Σήμερα: 07/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

288923-sos.jpg

Τζέιν ΜακΑλέβι

Το αίτημα για πραγματική κλιματική δικαιοσύνη γνώρισε ένα καλοδεχούμενο λάκτισμα πρόσφατα, στις 15 Μάρτη, με τις διαδηλώσεις μαθητών σε όλο τον κόσμο, εμπνευσμένες από την 16χρονη Σουηδή Γκρέτα Τούνμπεργκ. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μαζικής ενημέρωσης πλημμύρισαν από εικόνες νέων σε όλο τον κόσμο να μιλούν με αλήθειες απέναντι σε αδιάλλακτους αιρετούς αξιωματούχους.

Οι νέοι πάντοτε έφερναν δύο βασικά στοιχεία στα κοινωνικά κινήματα: πυξίδα ήθους και μια συναρπαστική μοναδική ενέργεια. Το όραμα τους είναι τολμηρό και οι ίδιοι είναι ασυμβίβαστοι. Αλλά για να ανασταλεί και να ανατραπεί η οικονομία του άνθρακα, να σωθεί ο πλανήτης και να δημιουργηθεί προοπτική με θέσεις εργασίας για τις οποίες οι νέοι θα ανυπομονούν, απαιτείται πολύ περισσότερη ισχύς και σοβαρή στρατηγική.

Στις ΗΠΑ, το τελευταίο διάστημα, οι συζητήσεις για την κλιματική κρίση εστιάζουν στην Πράσινη Νέα Συμφωνία που προτάθηκε από την αντιπρόσωπο Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ και τον γερουσιαστή Εντ Μαρκί. Τα πρωτοσέλιδα εναλλάσσονται μεταξύ περιγραφών του μεγάλου οράματος αυτής της πρότασης και πιο επιφυλακτικών εκτιμήσεων της προοπτικής της –συμπεριλαμβανομένων και αυτών από πιθανούς υποστηρικτές της: «Η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας και Βιομηχανικών Οργανισμών κάνει κριτική στην Πράσινη Νέα Συμφωνία ως ανέφικτη και μη ρεαλιστική», έγραφε ένα πρωτοσέλιδο.

Ο καμβάς των συζητήσεων που ξέσπασαν το πρώτο τρίμηνο του 2019, ήταν η αδιάκοπη αλληλουχία ακραίων καταιγίδων που προβλέπονταν από τους μετεωρολόγους. Λεγόμενοι κυκλώνες βομβιστές έπεσαν στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, τεράστιες καταιγίδες έπληξαν την Καλιφόρνια, μετά από μια καταστροφική περίοδο πυρκαγιών, και τυφώνες δολοφόνοι χτύπησαν το Νότο, με τις σοδειές να εξαφανίζονται. Άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας της έλλειψης προετοιμασίας για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Και ενώ η πρόσφατη επιστολή της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας και Βιομηχανικών Οργανισμών, που επικρίνει την Πράσινη Νέα Συμφωνία, μπορεί να φαίνεται σαν μια εκούσια άρνηση να αντιμετωπίσει την κλίμακα της κρίσης, χρειαζόμαστε πολύ περισσότερα από ένα τολμηρό όραμα για να καταφέρουμε οι άνθρωποι της εργασίας να υπερασπιστούν την Πράσινη Νέα Συμφωνία. Δεν έχει σημασία ότι όλοι στην Αριστερά απορρίπτουν το διαιρετικό δίλημμα θέσεις εργασίας ή περιβάλλον. Η Αριστερά δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι μπορεί να προχωρήσει από τη ρητορική στην πράξη για τις πράσινες θέσεις εργασίας.

Για να νικήσει, είναι σημαντικό να λάβουμε σοβαρά υπόψη τις συμβουλές του συνδικαλιστή Νάτο Γκριν. Σε πρόσφατο άρθρο του σχετικά με το πώς τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα, όπως αυτό για το οποίο εργάζεται, μπορούν και πρέπει να διαπραγματευτούν για κλιματική δικαιοσύνη, έγραψε: «Κάθε συνδικαλιστής που διαδηλώνει προτιμά να δίνει έναν αγώνα για συμβάσεις, διότι ενέχει αδιαπραγμάτευτη ημερομηνία λήξης και απειλή απεργίας. Η επιστήμη του κλίματος μας δίνει μια νέα προθεσμία και μια δυνατότητα να δείξουμε ότι είμαστε σε θέση να εκπληρώσουμε αυτό το καθήκον. Έχουμε δώδεκα χρόνια.» Αν πάρουμε ως ημερομηνία λήξης για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα τα δώδεκα χρόνια που ορίστηκαν στην πρόσφατη αναφορά της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος, ποιο θα ήταν ένα εφικτό σχέδιο για να νικήσουμε ως το 2030;

Χρειάζεται πολεμική στρατηγική

Για ανθρώπους που ξέρουν από πραγματικά σκληρούς αγώνες –και δεν υπάρχει κανένας σκληρότερος από την αντιμετώπιση της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων– ο σχεδιασμός αρχίζει κάνοντας ολοκληρωμένη ανάλυση δομής ισχύος και οικοδομώντας ένα πραγματικό δωμάτιο πολέμου. Αυτός είναι πράγματι ένας πόλεμος, που μέχρι στιγμής έχει κερδηθεί από τους αδελφούς Κοχ (σμτ. μεγαλοβιομήχανοι στο χώρο των ορυκτών καυσίμων, γνωστοί για τη δημιουργία ενός δικτύου δωρητών υπέρ των συντηρητικών, τη διοχέτευση χρημάτων στην τηλεόραση και τη διαφήμιση στα πολυμέσα) και τους συν αυτοίς. Η πλευρά μας πρέπει να συνηθίσει στη στρατιωτική γλώσσα, διότι αυτό που κάνουμε δεν σώζει τον πλανήτη και δεν δημιουργεί μια δίκαιη οικονομία, αποτελεί ευσεβή πόθο να φανταζόμαστε το αντίθετο.

Τα δωμάτια πολέμου είναι φυσικοί χώροι όπου άνθρωποι με την απαιτούμενη εμπειρία και δυναμικό καταιγισμό ιδεών, σχεδιάζουν τι χρειάζεται για τη νίκη. Εν προκειμένω, το δωμάτιο πολέμου για το κλίμα χρειάζεται να αντιμετωπίσει μια κομβική πραγματικότητα: Βρισκόμαστε κολλημένοι στο σημείο όπου περιμένουμε δικαστήρια να καταλήξουν σε αποφάσεις ενάντια στον πλανήτη και τους εργαζόμενους. Στις ΗΠΑ, οι άνθρωποι δεν έχουν ακόμα έρθει αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της ήττας από τη Δεξιά στο Ανώτατο Δικαστήριο, διότι η νεοσχηματισθείσα πλειοψηφία δεν είχε ακόμα το χρόνο να ανατρέψει όλα όσα τελικά θα ανατρέψει.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων σαράντα ετών, οι περιβαλλοντικές ομάδες βάσισαν τον αγώνα τους στην υπεράσπιση, την κινητοποίηση και τις νομικές στρατηγικές, αντί να κάνουν το πολύ πιο σκληρό και πιο ισχυρό έργο της οικοδόμησης ενός μαζικού κινήματος. Το αποτέλεσμα ήταν ένα περιβαλλοντικό κίνημα χωρίς πλατιά λαϊκή βάση, εύκολα αποδιοπομπαίο ως ελιτίστικο, με έλλειμμα δυναμικής που θα το οδηγούσε στη νίκη.
Ευτυχώς, υπάρχει μια κρίσιμη στρατηγική που έχει νικηφόρο ιστορικό στους σκληρότερους αγώνες στην ιστορία μας, ακόμα και απέναντι σε εχθρικά δικαστήρια: η οργάνωση, η πραγματική οργάνωση. Η οργάνωση μπορεί να φαίνεται πολύ αργή για έναν αγώνα που πρέπει να κερδίσουμε στο πολύ άμεσο μέλλον. Αλλά, στην πραγματικότητα, πρόσφατες νίκες δείχνουν ότι είναι δυνατό να οικοδομηθεί σοβαρή δυναμική από το μηδέν σε πολύ λιγότερο χρόνο από ό,τι απαιτεί η προθεσμία του 2030 για την Πράσινη Νέα Συμφωνία.

Τρία πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν οι απίστευτες νίκες που κερδήθηκαν από εκπαιδευτικούς στο Σικάγο, τη Δυτική Βιρτζίνια και το Λος Άντζελες. Σε όλες τις περιπτώσεις, έξυπνοι, προωθημένοι και με κίνητρο εργαζόμενοι, με διακύβευμα το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης, κατάφεραν να μεταμορφώσουν υπό κατάρρευση ανενεργούς οργανισμούς σε σωματεία ικανά να ηγηθούν και να κερδίσουν μάχες στις οποίες οι αντίπαλοι ήταν ισχυροί και οι πιθανότητες δύσκαμπτες.

Οι μεγάλες απεργίες μπορούν να έχουν αυτή την επιρροή. Πολλοί από τους εκπαιδευτικούς που ηγήθηκαν αυτής της απεργίας, στη Δυτική Βιρτζίνια, είναι κόρες και γιοι των ανθρακωρύχων που οικοδόμησαν την κληρονομιά των απεργιών των ανθρακωρύχων. Στο Σικάγο και το Λος Άντζελες, όπου οι εκπαιδευτικοί αντιμετώπισαν ένα άλλο είδος δομής εξουσίας, που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει ο αγώνας για κλιματική δικαιοσύνη, τη χρηματιστηριακή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος, κάθε σωματείο χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να μετατοπιστεί πλήρως από το σχήμα από την κορυφή προς τα κάτω, στο σχήμα από τα κάτω προς τα πάνω. Κάθε ένα σωματείο αντιμετώπισε πραγματικές προθεσμίες και τις εκπλήρωσε. Τα δωμάτια πολέμου και η επιστροφή στις βασικές αρχές της οργάνωσης ήταν καθοριστικής σημασίας.

Ένα σημαντικό παράδειγμα

Εάν μέρος της συζήτησης περί ανάλυσης της δομής της εξουσίας και σχεδιασμού του δωματίου πολέμου αφορά το τι δεν έχει αποφέρει αποτελέσματα και τι δεν θα αποφέρει (όπως οι δικαστικές μάχες και οι μεγάλες πορείες), αλλά και τι αποφέρει (όπως οι τεράστιες απεργίες με απόλυτη συμμετοχή και ενεργή στήριξη από την κοινότητα), υπάρχουν παραδείγματα στον κόσμο της κλιματικής δικαιοσύνης που μπορεί να μας διδάξουν τι κερδίζει; Ένα σημαντικό παράδειγμα είναι μια πρόσφατη τριετής προσπάθεια στη Νέα Υόρκη, που ξεκίνησε όταν τα συνδικάτα κάθισαν κάτω το 2014 για να κάνουν κάτι σοβαρό για την κλιματική αλλαγή.

Σύμφωνα με τον Βίνσεντ Αλβάρεζ, πρόεδρο του Συμβουλίου Εργασίας της Νέας Υόρκης, επίσημου οργάνου της μεγαλύτερης περιφερειακής οργάνωσης της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας και Βιομηχανικών Οργανισμών στη χώρα, «ρίξαμε μια ματιά στον απογοητευτικό απολογισμό και την αδράνεια για τα κλιματικά θέματα στην Ουάσινγκτον και αποφασίσαμε ότι θέλαμε να κάνουμε κάτι που αντιτεθεί στις κρίσεις κλίματος και ανισότητας. Θέλαμε να οικοδομήσουμε ένα πρόγραμμα που θα μπορούσε να πετύχει πραγματικά μετρήσιμες βελτιώσεις, αντιμετωπίζοντας τη διπλή αυτή κρίση».

Ο Αλβάρεζ εξηγεί ότι αντί να επικεντρωθεί στο δέκα τοις εκατό των ζητημάτων που δημιουργούν διαφωνίες, και αποτελούν και τα ζητήματα που μέχρι στιγμής έχουν λάβει τη μεγαλύτερη δημοσιότητα, είναι πιο συνετό να ξεκινήσουμε με το ενενήντα τοις εκατό των ζητημάτων για τα οποία μπορούν εύκολα να συμφωνήσουν περιβαλλοντικές ομάδες και συνδικάτα. Πριν αντιμετωπίσουμε το δέκα τοις εκατό που μας διαιρεί –πράγμα που βεβαίως πρέπει να κάνουμε– οι περιβαλλοντολόγοι πρέπει να αναδείξουν συγκεκριμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι μπορούμε πραγματικά να παράξουμε εναλλακτικές λύσεις. Αλλιώς, το λόμπι των ορυκτών καυσίμων θα προωθεί τη διαίρεση του κινήματος.

Απώλεια θέσεων εργασίας ως παράπλευρη ζημιά;

Η Λάρα Σκίνερ, εκτελεστική διευθύντρια του Ινστιτούτου Εργαζομένων, που διευθύνει την πρωτοβουλία για θέσεις εργασίας φιλικές στο κλίμα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, λέει ότι η δημιουργία μιας ομάδας εργασίας για το κλίμα μόνο με τη συμμετοχή σωματείων ήταν καθοριστική για την επίτευξη προόδου. Η Σκίνερ, όπως και πολλοί συνδικαλιστές που ενδιαφέρονται βαθιά για την αλλαγή του κλίματος, πέρασε αρκετά χρόνια στύβοντας το μυαλό της για το πώς θα φέρει κοντά οικολόγους και συνδικαλιστές. Ο αγώνας για την παρεμπόδιση της κατασκευής του αγωγού Κίστοουν στα τέλη της περιόδου διακυβέρνησης Ομπάμα γράφτηκε σε πολλά πρωτοσέλιδα, αλλά ανατίναξε πολλή και καλή οργανωτική δουλειά, με εντάσεις και ρωγμές σε ένα εκκολαπτόμενο μπλε-πράσινο κίνημα.

Οι περιβαλλοντικές ομάδες έπεσαν στην παγίδα του λόμπι των ορυκτών καυσίμων, επιχειρηματολογώντας, με μακροσκελείς διατριβές, ότι διακυβεύονταν λιγότερες θέσεις εργασίας από όσες διατεινόταν το λόμπι. Αλλά αυτό δεν ήταν το κρίσιμο θέμα. Βγαίνοντας μόλις από μια μαζική ύφεση που σφυροκόπησε την εργατική τάξη, εξαφανίζοντας αποταμιεύσεις, συντάξεις, την αξία των σπιτιών και βάζοντας φρένο στις νέες κατασκευές, οι καλοπληρωμένες θέσεις ήταν δύσκολο να προσπεραστούν. Συζητώντας με ακρίβεια πόσοι εργαζόμενοι θα έχαναν τέτοιες θέσεις έπαιξαν ακριβώς το παιχνίδι των αφεντικών: φάνηκαν πρόθυμοι να δεχτούν την απώλεια θέσεων εργασίας ως παράπλευρη ζημιά.

Αλλά, καθώς κάποιες πόρτες έκλειναν από το διχαστικό χαρακτήρα κάποιων πλευρών της μάχης, άλλες άνοιγαν. Μερικούς μήνες μετά τη διαφωνία σχετικά με τον αγωγό Κίστοουν, ο τυφώνας Σάντι χτύπησε. Σύμφωνα με την Σκίνερ, ο Σάντι «έκανε σαφή για τα μέλη των συνδικάτων της Νέας Υόρκης τη σοβαρότητα του ζητήματος. Ήδη ο τυφώνας Ιρέν είχε χτυπήσει την Νέα Υόρκη και όλοι συνειδητοποιούσαν πόσο ανέτοιμοι είμαστε για αυτό που έρχεται.» Οι καταιγίδες άνοιξαν νέο χώρο για διάλογο και η Σκίνερ με την ομάδα της συνειδητοποίησαν ότι ο αγώνας έπρεπε να συγκεκριμενοποιηθεί εντός των συνδικάτων και επί της κλιματικής αλλαγής.

Οι περιβαλλοντικές ομάδες υπερασπίζονται στα λόγια τις πράσινες θέσεις εργασίας, αλλά στην πράξη αποτυγχάνουν συνεχώς να αναγνωρίσουν ότι η δέσμευση για να κερδηθούν υψηλού επιπέδου θέσεις εργασίας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για αποτελεσματική συνεργασία με συνδικάτα. Έτσι, το 2014, μια ομάδα συνδικαλιστικών οργανώσεων της Νέας Υόρκης, των οποίων τα μέλη χτυπήθηκαν σκληρά από τη Σάντι, αποφάσισαν να μπουν στη διαδικασία εκπαίδευσης για την κλιματική κρίση. Δημιούργησαν μια ομάδα εργασίας που περιλάμβανε συνδικάτα – κλειδιά για τις λύσεις: στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών και των υποδομών, καθώς και του δημόσιου τομέα. Δεσμεύθηκαν να συναντιούνται μία φορά ανά τρίμηνο και να αρχίσουν την εκπαίδευσή τους φέρνοντας επιστήμονες του κλίματος για να κατανοήσουν καλύτερα τις απειλές.

Στο πλαίσιο της αυτό-εκπαίδευσης, αντιπροσωπεία από τα συνδικάτα ταξίδεψε από τη Νέα Υόρκη στη Δανία όπου φιλοξενήθηκαν από δανέζικα συνδικάτα. Σύμφωνα με τον Αλβάρεζ, «ήταν πραγματικά σημαντικό να ξεπεράσουμε το πρώτο επίπεδο συζήτησης και να γνωρίσουμε από πρώτο χέρι συνδικαλισμένους Δανούς εργαζόμενους σε εργοστασιακές μονάδες παραγωγής, ώστε να δούμε πώς η μετάβαση στην αιολική ενέργεια βιώθηκε και αγκαλιάστηκε από τους Δανούς συνδικαλιζόμενους».

Μια νίκη – πυξίδα

Μέσα σε τρία χρόνια, η ομάδα εργασίας παρήγαγε μια πρωτοποριακή έκθεση, την οποία συνέγραψε και η Σκίνερ, με τίτλο «Αντιστρέφοντας την ανισότητα, πολεμώντας την κλιματική αλλαγή: Ένα πρόγραμμα θέσεων εργασίας υπέρ του κλίματος για την πολιτεία της Νέας Υόρκης». Η έκθεση, ολοκληρωμένη, έξυπνη, με σημεία – κλειδιά από όλα τα βασικά συνδικάτα, μπορεί και πρέπει να χρησιμεύσει ως ένα σχέδιο για το τι χρειάζεται να συμβεί αυτή τη στιγμή κατάσταση από πολιτεία σε πολιτεία και σε εθνικό επίπεδο. Τα συνδικάτα μεταφέρθηκαν γρήγορα από την έκθεση στη δράση, χρησιμοποιώντας τη δύναμή τους για να εξασφαλίσουν μια τεράστια νίκη: η Νέα Υόρκη θα καλύψει το ήμισυ της συνολικής ενεργειακής της ανάγκης με ανανεώσιμη υπεράκτια αιολική ενέργεια μέχρι το 2035.

Η συμφωνία που κέρδισαν, ύψους 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων, θα υλοποιηθεί με εγγύηση για τις θέσεις εργασίας του ομίλου, γνωστή ως Συμφωνία Εργατικού Έργου (PLA). Και ο συνασπισμός μόλις ξεκίνησε. Δεν υπάρχει άλλη πολιτεία, πόσω μάλλον μια μεγάλη πολιτεία, που να έχει συγκεκριμένο σχέδιο να μειώσει κατά το ήμισυ την εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα τόσο γρήγορα. Αυτό συνέβη επειδή, όπως λέει η Σκίνερ, «οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αυτο-εκπαιδεύτηκαν και αποσαφήνισαν τι πρέπει να κάνουμε με σοβαρότητα για να δημιουργήσουμε πράσινες θέσεις εργασίας». Τα σχέδια για πράσινες θέσεις εργασίας πρέπει να καθοδηγούνται από τους ανθρώπους που θα κάνουν την εργασία.

Διττός αγώνας των εργαζομένων

Ένα πραγματικό δωμάτιο πολέμου για να κερδίσει η Πράσινη Νέα Συμφωνία πρέπει να ξεκινήσει με τα συνδικάτα να κάνουν ό,τι έκαναν τα συνδικάτα στη Νέα Υόρκη: να αναλάβουν πρωτοβουλία, να είναι αμείλικτα σοβαρά, να αυτό-εκπαιδευτούν και να χρησιμοποιήσουν τη δική τους γνώση και εξουσία για να ισχυροποιηθούν και να δημιουργήσουν ένα αξιόπιστο νικηφόρο σχέδιο. Οι συνδικαλιστές στη Νέα Υόρκη δεν κάθισαν να παραπονιούνται, περιμένοντας να προσκληθούν σε κάποιο ανεπαρκές στρογγυλό τραπέζι, όπου ο καθένας μιλάει πάνω στον άλλο και τελικά τίποτα δεν γίνεται, ενώ οι αντίπαλοι συνεχίζουν να κάνουν μόνιμες ζημιές. Η συμφωνία υλοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη ακριβώς επειδή τα συνδικάτα είχαν την εξουσία να μεταθέσουν τις δημόσιες επιχορηγήσεις, δηλαδή τους φόρους μας, σε μια συμφωνία που τους επέτρεψε να ανταποκριθούν τόσο στα επιστημονικά πρότυπα για τη μείωση των εκπομπών, όσο και στα καλά συνδικαλιστικά πρότυπα μισθών και παροχών που προσδοκούν και για τα οποία αγωνίζονται. Και τα δύο είναι κλειδιά για τη μετατόπιση της οικονομίας με το ρυθμό και την κλίμακα που απαιτείται.

Τα λεφτά υπάρχουν;

Πώς θα πληρώσουμε για αυτό το σχέδιο; Όπως επισήμανε πρόσφατα ο Κρίστιαν Παρέντι (στμ. καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Σίτι της Ν. Υόρκης), επί του παρόντος οι εταιρείες κάθονται πάνω σε ένα λόφο από 4,8 τρισεκατομμύρια δολάρια σε μετρητά –ένα υποσύνολο από τα 22,1 τρισεκατομμύρια δολάρια που συσσωρεύουν. Αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να μετατοπίσουν γρήγορα την οικονομία σε μια ισχυρά συνδικαλιζόμενη πράσινη οικονομία, η οποία να μπορεί να αναπαράγει μια αξιοπρεπή ποιότητα ζωής για τους μελλοντικούς εργαζόμενους και να τερματίσει την καταστροφική συζήτηση για θέσεις εργασίας εναντίον του περιβάλλοντος.

Αλλά, για να αποκτήσουμε πρόσβαση στα χρήματα αυτά, χρειάζεται πραγματική εξουσία –από αυτή που εξακολουθούν να έχουν τα συνδικάτα στη Νέα Υόρκη, μαζί με μερικά άλλα σε μεγάλες πολιτείες– και τεχνογνωσία. Για να οικοδομηθεί συνδικαλιστική ισχύς αλλού, το περιβαλλοντικό κίνημα θα πρέπει να σταθεί πλάι τους και να πολεμήσει μαζί τους, πραγματικά να αγωνιστεί, όχι μόνο να μιλήσει για πράσινες θέσεις εργασίας. Πράγμα που σημαίνει να στηρίζουν ενεργά το δικαίωμα των εργαζομένων να απεργούν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Αυτό το είδος οργάνωσης και η ισχύς που θα αποφέρει, θα είναι αναγκαία για την αύξηση των φόρων στους πλούσιους (αντί απλά να μιλάμε γι’ αυτό) και για τη μετατόπιση των κρατικών επιχορηγήσεων μακριά από τα ορυκτά καύσιμα και προς μια ασφαλή, ανθεκτική οικονομία που δουλεύει προς όφελος του ανθρώπου και του πλανήτη. Θα χρειαστεί να ανοικοδομήσουμε γρήγορα το περιβαλλοντικό κίνημα, απομακρύνοντάς το από τη χαμένη στρατηγική των δικαστικών αγώνων προς την οικοδόμηση μιας πραγματικής βάσης μαζικής υποστήριξης και της ισχύος που έρχεται μαζί της.

Στην πραγματικότητα, η θέσπιση μια Πράσινης Νέας Συμφωνίας σημαίνει την ανοικοδόμηση ενός ρωμαλέου δημόσιου τομέα. Ένας ρωμαλέος δημόσιος τομέας σημαίνει μέλλον με καλές δουλειές για γυναίκες και έγχρωμους ανθρώπους. Ωστόσο, οι επιθέσεις της Δεξιάς ακριβώς σε αυτό το σημείο θα συνεχίζονται. Δεν είναι πολύ αργά για να υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο, αλλά δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Τα καλά συνδικάτα ξέρουν καλύτερα πώς να διεξάγουν σκληρούς αγώνες με αδυσώπητες ημερομηνίες λήξης. Ήρθε η ώρα για το δωμάτιο πολέμου του 2030, τώρα.

* Η Jane McAlevey υπήρξε οργανωτική υπεύθυνη και διαμεσολάβητρια στο εργατικό κίνημα για πάνω από είκοσι χρόνια. Παράλληλα, γράφει για διάφορες εκδόσεις και έχει συγγράψει δύο βιβλία: «Raising Expectations (and Raising Hell) – My Decade Fighting for the Labor Movement» και «No Shortcuts – Organizing for Power in the New Gilded Age».

Πηγή: Η Εποχή από Jacobin - tvxs.gr

ee-katakermatismos-xasma-696x435.jpg

Το χάσμα ανάμεσα στον πλούσιο Βορρά και τον φτωχότερο Νότο στην E.E. απειλεί να λάβει αβυσσαλέες διαστάσεις, έπειτα από τρεις δεκαετίες άκαρπων προσπαθειών για τη γεφύρωσή της.

Κατά τη συζήτηση της στρατηγικής της Ε.Ε. για την επόμενη πενταετία θα τεθεί το ζήτημα, καθώς, όπως αποκαλύπτει σχετική αναφορά η απόκλιση κατά τα τελευταία 15 χρόνια είναι τεράστια.

Η συζήτηση είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ιταλία και την Ελλάδα, αλλά και για την Ισπανία που ατύπως βρίσκεται στο ίδιο άρμα, όσον αφορά την ανάπτυξη των κατά κεφαλήν εσόδων. Στην ευρωπαϊκή έκθεση κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου για “αύξηση των πολιτικών και δημοσιονομικών πιέσεων” εάν συνεχισθεί η συγκεκριμένη τάση.

Με την έκθεση του Ινστιτούτου Bruegel των Βρυξελλών και σύμφωνα με τις πληροφορίες της εφημερίδας El Pais, διατυπώνεται η προειδοποίηση πως η Ε.Ε. αποτυγχάνει ακριβώς στο σημείο εκείνο που υποτίθεται ότι στόχευε η νομισματική πολιτική του ευρώ: τη σύγκλιση των οικονομιών των κρατών εταίρων και μάλιστα από τη γέννησή του.

Η αναπτυξιακή κατιούσα των οικονομιών της ζώνης ευρώ και η ανησυχία που γεννά ένα Brexit χωρίς συμφωνία, είναι πιθανό να επιταχύνει τη διαδικασία αυτή. Η έκθεση επισημαίνει τα δύο μέτωπα που οφείλει το ταχύτερο να κλείσει η Ε.Ε.: πρώτον, τη μισή μονάδα στην αύξηση που κάθε χρόνο της αφαιρούν οι ΗΠΑ και, κατά δεύτερον, η “μη ικανοποιητική σύγκλιση” που μπορεί να φθάσει “να απειλήσει την κοινωνική συνοχή” μέσα στην Ε.Ε.

Οι χώρες που ταχύτερα τείνουν προς τη σύγκλιση είναι τα κράτη της ανατολικής Ευρώπης, με τα κατά κεφαλήν εισοδήματα στη Λιθουανία, Λετονία, Πολωνία και Βουλγαρία να έχουν αυξηθεί πάνω από το 4% στην περίοδο 2003-14, μία διαφορά έως και 3 μονάδες από τις πλουσιότερες οικονομίες της Ε.Ε.

Στους αντίποδες βρίσκονται οι χώρες του Νότου. “Εκεί υπήρξαν αποκλίσεις, τουλάχιστον σε περιοχές της ζώνης αυτής που είναι σημαντικές”, υποστηρίζεται στην έκθεση. Στην ουρά βρίσκεται η Ισπανία με αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος μόλις κατά 0,65%, αλλά και η Πορτογαλία (0,63%) και η Κύπρος (0,57%). Τα ετήσια κατά κεφαλήν έσοδα είναι αρνητικά για την Ελλάδα (-0,74%) και την Ιταλία (-0,24%).

 

Την ίδια περίοδο το κατά κεφαλήν εισόδημα στη Γερμανία αυξήθηκε κατά 1,39%, στην Ολλανδία 1,08%. Μπορεί αυτή η μικρή διαφορά, πχ. του 0,74% της Γερμανίας με την Ισπανία να φαίνεται μικρή, μολαταύτα τούτο μεταφράζεται σε αύξηση της διαφοράς κατά 11,1% μέσα στη 15ετία αυτή.

Τα κενά που θα κληθούν να καλύψουν οι εταίροι είναι κυρίως αυτά που δημιουργούνται στο εσωτερικό των χωρών τους, με πρώτο και καλύτερο τις κοινωνικές ανισότητες, μεταξύ πλουσίων και φτωχών, που σε ορισμένες χώρες έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Η ομάδα Bruegel απαριθμεί τα “συστημικά αίτια” που εξηγούν τα κενά τούτα, όπως η έλλειψη μίας πλήρους αρχιτεκτονικής στον σχεδιασμό του ευρώ, την άνιση αύξηση της παραγωγικότητας, τη φυγή ανθρώπινου κεφαλαίου από τον Νότο κατά τη διάρκεια της ύφεσης, τις αδυναμίες στην καινοτομία, ή την απουσία διακεκριμένων κέντρων σπουδών.

Στην ίδια έκθεση, που υπογράφουν οι Γκίντραμ Βολφ, Αντρέ Σαπίρ και Μαρία Δεμερτζή, περιγράφονται τα μέτρα που θα πρέπει να εξετάσουν τα κράτη μέλη για να προσεγγίσουν οι οικονομίες τους. Το κείμενο θεωρεί πως το κόστος χρηματοδότησης των χωρών και των επιχειρήσεων αποτελεί μία πρώτη τροχοπέδη, για τον λόγο τούτο καλούν σε μία ολοκλήρωση του σχεδιασμού της ΕΚΤ για τη μείωση της χρηματοδότησης αυτής.

Ιδιαίτερη μνεία κάνουν οι συντάκτες της έκθεσης στην φορολογική επιβάρυνση. Κατά τη γνώμη τους, χάρη στην ενιαία αγορά οι μεγάλες εταιρείες και περιουσίες έχουν βρει πολλά “παράθυρα” για να μειώσουν τη φορολογία τους. Για τον λόγο αυτό, η έκθεση θεωρεί “κεφαλαιώδους σημασίας” να συνεχισθούν οι προσπάθειες για την φορολόγησή τους. “Η αύξηση της φορολογίας στην εργαζόμενη μεσαία τάξη θα ήταν ασύμβατη με την υπόσχεση μίας κοινωνικής οικονομίας και αγοράς στην Ευρώπη”. Επίσης, η έκθεση προτείνει τη μεταβολή των περίπλοκων φορολογικών κανόνων στην Ε.Ε.

πηγη: iskra.gr

libya-battles-1.jpg

Ο «Λιβυκός Εθνικός Στρατός» (ΛΕΣ) του στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, του ισχυρού άνδρα της ανατολικής Λιβύης, ανακοίνωσε σήμερα ότι εξαπέλυσε αεροπορική επιδρομή σε προάστιο της Τρίπολης, με τους αντιπάλους του της «Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας» (ΚΕΕ) να ανακοινώνουν από την πλευρά τους «γενική αντεπίθεση σε όλες τις πόλεις» της χώρας.

Οι ανακοινώσεις αυτές, γίνονται ενώ βίαιες συγκρούσεις καταγράφηκαν σήμερα το πρωί στις περιοχές Ουάντι Ράμπι, αλ-Κάγεχ, Γκασρ Μπεν Γκάσιρ και Αλ-Αζιζίγια περίπου 50 χλμ. νότια της πρωτεύουσας που δείχνουν ότι η κλιμάκωση συνεχίζεται, παρά τις εκκλήσεις του ΟΗΕ.

Η ανακοίνωση της πρώτης αεροπορικής επιδρομής του ΛΕΣ έγινε στη σελίδα στο Facebook του «γραφείου ΜΜΕ» της δύναμης που διοικεί ο στρατάρχης Χάφταρ. Την ίδια στιγμή, ο νέος εκπρόσωπος των δυνάμεων της ΚΕΕ, ο συνταγματάρχης Μοχάμαντ Γκνούνου, ανακοίνωσε από την πλευρά του την έναρξη μιας «αντεπίθεσης» για την «εκκαθάριση όλων των πόλεων» από τις «παράνομες δυνάμεις». Η επιχείρηση αυτή, φέρει τον τίτλο «ηφαίστειο οργής». «Δεν θα επιτρέψουμε την στρατιωτικοποίηση του κράτους», πρόσθεσε.

Ο Χάφταρ κατηγορείται από τους αντιπάλους του ότι θέλει να καταλάβει την εξουσία με τη βία και να εγκαταστήσει μια νέα στρατιωτική δικτατορία στη Λιβύη. Ο ΛΕΣ, που ελέγχει την ανατολική Λιβύη και ένα μεγάλο τμήμα του νότου, ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι ξεκίνησε την επίθεση στη δυτική Λιβύη, περιλαμβανομένης της Τρίπολης, έδρα της ΚΕΕ.

Σε ομιλία χθες βράδυ, ο επικεφαλής της αναγνωρισμένης από τη διεθνή κοινότητα ΚΕΕ, Φαγέζ αλ-Σάρατζ, προειδοποίησε για τον κίνδυνο ενός «πολέμου χωρίς νικητή». Πρόσθεσε πως υποστήριξη εξακολουθεί να «συρρέει στην πρωτεύουσα από όλες τις περιοχές», προκειμένου να αντιμετωπισθεί η επίθεση του ΛΕΣ.

Στο μεταξύ, η αποστολή του ΟΗΕ στη Λιβύη (Manul) απηύθυνε σήμερα «επείγουσα έκκληση» για «ανθρωπιστική εκεχειρία» δύο ωρών στα νότια προάστια της Τρίπολης, προκειμένου να επιτραπεί η απομάκρυνση τραυματιών και αμάχων.

Σε μια άλλη εξέλιξη, ο στρατός των ΗΠΑ ανακοίνωσε σήμερα την προσωρινή αποχώρηση στρατιωτών που σταθμεύουν στη Λιβύη, χωρίς να προσδιορίσει τον αριθμό τους, λόγω των συγκρούσεων. «Λόγω της αναζωπύρωσης των ταραχών στη Λιβύη, ένα απόσπασμα των αμερικανικών δυνάμεων υποστήριξης στο Επιτελείο των Ηνωμένων Πολιτειών για την Αφρική (AFRICOM) αποχώρησε προσωρινά από τη χώρα ως απόκριση στην κατάσταση ασφαλείας επί του πεδίου», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η AFRICOM που έχει την έδρα της στη Στουτγάρδη της Γερμανίας.

Το αμερικανικό επιτελείο για την Αφρική «θα συνεχίσει να παρακολουθεί την εξέλιξη της κατάστασης επί του εδάφους και θα εξετάσει την πιθανότητα μιας επιστροφής της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας εν ευθέτω χρόνω», αναφέρει στην ανακοίνωση ο επικεφαλής της, ο στρατηγός Τόμας Ντ, Βαλντχάουζερ, ο οποίος υπογραμμίζει πως «η πραγματικότητα της ασφάλειας επί του πεδίου καθίσταται ολοένα πιο περίπλοκη και απρόβλεπτη».

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, «Reuters») -  902.gr

cape_220_220.jpg

Κατατέθηκε στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου οικονομικών το οποίο μεταξύ άλλων επιβάλλει φορολογία 10% επί των μερισμάτων στις ναυτιλιακές εταιρείες του άρθρου 25 του ν. 27/1975 οι οποίες όμως δεν ασχολούνται με την διαχείριση ή εκμετάλλευση πλοίων.

Άρθρο 53
Τροποποίηση του άρθρου 43 του ν. 4111/2013

Το άρθρο 43 του ν. 4111/2013 (Α' 18) αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 43
Εισφορά σε ναυτιλιακές επιχειρήσεις του άρθρου 25 του ν. 27/1975

1. Επιβάλλεται εισφορά επί του ετήσιου ποσού του συνολικού εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συναλλάγματος και συνολικού εισαγόμενου ποσού σε ευρώ, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 25 του ν. 27/1975 (Α' 77), για τις παρακάτω επιχειρήσεις:
α) γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών επιχειρήσεων οποιουδήποτε τύπου ή μορφής, με αντικείμενο εργασιών τη ναύλωση, ασφάλιση, διακανονισμό αβαριών, μεσιτεία αγοραπωλησιών ή ναυπηγήσεων ή ναυλώσεων ή ασφαλίσεων πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία, πάνω από πεντακόσιους (500) κόρους ολικής χωρητικότητας, εξαιρούμενων των επιβατηγών ακτοπλοϊκών πλοίων και των εμπορικών πλοίων που εκτελούν εσωτερικούς πλόες, καθώς και με την αντιπροσώπευση πλοιοκτητριών εταιρειών, ως και επιχειρήσεων που έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τις ίδιες με τις παραπάνω αναφερόμενες δραστηριότητες για το εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ κατά τα έτη 2012 και μετά και
β) ημεδαπές επιχειρήσεις που έχουν υπαχθεί στο άρθρο 25 του ν.27/1975, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου αυτού, και έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τις αναφερόμενες στην περίπτωση α) υπηρεσίες ή εργασίες για το εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ κατά τα έτη 2019 και μετά. Η εισφορά υπολογίζεται με τις εξής κλίμακες: 
i. Για τα ετήσια ποσά του συνολικού εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συναλλάγματος και εισαγόμενου ποσού σε ευρώ κατά την τετραετία 2012-2015. 

Κλιμακα υπολογισμού εισφοράς σε δολ ΗΠΑ για το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και εισαγόμενο ποσό σε ευρώ για τα έτη 2012-2015

Ετήσιο συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και εισαγόμενο ποσό σε ευρώ (σε δολ. ΗΠΑ) 

συντελεστής  εισφορά   προοδευτικό συνολο εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συνάλλαγμα και εισαγόμνεου ποσού σε ευρώ (σε δολ ΗΠΑ)  προοδευτιό συνολο εισφοράς σε δολ ΗΠΑ
200.000  5  10.000  200.000  10.000
 200.000  4  8.000  400.000  18.000
 Υπερβάλλον  3      

ii. Για τα ετήσια ποσά του συνολικού εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συναλλάγματος και εισαγόμενου ποσού σε ευρώ κατά τα έτη 2016 και μετά.

  

Κλιμακα υπολογισμού εισφοράς σε δολ ΗΠΑ για το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και εισαγόμενο ποσό σε ευρώ για τα έτη 2016 και μετά

-Ετήσιο συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και εισαγόμενο ποσό σε ευρώ (σε δολ. ΗΠΑ) 

συντελεστής  εισφορά   προοδευτικό συνολο εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συνάλλαγμα και εισαγόμνεου ποσού σε ευρώ (σε δολ ΗΠΑ)  προοδευτιό συνολο εισφοράς σε δολ ΗΠΑ
200.000 7  14.000  200.000  14.000
 200.000 6  12.000  400.000  26.000
 Υπερβάλλον 5      

Αν το συνολικό ετήσιο εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ μίας επιχείρησης κατά τα έτη 2012-2018 είναι μικρότερο του ποσού των πενήντα χιλιάδων (50.000) δολαρίων Η.Π.Α., η εισφορά του παρόντος υπολογίζεται για πενήντα χιλιάδες (50.000) δολάρια Η.Π.Α.. Το ίδιο ισχύει και για τα έτη έναρξης ή λήξης της δραστηριότητας της επιχείρησης κατά τα έτη 2012-2018 ανεξάρτητα από τη χρονική διάρκεια αυτών, όταν το εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ είναι μικρότερο του ποσού των πενήντα χιλιάδων (50.000) δολαρίων Η.Π.Α..

Αν το ποσό της ετήσιας εισφοράς υπολογιζόμενο με την κλίμακα της περίπτωσης ϋ για το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ κατά τη διετία 2019-2020, είναι μικρότερο των πέντε χιλιάδων (5.000) δολαρίων Η.Π.Α., βεβαιώνεται ελάχιστο ποσό εισφοράς ίσο με πέντε χιλιάδες (5.000) δολάρια Η.Π.Α. ετησίως.

Το ποσό εισφοράς που βεβαιώνεται ως ελάχιστο ποσό για το συνολικό εισαγόμενο συνάλλαγμα κατά τα έτη 2021 και μετά, είναι ίσο με έξι χιλιάδες (6.000) δολάρια Η.Π.Α. ετησίως. 

Τα ανωτέρω ελάχιστα ετήσια ποσά εισφοράς βεβαιώνονται και για το εισαγόμενο συνάλλαγμα στα έτη έναρξης ή λήξης της δραστηριότητας των επιχειρήσεων κατά τα έτη 2019 και μετά κατά περίπτωση, ανεξάρτητα από τη χρονική διάρκεια αυτών.

2. Η εισφορά του παρόντος δεν επιβάλλεται σε ημεδαπές, καθώς και σε αλλοδαπές επιχειρήσεις που έχουν εγκαταστήσει γραφείο ή υποκατάστημα του άρθρου 25 του ν.27/1975 και ασχολούνται με τη διαχείριση ή εκμετάλλευση πλοίων υπό ελληνική ή ξένη σημαία παράλληλα με τις λοιπές υπαγόμενες εργασίες, όπως αυτές ορίζονται με την άδεια εγκατάστασής τους.

Στις επιχειρήσεις του άρθρου 25 του ν. 27/1975 που, εκτός της κύριας δραστηριότητας των ναυλομεσιτικών και λοιπών ναυτιλιακών εργασιών, δηλώνουν με την άδεια εγκατάστασης τους και τη διαχείριση ή εκμετάλλευση πλοίων ως δευτερεύουσα δραστηριότητα, για τη μη επιβολή της εισφοράς, απαιτείται η απόδειξη της πραγματικής άσκησης της διαχείρισης ή εκμετάλλευσης πλοίων εντός της πενταετούς διάρκειας της ισχύος της άδειάς τους, που ορίζεται με την παράγραφο 1 του άρθρου 25 του ν.27/1975. Εφόσον στην πενταετία αυτή δεν αποδεικνύεται η άσκηση της δραστηριότητας της διαχείρισης πλοίου, επιβάλλεται η εισφορά του παρόντος για το εισαγόμενο συνάλλαγμα στο επόμενο της πενταετίας έτος. Η πρώτη εφαρμογή των διατάξεων του προηγούμενου εδαφίου αφορά τις επιχειρήσεις που η πενταετία ισχύος της άδειας εγκατάστασής τους συμπληρώνεται το έτος 2018 και εφόσον προκύψει υποχρέωση για επιβολή εισφοράς, υπολογίζεται με βάση το εισαγόμενο συνάλλαγμα του έτους 2019 και καταβάλλεται κατά το έτος 2020.
3. Οι υπόχρεες στην εισφορά επιχειρήσεις της περίπτωσης α) της παραγράφου 1 υποβάλλουν στη Φορολογική Διοίκηση δήλωση υπολογισμού αυτής μέχρι το τέλος Μαρτίου κάθε έτους με βάση το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ του προηγούμενου αντίστοιχα έτους, για το εισαγόμενο συνάλλαγμα κατά τα έτη 2012-2018.
Κατ' εξαίρεση, η δήλωση εισφοράς των παραπάνω υπόχρεων επιχειρήσεων για το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ κατά το έτος 2016 υποβάλλεται μέχρι τέλος Ιουνίου 2017.
Οι υπόχρεες επιχειρήσεις της παραγράφου 1 για το εισαγόμενο συνάλλαγμα κατά τα έτη 2019 και μετά υποβάλλουν στη Φορολογική Διοίκηση δήλωση εισφοράς μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μηνός Μαρτίου κάθε έτους με βάση το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ του προηγούμενου αντίστοιχα έτους. Με την υποβολή της δήλωσης της παρούσας παραγράφου γίνεται άμεσος προσδιορισμός της εισφοράς σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4174/2013 (Α' 170).
4. Η εισφορά για το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ κατά τα έτη 2012 έως και 2018 υπολογίζεται σε δολάρια Η.Π.Α. με βάση την επίσημη ισοτιμία μεταξύ των νομισμάτων αυτών κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης. Με την υποβολή της δήλωσης καταβάλλεται το ένα τέταρτο (1/4) της εισφοράς σε ευρώ και τα υπόλοιπα τρία τέταρτα (3/4) σε τρεις (3) ισόποσες δόσεις κατά τους μήνες Ιούνιο, Σεπτέμβριο και Δεκέμβριο του έτους υποβολής της δήλωσης.
Η εισφορά για το συνολικό εισαγόμενο και μετατρεπόμενο σε ευρώ συνάλλαγμα και το συνολικό εισαγόμενο ποσό σε ευρώ κατά τα έτη 2019 και μετά καταβάλλεται σε δύο (2) ισόποσες δόσεις μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα των μηνών Απριλίου και Σεπτεμβρίου του έτους υποβολής της δήλωσης. Το ποσό της εισφοράς στα έτη αυτά υπολογίζεται σε δολάρια Η.Π.Α. και μετατρέπεται σε ευρώ με βάση την τιμή αναφοράς του δολαρίου Η.Π.Α. έναντι του ευρώ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.) κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης.
Σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής αρχικής δήλωσης, για τον υπολογισμό της εισφοράς, λαμβάνεται η τιμή αναφοράς των παραπάνω νομισμάτων κατά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αρχικής δήλωσης.
Σε περίπτωση υποβολής τροποποιητικής δήλωσης, για τον υπολογισμό της εισφοράς, λαμβάνεται η τιμή αναφοράς των νομισμάτων αυτών που έχει ληφθεί με την αρχική δήλωση, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στα δύο προηγούμενα εδάφια.
Για την καταβολή της εισφοράς ευθύνονται αλληλέγγυα και εις ολόκληρον οι διευθυντές, διαχειριστές και γενικά οι εκπρόσωποι των επιχειρήσεων της παραγράφου 1 βάσει του τίτλου που έχει αποκτηθεί έστω για έναν από τους υπόχρεους, ο οποίος ισχύει και ως προς τους άλλους υπόχρεους για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την είσπραξη της εισφοράς.]

5. Επιβάλλεται φόρος με συντελεστή δέκα τοις εκατό (10%) στα μερίσματα που εισπράττει φυσικό πρόσωπο φορολογικός κάτοικος Ελλάδας:
α) από αλλοδαπές επιχειρήσεις οποιουδήποτε τύπου ή μορφής, που διατηρούν γραφεία ή υποκαταστήματα εγκατεστημένα σύμφωνα με το άρθρο 25 του ν. 27/1975 και έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τη ναύλωση, ασφάλιση, διακανονισμό αβαριών, μεσιτεία αγοραπωλησιών ή ναυπηγήσεων ή ναυλώσεων ή ασφαλίσεων πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία πάνω από πεντακόσιους (500) κόρους ολικής χωρητικότητας, εξαιρούμενων των επιβατηγών ακτοπλοϊκών πλοίων και των εμπορικών πλοίων που εκτελούν εσωτερικούς πλόες, καθώς και με την αντιπροσώπευση πλοιοκτητριών εταιρειών, ως και επιχειρήσεων που έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τις ίδιες με τις παραπάνω αναφερόμενες δραστηριότητες, για μερίσματα που καταβάλλονται ή πιστώνονται κατά τα έτη 2012 και μετά και
β) από ημεδαπές επιχειρήσεις που έχουν υπαχθεί στο άρθρο 25 του ν.27/1975 και έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τις αναφερόμενες στην περίπτωση α) υπηρεσίες ή εργασίες, για μερίσματα που καταβάλλονται ή πιστώνονται κατά τα έτη 2019 και μετά.
Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται στα μερίσματα που διανέμονται από τις επιχειρήσεις που, σύμφωνα με την άδεια εγκατάστασης τους, ασχολούνται και με τη διαχείριση πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία. Ο φόρος της παρούσας παραγράφου βαρύνει το δικαιούχο των μερισμάτων και αποδίδεται από αυτόν. Για τα μερίσματα που λαμβάνονται κατά τα έτη 2012-2019 ο φόρος αποδίδεται εφάπαξ με την υποβολή σχετικής δήλωσης, μέσα στον επόμενο μήνα από αυτόν εντός του οποίου έγινε στην αλλοδαπή ή ημεδαπή η καταβολή ή η πίστωση του μερίσματος.
Για τα μερίσματα που λαμβάνονται από το έτος 2020 και μετά, ο φόρος αποδίδεται με την υποβολή σχετικής δήλωσης μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου μήνα από αυτόν εντός του οποίου έγινε στην αλλοδαπή ή ημεδαπή η καταβολή ή η πίστωση του μερίσματος και καταβάλλεται εφάπαξ μέσα σε πέντε (5) εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία υποβολής της δήλωσης.
Με την απόδοση του φόρου αυτού εξαντλείται κάθε φορολογική υποχρέωση του δικαιούχου, μετόχου ή εταίρου των ανωτέρω επιχειρήσεων, φυσικού προσώπου, για το εισόδημα που αποκτά με τη μορφή διανομής καθαρών κερδών ή μερισμάτων, από κάθε φόρο, τέλος, εισφορά ή κράτηση, είτε απευθείας είτε από επιχειρήσεις χαρτοφυλακίου, ανεξαρτήτως του αριθμού των επιχειρήσεων χαρτοφυλακίου που παρεμβάλλονται μεταξύ της επιχείρησης και του τελικού μετόχου ή εταίρου, συμπεριλαμβανομένης και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν. 4172/2013 (Α' 167).
Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται και στις έκτακτες αμοιβές και ποσοστά (bonus) που διανέμουν οι επιχειρήσεις της περίπτωσης α), επιπλέον των μισθών, σε μέλη του Δ.Σ. ή σε διευθυντές και στελέχη αυτών, καθώς και στις έκτακτες αμοιβές και ποσοστά (bonus), επιπλέον των μισθών, που διανέμονται από το έτος 2019 και μετά και σε υπαλλήλους αυτών. Επίσης, εφαρμόζονται και στις έκτακτες αμοιβές και ποσοστά (bonus) που διανέμουν, επιπλέον των μισθών, σε μέλη του Δ.Σ. ή σε διευθυντές, στελέχη και υπαλλήλους αυτών από το έτος 2019 και μετά οι επιχειρήσεις της περίπτωσης β), καθώς και οι διαχειρίστριες εταιρείες ή επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην Ελλάδα σύμφωνα με το άρθρο 25 του ν. 27/1975.

6. Σε περίπτωση παράλειψης υποβολής από τον υπόχρεο των δηλώσεων του παρόντος ή υποβολής από αυτόν εκπρόθεσμης ή ανακριβούς δήλωσης επιβάλλονται οι προσαυξήσεις και τα πρόστιμα του ν. 2523/1997 (Α' 179) για φορολογικές υποχρεώσεις μέχρι την 31.12.2013, καθώς και οι τόκοι και τα πρόστιμα του ν. 4174/2013 για φορολογικές υποχρεώσεις από την 1.1.2014 και μετά.

7. Με απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, καθορίζεται ο τύπος και το περιεχόμενο της δήλωσης εισφοράς της παραγράφου 1, της δήλωσης φόρου της παραγράφου 5, η διαδικασία υποβολής τους, τα αρμόδια για την παραλαβή των δηλώσεων και τη βεβαίωση του φόρου όργανα, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά που συνυποβάλλονται και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή του παρόντος.».

Ατιολογική έκθεση

Στην αιτιολογική έκεθση αναφέρεται

Αιτιολογική έκθεση

Άρθρα 53 και 54
Τροποποίηση των άρθρων 43 του ν. 4111/2013 και 25 του ν. 27/1975

Με τις προτεινόμενες διατάξεις θεσπίζεται κατά πρώτον η επέκταση της εισφοράς επί του εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συναλλάγματος και του εισαγόμενου ποσού σε ευρώ του άρθρου 43 του ν.4111/2013 (ΦΕΚ ΑΊ8) για το συνολικό συνάλλαγμα που θα εισάγουν από το 2020 και εφεξής.

Επίσης, επέρχονται ορισμένες αναγκαίες τροποποιήσεις στις διατάξεις του άρθρου 43 του ν.4111/2013 καθώς και του άρθρου 25 του ν.27/1975 (Α'77) για την πληρέστερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή τους. Ειδικότερα, θεσπίζεται διαρκής φορολόγηση των ναυτιλιακών επιχειρήσεων του άρθρου 25 (αλλοδαπών και ημεδαπών) εκτός εκείνων που δραστηριοποιούνται με τη διαχείριση ή εκμετάλλευση πλοίων. Επίσης, διορθώνονται ασάφειες και λάθη, καλύπτονται νομοτεχνικά κενά που έχουν διαπιστωθεί και λαμβάνεται κάθε άλλο αναγκαίο μέτρο για την ορθή εφαρμογή των διατάξεων αυτών, την απλοποίηση των διαδικασιών, την διευκόλυνση των πολιτών και την άμεση απόδοση της εισφοράς επί του εισαγόμενου συναλλάγματος και του φόρου μερισμάτων του άρθρου 43 του ν. 4111/2013.

Ειδικότερα, η αναμόρφωση των διατάξεων αυτών επιβάλλεται για τους παρακάτω λόγους:

• Λόγω της ανάγκης για νομοθέτηση δίκαιης και διαρκούς φορολόγησης των ναυτιλιακών εταιρειών που έχουν εγκαταστήσει γραφεία του άρθρου 25 του ν.27/1975 και ασχολούνται με εργασίες της παρ.1 του πρώτου άρθρου των προτεινόμενων διατάξεων, εκτός από τη διαχείριση και εκμετάλλευση πλοίων, με την επιβολή εισφοράς επί του εισαγόμενου και μετατρεπόμενου σε ευρώ συναλλάγματος και του εισαγόμενου ποσού σε ευρώ και μετά το 2019 με την ισχύουσα φορολογική κλίμακα.

• Λόγω της ανάγκης πρόβλεψης των διατάξεων που επιτρέπουν την ηλεκτρονική υποβολή των δηλώσεων της εισφοράς και του φόρου του άρθρου 43 του ν. 4111/2013.

• Λόγω της ανάγκης καθορισμού από το 2019 και μετά, ελάχιστου ποσού εισφοράς ετησίως.

• Λόγω του ότι με τις ισχύουσες διατάξεις δεν προβλέπεται η επιβολή της ετήσιας εισφοράς και στις ημεδαπές επιχειρήσεις που υπάγονται στο άρθρο 25 του ν.27/1975 και έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τις αναφερόμενες στην παρ.1 του ίδιου άρθρου.

• Λόγω του ότι με τις ισχύουσες διατάξεις δεν προβλέπεται η επιβολή φόρου στα μερίσματα των μετόχων τους και στις πρόσθετες αμοιβές (bonus) των στελεχών και υπαλλήλων τους και για τις ημεδαπές επιχειρήσεις που υπάγονται στο άρθρο 25 του ν.27/1975 και έχουν σαν αντικείμενο εργασιών τις αναφερόμενες στην παρ.1 του ίδιου άρθρου δραστηριότητες.

• Λόγω της ανάγκης επιβολής φόρου στα (bonus) πλέον των μισθών που διανέμουν οι διαχειρίστριες εταιρείες ως έκτακτες αμοιβές σε μέλη του Δ.Σ. ή σε διευθυντές, στελέχη και υπαλλήλους αυτών.

• Λόγω της ανάγκης υπαγωγής της διάταξης αυτής στο ν.4174/2013 σχετικά με τις φορολογικές υποχρεώσεις που ισχύουν από 1.1.2014 και μετά, όπου επιβάλλονται τόκοι και πρόστιμα στις περιπτώσεις παράλειψης, εκπρόθεσμης, ανακριβούς υποβολής από τον υπόχρεο των δηλώσεων που αφορούν την εισφορά, τα μερίσματα, τις έκτακτες αμοιβές, ποσοστά (bonus) του άρθρου 43 του ν.4111/2013.

• Λόγω της ανάγκης νομοτεχνικής βελτίωσης και επικαιροποίησης των διατάξεων του άρθρου 25 του ν.27/1975 καθώς και των αναγκαίων προσαρμογών αυτών με εκείνες του άρθρου 43 του ν.4111/2013.

• Για λόγους φορολογικής δικαιοσύνης.

πηγη: theseanation.gr

Σελίδα 2973 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή