Από iraklis3

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες Τρίτη ότι έδωσε εντολή να ανασταλεί μέχρι νεοτέρας η συμβολή των ΗΠΑ στη χρηματοδότηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), εξαιτίας της «κακής» διαχείρισης της πανδημίας του κορονοϊού που του προσάπτει.

«Σήμερα, διατάσσω την αναστολή της χρηματοδότησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για όσο θα γίνεται μελέτη για να εξεταστεί ο ρόλος του ΠΟΫ στην κακή διαχείριση και στη συγκάλυψη της εξάπλωσης του κορονοϊού», είπε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια της καθημερινής συνέντευξης Τύπου που παραχωρεί στον Λευκό Οίκο μαζί με το κλιμάκιο που έχει συστήσει για την αντιμετώπιση της κρίσης της πανδημίας.

«Ο κόσμος έλαβε πολλές ψευδείς πληροφορίες για τη μετάδοση και τη θνητότητα» της ασθένειας COVID-19, που προκαλεί ο κορονοϊός, πρόσθεσε ο Τραμπ, καταφερόμενος επί μακρόν εναντίον αυτής της υπηρεσίας του ΟΗΕ.

Κατά τον Τραμπ, ο ΠΟΥ παρέβη «το βασικό του καθήκον» και «πρέπει να λογοδοτήσει». Ο Ρεπουμπλικάνος κατηγόρησε τον Οργανισμό ότι διέσπειρε την «παραπληροφόρηση» της Κίνας για την πανδημία, χειροτερεύοντας έτσι την παγκόσμια κρίση δημόσιας υγείας.

Υπογραμμίζοντας ότι οι ΗΠΑ συνεισφέρουν «400 ως 500 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο» στον ΠΟΫ, έναντι περίπου 40 εκατομμυρίων δολαρίων και «ακόμη λιγότερων» χρημάτων που του διαθέτει η Κίνα, ο Ντόναλντ Τραμπ έκρινε πως είναι «καθήκον» του να απαιτήσει λογοδοσία.

Η ανακοίνωση του μεγιστάνα καταγράφηκε καθώς υπερασπίζεται με ολοένα πιο επιθετικό τόνο τους χειρισμούς της κυβέρνησής του ως προς την αντιμετώπιση της πανδημίας στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ επικρίνεται διότι αρχικά υποβάθμισε την απειλή, ενώ του επιρρίπτονται επίσης ευθύνες για τις μεγάλες καθυστερήσεις στην έναρξη διαγνωστικών εξετάσεων και τη διεύρυνσή τους.

Την 24η Φεβρουαρίου, ο αμερικανός πρόεδρος διαβεβαίωνε μέσω Twitter ότι η πανδημία ήταν «υπό έλεγχο» στις ΗΠΑ.

«Αν ο ΠΟΥ είχε κάνει τη δουλειά του και είχε στείλει ειδικούς στην Κίνα για να μελετήσουν αντικειμενικά την κατάσταση επί του πεδίου, η επιδημία θα μπορούσε να είχε περιοριστεί στην πηγή της με πολύ λίγους νεκρούς», υποστήριξε χθες ο αμερικανός πρόεδρος.

Εδώ και αρκετές ημέρες, η κυβέρνηση του Τραμπ επικρίνει με σφοδρότητα την υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ με έδρα τη Γενεύη, καταγγέλλοντας ειδικά το ότι υιοθετεί θέσεις πολύ ευνοϊκές, κατ’ αυτήν, έναντι του Πεκίνου.

Ο αμερικανός πρόεδρος στηλιτεύει το ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε για την αντιμετώπιση της κρίσης, όπως το κλείσιμο των συνόρων, συνάντησαν «σθεναρή αντίσταση» από πλευράς ΠΟΥ, τη στιγμή που «συνέχιζε να επαινεί τους κινέζους ηγέτες για την ‘προθυμία τους να μοιραστούν πληροφορίες’».

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάικ Πομπέο διεμήνυσε εξάλλου χθες ότι οι ΗΠΑ θα πιέσουν για να προωθηθεί «ριζοσπαστική αλλαγή» στη λειτουργία του διεθνούς οργανισμού.

«Στο παρελθόν, ο ΠΟΥ έκανε τη δουλειά του. Δυστυχώς, αυτή τη φορά, δεν έκανε το καλύτερο που μπορούσε, και (…) θα ασκήσουμε πίεση για να αλλάξει ριζοσπαστικά», είπε.
Αντόνιο Γκουτέρες: «Ώρα για ενότητα», όχι για μείωση των πόρων του ΠΟΥ

Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες τόνισε πως «δεν είναι η ώρα» να συρρικνώνονται οι πόροι που έχει στη διάθεσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αντιδρώντας στην ανακοίνωση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι αναστέλλει τη συνεισφορά της χώρας του στη χρηματοδότηση του διεθνούς οργανισμού με έδρα τη Γενεύη εξαιτίας της «κακής» διαχείρισης που του προσάπτει στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού.

Ο Γκουτέρες επισήμανε, σύμφωνα με ανακοίνωση που διένειμαν οι υπηρεσίες του, πως «δεν είναι η ώα να μειώνονται οι πόροι που διαθέτει για τις επιχειρήσεις του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ή οποιαδήποτε άλλη ανθρωπιστική οργάνωση που συμμετέχει στον αγώνα» εναντίον της πανδημίας.

«Είναι ώρα για ενότητα», είναι ώρα «η διεθνής κοινότητα να εργαστεί μαζί, με αλληλεγγύη, για να σταματήσει αυτόν τον ιό και τις καταστροφικές συνέπειές του», πρόσθεσε.

«Είναι πεποίθησή μου ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρέπει να υποστηριχθεί διότι είναι απόλυτα απαραίτητος στις προσπάθειες όλου του κόσμου να κερδίσει τον πόλεμο εναντίον της (ασθένειας) COVID-19», υπογράμμισε ο Γκουτέρες, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Έκρινε ότι θα δοθεί μελλοντικά η ευκαιρία να εξεταστεί «ο τρόπος που αντέδρασαν» όλοι όσοι «ενεπλάκησαν στην κρίση» που συνεχίζεταιι.

πηγη: atexnos.gr

Νέες δραστηριότητες πραγματοποιούνται σήμερα από Σωματεία, στο πλαίσιο της Ημέρας Δράσης για τους εργαζομένους στα σούπερ μάρκετ, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης, μαζί με τους ντελιβεράδες, τους εργαζομένους στις προμήθειες τροφίμων κτλ, ώστε να μη μείνει κανένα νοικοκυριό χωρίς εφόδια στις συνθήκες που ζούμε.

Οι εργαζόμενοι αντιτάσσονται στις προσπάθειες κυβέρνησης και εργοδοσίας να καταργήσουν την Κυριακή αργία, να καταστρατηγήσουν τα ωράρια, να επεκτείνουν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς κανένα κόστος για μέτρα ατομικής προστασίας.

Από πολύ πρωί εργαζόμενοι, γυναίκες, φοιτητές δίνουν το παρόν τους έξω από τις πόρτες των σούπερ μάρκετ της Αθήνας ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων, εκφράζοντας έτσι την αλληλεγγύη τους στον καθημερινό αγώνα των εργαζομένων στα sm και δηλώνοντας ότι θα είναι στο πλάι τους για τα μέτρα υγείας που πρέπει να παρθούν στους χώρους εργασίας.

“Ο ιός είναι αόρατος όχι και οι εργαζόμενοι στα super market”, γράφουν τα πανό, ενώ την την ίδια στιγμή αφίσες και μικρές ανακοινώσεις στόλισαν κεντρικά σημεία περιοχών.

πηγη: iskra.gr

Η πανδημία έρχεται να υπογραμμίσει πόσο σημαντικές ήταν κατηγορίες εργαζομένων που αντιμετωπίζονταν ως οι αποτυχημένοι της αγοράς εργασίας

Για πολλά χρόνια είχε διαμορφωθεί μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα ως προς το τι συνιστά επαγγελματική επιτυχία: κατά βάση σήμαινε την αποφυγή οποιασδήποτε χειρωνακτικής εργασίας και τη στροφή προς θέσεις «στελέχους» π.χ. στο χρηματοοικονομικό τομέα ή σε άλλους αντίστοιχους κλάδους. Αυτό αποτυπωνόταν στον βαθμό κοινωνικής αποδοχής των επαγγελμάτων, στους όρους μισθολογικής αντιμετώπισής τους, στις επιλογές σταδιοδρομίας ή σπουδών που έκαναν οι νέοι.

Αυτό διαμόρφωνε και μια πολύ έντονη πόλωση ανάμεσα σε διαφορετικές θέσεις εργασίας και επαγγελματικές κατηγορίες. Ακόμη χειρότερα: σε σημαντικό βαθμό το μειωμένο κοινωνικό κύρος που φαίνονταν να απολαμβάνουν διάφορα επαγγέλματα και το οποίο δεν είχε καμία σχέση με την πραγματική κοινωνική χρησιμότητά τους, αξιοποιείτο ως νομιμοποίηση των εξαιρετικά χαμηλών αμοιβών τους και των ιδιαίτερα επισφαλών και ελαστικών εργασιακών σχέσεών τους.

Ποιοι κρατούν τη χώρα όρθια;

Και όμως την ώρα της πανδημίας φαίνεται ποιες είναι οι κατηγορίες εργαζομένων που κυριολεκτικά κρατούν τη χώρα όρθια.

Έχουμε καταρχάς τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που στηρίζουν το σύστημα υγείας. Είναι αλήθεια ότι οι γιατροί απολάμβαναν κοινωνικού κύρους και αναγνώρισης και πριν. Όμως, δεν ίσχυε το ίδιο για τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές αλλά και όλο το νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό. Και όμως η εμπειρία έδειχνε και η πραγματικότητα της πανδημίας δείχνει πόσο σημαντικό είναι όλο αυτό το προσωπικό. Χωρίς επαρκή αριθμό νοσηλευτών δεν μπορεί να υπάρξει αύξηση του αριθμού των κλινών σε θαλάμους αλλά και σε ΜΕΘ.

Χωρίς επαρκές προσωπικό καθαριότητας, τραπεζοκόμους, τραυματιοφορείς δεν μπορούν τα νοσοκομεία να χειριστούν με αποτελεσματικότητα και ασφάλεια τα περιστατικά Covid-19 ούτε να εφαρμόσουν πιστά τα αυξημένα πρωτόκολλα απολύμανσης και καθαριότητας.

Ούτε μπορούν να οργανωθούν χωρίς τους νοσηλευτές και το βοηθητικό προσωπικό οι διαδικασίες υποδοχής κρουσμάτων. Και όμως μιλάμε για κατηγορίες εργαζομένων που χρόνια διαμαρτύρονται για τις ελλείψεις αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και όλο το πρόβλημα που είχε υπάρξει με την ανάθεση των υπηρεσιών καθαριότητας, φύλαξης, εστίασης και σίτισης σε εργολάβους με όλα τα προβλήματα που έχουν καταγραφεί ως προς τις εργασιακές σχέσεις εκεί.

Έπειτα έχουμε όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν σε αυτό που συνηθίσαμε να ονομάζουμε «εφοδιαστικές αλυσίδες». Για να μπορούμε εμείς να έχουμε τα βασικά προϊόντα που χρειαζόμαστε, όσο «μένουμε σπίτι», υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται ιδιαίτερα σκληρά. Είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν στις μεγάλες αποθήκες και στα κέντρα logistics. Είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν στα δίκτυα διανομής. Είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν στα σούπερ μάρκετ αλλά και τα μίνι μάρκετ που παραμένουν ανοιχτά.

Μιλάμε για ανθρώπους που δουλεύουν κάτω από σκληρές συνθήκες, είναι εκτεθειμένοι στην πανδημία και ταυτόχρονα είναι κατηγορίες εργαζομένων με ιδιαίτερα χαμηλά αμοιβές και συχνά συμβάσεις μερικής απασχόλησης και οι οποίοι ουσιαστικά καλύπτονται απλώς από την ΕΓΣΕΕ και το νομοθετημένο βασικό μισθό.

Έπειτα, έχουμε όλους τους ανθρώπους που εργάζονται σε πρακτικές διανομής κατ’ οίκον. Με το take away να είναι η μόνη επιτρεπτή πρακτική στο χώρο της εστίασης εξαρτιόμαστε σε σημαντικό βαθμό από την εργασία των ανθρώπων που κάνουν delivery, έναν κλάδο με μεγάλα προβλήματα, ούτως ή άλλως επικίνδυνες συνθήκες εργασίας και μεγάλη επισφάλεια, αφού οι αμοιβές είναι χαμηλές, η πίεση μεγάλη και το όποιο εισόδημα διαμορφώνεται από τα φιλοδωρήματα. Και βέβαια για τα πράγματα που παραγγέλνουμε σημαίνει ότι συνεχίζουν να λειτουργούν και μάλιστα εντατικά, σε έναν κλάδο, αυτόν της μαζικής εστίασης, που είχε σημαντικά προβλήματα και χαμηλές αμοιβές.

Το ίδιο ισχύει και όλους τους εργαζομένους που εργάζονται σε ταχυδρομικές υπηρεσίες. Με την ηλεκτρονική παραγγελία να έχει γίνεις ο μόνος τρόπος για να αγοράσουμε προϊόντα που θα βρίσκαμε στα εμπορικά καταστήματα, εξαρτόμαστε αναγκαστικά από την εργασία των διανομέων, έναν κλάδο εργαζομένων που ούτως ή άλλως αντιμετώπιζε μεγάλα προβλήματα και που σήμερα έχει και μεγάλο φόρτο εργασίας και σημαντική έκθεση στον κίνδυνο.

Την ίδια στιγμή εξαρτιόμαστε σε πάρα πολλά πράγματα που κάνουμε από τις τηλεπικοινωνίες και ειδικά το διαδίκτυο. Αυτό σημαίνει ότι εξαρτιόμαστε από τους εργαζόμενους σε αυτούς τους κλάδου, τόσο των τεχνικών που πρέπει να εξασφαλίζουν ότι αντιμετωπίζονται βλάβες αλλά και των τηλεφωνικών κέντρων εξυπηρέτησης που ανταποκρίνονται στα αιτήματά μας.

Και βέβαια, ας μην υποτιμήσουμε ότι την ίδια στιγμή εξακολουθούν να λειτουργούν υπηρεσίες όπως η καθαριότητα των δήμων, ένας κλάδος που μπορεί να ανήκει στο δημόσιο, όμως οι εργαζόμενοι εκεί συχνά είναι συμβασιούχοι και σε διαρκή ανασφάλεια. Άλλωστε, ειδικά ο κλάδος των εργαζομένων σε συνεργεία καθαριότητας κτιρίων και εγκαταστάσεων, με πολλά και μεγάλα προβλήματα εργοδοτικής αυθαιρεσίας (ας θυμηθούμε πώς τα είχε φέρει στο προσκήνιο η επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα το 2008, που παρ’ ολίγο να της κοστίσει τη ζωή), είναι κυριολεκτικά στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της πανδημίας αφού συμβάλλουν αποφασιστική στη μείωση της διασποράς.

Η εργασία δίνει τη μάχη και ζητά αξιοπρέπεια

Τα παραπάνω παραδείγματα, στα οποία θα μπορούσαν να προστεθούν πολλά ακόμη (για παράδειγμα οι εργαζόμενοι στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς) έρχεται να θυμίσει την πραγματική χρησιμότητα της εργασίας ανθρώπων που συχνά αντιμετωπίζονταν ως οι «αποτυχημένοι» μιας αγοράς εργασίας, αυτοί που δεν μπορούσαν να έχουν μια θέση σε ένα γραφείο, έναν πιο εντυπωσιακό «τίτλο» ή το χαρακτηρισμό της «μεσαίας τάξης». Για να μην αναφερθούμε στο πώς όσοι από αυτούς βρίσκονταν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αντιμετωπίστηκαν κυρίως ως δημοσιονομικό κόστος ή περιττό φορτίο.

Και όμως τώρα συνειδητοποιούμε όλοι πόσο σημαντικοί είναι όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι. Ανακαλύπτουμε ότι δεν αποτελούν απλώς μια στατιστική παράμετρο της αγοράς εργασίας, ούτε και μπορούν να αντιμετωπίζονται πρωτίστως ως απλό «κόστος εργασίας» που πάντα θα μπορεί να μειωθεί. Διαπιστώνουμε ότι χωρίς αυτούς δεν μπορεί να υπάρξει η κοινωνική ζωή, με τον ίδιο τρόπο που διαπιστώνουμε ότι είναι ιδιαίτερα φτωχή η κοινωνική ζωή χωρίς όλους εκείνους τους ανθρώπους που εργάζονται στους κλάδους που σήμερα έχουν κλείσει και οι παρέχουν αγαθά, υπηρεσίες ή διευκολύνσεις που σήμερα μας λείπουν.

Όλες αυτές, όμως, οι διαπιστώσεις μικρή σημασία έχουν εάν μείνουν απλώς σε ένα επίπεδο συμβολικής αναγνώρισης, όσο σημαντικό και εάν είναι ότι αυτές τις μέρες όλοι αυτοί οι άνθρωποι αποκτούν την ορατότητα εκείνη που δεν είχαν πριν, ακόμη και τους συναντούσαμε καθημερινά.

Όλα αυτά θα αποκτήσουν αξία εάν ο ρόλος αυτών των ανθρώπων αναγνωριστεί. Εάν τα αιτήματα που με αγωνία διατύπωναν πριν την πανδημία εισακουστούν. Εάν οι αμοιβές και οι εργασιακές τους σχέσεις είναι ανάλογες της προσφοράς τους και δεν αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμο υλικό. Εάν οποιαδήποτε συζήτηση για την επόμενη μέρα βάλει στο επίκεντρό της την εργασία και τα δικαιώματά της. Εάν, τελικά, μιλήσουμε για την ανάπτυξη όχι με όρους «δεικτών» αλλά με όρους πραγματικών αναγκών και των ανθρώπων που τις καλύπτουν.

Πηγή: Παναγιώτης Σωτήρης – in.gr -  vathikokkino.gr

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Μπορεί με κάθε … «κορονο-εβδομάδα» που περνά το κυβερνητικό σχέδιο για την διαχείριση της υγειονομικής κρίσης και της βαθιάς οικονομικής κρίσης που ακολουθεί σε αντιλαϊκή κατεύθυνση να γίνεται ολοένα πιο σαφές και συγκεκριμένο. Όμως γίνεται εξίσου ξεκάθαρο πώς αυτό θα «ξετυλιχθεί» μέσα σε κλίμα βαλτώδους συναίνεσης. Στοιχείο που διασφαλίζει η ύπαρξη μιας αποστασιοποιημένης ή στην καλύτερη μουδιασμένης αντιπολίτευσης.

Τα γενικευμένης πολιτικής αποδοχής, μέτρα ανάσχεσης της μετάδοσης του ιού διασφαλίζουν την πολυδιάσπαση, την (αυτό)απομόνωση και εν τέλει την απουσία του κοινωνικού λαϊκού παράγοντα από τις εξελίξεις. Παρά τον όποιο ορθολογικό χαρακτήρα των μέτρων, δημιουργούν ένα αντικειμενικό δεδομένο που σαφώς διευκολύνει την σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος σε νέες βάσεις. Τέτοιες μάλιστα που να διαμορφώνουν τους όρους διαχείρισης των όσων έπονται. Οι κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών αποτελούν στο ευρύτερο σκηνικό την μόνη ηχηρή  πολιτική «παραφωνία».

Η Νέα Δημοκρατία είναι κάτι παραπάνω από σαφές πως έχει επενδύσει πολιτικά στην φαινομενική κοινωνική αποδοχή της αντίληψης περί «έγκαιρης παρέμβασης» της, η οποία «απέτρεψε τα χειρότερα». Γνωρίζει όμως πολύ καλά ότι αυτό το στοιχείο είναι πρόσκαιρο, αφού και στο «καλύτερο σενάριο» δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμο το «μετά» της υγειονομικής κρίσης. Δηλαδή μια ύφεση που θα κινηθεί «από 6 έως 10%» όπως χαρακτηριστικά είπε την Πέμπτη στην Βουλή ο Χρηστος Σταϊκούρας. Αναθεωρώντας για 3η φορά τις εκτιμήσεις του οικονομικού επιτελείου. Θυμίζουμε πως  αρχικά ο υπουργός Οικονομικών είχε μιλήσει για στασιμότητα του 0.1%, στην συνέχεια ύφεση που δεν θα ξεπεράσει το 5% ενώ τώρα πλέον κάνει λόγο για διψήφια νούμερα ανάσχεσης της οικονομίας. Αν και οι κυβερνητικοί υπουργοί δεν κρύβουν την άγνοια τους για την όξυνση των οικονομικών φαινομένων το κυβερνητικό σχήμα «ποντάρει» στο σενάριο της «υποχώρησης» της επιδημίας στο επόμενο δίμηνο ξεκαθαρίζοντας ότι αυτό που πρωτίστως  ενδιαφέρει είναι η διατήρηση των επιπέδων της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Οι κινήσεις ενίσχυσης άλλωστε του χρηματοπιστωτικού συστήματος που παρουσιάζονται ως επιτυχίες, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η δυνατότητα των τραπεζών να προσφέρουν αφειδώς δανειακές διευκολύνσεις, την ίδια ώρα που θα ελοχεύει ο κίνδυνος μίας ακόμη έμμεσης ανακεφαλαιοποίησής τους με χρήματα του δημοσίου. Στον ίδιο στόχο φυσικά είναι ενταγμένα και τα αντεργατικά μέτρα των ΠΝΠ που οδηγούν σε μειώσεις μισθών, αναστολές συμβάσεων, ελαστικοποίησης της εργασίας και αύξησης της υπο-απασχόλησης.

Με την κοινωνία σε απομόνωση οι συνιστώσες του πολιτικού σκηνικού δημιουργούν συνθήκες πολιτικού βάλτου ενόψει της επερχόμενης οικονομικής ύφεσης

Στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να επιφυλάσσει για τον εαυτό του έναν ρόλο μικρής παρεμβατικότητας στις εξελίξεις. Θεωρώντας προφανώς ότι στην παρούσα φάση δύσκολα θα ανατραπούν υπέρ του οι δημοσκοπικοί συσχετισμοί, προκρίνει την τακτική της «υπεύθυνης αντιπολίτευσης». Δηλαδή την εκπόνηση και την κατάθεση ενός οικονομικού προγράμματος, της τάξης των 26 δις  Η διαφοροποίηση του σε σχέση με την κυβερνητική τακτική συνίσταται στον «εμπροσθοβαρή» χαρακτήρα του. Δηλαδή στην ενίσχυση άμεσα με σημαντική ρευστότητα των επιχειρήσεων ανά κλάδο πριν εμφανιστούν τα σημάδια της ύφεσης τους επόμενους μήνες. To «πάζλ» συμπληρώνει το ΚΚΕ που παρά την πολιτική στήριξη αντιδράσεων στον χώρο της υγείας μετέχει στο ευρύτερο κλίμα ανοχής.

πηγη:  prin.gr