Εάν προσεχώς παρκάρετε παρανόμως, υπερβείτε το όριο ταχύτητας ή παρκάρετε σε θέση ΑμεΑ και δεν δείτε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σας ή της μηχανής σας κλήση, μην νομίζετε ότι τη γλιτώσατε. Απλώς, όπως αναφέρει ο «Βηματοδότης» , το υπουργείο Μεταφορών σε συνεργασία με το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής καταργεί το χαρτί στις κλήσεις.

Κίμων Ρηγόπουλος

Η κοινή γνώμη είναι μια κατασκευή. Ο κοινός και άνυδρος τόπος που επιβάλλει η ισχύς της άρχουσας τάξης. Η «ουδέτερη» πληροφορία, αμετάφραστη, γίνεται φήμη προς χειραγώγηση και καλός αγωγός του φόβου που διαχέεται ως ο μόνος τρόπος ύπαρξης.

Το 224, που κάνει τη διαδρομή Καισαριανή-Πολύγωνο, έρχεται στη στάση μετά από 45 λεπτά. Σαρδελοποιημένοι άνθρωποι αγκομαχούν να ανεβούν και να χωρέσουν. Οι πιο πολλοί δείχνουν παραιτημένοι. Κάποια χέρια μετεωρίζονται μέχρι να βρουν χειρολαβή. Ταπεινωμένοι και συμφιλιωμένοι οι περισσότεροι με την πτώση τους. Απ’ έξω, σαν υπόμνηση ειρωνείας, μερικά ξεχασμένα στολίδια των γιορτών. Μια γυναίκα αρχίζει να ξεφωνίζει άκυρα: Φταίνε οι μετανάστες. Ένας κύριος δίπλα της την σεκοντάρει: Γι’ αυτό μας πετσόκοψαν και τις συντάξεις, για να τους έχουμε τους κηφήνες στα ώπα ώπα. Ξεθαρρεύουν και κάποιοι άλλοι. Υπερθεματίζουν: Να πάνε στον αγύριστο, στο διάολο να πάνε. Η σιωπηρή πλειοψηφία μίλησε. Βρήκε τον ένοχο για την καθυστέρηση του λεωφορείου και ψάχνει την κρεμάλα. Κάποιοι επιβάτες αδιαφορούν. Ένα κορίτσι κουνάει με απόγνωση το κεφάλι του. Δεν θα μιλήσει τελικά. Θα καταπιεί τη διαφωνία της. Κουράζει η απόδειξη του αυταπόδεικτου όταν η «κοινή γνώμη» επιβάλλεται με τη μοχθηρία της. Και τότε το αμετάδοτο δίκιο σου σε πνίγει.

Η κοινή γνώμη βρυχάται. Έχει αποφασίσει να μην ακούει. Η κοινή λογική δεν έχει θέση σε αυτό το αργοπορημένο λεωφορείο. Αφού «το είπε και η τηλεόραση». Δεν χωράμε όλοι σε αυτή τη χώρα, όπως δεν χωράμε και σε αυτό το λεωφορείο. Με «τα φρένα σπασμένα» πού πάει; Πού το πάει αυτό το λεωφορείο;

Η κοινή γνώμη είναι μια κατασκευή. Ο κοινός και άνυδρος τόπος που επιβάλλει η ισχύς της άρχουσας τάξης. Η «ουδέτερη» πληροφορία αμετάφραστη γίνεται φήμη προς χειραγώγηση και καλός αγωγός του φόβου που διαχέεται ως ο μόνος τρόπος ύπαρξης. Φοβάμαι άρα υπάρχω. Αυτή είναι η φωνή της κοινής γνώμης. Φωνή δανεική που ισούται με εμπεδωμένη βαρβαρότητα.

Αισθανόμαστε ίσοι, όχι επειδή έχουμε την ίδια πρόσβαση στα μέσα παραγωγής, αλλά επειδή έχουμε την ίδια πρόσβαση στα μέσα μαζικής επικοινωνίας κι ας πηγαίνουμε εμείς με το σαράβαλο. Ποιος οριοθετεί τους δρόμους και κάνει την πρόσβαση διαδρομή αλλοτρίωσης, μικρή σημασία έχει. Φτάνει που εμείς «ξέρουμε».

Η χειραφέτηση επομένως είναι μια πολεμική διαδικασία εναντίον των όρων διαμόρφωσης της κοινής γνώμης. Δεν περιορίζεται σε μια νοσταλγική αντικαπιταλιστική επιθυμία χωρίς χρέωση. Προϋποθέτει τη διαρκή ρήξη με το αλάθητο της κοινής γνώμης. Χειραφέτηση είναι η απελευθέρωση της λαϊκής βούλησης από τα δεσμά των προκαταλήψεων που την κατευθύνουν. Εδώ κάθε κολακεία ισοδυναμεί με την παράδοσή μας στις δυνάμεις του εχθρού. Χρειαζόμαστε θηριώδη επιμονή για να μη μας καταπιεί η παλίρροια της μνησικακίας. Μια μνησικακία που βρίσκεται στον αντίποδα του ταξικού μίσους. Όσο πιο κάτω ο «εχθρός» τόσο πιο εύκολο και το θάψιμό του. Και μαζί με αυτόν μπορούμε να θάψουμε στη λήθη και ό,τι μας θυμίζει την κοινή μοίρα μας, δηλαδή το κοινό έλλειμμα προοπτικής. Η κοινή γνώμη χωρίς ταξικό πρόσημο και με αφοπλισμένη την ανθρώπινη φιλοτιμία μας, είναι το συνονθύλευμα ακατέργαστων απωθημένων. Είναι η κρεατομηχανή που αλέθει τον άνθρωπο σε υπόλοιπο ανθρώπου και κατιμά.

Η χειραφέτηση προϋποθέτει τη διαρκή ρήξη με το αλάθητο της κοινής γνώμης

Ανάποδος καιρός και το πλήρωμα ζαλισμένο. Με κύματα βουβά που στις κορυφές τους δεν ασπρίζουν. Με τεμαχισμένο το όλον ώστε να ελέγχονται οι επιμέρους αντιστάσεις και οι περιστασιακοί στασιαστές. Όμως ας αφήσουμε τις μεταφορές και την καλολογία. Είμαστε ακόμα όρθιοι για να το αλλάξουμε. Να βρούμε τη ρότα και να φωνάξουμε λυτρωμένοι αντί για θάλαττα, θάλαττα: Άνθρωποι στη στεριά. Και αυτό να είναι η κυριολεξία.

*Είναι κάποιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν διαβάζοντας το υπό έκδοση έργο του Γιώργου Ρούση σχετικά με τον μύθο της ελεύθερης βούλησης της πλειοψηφίας.

πηγη:  prin.gr

Η πρώτη φάση του παζαριού για την αρπαγή του πετρελαίου της Λιβύης, το μοίρασμα της ενεργειακής «πίτας» στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και της εξεύρεσης συμφωνίας πρωτίστως μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων που δρουν στην περιοχή έληξε με την ολοκλήρωση της διάσκεψης του Βερολίνου για τη Λιβύη.

Μετά την ολοκλήρωση της διάσκεψης που οργάνωσε η Γερμανία και από την οποία αποκλείστηκαν Ελλάδα και Κύπρος (συμμετείχαν η Ρωσία, η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Βρετανία, η Ιταλία, η Τουρκία, η Αλγερία, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ενώ στο Βερολίνο βρέθηκαν και ο Λίβυος στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ και ο πρωθυπουργός της Τρίπολης Φαγιέζ Αλ Σάρατζ), ακολούθησε κοινή συνέντευξη Τύπου της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, του ειδικού απεσταλμένου του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για τη Λιβύη Γασάν Σαλαμέ και του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Χάικο Μαας για τα αποτελέσματα της συνάντησης.

Οι συμμετέχοντες στην Διάσκεψη συμφώνησαν σε συγκεκριμένα βήματα προς την κατεύθυνση μιας πολιτικής επίλυσης της κρίσης, υποστήριξε η Άνγκελα Μέρκελ, προσθέτοντας ότι το βασικό ζητούμενο είναι η κατάπαυση του πυρός. Ο τρόπος που αυτή θα διατηρηθεί, εφόσον επιτευχθεί, θα είναι αντικείμενο μελλοντικών διαδικασιών, στις οποίες θα συμμετάσχουν και χώρες οι οποίες δεν έλαβαν μέρος στην σημερινή σύνοδο, ανέφερε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας, ο οποίος δήλωσε: «Γνωρίζουμε ότι το θέμα δεν λήγει σήμερα, γι’ αυτό δημιουργήσαμε επιτροπές. Θα κληθούν να συμμετάσχουν και κράτη που δεν εκπροσωπήθηκαν εδώ σήμερα».

«Μπορούμε να πούμε ότι όλοι συμφώνησαν ότι θέλουμε να σεβαστούμε το εμπάργκο όπλων», δήλωσε η Μέρκελ και συμπλήρωσε  πως στο ίδιο πλαίσιο συμφωνήθηκε ότι δεν μπορεί να υπάρξει στρατιωτική λύση στην κρίση της Λιβύης, Κάτι τέτοιο, είπε, θα επιδείνωνε την ανθρωπιστική κατάσταση στη χώρα. Η καγκελάριος μίλησε ακόμη για μια νέα πολιτική προσπάθεια και για μια ώθηση στη στήριξη των προσπαθειών των Ηνωμένων Εθνών.

Από την πλευρά του ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ανέφερε ότι συμφωνήθηκε ένα πλαίσιο εκεχειρίας. Θα σχηματιστεί επιτροπή η οποία θα παρακολουθεί την πορεία της κατάπαυσης του πυρός αλλά και την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας. Σύντομα θα πραγματοποιηθεί συνάντηση της συγκεκριμένης επιτροπής στη Γενεύη. 

Σύμφωνα με το πρακτορείο «Reuters», το προσχέδιο του τελικού κείμενο περιλαμβάνει 55 σημεία, τα οποία διαπραγματεύτηκε προηγουμένως η γερμανική κυβέρνηση με τους συμμετέχοντες. Γίνεται έκκληση στις αντιμαχόμενες πλευρές στη Λιβύη να συμβάλουν στην αποκλιμάκωση της έντασης προκειμένου να επιτευχθεί μόνιμη κατάπαυση του πυρός. Οι ένοπλες ομάδες θα πρέπει είτε να αφοπλιστούν, είτε να ενσωματωθούν σε κρατικές δυνάμεις ασφαλείας. Ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης προτείνεται η ανταλλαγή αιχμαλώτων.

Αναλυτές θεωρούν ότι επίμαχο σημείο του σχεδίου του ανακοινωθέντος θεωρούνται οι αναφορές στην Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου Λιβύης (NOC). Σύμφωνα με τη γερμανική πρόταση, η εταιρεία συνιστά τη «μοναδική ανεξάρτητη και νομιμοποιημένη πετρελαϊκή εταιρεία της χώρας, της οποίας θα πρέπει να προστατευτούν οι εγκαταστάσεις». Η δε χρήση των πετρελαϊκών αποθεμάτων από άλλες οργανώσεις και ένοπλες ομάδες, καταγγέλλεται. Αυτή η διατύπωση στρέφεται σαφώς ενάντια στον στρατάρχη Χάφταρ. Οι δυνάμεις του ελέγχουν σχεδόν το 80% του εδάφους της Λιβύης και συνεπώς ένα μεγάλο μέρος των πετρελαιοπηγών.

Η διεθνής επιτροπή θα ασχοληθεί με την εφαρμογή των έξι σημείων που περιγράφονται στο έγγραφο του σχεδίου. Πρόκειται για την κατάπαυση του πυρός, το εμπάργκο όπλων, την επανέναρξη του πολιτικού διαλόγου, τις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ασφάλειας, τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, το ανθρωπιστικό δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Δημιουργούμε με τον τρόπο αυτό μια Διεθνή Επιτροπή Παρακολούθησης (IFC) για να διατηρήσουμε τον συντονισμό μετά την Διάσκεψη Κορυφής του Βερολίνου υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών», αναφέρει το έγγραφο. Ουσιαστικά μέσα από τη δημιουργία της Επιτροπής, οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν πολιτικές ώστε να μοιράσουν τη «λεία» και ταυτόχρονα να επιτηρούν το προτεκτοράτο που ουσιαστικά θα δημιουργήσουν στην περιοχή.

Σύμφωνα με το έγγραφο, η επιτροπή θα συνεδριάζει σε μηνιαία βάση σε διαφορετικές τοποθεσίες. Στο τέλος κάθε συνεδρίασης, θα παρουσιαστεί ένα συμπέρασμα που θα αναγνωρίζει συγκεκριμένα επιτεύγματα ή συμμόρφωση. Προβλέπεται, δε, ειδικές ομάδες εργασίας να συναντώνται στη Λιβύη ή στην Τυνησία δύο φορές το μήνα.

πηγη: imerodromos.gr

Με μεγάλη επιτυχία έγινε η εκδήλωση κοπής της πίτας για το 2020 που διοργάνωσε η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ σε γνωστή κρητική ταβέρνα στις 16/1/2020.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν δεκάδες μέλη της Ένωσής μας, συνταξιούχοι Ναυτεργάτες, ενώ αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία συνδικαλιστικών εκπροσώπων ναυτεργατικών και εργατικών σωματείων και άλλων συλλογικοτήτων.

Επίσης παρέστησαν και εκπρόσωποι διάφορων υπηρεσιών του ΥΕΝ και ναυτιλιακών εταιριών.

Στην σύντομη ομιλία του ο Πρόεδρος της Ένωσής μας αναφέρθηκε στις τρέχουσες εξελίξεις, στην κλιμάκωση της επίθεσης κυβέρνησης - κεφαλαίου στα εναπομείναντα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, στην ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής.

Μπροστά μας έχουμε ένα νέο πακέτο αντεργατικών - αντιλαϊκών μέτρων που θα προωθήσει η κυβέρνηση στο κοινωνικοασφαλιστικό, στα εργασιακά στα δημοκρατικά και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Αυτό σηματοδοτούν οι εξελίξεις με την κατάθεση του νέου ασφαλιστικού στην Βουλή, τα νέα μέτρα για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, τον μποναμά προς τους εργοδότες για μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.

Η πολιτική της ανάπτυξης και των επενδύσεων που επαναλαμβάνει μονότονα νυχθημερόν η κυβέρνηση υλοποιείται με υπονομευμένα τα εργατικά δικαιώματα και με νέα προνόμια για το εγχώριο και πολυεθνικό κεφάλαιο.

Σε αυτή την ίδια γραμμή πλεύσης που ακολούθησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει ακόμη πιο επιθετικά η Ν.Δ και ο Μητσοτάκης.

Οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου παραγωγικού πλούτου οι αυξανόμενοι πλειστηριασμοί λαϊκών κατοικιών, η καθήλωση μισθών και συντάξεων στα μνημονιακά επίπεδα, τα σοβαρά και οξυμένα προβλήματα στην υγεία, την παιδεία και την κοινωνική πρόνοια δηλώνουν ότι για τους εργαζόμενους και τον λαό η μνημονιακή πραγματικότητα καλά κρατεί.

Μέσα στο πλαίσιο αυτής της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής θα πρέπει να ξεχωρίσουμε την ίδια περίοδο την νέα επίθεση που εγκαινιάζει η κυβέρνηση στον χώρο της ναυτιλίας σε βάρος των ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

Στα σκαριά του ΥΕΝ είναι νέα επώδυνα μέτρα που αφορούν κυρίως την ποντοπόρο ναυτιλία με την υιοθέτηση των εφοπλιστικών αξιώσεων για κατάργηση της ΣΣΕ στα πλοία άνω των 4500 κοχ για τα κατώτερα πληρώματα για τα οποία από κοινού μεθοδεύουν να εφαρμόζεται το μισθολόγιο της ITF που ισχύουν για τους αλλοδαπούς ναυτικούς των τρίτων χωρών.

Επίσης στην ίδια κατεύθυνση επιχειρούν να καταργήσουν τον αριθμό των ελλήνων οι οποίοι θεσπίζονται μέσα από τις εγκριτικές πράξεις όπως αυτές τροποποιήθηκαν και εφαρμόζονται από το 2007 και κατανέμονται ανάλογα με το τονάζ των πλοίων από 4 έως 6!!!

Αυτές οι αντιδραστικές αλλαγές θα έχουν δραματικές συνέπειες στις ελάχιστες θέσεις εργασίας στην ποντοπόρο ναυτιλία, δίνουν την χαριστική βολή για το ελληνικό ναυτεργατικό δυναμικό ενώ αρνητικές θα είναι και οι προεκτάσεις τους και στα ασφαλιστικά μας ταμεία.

Την ίδια περίοδο οι απόμαχοι της θάλασσας, συνάδελφοι συνταξιούχοι και οι οικογένειες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες από τις απανωτές ασφαλιστικές ρυθμίσεις οι οποίες έχουν οδηγήσει τις συντάξεις και τις ασφαλιστικές παροχές να έχουν μετατραπεί σε βοηθήματα και επιδόματα.

Η κατάργηση των ταμείων ΚΕΑΝ - Ταμεία Προνοίας, και Οίκου Ναύτη και η επικείμενη του ΝΑΤ οδηγούν με βεβαιότητα σε παραπέρα επιδείνωση τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα.

Παρόμοια είναι η κατάσταση με τα εργασιακά δικαιώματα των εν ενεργεία Ναυτεργατών τα οποία αυξάνονται και οξύνονται ως αποτέλεσμα της ασκούμενης κυβερνητικής ναυτιλιακής πολιτικής και της επιθετικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση επιβάλλεται ο Ναυτεργατικός κόσμος (εν ενεργεία και συνταξιούχοι) να βρεθεί σε θέση μάχης και αγωνιστικής δράσης.

Καμιά εμπιστοσύνη στην κυβερνητική πολιτική, καμιά εμπιστοσύνη στους θιασώτες του "μικρότερου κακού", η οργάνωση, η ενότητα, η δράση και οι αγώνες μπορούν να σηματοδοτήσουν, να ανοίξουν μια νέα αισιόδοξη ελπιδοφόρα προοπτική για την επίλυση των ναυτεργατικών και εργατικών προβλημάτων.

Με αυτές τις σκέψεις, διαπιστώσεις και σε αυτό το πλαίσιο θα κινηθούμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα το επόμενο διάστημα.

Καλή χρονιά σε όλους σας.