Την Τρίτη 03/09 η διοίκηση της ΝΟΚΙΑ Ελλάδος κάλεσε εκτάκτως σε συνάντηση τους εκπροσώπους του σωματείου, ανακοινώνοντας ότι επίκεινται έως και 60 απολύσεις εργαζομένων με καταληκτική ημερομηνία το τέλος του 2019. Οι επικείμενες απολύσεις γίνονται λόγω μίας ακόμη αναδιάρθρωσης της εταιρείας (από τις πολλές που έχουν γίνει) και της κατάργησης ενός ολόκληρου τμήματος από τη ΝΟΚΙΑ Ελλάδος.

Παρά τις διακηρύξεις της διοίκησης για ανακατανομή μέρους των 60 εργαζόμενων σε άλλα τμήματα, μόνο 20 περίπου συνάδελφοι έχουν ήδη μεταφερθεί και είμαστε έτοιμοι για το μεγαλύτερο κύμα απολύσεων που έχει γίνει στη ΝΟΚΙΑ Ελλάδος μέχρι σήμερα. Η τακτική που ακολουθείται από τη διοίκηση για τη μεθόδευση αυτών των απολύσεων αποπνέει έλλειψη σεβασμού και κυνικότητα προς τους εργαζόμενους, κάποιοι/ες με πάρα πολλά χρόνια υπηρεσίας στη ΝΟΚΙΑ.

Από τις δηλώσεις περί απορρόφησης των εργαζομένων αν βρεθούν θέσεις, κάτι που δεν διασφαλίζεται σε πολλές περιπτώσεις, μέχρι τις παροτρύνσεις σε μετανάστευση (!) προκειμένου να συνεχίσουν την ίδια εργασία σε άλλη χώρα. Από τον εξαναγκασμό στην ψυχοφθόρα και υποτιμητική διαδικασία της αναζήτησης νέας θέσης εντός της εταιρίας, μέχρι και την ψυχολογική «παρότρυνση» σε παραίτηση και αναζήτηση αλλού.

Ο αγώνας ενάντια σε αυτές τις απολύσεις είναι ο ίδιος αγώνας αξιοπρέπειας και ανάγκης με τον αγώνα μας για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας όπως και με τον αγώνα που δίνουμε μαζί με όλα τα Σωματεία Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα ενάντια στον επαίσχυντο αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης. Τα μέτρα που θα κατατεθούν προς ψήφιση είναι ένα μεγάλο δώρο προς τους βιομήχανους και τους μεγαλοεργοδότες, Η ανάπτυξη που ονειρεύονται φέρνει την διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και την απαξίωση των σωματείων.

Η πρώτη απάντηση απ΄ την μεριά μας δόθηκε με την μεγαλύτερη τα τελευταία χρόνια Γενική Συνέλευση και την συντριπτική απόφαση υπέρ της προκήρυξης 2 απεργιακών κινητοποιήσεων στις εγκαταστάσεις της εταιρείας καθώς και τη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στο πολυνομοσχέδιο.

Δεν θα μείνουμε απαθείς, δεν θα αφήσουμε κανένα συνάδελφο μόνο του, υπερασπιζόμαστε τις θέσεις εργασίας και τα δικαιώματά μας, στις 9 ΟΚΤΩΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ.

Απαιτούμε από τη διοίκηση της ΝΟΚΙΑ Ελλάδος:

• Καμία απόλυση – Απορρόφηση όλων των εργαζομένων σε άλλα τμήματα με ευθύνη της εταιρίας

• Όχι στην παρότρυνση για μετανάστευση ως συνέπεια της απειλής για απόλυση

• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Καλούμε όλους, σωματεία εργαζομένων, εργατικές συλλογικότητες, συλλογικότητες γειτονιών, φοιτητικούς συλλόγους να στηρίξουν τον αγώνα μας όπως μπορούν, με ψηφίσματα συμπαράστασης αλλά και με την παρουσία τους την ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ στις 7:30 στις εγκαταστάσεις της ΝΟΚΙΑ.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Γενικά η αποτέφρωση είναι πιο οικονομική και συναισθηματικά ανώδυνη. Με την κατάσταση που βιώνουν οι οικογένειες στα νεκροταφεία των μεγάλων πόλεων, τις υποχρεωτικές εκταφές στα τρία χρόνια, όλο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων στην Ελλάδα επιλέγει την αποτέφρωση, λέει ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Εταιρείας Αποτέφρωσης

Η συζήτηση για την καύση των νεκρών στην Ελλάδα μετρά πλέον δεκαετίες, αλλά σε λίγες ημέρες τίθεται, πλέον, σε άλλη βάση, καθώς ξεκινά η λειτουργία του πρώτου αποτεφρωτηρίου στην Ριτσώνα, περίπου 70 χλμ μακριά από την Αθήνα.

Η εγκατάσταση δημιουργήθηκε με ιδιωτικά κεφάλαια, και συνολικά υπάρχουν επτά ιδιοκτήτες. Η Ελληνική Εταιρεία Αποτέφρωσης που προώθησε επί πολλά χρόνια τη δημιουργία αποτεφρωτηρίου στην Ελλάδα είναι ένας από αυτούς και κατέχει το 30% της επιχείρησης.

«Η αποτέφρωση των νεκρών είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στον χριστιανικό κόσμο, δηλαδή στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Νότια Αμερική και τα ποσοστά αυτών που επιλέγουν την αποτέφρωση αντί της ταφής, σε μερικές από αυτές, είναι πολύ μεγαλύτερα, όπως στη Μεγάλη Βρετανία, την Γερμανία, την Πολωνία, την Τσεχία, την Αμερική κτλ. Η Ελλάδα ήταν η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που δεν είχε μέχρι τώρα αποτεφρωτήριο», τονίζει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αποτέφρωσης Αντώνης Αλακιώτης.

«Η ίδρυση και η λειτουργία του πρώτου Κέντρου Αποτέφρωσης Νεκρών στη Ριτσώνα αποτελεί ένα ιστορικό γεγονός, αποτελεί ιστορική αλλαγή για τα ταφικά έθιμα της Ελλάδας. Μέχρι σήμερα χιλιάδες οικογένειες μετέφεραν στη Βουλγαρία και σε άλλες χώρες τους οικείους τους, των οποίων η τελευταία επιθυμία ήταν η αποτέφρωση. Με τεράστιο οικονομικό και συναισθηματικό κόστος. Υπολογίζουμε ότι κάθε χρόνο ένα ποσό 2,5 έως 3 εκατ. ευρώ "έφευγε" στο εξωτερικό», προσθέτει ο κ. Αλακιώτης.

«Η αποτέφρωση σαν επιλογή έχει γίνει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα προσφιλής γιατί απαλλάσσει τις οικογένειες από την απάνθρωπη εμπειρία της εκταφής, από την κατασκευή ενός τάφου που θα καταστραφεί σε τρία χρόνια, από την υποχρέωση για την παραμονή των οστών στα κοιμητήρια και της πληρωμής 40 έως 100 ευρώ ετησίως. Γενικά η αποτέφρωση είναι πιο οικονομική και συναισθηματικά ανώδυνη. Με την κατάσταση που βιώνουν οι οικογένειες στα νεκροταφεία των μεγάλων πόλεων, τις υποχρεωτικές εκταφές στα τρία χρόνια, όλο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων στην Ελλάδα επιλέγουν την αποτέφρωση. Δεν έχουμε επίσημα στοιχεία σχετικά με το πόσες αποτεφρώσεις γίνονται στο εξωτερικό, αλλά εκτιμούμε ότι φτάνουν τις χίλιες», καταλήγει ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αποτέφρωσης.

Μέχρι σήμερα οι συγγενείς κάποιου που επέλεγε την αποτέφρωση έπρεπε να μεταφέρουν τη σορό σε κάποια γειτονική χώρα που την επιτρέπει και διαθέτει αποτεφρωτήριο. Το κόστος κυμαίνεται από 1.500 μέχρι 2.500 ευρώ. Τη διαδικασία αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας κάποιο γραφείο τελετών. Το Σωματείο Ιδιοκτητών Γραφείων Τελετών της Αθήνας στέκεται θετικά απέναντι στη δημιουργία αποτεφρωτηρίων στην Ελλάδα, αλλά εκτιμά ότι ο αριθμός των αποτεφρώσεων είναι μικρός.

«Είναι κάτι θετικό, είναι κάτι που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα μετά από 13 χρόνια από την πρώτη ψήφιση του νομοσχεδίου. Όλη η Ευρώπη έχει κρεματόρια, σαφώς και η δημιουργία ενός στην Ελλάδα είναι κάτι καλό. Μέχρι σήμερα το πιο προσιτό κρεματόριο ήταν στη Σόφια, της Βουλγαρίας. Οι περισσότερες αποτεφρώσεις γίνονταν εκεί. Πρόκειται για μια τάση και πέρα από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός είναι επιλογή του κάθε ανθρώπου. Δεν υπάρχει πάντως ραγδαία αύξηση του αριθμού των ατόμων που ζητούν αποτεφρώσεις. Μιλάμε για περίπου 500 αποτεφρώσεις τον χρόνο στους 100.000-105.000 θανάτους. Είναι μικρό το ποσοστό», υποστηρίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος του Σωματείου Αθανάσιος Κωστόπουλος.

«Πολλές φορές γίνονται πολιτικές κηδείες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ζητούν αποτέφρωση ανήκουν σε ξένα δόγματα. Έχουν ξένες θρησκευτικές πεποιθήσεις πολλοί από αυτούς, αλλά επειδή αυτό είναι ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο, δεν ρωτάμε το θρήσκευμά τους όταν ζητούν αποτέφρωση», καταλήγει ο κ. Κωστόπουλος.


Η θέση της Εκκλησίας

Καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση των συνθηκών για τη δημιουργία αποτεφρωτηρίου στη χώρα ήταν διαχρονικά η Εκκλησία που πρόβαλλε σθεναρή αντίσταση.

Το 2014 με απόφαση της Ιεράς Συνόδου εστάλη εγκύκλιος στις Μητροπόλεις, η οποία απαγόρευε την τέλεση της νεκρώσιμης ακολουθίας και του μνημόσυνου σε όσους επέλεγαν την καύση. Η εγκύκλιος ανέφερε ακόμα πως «η Εκκλησία δεν δέχεται για τα μέλη της την αποτέφρωση του σώματος» και τόνιζε ότι «η αποτέφρωση του σώματος δεν είναι σύμφωνη προς την πράξη και παράδοση της Εκκλησίας για θεολογικούς, κανονικούς και ανθρωπολογικούς λόγους».

Ακόμη, η Ιερά Σύνοδος ξεκαθάρισε ότι για να αποφευχθεί οποιαδήποτε θεολογική, κανονική, ανθρωπολογική εκτροπή «απαραίτητος είναι ο σεβασμός των θρησκευτικών πεποιθήσεων και η διακρίβωση της οικείας βουλήσεως του κεκοιμημένου και όχι η βούληση ή η δήλωση των οικείων του». Πάντως, σύμφωνα με την εγκύκλιο, επιτρεπόταν στους Μητροπολίτες να δώσουν την άδεια για τέλεση τρισάγιου, κάτι που γινόταν μέχρι σήμερα πριν από τη μεταφορά και αποτέφρωση στο εξωτερικό.

Το 2016 η Ιερά Σύνοδος πήρε εκ νέου θέση, τονίζοντας σε ανακοίνωση που εξέδωσε ότι δεν είναι «αξιοπρεπές για τον νεκρό να καεί σε κλίβανο» και ότι θεωρεί «το ανθρώπινο σώμα ως ναό του Αγίου Πνεύματος, στοιχείο της υποστάσεως του ανθρώπου, που έχει πλασθεί κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού και για τον λόγο αυτό η ορθόδοξη χριστιανική παράδοση αντιμετωπίζει το νεκρό σώμα «όχι ως "στερεό απόβλητο", όπως οι απολογητές της αποτέφρωσης, αλλά το περιβάλλει με σεβασμό και τιμή ως έκφραση αγάπης προς το κεκοιμημένο μέλος της».

Υπενθυμίζεται, τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση, ότι κατά τη σύγχρονη διαδικασία τής κατ' ευφημισμόν «αποτεφρώσεως» μετά την καύση της σορού σε κλίβανο, ο ανθρώπινος σκελετός ρίχνεται σε ηλεκτρικό σπαστήρα (μίξερ, cremulator), θρυμματίζεται και μετατρέπεται σε σκόνη. Η Ιερά Σύνοδος αρνείται ότι είναι αξιοπρεπές για τον νεκρό να καεί σε κλίβανο και να θρυμματισθεί σε μίξερ και δεν διακρίνει ιδιαίτερες διαφορές «της σύγχρονης "αποτέφρωσης νεκρών" και της διαδικασίας ανακύκλωσης απορριμμάτων».


Δημόσιος διάλογος για πάνω από μισό αιώνα

Το ζήτημα τέθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1946, από μέλη του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Επανήλθε στην επικαιρότητα το 1977 μετά τον θάνατο της Μαρίας Κάλλας, η οποία κηδεύθηκε και αποτεφρώθηκε στο Παρίσι. Δύο χρόνια αργότερα, η τέφρα της μεταφέρθηκε στην Αθήνα και σκορπίστηκε στο Αιγαίο, όπως ήταν η επιθυμία της, σύμφωνα με τους συγγενείς της. Οι φωνές ωστόσο που υποστήριζαν την καύση των νεκρών ήταν ακόμα πολύ αδύναμες, ιδιαίτερα απέναντι στην ηχηρή αντίδραση της Εκκλησίας.

Λίγα χρόνια αργότερα, άρχισε να τίθεται εκ νέου και πιο επιτακτικά, λόγω της έλλειψης χώρων στα νεκροταφεία της Αττικής. Κατά τον μεγάλο καύσωνα του 1987 ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Μιλτιάδης Έβερτ και ο τότε υπουργός Υγείας Γ. Μαγκάκης τάχθηκαν υπέρ ξεσηκώνοντας αντιδράσεις από πολλές πλευρές. Τελικά, η αποτέφρωση επετράπη στην Ελλάδα το 2006, με την υιοθέτηση νόμου. Ωστόσο, δεν ήταν εφικτή η κατασκευή αποτεφρωτηρίου, γιατί ο νόμος δεν εξειδίκευε τους όρους. Απόφαση του 2010 ρύθμισε από τη μία εκκρεμή τεχνικά ζητήματα, όμως από την άλλη δημιούργησε νέα εμπόδια γιατί τέθηκε ως όρος η γειτνίαση με νεκροταφείο με αποτέλεσμα να καθίσταται δύσκολη η χωροθέτηση. Το ζήτημα λύθηκε με νέο νόμο το 2014, ωστόσο η ίδρυση και λειτουργία των αποτεφρωτηρίων επιτρεπόταν μόνο από τους δήμους ή τα νομικά τους πρόσωπα. Τελικά και αυτό το πρόβλημα ξεπεράστηκε αργότερα με σχετική ρύθμιση.


H αποτέφρωση στην Ευρώπη

Η πρακτική της καύσης των νεκρών ακολουθείται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες πάνω από έναν αιώνα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ολλανδίας, όπου η πρώτη αποτέφρωση έγινε το 1914. Στα 100 χρόνια που ακολούθησαν το ποσοστό έναντι των ενταφιασμών έφτασε το 63%, σύμφωνα με ρεπορτάζ του εγχώριου Τύπου.

Στη Βρετανία το ποσοστό των αποτεφρώσεων ακολουθεί ανοδική πορεία εδώ και δεκαετίες. Από το 34,7% το 1960, έφτασε στο 77,05% το 2017, όπως δείχνουν τα στοιχεία της Εταιρείας Αποτέφρωσης της Μεγάλης Βρετανίας.

Ιδιαίτερα δημοφιλής είναι η πρακτική και στις Σκανδιβικές Χώρες. Τα ποσοστά έναντι των ενταφιασμών είναι 36% στη Νορβηγία, 51% στην Φινλανδία, 70% στη Σουηδία και 76% στη Δανία. Η αποτέφρωση επιλέγεται περισσότερο στις μεγάλες πόλεις, που έχουν πρόβλημα χώρου στα νεκροταφεία και όχι τόσο στην περιφέρεια όπου δεν υφίσταται το πρόβλημα. Σε όλες τις μεγάλες πόλεις, όλων των χωρών της Σκανδιναβίας, κυμαίνεται από 70% μέχρι 90%.

Παρόμοιο είναι το σκηνικό και στη Γαλλία. Η αποτέφρωση είναι διαδικασία που επιλέγεται από την μειοψηφία στις αγροτικές περιοχές, όπου δεν υπάρχει ζήτημα χώρου στα νεκροταφεία, αλλά αποκτά ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές στα αστικά κέντρα. Το 1979 μόνο το 1% των νεκρών αποτεφρώνονταν. Το 2012 το ποσοστό έφτασε το 32% στην επικράτεια και το 45% στο Παρίσι.

Στην Ιρλανδία το υψηλό κόστος των ενταφιασμών σε συνδυασμό με την έλλειψη χώρων επίσης έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των αποτεφρώσεων την τελευταία δεκαετία. Υπάρχουν συνολικά πέντε κρεματόρια, τρία εκ των οποίων βρίσκονται στο Δουβλίνο.

Στην Ισπανία το ποσοστό αυξήθηκε από 16% (2006) στο 36% μέσα σε μια δεκαετία. Περισσότερες από τις μισές αποτεφρώσεις συνολικά της χώρας γίνονται στην Βαρκελώνη.

Τέλος, στην Ουγγαρία η αποτέφρωση έχει φτάσει να είναι συνηθέστερη του ενταφιασμού τα τελευταία χρόνια. Το 2016 αποτεφρώθηκε το 60% των νεκρών σε όλη τη χώρα συνολικά, ενώ το ποσοστό κυμαίνεται από 70-90% στην Βουδαπέστη.


Τα σχέδια των δήμων

Ενδιαφέρον για την κατασκευή αποτεφρωτηρίων έχει εκδηλωθεί και από την πλευρά των δήμων. Ωστόσο, τα σχέδια αυτά πολλές φορές σκοντάφτουν στις αντιδράσεις δημοτών. Ο δήμος Αθηναίων έχει επιλέξει χώρο στον Ελαιώνα, ανάμεσα στη λεωφόρο Αθηνών στο ύψος του Χρηματιστηρίου και το Ισλαμικό Τέμενος. Αν και οι γραφειοκρατικές διαδικασίες φαίνεται να προχωρούν, είναι πιθανό να προκληθεί εμπλοκή από τις προσφυγές που έχουν καταθέσει επιχειρήσεις που βρίσκονται στην περιοχή.

Περισσότερο αισιόδοξα για τους υποστηρικτές της αποτέφρωσης είναι τα πράγματα στην Πάτρα. Ο δήμος έχει προχωρήσει σε χωροθέτηση στον Γλαύκο και προκήρυξε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, όπου εκδηλώθηκε μεγάλο ενδιαφέρον με πάνω από 110 προτάσεις.

πηγη: protothema.gr

Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (Π.Ε.Σ.ΕΚ)

Σχετικά με τον επανυπολογισμό των συντάξεων

• Δεν είχαμε καμία αμφιβολία ότι ο επανυπολογισμός των συντάξεων με το ν. Κατρούγκαλου θα σήμαινε σφαγή των συντάξεών μας . Ουδέποτε είχαμε πιστέψει στα ψέματα των Κατρούγκαλου και Αχτσιόγλου- Υπουργών κοινωνικής ασφάλισης της κυβέρνησης Σύριζα- ότι με τον επανυπολογισμό δε θα μειωθούν οι συντάξεις μας, αλλά ότι κάποιοι θα πάρουν και αυξήσεις(!).

• Είχαμε επίσης προειδοποιήσει ότι, με την ενσωμάτωση του επιδόματος εξομάλυνσης και των οικογενειακών επιδομάτων στην προσωπική διαφορά, αυτή θα υπερέβαινε το 20%.

• Από τη δημοσιοποίηση (3 Οκτώβρη) του επανυπολογισμού από το Υπουργείο εργασίας προκύπτει ότι η προσωπική διαφορά κυμαίνεται από 20% έως 30% επί των ήδη κομμένων αποδοχών μας. Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί σύνταξη, επομένως μπορεί, όποτε θελήσει, η εκάστοτε κυβέρνηση να την εξαφανίσει και, σύμφωνα με το ν. της κυβέρνησης Σύριζα που ισχύει ακόμη (Νόμος 4583/2018 – ΦΕΚ Τεύχος Α 212/18.12.2018), μετά το ξεπάγωμα των συντάξεων από 1.1.2023, «θα συμψηφίζεται μέχρι την πλήρη εξάλειψή της, συμψηφιζόμενη με την εκάστοτε αναπροσαρμογή των συντάξεων». Αυτό σημαίνει ότι, μέχρι να «αποδημήσουμε εις Κύριον», οι πενιχρές συντάξεις μας στην καλύτερη περίπτωση θα μείνουν παγωμένες και στη χειρότερη, αν γίνει περικοπή της προσωπικής διαφοράς, θα μετατραπούν σε ένα φιλοδώρημα.

• Εμείς ποτέ δεν αποδεχθήκαμε τις μνημονιακές κρατήσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, την κατάργηση των δώρων και τις μειώσεις στο ΕΦΑΠΑΞ από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Σαμαρά- Βενιζέλου, Τσίπρα- Καμένου. Ούτε την εφαρμογή του ν. Κατρούγκαλου στους νέους συνταξιούχους. Ούτε αποδεχόμαστε τον επανυπολογισμό των συντάξεών μας και την προσωπική διαφορά. Ούτε την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, για να γίνει βορά από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Ούτε τους ατομικούς κουμπαράδες και το βάρβαρο ανταποδοτικό σύστημα στην κοινωνική ασφάλιση.

• Η κοινωνική ασφάλιση ή θα στηρίζεται στο αναδιανεμητικό σύστημα με την εγγύηση του κράτους ή θα την εξαφανίσουν.

Καλούμε την κυβέρνηση:

1. Να καταργήσει το ν. Κατρούγκαλου, όπως είχε δεσμευτεί προεκλογικά και να επιστρέψει τις επί πλέον περικοπές -αναδρομικά από 13.5.2016- στους νέους συνταξιούχους

2. Να καταργήσει άμεσα τον επανυπολογισμό και την προσωπική διαφορά η οποία επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια μας

3. Να επιστρέψει όλα τα κλεμμένα

4. Να καταβάλει άμεσα τα αναδρομικά

Απαιτούμε και δεν επαιτούμε

Διεκδικούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια και με υπερηφάνεια τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής μας.

Υπενθυμίζουμε προς πάσαν κατεύθυνση ότι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις δοκίμασαν την οργή των συνταξιούχων και αισθάνθηκαν τη δύναμη του συνταξιουχικού κινήματος. Και όχι μόνο στην κάλπη.

πηγη: pandiera.gr

Την ικανοποίηση του για την μετατροπή της Ελλάδας σε μια απέραντη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ, εξέφρασε με επίσημη ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτεμεντ, κάνοντας λόγο για «ιστορικό σημείο»!

Με την σύμφωνη γνώμη των κυβερνήσεων των «αμερικανοτσολιάδων» οι ΗΠΑ πλέον αποκτούν και νέες στρατιωτικές βάσεις με την τροποποίηση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defense Cooperation Agreement – MDCΑ). Την παράδοση της χώρας στις ορέξεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού υπέγραψε ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Δένδιας και επικύρωσε και με τη δική του υπογραφή ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο.

Πλέον με κάθε επισημότητα η κυβέρνηση της ΝΔ, ολοκληρώνοντας το «έργο» του ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει απλόχερα στις ΗΠΑ νέες στρατιωτικές βάσεις σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα και Στεφανοβίκειο καθώς την αναβάθμιση της Σούδας.

Συγκεκριμένα το Στέιτ Ντιπάρτεμεντ στην ανακοίνωση του σημειώνει: «Χαιρετίζουμε τη συμφωνία μας για επικαιροποίηση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA), η οποία θα μας επιτρέψει να επεκτείνουμε τις διμερείς μας δραστηριότητες στη Λάρισα, το Στεφανοβίκειο και την Αλεξανδρούπολη και να διατηρήσουμε την αυξημένη δραστηριότητα στη ναυτική βάση της Σούδας. Η συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας επιτρέπει την αμοιβαία επωφελή βελτίωση των υποδομών και υποστηρίζει την αυξημένη συνεργασία με την Ελλάδα και τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ».

Πίσω από τις αναφορές περί «διμερών δραστηριοτήτων» κρύβεται η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, στον Περσικό Κόλπο, στα Βαλκάνια και γενικότερα τη Νοτιανατολική Μεσόγειο που αυξάνει τους κινδύνους για τον ελληνικό λαό αλλά και τους άλλους λαούς της περιοχής. 

Τους επικίνδυνος σχεδιασμούς τους ντύνουν και με αναφορές περί …«ανάπτυξης» που φυσικά δεν αφορούν τα  λαϊκά συμφέροντα αλλά τα κέρδη των μονοπωλίων και σημειώνουν: «Μαζί οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελλάδα επενδύουν στο μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης της Θεσσαλονίκης ως πύλης προς τα Βαλκάνια για επενδύσεις και εμπόριο».

Παράλληλα Στέιτ Ντιπάρτεμεντ δίνει συχαρίκια στην κυβέρνηση για την διατήρηση υψηλών δαπανών για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, αφού μεγάλο μέρος τους αναμένεται να καταλήξει στο πολεμικές βιομηχανίες των ΗΠΑ. «Επικροτούμε την Ελλάδα για τη δαπάνη 2% του ΑΕΠ της για την άμυνα», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση. 

πηγη: imerodromos.gr