, μαλλί και μια θυσία το μήνα.

Στα σχολεία θα μπορούσαν να μάθουν στα αρνιά όλα εκείνα που χρειάζονταν ώστε μεγαλώνοντας να δίνουν στους τσοπαναραίους όλα όσα θα τους ζητούσαν χωρίς αντιρρήσεις.

Ένας άλλος είπε πως θα ήταν καλό να περιφράξουν σχεδόν όλη την κοιλάδα ώστε να μην μπορούν τα πρόβατα να βόσκουν σ’ αυτήν, εκτός αν τους έδιναν γάλα, μαλλί και δύο θυσίες το μήνα.

Ακούστηκαν κι άλλες πολλές έξυπνες προτάσεις όμως όλες σταματούσαν σε κάποιο κομβικό σημείο.

Η άρνηση των προβάτων ήταν δεδομένη και δεδηλωμένη από πολύ παλιά.

Περισυλλογή έπεσε στο σόι των τσοπαναραίων μέχρι που ένας νεαρός τσοπάνης  φώναξε γελώντας πονηρά και χαιρέκακα: «Φόβος».

Του ζήτησαν να εξηγηθεί.

Τους εξήγηση πως μόνο με το φόβο θα μπορούσαν να κάμψουν την άρνηση των προβάτων.

Ναι αλλά τι θα τον προκαλούσε;

Ο νεαρός είχε έτοιμη την απάντηση.

Ο λύκος θα προκαλούσε το φόβο. Ποιος άλλος;

Να που όσα ξόδεψαν για να τον σπουδάσουν στο μεγάλο χωριό δεν πήγαν χαμένα.

Το λύκο τον είχαν χρησιμοποιήσει και οι πρόγονοι των τσοπαναραίων για να μπορέσουν να βάλουν χέρι στον πλούτο των προβάτων όμως απέτυχαν οικτρά. Όλοι γνώριζαν τον ταπεινωτικό διωγμό του λύκου από τα κριάρια ο οποίος ήταν και η αιτία που ο λύκος αποσύρθηκε στο βουνό χωρίς να ξαναενοχλήσει τα πρόβατα εδώ και πάρα μα πάρα πολλά χρόνια.

Ο νεαρός συνέχισε να εξηγεί το σχέδιό του.

Η ιστορική μνήμη των προβάτων της μεγάλης τους νίκης ενάντια στο λύκο είχε ατονήσει.

Αν ο φόβος του λύκου επικρατούσε τότε θα μπορούσαν οι τσοπαναραίοι να προτείνουν στα πρόβατα το μάντρωμα για να προστατεύονται.

Σε αντάλλαγμα θα απαιτούσαν και θα έπαιρναν το περισσότερο γάλα και μαλλί και πολλές θυσίες το μήνα. Αλλά το πιο πιθανό ήταν τα ίδια τα πρόβατα να τα πρόσφεραν χωρίς καμία αντίρρηση προκειμένου να προστατεύονται στο μαντρί από το λύκο.

Η ιδέα άρεσε πάρα πολύ στους τσοπαναραίους που ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και εξουσιοδότησαν τον νεαρό να προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση του σχεδίου του.

Εκείνος το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να πάει στο βουνό για να βρει το λύκο.

Ο λύκος, στην αρχή αρνήθηκε γιατί θυμήθηκε την ντροπιαστική του ήττα όμως η επιμονή του νεαρού τσοπάνη και το επιχείρημα πως αποτελούσε μια πολύ καλή ευκαιρία για να εκδικηθεί τα πρόβατα και να τους καταφέρει επιβλητική νίκη, τον έπεισαν.

Από όσα μπορούμε να γνωρίζουμε το σχέδιο του νεαρού τσοπάνη μάλλον πέτυχε.

Άλλοι λένε πως πέτυχε προσωρινά και άλλη πως δεν υπάρχει περίπτωση τα πρόβατα να νικήσουν το φόβο του λύκου.

Οι τελευταίοι μάλλον ξεχνάνε πως αφού ο λύκος νικήθηκε μια φορά μπορεί να νικηθεί και πάλι.

πηγη: pandiera.gr

Η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί καμία «ελάφρυνση» χρέους από την ευρωζώνη, αν διατηρήσει το πρωτογενές πλεόνασμα πάνω από το 3% του ΑΕΠ για 20 χρόνια, πράγμα που για να επιτευχθεί προϋποθέτει την εξόντωση και μάλιστα με τον πλέον βάναυσο τρόπο, του ελληνικού λαού.

Αυτό αναφέρει εμπιστευτικό έγγραφο που ετοίμασε ο ESM, σύμφωνα με το Reuters. Το εν λόγω έγγραφο συντάχθηκε για τις συζητήσεις στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας, το οποίο κατέληξε χωρίς συμφωνία για το χρέος, εξαιτίας των διαφωνιών μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων, με την ελληνική κυβέρνηση σε ρόλο θεατή, για τα μελλοντικά πρωτογενή πλεονάσματα της Ελλάδας. Το έγγραφο περιλαμβάνει τρία διαφορετικά σενάρια.

Μία ομάδα υπουργών Οικονομικών, με επικεφαλής τον Wolfgang Schaeuble, επιμένει ότι το αν (!) η χώρα μας χρειάζεται «ελάφρυνση» χρέους μπορεί να αποφασιστεί μόνο μετά τη λήξη του προγράμματος, στα μέσα του 2018, υπενθυμίζει το Reuters και, μάλλον ο Γερμανός Υπ. Οικ. φλερτάρει με το να μη δοθεί καμία «ελάφρυνση», έστω για τα μάτια του κόσμου.

Το σενάριο Α

Στο σενάριο Α του εγγράφου, σύμφωνα με το Reuters, γίνεται η υπόθεση ότι δεν θα χρειαστεί «ελάφρυνση» χρέους αν η Αθήνα διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ ή υψηλότερο, έως το 2032 και πάνω από το 3% έως το 2038.  Η ΕΚΤ υποστηρίζει ότι τέτοιες μακρές περίοδοι υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων δεν είναι δίχως προηγούμενο (!!!): για παράδειγμα η Φινλανδία είχε πρωτογενές πλεόνασμα 5,7% για 11 χρόνια, την περίοδο 1998-2008 και η Δανία 5,3% για 26 χρόνια, από το 1983 έως το 2008.

Μία δεύτερη επιλογή υπό το σενάριο Α υποθέτει ότι η Ελλάδα εξασφαλίζει τη μέγιστη πιθανή «ελάφρυνση» χρέους (μιλάμε για ελάφρυνση – ημίμετρο, έστω και αν την ονομάζουν κατ’ ευφημισμό μέγιστη) υπό τη συμφωνία του Μαΐου του 2016. Τότε, η Ελλάδα θα πρέπει να κρατήσει το πρωτογενές πλεόνασμα στο 3,5% έως το 2022, αλλά μετά θα μπορεί να το ρίξει σε περίπου 2% στα μισά της δεκαετίας του 2030 και στο 1,5% έως το 2048, βγάζοντας μέσο όρο 2,2% την περίοδο 2023-2060.

Η επέκταση ωριμάνσεων

Το ίδιο εμπιστευτικό έγγραφο αναφέρει ότι η «μέγιστη» πιθανή «ελάφρυνση» χρέους που εξετάζεται είναι μία επέκταση της μέσης σταθμισμένης ωρίμανσης δανείων κατά 17,5 χρόνια, από τα 32,5 χρόνια που είναι σήμερα, με τα τελευταία δάνεια να εκπνέουν το 2080. (Ονομάζουν οι υποκριτές μέγιστη «ελάφρυνση» την ομηρία χρέους της Ελλάδας και την καταδίκη της σε λιτότητα για 60 και πάνω χρόνια).

Ακόμη, ο ESM θα περιόριζε τις αποπληρωμές των δανείων στο 0,4% του ΑΕΠ έως το 2050 και να θέσει «ταβάνι» 1% στα επιτόκια έως το 2050. Επίσης, ο ESM αγόραζε το 2019 τα 13 δισ. ευρώ που οφείλει η Ελλάδα στο ΔΝΤ, καθώς αυτά τα δάνεια είναι πολύ πιο ακριβά από εκείνα της ευρωζώνης.

Ολα αυτά θα κρατούσαν τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας στο 13% του ΑΕΠ έως το 2060 και να ρίξει την αναλογία χρέους/ΑΕΠ στο 65,4% το 2060, από περίπου 180% που είναι τώρα. Επίσης, το σενάριο Α εκτιμά σε 1,3% τη μέση ετήσια ανάπτυξη στην Ελλάδα για αυτή την περίοδο.

Το ΔΝΤ πιστεύει δικαιλογημένα ότι τέτοιες εκτιμήσεις για ανάπτυξη και πρωτογενή πλεονάσματα είναι μη ρεαλιστικά στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου οι θεσμοί είναι αδύναμοι και η παραγωγικότητα χαμηλή, σημειώνει ακόμη το Reuters.

Το σενάριο Β

Το σενάριο Β του εγγράφου βασίζεται στις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για μέση ανάπτυξη 1% και επιστροφή σε πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% από το 2023, έπειτα από πέντε χρόνια στο 3,5%. Αυτό βλέπει το ελληνικό χρέος να αυξάνεται από το 2022 και να φτάνει στο 226% το 2060.

Τότε, οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθούν και οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, στα τέλη της δεκαετίας του 2020, θα είναι πάνω από το «ταβάνι» του 15% του ΑΕΠ που έχουν υποσχεθεί οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, ξεπερνώντας το 50% το 2060.

Για να γίνει βιώσιμο το ελληνικό χρέος, υπό τις εκτιμήσεις του Ταμείου, η ευρωζώνη θα πρέπει να παρέχει βαθύτερη «ελάφρυνση» χρέους στην Ελλάδα από εκείνη που προσφέρθηκε με όρους το 2016, κάτι που απορρίπτουν οι υπουργοί της ευρωζώνης.

Τον Μάιο του 2016 η ευρωζώνη υποσχέθηκε να επεκτείνει τις ωριμάνσεις και τις περιόδους χάριτος των ελληνικών δανείων, ώστε οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας να είναι κάτω από το 15% του ΑΕΠ έπειτα από το 2018 μεσοπρόθεσμα και κάτω από το 20% του ΑΕΠ αργότερα.

Επίσης, τότε είχαν πει ότι θα εξετάσουν την αντικατάσταση των πιο ακριβών δανείων του ΔΝΤ στην Ελλάδα με φθηνότερα της ευρωζώνης και να μεταβιβάσουν στην Αθήνα τα κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα.

Ομως, συνεχίζει το Reuters, όλα αυτά μπορούν, πάντα κατά τις υποσχέσεις, να συμβούν μόνο αν η Ελλάδα εφαρμόσει τις εξοντωτικές «μεταρρυθμίσεις» έως τα μέσα του 2018 και μόνο αν μία ανάλυση δείξει ότι η Αθήνα χρειάζεται «ελάφρυνση» προκειμένου το χρέος να γίνει βιώσιμο!!! Ζήσε Μαύρε μου…

Το σενάριο Γ

Το έγγραφο κάνει αναφορά και σε ένα τρίτο σενάριο, συμβιβασμό των δύο πρώτων, υποθέτοντας ότι θα υπάρχει μέση ανάπτυξη 1,25%, πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% έως το 2022, το οποίο στη συνέχεια θα μειωθεί σταδιακά σε μέσο όρο 1,8% αντί για 2,22%, την περίοδο 2023-2060.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, το ελληνικό χρέος θα γίνει βιώσιμο με επιμήκυνση των μέσω ωριμάνσεων των δανείων της ευρωζώνης κατά 15 χρόνια, με τα τελευταία να λήγουν το 2080, κλείδωμα του επιτοκίου στο 1% έως το 2050 και όριο απόσβεσης στο 0,4% του ελληνικού ΑΕΠ. Και το σενάριο αυτό, παρότι άκρως εξουθενωτικό, δεν πρόκειται να γίνει.

Διαγραφή του χρέους η μόνη λύση

Όσοι διαβάζουν όλα αυτά τα σενάρια ακραίας λιτότητας για αν επιτευχθούν, δήθεν, «ελαφρύνσεις» του χρέους που, στην ουσία είναι ημίμετρα, τότε καταλαβαίνουν ότι για να μπορέσει η χώρα να φύγει από την καταδίκη και τον εφιάλτη η μόνη λύση είναι η διαγραφή του χρέους με όπλο την στάση πληρωμών.

πηγη: iskra.gr

 Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σε ομιλία του που έγινε προχθές στην Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιά ενώπιον πολυπληθούς εφοπλιστικού ακροατηρίου έδωσε όρκους πίστης στην διατήρηση και ενίσχυση του αντιδραστικού και αντιλαϊκού θεσμικού πλαισίου της ποντοπόρου ναυτιλίας.

Προκλητικά δήλωσε ότι «ανεξάρτητα από την έκβαση που θα έχει η εξέταση του φορολογικού συστήματος στην ελληνική ναυτιλία στην αρμόδια Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε, με κυβέρνηση της Ν.Δ θα συνεχίσει να έχει ανταγωνιστικό πλαίσιο φορολόγησης». Μάλιστα στην ομιλία του αναπαρήγαγε την ίδια ακριβώς θέση με αυτήν της Ε.Ε.Ε ότι η σχετική έρευνα στρέφεται τόσο εναντίον της ελληνικής όσο και της ευρωπαϊκής ναυτιλίας!!

Με τον τρόπο αυτό ο Αρχηγός του κόμματος της Αξιωματικής αντιπολίτευσης στηρίζει απόλυτα το καθεστώς της εφοπλιστικής φοροασυλίας, το θεσμοθετημένο σύστημα της μαύρης χαμηλόμισθης και ανασφάλιστης εργασίας και το σάπιο θεσμικό πλαίσιο το οποίο κατοχυρώνει και θωρακίζει την εφοπλιστική και επιχειρηματική ασυδοσία στη Ναυτιλία.

Προφανώς η νεοφιλελεύθερη πολιτική θέση και αντίληψη του κ. Μητσοτάκη είναι τα φορολογικά βάρη να τα επωμίζονται οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και τα λαϊκά στρώματα ενώ το μεγάλο κεφάλαιο και οι εφοπλιστές να φοροδιαφεύγουν και να απαλλάσσονται από τα φορολογικά βάρη σύμφωνα με την φοροδοτική τους ικανότητα!

Ο κ. Μητσοτάκης μετατρέπει το συμφέρον των εφοπλιστών σε δημόσιο και εθνικό συμφέρον δείχνοντας ξεδιάντροπα τίνος συμφέροντα υπηρετεί και υπερασπίζεται.

Επίσης ο κ. Μητσοτάκης απηύθυνε και ο ίδιος (έχει προηγηθεί με επαναλαμβανόμενο τρόπο έκκληση του κ. Τσίπρα) οι εφοπλιστές να επενδύσουν μέρος των δις ευρώ που έχουν αποκομίσει με την φοροασυλία στον τόπο και στην εθνική οικονομία!

Ταυτόχρονα άφησε ορθάνοιχτο το θέμα νέων μέτρων για την ενίσχυση των προνομίων του εφοπλιστικού κεφαλαίου δηλώνοντας ότι είναι επείγον να ανοίξουμε διάλογο για τα προβλήματα της ελληνικής σημαίας προκειμένου αυτή να γίνει ελκυστική και κυρίως να γίνει ρεαλιστική επιλογή για τους έλληνες πλοιοκτήτες!!!

Επίσης τάχθηκε υπέρ της πάγιας θέσης του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου για την δημιουργία και ίδρυση «ιδιωτικής ναυτικής εκπαίδευσης» που αποτελεί σταθερή επιδίωξη της ΕΕΕ όλα τα τελευταία χρόνια με κύριο στόχο την υπερπαραγωγή νέων Αξιωματικών Ναυτικών και ακολούθως την συμπίεση και συρρίκνωση των μισθών τους!.

Ο κ. Μητσοτάκης στην ίδια κατεύθυνση δεσμεύτηκε στο πλαίσιο της πολιτικής της Ν.Δ να παράσχει νέα κίνητρα στους πλοιοκτήτες της Ακτοπλοΐας.

Αναφορικά με την κρουαζιέρα σημείωσε την ανάγκη να προχωρήσει το HOMEPORTING ενώ η κατάργηση του καμποτάζ που από κοινού υλοποίησαν Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ και διατυμπανίστηκε από αυτούς και τους εφοπλιστές ότι θα μετέτρεπαν την χώρα σε γη της επαγγελίας, στην πραγματικότητα τα αποτελέσματα που παρήγαγε ήταν ο πλήρης αφανισμός των ελλήνων Ναυτικών και η εξαφάνιση των πλοίων ελληνικής σημαίας και προφανώς οι μεγάλοι ωφελημένοι ήταν και είναι οι πολυεθνικές της κρουαζιέρας!

Τέλος ο κ. Μητσοτάκης τεχνηέντως απέφυγε να αναφερθεί έστω και συμβολικά να ψελλίσει έστω και μία λέξη για τα μεγάλα Ναυτεργατικά προβλήματα, αποσιώπησε εσκεμμένα τις 11 μειώσεις οργανικών συνθέσεων οι οποίες όλες έγιναν από τις κυβερνήσεις Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ στο όνομα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των πλοίων ελληνικής σημαίας και με σκοπό την προσέλκυση πλοίων στο εθνικό νηολόγιο.

Οι μειώσεις αυτές οδήγησαν στο ξεκλήρισμα δεκάδων χιλιάδων ελλήνων Ναυτεργατών από την Ναυτιλία, συνέβαλαν καθοριστικά στην κρίση και κατάρρευση των ασφαλιστικών μας ταμείων και γιγάντωσαν περισσότερο από ποτέ την ανεργία στον κλάδο της Ναυτεργασίας και φυσικά δεν ενίσχυσαν το εθνικό νηολόγιο το οποίο από το 2006 οδεύει σταθερά σε συρρίκνωση!!

Εκείνο που απομένει και άφησε να διαφανεί ξεκάθαρα ο κ. Μητσοτάκης είναι και η τυπική εξίσωση των όρων της ελληνικής σημαίας με τους αντίστοιχους των πλοίων με σημαία ευκαιρίας!!

Η υποταγή στο δόγμα της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας αναπόφευκτα οδηγεί σε αυτό!!!

Από όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι τόσο η Ν.Δ όσο και η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την ακολουθούμενη πολιτική τους επιβραβεύουν το κομπραδόρικο εφοπλιστικό κεφάλαιο, μετατρέπουν τις εργασιακές σχέσεις των Ναυτικών σε τριτοκοσμικές που αντιστοιχούν σε εργασιακό μεσαίωνα.  

Η πολιτική αυτή είναι ταξική, υπηρετεί τα στενά συντεχνιακά – επιχειρηματικά συμφέροντα των εφοπλιστών, αντιστρατεύεται τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του Ναυτεργατικού μας κόσμου, οδηγεί στην απώλεια οποιουδήποτε γνήσιου δεσμού του ελληνικού πλοίου με τον τόπο και την οικονομία.

Αφήνουμε στην κρίση των Ναυτεργατών και ευρύτερα του εργαζόμενου λαού τον άθλιο κακόγουστο και πρωτοφανή συναγωνισμό ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για το ποιος διαχειρίζεται και είναι ο πιο πιστός υπηρέτης των εφοπλιστικών συμφερόντων!

Προφανώς ο Πρόεδρος της ΕΕΕ κ. Θ. Βενιάμης και οι συνεργάτες του πρέπει να αισθάνονται πανευτυχείς για την υποταγή του αστικού πολιτικού συστήματος στις επιχειρηματικές τους επιδιώξεις!!

Αυτήν την πολιτική αντιπαλεύει σθεναρά όλα τα τελευταία χρόνια η ΠΕΝΕΝ, έτσι και τώρα θα δυναμώσει τον αγώνα της ενάντια στην εφοπλιστική ασυδοσία και τις πολιτικές δυνάμεις που υπηρετούν τα εφοπλιστικά συμφέροντα.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                            Κροκίδης Νικόλαος

Για μια ακόμη φορά η ΠΕΝΕΝ επισημαίνει τα προβλήματα της Πορθμειακής γραμμής Κυλλήνης – Ζακύνθου – Κεφαλονιάς – Πόρου όπου μετά από σωρεία καταγγελιών μας αυτά παραμένουν άλυτα και αυξανόμενα θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια της Ναυσιπλοΐας.

Κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ στα πλαίσια μιας Πανελλαδικής Αγωνιστικής δράσης πραγματοποίησαν έλεγχο στα πλοία της εν λόγω γραμμής όπου κατέγραψαν παραβιάσεις της νομοθεσίας αλλά και τις ΣΣΕ τις οποίες κατήγγειλαν στο Α΄ Λ.Τ Κυλλήνης ζητώντας να γίνει έλεγχος για την διαπίστωση των παραβάσεων των ωρών εργασίας και ανάπαυσης των πληρωμάτων, η Λιμενική αρχή δήλωσε ότι γίνεται έλεγχος μια φορά τον μήνα και ότι αδυνατεί να προβεί άμεσα σε έλεγχους των καταγγελλομένων μας. Όπως προκύπτει από τα εγκεκριμένα δρομολόγια που εκτελούν όλα τα πλοία της γραμμής ξεπερνούν τις 17 ώρες εργασίας ημερησίως με αποκορύφωμα το πλοίο MAREDILEVANTEόπου 14-15 Μάη 2017 εκτέλεσε δρομολόγια (καύσιμα οχληρά) μετά το πέρας των δρομολογίων του με έναρξη εργασίας 0:2:30 και παύση 24:30 και ανάπαυση εντός 48ώρου 6 ωρών (Συνολικός χρόνος εργασίας 42 ώρες στις 48!!!!).

Ο Γενικός Γραμματέας της ΠΕΝΕΝ κατήγγειλε τις παραβιάσεις στον Γενικό Γραμματέα του ΥΕΝ Κ. Καλαματιανό απαιτώντας την εφαρμογή της νομοθεσίας και τον άμεσο έλεγχο χωρίς ωστόσο να έχει απαντηθεί ή ελεγχθεί η καταγγελία μας. Ανάλογη ενημέρωση έγινε στον αρμόδιο Περιφερειάρχη   Λιμενικού Σώματος , στον Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας και στο Λιμεναρχείο Κυλλήνης χωρίς ωστόσο να διεξαχθεί άμεσος έλεγχος και διακοπή του δρομολογίου του πλοίου, το οποίο σημειώνουμε ότι παρά την έγκαιρη καταγγελία της ΠΕΝΕΝ ουδόλως συγκινήθηκαν – ευαισθητοποιήθηκαν οι αρχές για να πράξουν τα αυτονόητα, δηλαδή την μη πραγματοποίηση του επιπλέον δρομολογίου με καύσιμα.

Η καταγγελία και η μη παρέμβαση όλων των παραπάνω εκπροσώπων του ΥΕΝ δείχνει ότι η ανθρώπινη ζωή, η ασφάλεια των Ναυτεργατών και τα εργασιακά του δικαιώματα δεν λαμβάνονται στο ελάχιστον υπόψιν!!

Η ΠΕΝΕΝ απαιτεί ουσιαστικούς ελέγχους από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΕΝ στην καταστρατήγηση της ΣΣΕ και της νομοθεσίας όπου συστηματικά παραβιάζονται και συγκαλύπτονται με αποτέλεσμα στην εν λόγω Πορθμειακή γραμμή να επικρατεί καθεστώς παρανομίας και σοβαρός κίνδυνος για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.