Για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που ετοιμάζεται να καταθέσει τις επόμενες μέρες στη Βουλή μίλησε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Γιάννης Βρούτσης, σε συνάντηση που είχε χθες με τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ.

Η ΑΔΕΔΥ προανήγγειλε αγωνιστικές - απεργιακές κινητοποιήσεις, χαρακτηρίζοντας αντεργατικές και αντιασφαλιστικές τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου.

Σύμφωνα με ανακοίνωσή της, οι απαντήσεις που έδωσε ο υπουργός Εργασίας στα ερωτήματα των μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής της συνοψίζονται στα εξής:

Η θέση της ΑΔΕΔΥ

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. εκτίμησε ότι οι προτάσεις του Υπουργού Εργασίας κινούνται στην ίδια κατεύθυνση των αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων των νόμων που ψηφίστηκαν την τελευταία δεκαετία.

Επί της ουσίας, δηλαδή, όχι μόνο δεν καταργεί τον νόμο Κατρούγκαλου αλλά τον ισχυροποιεί και παγιώνει για πενήντα χρόνια τις περικοπές των μνημονίων (ως το 2070) που έγιναν στις συντάξεις.

Για τον λόγο αυτό η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. αποφάσισε να αντιδράσει με αγωνιστικές – απεργιακές κινητοποιήσεις, για να μην περάσουν και οι νέες αντεργατικές και αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις της Κυβέρνησης.

ΠΗΓΗ: enikos.gr

Από τον Κώστα Νικολάου, συνταξιούχο τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ

Ως γνωστόν, με τις αποφάσεις της 4ης Οκτωβρίου 2019 η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ακύρωσε την υπουργική απόφαση «ντροπή», βάση της οποίας αντί για επανυπολογισμό (ορισμένων) επικουρικών συντάξεων, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του νόμου Κατρούγκαλου (ν. 4387/16) το καλοκαίρι του 2016, πραγματοποιήθηκαν – παράνομα – ονομαστικές μειώσεις. Μάλιστα, οι περικοπές αυτές σε χιλιάδες περιπτώσεις έφτασαν σε ποσοστό της τάξης του 55%!

Από πλευράς πολιτικής ηγεσίας του υπουργείο Εργασίας, ναι μεν δηλώνουν πως θα αποκαταστήσουν την παρανομία που συντελέστηκε στα μέσα του 2016 σε βάρος χιλιάδων συνταξιούχων, όμως, οι διορθώσεις που «τάζουν» περιορίζονται στο ένα σκέλος και κατά το ήμισυ των παρανομιών, ενώ τα αναδρομικά που λένε αφορούν από τις 4.10.2019 και όχι από την ημερομηνία τέλεσης του… «αδικήματος», δηλαδή, την 1.6.2016!!

Ποια, όμως, είναι τα ακριβή (νόμιμα) ποσά;

Όλη η αλήθεια:

Το 2016 (βάσει του άρθρου 96 του νόμου 4387/2016) σε σύνολο 1,2 εκατ. επικουρικών συντάξεων, οι 450.000 από αυτές, οι οποίες είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής πάνω απο 1.300 ευρώ, θα έπρεπε να επανυπολογιστούν και να εξισωθούν με τις «νέες». Στις συντάξεις αυτές, λόγω των μεγάλων περικοπών που είχαν υποστεί, προέκυπταν αυξήσεις της τάξης των 250 εκατ. ευρώ ετησίως. Αντ΄ αυτού, όμως, εντελώς αυθαίρετα και χωρίς κάποιο νόμο (στις μισές από αυτές) προέκυψαν… επιπλέον μειώσεις της τάξης του 50%, ύψους 300 εκατ. ευρώ ετησίως!

Επομένως, τρία θέματα εκκρεμούν: Η καταβολή των παράνομων μειώσεων ύψους 300 εκ. ευρώ ετησίως, ο ορθός επανυπολογισμός και η καταβολή των αντίστοιχων ποσών, καθώς και οι διορθώσεις των παράνομων «προσωπικών διαφορών».

ΠΡΩΤΟΝ. Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΜΕΙΩΣΕΩΝ

Στους 220.000 ανέρχονται οι συνταξιούχοι που είχαν μεγάλες μειώσεις (έως 55% !) και οι οποίοι δικαιούνται επιστροφές ακόμα και πάνω από τα 200 ευρώ μηνιαίως. Οι περικοπές έγιναν επί των καταβαλλόμενων μεικτών ποσών, αφαιρώντας την Εισφορά Αλληλεγγύης και Ασθένειας και είχαν εφαρμογή από την 1η Ιουνίου 2016, ενώ ως μεγάλη δεξαμενή αποτέλεσαν οι συντάξεις του τ. ΙΚΑ ΤΕΑΜ.

Στον ΠΙΝΑΚΑ 1, παρουσιάζουμε αναλυτικά τις παράνομες μειώσεις, με τις επιστροφές που αναλογούν και αφορούν στις συντάξεις του τ. ΙΚΑ ΤΕΑΜ. Στην πρώτη στήλη είναι οι αρχικές συντάξεις από 300 έως 700 ευρώ, στη δεύτερη οι μειώσεις των μνημονιακών νόμων, στην τρίτη τα καταβαλλόμενα, μεικτά, έως το 2016, στην τέταρτη οι παράνομες μειώσεις το 2016, στην Πέμπτη τα εναπομείναντα, μεικτά, ποσά μετά το 2016 και στην έκτη οι επιστροφές που αναλογούν.

Στον ΠΙΝΑΚΑ 2, παρουσιάζουμε αναλυτικά τις μειώσεις ανά ταμείο σε ποσοστά καθώς και τις επιστροφές που αναλογούν, επίσης σε ποσοστά.

Το ύψος των παράνομων περικοπών (από την 1.6.2016 έως το 2019) ανέρχεταισυνολικά στο 1 δισ. ευρώ και μεσοσταθμικά σε κάθε έναν από τους δικαιούχους αναλογούν περί τα 4.500 ευρώ ετησίως ή 110 ευρώ μηνιαίως.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Ο ΟΡΘΟΣ ΕΠΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ

Μετά τις επιστροφές των παράνομων μειώσεων πρέπει να γίνει, σύμφωνα με τον ισχύ νόμο Κατρούγκαλου, ορθά ο επανυπολογισμός στις 460.000 επικουρικές, με άθροισμα (κύριας και επικουρικής) άνω τα 1.300 ευρώ. Κατά τον επανυπολογισμό αυτόν (βάση του άρθρου 96 του νόμου 4387/2016) με συντελεστή 0,45% ανά έτος και με την ενσωμάτωση των εισφορών του 13ου και του 14ου μισθού (όπως ισχύει στις «νέες» επικουρικές) τα νέα επανυπολογιζόμενα ποσά, υπερκαλύπτουν τις μειώσεις των μνημονιακών νόμων και φέρουν αυξήσεις πάνω από το 20%.

Συνολικά, λόγο του μη ορθού επανυπολογισμού κατά μέσο όρο οι δικαιούχοι των επικουρικών αυτών θα πρέπει να πάρουν αύξηση 45 ευρώ τον μήνα, μεσοσταθμικά. Οι οφειλές ανέχονται στα 250.000.000 ευρώ ετησίως και για την περίοδο από την 1η Ιουνίου 2016 και μετά φτάνουν τα 900.000.000 ευρώ.

Παράδειγμα 1. Συνταξιούχος με αρχικό ποσό επικουρικής 450 ευρώ (30 έτη & 2.000 συντάξιμο μισθό) υπέστη μειώσεις συνολικά 190 ευρώ. Έτσι το 2016 ελάμβανε 260 ευρώ μεικτά. Εφόσον η επικουρική του επανυπολογιστή σωστά δικαιούται: Συντελεστή (30Χ0,45) 13,5%, συντάξιμο μισθό (2.000 Χ16,7%) 2.334 ευρώ, νέα σύνταξη (2.334Χ 13,5%) 315 ευρώ. Δηλαδή ( 315 –260) αύξηση 55 ευρώ.

Παράδειγμα 2. Είχε αρχικό ποσό 600 ευρώ (35 έτη & 2.375 συντάξιμο μισθό) υπέστη μειώσεις 254 ευρώ και ελάμβανε 346 ευρώ μεικτά. Δικαιούται: Συντελεστή (35Χ0,45) 15,75%, συντάξιμο μισθό (2.375 Χ16,7%) 2.772 ευρώ, νέα σύνταξη (2.772Χ15,75%) 437 ευρώ. Δηλαδή ( 437 – 346) αύξηση 91 ευρώ.

ΤΡΙΤΟΝ. ΟΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ «ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ»

Το 2016, μαζί με τις 450.000 επικουρικές, στον ίδιο «κουβά» μπήκαν και ακόμη 750.000, με χαμηλότερα ποσά ( κάτω των 1.300 ευρώ στο άθροισμα κύριων – επικουρικών). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι παράνομες και παράλογες μειώσεις του 2016, να εμφανίζονται στα εκκαθαριστικά των συντάξεων αυτών ως «προσωπικές διαφορές»

Επομένως, θα πρέπει να διορθωθούν και αυτές οι επικουρικές και να εξαφανιστούν οι παράνομες «προσωπικές διαφορές» από τα εκκαθαριστικά.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

Στις αρχές Ιανουαρίου του 1919 ξέσπασε στη Γερμανία η Επανάσταση των Σπαρτακιστών. Στην εξέγερση αυτή πρωταγωνιστούσε το προλεταριάτο του Βερολίνου ενώ επικεφαλής είχαν τεθεί οι ηγέτες του νεαρού Κομμουνιστικού Κόμματος Καρλ Λίμπκνεχτ, Βίλχελμ Πικ, Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Μετά την προδοσία της ηγεσίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και την ανοιχτή συνεργασία της με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις και τα εθνικιστικά στοιχεία του στρατού, η επανάσταση συντρίφθηκε και χιλιάδες εργάτες συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν. Η οριστική επικράτηση της αντεπανάστασης έγινε στις 11 Ιανουαρίου.

Στις 13 Ιανουαρίου η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας πήρε απόφαση για να περάσουν στην παρανομία ο Καρλ Λίμπκνεχτ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ. Την ίδια μέρα στην προλεταριακή εφημερίδα «Ρότε Φάνε», δημοσιεύτηκε άρθρο της Ρ. Λούξεμπουργκ με τίτλο «Η τάξη επικρατεί στο Βερολίνο», όπου εξηγούνται οι λόγοι της ήττας της επανάστασης.

Στις 14 Ιανουαρίου στην ίδια εφημερίδα δημοσιεύεται άρθρο του Καρλ Λίμπκνεχτ με τίτλο «Παραβλέποντας το καθετί», όπου τόνιζε: «Ναι, οι επαναστάτες εργάτες του Βερολίνου συντρίφτηκαν και οι Εμπερτ-Σάιντεμαν-Νόσκε νίκησαν… Αλλά υπάρχουν ήττες που ισοδυναμούν με νίκες, και υπάρχουν νίκες που είναι πιο μοιραίες από τις ήττες… Οι νικημένοι σήμερα εργάτες θα γίνουν αύριο νικητές γιατί η ήττα έγινε γι’ αυτούς μάθημα».

Χαιρετισμός των Γερμανών εργατών στον Καρλ Λίμπκνεχτ. Χαρακτικό εποχής.

Στις 15 Ιανουαρίου 1919 η Ασφάλεια κατάφερε να εντοπίσει το κρησφύγετο όπου κρύβονταν ο Λίμπκνεχτ και η Λούξεμπουργκ. Οι ασφαλίτες εισέβαλαν και συνέλαβαν τους δύο ηγέτες, τους οποίους μετέφεραν στο Επιτελείο Μεραρχίας Ιππικού της Φρουράς του Βερολίνου. Εκεί εκτελέστηκαν από αποθηριωμένους αξιωματικούς. Για να καλύψουν τα ίχνη τους, οι δολοφόνοι έστειλαν το πτώμα του Λίμπκνεχτ στο νεκροτομείο ως «πτώμα αγνώστου ανδρός», ενώ το πτώμα της Λούξεμπουργκ πετάχτηκε σε μια διώρυγα όπου βρέθηκε στις 31 του Μάη 1919.

Η είδηση της δολοφονίας των δύο ξεχωριστών ηγετών του γερμανικού προλεταριάτου συγκλόνισε ολόκληρη τη Γερμανία αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, όπου οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν δεκάδες μαχητικές διαδηλώσεις. Η κηδεία του Λίμπκνεχτ στις 25 του Γενάρη 1919 και της Λούξεμπουργκ στις 13 του Ιούνη 1919 μετατράπηκαν σε μεγάλες και μαχητικές διαδηλώσεις των Γερμανών εργατών.

Ο τίτλος μας είναι από το τραγούδι για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου και μουσική του Θάνου Μικρούτσικου:

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Για μια ακόμα φορά στην πολιτική ιστορία του τόπου η αλλαγή στην Προεδρία της Δημοκρατίας, παρά τις διακηρύξεις για σεβασμό στο ρόλο του προέδρου και άλλα τέτοια, αποτελεί αντικείμενο ενός εσωτερικού πολιτικού παιχνιδιού εντυπώσεων, αντεγκλήσεων και διαγωνισμό «πίστης» στους λεγόμενους θεσμούς. 

Η ανακοίνωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και η πρόταση του να αναλάβει Πρόεδρος της Δημοκρατίας η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, μέχρι και χθες πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (με πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ) δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια κίνηση που εντάσσεται στην πολιτική πρακτική του εντυπωσιασμού και του πολιτικού του περιτυλίγματος με μεγάλα (και κούφια) λόγια. Ειδικά, δε, η αναφορά του κ.Μητσοτάκη σε εκέινο το “πρώτη φορά γυναίκα” για Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όσο κι αν προσπάθησε να το πουλήσει επικοινωνιακά μάλλον δεν έπιασε.  Αυτό δεν έχει να κάνει με την θέση και την προσωπικότητα της κυρίας Σακελλαροπούλου, αλλά αφενός  με το γεγονός ότι καμία βιτρίνα καλλωπισμού δεν μπορεί να αναιρέσει την ανισότιμη θέση της γυναίκας στην Ελλάδα και στον κόσμο (τους), αφετέρου έχει να κάνει με τον ίδιο τον θεσμό, το ρόλο και τις αρμοδιότητές του που όλοι γνωρίζουμε ότι μεταφράζεται σε μια «θεσμική» υπογραφή σε μέτρα που λαμβάνονται από τις κυβερνήσεις. Εάν οι κυβερνήσεις λαμβάνουν αντιλαϊκά μέτρα (που λαμβάνουν) η «αρμοδιότητα» του ή της προέδρου είναι να τα υπογράφει.  

Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε αναλυτικά σε όσα ενέκρινε ή όχι η κυρία Αικ. Σακελλαροπούλου από τη θέση του δικαστικού λειτουργού. Ενδεικτικές αποφάσεις της που δημιούργησαν αρνητικές αντιδράσεις: 

• Απόρριψη των ισχυρισμών των δήμων για την εγκατάσταση ΧΥΤΑ σε Κερατέα και Γραμματικό (2012),
• απόρριψη του αιτήματος ακύρωσης της απόφασης για παραχώρηση 4.000 στρεμμάτων σε Σκουριές και Μαντέμ Λάκκο στην Ελληνικός Χρυσός (2012),
• απόρριψη των ισχυρισμών των κατοίκων των Σκουριών και διαταγή για συνέχιση των έργων των μεταλλείων (2015),
• αθώωση του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στην δίκη για την Λίστα Λαγκάρντ (2015),
• οριστικό τέλος (ως πρόεδρος του ΣτΕ) στον 13ο – 14ο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων (2019). 

Έχουν σημασία τα παραπάνω; Προφανώς κι έχουν διότι το κάθε πρόσωπο που προτείνεται να αναλάβει μια τέτοια θεσμική θέση κρίνεται και χρειάζεται να είναι δημόσια η επαγγελματική, πολιτική και κοινωνική του πορεία. Περισσότερη σημασία, όμως, έχει η ίδια η θέση της Προεδρίας και οι (μη) αρμοδιότητες της. Το κυρίαρχο, δηλαδή, είναι πως οι (μη) αρμοδιότητες την καθιστούν μια «διακοσμητική καρέκλα» για υπογραφές σε αντιλαϊκές πολιτικές. Που σημαίνει ότι όλος ο υπόλοιπος θόρυβος γύρω από την πρόταση και την αποδοχή της από τα κόμματα δεν έχει να κάνει με την ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής, αλλά με το θεαθήναι των φορέων της. 

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr