Φωτογραφία αρχείου - Πηγή: AP Photo/ Armando Franca

Στο βίντεο καταγράφεται η επιχείρηση διάσωσης που πραγματοποιήθηκε κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, καθώς στην περιοχή οι άνεμοι έφταναν τα 74 χιλιόμετρα την ώρα και τα κύματα τα 12 μέτρα σε ύψος.

To τάνκερ, ελληνικής σημαίας, το οποίο ξεκίνησε από το λιμάνι της Αλταγκράτσια στην Βενεζουέλα στις 12 Φεβρουαρίου, με προορισμό το Ανόβερο της Γερμανίας, βρίσκονταν στη θαλάσσια περιοχή των Αζορών, 420 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του νησιού Terceira.

Η Πολεμική Αεροπορία της Πορτογαλίας ενημερώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου, για την ανάγκη άμεσης μεταφοράς σε νοσοκομείο του καπετάνιου του τάνκερ Minerva Gloria.

Τα δύο ελικόπτερα που συμμετείχαν στην αποστολή μετέφεραν τον Έλληνα πλοίαρχο στο νοσοκομείο του Ponta Delgada, ενώ το Minerva Gloria συνέχισε την πορεία του προς Ανόβερο.

ΠΗΓΗ: cnn.gr

Αθηροσκλήρωση είναι μια διαδικασία κατά την οποία υπολείμματα λιπώδους υλικού, που ονομάζεται πλάκα, συσσωρεύεται στα τοιχώματα των αρτηριών, μειώνοντας ή μπλοκάροντας εντελώς τη ροή του αίματος.

Αν και οι ακριβείς αιτίες για την αθηροσκλήρωση δεν είναι σαφείς, πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι αρχίζει με μια βλάβη στο εσωτερικό τοίχωμα της αρτηρίας, που ονομάζεται ενδοθήλιο.

Πώς προκαλείται

Ουσίες που ταξιδεύουν στο αίμα, όπως η χοληστερόλη, τα λίπη και άλλα κυτταρικά προϊόντα αποβλήτων, συσσωρεύονται μέσα στην κατεστραμμένη περιοχή του αρτηριακού τοιχώματος. Χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν μέσα σε αυτήν τη συσσώρευση υλικών κάνουν τα μόρια της χοληστερόλης να οξειδώνονται.

Αυτό ξεκινά μια φλεγμονώδη αντίδραση στην οποία τα ενδοθηλιακά κύτταρα στην περιοχή της βλάβης απελευθερώνουν χημικές ουσίες που σηματοδοτούν μια “κλήση για βοήθεια”. Ο οργανισμός ανταποκρίνεται και στέλνει μονοκύτταρα από τη ροή του αίματος στην θέση της βλάβης.

Η διέγερση από την οξειδωμένη χοληστερόλη μετατρέπει αυτά τα μονοκύτταρα σε μακροφάγα. Τα μακροφάγα τρώνε και χωνεύουν τα μόρια της χοληστερόλης. Ως αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, τα μακροφάγα μετατρέπονται σε αφρώδη κύτταρα, τα οποία συσσωρεύονται και σχηματίζουν πλάκα.

Καθώς η πλάκα αυξάνει σε μέγεθος, το αρτηριακό τοίχωμα πυκνώνει και σκληραίνει. Ταυτόχρονα, τα λεία μυϊκά κύτταρα εντός του αρτηριακού τοιχώματος αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται. Τα περισσότερα από τα λεία μυϊκά κύτταρα κινούνται προς την επιφάνεια της πλάκας. Αυτά τα κύτταρα συμβάλλουν στον σχηματισμό ενός στέρεου, ινώδους υλικού που καλύπτει την πλάκα.

Τελικά η δίοδος μέσα από την αρτηρία στενεύει τόσο, ώστε μειώνει τη ροή του αίματος και την ποσότητα του οξυγόνου που μπορούν τα όργανα να πάρουν από το αίμα. Με την πάροδο του χρόνου το “καπάκι” της πλάκας μπορεί να διαβρωθεί και να σπάσει, απελευθερώνοντας την πλάκα στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτή η πλάκα μπορεί να συμβάλλει στον σχηματισμό ενός θρόμβου αίματος, ο οποίος με την σειρά του μπορεί να σταματήσει εντελώς τη ροή του αίματος μέσα σε μια αρτηρία.

Ως αποτέλεσμα, η παροχή αίματος στην περιοχή γύρω από την φραγμένη αρτηρία είναι τόσο περιορισμένη, που “σκοτώνει” τον περιβάλλοντα ιστό.

Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia με πληροφορίες από το http://www.webmd.com

ΠΗΓΗ: iatropedia.gr

Μαρία Καντζιού*

Οι εργαζόμενοι πνίγονται στη θάλασσα του ιδιωτικού τομέα της ανεργίας, της ανασφάλιστης, της ελαστικής και κακοπληρωμένης εργασίας, των απολύσεων. Με καταργημένες τις συλλογικές συμβάσεις, εκβιάζονται να δώσουν όρκους πίστης στην ανταγωνιστικότητα για να έχουν μια δουλειά, να αποδεχτούν την εντατικοποίηση στην εργασία τους, να μην αμφισβητούν το διευθυντικό δικαίωμα, και, αν δεν πείθονται ότι οι στόχοι της εταιρείας πρέπει είναι και δικοί τους στόχοι, εκβιάζονται να συμμορφώνονται και να ταπεινώνονται από τις εντολές του κάθε λογής μάνατζμεντ που εξυπηρετεί την εργοδοσία.

Αυτή η πραγματικότητα που βιώνει και εσωτερικεύει συχνά ο εργαζόμενος, ιδιαίτερα σε μεγάλες επιχειρήσεις, δεν αποκρούεται με το συνδικαλισμό της «Κοινωνικής Συμμαχίας» με διαταξικούς συνδέσμους και εργοδότες. Δεν αποκρούεται με τον συνδικαλισμό της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ) που κινείται στη λογική ότι, επειδή οι απεργίες δεν μπορούν να γίνουν, οι εργαζόμενοι πρέπει να έρθουν σε συνεννόηση με την εργοδοσία ως κοινωνικοί εταίροι, και τα συνδικαλιστικά στελέχη της να υποκαθιστούν σε διαπραγματεύσεις Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας τη θέληση και τις αποφάσεις πρωτοβάθμιων σωματείων με δικές τους πολιτικές εκτιμήσεις και χειρισμούς, πίσω από τις πλάτες των εργαζόμενων, γιατί τάχα αυτοί έχουν την εμπειρία.

Μια τέτοια στάση δεν είναι μόνο βαθιά αντιδημοκρατική αλλά είναι ξένη προς το ρόλο μιας δευτεροβάθμιας εργατικής ένωσης που θα πρέπει να προασπίζει τα σωματεία-μέλη. Είναι στάση που καθηλώνει τις αντιστάσεις των εργαζόμενων εντός των ορίων της πολιτικής κυβέρνησης και εργοδοτών, ενισχύει τη αίσθηση ανημπόριας και τη υποταγή και γι’ αυτό είναι επικίνδυνη για τα συμφέροντα μας.

Μπροστά στο 38ο συνέδριο της ΟΙΥΕ, είναι επίκαιρη η θέση των ταξικών δυνάμεων ότι οι λύσεις δεν θα έρθουν από ειδικούς και σωτήρες. H δράση των ίδιων των εργαζομένων και των πρωτοβάθμιων σωματείων ενάντια σε εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό είναι η αναγκαία προϋπόθεση για πραγματικό αγώνα για την ανατροπή της επίθεσης στην τσέπη μας, τη δουλειά μας, την αξιοπρέπειά μας.

*αντιπρόσωπος και γραμματέας Σωματείου εργαζομένων ΟΠΑΠ

ΠΗΓΗ:  prin.gr