ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Μόλις πριν λίγους μήνες η Ν.Δ ζητούσε να αλλάξει η «σκληρή» συνταγματική πρόβλεψη για τα δάση, γιατί εμποδίζει  τις ιδιωτικές επενδύσεις. Δείτε τι έλεγαν οι σημερινοί υπουργοί της.

Σε σαφέστατη αντίφαση με την εικόνα που θέλει σήμερα να δώσει η κυβέρνηση, για την προστασία των δασικών εκτάσεων, που καταστρέφονται από τις πυρκαγιές, έρχονται οι προτάσεις που κατέθεσε στην πρώτη φάση της συνταγματικής αναθεώρησης που ολοκληρώθηκε πριν μερικούς μήνες.

Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε ζητήσει στη Βουλή κατά την διάρκεια των συζητήσεων για το νέο Σύνταγμα την αναθεώρηση του άρθρου 24, που ορίζει με σαφήνεια «τι εστί δάσος», προτείνοντας να προστατεύονται μόνον οι δασικές εκτάσεις που έχουν οριστεί μετά την μεταπολίτευση. Μάλιστα είχε προτείνει στην τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να… «ανταλλάξει» όποιο άρθρο επιθυμεί να αναθεωρηθεί προκειμένου να υπάρξει συμφωνία των δύο κομμάτων.

Επίσης, αποκαλυπτική των προθέσεων της σημερινής κυβέρνησης ήταν η συζήτηση που έγινε για το άρθρο 24 στο πλαίσιο της Συνταγματικής Αναθεώρησης στις 5 Δεκεμβρίου του 2018, όταν η Ν.Δ κατέθεσε και αιτιολόγησε την σχετική της πρόταση.

Άδωνις Γεωργιάδης: Γίνεται ζημιά στην προσέλκυση επενδύσεων

Όπως …συνήθως ο πλέον ευθύς για την στόχευση της Νέας Δημοκρατίας ήταν τότε ο νυν υπουργός Ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης. Όπως είχε δηλώσει:

«Ως προς το άρθρο 24 τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά. Κανένας δεν θέλει να βλάψει το περιβάλλον» όμως «όπως είναι γραμμένο το άρθρο 24 στο Συμβούλιο της Επικρατείας έχει γίνει μια υπερβολική του χρήση με αποτέλεσμα να προκαλείται διαρκής μεγάλη ζημία στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα»! Με βάση αυτό υποστήριξε ότι «μια αναπροσαρμογή λοιπόν, του άρθρου 24 με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον, θα έδινε τη δυνατότητα να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία ταχύτερα». Μάλιστα συνέχισε την σκέψη του σημειώνοντας πως συνολικά «ούτε οι οικονομικές παροχές στους ασθενέστερους ούτε η εξασφάλιση βιώσιμου δείκτη προστασίας ούτε τα κοινωνικά δικαιώματα δεν μπορούν να προστατευτούν από κανένα Σύνταγμα. Αυτά χρειάζονται λεφτά! Άρα το μεγάλο ζήτημα είναι πώς θα έχουμε περισσότερα λεφτά».

Να περιοριστεί το άρθρο 24

Σαφέστατος για τις προθέσεις του και ο σημερινός υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης. Είχε τονίσει την ανάγκη

«να μειώσουμε δραστικά το μέγεθος αυτού του άρθρου, καταργώντας, για παράδειγμα, την ερμηνευτική, που είναι εκ του περισσού, αλλά και τις παραγράφους 3, 4, 5 και το μεγαλύτερο μέρος των παραγράφων 2 και 6».

Μια διαφορετική προσέγγιση – αλλά με την ίδια στόχευση –  χρησιμοποίησε ο βουλευτής Β’Πειραιά της Ν.Δ Γιάννης Τραγάκης αναφερόμενος σε εταιρείες αιολικής ενέργειας που έχουν δικαιωθεί από τα δικαστήρια σε προσβολές για καταπάτηση δασών. Όπως ανέφερε

«υπάρχουν αποφάσεις, παραδείγματος χάριν του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες επιτρέπουν ακόμα και σε δάσος ή και σε δασικές εκτάσεις – για οικονομικούς λόγους, όπως για παράδειγμα είναι οι επενδύσεις και συγκεκριμένα τα αιολικά πάρκα».

Η τότε εισηγήτρια της ΝΔ και τώρα υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως τόνισε πως

«προτείνουμε τη ρητή απαγόρευση της μεταβολής του προορισμού των δασών, εκτός αν προέχει για την εθνική οικονομία άλλη χρήση που την επιβάλλει επιτακτικά το δημόσιο συμφέρον». Διευκρίνισε επίσης ότι «η συνταγματική προστασία θα αφορά μόνο όσες εκτάσεις ήταν αδιαμφισβήτητα δάση ή δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν από πυρκαγιά ή αποψιλώθηκαν με άλλον τρόπο με ό,τι είναι αποδεδειγμένο μόνο έως την 11η Ιουνίου 1975».

Ως …μέτρο των πραγματικών προθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, μπορεί να εκληφθεί και η τοποθέτηση στην επιτροπή του Ευάγγελου Βενιζέλου,  του πρώην στελέχους του ΠΑΣΟΚ, που μόνον «αντι-ΝΔ» αισθήματα δεν μπορεί να του προσάψει κανείς. Ήταν τόσο εξόφθαλμα αντιπεριβαλλοντική και… επενδυτική η πρόταση της ΝΔ που δεν κατάφερε να συμφωνήσει. Συγκεκριμένα, είχε δηλώσει πως

«δεν χρειάζεται να θίξουμε το άρθρο 24 του Συντάγματος. Είναι προϊόν μεγάλης περίσκεψης, δύσκολων συνομιλιών με την επιστήμη, την επιστημονική κοινότητα και την κοινωνία των πολιτών την περίοδο 1998 – 2001. Νομίζω ότι μόνον υποβάθμιση του περιβαλλοντικού κεκτημένου θα έχουμε, εάν θίξουμε το άρθρο 24».

Στόχος ο ιδιώτης να κάνει ότι θέλει

Στο θέμα είχε τότε αναφερθεί ο Γιάννης Τσιρώνης εκ μέρους  των Οικολόγων – Πρασίνων σχολιάζοντας το ποιο είναι το πραγματικό αίτημα της Νέας Δημοκρατίας. Όπως είχε επισημάνει με το υπάρχον σύνταγμα «η διάταξη λέει τα εξής: «Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός εάν προέχει για την εθνική οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον». Εξήγησε στην συνέχεια τις αλλάζει με την πρόταση της Ν.Δ: «Ας δούμε, λοιπόν, αυτή τη στιγμή τι αλλάζει σε αυτή τη διάταξη, αν δεχθούμε τη λογική της Νέας Δημοκρατίας. Πρώτα απ’ όλα, παίρνω μια διάταξη από το άρθρο 117, η οποία λέει ότι είναι υποχρεωτική η αναδάσωση για δάση αποψιλωθέντα ή που αποψιλώνονται και καταργεί τη λέξη «αποψιλώνονται». Αυτομάτως, δηλαδή, εάν δεχθούμε αυτή τη λογική, ό,τι θα αποψιλώνεται από εδώ και πέρα δεν τυγχάνει προστασίας».

Ο Γ.Τσιρώνης  είπε επίσης ότι «Εκ του πονηρού φεύγουν οι δασικές εκτάσεις. Οι δασικές εκτάσεις είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το δάσος. Να σας θυμίσω ότι όλη η αλπική ζώνη, όλα τα ελληνικά βουνά δεν έχουν ψηλά δέντρα. Είναι η λεγόμενη «αλπική ζώνη» σε όλη τη φύση. Αυτές οι εκτάσεις κατά τη Νέα Δημοκρατία δεν τυγχάνουν προστασίας». Πρόσθεσε επίσης ότι «ξαφνικά βάζουμε έναν ορισμό που τινάζει στον αέρα τους δασικούς χάρτες. Ξαφνικά λέμε ότι δάσος είναι ό,τι ήταν δάσος στον ορισμό στις 11-6-1975, όταν είχαμε περάσει τις καταπατήσεις της χούντας. Άρα, λοιπόν, εδώ πέρα δεν είναι ένας αθώος εκσυγχρονισμός της διάταξης. Αυτό που πιστεύει ακράδαντα η Νέα Δημοκρατία –και το είχε πει μάλιστα ο αείμνηστος κ. Μητσοτάκης, ο πατέρας- είναι ότι αυτό το άρθρο είναι τροχοπέδη στην ανάπτυξη». Ο Γ.Τσιρώνης διευκρίνισε τέλος ότι με την σημερινή διάταξη του συντάγματος «δεν εμποδίζεται η επέκταση οικισμών, όταν οι πληθυσμιακές ανάγκες το απαιτούν, γιατί η ρυμοτόμηση είναι μια αλλαγή χρήσης δάσους. Θέλετε να αναφέρω άλλα παραδείγματα; Τα λατομεία, η Εθνική Άμυνα, οι ανανεώσιμες πηγές που ήδη αδειοδοτούνται αυτή τη στιγμή χωρίς κανένα πρόβλημα; Δεν είναι, λοιπόν, το πρόβλημα εκεί. Να πω πού είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα σε όλα αυτά που ανέφερα είναι ο κάματος του ΣτΕ. Δεν μπορεί να πάει κάποιος ιδιώτης, laissez faire, να κάνει ό,τι θέλει εκεί μέσα».

πηγη: imerodromos.gr

Του Λεωνίδα Βατικιώτη.

Με μια εντυπωσιακή σε δύναμη πυρός και διάρκεια επίθεση εναντίον ενός υποψηφίου έδωσαν οι Ταλιμπάν το δικό τους παρών στην προεκλογική εκστρατεία, που ξεκίνησε επίσημα την Κυριακή 14 Ιουλίου και αναμένεται να λήξει με τις προεδρικές εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 28 Σεπτεμβρίου.

Το μεγάλο ερώτημα, φυσικά, που υπερίπταται όλων των διαδικασιών, σχετίζεται με το πόσο αδιάβλητες θα είναι. Κατά πόσο δηλαδή δεν πρόκειται να επαναληφθούν τα ευτράπελα που σημειώθηκαν στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, που τις οδήγησαν στην πλήρη ανυποληψία και αποτελούν σοβαρότατο λόγο ώστε οι Αφγανοί κι οι Αφγανές να γυρίσουν την πλάτη τους και στην επόμενη αναμέτρηση.

Οι τελευταίες εκλογές πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2018, ήταν κοινοβουλευτικές, και στη διάρκειά τους συνέβησαν οι πιο ακραίες μορφές αλλοίωσης ενός εκλογικού αποτελέσματος. Οι 313 συλλήψεις που ακολούθησαν συνοδεύονταν από ένα μακροσκελές κατηγορητήριο που περιελάμβανε από πώληση δελτίων ταυτότητας μέχρι δωροδοκίες ψηφοφόρων εκ μέρους των υποψηφίων. Οι προηγούμενες εκλογές ήταν προεδρικές κι έγιναν το 2014. Επειδή οι δύο σημαντικότεροι υποψήφιοι δεν κατέστη δυνατό να συμφωνήσουν ποιος κέρδισε τις εκλογές, η λύση δόθηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρυ, που ανέλαβε καθήκοντα διαμεσολαβητή κι έκλεισε μια συμφωνία μεταξύ των δύο υποψηφίων για τη μοιρασιά της εξουσίας. Το άλλο θέμα που περιλάμβανε η συμφωνία αφορούσε την ψήφιση μιας σειράς μέτρων για την διαμόρφωση ενός αποτελεσματικού εκλογικού συστήματος που δεν θα επιτρέψει ξανά τις εκλογικές νοθείες.

Με αυτά και με αυτά, η νέα προεκλογική εκστρατεία άνοιξε με καταγγελίες για νοθεία και απειλές αποχώρησης από την προεκλογική κούρσα. Μέχρις στιγμής έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν την προεδρία 18 υποψήφιοι. Τα δύο τρίτα όμως εξ αυτών απείλησαν ότι θα αποσυρθούν από τις προεδρικές εκλογές (που έχουν ήδη αναβληθεί δύο φορές), αν ο πρόεδρος της χώρας Ασράφ Γκανί δεν ακυρώσει την απόφασή του να διορίσει δεκάδες αξιωματούχους στην κυβέρνηση και μάλιστα σε πόστα που σχετίζονται με την εκλογική διαδικασία. Τη νομιμοποίηση του σημερινού προέδρου αμφισβητούν ακόμη κι οι Ταλιμπάν, που υποστηρίζουν ότι επειδή η θητεία του Γκανί έληξε στις 22 Μαΐου, δεν έχει καμιά αρμοδιότητα να διεξάγει εκλογές. Οι Ταλιμπάν αντιμετωπίζουν με τόσο μεγάλη ανυποληψία την κυβέρνηση, που αρνούνται ακόμη και να συζητήσουν μαζί της, την ίδια ώρα που οι διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς εισέρχονται στο νέο, όγδοο γύρο. Ενώ μάλιστα ο αφγανός πρόεδρος επαναλαμβάνει πως σε αντίθεση με τον προηγούμενο πρόεδρο, τον Χαμίντ Καρζαΐ, που έθετε ως προϋπόθεση για την εκκίνηση διαπραγματεύσεων με τους Ταλιμπάν 11 αυστηρούς όρους, ο ίδιος δεν θέτει κανέναν, οι Ταλιμπάν επιμένουν να απορρίπτουν κάθε πρόταση διαλόγου, υποστηρίζοντας ότι αφού πρώτα συμφωνήσουν με τις ΗΠΑ, μετά θα κάτσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Αφγανούς ηγέτες.

Τα βλέμματα έτσι είναι στραμμένα στη Ντόχα του Κατάρ, όπου πλέον διεξάγεται ο όγδοος γύρος των διαπραγματεύσεων, με δύο μεγάλα επίδικα. Το πρώτο σχετίζεται με την σταδιακή και ασφαλή απόσυρση των 14.000 αμερικανών στρατιωτών που εξακολουθούν να επιχειρούν στο Αφγανιστάν, το οποίο έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο σε χρονική διάρκεια πολεμικό μέτωπο των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον έχει μεν την υπομονή να περιμένει μια καλή συμφωνία, αλλά υπό τη διοίκηση Τραμπ ο προτεραιότητες έχουν αλλάξει άρδην και το βλέμμα πλέον προσανατολίζεται στον Ειρηνικό και δη την Κίνα. Τα εναπομείναντα μέτωπα στην Κεντρική Ασία και την Μέση Ανατολή χαρακτηρίζονται απαξιωτικά «πόλεμοι των Δημοκρατικών» και το ερώτημα δεν είναι πια πώς θα νικήσουν οι Αμερικάνοι, αλλά πώς θα απεμπλακούν χωρίς αχρείαστες θυσίες σε ανθρώπινες ζωές και βλάβη του γοήτρου τους. Από την άλλη, το δεύτερο επίδικο σχετίζεται με την παροχή εγγυήσεων εκ μέρους των Ταλιμπάν ότι το μετα-Αμερικανικό Αφγανιστάν δεν πρόκειται να μετατραπεί σε θερμοκοιτίδα βίαιων, ένοπλων επιθέσεων στην περιοχή, αυξάνοντας την αστάθεια. Το γεγονός δε ότι μέχρι στιγμής δεν συζητιέται ζήτημα αφοπλισμού και παράδοσης του οπλισμού των Ταλιμπάν, με βάση τα πιο έγκυρα δημοσιεύματα, επιβεβαιώνει τη θέση ισχύος που βρίσκονται 18 χρόνια μετά την αμερικανική εισβολή.

Η σημασία που αποδίδουν οι Αμερικάνοι σε μια συμφωνία ειρήνης με τους Ταλιμπάν, που στην άλλη όψη της θα έχει μια συμφωνία αποχώρησής τους, έγινε εμφανής τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου με αφορμή μια βομβιστική επίθεση σε ένα σχολείο, που χαρακτηρίστηκε βάρβαρη ακόμη και με βάση τα αφγανικά “ήθη κι έθιμα”! Οι Ταλιμπάν εν ολίγοις το παράκαναν. Παρόλα αυτά στις διαπραγματεύσεις που ήταν σε εξέλιξη εκείνη την ημέρα στο Κατάρ, οι Αμερικάνοι δεν έθεσαν το παραμικρό θέμα, προφανώς για να μη διαταράξουν τις ισορροπίες με τους Ταλιμπάν και δημιουργήσουν νέα εμπόδια στις συζητήσεις!

Η αλήθεια βέβαια είναι πως οι αθώοι αποτελούν τα εύκολα θύματα κι από τις δύο πλευρές: Τόσο από τις επιθέσεις αυτοκτονίας των Ταλιμπάν και των Ισλαμιστών, όσο κι από τη μεριά των Αμερικανών στο πλαίσιο των μαζικών βομβαρδισμών. Με βάση έκθεση των Ηνωμένων Εθνών το 2018, ο αριθμός των άμαχων θυμάτων αυξήθηκε, με 3.804 νεκρούς και 7.189 τραυματίες. Σύνολο 10.993 ή 11% περισσότεροι σε σχέση με το 2017. Το 42% εξ αυτών προήλθαν από επιθέσεις των αντικυβερνητικών δυνάμεων. Το πρώτο τρίμηνο του 2019, πάλι με βάση έρευνα του ΟΗΕ, τα θύματα (νεκροί και τραυματίες) έφτασαν τα 1.773, με τα 582 να είναι παιδιά.

Πηγή: info-war.gr - ergatikosagwnas.gr

Ο πόλεμος των δασμών συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, τα χρηματιστήρια κλυδωνίζονται και οι πολιτικοί –με προεξάρχοντα τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ— διακηρύσσουν πως δε συντρέχει λόγος ανησυχίας, όμως ποιος αλήθεια κερδίζει από την εμπορική αντιπαράθεση μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό υπάρχει: είναι το Βιετνάμ.

Στη χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας τα εργοστάσια δεν προλαβαίνουν να δέχονται παραγγελίες, καθώς οι αμερικανικοί δασμοί αποτρέπουν τις ξένες εταιρείες από το να αναθέτουν τμήματα της παραγωγής τους στην Κίνα.

Πλέον, το Βιετνάμ τείνει να εκτοξευτεί στη διεθνή αγορά ως ο κύριος παραγωγός κινητών τηλεφώνων και ανταλλακτικών υψηλής τεχνολογίας.

Ωστόσο, χρειάζεται να καλυφθεί ακόμη μεγάλη απόσταση μέχρι να φθάσει το Βιετνάμ τα επίπεδα παραγωγής της Κίνας, όπως εξηγεί ο Βου Χούου Τανγκ, ιδιοκτήτης της Bac Viet Technology, που σήμερα κατασκευάζει πλαστικά στοιχεία των εκτυπωτών της Canon, τα μουσικά όργανα της Korg και μεγάλα τμήματα της παραγωγής των μοντέλων κινητών τηλεφώνων της Samsung.

«Η αγορά του Βιετνάμ είναι ακόμη πολύ μικρή για να απορροφήσει την παραγωγή και να δημιουργήσει νέα εργοστάσια» εξηγεί ο ίδιος, τονίζοντας πως ακόμη είναι κατά 5-10% πιο ακριβή η εξασφάλιση πρώτων υλών σε σχέση με την Κίνα.

Ένας φαύλος κύκλος, που όμως αναμένεται να ανατραπεί, δεδομένου ότι η Apple έχει δείξει πρόθεση να συνεργαστεί με τη Samsung και να παραγάγει τα νέα iPhone στο Βιετνάμ. Μια τέτοια εξέλιξη θα αναβάθμιζε ποιοτικά τη βιομηχανία της χώρας, ανοίγοντάς της διάπλατα το δρόμο για το μέλλον.

Πριν από μία δεκαετία ο νοτιοκορεατικός τεχνολογικός γίγαντας της Samsung δημιούργησε το πρώτο του εργοστάσιο στο Μπακ Νινχ του Βιετνάμ, θέλοντας να μειώσει την εξάρτηση της παραγωγής του από την Κίνα.

Στο ενδιάμεσο διάστημα τα κόστη παραγωγής της Samsung στην Κίνα αυξήθηκαν, ενώ μειώθηκαν τα έσοδα από τις πωλήσεις της έπειτα από το μποϊκοτάζ που εφάρμοσε το Πεκίνο απέναντι στα νοτιοκορεατικά προϊόντα, λόγω της ένταξης της Σεούλ στο αντιπυραυλικό σύστημα των ΗΠΑ το 2017.

Μπορεί οι εμπορικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Πεκίνο να μην έχουν λήξει, όμως η ανησυχία για πολλές ξένες εταιρείες δεν έχει καταλαγιάσει και οι ιδιοκτήτες τους αναζητούν διαρκώς καινούριες τοποθεσίες για φθηνότερη παραγωγή των προϊόντων τους.

Και το Βιετνάμ αναδεικνύεται σε ιδανικό τόπο για πολλούς ξένους κολοσσούς. Η Nintendo έχει μεταφέρει την παραγωγή της κονσόλας της Switch, η ταϊβανέζικη Foxconn έχει ανακοινώσει την αγορά μεγάλων εκτάσεων για επέκτασή της στη χώρα, αλλά και οι Ταϊβανέζοι συνεργάτες της Apple έχουν μεταφέρει την παραγωγή τους εκεί.

Ήδη στο Βιετνάμ κατασκευάζεται σχεδόν το 50% της παραγωγής της Nike και της Adidas.

Με τις νέες επενδύσεις η κυβέρνηση της χώρας έχει αποδυθεί στην προσπάθεια να βελτιώσει τις οδικές αρτηρίες της, τους λιμένες της και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ώστε να διευκολύνει τις ξένες εταιρείες.

Ωστόσο, είναι ακόμη δύσκολο να αποσπάσει η χώρα την πρωτοκαθεδρία από την Κίνα. Με πληθυσμό 100 εκατομμυρίων σε σχετικά μικρή έκταση, η αξία της γης στο Βιετνάμ ακόμη είναι πολύ υψηλή και η ύπαρξη καταρτισμένου και εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού είναι ακόμη μικρή. Για το λόγο αυτόν δεν είναι πολλές οι ξένες εταιρείες που δηλώνουν έτοιμες να κάνουν το άλμα και να μεταφέρουν εκεί την παραγωγή τους από την Κίνα.

Και ο Τραμπ τι κάνει; Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα πως το Βιετνάμ ενδέχεται να αποτελέσει τον επόμενο στόχο για νέες αμερικανικές κυρώσεις.

Όμως, η βιετναμική κυβέρνηση δηλώνει πως επιδιώκει καλές εμπορικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, τιμωρώντας μάλιστα εξαγωγείς που παρανόμως προσθέτουν στις ετικέτες τους το Made in Vietnam, προκειμένου να αποφύγουν τους αμερικανικούς δασμούς.

Την ίδια στιγμή, κι έπειτα από την αρχική αμηχανία που δημιούργησε ο εμπορικός πόλεμος —στο επίκεντρο του οποίου βρέθηκε η συγκεκριμένη εταιρεία—, ο κινεζικός κολοσσός Huawei αναδιοργανώνεται και ήδη ανακοίνωσε πως δοκιμάζει ένα καινούριο smartphone με το δικό της λειτουργικό πρόγραμμα Hongmeng, ως εναλλακτικό του λειτουργικού Android.

Την είδηση δημοσίευσε η κρατική οικονομική εφημερίδα Economic Times, η οποία ενημερώνει πως το νέο κινητό θα διατεθεί στις αγορές περί τα τέλη του έτους.

Με κόστος περί τα 250 ευρώ η νέα συσκευή φιλοδοξεί να γίνει δημοφιλής στο ευρύ κοινό και να ανοίξει τον δρόμο για νέες επενδύσεις.

πηγη: iskra.gr

Αναστάτωση στην παγκόσμια Ναυτιλία και στο εμπόριο προκαλεί η πολιτική του Τράμπ!
Όπως προκύπτει από στοιχεία, που δημοσιεύονται στην ετήσια έκθεση (2018- 2019) της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ), η πολιτική της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στη Κίνα και στο Ιράν έχει ήδη δυσμενέστατες επιπτώσεις στο εμπόριο και κατ’ επέκταση στη Ναυτιλία.
Συγκεκριμένα:
•    Στα πλοία ξηρού χύδην φορτίου (bulk carrier):

«Η αύξηση του παγκόσμιου στόλου το 2018 εκτιμάται περίπου στο 1,5% σε σύγκριση με το 2017 5. Ενώ τα χύδην ξηρά φορτία αναμένεται να παρουσιάσουν συνολικό ετήσιο ρυθμό αύξησης 4,9%, μεταξύ 2018 και 2023, η μείωση των μεταφερόμενων δια θαλάσσης κινεζικών εισαγωγών αποτελεί πρόκληση για πολλούς τομείς του κλάδου.
Στην αγορά χύδην ξηρών φορτίων, η σταδιακή μετάθεση του ενδιαφέροντος των κινεζικών χαλυβουργείων από τη χρήση εισαγόμενου σιδηρομεταλλεύματος σε σιδηρομετάλλευμα που προέρχεται από διάλυση είναι μια σημαντική αλλαγή.
Ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ των ΗΠΑ και των κύριων εμπορικών τους εταίρων, κατεξοχήν της Κίνας, προκαλεί περαιτέρω αβεβαιότητα στον τομέα των αγροτικών προϊόντων».
•    Στις μεταφορές πετρελαίου:
«Παρά τη συνολικά θετική παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου, το 2018 ήταν ένα πολύ δύσκολο έτος για τα πετρελαιοφόρα και ιδιαίτερα για τα δεξαμενόπλοια αργού πετρελαίου. Μετά από τρία έτη κερδοφορίας, οι ναύλοι και τα ποσοστά αξιοποίησης του στόλου έπεσαν σε ρεκόρ χαμηλών επιπέδων λόγω της υπερβολικής προσφοράς χωρητικότητας. Οι κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν συνέβαλαν στην επιδείνωση της κατάστασης.
Ο όγκος του εξυπηρετούμενου από τα δεξαμενόπλοια εμπορίου προβλέπεται να αυξηθεί, αν και με ελαφρώς βραδύτερο ρυθμό 6. Όμως, η ανάκαμψη στην αγορά δεξαμενοπλοίων θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από τη δραστηριότητα διάλυσης πλοίων το 2019».
•    Στη μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων:
«Στην αγορά εμπορευματοκιβωτίων, μετά από δύο χρόνια έντονης δραστηριοποίησης, η δραστηριότητα διάλυσης υποχώρησε απότομα το 2018 στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δέκα ετών, με αποτέλεσμα ο ρυθμός ανάπτυξης του στόλου να υπερβεί την αύξηση της ζήτησης στον εν λόγω κλάδο.
 Η συνεχιζόμενη ένταξη μεγάλων πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων μεταξύ Άπω Ανατολής και Ευρώπης ώθησε τους ναύλους σε χαμηλά επίπεδα 7. Οι εν λόγω αρνητικές οικονομικές προοπτικές επιδεινώνονται περαιτέρω από τον αυξανόμενο προστατευτισμό, ο οποίος ενισχύει την αβεβαιότητα στην αγορά των εμπορευματοκιβωτίων».

πηγη: pireas2day.blogspot.com