Του Lupo di mare.

Το ελληνικό κράτος και η ιδεολογία του, δηλαδή, ο ελληνικός μεγαλοϊδεατισμός, αναπτύχθηκαν, λειτούργησαν και εδραιώθηκαν, σαν ένας μηχανισμός  πολιτικής απόσπασης γεωπολιτικών ωφελημάτων  (και αυτό όχι σε όλες τις περιπτώσεις με επιτυχία…) για μια χρονική περίοδο περίπου της τάξης του ενάμιση αιώνα.  

Στη παραπάνω περίοδο όλες οι μεγάλες διακρατικές συγκρούσεις έγιναν είτε στην Ευρωπαϊκή ήπειρο είτε στην κοντινή γεωγραφική της περίμετρο. Σ’ αυτήν την περίοδο που υπήρχαν περισσότερα του ενός «ταμπλό επιλογών», οι πολιτικές ηγεσίες αυτού του τόπου διαπραγματεύτηκαν απροσχημάτιστα την «απόδοση του χαρτιού» της επικράτειάς τους , όπως ακριβώς συνέβαινε στα επαρχιώτικα παζάρια.   

Τώρα και για πρώτη φορά στα χρονικά της ιστορίας του ελληνικού κράτους, ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός και τα συμφέροντα του συγκρούεται σε περιοχές που βρίσκονται μακριά από την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Έτσι η Ελληνική διπλωματική  παράδοση, έχει μείνει στείρα από σκέψεις και μεθοδεύσεις για το πως θα αυξηθούν τα προσδοκώμενα γεωπολιτικά κέρδη του ελληνικού οικοπέδου όταν τα αντικρουόμενα συμφέροντα  είναι μεταξύ Ουάσιγκτον, Πεκίνου–Μόσχας!

Η Ελληνική «δεξαμενή σκέψης» -αν υπήρξε ποτέ και ο εφοπλιστικός κόσμος, πάγια προσανατολισμένοι προς μια προστατευτική συμμαχία με μια μεγάλη ναυτική δύναμη (πρώτα με τη Μ. Βρετανία και κατόπιν με τις ΗΠΑ), δεν φαίνονται ικανοί να απαντήσουν με βεβαιότητα σε ένα μεγάλο εύρος θεμάτων που προκύπτουν από τον εξελισσόμενο 4ο παγκόσμιο πόλεμο που ζούμε. Για παράδειγμα: έκαναν ό,τι μπορούσαν για να εγκατασταθεί ο Κινέζικος κολοσσός, η COSCO στο Πειραιά, ώστε τα κινεζικά εμπορεύματα να προωθούνται ταχύτερα προς τις ευρωπαϊκές αγορές. Ωστόσο η γραμμή θαλάσσιας μεταφοράς που φτάνει στο Πειραιά περνάει απ’ τη Διώρυγα του Σουέζ και τον κόλπο του Άντεν… Κι αν οι σύμμαχοι αμερικάνοι θελήσουν να πιέσουν τους Κινέζους και  κόψουν αυτή τη γραμμή θαλάσσιας μεταφοράς σε κάποια φάση όξυνσης του αμερικανό-σινικού ανταγωνισμού; Θα ήταν κάτι τέτοιο υπέρ ή κατά των συμφερόντων της Ελλάδας και της εμπορικής της ναυτιλίας;

Η ερώτηση είναι ενδεικτική Ενδεικτική του γιατί οι διάφοροι «υπερπατριώτες  από το ναυτιλιακό χώρο» έχουν τις ανησυχίες τους, είτε για τα χειροπιαστά ανταλλάγματα της αμερικανικής συμμαχίας είτε για τις «εναλλακτικές» του –αν υπάρχουν τέτοιες.

Με σταθερά μειούμενο λοιπόν  το ρόλο του πετρελαίου σα πρώτη ύλη και με τις ΗΠΑ σε τροχιά παρακμής όπου αμφισβητείται σε καθημερινή βάση η παγκόσμια  επιρροή τους και με αναδυόμενο ταυτόχρονα  το παγκόσμιο οικονομικό ιμπεριαλιστικό σχεδιασμό του Πεκίνου και των συμμάχων του για την «Ευρασία», που είναι σε μεγάλο βαθμό χερσαίος και όχι θαλάσσιος, το ελληνικό μοντέλο απόσπασης γεωπολιτικών ωφελημάτων  που στηρίχτηκε στην εμπορική ναυτιλία και στις θαλάσσιες μεταφορές βρίσκεται για πρώτη φόρα μετέωρο και σε πλήρες αδιέξοδο. Όχι μόνο απ’ την καταφανή γεωπολιτική αναβάθμιση  της Τουρκίας, αλλά σα λειτουργικό μοντέλο αυτό καθαυτό.

Έτσι η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πολιτική φαντασίωση για «περικύκλωση και εκτοπισμό της Τουρκίας από την ανατολική Μεσόγειο» μοιάζει να καταρρέει. Σε μια στιγμή όπου η Κύπρος και ειδικά το νότιο τμήμα της… μετράει τρυπάνια γύρω της, και η Τουρκία του Ερντογάν  βγάζει γλώσσα στους αμερικάνους με τη σταδιακή ανάπτυξη στο έδαφος της των S. 400…  

Η πατριωτική  ελληνική ψυχή, με την καφενόβια μορφή ενός κυρ Παντελή, αν μπορούσε να εκφράσει τις επιθυμίες της, θα έλεγε: ρε συ, έτσι και ισοπέδωνε η αμερικανική αεροπορία την Άγκυρα, την Κωνσταντινούπολη, την Σμύρνη και καμιά δεκαριά άλλες πόλεις σαν «τιμωρία» για τους ρωσικούς πυραύλους –πριν αυτοί αρχίσουν να δουλεύουν. Αλλά πού;

Το μόνο «πατριωτικό»  που συνέβη  επίσημα ήταν η έκκληση του νέου ΥΠΕΞ, του Νίκου Δένδια, προς τους  αμερικάνους: όπου τους ζήτησε «την προστασία τους», αν χρειαστεί, από την Τουρκία και προσκάλεσε  τον αμερικανό ΥΠΕΞ, Pompeo , να επισκεφτεί τα μέρη μας πιστεύοντας ο έρμος ότι ο πέρα του Ατλαντικού προστάτης έχει ακόμα τη δύναμη να φοβερίζει…  Δεν ξέρω τι θα πάρει. Από ό,τι ξέρω ότι αν θες «προστασία» πληρώνεις, δεν σε πληρώνουν…

Εν τω μεταξύ, τα τελευταία νέα απ’ την Ουάσιγκτον είναι ότι προσπαθεί να καλουπώσει μέσω διαταγμάτων μια «συμμαχία των προθύμων». Επειδή οι αμερικάνοι είναι βέβαια large αλλά είναι και πρακτικοί άνθρωποι, η επιτροπή διεθνών υποθέσεων της αμερικανικής γερουσίας υπερψήφισε  στις 25 Ιουνίου με μεγάλη διακομματική πλειοψηφία σχέδιο νόμου με θέμα  τη «νέα στρατηγική στην ανατολική Μεσόγειο». Εκεί περιγράφονται με λεπτομέρεια οι προϋποθέσεις με τις οποίες οι ΗΠΑ θα μπορούν να προσφέρουν την προστασία τους σε Ελλάδα και Νότια Κύπρο.

Ο αμερικανικός αυτός νόμος αναφέρει  ότι «οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος» μ’ αυτήν σειρά ισχύος… συμφώνησαν στις 21 Μάρτη 2019 να αμυνθούν έναντι κακόβουλων επιρροών στην ανατολική Μεσόγειο και στην ευρύτερη μέση Ανατολή. Για τις ΗΠΑ «κακόβουλη επιρροή» είναι η Μόσχα… Με αυτό τον τρόπο και το Αιγαίο πέλαγος  εντάσσεται  επίσημα σαν υποψήφιο θέατρο αεροναυτικών επιχειρήσεων στον εξελισσόμενο  4ο  παγκόσμιο πόλεμο και με την υπογραφή της Ελλάδας. Ντάξ;

Στη συνέχεια, όταν ο αμερικανικός  αυτός νόμος αναφέρεται στους υδρογονάνθρακες και στο φυσικό αέριο, το πράγμα είναι απολύτως  ξεκάθαρο: αυτό που ενδιαφέρει τις ΗΠΑ είναι να στριμώξει τη ροή του ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη (και όχι μόνο). Με λίγα λόγια έτσι και τα τουρκικά γεωτρύπανα βρουν εκεί που τρυπούν κάνα εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα και φέρουν την ρωσική Gazprom στα νερά της ανατολικής Μεσογείου… Θα γίνει ο κακός χαμός!

Ο νόμος προβλέπει επίσης την πώληση αμερικανικών όπλων στη νότια Κύπρο (τερματίζοντας μια απαγόρευση 45 χρόνων) υπό δύο σημαντικές προϋποθέσεις: α) Να τερματιστεί το ρωσικό τραπεζικό πάρε–δώσε  με τις Ελληνοκυπριακές τράπεζες (ξέπλυμα ή μη)· και, β) να απαγορευτεί ο ελλιμενισμός ρωσικών πολεμικών στα Ελληνοκυπριακά λιμάνια, ακόμα και για ανεφοδιασμό σε καύσιμα. Με δυο λόγια Ελληνοκύπριοι: αν επιθυμείτε την αμερικανική προστασία πρέπει να πετάξετε τους Ρώσους φίλους σας στη θάλασσα.

Γι’ αυτά τα δύο ο αμερικάνος πρόεδρος θα πρέπει να δίνει αναφορά στο κογκρέσο μια φορά το χρόνο, ώστε να συνεχίζεται ή να διακόπτεται η προστασία …

Επιπλέον, Αθήνα και Λευκωσία, αν θέλουν την αμερικανική προστασία, θα πρέπει να παραδώσουν στην Ουάσιγκτον: α) Μια λίστα των ΜΜΕ των οποίων ιδιοκτήτες είναι Ρώσοι (πχ ο Ιβάν Σαββίδης …) ώστε να σταματήσει η προώθηση και διάδοση φιλορωσικών ιδεών στον ελληνικό λαό. β) Μια αξιολόγηση της στρατιωτικής εμπλοκής της Μόσχας στον τομέα της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένου του τομέα του στρατιωτικού εξοπλισμού και διάφορων εργολαβιών. Και γ) Μια αξιολόγηση των προσπαθειών της Μόσχας να επηρεάσει τις εκλογές σε Ελλάδα, νότια Κύπρο και Ισραήλ μέσω κυβερνοεπιθέσεων, εκστρατειών στα ΜΜΕ, ή άλλων κακόβουλων πρακτικών.

Ακριβή η αμερικανική προστασία. Κάτι μου λέει ότι μετά τους ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ την  «πιο φίλο-αμερικανική κυβέρνηση» εδώ και δεκαετίες, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης  πέρα από τα παχιά και ανέξοδα λόγια, δύσκολα θα μπορέσει να βελτιώσει το σκορ. Ίσως το ρίξει σε πιο «ποιοτικό παιχνίδι» ψάχνοντας να βρει σαν εναλλακτική λύση, κάποιο «ενδιάμεσο δρόμο».

Αυτό με απλά  λόγια σημαίνει κάποιου είδους προσπάθεια  «γεωπολιτικής μας αναβάθμισης» –μπας και οι ΗΠΑ κάνουν καμιά έκπτωση… Όχι τίποτα άλλο, αλλά αν θυμώσουν και οι μΠΑΟΚτζήδες δεν θα μπορεί να τους συγκρατήσει όλος ο αμερικάνικος στόλος….

Όλα τα υπόλοιπα, είναι γελοία μεν –αλλά όχι αδιάφορα. Ειδικά όταν η μικροαστική μάζα προτιμάει να μην καταλαβαίνει.

                                                                                                                                       Lupo di mare

πηγη:  ergatikosagwnas.gr

Γιάννης Μπαζαίος

Ενιαίο ανώτατο ποσό σύνταξης στο 12πλάσιο της εθνικής σύνταξης που αντιστοιχεί σε 20 έτη ασφάλισης, δηλαδή συνολικά 4.608 ευρώ με βάση τα σημερινά δεδομένα, ψηφίστηκε χθες στη Βουλή, με τροπολογία που κατέθεσε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή ο υπουργός Εργασίας, Γ. Βρούτσης, προκαλώντας την αντίδραση σύσσωμης της αντιπολίτευσης (βλ. και ρεπορτάζ στη σελίδα 6).

Οπως παραδέχεται μάλιστα ο υπουργός, το ποσό αυτό «υπερβαίνει κατά πολύ τα προϊσχύοντα ανώτατα όρια συντάξεων των ενταχθέντων στον ΕΦΚΑ φορέων» (για τους οποίους ισχύει και το πλαφόν). Από το όριο αυτό μπορούν να «ξεφύγουν» χωρίς περικοπές μόνο το επίδομα απόλυτης αναπηρίας και το επίδομα τετραπληγίας.

Πρακτικά, το όριο των 4.608 ευρώ κλείνει το ζήτημα με τους «δράκους» των 24.000 ευρώ που ισχυρίζεται ότι είχε ανακαλύψει ο Γ. Βρούτσης και έχει επίπτωση μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις συντάξεων στις οποίες έχουν συνυπολογιστεί εισφορές και από κοινωνικούς πόρους που επιβάλλονταν στο παρελθόν, σε συνδυασμό με εισφορές από εισοδήματα των ασφαλισμένων, ή από εισφορές κύριας σύνταξης μεγαλύτερες του 20% που ισχύει για το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (σε κάποια από τα πρώην ειδικά ταμεία).

Σύμφωνα με την καταγραφή του υπουργείου Εργασίας, έχουν προκύψει... 260 συντάξεις με ποσά από 3.000 ευρώ έως και 7.500 ευρώ.

Οπως μάλιστα καταγράφεται στην τροπολογία, προκύπτει και ετήσια εξοικονόμηση δαπάνης από τη θέσπιση του ανώτατου ορίου στο συνολικό ακαθάριστο ποσό για τις ήδη απονεμηθείσες συντάξεις: 0,55 εκατ. ευρώ φέτος, περίπου 1,31 εκατ. ευρώ το 2020, 1,6 εκατ. ευρώ το 2021, 1,7 εκατ. ευρώ το 2022 κ.ο.κ.

Στην αιτιολογική έκθεση της επίμαχης τροπολογίας σημειώνεται ότι «ο υπολογισμός της ανταποδοτικής σύνταξης από το έτος 2002 έως και το έτος 2016 έχει ως αποτέλεσμα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις την απονομή συντάξεων που αλλοιώνουν την αρχή της ανταποδοτικότητας και της δίκαιης αναδιανομής που θα πρέπει να διέπουν με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και επάρκεια παροχών» και διαπιστώνεται η ανάγκη καθιέρωσης ανώτατου ορίου για τις συντάξεις που υπολογίζονται ή επανυπολογίστηκαν με βάση τις διατάξεις του Ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου) και μέρος του χρόνου ασφάλισης ανάγεται στο διάστημα από 2002 έως και 2016.

Αναδρομικό χαράτσι

Σημειώνεται πάντως ότι το θεσπιζόμενο ανώτατο ποσό σύνταξης εφαρμόζεται και επί των συντάξεων που χορηγούνταν κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 4387/2016 και οι οποίες επανυπολογίστηκαν κατ' εφαρμογή των διατάξεών του (σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 33).

Οσοι βρεθούν με υψηλότερες συντάξεις θα κληθούν να επιστρέψουν αναδρομικά τη διαφορά, καθώς «τυχόν επιπλέον διαφορές ποσών συντάξεων αναζητούνται άτοκα ως καλοπίστως εισπραχθέντα και επιστρέφονται με παρακράτηση σε ποσοστό 20% της μηνιαίας καταβαλλόμενης σύνταξης και μέχρι ολοσχερούς εξοφλήσεως», όπως σημειώνεται στο κείμενο της τροπολογίας.

Επισημαίνεται ότι δεν αλλάζει το ανώτατο όριο των 3.166 ευρώ που ορίζει ο νόμος Κατρούγκαλου, αλλά ορίζεται λίγο μεγαλύτερο πλαφόν καταβολής για ειδικές περιπτώσεις συντάξεων.

πηγη: efsyn.gr

– Γράφει η Αναστασία Ζήση

Το μακελειό του προηγούμενου Σαββάτου στην συνοριακή πόλη του Ελ Πάσο, Τέξας από τον οπλισμένο νεαρό που προκάλεσε τη μαζική δολοφονία 22 ανθρώπων σε αλυσίδα γνωστού πολυκαταστήματος και λίγες ώρες μετά, ένα δεύτερο μακελειό στο Ντέιτον του Οχάιο με 10 νεκρούς συμπεριλαμβανομένου του δράστη έρχονται να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των πολύνεκρων επιθέσεων, της αιματηρής βίας με την χρήση πυροβόλων όπλων από πολίτες προς πολίτες σε περίοδο ειρήνης στις Η.Π.Α. (Gun Violence Archives). Η πρώτη μαζική δολοφονία συγκέντρωσε υλικό που την στοιχειοθετεί ως έγκλημα μίσους, φυλετικά υποκινούμενη. Ο Πρόεδρος των Η.Π.Α., στις επίσημες δηλώσεις του για το βαρύ αιματοκύλισμα ζήτησε την μεταρρύθμιση του συστήματος ψυχικής υγείας λέγοντας ότι: «η ψυχική αρρώστια είναι αυτή που οπλίζει», και ότι «χρειάζεται βελτίωση στην ικανότητα εντοπισμού της ψυχικής αρρώστιας». Πρόκειται για δηλώσεις που έχουν ως κεντρικό στόχο να μεταμφιεστεί η κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προκαλεί η ελεύθερη πρόσβαση στα όπλα σε ζήτημα μιας ατομικής, βιολογικής ψυχοπαθολογίας. Η οπλοφορία στις Η.Π.Α. επιτρέπεται δια νόμου, και είναι η χώρα όπου τα όπλα είναι περισσότερα από τους κατοίκους. Η αναγωγή, δια του στόματος του Προέδρου Τράμπ, ενός πολύπλοκου ζητήματος συνδεδεμένου με ισχυρά συμφέροντα μιας βαριάς βιομηχανίας όπλων, και μιας κουλτούρας βίας, σε ατομική ψυχοπαθολογία είναι ενδεικτική της πολιτικής βούλησης σ’ όλα τα επίπεδα να «προστατευτούν τα όπλα» και όχι οι πολίτες.

Το σύστημα ψυχικής υγείας στις Η.Π.Α. είναι οργανωμένο από ένα βαρύ ψυχιατρικό κατεστημένο και στη βάση του δόγματος ότι η ψυχική ασθένεια είναι μια οργανική πάθηση η οποία αντιμετωπίζεται με ψυχοφάρμακα. Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών, κατασκεύασμα της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας, είναι το επίσημο εργαλείο για την ψυχιατρική διάγνωση και την καταβολή αποζημιώσεων από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Ωστόσο, στην ουσία του θέματος, το εργαλείο αυτό είναι μια γραμμή παραγωγής ψυχικών ασθενειών, μια βιομηχανία της τρέλας, όπως αυτή εκτενώς έχει κριτικά συζητηθεί από τον Thomas Szasz, καθώς τα διαθέσιμα εμπειρικά ευρήματα για την οργανική βάση αυτών των διαταραχών είναι μη επαρκή. Η εγκυρότητα των ψυχιατρικών διαγνώσεων είναι ιδιαίτερα επισφαλής γιατί η σύνδεση των συμπτωμάτων ως υποκειμενικών κρίσεων με την νευροχημεία του εγκεφάλου δεν τεκμαίρεται, όπως και η δράση των ψυχοφαρμάκων. Για αυτά γνωρίζουμε τις βαριές παρενέργειες τους, όπως ενδεικτικά: καταστολή, εθισμός, ψυχοκινητική επιβράδυνση, έκπτωση μνήμης, γνωστικών λειτουργιών. Στις Η.Π.Α., επιδημιολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι σε ποσοστό 26% οι Αμερικανοί πολίτες αντιμετωπίζουν κοινές ψυχικές διαταραχές (1 στους/ις 4) ενώ περίπου 6% εκτιμώνται εκείνοι/ες που αντιμετωπίζουν σοβαρές ψυχικές δυσκολίες, όπως σχιζοφρένεια (1 στους/ις 17). Η καθημερινή γνώση έχει αφομοιώσει το επίσημο, ψυχιατρικό δόγμα για την οργανική προέλευση της ψυχικής ασθένειας και ένα βαρύ κοινωνικό στίγμα την σκεπάζει. Έρευνα και θεραπεία χρηματοδοτούνται σε ομοσπονδιακό επίπεδο για την ανακάλυψη των φαρμάκων που θα επιφέρουν την αποτελεσματική θεραπεία. Ο τότε Πρόεδρος των Η.Π.Α. George H. W. Bush είχε εγκαινιάσει τη δεκαετία του 1990 ως την χρυσή «Δεκαετία του Εγκεφάλου» κατά την οποία επενδύθηκαν μεγάλοι προϋπολογισμοί στις νευροεπιστήμες, τις επιστήμες της συμπεριφοράς και τη γενετική. Σήμερα, στις Η.Π.Α. η αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας με ψυχοφάρμακα είναι παραπάνω από διαδεδομένη φέρνοντας πολύ υψηλά κέρδη στις φαρμακοβιομηχανίες οι οποίες ανταγωνίζονται για το «πιο αποτελεσματικό» σκεύασμα κυρίως στην τροποποίηση της διάθεσης. Εύκολα κανείς μπορεί να συνάγει πώς αυτό το δόγμα της οργανικής ψυχοπαθολογίας εναρμονίζεται με τους στόχους της κερδοφορίας στο όχημα της ελεύθερης αγοράς και του καπιταλισμού.

Η κυριαρχία του βιοϊατρικού μοντέλου μέσω της θεσμικής, επίσημης ψυχιατρικής και της πολιτικής ηγεσίας στις Η.Π.Α. αποκρύβει τα πραγματικά αίτια των ψυχικών προβλημάτων που είναι βαθιά κοινωνικά και σχετίζονται με την ανεργία, τη φτώχεια, τις διακρίσεις, τις ρατσιστικές επιθέσεις, τον κοινωνικό στιγματισμό, την εθνικότητα, και τα εμπόδια στην αναζήτηση βοήθειας ενώ ένα ποσοστό των Αμερικάνων είναι χωρίς ασφάλιση και χωρίς δικαίωμα πρόσβασης στο σύστημα παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Φτωχοί και φτωχές, μαύροι και μαύρες, ισπανόφωνοι μετανάστες και μετανάστριες είναι αυτοί που πρώτοι θα δεχτούν αστυνομικό έλεγχο, θα συρθούν στα κρατητήρια, θα έχουν ακούσιες και βίαιες εισαγωγές στα ψυχιατρεία όπου θα λάβουν βαριές διαγνώσεις, καθηλώσεις και συνδυασμό ψυχοφαρμάκων.

Μετά τη ρητορική απώθησης που έχει αναπτύξει ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. απέναντι στους μετανάστες, τις μειονότητες, διαναγγέλλει το δόγμα της οργανικής ψυχο-παθολογίας και μέσω του επίσημου, ψυχιατρικού λόγου πετυχαίνει την προστασία των όπλων και των ψυχοφαρμάκων.

Αναστασία Ζήση

Καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου με γνωστικό αντικείμενο Κοινότητα & Ψυχική Υγεία και Διευθύντρια του Εργαστηρίου Κοινωνικής, Πολιτισμικής & Ψηφιακής Τεκμηρίωσης. Εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή ως υπότροφος του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης στη Σχολή Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιου Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει την επιστημονική ευθύνη μιας σειράς ερευνητικών προγραμμάτων σε αντικείμενα που αφορούν στην κοινότητα και την ψυχική υγεία, τον σχεδιασμό και την οργάνωση ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, το κοινωνικό στίγμα και εναλλακτικές προσεγγίσεις στην αντιμετώπιση του ψυχικού πόνου. Έχει δημοσιεύσει σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και είναι συγγραφέας επιστημονικών μονογραφιών. Διδάσκει στο Δι-ιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών: Εφαρμοσμένη-Κλινική Κοινωνιολογία και Τέχνη, έχει οργανώσει θερινά σχολεία στη μεθοδολογία της ποιοτικής έρευνας και έχει ενεργό κοινωνική δράση συνηγορίας και ενδυνάμωσης κοινοτήτων και κοινωνικών ομάδων που διαχρονικά καταπιέζονται σε συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού.

πηγη: atexnos.gr

Να αγοράζουν από τα κυλικεία μια σειρά από προϊόντα σε φθηνότερες τιμές, μπορούν οι επιβάτες των πλοίων των γραμμών εσωτερικού.

Αυτό υπενθυμίζει η Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας, αναφερόμενη στην κείμενη αγορανομική διάταξη.

Αυτά τα προϊόντα και οι τιμές που πρέπει να πωλούνται (με το ΦΠΑ), είναι :

Νερό σε συσκευασία 500ml 0,50 E

Νερό σε συσκευασία 750ml 0,75 Ε

Τοστ ή σάντουϊτς με τυρί (ψημένο ή άψητο) 1,25 Ε

Τοστ ή σάντουϊτς με ζαμπόν και τυρί (ψημένο ή άψητο 1,45 Ε

Καφές ελληνικός μονός 1,20 Ε

Καφές φίλτρου (γαλλικός κ.λ.π.) 1,30 Ε

Καφές εσπρέσσο (μονός, ή κρύος φρέντο) 1,45 Ε

Καφές φραπέ ή νες μονός 1,30 Ε

Τσάι (ζεστό ή κρύο) 1,30 Ε

*Οι παραπάνω τιμές ισχύουν μόνο για όσους σερβίρονται όρθιοι τόσο για την "Διακεκριμένη" όσο και για την "Οικονομική" θέση.

Στις περιπτώσεις που δεν τηρείται η Αγορανομική Διάταξη και ζητούν από τους επιβάτες να πληρώσουν ακριβότερα κάποιο από τα παραπάνω προϊόντα να καταγγέλλουν :

• Στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά 210 4102269
• Ραφήνας 22943 21200
• Λαυρίου 22923 20401
• Στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας

Καταναλωτή 1520

• Στην Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας 210 4111080

Επίσης η Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας συμβουλεύει τους επιβάτες των πλοίων πριν αγοράσουν οποιαδήποτε προϊόντα των κυλικείων να διαβάζουν τον τιμοκατάλογο που υποχρεωτικά πρέπει να υπάρχει σε εμφανές σημείο.

πηγη: enikos.gr