ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΓΙΑ ΚΑΤΩΤΑΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 300 €!

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΕΕΣ ΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ!

Το κείμενο που ακολουθεί καταγράφει με σχετική ακρίβεια την ανατριχιαστική οικονομική κατάσταση των Ταμείων με «κρυφά» ελλείμματα που φτάνουν το αστρονομικό ποσό των 12 δισ.

Η συνεχιζόμενη για μια δεκαετία ύφεση και μάλιστα βαθύτατη επί πολλά χρόνια, η ανεργία ρεκόρ που επέφερε η επέκταση της «μαύρης» εργασίας, η μεγάλη συνεχής μείωση μισθών, οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας, τα «λουκέτα» στις επιχειρήσεις και η εκτίναξη των χρεών τους προς τα ασφαλιστικά ταμεία, η συνεχής απομείωση των αποθεματικών των ταμείων και οι μηδενικές έως «αρνητικές» αποδόσεις τους, η εκτίναξη των δαπανών υγείας κλπ, η κακοδιαχείριση, οι σπατάλες και η έλλειψη οργάνωσης στη λειτουργία των ταμείων έχουν προκαλέσει καταστάσεις ασφυξίας στο ασφαλιστικό σύστημα.

Έγκυροι κύκλοι υπογραμμίζουν στην Iskra πως γρήγορα, εφόσον συνεχίζονται και κλιμακώνονται οι ίδιες μνημονιακές πολιτικές, έρχονται νέες δραστικές μειώσεις σε όλες τις κατηγορίες συντάξεων, ενώ η κατώτατη σύνταξη μπορεί να φτάσει σε επίπεδα εξαθλίωσης κάτω των 300 ευρώ!!!

Αυτήν την ώρα μόνο μια βαθιά αντιμνημονιακή ανατροπή στη χώρα, η έξοδος από την ευρωζώνη και η ταυτόχρονη εφαρμογή ριζοσπαστικού προγράμματος μπορεί να ανακόψει τον κατήφορο και να βάλει τη χώρα σε τροχιά ανόρθωσης, πράγμα που θα δώσει τη δυνατότητα να στηριχθούν μισθοί, συντάξεις και το ασφαλιστικό σύστημα.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΚΑ «ΠΝΙΓΟΥΝ» ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ

Της ΡΟΥΛΑΣ ΣΑΛΟΥΡΟΥ*

Βουνό τα προβλήματα για τα ασφαλιστικά Ταμεία παρά τις πρόσφατες μειώσεις συντάξεων. Στα 12 δισ. ευρώ υπολογίζεται το έλλειμμα της κοινωνικής ασφάλισης. Πρόσθετη κρατική χρηματοδότηση 300-320 εκατ. χρειάζεται ο ΟΑΕΕ. Τα χρέη του Ταμείου.

Σε ένα φαύλο κύκλο χρεών και δανεικών παραμένουν τα ασφαλιστικά ταμεία, παρά τις πρόσφατες περικοπές συντάξεων και τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης λόγω της αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης το 2015.

Την εικόνα κατάρρευσης του ασφαλιστικού συστήματος έχουν περιγράψει με τα πλέον μελανά χρώματα, οι εργαζόμενοι στα ασφαλιστικά ταμεία, παρουσιάζοντας στοιχεία για κρυφό έλλειμμα στην κοινωνική ασφάλιση που ανέρχεται στα 12 δισ. ευρώ.

Η ΠΟΠΟΚΠ υπολογίζει το έλλειμμα στους προϋπολογισμούς των ασφαλιστικών οργανισμών για το 2016 κοντά στα 3 δισ. ευρώ. Παράλληλα, υπολογίζει πως 2 δισ. ευρώ οφείλουν ΙΚΑ και ΟΑΕΕ στον ΕΟΠΥΥ, ενώ άλλα 3 δισ. χρωστά στον ΟΑΕΔ το ΙΚΑ. Σε επιπλέον 3 δισ. ανέρχεται το έλλειμμα από τη μη απονομή των συντάξεων.

Συγκεκριμένα, η άμεση απονομή των συντάξεων που βρίσκονται σε καθυστέρηση στο ΙΚΑ και τον ΟΑΕΕ θα διεύρυνε άμεσα το έλλειμμα σε ετήσια βάση κατά 1,5 δισ. ευρώ περίπου, ενώ η καταβολή των αναδρομικών θα απαιτούσε άλλο 1,5 δισ., δηλαδή συνολικά 3 δισ. ευρώ, τα οποία οι πολιτικές της «ακούσιας» επιμήκυνσης αποκρύπτουν. Η περαιτέρω επιμήκυνση του χρόνου απονομής κατά ένα έτος θα απέκρυπτε 1,5 δισ. επιπλέον. Στον φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και των δανεικών, πρέπει να προστεθούν τα περίπου 7,1 δισ. ευρώ που χρωστά από την πλευρά του ο ΕΟΠΥΥ σε ασφαλισμένους, ιδιώτες και τη γενική κυβέρνηση.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΟΑΕΕ

Η κατάσταση στον ΟΑΕΕ είναι ενδεικτική του προβλήματος, όσο και άκρως ανησυχητική. Αναλυτικά, το ταμείο των ελεύθερων επαγγελματιών αναμένεται να λάβει πρόσθετη κρατική χρηματοδότηση που ενδέχεται να ξεπεράσει τα 300 εκατ. ευρώ για να πληρωθούν οι συντάξεις έως το τέλος του χρόνου. Πρόκειται για ποσά επιπλέον των από τα 834 εκατ. ευρώ που είχαν αρχικά εγγραφεί στον κρατικό προϋπολογισμό.

Ήδη, έχει εγκριθεί νέο επιπλέον κονδύλι της τάξης των 200 εκατ. ευρώ, όμως η δραματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το ταμείο, κυρίως λόγω της αδυναμίας είσπραξης εισφορών, κάνει τη διοίκηση να αναζητά επιπλέον 100 με 120 εκατ. ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ήδη, έως τον Ιούνιο το ταμείο έχει απορροφήσει το 65% της αρχικά προβλεπόμενης κρατικής χρηματοδότησης για φέτος (545 εκατ. ευρώ από τα αρχικά 834 εκατ. ευρώ). Τα έσοδα από ασφαλιστικές εισφορές το Α' τετράμηνο του 2016 ανήλθαν σε 460,5 εκατ. ευρώ έναντι 485 εκατ. ευρώ του αντίστοιχου διαστήματος του 2015. Βέβαια, τον Απρίλιο του προηγούμενου έτους άρχισε να εφαρμόζεται η ρύθμιση των 100 δόσεων, στην οποία μπήκαν - και στη συνέχεια βγήκαν - πολλοί οφειλέτες του ΟΑΕΕ.

Το ταμείο «ζει» στην κυριολεξία με δανεικά, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα χρέη προς τον ΕΟΠΥΥ εκτιμάται ότι φέτος, ξεπέρασαν το 1 δισ. ευρώ.

Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και η διοίκηση του Ταμείου γνωρίζουν ότι πραγματική αύξηση εσόδων στο ταμείο και γενικότερα στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης θα προέλθει από την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Μέχρι αυτό να επιτευχθεί βέβαια, το ταμείο ετοιμάζει την μετάβαση στο νέο σύστημα υπολογισμού των εισφορών που θα ισχύσει για τους πάνω από 700.000 ασφαλισμένους του. Σύμφωνα με τον διοικητή του ΟΑΕΕ Δ. Τσακίρη, με το νέο σύστημα που εισάγει για το ταμείο ο πρόσφατος ασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου, περίπου το 90% των ασφαλισμένων θα ωφεληθούν καθώς δηλώνουν εισόδημα κάτω από 20.000 ευρώ και θα κληθούν να πληρώσουν χαμηλότερες εισφορές σε σχέση με αυτές που ισχύουν σήμερα.

Μόνο που σήμερα, από τους 701.148 ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ (και του ΤΑΝΠΥ), οι 538.087 είτε είναι οφειλέτες (296.720 άτομα), είτε έχουν κάνει διακοπή και οφείλουν εισφορές στο ταμείο (241.367 άτομα). Συνεπώς μόλις 163.061 ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ πληρώνουν εισφορές της τάξης των 231,5 εκατ. ευρώ το δίμηνο, αντί ποσού 454,8 εκατ. ευρώ που αντιστοιχούν στις τρέχουσες υποχρεώσεις. Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η εισπραξιμότητα των τρεχουσών εισφορών κινείται πέριξ του 50%, με τη μέση εισφορά να εκτιμάται στα 326 ευρώ.

Το μεγάλο στοίχημα, συνεπώς, για τον επόμενο χρόνο που θα είναι και ο χρόνος μετάβασης από το παλαιό στο νέο σύστημα, είναι η αύξηση των εσόδων λόγω της αύξησης της εισπραξιμότητας.

Τα πρώτα σημάδια από τις αντιδράσεις των ασφαλισμένων στις προωθούμενες αλλαγές πάντως είναι άκρως ανησυχητικά.

Εκτιμάται ότι το ακαθάριστο εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών, από την 1η Ιανουαρίου 2017 θα επιβαρυνθεί έως και κατά 56% από φόρους και εισφορές, με αποτέλεσμα να αναμένεται έκρηξη εισφοροαποφυγής και εισφοροδιαφυγής.

Ήδη, τα χρέη προς τον ΟΑΕΕ ανέρχονται σε 11 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 2,7 δισ. ευρώ προέρχονται από ασφαλισμένους που έχουν διακόψει την επαγγελματική τους δραστηριότητα και κατά συνέπεια μπορούν να αναζητηθούν μόνο εάν οι συγκεκριμένοι "διακοπέντες οφειλέτες" καταθέσουν αίτηση συνταξιοδότησης, καθώς αποτελεί βασική προϋπόθεση για την έκδοση της σύνταξης, η πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Από τα υπόλοιπα 8,5 δισ. ευρώ χρέη, σε διακανονισμό εντάχθηκαν 2,6 δισ. ευρώ, το 1 δισ. βγήκε εκτός, μόλις 48 εκατ. ευρώ εξοφλήθηκαν, άλλα 124 εκατ. ευρώ εισπράχθηκαν και πλέον, ανεξόφλητες παραμένουν οφειλές ενταγμένες σε ρύθμιση, της τάξης του 1,1 δισ. ευρώ.

*Πηγή: euro2day.gr

Περί ολυμπισμού και αρχαίων ημών προγόνων

Του Γιώργου Μητραλιά

Σε όλους αυτούς που κλαίνε και οδύρονται επειδή «εξαγριωμένοι Βραζιλιάνοι» πολίτες προσπαθούσαν σχεδόν κάθε μέρα να σβήσουν την «ολυμπιακή φλόγα», έχουμε να πούμε δυο πράγματα.

Πρώτον, ότι τα ίδια και χειρότερα είχαν συμβεί στην πρώτη λαμπαδηδρομία του 1936 όταν –διορατικοί, όπως αποδείχτηκε- Τσέχοι πολίτες πετροβολούσαν τους γερμανόφωνους λαμπαδηδρόμους που διέσχιζαν τη χώρα τους, καθώς ήταν φανερό ότι η διαδρομή που ακολουθούσαν διέγραφε τα όρια του μεγάλου Τρίτου Ράιχ που θα γινόταν εφιαλτική πραγματικότητα τέσσερα χρόνια αργότερα. Και κατόπιν, ότι περιμένουμε εδώ και δεκαετίες με αδημονία τη στιγμή που αυτή η φλόγα θα σβήσει οριστικά και αμετάκλητα! Γιατί; Μα, απλούστατα επειδή «η ολυμπιακή φλόγα» είναι «μια θαυμάσια ιδέα του Δρος Γκέμπελς», όπως σωστά διαπίστωνε ο τίτλος του ολοσέλιδου άρθρου της «ημετέρας» Εστίας τον Αύγουστο του 1936…

Λοιπόν, ποιοι αρχαίοι ημών πρόγονοι, ποιες παρθένες ιέρειες, ποιες ιερές φλόγες και άλλα τέτοια «αρχαιοπρεπή» παραμύθια της Χαλιμάς; (1) Όλα αυτά που σύσσωμο το ελληνικό κράτος και το πολιτικό του προσωπικό, μαζί και οι 9 στους 10 επίσημοι διανοούμενοί του, μάς έχουν μάθει να πιστεύουμε ότι μας έρχονται κατευθείαν από την αρχαιότητα, γιορτάζουν φέτος μόλις την 80η επέτειο των γενεθλίων τους! Ήταν λοιπόν  τέλη Ιουλίου του 1936, και λίγο πριν την έναρξη των  Ολυμπιακών του θριαμβεύοντα ναζισμού στο Βερολίνο, όταν στις ελληνικές εφημερίδες διαβάζαμε τα εξής αρχαιόπληκτα, πατριωτικά και επικολυρικά, που εξάλλου ελάχιστα διαφέρουν από τα αντίστοιχα τωρινά:

«Σαν ξύπνησε η Ολυμπία, σαν υψώθηκε ο ήλιος πίσω από το κωνοειδές καταπράσινο Κρόνιο και ασήμωσε τις νερένιες γραμμές του Κλαδέου και του Αλφειού , οι άνθρωποι που υπέφεραν τον καυτερό ήλιο της 20 Ιουλίου 1936,ημέρας ιστορικής, έπιασαν ο καθένας μια θέσι . Άλλοι κάτω από τα πεύκα του Κρονίου , άλλοι γύρω από τα κιγκλιδώματα της πλατείας του Κουμπερτέν. Και περίμεναν από τη νύκτα ως τη στιγμή που δόθηκε από το ύψωμα του Κρονίου το σάλπισμα της προσοχής για να αρχίση η τελετή, Το θέαμα από τα σπανιώτερα είχε καταμαγεύσει τους ξένους. Πιο μπροστά, από το πρωϊ μια θαυμασία γυναίκα – η Λένι Ρίφενσταλ- πήρε το συνεργείο της το κινηματογραφικό και στην αφετηρία του αρχαίου Σταδίου σκηνοθέτησε η ίδια το άναμα του Ολυμπιακού φωτός. Ύστερα, εκεί στο ναό της Ήρας, που υψώνονται δύο κολώνες και υπάρχει δίπλα του ένας σπόνδυλος, έδειξε το σκηνοθετικό της δαιμόνιο. Πήρε την Πράτσικα με τις μαθήτριές της, βρήκε αμέσως ένα Γερμανό ηθοποιό που ήταν οπερατέρ της -γιατί ο Κονδύλης, ο πρώτος δρομεύς, δεν δέχτηκε με κανένα τρόπο να φορέση μια στενή περισκελίδα όπως φορούσαν οι αρχαίοι- τον έγδυσε, τον έκανε δρομέα , άναψε στον πρόχειρο βωμό που ήταν ο σπόνδυλος χόρτα ξερά από την Ιερά Άλτιν, ετοποθέτησε τις μηχανές και ετράβηξε την ταινία, δίνοντας συμβουλές παράγγέλματα, οδηγίες. Δέκα φορές πήρε το ίδιο πράγμα, την εκκίνησι με τη δάδα του πρώτου δρομέως. Ο Γερμανός εψήθηκε κυριολεκτικώς και ο ιδρώς έτρεχε ποτάμι. Η Ρίφενσταλ του πετούσε μια πετσέτα για να σκουπιστή και άρχιζε ύστερα πάλι το πάρσιμο της ταινίας.

Πλησιάζει η ώρα της τελετής. Όλοι σαν να έχουν την προσοχή τους στραμμένη σε μακρινούς , στις αρχαίες εορτές . Δεν παρακολουθεί ο κόσμος εδώ. Συγκινείται, δέεται και δεν λογαριάζει τον πραγματικό λίβα που τον ψήνει. Είναι ένα θέαμα εξαιρετικό. Μια τάξι μια πειθαρχία, μια μυσταγωγία που όλοι κάτι λένε με τη σιωπή της. Και είναι ένα πλήθος ένας κόσμος. Σε μια στιγμή ακούγονται ήχοι μουσικής χαρμόσυνοι και στην άδεια πλατεία του Κουμπερτέν παρελαύνουν με αρχαίες φορεσιές οι μαθήτριες της Πράτσικα , οι δρομείς, οι μαθήτριες του Πύργου.

Οι φωτοδότιδες νεανίδες προχωρούνε, εισέρχονται στην Άλτιν -χάνουνται. Οι δρομείς χαιρετάνε με υψωμένο το χέρι τη στήλη του Κουμπερτέν και παρατάσσονται. Οι ξένοι παρακολουθούν με συγκίνησι, οι ξένοι δημοσιογράφοι κρατούν σημειώσεις και ολόκληρος η παράταξις πολιορκείται από κινηματογραφιστάς και φωτορεπόρτερς,…

Μπροστά στο μικρόφωνο αρχίζουν οι λόγοι των επισήμων και το Βερολίνον απαντάει αμέσως ό,τι ακούγονται εκεί ευκρινέστατα. Ακόμα και το τεράτισμα των …… εκατομμυρίων τζιτζικιών φθάνει στο Βερολίνο και το παίρνει η φωνοληπτική πλάκα. Ο Γερμανός σπήκερ Μάρεκ δεν αφήνει το ακουστικό από το χέρι. Το περίεργο είναι ότι μιλάει στην ίδια γραμμή που μεταδίδει τους λόγους το μικρόφωνο. Αυτό οφείλεται σε ένα καινούριο μηχάνημα των Γερμανών. «Φαντόμ»-φανταστική γραμμή τη λένε – που μπορεί κανείς να μιλήση από τη γραμμή η οποία εργάζεται χωρίς να παρεμβάλλεται καθόλου…

Τη στιγμή που γίνονται αυτά στην πλατεία Κουμπερτέν, στην αφετηρία του αρχαίου Σταδίου γίνεται μία ωραία ιεροτελεστεία. Αι φωτοδότιδες παρθένοι της Πράτσικα παίρνουν από τον ήλιο το Ολυμπιακόν φως. Είναι μοναχές τους. Σε κανένα δεν επετράπη να παραστή στην πυροδότησι. Και αλήθεια σ΄αυτήν την τελετή που η Λένι Ρίφενσταλ την είχε κινηματογραφήσει από το πρωί σε δοκιμές , δεν έπρεπε να είναι κανένας απολύτως, Μόνο ο Φοίβος και αι ελληνίδες παρθένοι, αι φωτοδότιδες έπρεπε να παρίστανται στη θεία εορτή.

Αξίζει να σημειωθή ιδιαιτέρως αυτή η λεπτομέρεια . Πρώτη φορά σε μέρος τελετής που δεν παρέστησαν …οι επίσημοι και οι προσκεκλημένοι, Είχε κάτι από τα ελευσίνια μυστήρια η ιδέα αυτή που τόσο καλά εφαρμόσθηκε…

Οι λόγοι, ο ένας κατόπιν του άλλου, μεταδίδονται από το μικρόφωνο όταν από την ιεράν Άλτιν φαίνονται αι φωτοδότιδες μεταφέρουσαι το φως. Το μεταφέρει η πλέον ωραιοτέρα, που κρατάει την δάδα. Είναι στον δεύτερο στοίχο δεξιά. Προχωρούν με ρυθμικό βάδισμα τα κορίτσια με την Πράτσικα μαζύ. Η στιγμή αυτή είναι από τις συγκινητικώτερες. Η πομπή προχωρεί προς το βωμό και όταν φθάνη εκεί κάνει ένα κύκλο γύρω του. Δύο ανεβαίνουν στις βαθμίδες του βωμού και η μία που κρατάει την δάδα, την ανάβει.

Είναι η συγκινητικώτερη στιγμή, Όλοι την παρακολουθούν με δέος και ευλάβεια, με σιωπήν. Θα μεταλαμπαδευθή το Ολυμπιακόν φως. Ο νέος Κονδύλης, γέννημα θρέμμα της Ολυμπίας, διασχίζει τις φωτοδότιδες κόρες και ανάβει την δάδα από το πυρ του βωμού. Αυτήν την στιγμήν περίμενε ο κόσμος. Είναι αδύνατον να μη ερίγησαν όλων τα κορμιά, να μην εσταμάτησε για μια στιγμή η αναπνοή τους , να μην εμούδιασε το στόμα τους. Ο ήλιος, ένας ήλιος ασημένιος, καυτερός, έλουζε όλη τη καταπράσινη ειδυλλιακή χώρα της Ολυμπίας. Ο νεαρός Κονδύλης ημίγυμνος, ηλιοκαμμένος, μόλις άναψε την πρώτην δάδα τρέχει…τρέχει κρατώντας την ψηλά. Ο κόσμος ξέσπασε σε χειροκροτήματα, σε μπράβο.

Σε μια στιγμή παρακάμπτει την περιφερειακήν οδόν του Κρονίου και φεύγει, τρέχει να μεταλαμπαδεύση με την ιερή φλόγα της Ολυμπίας το Ολυμπιακόν φως -τον αιώνιο ελληνικό πολιτισμό του άθλους και του πνεύματος”.

(Εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ Τρίτη  21 Ιουλίου 1936)

Όπως θα λέγαμε σήμερα, ένα υπερθέαμα σε σκηνοθεσία της επίσημης σκηνοθέτιδας των τελετών του Ναζιστικού κόμματος  Λένι Ρίφενσταλ πάνω σε μια ιδέα του Δρ. Γκέμπελς, που επικρότησε ασμένως ο καγκελάριος Χίτλερ!

Έστω λοιπόν ότι είναι έτσι, μπορεί –επιτέλους- να αναφωνήσουν οι μονίμως σιωπούντες (κοινώς, κάνοντες το κορόιδο) ‘Ελληνες κάθε λογής αρμόδιοι. Και φυσικά θα αντεπιτεθούν: Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι ο όλος ο ολυμπισμός είναι σκάρτος, ότι η ολυμπιακή ιδέα του Βαρόνου ντε Κουμπερτέν παύει να ισχύει και δεν πρέπει να μας εμπνέει.

Ο λόγος λοιπόν για τον «πατέρα» του ολυμπισμού, τον εμπνευστή και ιδρυτή των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων ντε Κουμπερτέν, που το όνομά του κοσμεί δρόμους και πλατείες απανταχού γης (και) ειδικά στη χώρα μας. Το δηλώνουμε ευθύς εξ αρχής: Ο καλός μας βαρόνος ήταν ένα σπάνιο ρατσιστικό, μιλιταριστικό, αντιδραστικό,  αποικιοκρατικό, μισογυνικό και πολεμοκάπηλο ακροδεξιό (με έκδηλες ναζιστικές συμπάθειες) υποκείμενο μπροστά στο οποίο ωχριούν ένας Ντόναλντ Τραμπ ή η συμπατριώτισά του Μαρίν Λε Πεν! Και ιδού ένα μικρό απάνθισμα από τα «πιστεύω» του διατυπωμένα από τον ίδιο τον βαρόνο, που σε όλη του τη ζωή δεν σταμάτησε να δηλώνει -και να είναι- «φανατικός αποικιοκράτης» καθώς και υπέρμαχος των κάθε λογής ανισοτήτων (ταξικών, φυλετικών και φύλου) :

· «Οι ράτσες δεν έχουν την ίδια αξία και όλες οι άλλες πρέπει να δηλώνουν υποταγή στη λευκή φυλή, που είναι ουσιαστικά ανώτερη»

· «Υπάρχουν δυο ξεχωριστές ράτσες: εκείνη του ειλικρινούς βλέμματος, των δυνατών μυών, του σταθερού βαδίσματος, και εκείνη των αρρωστιάρηδων, με την ταπεινή και απελπισμένη εμφάνιση, και το ηττημένο ύφος.   Ε! λοιπόν, στα κολλέγια όπως και στο κόσμο: οι αδύναμοι παραμερίζονται, αυτή την εκπαίδευση δεν μπορούν να εκτιμήσουν παρά μόνο οι δυνατοί»

· «Μην έλθουν να μας πουν για αγώνες στους οποίους μπορούν να μετέχουν οι γυναίκες, οι έφηβοι, με λίγα λόγια οι αδύναμοι»

· «Ο μόνος αληθινός ολυμπιακός ήρωας είναι το αρσενικό άτομο. Οι θηλυκές (femelles!) ολυμπιάδες είναι αδιανόητες. Θα ήταν χωρίς ενδιαφέρον, χωρίς αισθητική και λάθος πράγμα. Στους Ολυμπιακούς αγώνες, ο ρόλος τους θα έπρεπε κυρίως να είναι, όπως στα αρχαία τουρνουά ιπποτών, να στεφανώνουν τους νικητές»

· « Η ανώτερη ράτσα έχει κάθε δίκιο να αρνείται  στην κατώτερη ορισμένα προνόμια της πολιτισμένης ζωής»

· «Ο νεαρός αθλητής αισθάνεται βέβαια καλύτερα προετοιμασμένος από τους προγόνους του για να πάει στον πόλεμο. Και όταν είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι, το κάνουμε πιο οικιοθελώς»

· “Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση και το λαό της Γερμανίας για τις προσπάθειες που έκαναν προς τιμή της ενδέκατης Ολυμπιάδας» (…) «Πώς θέλετε να απαρνηθώ  την τέλεση της ενδέκατης Ολυμπιάδας, μια και (…) αυτή η αποθέωση του ναζιστικού καθεστώτος αποτέλεσε το συναισθηματικό σοκ που επέτρεψε την ανάπτυξη που γνώρισαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες». Εντελώς φυσιολογικό λοιπόν που ο  καγκελάριος Χίτλερ πρότεινε αμέσως μετά τον Κουμπερτέν για το… Νόμπελ ειρήνης!…

Επιμύθιο: Όλα αυτά είναι πια γενικώς γνωστά και δεν τρέφουμε την παραμικρή αυταπάτη ότι τα ιστορικά και άλλα επιχειρήματα μπορούν να «πείσουν» τους αρμοδίους να σταματήσουν αυτό που είναι η μεγαλύτερη απάτη διαρκείας των δυο τελευταίων αιώνων. Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να δώσει τέλος σε αυτό το -απίθανο και όμως αληθινό- «ολυμπιακό» μείγμα ναζιστικού και εμπορευματικού τσίρκου της διαφθοράς και της αλλοτρίωσης, αυτό είναι μόνο το κίνημα των πολιτών με σάρκα και οστά. Εξάλλου, τίποτα και πουθενά δεν κτίστηκε πάνω στο ψέμα και στην απάτη…

Σημειώσεις

1. Για όλα αυτά και για μερικά άλλα βλέπε επίσης: http://stavrochoros.pblogs.gr/2008/04/gkaimpels-mia-thaymasia-idea-.html

ΠΗΓΗ: contra-xreos.gr

Ανατροπές – φωτιά, που μειώνουν ακόμα περισσότερο το εισόδημα ασφαλισμένων και συνταξιούχων, έρχονται το φθινόπωρο, με το υπουργείο Εργασίας και τους επικεφαλής του (οι οποίοι ουκ ολίγες φορές έχουν πει ψευδέστατα πως δε θα υπάρξουν μειώσεις στις συντάξεις) ήδη να έχουν στα συρτάρια τους εγκυκλίους που θα εκδώσουν για την εφαρμογή διατάξεων του νέου ασφαλιστικού, σύμφωνα με την εφημερίδα «Αγορά».

Έτσι, θα μπει νέο «μαχαίρι» σε 200.000 επικουρικές συντάξεις, θα επιβληθεί πλαφόν 1.820 ευρώ στις κύριες συντάξεις και θα γίνουν περικοπές μέχρι 38% στις προσωρινές συντάξεις και 60% στις συντάξεις όλων όσοι εργάζονται παράλληλα.

Πέραν αυτού, οι δανειστές πιέζουν (σ.σ.: και ως γνωστόν η κυβέρνηση... αντιστέκεται!!!) να: α) καταργηθεί η δυνατότητα που έχουν οι ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων σε περιοχές κάτω των 2.000 κατοίκων να ασφαλίζονται στον ΟΓΑ αντί στον ΟΑΕΕ, β) εξαλειφθούν οι εξαιρέσεις που επιτρέπουν χαμηλότερες εισφορές για την Υγεία σε ορισμένες κατηγορίες ασφαλισμένων, και γ) να μην υπάρξει η δυνατότητα έκπτωσης 15% για εφάπαξ πληρωμή των πλασματιών ετών ασφάλισης.

Αν εφαρμοστούν τα παραπάνω μέτρα, τότε αναμένονται να πληγούν πάνω από 1 εκατ. ζσφαλισμένοι.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΑΓΟΡΑ» (06-08-16)

πηγη: ergasianet.gr

Οι βέλτιστες πολιτικές απασχόλησης στον «αστερισμό» της ευελιξίας για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της περαιτέρω εξαθλίωσης των εργαζομένων και του λαού.

Η ανάδειξη της ατζέντας των εργασιακών σχέσεων ως το μείζον θέμα των επικείμενων διαπραγματεύσεων με τους εκπροσώπους των θεσμών τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, καθώς και η αναμονή της καθοριστικής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το θέμα των ομαδικών απολύσεων (σ.σ.: ΑΓΕΤ Ηρακλής), με αφορμή την προσφυγή της εταιρείας Lafarge, αναζωπύρωσαν το ενδιαφέρον για τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» στον τομέα της οργάνωσης και της ρύθμισης της αγοράς εργασίας.

Συνεπώς, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η καταγραφή των πρωτοβουλιών που ελήφθησαν τα τελευταία χρόνια στο ευρωπαϊκό εργατικό δίκαιο και η ανάδειξη των σημαντικότερων αλλαγών που συντελέστηκαν στην οργάνωση της εργασίας των μισθωτών, όπως αυτές έχουν αποτυπωθεί από το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Εργασιακών σχέσεων.

Την κωδικοποίηση ορισμένων από τις σημαντικότερες αλλαγές που κατέγραψε «Ναυτεμπορική», θεσμοθετήθηκαν μέχρι το 2012, με κύριο χαρακτηριστικό την ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και των θέσεων «εργασίας». Η δικαιολογία αυτή, ωστόσο, αποτελεί το «τυρί στη φάκα» του κεφαλαίου και των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων, όπως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που θέλουν ουσιαστικά να κρατούν υπό ομηρία τον εργαζόμενο, που «ματώνει» και πληρώνει ακριβά τα… πρωτογενή πλεονάσματα, τις αντιλαϊκές – μνημονιακές πολιτικές και την κερδοφορία των «ολίγων».

Οι βασικοί άξονες των αλλαγών

Η ενίσχυση της παρουσίας των μορφών ευέλικτης εργασίας, που διαφοροποιούνται από τις συμβάσεις σταθερής και πλήρους απασχόλησης, εκδηλώθηκαν τα τελευταία χρόνια με ρυθμίσεις που αναφέρονται στις εξής θεματικές ενότητες της ευέλικτης εργασίας:

1 Ως προς τις προσωρινές συμβάσεις ορισμένου χρόνου, καταγράφονται τα εξής: η επέκταση της ανώτατης διάρκειας των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της προστασίας των εργαζομένων, εφόσον διευρύνεται η χρονική διάρκεια της έννοιας της προσωρινής απασχόλησης. Η περίπτωση αυτή συναντάται στη Ρουμανία, όπου επεκτείνεται το σχετικό ανώτατο όριο από τους 24 στους 36 μήνες. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται σχετικές ρυθμίσεις και στη Σλοβακία.

2 Ως προς το καθεστώς ενοικίασης των εργαζομένων μέσω γραφείων προσωρινής απασχόλησης, έχουμε την επέκταση του ανώτατου χρονικού ορίου δανεισμού των εργαζομένων από τα 2 στα 3 έτη.

3 Η αναγνώριση του συνδικαλιστικού δικαιώματος στους εργαζόμενους με καθεστώς δανεισμού από την πρώτη ημέρα του δανεισμού τους (π.χ., Ηνωμένο Βασίλειο). Καθιερώνεται η ίση μεταχείριση μεταξύ ενοικιαζόμενου προσωπικού μέσω γραφείου προσωρινής απασχόλησης και εργαζόμενων της δανειζόμενης εταιρείας, υπό τον όρο της παρέλευσης 12 συνολικά εβδομάδων, ως προς τις αποδοχές, τον χρόνο εργασίας και ανάπαυσης, τις άδειες και τη νυκτερινή εργασία. Επίσης, έχουμε την καθιέρωση της συνευθύνης της δανειζόμενης επιχείρησης στην περίπτωση δυσμενούς διάκρισης σε βάρος των ενοικιαζόμενων εργαζομένων από μέρους της δανείζουσας εταιρείας με τη συνακόλουθη επιβολή ποινής αποζημίωσης προς τους θιγόμενους (π.χ. Ηνωμένο Βασίλειο).

4 Σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της τυπικής μερικής απασχόλησης, επισημαίνονται οι ακόλουθες ρυθμίσεις: α) Η καθιέρωση της δυνατότητας μετατροπής της εργασίας πλήρους απασχόλησης σε μερική, λόγω οικονομικών δυσχερειών της επιχείρησης (π.χ. Πορτογαλία). β) Η καθιέρωση της δυνατότητας μετατροπής της πλήρους απασχόλησης σε προαιρετική μερική απασχόληση με εφαρμογή στο σύνολο του δημόσιου τομέα, που συνεπάγεται τη μείωση εργάσιμου χρόνου και αποδοχών μέχρι 50% για χρονικό διάστημα μέχρι 5 ετών. γ) Η καθιέρωση της έγγραφης ατομικής σύμβασης για εργασία μέχρι τις 150 ώρες ετησίως με απαλλαγή της υποχρέωσης του εργοδότη για πληρωμή κοινωνικών εισφορών και παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (π.χ. Τσεχία).

5 Ως προς τη λειτουργία της εκ περιτροπής εργασίας, η οποία ουσιαστικά είναι μία ακόμη εκδοχή της μερικής απασχόλησης, καταγράφεται η δυνατότητα μετατροπής της πλήρους απασχόλησης σε εκ περιτροπής εργασία, γεγονός που μεταφράζεται σε μειωμένο αριθμό ημερών εβδομαδιαίας εργασίας, λόγω δυσμενών οικονομικών αποτελεσμάτων της επιχείρησης (π.χ. Πορτογαλία).

6 Ειδικό καθεστώς συμβάσεων για νεαρές ηλικίες με περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα. Σε αρκετές χώρες, όπως και στην Ελλάδα, καθιερώνεται αμοιβή χαμηλότερη από τον κατώτατο μισθό για τους νεοπροσλαμβανόμενους νέους. Σε αυτό το πλαίσιο υπάγεται το ελληνικό παράδειγμα με δύο νομοθετικές παρεμβάσεις. Με την πρώτη, οι νέοι ηλικίας 18-25 ετών αμείβονται με μισθούς που αντιστοιχούν στο 80% των κατώτατων μισθών ανά επίπεδο συλλογικής σύμβασης (εθνικής γενικής, κλαδικής, επιχειρησιακής, ομοιοεπαγγελματικής). Με τη δεύτερη, οι αμοιβές για τους νέους μέχρι 25 ετών που προσλαμβάνονται ή των ήδη απασχολουμένων υποχωρούν κατά 32% έναντι του γενικού κατώτατου μισθού και ανεξάρτητα από το επίπεδο της προηγούμενης αμοιβής τους.

7 Συμβάσεις εργασίας με καθεστώς δοκιμαστικής περιόδου: Οι συμβάσεις δοκιμής, προκειμένου να ακολουθήσει πρόσληψη με καθεστώς τυπικής εργασίας, συνδέονται με το φαινόμενο της επέκτασης της διάρκειάς τους, ώστε να περιορίζεται το δικαίωμα στην αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται το ουγγρικό παράδειγμα με την επέκταση της δοκιμαστικής περιόδου από τους 3 στους 6 μήνες.

8 Θεσμικές αλλαγές στη διευκόλυνση των απολύσεων: Οι νομοθετικές ρυθμίσεις για την καταγγελία των συμβάσεων εργασίας έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό την περαιτέρω διευκόλυνση των απολύσεων για τις επιχειρήσεις με βασική αιτιολογία την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και την αύξηση της απασχόλησης. Τα ειδικότερα μέτρα και οι πρωτοβουλίες που εντάσσονται στο πεδίο των απολύσεων είναι τα ακόλουθα: α ) Η απελευθέρωση των όρων πρόσληψης και απόλυσης από σχετικούς περιορισμούς (π.χ. Τσεχία, Ουγγαρία, Σλοβακία). β) Η επέκταση της διάρκειας των συμβάσεων δοκιμαστικής περιόδου, μετά τη λήξη των οποίων στοιχειοθετείται το δικαίωμα στην αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Ουγγαρίας με τη σχετική επέκταση από τους 3 στους 6 μήνες, και στη Ρουμανία από τις 45 στις 120 ημέρες. γ) Η άρση της υποχρέωσης αιτιολόγησης των απολύσεων για τις συμβάσεις αορίστου χρόνου ως προς τους λόγους της ακαταλληλότητας του εργαζόμενου, της εισαγωγής νέων τεχνολογιών και της προώθησης οργανωτικών αλλαγών, σύμφωνα με την περίπτωση της Πορτογαλίας.

9 Η μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης, σύμφωνα με το πορτογαλικό παράδειγμα, με σχετική μείωση από τις 30 στις 10 ημέρες ανά έτος προϋπηρεσίας.

10 Η μετατόπιση του βάρους της απόδειξης από τον εργοδότη στον εργαζόμενο στην περίπτωση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας (π.χ. Ρουμανία).

11 Η σύσταση διμερούς επιτροπής στη Σουηδία με στόχο τη μελέτη του ζητήματος των απολύσεων και τη σύγκριση του εθνικού θεσμικού πλαισίου με τα αντίστοιχα ισχύοντα στις υπόλοιπες χώρες της Ένωσης. Η εξέλιξη αυτή είναι απόρροια των πιέσεων των σουηδικών εργοδοτικών οργανώσεων για την αναθεώρηση του νόμου για τις απολύσεις, τον οποίο θεωρούν ιδιαίτερα προστατευτικό για τους εργαζόμενους και ανασταλτικό παράγοντα για τις προσλήψεις νέων ανέργων.

12 Στον αντίποδα, τέλος, των παραπάνω εξελίξεων επισημαίνεται η νομολογία του ανώτατου γαλλικού δικαστηρίου για τον περιορισμό της καταχρηστικής συμπεριφοράς των εργοδοτών, με αφορμή τον σχετικά πρόσφατο θεσμό της συμβατικής απόλυσης. Η σχετική δικαστική απόφαση δέχεται τον συνυπολογισμό του αριθμού των συμβατικών απολύσεων, όταν υπάρχουν τουλάχιστον 10 τέτοιου είδους αποχωρήσεις ανά μήνα, στη διαδικασία περί ομαδικών απολύσεων και στην υποχρέωση του εργοδότη να καταθέσει οικονομικό και κοινωνικό σχέδιο. Η απόφαση αυτή επιχείρησε να θέσει περιορισμούς στην πρακτική που ακολουθήθηκε, μετά τη διετή εφαρμογή του σχετικού νόμου, σύμφωνα με την οποία το 11% των επιχειρήσεων είχε κάνει χρήση του θεσμού, απολύοντας 480 χιλιάδες εργαζομένους κυρίως άνω των 50 ετών.

Με πληροφορίες από naftemporiki.gr

πηγη: ergasianet.gr