ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ

 Πολλές οι συζητήσεις και οι δημοσιεύσεις που κυμαίνονται μεταξύ άκρατου θαυμασμού για το έργο και δέους για το ύψος της «δωρεάς». Κάτι σαν «το αφεντικό τρελάθηκε»! Αλλά και προβληματισμοί για το πρέπον σε εποχή κρίσης, ακόμη και επιφυλάξεις για την επιλογή της τοποθεσίας και την προσβασιμότητα προς αυτήν. Κάτι ακούστηκε και για… νοσοκομεία, ανέργους κλπ, αλλά θεωρήθηκαν υποβολιμαία, ίσως και κακόβουλα.

Να ‘ναι καλά ο «ευεργέτης»! Η ΕΛΣ¹ και η Εθνική Βιβλιοθήκη απόκτησαν (υπό όρους) σύγχρονη στέγαση, οι περίοικοι και οι επισκέπτες ένα πάρκο για να κόβουν τις βόλτες τους και να «τσιμπάνε» κάτι στα εστιατόρια του χώρου. Από την άλλη, οι επίγονοι του κυρ-Σταύρου και το ομώνυμο Ίδρυμα, έναν αξιοπρεπέστατο και επικερδέστατο τρόπο για να βάλουν χέρι στον πολιτισμό και επί πλέον, να μνημονεύονται οι ίδιοι και ο μακαρίτης.

Θα μου πείτε γιατί το «Ίδρυμα» και τι του ‘ρθε ξαφνικά να ασχοληθεί με τον πολιτισμό και όχι το κράτος, που, έτσι κι αλλιώς, έχει υποχρέωση να εκπολιτίζει τους υπηκόους του. Πάω στοίχημα πως εσείς, είστε από τους… ανόητους που θέλουν δημόσια θεάματα. Για να μην πω και δημόσια Υγεία και Παιδεία…

Το έργο όμως ολοκληρώθηκε κι είναι μεγαλοπρεπές. Παραχωρήθηκαν στο ΙΣΝ², με έδρα τις Βερμούδες, 238 στρέμματα. Και θα εισπράττει ενοίκιο από την ΕΛΣ μόνο (!!!) 48,5 εκατομμύρια ανά έτος. Αυτό σημαίνει πως σε 10 έως 13 χρόνια το κόστος του έργου θα έχει αποσβεστεί από τα έσοδα κι υπολείπεται σχεδόν ένας αιώνας κερδοφόρας προίκας για τον Οργανισμό που θα διαχειρίζεται το Χώρο. Αυτός ο Οργανισμός (ΑΕ) που θα διαχειρίζεται το «Κέντρο Πολιτισμού», άρα και την Εθνική Βιβλιοθήκη και την Εθνική Λυρική Σκηνή, θα είναι ιδιωτικού δικαίου, όπως αναφέρεται στο σχετικό νόμο (3785/09). Θα έχει, δε, λόγο και μάλιστα τελικό το ΙΣΝ, έστω κι αν δεν εκπροσωπείται στο ΔΣ.

Ξέχασα να σας γράψω πως το ΙΣΝ θα έχει τη γενική εμπορική εκμετάλλευση του χώρου, και εμμέσως πλην σαφώς θα ελέγχει τη λειτουργία της Εθνικής Βιβλιοθήκης, της ΕΛΣ, θα αποφαίνεται, τελεσιδίκως, για οποιαδήποτε μεταβολή των χρήσεων, των όρων δόμησης, των υποδομών και λειτουργιών της ευρύτερης περιοχής του Φαλήρου, του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Καλλιθέας, ακόμη και των οδικών αξόνων και τεχνικών έργων που περιβάλλουν το «Κέντρο Πολιτισμού». Αλλά είναι το Δημόσιο που δεσμεύεται για την εξασφάλιση χρηματοδότησης, η οποία, σύμφωνα με τη σύμβαση, θα είναι «αντάξια της ποιότητας και της διεθνούς ακτινοβολίας του Κέντρου Πολιτισμού» ³.

Παραδόξως, ο Δήμαρχος θα συνεχίσει να εκλέγεται από τους δημότες Καλλιθέας. Μεταξύ μας, αλλά τέτοια σύμβαση δεν υπέγραψαν ούτε οι αυτόχθονες της Αμερικανικής Ηπείρου, πριν εξαφανιστούν από τους Κονκισταδόρες.

Αλλά κι αυτά τα εκατομμύρια της «Δωρεάς» για τα οποία εκστασιάζονται πολλοί, που τα βρήκε το Ίδρυμα κι ο μέγας «ευεργέτης»;

Αν πάμε πίσω μισό αιώνα και κάτι ψιλά, για την ακρίβεια στο 1939, θα δούμε τον κυρ-Σταύρο να «απαλλοτριώνει» χρήματα των Κουμάνταρων⁴ και να παίρνει τα πλοία που θα αγόραζε γι’ αυτούς στο όνομά του.

Το 1947 καταφέρνει να καρπωθεί 16 Liberties⁵ από τα εκατό που πούλησαν οι ΗΠΑ, σε Έλληνες εφοπλιστές με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου κι έτσι δεν ξοδεύτηκαν οι τελευταίοι. Επίσης, με τους ίδιους όρους, μικρό αριθμό δεξαμενοπλοίων «Τ2».

Εν τω μεταξύ, έχει αποζημιωθεί με 2.000.000 δολάρια για τα 6 πλοία του που βυθίστηκαν κατά τον Β΄ΠΠ. Αυτό ήταν το κέρδος του Σταύρου από τον πόλεμο.

Αντίστοιχα, για να έχουμε μια πλήρη εικόνα, το κόστος των ναυτεργατών στον ίδιο πόλεμο ήταν 3.000 νεκροί, 150 που παραφρόνησαν κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων και άγνωστος αριθμός τραυματιών.

Το ίδιο διάστημα, οι εφοπλιστές ζούσαν στην ασφάλεια και στη χλιδή, στα πολυτελή ξενοδοχεία της Ν. Υόρκης, του Λονδίνου, του Μπουένος Άιρες κλπ αυγατίζοντας τα χρήματά τους με τους ναύλους και τα ναυάγια των σαπιοκάραβών τους.

Ας αφήσουμε όμως τον ίδιο τον Α. Ωνάση⁶ να περιγράψει το αιματοβαμμένο φαγοπότι των μετέπειτα ευεργετών, ώστε να μην κατηγορηθούμε, αδίκως, για… κομμουνιστές:

«…Ιδού μια εικών, ετέρου επιλέκτου μέλους. Ευρισκόμεθα στον Αύγουστον του 1939 με 7.500 λίρας μαζευμένας δυσκολώτερα και από ιστορικός σύλλογος μουσείων, προβαίνομεν εις αγοράν κουρέλας αξίας 15.000 λιρών με δάνειον χάριν της ελληνικής σημαίας και υποθήκης. Μετ’ ολίγας εβδομάδας από της ενάρξεως του πολέμου χάνεται το σκάφος και εισπράττομεν 165.000 λίρας, ήτοι είκοσι δύο φορές το επενδυθέν κεφάλαιο».

Και συμπληρώνει αποτιμώντας τη λοβιτούρα:

«Ωχριά και αυτή η ρουλέτα ακόμη».

Στην ίδια επιστολή ο Ωνάσης σχολιάζει τη χαριστική – με τη βοήθεια του ελληνικού δημοσίου, σύμβαση παραχώρησης των Liberties:

«Μας χαρίζει το ρωμαίικο 100 «Λίμπερτυς» σημερινής αξίας 70 εκατομμυρίων δολαρίων, με εισόδημα 35 εκατομμυρίων δολ. ετησίως και το σύνολον του εισοδήματος των 377 καραβιών υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια διά την περίοδον ανοίξεως 1947 -1948. Πολλά, τα πάντα οφείλετε εις το Έθνος, αυτό δε όχι μόνον δεν σας οφείλει τίποτε, αλλά σας έχει χαρισθεί σκανδαλωδώς. Όχι μόνον σχεδόν δεν σας φορολογεί, σχεδόν δεν σας ζητεί συνάλλαγμα, αλλά ενώ περισσεύουν εις τα ταμεία σας, σήμερα τον δέκατο μήνα της εκμεταλλεύσεως, αρκετά για να εξοφλήσετε πάνω από τα δύο τρίτα του χρέους σας, αυτό θα σας περιμένει 17 χρόνια».

Οι Έλληνες εφοπλιστές εύχονταν την βύθιση των πλοίων τους. Ωνάσης έφη:«… ένα σκαρί αξίας 20.000 λιρών, χρεωμένο κατά 10.000 λίρας. Κηρύσσεται πόλεμος και το ασφαλίζομεν αντί 250.000 λιρών καταβάλλοντες ασφάλιστρον περίπου 10.000 λίρας διά ταξίδιον διάρκειας 60 ημερών… Αντιθέτως, εάν ετορπιλλίζετο το καράβι, επραγματοποιείτο μυθώδες κέρδος και ασύδοτον. Λοιπόν, προ του τελευταίου άθλιου πειρασμού ερωτώ: Τι είναι επόμενον να εύχεται κανείς; Φυσικά και το τερατώδες, τον τορπιλλισμόν βέβαια, ει δυνατόν άνευ απωλείας ψυχών».⁷

Προέτρεπε δε, ο Ωνάσης, στην ίδια επιστολή, σαρκάζοντας τα τεκταινόμενα: «…να ιδρυθή μπροστά στας στήλας του Ολυμπίου Διός ή επάνω στη Σαλαμίνα το μνημείον του αγνώστου Γερμανού τορπιλλοβολητού, (του) Αγγλου ασφαλιστού και προ παντός αγνώστου Ελληνος υπουργού Οικονομικών⁸ που επέτρεψε τέτοια σκανδαλώδη κατάστασι».

Έτσι αυγάτιζε το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Το 1996, για παράδειγμα, ο μέσος όρος ηλικίας του ελληνικού στόλου ήταν 23 χρόνια – κατά πολύ μεγαλύτερος από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.⁹ Την ίδια περίοδο περίπου κι από στοιχεία του ΥΕΝ, το 53% του ελληνόκτητου στόλου ήταν από αγορές μεταχειρισμένων πλοίων.

Σ’ αυτό το ασύδοτο πλαίσιο μόνο την τριετία 1993-1996 στάλθηκαν στο βυθό 278 ναυτεργάτες¹⁰.

Ας επιστρέψουμε όμως στον «ευεργέτη» μας. Πνιγμένοι και κουφάρια ναυτικών κι εργατών πίσω κι εκατομμύρια κέρδη μπροστά και «δόξα». Μυθικές αγορές νησιών, πανάκριβες συλλογές έργων τέχνης¹¹, καθελκύσεις ιδιωτικών σκαφών αστρονομικής αξίας, συνθέτουν το εφοπλιστικό «όνειρο».

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 άρχισε να επενδύει στην Ελλάδα, επωφελούμενος του ευνοϊκού νομοθετικού πλαισίου. Οι δύο σπουδαιότερες επενδύσεις του είναι τα «Ελληνικά Διυλιστήρια» Ασπροπύργου (σήμερα ΕΛΔΕ) και τα «Ελληνικά Ναυπηγεία» στον Σκαραμαγκά, που για μεγάλο διάστημα υπήρξε το μεγαλύτερο ναυπηγείο στη Μεσόγειο. Απ’ τα οποία όταν «κρατικοποιούνται» το 1985, καρπώνεται 14.000.000 δολάρια. Πρόλαβε, βεβαίως, να δηλητηριάσει το περιβάλλον του Θριάσιου Πεδίου.

«Ευεργέτες» χτισμένοι σε θαλασσοδάνεια, πλοία – φέρετρα μιας χρήσης, χιλιάδες πνιγμένους και χαριστικές συμβάσεις.

Το μοτίβο, με τις κάθε λογής «δωρεές» των «ευεργετών», τηρείται απαρέγκλιτα: Αφού δεν άφησαν τίποτα όρθιο, λίγο πριν τα τινάξουν, πρόσφεραν στο κράτος ένα μικρό μέρος από τα αιματοβαμμένα κέρδη τους. Τελευταία ακολουθούν το δρόμο της ίδρυσης «μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων» όπου καταθέτουν το ελάχιστο των κερδών που απομύζησαν από το λαό, το οποίο στην πορεία αυγαταίνει με τη συνδρομή κρατικού χρήματος. Ποιος (και πόσο) αφελής θα εκλάβει ως τυχαία και άδολη, την γενική πρεμούρα μονοπωλίων κι εφοπλιστών για την παραγωγή «ιδρυμάτων πολιτισμού» και μέσω αυτών την παρέμβασή τους στις τέχνες και στον πολιτισμό; Το ενδιαφέρον της αστικής τάξης δεν είναι τυχαίο, όχι μόνο για την αναπαραγωγή των κεφαλαίων της διά μέσου της καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά για την χειραγώγηση του λαού μέσω της διαμόρφωσης συνειδήσεων. Το ΙΣΝ, καθίσταται σαφές πως, δεν θα αποχωρήσει, κατ’ ουσία από την λειτουργία του έργου. Μέσω αυτής της «δωρεάς» κατάφερε να ελέγχει νευραλγικούς τομείς του πολιτισμού με έντονο συμβολισμό και ισχυρή απήχηση στην κοινωνία. Ήδη το «Ίδρυμα» μέσω του Future Library¹² βάζει χέρι σε δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες σε όλη τη χώρα.

Ήρθε η ώρα να γευτούν η τέχνη και ο πολιτισμός των ιθαγενών την «ευεργεσία» του Νιάρχου και του ομώνυμου Ιδρύματος.

1 Εθνική Λυρική Σκηνή.

2 Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

3 Στουςόρους της σύμβασης, που δείχνουν ότι δεν πρόκειται για «εθνική δωρεά», αλλά για ξεπούλημα, όλα τα παραπάνω, προβλέπονται συγκεκριμένα:

4 Συγγενείς, που τους έφαγε τα λεφτά.

5 “Liberty”: Τύπος φορτηγών πλοίων χωρητικότητας 10.000 τόνων, που ναυπηγήθηκαν στις ΗΠΑ μεταξύ του 1941 και 1945, σε γραμμή παραγωγής για τις ανάγκες του πολέμου. Κατασκευάστηκαν με προοπτική το ένα ταξίδι κι έτσι διέθεταν τον ελάχιστο εξοπλισμό και την ανάλογη αντοχή.

Τα εναπομείναντα περίπου 2400 επωλήθησαν με ευνοϊκούς όρους, μετά το τέλος του πολέμου στους συμμάχους, μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες. Κατά το 1946/47 δόθηκε η δυνατότητα σε Έλληνες εφοπλιστές να αγοράσουν 100 πλοία έναντι $650.000 το ένα, με προκαταβολή 25% της τιμής και το υπόλοιπο με έντοκη πίστωση για 17 χρόνια με την εγγύηση της Ελληνικής Κυβέρνησης

6 Επιστολή του Ωνάση το 1947 στον Μανώλη Κουλουκουντή, πρόεδρο της ΕΕΕ. Η επιστολή δημοσιεύθηκε το 1953 στην εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» και αναδημοσιεύθηκε, σε τρία μέρη, στα τεύχη του Απρίλη, του Μάη, και του Ιούνη της ίδιας χρονιάς, στο περιοδικό «ΕΝΩΣΙΣ» της ΠΕΜΕΝ.

7 Στην ίδια επιστολή

8 Αναφερόμενος στον τότε υπουργό Αβραάμ.

9 Από στοιχεία του Loyd Register (διεθνής ασφαλιστικός οργανισμός). Ο αντίστοιχος μ.ο. για την Λιβερία ήταν τα 12 χρόνια και για την Ιαπωνία τα 10.

10 Εφημ. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 25/2/96

11 Μόνο η αυτοπροσωπογραφία του Πικάσο τού κόστισε 47.850.000 δολάρια σε τιμές του 1989.

12 Το Future Library είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία – θυγατρική του ΙΣΝ. Γεννήθηκε στη Βέροια το 2011 όταν το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος συνέλαβε την ιδέα να βάλει χέρι (ή πόδι) στις δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες της χώρας.

πηγή: imerodromos.gr

Στις 5/11/2016 ο «μακελέψαμε» της Χρυσής Αυγής, νεοφασίστας Βουλευτής Γιάννης Λαγός πρόκειται να εγκαινιάσει τα γραφεία της δολοφονικής οργάνωσης στην Ξάνθη τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως ορμητήριο για τις εγκληματικές επιθέσεις τους.

Ήδη στην περιοχή οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής έχουν να επιδείξουν σημαντικό εγκληματικό «έργο» όπως επιθέσεις σε αριστερούς φοιτητές και πολίτες και σε μουσουλμάνους της μειονότητας.

Το 2013 κάτω από το βάρος μαζικών κινητοποιήσεων η ναζιστική οργάνωση έκλεισε τα γραφεία της.

Η επέκταση της δράσης της ξενοφοβικής, ρατσιστικής και νεοφασιστικής οργάνωσης πρέπει να αποκρουστεί από το εργατικό κίνημα, από τις φοιτητικές και νεολαιίστικες οργανώσεις, από τα αντιφασιστικά κινήματα και τις δυνάμεις της αριστεράς.

Η εξέλιξη της δίκης της χρυσαυγίτικης συμμορίας δείχνει και αποδείχνει σε όλους μας ότι έχει διαπράξει σωρεία εγκληματικών πράξεων γι’ αυτό και επιβάλλεται να ολοκληρωθεί η δίκη και να καταδικαστεί η εγκληματική οργάνωση όπως της αξίζει.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στηρίζει την πρωτοβουλία για το αντιφασιστικό συλλαλητήριο το Σάββατο 5/11/2016 στην κεντρική πλατεία Ξάνθης. Καλεί τα μέλη της να την πλαισιώσουν και να συμμετάσχουν σε αυτή.

Ο λαός, οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και η νεολαία της Ξάνθης με την μαζική παρουσία τους στο συλλαλητήριο να καταστήσουν σαφές το μήνυμα ότι οι νεοναζιστές είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                       Κροκίδης Νικόλαος

Συνήλθε στις 31/10/2016 η Διοίκηση της ΠΝΟ με βασικό θέμα συζήτησης την οργάνωση των αγώνων για την αντιμετώπιση της επίθεσης κυβέρνησης και εφοπλιστών ενάντια στα δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Στην τοποθέτησή του ο Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ Νίκος Κροκίδης στήριξε, ανέδειξε και πρότεινε την απόφαση της ΑΔΕΔΥ για 24ωρη πανελλαδική απεργία στις 24/11/2016. Για τον σκοπό αυτό είχε προηγηθεί σχετικό έγγραφο της ΠΕΝΕΝ προς όλα τα Ναυτεργατικά Σωματεία.

Στην συνέχεια ανέλυσε την πρόταση της ΠΕΝΕΝ για την ανάγκη σύσσωμος ο Ναυτεργατικός κόσμος, εν ενεργεία και συνταξιούχοι ναυτικοί, να δώσουν αγωνιστικά την απάντηση με οργάνωση – συσπείρωση, σωστό προσανατολισμό και αιτήματα που εκφράζουν τα ζωτικά προβλήματα των Ναυτεργατών.

Δυστυχώς οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού για άλλη μια φορά αρνήθηκαν να τοποθετηθούν για το φλέγον ζήτημα της οργάνωσης των αγώνων των Ναυτεργατών και συνέχισαν να πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα αναφέροντας ότι το θέμα θα συζητηθεί στην συντονιστική επιτροπή αγώνα που θα συνέλθει την Τετάρτη 2/11/2016 …..

Ταυτόχρονα οι δυνάμεις του κομματικού τόξου επανέλαβαν για πολλοστή φορά την πρότασή τους για σύμπλευση με τις οργανώσεις του ΠΑΜΕ για τις ΣΣΕ κ.λπ.

Στην σχετική ψηφοφορία που ακολούθησε η πρόταση για την 24ωρη απεργία στις 24/11/2016 εγκρίθηκε με 10 υπέρ, 1 κατά, 1 λευκό.

Με δεδομένη την συμμετοχή της ΠΝΟ στην απεργία στις 24/11/2016 η ΠΕΝΕΝ θα δώσει όλες τις δυνάμεις της για την οργάνωση, την ενημέρωση και την επιτυχή της έκβαση.

Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του ιδιωτικού τομέα να συμπορευτούν στην απόφαση αυτή έτσι ώστε να δοθεί ένα αγωνιστικό μήνυμα καταδίκης της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής και η απεργιακή κινητοποίηση να αποτελέσει την αφετηρία για την παραπέρα κλιμάκωση των αγώνων ως μοναδικού δρόμου για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα για να αντιμετωπίσουν με επιτυχία την συντονισμένη επίθεση κυβέρνησης – μεγάλου κεφαλαίου και τοκογλύφων δανειστών.

Πειραιάς 31/10/2016

Για την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος

Υ.Γ Στην διάρκεια της συνεδρίασης της Ε.Ε της ΠΝΟ προσκλήθηκαν, παρέστησαν και ενημέρωσαν σχετικά με τις εξελίξεις με τα ασφαλιστικά μας ταμεία, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος του ΝΑΤ.

Του ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ*

Το λεγόμενο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων μπήκε στη ζωή μας με το 3 ο Μνημόνιο που υπέγραψε η σημερινή κυβέρνηση με την συμφωνία όλων των μνημονιακών κομμάτων και ψηφίστηκε στις 14 Αυγούστου 2016 με τον Νόμο 4336/2015.

Στην Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης που περιλαμβάνεται ως παράρτημα στον παραπάνω Νόμο ονομάζεται «Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων» και στην Παράγραφο Γ, υποπαράγραφο 4.4 του Νόμου ονομάζεται «νέο Ανεξάρτητο Ταμείο».

Σε συνέχεια των παραπάνω με τον Νόμο 4389/2016 που ψηφίστηκε στις 27 Μαΐου 2016 και τιτλοφορείται: «Επείγουσες διατάξεις για την εφαρμογή της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων και άλλες διατάξεις» έχουν θεσμοθετηθεί τα ακόλουθα:

1. Ιδρύθηκε μία νέα Εταιρεία αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, με μοναδικό μέτοχο το ελληνικό Δημόσιο με την επωνυμία «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.», (Υπερταμείο).

Η Εταιρεία αυτή έχει 4 θυγατρικές Εταιρείες: Το ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου), την ΕΤΑΔ (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου), το ΤΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) και την Ε.ΔΗ.Σ. (Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών Α.Ε.), (άρθ. 188 παρ. 1).

Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του μοναδικού μετόχου (Ελληνικό Δημόσιο) δύναται να ιδρύονται και άλλες άμεσες θυγατρικές, προκειμένου να εκπληρώνεται ο σκοπός της εταιρείας (άρθρο 188 παρ. 2).

Στη Σύμβαση χρηματοδοτικής διευκόλυνσης οι θυγατρικές ονομάζονταν «Μέρος του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων».

2. Η νέα Εταιρεία θα έχει διάρκεια 99 έτη (άρθρο 186 παρ. 2), δεν θα ανήκει στο δημόσιο ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (άρθρο 184 παρ. 4) και θα ενεργεί με τρόπο ανεξάρτητο. (άρθρο 185 παρ. 2).

3. Εποπτικό και Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας. Το Εποπτικό Συμβούλιο αποτελείται από 5 μέλη. Τα 3 εξ αυτών επιλέγονται από το Ελληνικό Δημόσιο κατόπιν όμως σύμφωνης γνώμης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ε.Ε.) και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και 2 μέλη, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου, επιλέγονται από την Ε.Ε. και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας με σύμφωνη γνώμη του Υπουργού Οικονομικών. Οι αποφάσεις του Εποπτικού Συμβουλίου θα λαμβάνονται κατόπιν θετικής ψήφου τουλάχιστον τεσσάρων (4) μελών.

Η θητεία του Εποπτικού Συμβουλίου είναι πενταετής. Εκλέγει και διορίζει τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, ανακαλεί τον διορισμό των μελών του, καθορίζει τις αμοιβές τους, προσυπογράφει την πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου προς τη Γενική Συνέλευση του μοναδικού μετόχου (Ελληνικό Δημόσιο) για οποιαδήποτε τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού της Εταιρείας και των θυγατρικών της, και για οποιαδήποτε τροποποίηση Καταστατικού. Επίσης, αποφασίζει για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, αξιολογεί τα πεπραγμένα του Διοικητικού Συμβουλίου, ασκεί ένα πλήθος εξουσιών για τον έλεγχο των αρμοδιοτήτων του Δ.Σ. (Άρθρο 191).

Το Δ.Σ. της Εταιρείας αποτελείται από 5 - 7 μέλη τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία, όπως ορίζεται στο Καταστατικό της με απόφαση του Εποπτικού Συμβουλίου και υπό τις προϋποθέσεις που θέτει ο Εσωτερικός Κανονισμός. Το Εποπτικό Συμβούλιο διορίζει τον Πρόεδρο και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του Δ.Σ. (Άρθρο 192).

Ένας (1) εκπρόσωπος που ορίζεται από κοινού από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας παρευρίσκεται στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, ως παρατηρητής χωρίς δικαίωμα ψήφου. Ενημερώνεται πλήρως επί των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης και μπορεί να ζητήσει εγγράφως από το Διοικητικό Συμβούλιο κάθε πληροφορία επί των θεμάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία της Εταιρείας. Η εν λόγω ενημέρωση παρέχεται σε αυτόν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η θητεία του εν λόγω εκπροσώπου είναι τέσσερα (4) συναπτά έτη, χωρίς δικαίωμα ανανέωσης του ιδίου προσώπου. (Άρθρο 192, παρ. 4).

4. Σκοπός της Εταιρείας: Η Εταιρεία λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας. Συστήνεται για να εξυπηρετεί ειδικό δημόσιο σκοπό για να διαχειρίζεται και αξιοποιεί τα περιουσιακά της στοιχεία προκειμένου:

(α) να συνεισφέρει πόρους για την υλοποίηση της επενδυτικής πολιτικής της χώρας και για την πραγματοποίηση επενδύσεων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και

β) να συμβάλει στην απομείωση των οικονομικών υποχρεώσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας, σύμφωνα με το Ν. 4336/2015 (3 ο Μνημόνιο).

Για την εκπλήρωση του σκοπού της, η Εταιρεία ενεργεί με τρόπο επαγγελματικό και επιχειρηματικό με μακροπρόθεσμη προοπτική στην επίτευξη των αποτελεσμάτων της, με σκοπό την επαύξηση της αξίας και τη βελτίωση της απόδοσης των περιουσιακών στοιχείων, καθώς και τη δημιουργία εσόδων. Προωθεί μεταρρυθμίσεις των Δημοσίων Επιχειρήσεων μέσω, αναδιάρθρωσης, βέλτιστης εταιρικής διακυβέρνησης και διαφάνειας, καθώς και μέσω της προαγωγής υπεύθυνης διοίκησης, κοινωνικής ευθύνης, αειφορίας, καινοτομίας και βέλτιστων εταιρικών πρακτικών και μπορεί να προβαίνει σε κάθε ενέργεια προκειμένου να εκπληρώνει τον σκοπό της». (Άρθρο 185, παρ. 1-2- 3)

5. Στη νέα Εταιρεία θα περιληφθεί σταδιακά όλη η περιουσία του Δημοσίου, όχι μόνο η ακίνητη, αλλά και η κινητή. Όλα τα ακίνητα, που ανήκουν στον ΕΟΤ και στο Υπουργείο Οικονομικών, τα οποία διαχειριζόταν η ΕΤΑΔ ή ανήκουν ήδη στην ΕΤΑΔ (άνω των 70.000 ακίνητα), τα ακίνητα που είχαν μεταβιβασθεί στο ΤΑΙΠΕΔ.

6. Ε.ΔΗ.Σ.: Ιδρύθηκε με το άρθρο 197 του Νόμου.

• Έχουν ενταχθεί οι Επιχειρήσεις και Οργανισμοί του Δημοσίου (ΟΑΣΑ, ΟΣΥ ΑΕ, ΣΤΑΣΥ ΑΕ, ΟΑΚΑ, ΕΛΤΑ ΑΕ, ΕΥΑΘ ΑΕ, ΕΥΔΑΠ ΑΕ, ΕΛΒΟ ΑΕ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ, ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΑΕ, ΔΕΗ ΑΕ.) (για τη ΔΕΗ το 34% των μετοχών του Δημοσίου).

• Οι μετοχές των δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών μεταβιβάζονται αυτοδικαίως και χωρίς αντάλλαγμα στην Εταιρεία αυτή. (Άρθρο 198, παρ. 6).

• Σημείωση: Σχετικά με το 17% των μετοχών του Δημοσίου στη ΔΕΗ που έχει υπαχθεί στο ΤΑΙΠΕΔ παραμένει σ’ αυτό προς πώληση. Εξαιρούνται ρητά και δεν υπάγονται στην Ε.ΔΗ.Σ. «τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία είναι προς ιδιωτικοποίηση κατά τη θέση σε ισχύ του Νόμου». (Άρθρο 190, παρ. 2αα)

• Σκοπός της Ε.ΔΗ.Σ. είναι να κατέχει τις συμμετοχές του κράτους σε δημόσιες επιχειρήσεις, να διαχειρίζεται επαγγελματικά και να επαυξάνει την αξία των συμμετοχών αυτών και να τις αξιοποιεί σύμφωνα με βέλτιστες διεθνείς πρακτικές και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ, όσον αφορά την εταιρική διακυβέρνηση, την εταιρική συμμόρφωση, την εποπτεία και τη διαφάνεια των διαδικασιών, καθώς και σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές σε θέματα κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνης επιχειρηματικότητας και διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα με τις δημόσιες επιχειρήσεις μέρη.

• Οι δημόσιες επιχειρήσεις που ελέγχονται από την ΕΔΗΣ: (α) υπόκεινται σε κατάλληλη εποπτεία σύμφωνα με τους κανόνες της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας, (β) υλοποιούν και υποστηρίζουν τις εφαρμοστέες τομεακές πολιτικές της Κυβέρνησης, (γ) αναλαμβάνουν κατόπιν ανάθεσης την παροχή Υπηρεσιών Γενικού και Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος (ΥΓΟΣ), ενδεικτικά μέσω της εκτέλεσης υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία... (άρθρο 197 παρ. 2).

• Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου (από 5-7 μέλη) των εταιριών των οποίων οι μετοχές ανήκουν άμεσα ή έμμεσα, στο σύνολό τους ή εν μέρει στην ΕΔΗΣ, εκλέγονται από τη συνέλευση των μετόχων τους. Ένα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου προτείνεται προς εκλογή από τον Υπουργό Οικονομικών. Όλα τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των ως άνω εταιρειών επιλέγονται από Επιτροπή Επιλογής η οποία εκλέγεται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας επί τη βάσει επαγγελματικών κριτηρίων, κατάλληλων για την εκπλήρωση των σκοπών καθεμίας εξ αυτών, όπως εξειδικεύονται στον Εσωτερικό Κανονισμό. (Άρθρο 197, παρ. 8).

• Η Ε.ΔΗ.Σ. μπορεί να θέτει ως στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημοσίων επιχειρήσεων, τη μείωση λειτουργικών εξόδων μέσω λύσεων που στηρίζονται στην αξιοποίηση των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας που βασίζεται στην καινοτομία, την αύξηση των εσόδων μέσω της επέκτασης της πελατειακής βάσης, τη διαφοροποίηση προϊόντων και υπηρεσιών και μέσω επενδύσεων σε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες, καθώς και με άλλους τρόπους.(Άρθρο 197, παρ. 11).

• Η διανομή των κερδών της Εταιρείας πραγματοποιείται σύμφωνα με τη μερισματική πολιτική, η οποία αποτελεί μέρος του Εσωτερικού Κανονισμού και με την οποία διασφαλίζεται η ακόλουθη διανομή: α) ποσοστό 50% των κερδών της Εταιρείας καταβάλλεται ως μέρισμα στο Ελληνικό Δημόσιο και διατίθεται σύμφωνα με το Ν. 4336/2015, και β) τα λοιπά κέρδη χρησιμοποιούνται για τις επενδύσεις της Εταιρείας. (Άρθρο 199, παρ. 1).

• Οι επενδύσεις που πραγματοποιούνται στα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας ή των άμεσων θυγατρικών της, συμβάλλουν στην αξιοποίηση τους και στην αύξηση των σχετικών εσόδων. Οι επενδύσεις αυτές δύνανται να περιλαμβάνουν βελτιώσεις ή έξοδα προετοιμασίας για πώληση ή άλλου είδους αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, εκσυγχρονισμό του δικτύου των δημοσίων επιχειρήσεων, καθώς και ανάθεση συμβάσεων διαχείρισης αναφορικά με εταιρίες υπό αναδιάρθρωση. (Άρθρο 200, παρ. 3).

• Η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της μπορούν να μετέρχονται όλες τις μεθόδους που κρίνονται κατάλληλες προκειμένου, κατά τρόπο επαγγελματικό, να διαχειρίζονται, να διατηρούν, να αυξάνουν την αξία και να αξιοποιούν τα περιουσιακά τους στοιχεία και να επιτυγχάνουν το σκοπό τους. (Άρθρ. 201, παρ. 1).

• Προκειμένου να προβούν σε ιδιωτικοποίηση περιουσιακών τους στοιχείων, η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της δύναται να προβαίνουν ενδεικτικά στην πώλησή τους, τη μεταβίβαση οποιωνδήποτε εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων επί αυτών ή την εισφορά των τελευταίων σε ανώνυμες εταιρείες (Α.Ε.) ή ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες (Ι.Κ.Ε.) και στη συνεπακόλουθη πώληση των σχετικών μετοχών σε τρίτους. (Άρθρο 201, παρ. 2).

• Η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της δύναται επιπλέον να προβαίνουν στη μίσθωση των περιουσιακών στοιχείων, την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης ή αξιοποίησής τους, την ανάθεση της διαχείρισής τους... (Άρθρο 201, παρ. 3).

Η διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Κράτους και ο εθνικός, παραγωγικός, οικονομικός και κοινωνικός σχεδιασμός παραχωρούνται στον απόλυτο έλεγχο των δανειστών και αυτό προκύπτει από τα παρακάτω:

Το Υπερταμείο έγινε για να αξιοποιήσει (πώληση, ιδιωτικοποίηση, ρευστοποίηση, κλπ) όσο το δυνατόν γρηγορότερα την περιουσία του ελληνικού δημοσίου ώστε να αποπληρωθούν τα δάνεια που έχει δώσει η Ε.Ε. στην Ελλάδα - το 50% των εσόδων του ταμείου θα δίδεται στους δανειστές και το υπόλοιπο 50 % στην Ελληνική κυβέρνηση.

Η δημιουργία του ταμείου προβλέπει την εκχώρηση περισσότερα από 70 χιλιάδες περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου (ουσιαστικά όλη η ακίνητη περιουσία της χώρας αν εξαιρέσει κανείς μνημεία, ναούς, λίμνες, βουνοκορφές, ποτάμια) και σε λίγο όλες οι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί για χρονικό διάστημα 99 ετών σε έναν διοικητικό μηχανισμό ο οποίος δεν θα λογοδοτεί στα θεσμικά όργανα της πολιτείας ούτε θα ελέγχεται από αυτήν.

Οι θεσμοί μπορούν να βάλουν βέτο σε κάθε απόφαση ή αλλιώς, απαιτείται η σύμφωνη γνώμη τους για κάθε απόφαση.

Ο επικεφαλής της Ε.ΔΗ.Σ., ο Διευθύνων Σύμβουλος του Δ.Σ. του νέου Ταμείου, ο οποίος και θα ασκεί το μάνατζμεντ θα λαμβάνουν τις αποφάσεις σχετικά με τη στρατηγική, τις δραστηριότητες, την από εδώ και πέρα πορεία των ΔΕΚΟ που ανήκουν στην ομπρέλα τους - και της ΔΕΗ - η Διοίκηση της οποίας θα πρέπει να προσαρμόζεται στις αποφάσεις αυτές.

Μέχρι σήμερα η ΔΕΗ είχε ως προϊστάμενη Αρχή το Υπουργείο Ενέργειας, και υπαγόταν στον Υπουργό Οικονομικών (βασικός μέτοχος), πλέον στο νέο τοπίο οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από κοινού με τους δανειστές.

ΕΥΛΟΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ

Τι θα σημαίνει ότι οι Δημόσιες Επιχειρήσεις που ελέγχονται από την ΕΔΗΣ «υπόκεινται σε κατάλληλη εποπτεία σύμφωνα με τους κανόνες της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας»; Τι ελευθερία κινήσεων θα έχει η Διοίκηση της ΔΕΗ στο νέο Ταμείο;

Τι είναι «το πλαίσιο ειδικών υποχρεώσεων» που θα συντάσσεται μεταξύ της ΕΔΗΣ και κάθε ΔΕΚΟ προκειμένου το κράτος να πετύχει τους στρατηγικούς στόχους στον τομέα δράσης της επιχείρησης;

Τι θα σημαίνει προσδιορίζονται «δείκτες απόδοσης» της κάθε συγκεκριμένης επιχείρησης για να διευκολυνθεί η επίτευξη των σχετικών στρατηγικών στόχων;

Τι θα σημαίνει ότι Ταμείο θα μπορεί να παρεμβαίνει αποφασιστικά στα περιουσιακά του στοιχεία με στόχο την μεγιστοποίηση του κέρδους;

Θα προβλέπεται κάποιου είδους «κόφτης» σε περίπτωση που αυτοί δεν επιτυγχάνονται;

Η τιμολογιακή πολιτική για μεγιστοποίηση της κερδοφορίας ή τη δημιουργία ελκυστικών συνθηκών για την πώληση των Επιχειρήσεων πώς θα επιδράσει στην άσκηση κοινωνικής πολιτικής και στήριξης των καταναλωτών;

Υπό ποιες προϋποθέσεις θα μπορεί να αλλάξει η Διοίκηση μιας ΔΕΚΟ;

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, επιχειρούν με κάθε ευκαιρία να καθησυχάσουν τους εργαζομένους πως με την ένταξη στο νέο Ταμείο των ΔΕΚΟ δεν διακυβεύονται εργασιακές κατακτήσεις. Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή, προβλέπει πως οι ΔΕΚΟ πρέπει να ανασυγκροτηθούν, και τούτο συνεπάγεται επώδυνες αλλαγές, που θα αγγίξουν και ευαίσθητες εργασιακές χορδές, όπως σχεδόν πάντα συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Βρισκόμαστε επομένως ακόμη στην αρχή αλλαγών που δεν θα φανούν πριν από τις αρχές του 2017 και που σε συνδυασμό με τις ανατροπές που αναμένεται να φέρουν οι υποχρεωτικές δημοπρασίες ηλεκτρικής ενέργειας (ΝΟΜΕ) με απώλεια παραγωγικού δυναμικού και πελατών, η δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ΔΕΗ, η πώληση του ΑΔΜΗΕ και η συνεχιζόμενη αφαίμαξη της Επιχείρησης (σύμβαση με ΑτΕ, τέλος προμηθευτών προς όφελος των ιδιωτών, κλπ) προϊδεάζουν για μια εντελώς διαφορετική από τη σημερινή εικόνα την αμέσως επόμενη περίοδο.

Το συνδικαλιστικό κίνημα στην νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί επιβάλλεται να διαμορφώσει έναν αγωνιστικό συντονισμό για την υπεράσπιση του Δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ΔΕΗ και γενικότερα της δημόσιας περιουσίας και των βασικών κοινωνικών αγαθών.

Μόνη επιλογή ενός λαού με αξιοπρέπεια πρέπει να είναι η αντίσταση και ο γενικός ξεσηκωμός για ένα ΜΕΤΩΠΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ της ΔΕΗ και της χώρας, για να ματαιώσουμε το ξεπούλημα και να βάλουμε τη χώρα σε μια αντιμνημονιακή πορεία κυριαρχίας, δικαιοσύνης, ανασυγκρότησης και διεξόδου που μπορεί να σαρώσει όχι μόνο τα μνημόνια αλλά και όλο το κατοχικό πολιτικό μπλοκ, που τα στηρίζει.

*Μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Ορυχείων - Σταθμών ΔΕΗ Μεγαλόπολης

ΠΗΓΗ: iskra.gr