Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
ΗΠΑ Η Βουλή των Αντιπροσώπων ακύρωσε την «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» στα σύνορα με το Μεξικό
Η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία μέτρο που ακυρώνει την κήρυξη κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, με σκοπό να εξασφαλιστούν τα απαιτούμενα κεφάλαια, προκειμένου να οικοδομηθεί το τείχος που θέλει στα σύνορα της χώρας του με το Μεξικό, σε μια ακόμη ένδειξη των έντονων ενδοαστικών αντιθέσεων που μαίνονται στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Με 245 ψήφους υπέρ, έναντι 182 κατά, η Βουλή, όπου πλειοψηφούν οι Δημοκρατικοί, απέρριψε τον ισχυρισμό του Τραμπ περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης στην περιοχή των συνόρων, που δικαιολογεί την αξιοποίηση κονδυλίων, που το Κογκρέσο είχε κατανείμει για άλλους σκοπούς, προκειμένου να ανεγερθεί το τείχος.
Το κείμενο θα τεθεί τώρα σε συζήτηση και ψήφιση στη Γερουσία, όπου πλειοψηφούν μεν οι Ρεπουμπλικάνοι, αλλά θα μπορούσε επίσης να εγκριθεί, με δεδομένες τις επιφυλάξεις κάποιων στελεχών των Ρεπουμπλικάνων για τον τρόπο που ενήργησε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Όμως ο Τραμπ έχει ξεκαθαρίσει πως θα ασκήσει «βέτο» στην περίπτωση που το μέτρο φθάσει εντέλει στο γραφείο του. Το ενδεχόμενο να ανατραπεί το προεδρικό «βέτο» -χρειάζεται πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο Σώματα του Κογκρέσου- μοιάζει απίθανο.
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, «Reuters», AFP) - 902.gr
Τί μέλλει γενέσθαι στην αγορά των δεξαμενόπλοιων
Η αγορά δεξαμενόπλοιων έχει αξιοποιήσει στο έπακρο τη σταθερή ώθηση που πυροδότησε η πτώση των τιμών του πετρελαίου, η οποία ξεκίνησε στις αρχές του περασμένου Οκτωβρίου, σημειώνει σε πρόσφατη αναφορά της η BIMCO. Ειδικότερα, η τάση αυτή πυροδοτήθηκε μετά την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας που ανήλθε στα επίπεδα ιστορικών υψηλών των 11,1 εκατ. βαρελιών/ημέρα τον Νοέμβριο.
Κατά συνέπεια τα κέρδη των δεξαμενόπλοιων κατά μέσο όρο έφτασαν έως τα $50.000/ημέρα στα τέλη Νοεμβρίου και στις αρχές Δεκεμβρίου 2018.
Από την άλλη, παρόμοιο είναι και το σκηνικό για τα product tankers, όπως αναφέρει ηBIMCO, παρά το γεγονός ότι αυτού του τύπου πλοία δεν εκμεταλλεύθηκαν στο έπακρο την πτώση των τιμών πετρελαίου. Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν, επίσης, και οι εξαγωγές πετρελαίου από τις ΗΠΑ, οι οποίες παρά τις κυρώσεις προς την Κίνα κινούνταν διαρκώς σε επίπεδα ρεκόρ και τον περασμένο Οκτώβριο ανήλθαν στους 8,6 εκατ. τόνους.
Σε ό,τι αφορά τις προοπτικές για την αγορά του wet, η ΒΙΜCO εκτιμά ότι η αύξηση του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων κατά περίπου 3,4% το 2019 θα δημιουργήσει έντονες πιέσεις στους ναύλους.
Τέλος, κατά την BIMCO οι εισαγωγές πετρελαίου των ΗΠΑ από την Βενεζουέλα μετά τις νέες εμπορικές κυρώσεις της Ουάσιγκτον, σαφώς και θα μειωθούν, με το «κενό» να καλύπτεται από Μεξικό και Καναδά, ενώ η αυξημένη παραγωγή από τις ΗΠΑ θα λειτουργήσει θετικά για την αγορά.
πηγη: naftikachronika.gr
Οριστική ρήξη ΣΥΡΙΖΑ με την αριστερά
Από Γιάννης Μακρυγιάννης
Η πολυδιαφημισμένη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ προς την κεντροαριστερά οριστικοποιεί, ή μάλλον επισημοποιεί το διαζύγιό του με τη ριζοσπαστική αριστερά
Το άνοιγμα και το κάλεσμα που απηύθυνε ο Αλέξης Τσίπρας στην κεντροαριστερά – και αφού προηγήθηκε η συνεργασία με πρόθυμες δυνάμεις της λεγόμενης καραμανλικής δεξιάς και υπολείμματα των ΑΝΕΛ – δεν υπηρετεί απλώς κάποιες εκλογικές σκοπιμότητες. Προφανώς υπηρετεί και τέτοιες, αλλά δεν είναι αυτό το κυρίαρχο. Το κυρίαρχο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάσσεται σε ένα παραδοσιακό, συστημικό κεντρώο κόμμα, χωρίς καμία προοδευτική και ανατρεπτική ορμή.
Η ισορροπία την οποία προσπαθεί να τηρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ανάμεσα σε τόσο διαφορετικές, ιδεολογικά και πολιτικά, δυνάμεις, με τις οποίες επιδιώκει να διαμορφώσει το νέο πολυσυλλεκτικό σχήμα, είναι ταυτόχρονα παραλυτική και εντελώς αδύναμη να διατηρήσει οτιδήποτε ριζοσπαστικό και αντισυστημικό. Ενδεικτικό παράδειγμα η άτολμη συνταγματική αναθεώρηση, με εξόχως αποκαλυπτική την θεαματική αναδίπλωση στο θέμα του διαχωρισμού κράτους – εκκλησίας.
Μέσα στον ιδεολογικό και πολιτικό αχταρμά, που φτιάχνει το νέο κόμμα του, όσες ψευδεπίγραφες ετικέτες να του δώσει περί προοδευτικού μετώπου και πάει λέγοντας, ο Αλέξης Τσίπρας, δεν μπορεί να διατηρήσει καμία ριζοσπαστική αιχμή. Πρόκειται απλώς για άθροισμα δυνάμεων με κύρια συγκολλητική ουσία την διατήρηση της εξουσίας – ή την επάνοδο σε αυτή σε περίπτωση ήττας στις επόμενες εκλογές.
Τι μπορεί άραγε να ενώνει τόσο διαφορετικές δυνάμεις, ώστε πραγματικά αυτή η νέα συμμαχία να αντιπροσωπεύει μία προοδευτική εναλλακτική, απέναντι στο ακραίο συντηρητισμό της ΝΔ; Πιστεύει κανείς ότι ξαφνικά μπορεί να ενωθούν σε ένα μεγάλο προοδευτικό στόχο, ο Φλαμπουράρης, ο Κουβέλης, η Παπακώστα, ο Κουίκ, ο Μουζέλης με κάτι περίεργους παλιούς φίλους του Σημίτη, οι παπανδρεϊκοί τύπου Τόλκα και κάθε λογής παλαιοπασόκοι ή και άλλοι καραμανλικοί; Είναι αυτό μέτωπο για να πάει τη χώρα σε ρήξεις και τομές, σε συγκρούσεις και ανατροπές; Ναι, είναι λίγο περισσότερο προς το κέντρο από τον Μητσοτάκη όλο αυτό, αλλά τίποτε περισσότερο.
Και μην επιμένει να επικαλείται κανείς το Μακεδονικό και τη συμφωνία των Πρεσπών ως καταλύτη αυτού του διεμβολισμού, που λέγεται ότι πέτυχε ο Αλέξης Τσίπρας σε ένα αστικό ακροατήριο.
Πιστεύει αλήθεια κανείς ότι εάν ήταν στην κυβέρνηση ο Μητσοτάκης και οι αμερικάνοι μαζί με σύσσωμους τους ευρωπαίους του ζητούσαν να προχωρήσει στην επίλυση του Μακεδονικού, όπως ζήτησαν από τον Αλέξη Τσίπρα, δεν θα το έκανε; Απλώς θα είχε περισσότερες δυσκολίες στο κόμμα του. Άλλωστε και στον Αλέξη Τσίπρα κόστισε η συγκεκριμένη επιλογή, αφού έχασε τον αγαπημένο του εταίρο, τον Πάνο Καμμένο και αναγκάστηκε να συγκροτήσει αυτή την παρδαλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Σε κάθε περίπτωση κάποιες πραγματικές, αλλά κυρίως οι τεχνητές διαφορές με τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ δεν μπορούν να θολώσουν τη βύθιση ουσιαστικά του νέου σχήματος πέριξ του ΣΥΡΙΖΑ στον οπορτουνισμό του κέντρου.
Η ρήξη του ΣΥΡΙΖΑ με οτιδήποτε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αριστερό είναι οριστική. Δεν έχει πλέον καμία σχέση με την παράδοση του ακτιβισμού και των κοινωνικών κινημάτων, που κάποτε εξέφραζε. Το ότι θέλει άλλωστε να εξαφανίσει οτιδήποτε ριζοσπαστικό και κινηματικό – ακόμα και κυνηγώντας δικαστικά παλαιούς συντρόφους – είναι απλώς ενδεικτικό του φόβου του μήπως αναγεννηθεί ένας πραγματικά αριστερός πόλος στην πολιτική σκηνή. Το πρόβλημά του άλλωστε δεν είναι από δεξιά – εκεί τα καταφέρνει μία χαρά. Το πραγματικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι από αριστερά. Η οποία, για κακή του τύχη, επιμένει να υπάρχει…
Περί ευρωενωσιακής «προόδου» και αντιακροδεξιών καλεσμάτων
Η (προεκλογική) πρόταση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, και η πραγματικότητα.
Ο πρωθυπουργός, κύριος Αλέξης Τσίπρας, απηύθυνε κάλεσμα σε κόμματα, συλλογικότητες και πολίτες, που αυτοπροσδιορίζονται στον προοδευτικό χώρο, για δημιουργία μετώπου ενάντια στην ακροδεξιά στην Ευρώπη. Η πρόταση του πρωθυπουργού είναι προεκλογική, αφού αφορά τις ευρωεκλογές. Να σημειωθεί, δε, πως ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται και ως πρωτοπόρος στο θέμα, διότι η δήλωση έγινε μετά τη συνεδρίαση της Πολιτικής του Γραμματείας, η οποία θα εισηγηθεί το κάλεσμα να υιοθετηθεί και στην ΚΕ του κόμματος.
«Ωραίο» ακούγεται το κάλεσμα του κυρίου Τσίπρα, εάν δεν μιλούσαμε για την «αγία» Ευρωπαϊκή Ένωση και εάν δεν αναφερόμασταν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (μέχρι πρόσφατα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ).
Γιατί το λέμε αυτό; Ας τα πάρουμε με τη σειρά:
Μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση (τους) που βγάζει ασταμάτητα ψηφίσματα, ντιρεκτίβες και προγράμματα για τους «ολοκληρωτισμούς», εξισώνοντας τον ναζισμό με τον κομμουνισμό. Αρκεί να αναφερθούμε στο αντικομμουνιστικό μνημόνιο της ΕΕ στα μέσα της δεκαετίας του 2000, αλλά και σε αυτό που ήρθε το 2009 (το αντικομμουνιστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου).
Μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία:
- μόνο από το 2014 και μετά έχει χρηματοδοτήσει με περισσότερα από 2 εκ. ευρώ φασίστες και νεοναζί σε όλη την Ευρώπη (http://expo.se/2016/over-two-million-euros-in-eu-subsidies-granted-to-fascists_7074.html),
- έχει στηρίξει και στηρίζει τους νεοναζί της Ουκρανίας με τους οποίους έχει προωθήσει και συμφωνία σύνδεσης,
- παρακολουθεί τις κυβερνήσεις κρατών – μελών της (πχ Βαλτικές χώρες, της δε Εσθονίας προεξάρχουσας) να ηρωοποιούν τους ναζί και τους δοσίλογους συνεργάτες τους της περιόδου της Κατοχής,
- έχει στρώσει το έδαφος για την ενίσχυση της ακροδεξιάς από την Λεπέν στη Γαλλία μέχρι τους Ουρμπάν στην Ουγγαρία κι από Αυστρία μέχρι Ολλανδία, Σουηδία και Γερμανία.
(https://www.imerodromos.gr/pros-fasistomoutra-kai-lipous-syngenis-meros-3o/)
Επίσης, μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση που έδωσε το τιμόνι της (την προεδρία της) σε κυβέρνηση που συμμετέχουν φασίστες. Λέμε για την Αυστρία όπου όταν ανέλαβε την προεδρία σε μια όμορφη τελετή είχε κυβέρνηση του συνασπισμού της δεξιάς με το φασιστικό, εθνικιστικό «Κόμμα των Ελεύθερων» (FPΟ). (https://www.imerodromos.gr/mazi-me-toys-fasistes-sto-timoni-tis-eyropaikis-enosis/).
Μιλάμε για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι πρόσφατα συγκυβερνούσε με ακροδεξιούς (ή μήπως δεν είναι;) ΑΝΕΛ.
Μιλάμε για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που έχει άψογες σχέσεις, με τον κύριο Τραμπ, τον πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος είναι σε άμεση επικοινωνία (και στηρίχθηκε απ’ αυτήν) με την ακροδεξιά στην Αμερική. (https://www.imerodromos.gr/fasistes-kai-tramp-mia-schesi-allilo-frontidas/).
Μιλάμε για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον κύριο Τσίπρα, ο οποίος νομιμοποίησε με επίσκεψη του το φιλοναζιστικό καθεστώς της Ουκρανίας. (https://www.imerodromos.gr/i-aristera-xepl-yma-xeple-ni-ke-ton-nazismo/)
Μιλάμε για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που έχει φωτογραφηθεί (στη Ρω) μαζί με εκπροσώπους των ναζί της Χρυσής Αυγής, νομιμοποιώντας τους και αυτούς ως κοινοβουλευτικό κόμμα και όχι ναζιστική συμμορία, όπως πραγματικά είναι (https://www.imerodromos.gr/pros-syriza-yparchi-patos-tha-ginete-ke-plyntirio-ton-nazi/).
Κι όλα αυτά είναι μόνο μια άμεση και γρήγορη καταγραφή, η οποία όμως αρκεί για να δείξει την πολιτική ανάγκη του κυρίου Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, να θυμηθεί πόσο «αριστερός» είναι και πόσο αντιμάχεται την ακροδεξιά, μπροστά στις ευρωεκλογές.
Στην πράξη, όμως, (και η Ευρωπαϊκή Ένωση και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – με τους ΑΝΕΛ πρόσφατα) όταν δεν «ξεπλένουν» την ακροδεξιά, τότε τη νομιμοποιούν ως μια ακόμα πολιτική δύναμη.
Στο κάλεσμα του πρωθυπουργού δεν μπορούμε και σε εκείνο το περί προοδευτικών δυνάμεων. Ο γενικός και αόριστος διαχωρισμός προοδευτικών και συντηρητικών δυνάμεων είναι παλιό παραμύθι.
Ακόμα κι αν δεχθούμε αυτόν τον διαχωρισμό οι κύριοι της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι βρίσκονται στις προοδευτικές δυνάμεις;
Οι δυνάμεις της κεντροαριστεράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις οποίες συναγελάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι προοδευτικές;
Εάν κάτι τέτοιο ισχύει τότε πρόοδος είναι η διαρκής λιτότητα, τα μνημόνια (ένα απ’ αυτά με φαρδιά πλατιά την υπογραφή του «προοδευτικού ΣΥΡΙΖΑ), η αστυνομοκρατία, η καταστρατήγηση δικαιωμάτων, τα ξεπουλήματα και οι πολιτικές που φέρνουν φτώχεια και εξαθλίωση, για την κερδοφορία του κεφαλαίου.
Είναι πρόοδος όλα αυτά; Στο ερώτημα απαντά η ίδια πραγματικότητα. Και στην Ελλάδα και στις χώρες της «αγίας» Ευρωπαϊκής Ένωσης.
πηγη: imerodromos.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή