... META AΠΟ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ

Προκαταρκτική έρευνα διέταξε η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας για τον τρόπο που κάλυψαν τα τηλεοπτικά κανάλια τις τελευταίες ημέρες το θέμα του δημοψηφίσματος. Σκοπός της έρευνας είναι να διαπιστωθεί εάν και κατά πόσο από τον τρόπο που προέβαλαν το θέμα παραβιάστηκε η εκλογική νομοθεσία.

Συγκεκριμένα θα διερευνηθεί εάν από τον τρόπο που συγκεκριμένα Μέσα Ενημέρωσης κάλυψαν το σύνολο των εξελίξεων της περασμένης εβδομάδας έχουν διαπραχθεί αδικήματα όπως: απόπειρα επηρεασμoύ ψηφοφόρων και απόπειρα νόθευσης εκλογικού αποτελέσματος.

Στα χέρια του εισαγγελέα έχουν φτάσει έγραφες καταγγελίες,οι οποίες και προκάλεσαν την παρέμβαση. Τη διενέργεια της έρευνας έχει αναλάβει ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών, κ. Γκύζης.

Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) έλαβε τις τελευταίες μέρες βροχή καταγγελιών από πολίτες που διαμαρτύρονταν για τη στάση τηλεοπτικών σταθμών που σαφώς έπαιρναν θέση υπέρ του «ναι».

Το ΕΣΡ σε σύσταση που εξέδωσε είχε καλέσει τους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς να τηρούν τους κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας, υπενθυμίζοντας ότι το καθήκον των δημοσιογράφων είναι να διατηρούν την ψυχραιμία τους και να μεταδίδουν τις ειδήσεις αντικειμενικά, ανεπηρέαστοι από τις προσωπικές τους πεποιθήσεις. Η επικεφαλής του ΕΣΡ Λίνα Αλεξίου μάλιστα μετά τις αλλεπάλληλες καταγγελίες κάλεσε και η ίδια προσωπικά τους υπεύθυνους των τηλεοπτικών σταθμών προκειμένου να τους επιπλήξει. Ανάλογες συστάσεις είχαν απευθύνει και οι ενώσεις συντακτών.

Τη διενέργεια εισαγγελικής έρευνας είχε ζητήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με ανακοινώσεις του εγκαλούσε μερίδα των ΜΜΕ για τη μεροληπτική τους στάση. «Μόλις ανακοινώθηκε η απόφαση του Κοινοβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος μερίδα των μέσων ενημέρωσης ξέγραψαν κάθε δεοντολογία -όχι ότι ήταν και φανατικοί- και τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ του ναι», ανέφερε σε ανακοίνωση του το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός στη συνέντευξη που παραχώρησε στην Μαρία Χούκλη για τον ΑΝΤ1 αναφέρθηκε στο ζήτημα παρουσιάζοντας μάλιστα επίσημα στοιχεία για το πόσο είχε προβληθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή το ναι και πόσο το όχι από τα ιδιωτικά ΜΜΕ.

Ενδεικτικό είναι πως ο ΣΚΑΪ αν και απαγορεύεται ρητά η προβολή πολιτικών εκπομπών την παραμονή οποιασδήποτε εκλογικής αναμέτρησης, συνέχισε κανονικά την προβολή τέτοιων εκπομπών το Σάββατο. Ο ίδιος σταθμός άλλωστε προβάλλοντας από την αρχή το ερώτημα του δημοψηφίσματος ως παραμονή στο ευρώ ή όχι, προχώρησε ένα βήμα παρακάτω αναρτώντας στον επίσημο λογαριασμό του στο twitter μηνύματα με ερωτήσεις τύπου «θέλετε να συνεχίσετε να έχετε φάρμακα- ναι ή όχι;».

Ανάλογη ήταν και η στάση του MEGA έξω από τις εγκαταστάσεις του οποίου πραγματοποιήθηκε και πορεία το περασμένο Σάββατο. Το Μega σταθερά παρόν στις ουρές των συνταξιούχων στα ΑΤΜ καθημερινά, δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει μία φωτογραφία με μία ηλικιωμένη να κρατάει τσίλιες ενώ μία άλλη γιαγιά βρισκόταν στο ΑΤΜ, η οποία κάνει το γύρο του διαδικτύου τουλάχιστον από το 2012 ενώ φέρεται να έχει τραβηχτεί στη Νότια Αφρική. Ενδεικτική ήταν και η στάση της παρουσιάστριας του μεσημεριανού δελτίου του Μεγάλου Καναλιού Μαρίας Σαράφογλου, η οποία δήλωσε ότι δεν φταίει εκείνη που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού τάσσεται υπέρ του ναι, με τον καλεσμένο της Κλέωνα Γρηγοριάδη να εκρήγνυται και να της λέει ότι πρέπει να επικρατήσει το «όχι» για να φύγει η «χούντα της ιδιωτικής τηλεόρασης».

Ο ΑΝΤ1 από την άλλη πλευρά έπιασε τα σουπερμάρκετ κάνοντας λόγο για επιδρομές φοβισμένων πολιτών που υπό το φόβο της χρεοκοπίας άδειασαν τα ράφια.

Η προπαγάνδιση του «ναι» ωστόσο αποδεικνύεται πως δεν έφερε αποτέλεσμα τόσο από το ίδιο το 61,31% του «όχι» στην κάλπη, όσο και από τα άπειρα ευτράπελα που κατέγραψε ο τηλεοπτικός φακός των ίδιων των καναλιών, με πολίτες να τα «ψέλνουν» στους ρεπόρτερς τους από εκεί που δεν το περίμεναν.

Το σύνθημα «αλήτες - ρουφιάνοι - δημοσιογράφοι» τράνταξε άλλωστε την πλατεία Συντάγματος και στη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Παρασκευής, ουκ ολίγες φορές…

Ο χρήστης του twitter Remusicate Marcos κατέγραψε από τα webtv των τηλεοπτικών σταθμών τον χρόνο που αφιέρωσαν στα συλλαλητήρια τόσο του ναι όσο και του όχι στο παρακάτω ενδεικτικό γράφημα:

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

Η ποσότητα πλαστικών απορριμμάτων στην περιοχή της Μεσογείου είναι συγκρίσιμη με εκείνες στις μεγάλες περιοχές συσσώρευσης πλαστικών που βρίσκονται στα κέντρα των ωκεανών του πλανήτη, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η ομάδα του Αντρές Κόθαρ, από το Πανεπιστήμιο του Κάντιθ της Ισπανίας, δημιούργησε τον πρώτο παγκόσμιο χάρτη παρουσίας πλαστικών απορριμμάτων στους ανοιχτούς ωκεανούς.

Ο χάρτης δείχνει την ύπαρξη πέντε περιοχών υψηλής συσσώρευσης επιπλέοντων πλαστικών σκουπιδιών στα κέντρα του Βόρειου Ειρηνικού, του Νότιου Ειρηνικού, του Βόρειου Ατλαντικού, του Νότιου Ατλαντικού και του Ινδικού Ωκεανού.

Τα ρεύματα των ωκεανών μεταφέρουν τα πλαστικά που απορρίπτονται από τον άνθρωπο σε κεντρικές περιοχές σύγκλισης στα ανοικτά των ωκεανών, όπου τα υλικά αυτά συσσωρεύονται.

Ωστόσο, εκτεταμένες περιοχές του ωκεανού που είναι επιρρεπείς στη συσσώρευση πλαστικών απορριμμάτων παραμένουν ελάχιστα ή και καθόλου εξερευνημένες. 

Αυτή ήταν η περίπτωση και με τη Μεσόγειο, μια σχεδόν κλειστή θάλασσα που περιτριγυρίζεται από περιοχές εντατικής χρήσης πλαστικών.

Η ισπανική ερευνητική ομάδα μέτρησε τις συγκεντρώσεις πλαστικών σε όλη τη Μεσόγειο, από τα Στενά του Γιβραλτάρ ως την Κύπρο, βρίσκοντας ποσότητες πλαστικών απορριμμάτων συγκρίσιμες με εκείνες στα μεγάλα κέντρα συσσώρευσης των ωκεανών.

«Βρήκαμε πλαστικό σε ποσοστό 100% των περιοχών που δειγματολήφθηκαν, με μέση πυκνότητα ένα τεμάχιο πλαστικού ανά τέσσερα τετραγωνικά μέτρα», δήλωσε ο Κόθαρ.

Η ποσότητα των πλαστικών στα επιφανειακά ύδατα εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 1.000 και 3.000 τόνων, και εμφανίζεται κυρίως ως μικροσκοπικά κομμάτια που έχουν αποκοπεί από πλαστικά αντικείμενα όπως μπουκάλια, σακούλες και περιτυλίγματα.

Η χωρική κατανομή των πλαστικών στη Μεσόγειο είναι ανομοιογενής, λόγω της δράσης του ανέμου και των κυμάτων.

Η συσσώρευση πλαστικών απορριμμάτων στη Μεσόγειο Θάλασσα οφείλεται στην υψηλή ανθρώπινη παρουσία, αλλά σχετίζεται επίσης με τη ροή της κυκλοφορίας του νερού, το οποίο δρα ως παγίδα για τα σκουπίδια που επιπλέουν.

Η εκροή του νερού γίνεται μέσω του Γιβραλτάρ, γεγονός που καθιστά δύσκολη την έξοδο των πλαστικών από τη Μεσόγειο.

Η Μεσόγειος αντιπροσωπεύει λιγότερο από το ένα τοις εκατό των παγκοσμίων θαλασσών και ωκεανών, αλλά έχει δυσανάλογες οικολογικές και οικονομικές αξίες. 

Φιλοξενεί περίπου το δέκα τοις εκατό των θαλάσσιων ειδών, ενώ η αλιεία και ο παράκτιος τουρισμός αποτελούν βασικές πηγές εισοδήματος για τους κατοίκους της περιοχής.

Τα πλαστικά απορρίμματα φέρεται να έχουν βρεθεί στα στομάχια μικρών ψαριών, θαλάσσιων πτηνών, χελωνών και φαλαινών.

Δεδομένου ότι η παραγωγή πλαστικών υλικών είναι πιθανό να συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια πολύ θλιβερή εικόνα, εάν δε ληφθούν επείγοντα μέτρα πρόληψης, προειδοποιεί ο Κόθαρ.

πηγη: left.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, δύο μέρες μετά το περήφανο και συντριπτικό ΟΧΙ στις μαύρες προτάσεις ανασκολοπισμού της ελληνικής κοινωνίας που είχε κάνει ο ίδιος και όλοι οι θεσμοί της ΕΕ, αναρωτήθηκε:

«Θέλουμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτή η ετυμηγορία. Μου λένε πως δεν είναι ψήφος εναντίον του ευρώ και της Ευρώπης, και σίγουρα δεν είναι απόρριψη μίας πρότασης που δεν υπήρχε πλέον στο τραπέζι»

Αυτός που με αυτοκρατορικό διάγγελμα προειδοποιούσε τον ελληνικό λαό πως αν τυχόν ψήφιζε ΟΧΙ στην πρόταση εκούσιου αποκεφαλισμού, θα είχε διαπράξει έγκλημα κατά της …Ευρώπης και της ιστορίας, τώρα μας λέει ότι κάποιοι τον πληροφόρησαν, πώς, όχι, δεν ήταν ψήφος εναντίον της.

Και ποιοι αλήθεια τον πληροφόρησαν και επιχείρησαν να τον καθησυχάσουν (ως φαίνεται κατά παραγγελία);

Κοιτάξτε πως ξεκινάει η κοινή ανακοίνωση της σύσκεψης πολιτικών αρχηγών των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ.  ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ:

«Η πρόσφατη ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού δεν συνιστά εντολή ρήξης, αλλά εντολή συνέχισης και ενίσχυσης της προσπάθειας για την επίτευξη μιας κοινωνικώς δίκαιης και οικονομικώς βιώσιμης συμφωνίας».

Δύο είναι τα σημαντικά θέματα εδώ:

Το πρώτο είναι ότι το κυβερνητικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που πρότεινε το ΟΧΙ και οι δυνάμεις του ΝΑΙ στη νέα μνημονιακή σφαγή κάθισαν – με το καλημέρα  και πριν στεγνώσει το μελάνι της λαϊκής καταδίκης- επί εφτά ώρες μαζί, για να κάνουν ..διάγνωση και να βγάλουν απόφαση για το χαρακτήρα του ΟΧΙ.

Το δεύτερο ζήτημα είναι η ίδια η γνωμάτευση: η ετυμηγορία λένε «δεν συνιστά εντολή ρήξης».

Μάλιστα…

Ας θυμηθούμε ότι τα κόμματα των μνημονιακών βρικολάκων,  έλεγαν πως έτσι και ψηφίσει  ο κόσμος ΟΧΙ στη μαύρη πρόταση των μαύρων της ευρωζώνης, θα έχει ψηφίσει ΟΧΙ στην ευρωζώνη, στην ΕΕ, στην ατομική ιδιοκτησία και δε συμμαζεύεται.  Μαζεύονται τώρα οι ίδιοι  ως μάρτυρες και υποστηρικτές της διακηρυγμένης θέσης του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα χρησιμοποιήσει το ΟΧΙ για «διαπραγμάτευση» και όχι για την αναγκαία ρήξη!

Από την άλλη,  έχουμε ξαναγράψει για το ΣΥΡΙΖΑ,  πως έχει ζηλέψει τη γνωστή ρήση Χριστόφια του ΑΚΕΛ για το Σχέδιο Ανάν: «Λέμε ΟΧΙ για να τσιμεντώσουμε το ΝΑΙ».

Οι πρώτοι ταπεινωμένοι, οι δεύτεροι γαμπροί με ξένα κουφέτα, συνυπογράφουν από κοινού ένα προκλητικό και ανοιχτό πραξικόπημα απέναντι στη λαϊκή θέληση. Κονταίνουν ακόμη και το δικό τους μπόι της «ενιαίας εθνικής διαπραγμάτευσης», δηλώνοντας πριν και από τους «εταίρους» τους ότι το ΟΧΙ του λαού το έχουν γραμμένο προκαταβολικά.

Η ηγεσία του  ΣΥΡΙΖΑ εξ αρχής οδηγήθηκε σε ένα δημοψήφισμα που δεν ήθελε, ως αποτέλεσμα της ήττας της γραμμής «ούτε ρήξη, ούτε υποταγή». Μιας καταστροφικής γραμμής, πού χάρισε χρόνο και χρήμα στον αντίπαλο.  Που τον οδήγησε με την πλάτη στον τοίχο, αφού πρώτα στέγνωσε πληρώνοντας 8 δις σε δόσεις του ΔΝΤ. Ταλαντεύτηκε μέχρι το παραπέντε για την ακύρωσή του δημοψηφίσματος ή την αλλαγή της δικής του θέσης από  ΟΧΙ σε ΝΑΙ. Κόνταινε διαρκώς το ΟΧΙ, ρισκάροντας ακόμη και το ΝΑΙ. Τώρα επιχειρεί να κρυφτεί πίσω από την «εθνική συναίνεση» και τους ζεματισμένους του ΝΑΙ για να κάνει την κωλοτούμπα.

Και όμως. Τη χαραμάδα που βρήκε ο κόσμος την έκανε βαθειά ρωγμή στο ραγιαδισμό και την υποταγή με το συντριπτικό ΟΧΙ, ειδικά στις εργατικές λαϊκές περιοχές, απορρίπτοντας την τρομοκρατία και την άκυρη στάση.

Η μπάλα ξαναγύρισε πίσω:

«Και με τράπεζες κλειστές, και με απειλές για κουρέματα, και με τα κανάλια ξέχειλα στο ψέμα, εμείς δε μασάμε, λογαριαστείτε».

Θα βρεθούν ξανά μπροστά σε οδυνηρή έκπληξη, όσοι δεν αντιλαμβάνονται το ταξικό και κοινωνικό βάθος, καθώς  και τη δυναμική του ΟΧΙ. Αν η κυβέρνηση νομίζει πως μπορεί να πουλήσει στεγνά και  να μετατρέψει το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, ζητώντας βοήθεια από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ που μισούν και περιφρονούν το λαό ως «λαουτζίκο», δε θα αργήσει να καεί.

Οι «εταίροι» τους, μόνο θάρρος παίρνουν από αυτό τον απροκάλυπτο ραγιαδισμό και δε θα χάσουν ευκαιρία από τη μεριά τους να τους ταπεινώσουν.

Ο Γιουνκέρ, μεταξύ των άλλων είναι φτηνός μπαγαπόντης: Αφού, λέει, η πρόταση των θεσμών είχε αποσυρθεί από το τραπέζι, δεν είναι δυνατόν να απορρίφθηκε στο δημοψήφισμα!

Ας δούμε την ουσία, πέρα από τις φαιδρότητες:

Ετοιμάζουν ένα πακέτο συμφωνίας που θα περιέχει ένα προς ένα  όλα σχεδόν τα μέτρα που έχουν ήδη καταψηφιστεί ως μέτρα της τρόικας στο δημοψήφισμα. Θέλουν τον τέλειο εξευτελισμό για να σπάσουν τον τσαμπουκά του κόσμου. Ήδη οι πρώτες πληροφορίες σχετικά με τις νέες ελληνικές κυβερνητικές προτάσεις το βεβαιώνουν: Άμεσα δημοσιονομικά μέτρα πάνω από 8 δις, νέο διετές δάνειο/μνημόνιο με επαχθέστατους όρους (θα το πουν αναπτυξιακό πακέτο), εκλιπαρώντας παράλληλα υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση χρέους, με διατήρηση των υποχρεώσεων πληρωμής σε ετήσια βάση.

Οφείλουμε να αποδείξουμε ότι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Με τον ίδιο τρόπο που η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά πήρε πάνω της την υπόθεση του δημοψηφίσματος, διεκδικώντας μαζικά ένα ταξικό ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, έτσι και τώρα, είναι η ώρα της υπεράσπισης της λαϊκής εντολής. Διότι τώρα το ΟΧΙ  δεν είναι στόχος, αλλά συντελεσμένη νίκη και πρόπλασμα μετώπου ανατροπής.

Ο κόσμος του ΟΧΙ δικαιούται με κάθε μέσο να υπερασπίσει τη νίκη του, ενάντια σε λιποψυχίες και εν ψυχρώ πουλήματα.

Μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία με πυρήνα το «ΜΑΣ ΔΕΣΜΕΥΕΙ ΤΟ ΟΧΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ», μπορεί και πρέπει να υποστηριχθεί από το σύνολο των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το  ΚΚΕ,  τις αριστερές διαφοροποιήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, τον ανένταχτο κόσμο του αγώνα.

Οι δρόμοι που καίνε είναι μπροστά μας.

πηγη: pandiera.gr - 7 Ιουλ 2015

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ*

Με βάση τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις έγκυρων πολιτικών αναλυτών, το 67% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ ψήφισε «ΟΧΙ» και το 11% «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Οι υπόλοιποι ψηφοφόροι του ΚΚΕ είτε επέλεξαν άκυρο/λευκό είτε το άκυρο «ψηφοδέλτιο» του ΚΚΕ. Είναι προφανές ότι κατέρρευσε με πάταγο η «γραμμή» της ηγεσίας του Περισσού.

Είναι γνωστό, ότι εξαρχής το ΚΚΕ, ήταν κατά της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ και κατόπιν στην ΟΝΕ. Βέβαια, άλλα κόμματα και συλλογικότητες της Αριστεράς, δεν εμποδίστηκαν από αυτή τους τη θέση και στάση να συμμετάσχουν στη μεγάλη παλλαϊκή – πάνδημη μάχη, θέτοντας τα δικά τους προτάγματα και τα δικά τους μεγάλα «ΟΧΙ».

Πολλώ δε μάλλον, που η βαρύνουσα συμμετοχή του δίπλα στα πιο μαχητικά τμήματα της ελληνικής ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, θα μπορούσε να συνεισφέρει στην αναγκαία αποτροπή οποιασδήποτε απόπειρας "νόθευσης" της λαϊκής εντολής και "απονεύρωσης" της δυναμικής της.

Τούτη την ιστορική και κρίσιμη ώρα για τον ελληνικό λαό και τον τόπο, όμως , η ηγεσία του ΚΚΕ επέλεξε τον αναχωρητισμό από μια ιστορικών διαστάσεων και άνιση μάχη του ελληνικού λαού.

Μια μάχη πέρα και έξω από προσπάθειες επιβολής κάποιας πολιτικής ηγεμονίας.

Μια μάχη η οποία δόθηκε στο δρόμο με αντίπαλο την χρεοκοπημένη ελληνική αστική τάξη. Μια αστική τάξη η οποία προσπάθησε με «νύχια και με δόντια» να ανασυνταχθεί και να κατορθώσει να δώσει τα διαπιστευτήριά της στα ξένα αφεντικά της. Χρησιμοποίησε απροκάλυπτα κάθε μέσον για την επιβολή μιας χαλκευμένης λαϊκής ετυμηγορίας. Με κύριο όπλο της, τον «τρόμο», που εξαπολύθηκε απροκάλυπτα και καταιγιστικά από τα εγχώρια και ξένα συστημικά ΜΜΕ και τους τραπεζίτες.

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ

Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε 4 χρόνια που η ηγεσία του ΚΚΕ αρνείται να «αναμιχθεί» με τον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό. Μετά το «κίνημα των Πλατειών» του 2011 , ο Περισσός αρνήθηκε την κομματική του παρουσία (και κατά πολλούς αρνήθηκε την ίδια του την ιστορία) στην πιο μαζική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε ποτέ στη χώρα μας μετά την εθνική απελευθέρωση του 1944.

Και μπορεί τότε στο κίνημα των Πλατειών να υποστήριζε, ατυχώς, ότι : «Η αστική τάξη έχει ανάγκη από ένα "κίνημα" στα μέτρα της» («Ριζοσπάστης» 26 Μαΐου 2011), όσο και αν φάνηκε ξεκάθαρα από τη στάση των κυρίαρχων πολιτικο-οικονομικών ελίτ απέναντι στις «Πλατείες» ότι αυτό δεν ίσχυε. Τώρα, όμως, που υπήρξε και κίνημα αστών υπέρ του «ΝΑΙ» στην υποτέλεια και τα τελεσίγραφα – λαιμητόμο των δανειστών, ποια είναι αλήθεια η δικαιολογία για την αποχή από τους αγώνες; Τώρα που προεξάρχουσες στο "μαύρο μέτωπο" του "ΝΑΙ" ήταν σύσσωμες οι εργοδοτικές ενώσεις με μπροστάρη τον ΣΕΒ;

Την ώρα που ο ελληνικός λαός στο Σύνταγμα και σε όλη τη χώρα μαζί και με αγωνιστές της στενής επιρροής του Κόμματος διαδήλωνε υπέρ του «ΟΧΙ» στα ιταμά τελεσίγραφα των ευρωατλαντικών «συμμάχων» - δανειστών, το ΚΚΕ ακύρωνε τον εαυτό του δηλώνοντας άκυρο και, ουσιαστικά, αποχή από τη μάχη.

Απέδειξε , έτσι, ότι όταν αναγκάζεται να βρεθεί μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα που απαιτούν άμεσες απαντήσεις και όπου δεν επαρκεί μόνο ο καταγγελτικός λόγος, περνάει κάτω από τον πήχη των λαϊκών αναγκών και των ιστορικών απαιτήσεων.

Και μπορεί αυτό να είναι ανέξοδο σε άλλες περιπτώσεις, όπου η στάση του αυτή κρίνεται στοιχειωδώς επαρκής ώστε να μένει «πιστό» στη , δήθεν, επαναστατική του «καθαρότητα» με μόνιμη επίκληση και παραπομπή στη «λαϊκή εξουσία» και το σοσιαλισμό. Σε στιγμές, όμως, σαν κι αυτές, κάτι παραπάνω από οριακές, η τακτική του αναχωρητισμού αποδεικνύει τα υπαρξιακά του αδιέξοδα και την απομάκρυνσή του από βασικές αρχές της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας και της διαλεκτικής σκέψης.

Τι είχε να χάσει αλήθεια η ηγεσία του ΚΚΕ αν δήλωνε «παρών» σε αυτή τη μάχη του «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού;

Θα «νόθευε», μήπως, την ιδεολογική του ταυτότητα;

Θα έχανε κάτι από το διακριτό του ρόλο;

Τουναντίον, αν ανταποκρινόταν στη διάθεση της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας για αγώνα μέχρι τέλους, θα μπορούσε να «ζυμώσει» τις ιδέες του και να διεκδικήσει το ρόλο της «πρωτοπορίας» στο όνομα της οποίας – φευ - επέλεξε τον αναχωρητισμό!

Ο αγώνας αυτός ήταν ένας αγώνας, όπως απέδειξαν, ακόμα και οι αναλύσεις του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, έντονα ταξικός (1). Ένας αγώνας με αντιπάλους οι οποίοι επιστράτευσαν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να υφαρπάξουν μια «νοθευμένη» λαϊκή συναίνεση εναντίον των ίδιων των λαϊκών συμφερόντων. Έμοιαζε με μάχη στην οποία δεν τηρούταν καμιά αρχή και οι αιχμάλωτοι εκτελούνταν από τα Μέσα Μαζικής Χειραγώγησης.

Από όλα αυτά προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι επρόκειτο για μια μάχη πέρα για πέρα ταξική! Και η ηγεσία του Περισσού έλαμψε δια της απουσίας της!

Η ηγεσία του ΚΚΕ έχει ισχυριστεί πολλές φορές το τελευταίο διάστημα ότι το Κόμμα είναι «παντός καιρού». Πώς μπορεί , όμως, να δικαιολογήσει το γεγονός ότι αρνείται πεισματικά να πάρει θέση σε ιστορικών διαστάσεων διακυβεύματα με σαφές ταξικό πρόσημο σαν αυτή τη μάχη που έδωσε ο ελληνικός κόντρα σε "θεούς και δαίμονες"; Και τι πρόσχημα θα επικαλεστεί στα μέλη , στα στελέχη του και τους οπαδούς του για την ηχηρή απουσία του από μια τέτοια μάχη, την οποία , μάλιστα, ο ελληνικός λαός έδωσε και κέρδισε με συντριπτικό ποσοστό και σε συνθήκες που όλα ήταν εναντίον του;

---------------------------------

(1) : Με την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων είναι σαφέστατος ο ταξικός χαρακτήρας της μάχης που δόθηκε. Στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής το ΟΧΙ υπερψηφίστηκε με ποσοστό πάνω από 70% σε δήμους με εργατική - λαϊκή κοινωνική σύνθεση:

Πέραμα (76,64%), Κερατσίνι - Δραπετσώνα (72,84%), Αγία Βαρβάρα (72,80%), Νίκαια - Ρέντης (72,61%), Κορυδαλλός (71,25%), Αιγάλεω (70,55%) και Περιστέρι (70,28%).

Αντίθετα, όπου το ποσοστό του ΟΧΙ ήταν κάτω από 50% πρόκειται για δήμους με αστική - μεσοαστική ή μεσοαστική - μικροαστική κοινωνική σύνθεση:

Φιλοθέη - Ψυχικό (28,39%), Κηφισιά (36,08%), Βάρη - Βούλα - Βουλιαγμένη (39,27%), Παπάγου - Χολαργός (42,72%), Βριλήσσια (44,48%), Π. Φάληρο (48,13%), Πεντέλη (48,21%), Γλυφάδα (49,41%), Μαρούσι (49,52) και Χαλάνδρι (49,47%).

* Ο Χρήστος Κασίμης είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της ΝΕ Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ και δημοτικός σύμβουλος Χαλανδρίου με την παράταξη "Αντίσταση με τους Πολίτες"

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr