55 στις 100 νέες θέσεις εργασίας των 300 € για όλο το 2019!

Ζοφερή εικόνα για τον Δεκέμβριο του 2019!!
●58% η μερική απασχόληση τον μήνα Δεκέμβριο 2019
●3.666 περισσότερες απολύσεις από προσλήψεις
●24.938 περισσότερες απολύσεις τον Δεκέμβριο του 2019
  από τον Δεκέμβριο του 2018
●3.719 μετατροπές από πλήρη σε μερική απασχόληση

Ιδού τα στοιχεία !

(«Εργάνη», Υπ.Εργασίας, Δεκέμβριος 2019)

Απόλυτη κυριαρχία της μερικής απασχόλησης και της εκ περιτροπής εργασίας κατέγραψε για πρώτη φορά για ολόκληρο το έτος 2019 το Πληροφοριακό Σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες.

Έλληνες και ξένοι εργοδότες έχουν αντιληφθεί τον νέο γύρο αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που συντελείται στην αγορά εργασίας, στο …όνομα της δήθεν ανάπτυξης που προσπαθεί η κυβέρνηση να μας πείσει ότι βιώνουμε. Στα πλαίσια του «αναπτυξιακού νόμου» 4635/2019, είναι ενταγμένο άλλωστε και το άρθρο 59 αυτού, που ξαναθεσπίζει το μονομερές δικαίωμα των εργοδοτών να μετατρέπουν τις συμβάσεις πλήρους απασχόλησης σε μερική ή σε εκ περιτροπής!!

Όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας, η μερική απασχόληση κυριάρχησε καθ’όλο το έτος 2019 με το 55% των θέσεων εργασίας να αμείβονται κάτω από 300 ευρώ μηνιαίως!! Τέτοιο ύψος μηνιαίων αποδοχών ματαιώνει κάθε ελπίδα, όχι μόνο για τη βελτίωση του δημογραφικού αφού καθιστά αδύνατη τη δημιουργία οικογένειας, αλλά και του συνταξιοδοτικού-ασφαλιστικού ζητήματος, αλλά και για την ανόρθωση της ελληνικής αγοράς εργασίας γενικότερα.

Πιο συγκεκριμένα:

Ι. Έκρηξη της μερικής απασχόλησης (58%)

Όπως προκύπτει και από τον Πίνακα IV στη σελίδα 8 της Έκθεσης, στο σύνολο 200.243 προσλήψεων, οι 114.574 (86.342 + 28.232) είναι μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, ήτοι ποσοστό 58% που είναι από τα υψηλότερα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο,  ενώ ΜΟΝΟ 85.669 είναι θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης.

Όπως προκύπτει από τον παραπάνω Πίνακα, αλλά και από το Διάγραμμα ΙΧ  (σελ. 10 Έκθεσης) που παραθέτουμε, η έκρηξη της μερικής απασχόλησης και της εκ περιτροπής εργασίας είναι σοκαριστική, αφού για τον Δεκέμβριο 2019 ΜΟΝΟ το 42,8% των νέων προσλήψεων ήταν πλήρους απασχόλησης, ενώ ποσοστό 57,2% ήταν με καθεστώς μερικής και εκ περιτροπής εργασίας (43,1% και 14,1%, αντίστοιχα)!

ΙΙ. 3.666 περισσότερες απολύσεις από προσλήψεις τον Δεκέμβριο 2019 και 24.938 περισσότερες αποχωρήσεις από τον Δεκέμβριο 2018

Όπως φαίνεται από τον Πίνακα Ι (σελ. 2 Έκθεσης), τον μήνα Δεκέμβριο 2019 είχαμε υψηλό αριθμό απολύσεων, καθόσον έγιναν 200.243 προσλήψεις και 203.909 απολύσεις. Οι απολύσεις δηλαδή αυξήθηκαν κατά 3.669, όπως φαίνεται και από τον Πίνακα ΙΙ στη σελίδα 4 της «ΕΡΓΑΝΗΣ». Είναι δε καταφανές ότι ενώ οι αποχωρήσεις τον Δεκέμβριο 2018 ήταν 178.971, τον Δεκέμβριο του 2019 εκτοξεύθηκαν σε 203.909!

ΙΙΙ. Ρεκόρ μετατροπής θέσεων πλήρους σε μερική και εκ περιτροπής εργασία

Εξάλλου, όπως καταδεικνύεται στον Πίνακα VI της σελ. 10 της Έκθεσης, και τον Δεκέμβριο 2019 είχαμε τεράστιο αριθμό μετατροπών από συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε μερική απασχόληση ή σε εκ περιτροπής εργασία.

Ειδικότερα, έχουμε 2.132 θέσεις πλήρους απασχόλησης που μετατράπηκαν σε μερική και 1.587 (746 + 841) θέσεις πλήρους απασχόλησης που μετατράπηκαν σε εκ περιτροπής (με συναίνεση ή όχι του εργαζομένου), δηλαδή συνολικά 3.719 συνάνθρωποί μας που κατείχαν θέσεις πλήρους και ασφαλισμένης απασχόλησης, τώρα θα ζουν στην ανασφάλεια και με μηνιαίο μισθό 300 ευρώ!!

Κατόπιν αυτών, τα ανωτέρω στοιχεία του υπουργείου Εργασίας προκαλούν βαθιά ανησυχία και πρέπει να προβληματίσουν την κυβέρνηση της ΝΔ, αφού για έκτο μήνα στη διακυβέρνηση της χώρας κυριαρχούν οι ελαστικές μορφές απασχόλησης με πρωτοφανή έκρηξη στα μεταπολεμικά χρονικά τής ελληνικής αγοράς εργασίας!

Τα κυβερνητικά στελέχη πρέπει να συνετιστούν και να σταματήσουν τις προκλητικά …πανηγυρικές δηλώσεις για δήθεν θετική αποτίμηση των ροών απασχόλησης και για δήθεν αύξηση του αριθμού των νέων θέσεων εργασίας.

Το ορατό μέλλον τής μισθωτής εργασίας στην Ελλάδα είναι δυσοίωνο αφού οι απολύσεις και οι μετατροπές των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης αυξάνουν δραματικά και πολύ περισσότερο που πληθαίνουν καθημερινά οι εργοδότες που δεν πληρώνουν τους εργαζομένους, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται άμεσα το ύψος των καταβαλλομένων συντάξεων, αφού το Εργασιακό είναι συνάρτηση του Ασφαλιστικού.

Η ΕΝΥΠΕΚΚ θα συνεχίσει να αναδεικνύει την πραγματική εικόνα τής μισθωτής εργασίας στη σημερινή Ελλάδα και να αφυπνίζει τον καθημαγμένο από τις μνημονιακές πολιτικές λαό μας!

Η ΕΝΥΠΕΚΚ δεν θα σταματήσει να διαβάζει και να ερμηνεύει αντικειμενικά και επιστημονικά τα στατιστικά δεδομένα και τα ευρήματα των πληροφοριακών συστημάτων, αρνούμενη να προσχωρήσει στην καταστροφική …λογική της μνημονιακής ετερονομίας και στην υποτιθέμενη «επαναφορά στην κανονικότητα» της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης!

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Η Εκτελεστική Επιτροπή

ΠΗΓΗ: iskra.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο κ.Μητσοτάκης  πήγε στις ΗΠΑ και σε συνθήκες που οι ΗΠΑ βάζουν μπουρλότο στη Μέση Ανατολή και η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, εκείνος έσπευσε να συνταχθεί με την δολοφονία που είχαν διαπράξει οι ΗΠΑ λίγες μέρες πριν και να καταγράψει την Ελλάδα όχι μόνο σαν τον πιο «αξιόπιστο», αλλά και τον πιο «προβλέψιμο» (!) σύμμαχο των Αμερικάνων στον κόσμο. Το περίφημο… «αντάλλαγμα» είναι να έχει αναλάβει η χώρα μας μελλοντικό χρέος περίπου 3 δις η χώρα μας αυτή τη φορά για τα F-35 και ουδείς να αμφιβάλει, πια, για την περίφημη «ουδετερότητα» των ΗΠΑ οσον αφορά την επιθετικότητα της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας.

    Πρόκειται για θαυμάσια «συνέχεια» του κράτους αν θυμηθεί κανείς την εξ ευωνύμων πλευρά του ίδιου νομίσματος. Αναφερόμαστε στην προηγούμενη επίσκεψη, εκείνη του Τσίπρα στον Λευκό Οίκο το 2017, όταν ο τότε πρωθυπουργός αφού ανακήρυξε «διαβολικά καλό» τον Τραμπ έφερε στις αποσκευές του από την Ουάσιγκτον μια αμερικανοΝΑΤΟική συμφωνία για την Βόρεια Μακεδονία, μια ακόμα «ουδετερότητα» που εξαργυρώθηκε όταν η τουρκική ακταιωρός εμβόλισε το Γαύδος στα Ιμια τον Φεβρουάριο του 2018 κι ένα χρέος άλλων 2 δις, αυτή τη φορά για F-16.  

    Είναι προφανές: Η επίσκεψη του κ.Μητσοτάκη στον Λευκό Οίκο και η συνάντησή του με τον Τραμπ επέφερε – πράγματι – έναν θρίαμβο. Μόνο που αυτός ο θρίαμβος δεν ήταν άλλος, από την θριαμβευτική επισημοποίηση της χρεοκοπίας της πολιτικής του ευρωατλαντισμού. Θα πρόσθετα ότι υπήρξε και ένας δεύτερος θρίαμβος:

    Η θριαμβευτική από άποψη έλλειψης προσχημάτων επίδειξη χαμηλής αυτοεκτίμησης των κομμάτων που υπηρετούν τον ευρωατλαντισμό στο εσωτερικό της χώρας, τα οποία έφτασαν να «μαλώνουν» για το αν οι δικές τους υποκύψεις είναι… καλύτερες και… εθνοφελέστερες  από του πολιτικού τους αντιπάλου.

Πηγή: Εφημερίδα Real News 12/1/2020

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Μπάμπης Συριόπουλος

▸ Μεγάλο «ναι» στους εξοπλισμούς και στη συμφωνία για τις βάσεις…

Ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής της 5ης Γενάρη έδωσε απαντήσεις για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε μια σειρά ζητήματα, καθώς και για το είδος της αντιπολίτευσης που κάνει. Το στίγμα δίνει εξαρχής, καλώντας τον πρωθυπουργό «να επισπεύσει την εκλογή Παυλόπουλου με μεγάλη πλειοψηφία και αμέσως μετά να ζητήσει τη σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον επανεκλεγέντα Πρόεδρο, για να συμφωνήσουμε πάνω στις βασικές γραμμές της εθνικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία».

Η συναίνεση διαπερνάει σαν κόκκινη κλωστή τη συνέντευξη. Ο Α. Τσίπρας αποκηρύσσει τη «λαϊκίστικη αντιπολίτευση», δηλώνοντας ρητά ότι «το αρραγές μέτωπο και η εθνική στρατηγική είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση εθνικών απειλών και κινδύνων». Υπερθεματίζει για τον αστικό επιθετικό άξονα Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου υπό την κηδεμονία των ΗΠΑ, το «σχήμα 3+1» όπως λέει, υπενθυμίζοντας ότι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ καθιερώθηκε το εν λόγω «σχήμα» και προωθήθηκε ο αγωγός EastMed σε αλλεπάλληλες συναντήσεις στο Ισραήλ. Σε περίπτωση θερμού επεισοδίου απαντά με βεβαιότητα: «Η εκπεφρασμένη κοινή θέση όλων των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας είναι σαφής· η χώρα μας δεν θα ανεχθεί οιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων». Όπως είναι αναμενόμενο, στηρίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις, επισημαίνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε υπέρ για τον «αμυντικό προϋπολογισμό» και τον εκσυγχρονισμό των F-16 και Μιράζ. Η συμφωνία των Πρεσπών τέθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στο πλαίσιο της «ευρωπαϊκής προοπτικής των Βαλκανίων» και της αντιμετώπισης της τουρκικής επιρροής. Ταυτόχρονα, επισημαίνει ότι, εξαιτίας της συμφωνίας, η «αστυνόμευση του εναέριου χώρου» της Βόρειας Μακεδονίας θα γίνεται από ελληνικά αεροσκάφη.

Το μόνο σημείο στην εξωτερική πολιτική που διαφοροποιήθηκε ελαφρά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από τη σημερινή κυβέρνηση, είναι ότι κατά τη γνώμη του η τελευταία έπρεπε να ζητήσει ανταλλάγματα πριν την υπογραφή της συμφωνίας «αμυντικής συνεργασίας» για τις βάσεις των ΗΠΑ. Όπως είπε, δεν μπορεί η Ελλάδα να πιέζει τις ΗΠΑ, «αν η ελληνική στάση θεωρείται δεδομένη». Ούτε σκέψη για το νρόλο των βάσεων και των λοιπών διευκολύνσεων στο πολεμικό σκηνικό που στήνουν οι ΗΠΑ κατά του Ιράν, καθώς και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτό.
Για το προσφυγικό, αφού κατηγόρησε την κυβέρνηση της ΝΔ για τους 19.000 πρόσφυγες στη Μόρια, τάχθηκε υπέρ των «μετεγκαταστάσεων» στο εσωτερικό της χώρας. Το ενδεχόμενο να ζήσουν οι πρόσφυγες σε σπίτια σαν άνθρωποι και να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, προφανώς δεν υπάρχει για τον Αλέξη Τσίπρα. Απαντώντας σε ερώτηση, τοποθετείται κατά του περιορισμού του δικαιώματος της απεργίας –που τον είχε θεσμοθετήσει βέβαια και η κυβέρνησή του– αλλά προκρίνει «την αίσθηση ευθύνης των συνδικάτων, ώστε να έχουν με το μέρος τους και όχι απέναντί τους την κοινωνία».

Για το πολυσυζητημένο θέμα της φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ, τον θεωρεί ένα κόμμα της Νέας Αριστεράς, με σχέση συμπόρευσης με την «αριστερή σοσιαλδημοκρατία» και συμμαχίες στο πλαίσιο της δημοκρατικής παράταξης. Αναφερόμενος στα αδιέξοδα του σημερινού καπιταλισμού, προτείνει μια αριστερά του «δημοκρατικού σοσιαλισμού» με πολιτικές που θα μπορούσαν να συνοψιστούν «σε δύο λέξεις: περισσότερη δικαιοσύνη».

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Στους κινδύνους που εγκυμονεί η συσσώρευση χρέους και ιδιαίτερα σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον χαμηλής ανάπτυξης αναφέρεται για μία ακόμη φορά η Παγκόσμια Τράπεζα. Κρούει ξανά τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο μιας νέας γενικευμένης κρίσης χρέους, καθώς διαπιστώνει πως σε όλον τον κόσμο συσσωρεύεται χρέος με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων 50 ετών. Στην εξαμηνιαία έκθεσή της για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας (GEP), αναβαθμίζει την πρόβλεψή της για την ανάπτυξή της το τρέχον έτος στο 2,5% ενώ η προηγούμενη πρόβλεψη μιλούσε για 2,4%. Προειδοποιεί, ωστόσο, πως είναι επισφαλής η ανάπτυξη και απειλείται από πολλούς κινδύνους.

Οπως επισημαίνει, έχουν υπάρξει τέσσερα διαφορετικά κύματα συσσώρευσης χρέους από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και συγκεκριμένα εκείνα των περιόδων 1970-1989, 1990-2001 και 2002-2009. Τονίζει, όμως, πως το τελευταίο κύμα, αυτό που άρχισε το 2010 και συνεχίζεται ακόμη, χαρακτηρίζεται από τη μεγαλύτερη, ταχύτερη αλλά και ευρύτερη αύξηση του χρέους.

Οπως υπογραμμίζει, σε αντίθεση με άλλες περιόδους συσσώρευσης χρέους, όπως εκείνη της κρίσης χρέους της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του 1980, αυτή τη φορά η αύξηση του χρέους είναι γενικευμένη. Εκφράζει, ωστόσο, ιδιαίτερη ανησυχία για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες και τις αναδυόμενες αγορές των οποίων το χρέος έχει αυξηθεί δυσανάλογα.

Η Παγκόσμια Τράπεζα τονίζει πως το 2018 το παγκόσμιο χρέος ως άθροισμα δημοσίου και ιδιωτικού όλων των οικονομιών σημείωσε ρεκόρ, φτάνοντας στο 230% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Καλεί κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες να αντιληφθούν πως η πολιτική των χαμηλών επιτοκίων δεν επαρκεί για να αντιμετωπίσει μια εκτεταμένη χρηματοπιστωτική κρίση.

Επισημαίνει πως τα ιστορικά χαμηλά επιτόκια διευκολύνουν κυβερνήσεις και επιχειρήσεις στην αποπληρωμή των χρεών τους χωρίς, όμως, να αποκλείει μια νέα χρηματοπιστωτική κρίση. «Τα χαμηλά επιτόκια προσφέρουν μόνον μερική προστασία έναντι ενδεχόμενης χρηματοπιστωτικής κρίσης» τόνισε κατά την παρουσίαση της έκθεσης ο Αϊχάν Κόζε, στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο οποίος επικαλούμενος όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν υπενθύμισε ότι συνήθως τα κύματα συσσώρευσης χρέους συνήθως καταλήγουν σε δυσάρεστο τέλος.

Αναφερόμενη στο λεγόμενο «τέταρτο κύμα» παγκόσμιου χρέους, η Παγκόσμια Τράπεζα υπογραμμίζει πως παρουσιάζει πολλά κοινά με τα προηγούμενα τρία: ένα μεταβαλλόμενο παγκόσμια χρηματοπιστωτικό τοπίο, πολλά σημεία αδυναμίας σε πολλές οικονομίες αλλά και πιθανώς την αναποτελεσματική χρήση όσων κεφαλαίων δανείζονται οι χώρες. Συνιστά, έτσι, στις κυβερνήσεις ένα μείγμα πολιτικών με τις οποίες μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο να εξελιχθεί σε νέα κρίση το τρέχον κύμα συσσώρευσης χρέους αλλά και να αμβλύνουν τις επιπτώσεις σε περίπτωση κρίσης. Τους συνιστά πρωτίστως μια συνετή διαχείριση του χρέους τους αλλά και διαφάνεια στη φύση του που θα μπορούσε να μειώσει το κόστος του δανεισμού.

Δεύτερον, τονίζει πως μια στιβαρή νομισματική και δημοσιονομική πολιτική και το κατάλληλο πλαίσιο που θα καθορίζει τη συναλλαγματική ισοτιμία των νομισμάτων μπορεί να διασφαλίσει τις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες.

Τρίτον, συνιστά ένα στιβαρό πλαίσιο ρυθμίσεων και εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα και τέταρτον, μια αποτελεσματική διαχείριση των οικονομικών με παράλληλη προώθηση πολιτικών που διασφαλίζουν πως αξιοποιείται με δημιουργικό τρόπο ο δανεισμός.

Πρόβλημα υπερχρέωσης

Η Παγκόσμια Τράπεζα εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία ειδικότερα για το άθροισμα χρέους αναδυόμενων αγορών και αναπτυσσόμενων οικονομιών. Οπως επισημαίνει έχει φτάσει στο ιστορικό ρεκόρ του 170% του ΑΕΠ των χωρών αυτών, καταγράφοντας αύξηση κατά 54 εκατοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το επίπεδο του 2010. Η Κίνα ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του χρέους εν μέρει εξαιτίας του μεγέθους της. Στο σύνολό τους, πάντως, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες και οι αναδυόμενες αγορές παρουσιάζουν γενικότερα πρόβλημα υπερχρέωσης. Οπως προκύπτει από στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, το 2018 περίπου το 80% των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομιών παρουσίαζε επίπεδα χρέους υψηλότερα από εκείνα του 2010.

Ως εκ τούτου, η Παγκόσμια Τράπεζα τις προειδοποιεί ότι «πλέουν σε επικίνδυνα νερά», καθώς το παρόν επεισόδιο συσσώρευσης χρέους συμπίπτει με μία δεκαετία διαψεύσεων των προσδοκιών για ανάπτυξη. Εφιστά ιδιαιτέρως την προσοχή των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομιών, καθώς «τα υψηλά επίπεδα χρέους εγκυμονούν ιδιαίτερους κινδύνους για τις χώρες αυτές εφόσον τις καθιστούν πιο ευάλωτες σε εξωτερικά πλήγματα». Τονίζει πως σε εποχές κρίσεων και οικονομικών δυσχερειών είναι πολύ πιο δύσκολη η μετακύλιση του υφιστάμενου χρέους. Προεξοφλεί, άλλωστε, πως «η ανάπτυξη στις αναδυόμενες αγορές και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα» και καλεί τους ιθύνοντες που χαράσσουν πολιτική να προχωρήσουν σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη ώστε να διευκολυνθεί η μείωση της φτώχειας».

Πηγή: Εφημερίδα «Καθημερινή» - imerodromos.gr