Επιβάλλει φόρους και περικοπές αναπτυξιακών και κοινωνικών δαπανών για την εξασφάλιση «αιματηρών» πλεονασμάτων.

Με αφορμή την κατάθεση στη Βουλή του «Προϋπολογισμού 2019», ο Γιάννης Τόλιος, μέλος ΠΓ και υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής της ΛΑ.Ε, δήλωσε ότι ο νέος Προϋπολογισμός έχει ως βάση τις σκληρές δεσμεύσεις του νέου άτυπου Μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον Ιούνιο 1018. Προβλέπει πρόσθετους φόρους (κυρίως ΦΠΑ και ΕΦΚ), καθώς και μείωση των αναπτυξιακών και κοινωνικών δαπανών. Η «υποσχεσιολογία των παροχών» στηρίζεται σε υπεραισιόδοξες προβλέψεις (αύξηση ΑΕΠ 2,1% το 2018 και 2,5% το 2019) για υπερ-πλεονάσματα (3,96% του ΑΕΠ το 2018 και 4,25% το 2019), προκειμένου να βγει «προεκλογικό μέρισμα».! Ωστόσο οι «παροχές» βρίσκονται στον αέρα, αφού οι υπερεθνικοί θεσμοί (ΕΕ, ΕΚΤ, ΕΜΣ) θα έχουν τον τελευταίο λόγο, χρησιμοποιώντας ως …«φραγγέλιο πειθάρχησης» τη μη επιστροφή τόκων, από ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, κά.!

Παρ’ ότι οι παλιές συντάξεις σώζονται «εν μέρει», οι νέες «ψαλιδίζονται» και όλες μαζί θα υποστούν σταδιακή μείωση 8-10% ως το 2022 αφού θα μείνουν «παγωμένες». Παράλληλα συρρικνώνονται οι δαπάνες στήριξης ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Ο ΕΝΦΙΑ προβλέπεται να μειωθεί οριακά, ενώ δίδονται νέες παροχές στις μεγάλες επιχειρήσεις (μείωση φορολογίας κερδών και μερισμάτων, επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών, κά). Αντίθετα η μείωση του αφορολόγητου κατά 40% από το 2020 διατηρείται, ενώ η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα προ κρίσης επίπεδα (751 €) βρίσκεται στις «καλένδες», παρότι τα κέρδη των ΑΕ & ΕΠΕ τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σε «άνθιση».!

Στο μεγάλο θέμα το χρέους, ο νέος προϋπολογισμός συνεχίζει την πολύμορφη καταλήστευση του ελληνικού λαού με πληρωμή τοκοχρεολυσίων (13-14 δις ετησίως), από τα «αιματηρά πλεονάσματα», μέσω της φορολογίας λαϊκών στρωμάτων, μείωσης μισθών και συντάξεων, περικοπές κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών, λεηλασία δημόσιας περιουσίας, ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και κατασχέσεων για χρέη στις ΔΟΥ, κ.ά.

Ο νέος προϋπολογισμός, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να του φορέσει μανδύα «κοινωνικής ευαισθησίας», είναι κοινωνικά ανάλγητος, βαθιά αντιλαϊκός και ηθικά υποκριτικός, διότι με τα «υπερ-πλεόνασμα» προωθεί στην πράξη τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού και λειτουργεί ως όχημα κατάργησης της λαϊκής κυριαρχίας.

Η «Λαϊκή Ενότητα», απορρίπτει το νέο Προϋπολογισμό και τις επιλογές του. Στηρίζει ενεργά τις λαϊκές κινητοποιήσεις κατά των πολιτικών «Λιτότητας και Επιτροπείας» και προβάλλει εναλλακτικά, την εφαρμογή φιλολαϊκής πολιτικής εξόδου από την κρίση, με μείωση της φορολογίας των λαϊκών στρωμάτων, στήριξη της αγοραστικής δύναμης μισθών και συντάξεων, παραγωγική ανόρθωση της οικονομίας, δραστική μείωση ανεργίας, κ.ά., για άνοιγμα του δρόμου μιας ελπιδοφόρας προοπτικής στον ελληνικό λαό και στη χώρα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Στη Βουλή και στην αρμόδια Επιτροπή της, συζητείται αυτές τις ημέρες το νομοσχέδιο της κυβέρνησης με την αντιδραστική Οδηγία 2016/681 της ΕΕ για τις «υποχρεώσεις αερομεταφορέων σχετικά με τα αρχεία επιβατών».

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα ιδιαίτερα αυταρχικό νομοθέτημα, επικίνδυνο για την ελευθερία του ατόμου, του εργαζόμενου, τις λαϊκές και εργατικές ελευθερίες γενικότερα, αφού –με πρόσχημα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας– προωθείται ένα συστηματικό φακέλωμα όλων των επιβατών των αεροπλάνων, που ταξιδεύουν από και προς τις χώρες της ΕΕ.

Κάθε επιβάτης θα θεωρείται καταρχήν ύποπτος για την τέλεση κάποιας τρομοκρατικής ή άλλης εγκληματικής πράξης και για το λόγο αυτό πρέπει θα συγκεντρώνονται από την Αστυνομία, μέσω των αεροπορικών εταιρειών και του «Μητρώου Ονόματος Επιβάτη» (PNR) μια σειρά από προσωπικά δεδομένα του, που αφορούν ακόμη και τις αποσκευές που μεταφέρει. Στο σχέδιο νόμου, απαριθμούνται 18 ομάδες δεδομένων PNR που περιέχονται στο ονομαστικό αρχείο επιβάτη μιας πτήσης. Ενδεικτικά: ο κωδικός φακέλου PNR ημερομηνία, κράτησης, έκδοσης εισιτηρίου, ταξιδίου, ονόματα, διεύθυνση, στοιχεία επικοινωνίας, στοιχεία πληρωμής, πλήρες δρομολόγιο, ταξιδιωτικό ιστορικό του επιβάτη, ασυνόδευτοι ανήλικοι, ιστορικών μεταβολών των δεδομένων PNR κ.λπ. Όλα αυτά θα μεταβιβάζονται στις Αρχές, που θα προχωρούν σε κανονικό φακέλωμα.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αφού έχει ξεπουλήσει από άκρη σε άκρη τη χώρα, αφού έχει ισοπεδώσει εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, αφού έχει ποινικοποιήσει τους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες, κάνει ένα ακόμα βήμα προς τον αυταρχικό της κατήφορο, προς τέρψιν του κεφαλαίου, του νεοφιλελευθερισμού και των ιμπεριαλιστών, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, φακελώνοντας τους πολίτες. Σε αυτό το πλαίσιο, κινούνται και η ΝΔ και τα άλλα μνημονιακά κόμματα που δήλωσαν ότι θα το ψηφίσουν.

Το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, η νεολαία, ο λαός βρίσκονται αντιμέτωποι για μια ακόμη φορά με τις αντιδημοκρατικές και τρομοκρατικές μεθόδους της κυβέρνησης, οφείλουν να αντιταχθούν με σθένος και να απαιτήσουν να μην ψηφιστεί αυτό το νομοθέτημα – φακέλωμα.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Γράφει ο Ιάσωνας Μπελίδης.

Στις 11/11/2018 πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές στο 33^ο τακτικό εκλογοαπολογιστικό συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και προέκυψαν τα παραπάνω αναγραφόμενα αποτελέσματα, από όπου συνάγονται χρήσιμα συμπεράσματα για όσους θέλουν να δουν και να καταπολεμήσουν τις αιτίες μιας αρνητικής εικόνας που συνεπάγονται αυτά τα αποτελέσματα.

Ένα πρώτο αρνητικό στοιχείο και σε αυτό το συνέδριο είναι η φθίνουσα συμμετοχή των εργαζομένων στην οργανωμένη συνδικαλιστική δράση, όπως φαίνεται με τη μείωση κατά 2.025, σε σχέση με το προηγούμενο 32^ο συνέδριο, των φυσικών μελών που αντιπροσωπεύτηκαν στο τωρινό 33^ο συνέδριο. Όσο και αν αυτή η μείωση είναι κατά πολύ μικρότερη από εκείνη που υπήρξε στο προηγούμενο συνέδριο, η τάση της συνεχούς μείωσης θα πρέπει να μας ανησυχεί και να μας επιβάλλει να ψάξουμε τις αιτίες. Να δούμε δηλ. γιατί βρίσκει πρόσφορο έδαφος, η αντιδραστική προπαγάνδα που λέει ότι «δεν γίνεται τίποτα» και ότι είναι άσκοπο να οργανώνονται οι εργαζόμενοι στα εργατικά σωματεία. Να δούμε στην προκειμένη περίπτωση, γιατί μόνο 29.025 από τους εκατοντάδες χιλιάδες των εργαζομένων της Θεσσαλονίκης είναι οργανωμένοι στο συνδικαλιστικό κίνημα της πόλης μας; Να δούμε φυσικά τις αντικειμενικές αιτίες αλλά πρωτίστως να δούμε και τις υποκειμενικές αιτίες, τις δυσλειτουργίες και ευθύνες των συνδικαλιστικών παρατάξεων, με τους εργατοπατερισμούς και τη γραφειοκρατικοποίηση που αποδιώχνουν τους εργαζόμενους από τα συνδικάτα.

Ένα δεύτερο στοιχείο, ακόμα χειρότερο και από το πρώτο, είναι ότι και οι συσχετισμοί που διαμορφώνουν τα παραπάνω εκλογικά αποτελέσματα είναι ανησυχητικά, αρνητικοί, αφού παγιώνονται όλο και περισσότερο οι πλειοψηφίες των συντηρητικών συνδικαλιστικών δυνάμεων και μάλιστα, όπως δείχνουν και τα εκλογικά στοιχεία, ενδυναμώνονται κιόλας στο ΕΚΘ. Έτσι βλέπουμε την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ, ο παλιός εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, να παίρνει τη μερίδα του λέοντος και σε αυτές τις εκλογές αλλά και ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός (EAK) να κερδίζει ερείσματα. Οι μόνοι κερδισμένοι αυτού του συνεδρίου, όπως φαίνεται και στον παραπάνω πίνακα, είναι κατά πρώτο λόγο η ΔΑΚΕ που αθροιστικά με τις δύο παρατάξεις της, κερδίζει σε σχέση με το προηγούμενο συνέδριο, 17 ψήφους (1.275 φυσικά μέλη), 3 έδρες στο Δ.Σ. του ΕΚΘ καθώς και έναν αντιπρόσωπο παραπάνω στη ΓΣΕΕ, αλλά και η ΠΑΣΚΕ που με 155 ψήφους (11.625 φυσικά μέλη, εργαζόμενους), διατηρεί ανέπαφες τις 13 έδρες από τις 31 του συνόλου της διοίκησης του ΕΚΘ που την κατοχυρώνουν στη πρώτη θέση της διοίκησης του εργατικού κέντρου.

Όσον αφορά τέλος στις δυνάμεις της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (ΠΑΜΕ), βλέπουμε να μειώνονται σημαντικά και σε ψήφους και σε έδρες και αντίστοιχα σε φυσικά μέλη εργαζόμενους (χάνει 2 έδρες και 23 ψήφους που αντιστοιχούν σε 1.725 απλούς εργαζόμενους). Είναι δηλαδή ο μεγάλος χαμένος του συνεδρίου. Πράγμα που σημαίνει ότι στη σημερινή δύσκολη συγκυρία για τους εργαζόμενους, σε μια στιγμή που οι εργαζόμενοι δεινοπαθούν από τις αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές που τους επιβάλλει το κεφάλαιο με την κυβέρνηση ενεργούμενό του αλλά και με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους άλλους υπερεθνικούς οργανισμούς του, το ΠΑΜΕ, όχι μόνο δεν προσελκύει τους εργαζόμενους αλλά τουναντίον τους αποδιώχνει και τους σπρώχνει στην αγκαλιά του ευρωμονοδρομικού αντεργατικού συνδικαλισμού. Και ενώ υπάρχει αυτή η πραγματικότητα, αντί να δει τις ευθύνες του για την αδιέξοδη τακτική της μονομέρειας του, για το περιεχόμενο της δράσης του, για τη λειτουργία του, για την περιχαράκωση, για τις ανακολουθίες και αντιφάσεις του κλπ, σε ανακοίνωσή του για το συνέδριο του ΕΚΘ, βαυκαλίζεται με κούφιες μεγαλοστομίες και στρουθοκαμηλισμούς σημειώνοντας: «Οι ταξικές δυνάμεις και από αυτήν τη μάχη βγαίνουν πιο δυνατές, πιο ώριμες και πιο έμπειρες. Αναγνωρίζουν καλύτερα τον ταξικό αντίπαλο, τους μηχανισμούς του, τους ανθρώπους του, και θα τον αντιπαλέψουν με καλύτερους όρους, με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Αναδεικνύεται η ανάγκη με πιο γρήγορα βήματα να φύγει από το σβέρκο μας ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός. (Ριζοσπάστης 13/11/2018).

Μετά από όλα αυτά το γενικό καθοριστικό συμπέρασμα που προκύπτει και από αυτό το συνέδριο του ΕΚΘ είναι ότι, με την επικρατούσα «άρρωστη» κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος, κινδυνεύει η υπόσταση του ίδιου του συνδικαλισμού ως πραγματικού και αποτελεσματικού όπλου για τα συμφέροντα των εργαζομένων αλλά και ως αναγκαίου «σχολείου» για την προπαίδευση αγωνιστών για ανατρεπτικούς αγώνες που μέσα από ένα δυναμικό ενιαίο μέτωπο τους, θα ανοίγουν το δρόμο για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η ευθύνη συνεπώς για να αναστραφεί αυτή η κατάσταση, εκ των πραγμάτων, πέφτει στα χέρια και στους ώμους των ίδιων των εργαζομένων στη βάση, στους εργασιακούς χώρους.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr