Ακόμη χειρότερα, 251.000 εργαζόμενοι αμείβονταν με μισθό κάτω των €250 το μήνα! – Αποκαρδιωτική η Ετήσια Έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για το 2019 αποδομεί το success story του ΣΥΡΙΖΑ για την υποτιθέμενη επιστροφή στην… κανονικότητα

Γιάννης Νικολόπουλος

Οι πολλές και άβολες αλήθειες (σε μορφή ερωτημάτων και όχι μόνο) για τη «δημόσια» επιχείρηση ηλεκτρισμού που και τεμαχίζεται και εκχωρείται και διαλύεται και αυτοκτονεί...

Αλή­θεια 1η: Όταν ορι­σμέ­νοι (ύπο­πτοι...) κον­δυ­λο­φό­ροι στο ελ­λα­δι­κό ίντερ­νετ χύ­νουν με­λά­νι και κο­πα­νούν πλη­κτρο­λό­για γρά­φο­ντας «σε­ντό­νια» ολό­κλη­ρα για την «άθλια, οι­κο­νο­μι­κή, δια­χει­ρι­στι­κή και κε­φα­λαια­κή κα­τά­στα­ση» της ΔΕΗ, χωρίς να θέ­τουν τον δά­χτυ­λο επί των τύπων των ήλων, ανα­ρω­τιέ­ται κα­νείς : Είναι βλά­κες ή συ­νέ­νο­χοι; Όντως έχουν συ­ντε­λε­στεί εγκλή­μα­τα στη ΔΕΗ. Τα­ξι­κά εγκλή­μα­τα...

Όταν ωρύ­ε­ται κά­ποιος για τα χρέη προς τη ΔΕΗ και τις ανεί­σπρα­κτες οφει­λές, τους απλή­ρω­τους λο­γα­ρια­σμούς και τα συσ­σω­ρευ­μέ­να και γραμ­μέ­να στο χιόνι χρή­μα­τα που λεί­πουν από τα τα­μεία της επι­χεί­ρη­σης, μπο­ρεί να προσ­διο­ρί­σει κα­ταρ­χάς πόσα χρω­στά το ίδιο το κρά­τος στη ΔΕΗ; Τα υπουρ­γεία και οι ορ­γα­νι­σμοί του στε­νού κρα­τι­κού τομέα;

Πόσα χρω­στά­νε διά­φο­ροι φο­ρείς του υπό­λοι­που «δη­μο­σί­ου»; Πόσα οι άλλες πάλαι ποτέ ΔΕΚΟ; Πόσα δεν έχουν πλη­ρώ­σει στη ΔΕΗ, στρα­τη­γι­κοί «επεν­δυ­τές» στη χώρα και σε υπο­δο­μές που πέ­ρα­σαν μπιρ παρά στα χέρια τους, από το 1990 και μετά; Πόσα; Με ακρι­βείς αριθ­μούς, όχι λόγια του αέρα. Είναι ή όχι το ίδιο το κρά­τος (και οι... προ­μη­θευ­τές του), που οι­κο­δό­μη­σαν οι γα­λα­ζο­πρά­σι­νες κυ­βερ­νή­σεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και δια­χει­ρί­ζε­ται σή­με­ρα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και οι πρό­θυ­μοί του, ο χει­ρό­τε­ρος μπα­τα­χτσής της ΔΕΗ;

Αλή­θεια 2η: Δίπλα στο κρά­τος, είναι ή όχι από τους χει­ρό­τε­ρους κα­κο­πλη­ρω­τές και μό­νι­μους μπα­τα­χτσή­δες διά­φο­ροι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και πλου­το­κρά­τες, που έχτι­σαν πε­ριου­σί­ες στη διάρ­κεια της δε­κα­ε­τί­ας του 1990 και μετά, από τον ση­μι­τι­κό «εκ­συγ­χρο­νι­σμό» και μετά, του­λά­χι­στον;

Πόσα είναι τα γραμ­μέ­να στο χιόνι χρέη τους; Ποιοι, πότε και σε ποιές διοι­κή­σεις της επι­χεί­ρη­σης τη­λε­φω­νού­σαν «καλή τη πί­στει», προ­κει­μέ­νου όό­ό­ό­λοι αυτοί οι βο­λε­ψά­κη­δες να διευ­κο­λυν­θούν στις απο­πλη­ρω­μές ή να δια­γρα­φεί το σύ­νο­λο ή μέρος του χρέ­ους τους, επει­δή υπήρ­χε «άνω­θεν (κυ­βερ­νη­τι­κή και όχι μόνο...) εντο­λή»;

Αλή­θεια 3η: Ποιες ήταν οι εκλε­κτι­κές συγ­γέ­νειες του­λά­χι­στον τεσ­σά­ρων επι­χει­ρη­μα­τιών (σαν να λέμε, οι τέσ­σε­ρις «ιπ­πό­τες της ενερ­γεια­κής Απο­κα­λύ­ψε­ως»...) με τις κυ­βερ­νή­σεις και τις διοι­κή­σεις της ΔΕΗ τα προη­γού­με­να χρό­νια και σή­με­ρα, επι­χει­ρη­μα­τιών με επί­θε­τα σε -έρης, -ού­ζος, -αίος ή -όπου­λος;

Πώς έχου­με φτά­σει στο ση­μείο αυτοί (!) να έχουν προ­σπε­ρά­σει την πάλαι ποτέ πρω­το­πό­ρο πα­νευ­ρω­παϊ­κά και σή­με­ρα ου­ρα­γό ΔΕΗ πχ, στον τομέα των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας;

Πώς έχου­με φτά­σει στο ση­μείο να πω­λούν ρεύμα διά­φο­ροι τάχα μου δήθεν ιδιώ­τες πά­ρο­χοι, χωρίς ούτε μία (μία!) δική τους πα­ρα­γω­γι­κή μο­νά­δα, αγο­ρά­ζο­ντας από τη ΔΕΗ σε εξευ­τε­λι­στι­κές τιμές, που ρί­χνουν την επι­χεί­ρη­ση στα βρά­χια, ενώ οι ίδιοι συσ­σω­ρεύ­ουν χρήμα από τους ανυ­πο­ψί­α­στους κα­τα­να­λω­τές, που κατά τα άλλα νο­μί­ζουν ότι έχουν αλ­λά­ξει εται­ρεία και πά­ρο­χο (μόνο σε ό,τι αφορά την εμπο­ρία);

Αλή­θεια 4η: Τι ακρι­βώς συμ­βαί­νει με την τα­χύ­τη­τα «προ­σαρ­μο­γής» της ΔΕΗ στη «με­τά-τον-λι­γνί­τη» εποχή; Τι θα γίνει με τα δι­καιώ­μα­τα αξιο­ποί­η­σης και εκ­με­τάλ­λευ­σης πχ στον τομέα της γε­ω­θερ­μί­ας, τα οποία ανή­κουν στη ΔΕΗ; Πότε λήγει η ανε­λα­στι­κή προ­θε­σμία, για την έναρ­ξη των σχε­τι­κών ερευ­νών και ερ­γα­σιών, με τον υπαρ­κτό κίν­δυ­νο η επι­χεί­ρη­ση να τα χάσει μέσα από τα χέρια της;

Γιατί ει­δι­κά στον τομέα αυτόν, και για πα­ρά­δειγ­μα το 2016, στη ΔΕΘ όταν τι­μώ­με­νη χώρα ήταν η Ρωσία (...), τα πα­ρα­βρε­θέ­ντα στε­λέ­χη της ΔΕΗ είδαν απο­σβο­λω­μέ­να τον επι­χει­ρη­μα­τία - ούζο να κάνει εκεί­νος(!) την κε­ντρι­κή ει­σή­γη­ση για την εκ­με­τάλ­λευ­ση των γε­ω­θερ­μι­κών πε­δί­ων στην Ελ­λά­δα, τα οποία βρί­σκο­νται στην Κί­μω­λο και την Πο­λύ­αι­γο, τη Νί­συ­ρο, τη Λέσβο και τα Μέ­θα­να; Ποιοί «ξένοι πα­ρά­γο­ντες» και «επεν­δυ­τές» έχουν εκ­δη­λώ­σει εν­δια­φέ­ρον τόσο για τα γε­ω­θερ­μι­κά πεδία όσο και για τα «αδρα­νή» λι­γνι­τι­κά, στη Δυ­τι­κή Μα­κε­δο­νία και τη Νο­τιο­δυ­τι­κή Πε­λο­πόν­νη­σο; Τι «γνώμη» έχει επί τού­του η Πρε­σβεία (μία είναι η Πρε­σβεία με το πι, κε­φα­λαίο...);

Αλή­θεια 5η: Γιατί το μισό Αι­γαίο εξα­κο­λου­θεί να είναι εξαρ­τη­μέ­νο από τις ηλε­κτρο­γεν­νή­τριες πε­τρε­λαί­ου μίας κά­ποιας ηλι­κί­ας, κο­στο­βό­ρες και ενερ­γο­βό­ρες, που λει­τουρ­γούν πια στη χάση και τη φέξη με υπερ­δι­πλά­σιο κό­στος με­τα­φο­ράς και συ­ντή­ρη­σης που γί­νε­ται πια μόνο στην Ατ­τι­κή;

Γιατί η ΔΕΗ βρί­σκει αλ­λε­πάλ­λη­λα εμπό­δια και απί­θα­νες αντι­δρά­σεις από διά­φο­ρες «ομά­δες συμ­φε­ρό­ντων», όταν κα­λεί­ται να στή­σει ανε­μο­γεν­νή­τριες ή φω­το­βολ­ταϊ­κά, την ώρα που οι αντα­γω­νι­στές ιδιώ­τες προ­ε­λαύ­νουν στις ίδιες ή άλλες πε­ριο­χές και νησιά;

Γιατί βου­λευ­τές, δή­μαρ­χοι και πε­ρι­φε­ρειάρ­χες, σύμ­βου­λοι και πα­ρα­τρε­χά­με­νοι οποιου­δή­πο­τε βαθ­μού κρα­τι­κής ή επι­χει­ρη­μα­τι­κής διοί­κη­σης προ­τι­μούν και προ­πα­γαν­δί­ζουν την πό­ντι­ση καμιά δε­κα­ριά κα­λω­δί­ων υψη­λού οι­κο­νο­μι­κού κό­στους, ώστε «να έρθει ρεύμα από την ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα» (δη­λα­δή την «εθνι­κή μπα­τα­ρία» της Δυ­τι­κής Μα­κε­δο­νί­ας και τον «εθνι­κό λι­γνί­τη»), όταν το μισό Αι­γαίο (το ίδιο που κα­τα­να­λώ­νει αφει­δώς και...του­ρι­στι­κά, πε­τρέ­λαιο) θα μπο­ρού­σε να έχει ενερ­γεια­κή αυ­τάρ­κεια από τον ήλιο, τον άνεμο ή τη θά­λασ­σα; Ποια κοινή και κοι­νω­νι­κή λο­γι­κή διέ­πει μια τέ­τοια νο­ο­τρο­πία και υπα­γο­ρεύ­ει μια τέ­τοια αυ­το­κτο­νι­κή πο­λι­τι­κή;

Αλή­θεια 6η: Πότε θα τερ­μα­τι­στεί ο «ΔΕ­Η­τζί­δι­κος πα­τριω­τι­σμός» μιας κά­στας «συν­δι­κα­λι­στών» όλων των πι­θα­νών, κομ­μα­τι­κών και πο­λι­τι­κών απο­χρώ­σε­ων, που βάζει «πρώτα τη ΔΕΗ!» ακόμη και ενά­ντια στα δι­καιώ­μα­τα της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας και το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον;

Τι θα πρά­ξει αυτή η «κάστα» αν όπως φη­μο­λο­γεί­ται η ΔΕΗ προ­χω­ρή­σει στην κα­τάρ­γη­ση των κοι­νω­νι­κών τι­μο­λο­γί­ων προ­κει­μέ­νου να ει­σπρά­ξει από πα­ντού ακόμη και τα χρέη που δεν έχει ει­σπρά­ξει και δεν πρό­κει­ται να ει­σπρά­ξει όπως αυτά έχουν πε­ρι­γρα­φεί στις αλή­θειες 1 και 2;

Αλή­θεια 7η: Πότε θα βρουν ερ­γα­σία στην Ελ­λά­δα (και της ενερ­γεια­κής κρί­σης), οι δε­κά­δες επι­στή­μο­νες των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας, που σπού­δα­σαν και σπου­δά­ζουν το αντι­κεί­με­νο της αιο­λι­κής, ηλια­κής και κυ­μα­τι­κής ενέρ­γειας, με­τα­ξύ άλλων χωρών, στην Ολ­λαν­δία και τη Σκω­τία και σή­με­ρα όσοι επι­στρέ­φουν, ερ­γά­ζο­νται στα νησιά κα­τα­γω­γής τους, (που κα­τα­να­λώ­νουν ει­σα­γό­με­νο πε­τρέ­λαιο και δια­φη­μί­ζουν τον...μύθο του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού) ως σερ­βι­τό­ροι, τα­ξι­τζή­δες, οδο­κα­θα­ρι­στές και πω­λή­τριες του­ρι­στι­κών ειδών;

Αλή­θεια 8η: Τι θα πρά­ξει η κι­νη­μα­τι­κή, ρι­ζο­σπα­στι­κή και αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή Αρι­στε­ρά, αν επα­λη­θευ­τούν οι φήμες και κα­ταρ­γη­θούν εν μία νυκτί, τα κοι­νω­νι­κά τι­μο­λό­για της ΔΕΗ; Τι θα γίνει αν ερ­γα­τι­κές συ­νοι­κί­ες της Αθή­νας, του Πει­ραιά και της Θεσ­σα­λο­νί­κης, και όχι μόνο, βυ­θι­στούν στο σκο­τά­δι, επι­στρέ­φο­ντας στην εποχή του χαλ­κού;

Τι θα γίνει τον επό­με­νο χει­μώ­να, από τη στιγ­μή που η ενερ­γεια­κή φτώ­χεια θα χτυ­πή­σει, μετά το πε­τρέ­λαιο, και τα τι­μο­λό­για της ΔΕΗ; Θα με­τρά­με νε­κρούς από το κρύο σε δια­με­ρί­σμα­τα και σπί­τια, εξαι­τί­ας του κομ­μέ­νου ρεύ­μα­τος;

Αλή­θεια 9η: Ποιες και πόσες ευ­θύ­νες έχει για την κα­τρα­κύ­λα η ση­με­ρι­νή, πο­λι­τι­κή και διοι­κη­τι­κή ηγε­σία στο αρ­μό­διο υπουρ­γείο και την επι­χεί­ρη­ση; Αυτά είναι τα πο­λι­τι­κά και διοι­κη­τι­κά γράμ­μα­τα που έμα­θαν ορι­σμέ­νοι ως πάλαι ποτέ «πρώ­τοι στα μα­θή­μα­τα, πρώ­τοι στους αγώ­νες» (τα στερ­νά, νι­κούν τα πρώτα και κακοί, ως φαί­νε­ται...) «κνί­τες» του Λον­δί­νου, του Νιου­κά­σλ και των πε­ρι­χώ­ρων;

Ή μήπως και πι­θα­νό­τε­ρα, έπαιρ­ναν μα­θή­μα­τα όχι από τον Μαρξ, αλλά από τη Θά­τσερ και τα κλομπ της έφιπ­πης αστυ­νο­μί­ας που τα πα­ρα­κο­λού­θη­σαν εμ­φα­νώς εκ­στα­σια­σμέ­νοι να δια­λύ­ουν τις απερ­γί­ες και να σπάνε τα κε­φά­λια των αν­θρα­κω­ρύ­χων; Αυτά είναι τα...με­τα­πτυ­χια­κά και τα... δι­δα­κτο­ρι­κά τους; Στη βίαιη διά­λυ­ση και τον τε­μα­χι­σμό δη­μό­σιων επι­χει­ρή­σε­ων και τα... θα­τσε­ρι­κά «σχέ­δια Μάρ­σαλ» του κοι­νω­νι­κού δαρ­βι­νι­σμού; 

Αλή­θεια 10η, τε­λευ­ταία και... το­πι­κι­στι­κή: Υπάρ­χει ένα νη­σά­κι (δη­λα­δή, τι νη­σά­κι! ;Νή­σα­ρος!) που εσχά­τως και δυ­στυ­χώς για τους λάθος λό­γους έχει απα­σχο­λή­σει «πολ­λά­κις» την ελ­λα­δι­κή επι­και­ρό­τη­τα.

Το νη­σά­κι, είναι αλή­θεια, ότι βγά­ζει πραγ­μα­τι­κούς λε­βέ­ντες (πάρα πολ­λούς), βγά­ζει και κου­ρα­δό­μα­γκες ή προ­δό­τες (κάπως λι­γό­τε­ρους).

Βγά­ζει Πο­διά­δες, βγά­ζει και Τζου­λιά­δες. Βγά­ζει Δα­σκα­λο­γιάν­νη­δες, βγά­ζει και πα­πα-Καλ­λέρ­γη­δες...

Όπως φαί­νε­ται, έβγα­λε και τους τε­λευ­ταί­ους νε­κρο­θά­φτες και ψυ­χο­πο­μπούς της ΔΕΗ...

Αλλά, εντά­ξει, ενί­ο­τε, το ίδιο νη­σά­κι, βγά­ζει και Πα­πα­δό­ση­φους... Και όποιος κα­τά­λα­βε, κα­τά­λα­βε.

Μέχρι να απο­σα­φη­νι­στούν και να απα­ντη­θούν οι πα­ρα­πά­νω σκλη­ρές και άβο­λες αλή­θειες, ορι­σμέ­νοι (ύπο­πτοι...) κον­δυ­λο­φό­ροι που χύ­νουν με­λά­νι και κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα για τη ΔΕΗ, ας σιω­πή­σουν - έχουν λε­ρω­μέ­νη τη φωλιά τους, ήδη από την εποχή του ση­μι­τι­κού «εκ­συγ­χρο­νι­σμού».

Εί­πα­με, είναι ή βλά­κες ή συ­νέ­νο­χοι στα τα­ξι­κά εγκλή­μα­τα ενά­ντια στη ΔΕΗ και την κοι­νω­νία. Το προ­τι­μό­τε­ρο θα ήταν, αν είχαν ίχνος τσί­πας, να δέ­σουν μια πέτρα στο λαιμό και να πάνε να πέ­σουν στην πλη­σιέ­στε­ρη τε­χνη­τή λίμνη του πλη­σιέ­στε­ρου υδροη­λε­κτρι­κού φράγ­μα­τος-όσο αυτά είναι ακόμη «δη­μό­σια».

Αλλά, η τσίπα έχει χαθεί στους και­ρούς μας...

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Ο νεο-Τσιριμώκος έφτασε στο σημείο να... παραστήσει τον Άρη (!) στη Λαμία - Κύριε Τσίπρα, αφιππεύσατε!

Πήγε στην Καισαριανή και μετά… ψήφισε μνημόνιο.

Πήγε στην κηδεία του Κάστρο και μετά έγλειψε τον… αγγελικό Τραμπ. 

Πήγε στον Μπελογιάννη και μετά έφτιαξε προεκλογικό σποτ με τον… Πλαστήρα.

Πήγανε στην Μακρόνησο και μετά έκαναν κυβέρνηση με τον… Καμμένο και την Παπακώστα. 

Αλλά σήμερα, ο Τσίπρας το τερμάτισε: Εφτασε στο σημείο, στην προεκλογική του ομιλία του στην Λαμία, να ξεπεράσει ακόμα και τα δικά του στάνταρ ξετσιπωσιάς:

Έφτασε να παραστήσει τον… Άρη Βελουχιώτη!

Πήρε την ιστορική ομιλία του Άρη στη Λαμία το 1944 για να την «πουλήσει» το 2019 σαν «αριστερή κορδέλα» από το μπαλκόνι του αναίσχυντου μαυρογιαλουρισμού. 

Πρόκειται για την ίδια ομιλία που, ανάμεσα στα άλλα, ο Άρης περιέγραφε πως οι κομμουνιστές και οι αριστεροί υπερασπίζονταν τα «πεζούλια» του λαού απέναντι στα συμφέροντα και στα «καράβια των Εμπειρίκων». 

Αυτός ο τύπος, που πήγε σήμερα στη Λαμία για να… παραστήσει τον Άρη, ο τύπος που έβαλε στο στόμα του – που δεν άντεξε τον… έρπη των “17 ωρών διαπραγμάτευσης” – τα λόγια του σταυραετού της Αντίστασης, είναι ο ίδιος τύπος που λίγες εβδομάδες πριν πρόσφερε φορολογική ασυλία και οικειοθελή φορολόγηση στους… «Εμπειρίκους»! 

Τέτοια ξεδιαντροπιά μόνο ένας νεο – Τσιριμώκος θα μπορούσε να επιδείξει. 

Αλλά για κάθε Τσιριμώκο ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει: Όπου κρεμούσε ο Άρης τ’ άρματα, κρεμάνε οι Τσίπρες τα νταούλια.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr