https://www.facebook.com/Covid19Solidarity/videos/1102549426782239/

Στο βίντεο δείτε τις δηλώσεις της αντιπροέδρου του Σωματείου Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου, Μαργαρώ Κατσίκη.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων Υπηρεσίας Ασύλου προχωρά σε απεργία διαρκείας από την Παρασκευή 24 Απριλίου και σε συγκέντρωση στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, το μεσημέρι της Πέμπτης 23/4 ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις 16 συμβασιούχων.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων Υπηρεσίας Ασύλου έχοντας προκηρύξει προειδοποιητική Απεργία την Πέμπτη 23 Απριλίου, προεξαγγέλοντας ταυτόχρονα τη συνέχιση των κινητοποιήσεων στην περίπτωση που δε λάβει δέσμευση του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για την ανανέωση όλων ανεξαιρέτως των Συμβάσεων Ορισμένου Χρόνου που επρόκειτο να λήξουν από τέλη του Απριλίου, έλαβε μία προκλητική απάντηση εκ μέρους του Υπουργείου: την εξαίρεση από τη σημερινή απόφαση ανανέωσης 600 εργαζομένων που κέρδισαν με τον αγώνα τους, 16 συναδέλφων τους!!!

Πρόκειται για τους 16 παλαιότερους και εμπειρότερους συμβασιούχους της Υπηρεσίας Ασύλου, ενεργά μέλη του Σωματείου, μεταξύ αυτών δε και της ίδιας της Προέδρου του. Το σωματείο από ιδρύσεώς του βρίσκεται σε διαρκείς και επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις για τη διεκδίκηση της ανανέωσης των εκάστοτε συμβάσεων στην κατεύθυνση της μονιμοποίησης, την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού στην Υπηρεσία Ασύλου, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες με ίσα εργασιακά δικαιώματα. Κατά τα 3 χρόνια λειτουργίας του έχει προκηρύξει δεκάδες απεργίες για την πραγματοποίηση των στόχων του, επίσχεση εργασίας ενός μήνα για την διεκδίκηση των πολύμηνων στερούμενων μισθών, αλλά και απεργία στις 11 Μαρτίου για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ίδιων των αιτούντων άσυλο, στρεφόμενοι ξεκάθαρα κατά του νόμου που πρόσφατα ψήφισε και εφάρμοσε η νέα κυβέρνηση και που καταστρατηγεί διεθνείς συνθήκες και διαδικαστικές εγγυήσεις των προσφύγων. Η εξαίρεση των 16 υπαλλήλων αποτελεί ρεβανσισμό του Υπουργείου και στοχοποίηση του σωματείου και της συνδικαλιστικής δράσης στην προδιατυπωμένη λογική του «να ξεμπερδεύουμε με τα αγριόχορτα», ενώ η κίνηση να ανανεώσει τους λοιπούς μία ημέρα πριν την απεργία, αποτελεί απόπειρα στέρησης των εργαζόμενων από την αλληλεγγύη των συναδέλφων τους. Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι της Υπηρεσίας δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι οι απολύσεις αυτές αποτελούν απλά το άνοιγμα του ασκού του Αιόλου για αυτές που πρόκειται να ακολουθήσουν στο μέλλον. Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο απαιτεί από τους εργαζόμενους της Υπηρεσίας αύξηση της παραγωγικότητας και εξαντλητική εντατικοποίηση της εργασίας, προκειμένου να περιφέρει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αριθμούς αποδοτικότητας στο προσφυγικό ζήτημα.

Η ανακοίνωση του Σωματείου αναφέρει:

Μόλις μία ημέρα πριν την ήδη ανακοινωμένη από το σωματείο μας προειδοποιητική απεργία για τις 23/04 αναρτάται στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ Υπουργική Απόφαση περί ανανέωσης συμβάσεων εργασίας των εργαζομένων στην Υπηρεσία Ασύλου και σχετικό δελτίο τύπου στη σελίδα του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου στο Facebook.

Της ανανέωσης αυτής εξαιρούνται στοχευμένα 16 συναδέλφισσες και συνάδελφοι που εργάζονται σε νησιά και στην ενδοχώρα. Το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου επέλεξε σήμερα δια της πλαγίου να διαμηνύσει σε εργαζόμενους και εργαζόμενες της ΣΟΧ 1, ανθρώπους που έχουν προσφέρει την εργασία τους για πάνω από μια πενταετία στις γνωστές αντίξοες συνθήκες, ότι τους θεωρεί άχρηστους και μη-παραγωγικούς, και ότι από 1η Μαΐου τους καθιστά άνεργους στο σκληρό εργασιακό περιβάλλον που ήδη διαμορφώνονται μέσα στις συνθήκες της πανδημίας.

Το Υπουργείο, χωρίς καμία πρότερη ενημέρωση, δε συμπεριλαμβάνει στις ανανεώσεις συμβάσεων εργαζόμενους/ες που αποτελούν το παλαιότερο προσωπικό της Υπηρεσίας Ασύλου, συναδέλφισσες και συναδέλφους οι οποίοι αυτή τη στιγμή είναι οι πλέον έμπειροι/ες χειριστές/ριες αιτημάτων διεθνούς προστασίας και οι οποίοι/ες έχουν εκπαιδευτεί σε όλα τα στάδια της διαδικασίας ασύλου, και μεταφέρουν την εμπειρία στους νέους/ες συναδέλφους/ισσες ως εκπαιδευτές/ριες. Οι 16, πρακτικά υπό απόλυση συνάδελφοι, στοχοποιούνται ακριβώς επειδή είναι εργαζόμενοι/ες στην «πρώτη γραμμή του προσφυγικού» (όπως αρέσκεται η Διοίκηση να τους/ις αποκαλεί).

Είναι οι συνάδελφοι/ισσες μας που εργάζονται στην Υπηρεσία Ασύλου ένα χρόνο μετά την ίδρυσή της, και κουβαλούν κομμάτι της ιστορίας της, τόσο στις καλές πρακτικές για την απόδοση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, όσο και στους αγώνες για την κατοχύρωση των αυτονόητων δικαιωμάτων μας, για τα οποία τόσα χρόνια παλεύουμε. Πρόκειται για συναδέλφισσες/ους που προσλήφθηκαν στην Υπηρεσία το 2014 και 2015, ιδρυτικά μέλη του Σωματείου, πρώην και νυν μέλη του Δ.Σ, του Σωματείου, έμπειροι/ες υπάλληλοι και πιστοποιημένες/οι εκπαιδεύτριες/ες.

Η απόφαση του Υπουργού κ. Μηταράκη, ειδικά αυτή τη στιγμή, δε μπορεί να ερμηνευτεί παρά ως ενόχληση για αυτή τη μνήμη που οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοι μας μεταφέρουν. Η υπουργική απόφαση εξαίρεσης τους/ις στοχοποιεί ξεκάθαρα και τους/ι τιμωρεί για τη συνδικαλιστική τους δράση, με αποκορύφωμα στοχοποίησης την απόλυση της Προέδρου του ΣΕΣΥΑ, αποδίδοντας στις απολύσεις σαφή χαρακτήρα συνδικαλιστικής δίωξης.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα, βρίσκεται σε διαρκείς και επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις για τη διεκδίκηση της ανανέωσης των συμβάσεων όλου ανεξαιρέτως του προσωπικού, παλεύοντας για τη μονιμοποίηση όλων και την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού στην Υπηρεσία Ασύλου, ενώ έχει πάρει ξεκάθαρη θέση τόσο για τα δικαιώματα των προσφύγων και των αιτούντων/σών άσυλο όσο και για τη νέα νομοθεσία. Όσο και αν αυτή ακριβώς η δράση μας ενοχλεί, εμείς θα παραμένουμε αταλάντευτοι/ες στα δίκαια αιτήματα μας.

Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι, σε κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα που πλήττεται από τις εκδικητικές μη-ανανεώσεις συμβάσεων. Οι επικοινωνιακές τακτικές του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου δε θα μας διασπάσουν, και οι κινητοποιήσεις μας κλιμακώνονται μέχρι να ανανεωθεί το ΣΥΝΟΛΟ των συμβάσεων όλων ανεξαιρέτως των συναδέλφων/ισσών.

Το Σωματείο μας περνάει άμεσα σε απόφαση για αγώνα και ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ από την Παρασκευή 24 Απριλίου 2020, μέχρι να ανακληθεί η πολιτική απόφαση απόλυσης των συναδελφισσών/ων μας. Στον αγώνα μας αυτό καλούμε το σύνολο των εργαζομένων να σταθεί στο πλάι μας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την ανανέωση ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως των συμβάσεων εργασίας της ΣΟΧ 1/2017. Καμία σκέψη για απόλυση, ούτε τώρα ούτε μετά! Δεν περισσεύει καμία/κανένας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/ους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
ΔΕ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

πηγη: pandiera.gr

Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης.

Η φιλία είναι πολύ σπουδαίο πράγμα, το ξέρει ο καθένας μας αυτό!
Μάλιστα αυτές τις ημέρες, έχουμε ένα τρανταχτό παράδειγμα για το πώς κάποιοι φίλοι στηρίζονται στις δύσκολες στιγμές που περνάει η ανθρωπότητα.

Στην εποχή που πεθαίνουν άνθρωποι, που τα νοσοκομεία είναι γεμάτα και αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στη δύσκολη συγκυρία, που ο κόσμος είναι κλεισμένος στα σπίτια του κλπ, κλπ.

Οι φίλοι που μας κυβερνούν, εν προκειμένω η ΝΔ, μέσω του υπουργείου εργασίας, έβαλε το χέρι βαθιά στην τσέπη των οικονομικών του κράτους, την δική μας δηλαδή, και βοήθησε μερικούς φίλους της με μερικά ψωροεκατομμυριάκια.

Επαγγελματίες και “σκληρά εργαζόμενοι” οι φίλοι της ΝΔ, ΚΕΚάρχες στο επάγγελμα, αλλά άμα λάχει και ΜΚΟάρχες (η δουλειά δεν είναι ντροπή άλλωστε) ευεργετήθηκαν με άρπα κόλλα διαδικασίες ώστε να δημιουργήσουν ψηφιακές πλατφόρμες στις οποίες επιστήμονες θα συμμετέχουν σε Επιδοτούμενο Πρόγραμμα Τηλεκατάρτισης με 800 ευρώ αμοιβή στους συμμετέχοντες επιστήμονες.

Το πόσο αρπαχτή έγινε η δουλειά, αποδείχτηκε κι από τον μεταφραστή των προγραμμάτων, όπου κατά την μετάφραση εμφανίστηκαν ορθογραφικά λάθη, που σε έπιαναν τα γέλια.

“Σκοιλ ελικικου”, “μετζη του νεοκτη”, “μεταμόρφωση”, “προσευχή” κι άλλα κορακίστικα.

Κι αν ρωτήσει κανείς “γιατί όλα αυτά τα λάθη;”, η απάντηση είναι απλή!
Γιατί οι χιλιάδες ψηφιακές σελίδες της τηλεκατάρτισης, δεν μεταφράστηκαν από ανθρώπους, αλλά από τον μεταφραστή της... google.

Ήταν τόση η βιασύνη φαίνεται για να πέσει το παραδάκι στους φίλους, που η μετάφραση έγινε στο... πόδι και σε μια νύχτα.

Τι τους νοιάζει άλλωστε εκεί στο υπουργείο; Ποιος θα τους κάνει έλεγχο;

Αυτοί το μαχαίρι αυτοί και τα voucher...

Ανάλογη προχειροδουλειά, να θυμίσουμε, έγινε και με την αρπαχτή με το σηματάκι, του “μένουμε σπίτι” που το γραφείο στο οποίο ανατέθηκε η καμπάνια για τον κορονοϊό, αντί να στίψει το μυαλό του και να παράξει μια πρωτότυπη ιδέα για τη συγκεκριμένη καμπάνια, μπήκε στο google, βρήκε έτοιμο ένα σηματάκι από αυτά που είναι δωρεάν, το πήρε και το έκανε επίσημο σήμα της καμπάνιας, αλλάζοντας μόνο τη γραμματοσειρά και το παράθυρο που υπήρχε στο αρχικό σπιτάκι του ιντερνετικού σήματος.

Έτσι γίνονται σήμερα, εν μέσω παγκόσμιας πανδημίας, οι μπίζνες.

Είσαι το δικό μας παιδί. Πέρασε από το κρατικό ταμείο.

Είσαι φίλος φίλου κομματάρχη; Πέρασε από το κρατικό ταμείο κι εσύ.

Είσαι τριτοξάδελφος του μπατζανάκη του κουνιάδου του υπουργού; Πέρασε να πληρωθείς κι εσύ!
Λόγους θα βρούμε να το δικαιολογήσουμε, αρκεί να μοιραστεί το παραδάκι.

Το σύστημα υπηρετείται και εξυπηρετείται πλέον, από μια πολιτική που είναι απροκάλυπτη, χωρίς ντροπή, χωρίς καμιά ενοχή.

Η ΝΔ έπαψε να είναι το μεταπολιτευτικό κόμμα της αστικής τάξης που τηρούσε κάποια προσχήματα αστικής ευγένειας.

Όχι ότι η ΝΔ του πατριάρχη Καραμανλή ήταν καλύτερη για τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά κάποια προσχήματα τηρούνταν, άλλοι καιροί άλλα ήθη βλέπεις.

Η μεταμόρφωση της... Σαμαρικής ΝΔ στην εποχή Μητσοτάκη, με κάθε “καρυδιάς καρύδι” μέσα της, από Βορίδηδες μέχρι Αδώνιδες και με την ακραία νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά ατζέντα, διαχειρίζεται με τον πιο χυδαίο τρόπο τα κρατικά ταμεία.

Ακόμη και στα πλαίσια του καπιταλισμού, (δε θα ζητούσε κανείς να ασκήσει πολιτική αριστερών αποχρώσεων προς όφελος του λαού άλλωστε η ΝΔ), να διαχειριστεί μέσα σε αυτήν την υγειονομική βόμβα του κορονοϊού που έσκασε και στην χώρα μας το κρατικό χρήμα με τρόπο που θα έπιανε πραγματικά τόπο.

Όχι με τα ψίχουλα των 800 ευρώ, αλλά ούτε και με τα γονατογραφήματα των voucher.

Να ανακουφιστεί η μέση ελληνική οικογένεια με πραγματική αναστολή όσου χρόνου διαρκέσει η πανδημία των δανείων της, των λογαριασμών των ΔΕΚΟ, να εγγυηθεί με ουσιαστικό τρόπο την διασφάλιση των θέσεων εργασίας και άλλων μέτρων που θα είναι μέτρα ουσιαστικής βοήθειας.

Είναι αλήθεια, πως παρόμοια περιστατικά διασπάθισης δημοσίου χρήματος και ευεργέτισης ημετέρων και φίλων συνέβαιναν πάντα στην μικρή μας, πλην τίμια χώρα...

Αρκεί να ανατρέξει στις πάντα επίκαιρες νοηματικά ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου με τα σπουδαία σενάρια του Σακελάριου, του Γιαννακόπουλου, του Ψαθά και άλλων...

Στον “Θανασάκη τον πολιτευόμενο” π.χ. από το 1954 ακόμη, όπου το μετεμφυλιακό κράτος στήνοταν στα πόδια του, με ακόμη νωπό το αίμα της Μακρονήσου, οι Σακελάριος και Γιαννακόπουλος, τολμούν και καταδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο το πελατειακό κράτος, τους αριβίστες πολιτευτές και τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος.

Σε μια σκηνή του έργου μεταξύ των πρωταγωνιστών (Συνοδινού-Ηλιόπουλος) η αδερφή του μεγαλομπακάλη οποία έχει αρραβωνιαστεί τον “Θανασάκη τον πολιτευόμενο”, λέει στον αδερφό της ότι ο Θανασάκης μπορεί να φτάσει από βουλευτής μέχρι και υπουργός!

Κι εκείνος απαντά αφοπλιστικά “υπουργός μάλιστα! υπουργός αλλάζει, ορίστε μια συμβασούλα, ορίστε μια αποστολή στο εξωτερικό, ορίστε τούτο, ορίστε εκείνο, ορίστε... πώς! Πώς! (όλα αυτά τα λέει εν τω μεταξύ δείχνοντας ταυτόχρονα πώς τα... τσεπώνει για τα καλά ο υπουργός) είναι καλά υπουργός”!!!

Εμείς, φτάνοντας στο σήμερα, απλώς θα προσθέταμε στο “είναι καλά υπουργός” και το “είναι καλά να είσαι και ο φίλος του υπουργού”.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Μια όχι και τόσο «έκτακτη περίσταση

Ανάλυση: Γιώργος Τσαντίκος

Ως συνέπεια της υγειονοµικής και οικονοµικής κρίσης που πλήττει τον διεθνή καπιταλισµό, αναπτύσσεται η δυναµική µιας διεθνούς διαταραχής σε επίπεδο διατροφής, καθώς µειώνεται ή διακόπτεται η παραγωγή, σπάνε οι εφοδιαστικές αλυσίδες και πολλά κράτη αποφασίζουν να κρατήσουν τα προϊόντα, αντί να τα εξάγουν. Βαθιές οι αιτίες της διατροφικής αρρυθµίας του σύγχρονου καπιταλισµού.

Ζωτικά ερωτήµατα, ταξικές απαντήσεις

Η πιθανότητα μιας διατροφικής κρίσης, που θα ακολουθήσει ως «παρελκόμενο» την υγειονομική κρίση αλλά και ως μια έτσι και αλλιώς μόνιμη απειλή για την ανθρωπότητα στα χρόνια του «ύστερου καπιταλισμού», είναι ορατή. Οι διάφορες διακυμάνσεις της δεν έχουνε να κάνουν μόνο με την περιπτωσιολογική αντιμετώπιση των αιτιών της πανδημίας, τις διάφορες «καραμπόλες» και αλυσιδωτές αντιδράσεις που τις γνωρίζουμε πλέον, είτε ως ελαφρυντικά των ευθυνών του συστήματος είτε ως την ταξικότατη επίδραση της πανδημικής έξαρσης στο λαό, αλλά με μια πραγματικότητα που υπήρχε και πριν την πανδημία:

Η εποχή της αφθονίας εξαιρεί όλο και περισσότερους-ες, όχι απλά από μια επίπλαστη έστω ευημερία, αλλά από τα βασικά και στοιχειώδη απαιτούμενα για τη ζωή — ενίοτε, ούτε καν την επιβίωση…

Η ταξικότητα των επιπτώσεων φαίνεται και στον τρόπο που αντιμετωπίζουν κυβερνήσεις σε ΗΠΑ και ΕΕ το θέμα. Στις ΗΠΑ, για τους επιτελικούς του Τραμπ το ζήτημα είναι «να μη γίνει η πανδημία αφορμή για την εξάπλωση του κράτους πρόνοιας», ενώ η ΕΕ ακολουθεί το μόνιμα αντιλαϊκό πολιτικό της πρόγραμμα, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμα και στους φανατικούς θιασώτες της.

Επειδή όμως η ιστορία είναι αμείλικτη και συνηθίζει να επιστρέφει συνεχώς με ερωτήματα που ρέπουν ενίοτε στην τραγική ειρωνεία, τώρα, πέντε χρόνια μετά το δημοψήφισμα που θα «έφερνε τον Αρμαγεδδώνα», αυτά επανέρχονται, σε πολύ διαφορετικές διαστάσεις βεβαίως: Ποιος θα παράγει και ποιος θα διανέμει τα τρόφιμα, ποια θα είναι η ποιότητά τους και βέβαια, ποιος θα (μπορεί να τα) αγοράζει, είναι μερικά από αυτά.

Oι επιπτώσεις της πανδημίας είναι ταξικότατες.

Τα πολλά επίπεδα της απειλής μιας διατροφικής κρίσης δεν διαμορφώνονται μόνο από τις σημερινές συνθήκες. Πριν από μόλις 12 χρόνια, το 2008, η διατροφική κρίση έγινε κάτι σαν «επεισόδιο πιλότος» της κρίσης του καπιταλισμού, με παράγοντες όπως η αλλαγή της ισορροπίας καλλιεργειών/βιοκαυσίμων και η κατακόρυφη αύξηση των τιμών στην αγορά.

Πέρα όμως από τη μόνιμη κερδοσκοπική τάση του συστήματος σε βάρος του λαού και τις πραγματικές ή τεχνητές ελλείψεις που αμφισβητούν για ακόμα μια φορά τη δυνατότητα του καπιταλισμού να ικανοποιήσει ακόμα και τις βασικότερες ανάγκες, υπάρχει και η «γραμμή» που διαπερνάει τη νέα κρίση: Από την αρχή ως το τέλος τους, οι επιπτώσεις της πανδημίας είναι ταξικότατες.

Τη στιγμή που οι φτωχοί πεθαίνουν ξανά αβοήθητοι στον δυτικό κόσμο, οι εκατέρωθεν του Ατλαντικού εξουσίες, σε ΗΠΑ και ΕΕ, αποφασίζουν με γνώμονα βασικά ή αποκλειστικά την τήρηση «δημοσιονομικών κανόνων», μοιάζοντας πολύ με την ορχήστρα του Τιτανικού μετά τη «συνάντηση» με το παγόβουνο.

Το World Food Programme σε πρόσφατη έκθεσή του (30 Μαρτίου 2020), αναφέρει ότι πέρα από τα 900 εκατ. ανθρώπων που υφίστανται τις χρόνιες επιπτώσεις του υποσιτισμού ή χρειάζονται άμεση βοήθεια για να μην πεθάνουν από την πείνα, η υγειονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει σε σιτιστική κρίση, αν δεν ληφθούν μέτρα. Ανάμεσα στα πέντε σημεία που επισημαίνει, βρίσκονται το σπάσιμο της αλυσίδας τροφοδοσίας, οι ελλείψεις και η αύξηση των τιμών.

Οι ουρές αυτοκινήτων σε «τράπεζες τροφίμων» στις ΗΠΑ, περιγράφουν με ακρίβεια την εικόνα της εναπόθεσης των βασικότερων αρμοδιοτήτων και υποχρεώσεων στην «ελεημοσύνη του κεφαλαίου». Οι κυρίαρχες πολιτικές επιλογές πνίγουν τους λαούς και τους αφήνουν αβοήθητους στο έλεος κάθε έκτακτης περίστασης, που τείνει πια να γίνει μόνιμη.

Η ευθύνη του καπιταλισμού δεν σταματάει στις επιπτώσεις, ξεκινά από τις γενεσιουργές αιτίες. Η Ίγκερ Άντερσεν, διευθύντρια του περιβαλλοντικού προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών, αναφέρει ότι «η συνεχιζόμενη καταστροφή από τις ανθρώπινες δραστηριότητες των οικοτόπων και της άγριας ζωής μάς έφερε στη δυσάρεστη και επισφαλή θέση να βρισκόμαστε πολύ κοντά σε ζώα και φυτά, τα οποία φιλοξενούν ασθένειες που εύκολα μπορούν να περάσουν στους ανθρώπους».

Η εξάπλωση ενός ιού που προκαλεί πανδημία δεν έχει να κάνει μόνο με τα περιπτωσιολογικά και με τα συνομωσιολογικά ή και πραγματικά σενάρια αλλά και με το γεγονός ότι η θρασεία εξάπλωση της ανθρώπινης δραστηριότητας εις βάρος της φύσης, η όλο και πιο γειτνιάζουσα στην άγρια φύση αλυσίδα παραγωγής και ο ασύδοτος έλεγχος της τροφοδοσίας από τους αγροδιατροφικούς κολοσσούς, κάνουν πιο πιθανές τις «αστοχίες» που μπορούν να οδηγήσουν σε μια πανδημική κρίση και ακόμα πιθανότερες και σοβαρότερες, τις επιπτώσεις της.

Παραγωγή µε βάση τις ανάγκες

▸ Στα χέρια των παραγωγών προς όφελος του λαού, σε ρήξη µε τα συµφέροντα τσιφλικάδων, καπιταλιστών και ΕΕ

Η απαίτηση της μετάβασης από τις διαπιστώσεις και την ανάλυση στη δράση, μεγαλώνει όλο και περισσότερο, ειδικά όταν το θέμα είναι τόσο καίριο όπως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών, πλήρως και με ποιότητα.

Το «μαζί τα φάγαμε», που γίνεται στις μέρες μας «θα γίνετε 300 κιλά», όταν ακούγεται από κυβερνητικά στόματα, αποσκοπεί στη διαρκή μετατόπιση της ευθύνης στους πολίτες. Η απουσία τροφίμων και ειδών, έγινε επίσης μέσο προπαγάνδας κατά το δημοψήφισμα του 2015 και όχι μόνο από την τότε αντιπολίτευση.

Επτά γεωπόνοι από την Ήπειρο έχουν υπογράψει ένα κείμενο προτάσεων για την ανάγκη και τον τρόπο κάλυψης των διατροφικών αναγκών (ολόκληρο στην ιστοσελίδα), αλλά και τους λόγους που εξαρθρώνουν την παραγωγική διαδικασία και οδηγούν τους ίδιους τους παραγωγούς στη φτώχια. Η πολιτική της ΕΕ, στις διάφορες εκδοχές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, έχει ήδη αποτελέσματα και στην Ελλάδα: Συγκέντρωση γης σε λίγους, εκποίηση συνεταιριστικών επιχειρήσεων, διάλυση συνεταιριστικών και συνδικαλιστικών οργάνων, ερήμωση της γης και μείωση του γεωργικού πληθυσμού.

Στο κείμενό τους αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι έχει διαμορφωθεί ένα νέο επιτελικό στρώμα συνεταιριστικής γραφειοκρατίας στην ύπαιθρο και ότι, τη θέση της διαλυμένης ΑΤΕ, έχει πάρει το τραπεζικό κεφάλαιο που διαφημίζει «επενδυτικά πακέτα».

Οι γεωπόνοι τονίζουν ότι «η δυνατότητα αυτονομίας στην παραγωγή τροφίμων αποτελεί αναγκαίο παράγοντα όχι μόνο για τη διατροφή του λαού αλλά και για την ελευθερία του. Η πλήρης καπιταλιστικοποίηση της αγροτικής παραγωγής πέρασε με τον ιδεολογικό μανδύα του “δεν παράγουμε τίποτα”, κάτι σαν “το μαζί τα φάγαμε” ή τη λογική της “ατομικής ευθύνης” για τη διάδοση του κορονοϊού».

Υπάρχει όμως η δυνατότητα κάλυψης των αναγκών; Σύμφωνα με έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ, λίγο πριν διαλυθεί και αυτή, μπορεί να καλυφθεί ένα ποσοστό κοντά στο 94% των αναγκών σε αγροτικά προϊόντα του λαού της χώρας.

Τα τελευταία 20 χρόνια, η αγροτική παραγωγή της Ελλάδας έχει αλλάξει άρδην. «Η παραγωγή και η διαχείριση των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων ελέγχεται από μια χούφτα καπιταλιστών στην Ελλάδα και από αγροτοδιατροφικούς κολοσσούς σε παγκόσμιο επίπεδο που διαπλέκονται μεταξύ τους», αναφέρουν οι γεωπόνοι και συμπληρώνουν ότι «στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια έχει διαμορφωθεί πιο έντονα στον αγροτοδιατροφικό τομέα το μπλοκ που ισχυροποιείται-κερδίζει και αποτελείται από: το αγροτοδιατροφικό κεφάλαιο, το οποίο αποτελεί μια από τις ναυαρχίδες του ελληνικού κεφαλαίου, των ντόπιων καπιταλιστών με τα καταστήματα εμπορίας τροφίμων, το κύκλωμα μεγαλέμπορων- βιομηχάνων (ζωοτροφών, λιπασμάτων, φαρμάκων), τους μεγαλοαγροτοκτηνοτρόφους, τη νέα “συνεταιριστική” γραφειοκρατία αλλά και όλο το πολιτικό και επιστημονικό προσωπικό που τους στηρίζει».

Ως απάντηση σε όλη αυτή την κατάσταση, η Αγροτοδιατροφική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταθέτει 12 στόχους πάλης για το «τώρα» και το «μετά»:

1  Άμεση κάλυψη του χαμένου εισοδήματος των φτωχών και μεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων και αυτοαπασχολούμενων που πλήττονται από την πανδημία και όχι των μεγαλοαγροτών, βιομηχάνων και τυποποιητών. Απαγόρευση των απολύσεων σε όλες τις βιομηχανίες και εταιρείες του αγροτοδιατροφικού κλάδου-συλλογικές συμβάσεις εργασίας παντού για όλους τους εργαζόμενους.

2 Κατώτερες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να εξασφαλίζουν ικανοποιητικό εισόδημα στους αγροτοκτηνοτρόφους με χτύπημα της αισχροκέρδειας βιομηχάνων, μεγαλεμπόρων και σούπερ μάρκετ.

3 Κατάργηση ΦΠΑ σε καλλιεργητικά εφόδια, τρόφιμα και φάρμακα. Κάλυψη από το κράτος ασφαλιστικών εισφορών σε ΕΦΚΑ και ΕΛΓΑ. Άτοκα μακροπρόθεσμα δάνεια σε φτωχομεσαίους αγρότες και στα καταστήματα αγροτοκτηνοτρογικών εφοδίων που έχουν πληγεί. Κίνητρα για την εγκατάσταση στην ύπαιθρο. Κατάργηση του «μητρώου αγροτών».

4 Αφορολόγητο πετρέλαιο, ριζική μείωση του αγροτικού ηλεκτρικού ρεύματος, καμιά διακοπή σε αγροτικές και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις. Όχι στην εμπορευματοποίηση του νερού.

5 Αυστηρός έλεγχος ποιότητας τροφίμων. Όχι στα νοθευμένα τρόφιμα και τα μεταλλαγμένα προϊόντα. Άμεση χρηματοδότηση μέτρων περιβαλλοντικής προστασίας.

6 Όχι στα μέτρα περιορισμού ή κατάργησης των λαϊκών αγορών από κυβέρνηση, δήμους και περιφέρειες. Ουσιαστική στήριξη των συνεταιρισμών της φτωχομεσαίας αγροτιάς.

7 Απαγόρευση εισαγωγής αμνοεριφίων για το Πάσχα και μέτρα προστασίας της ντόπιας παραγωγής.

8 Πλήρη δημόσια ασφάλιση της παραγωγής. Άμεση καταβολή των αποζημιώσεων για τις πρόσφατες καταστροφές (πάγο, πλημμύρες) αλλά και των αποζημιώσεων του 2019

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προβάλλει 12 στόχους πάλης για την ενίσχυση των μικρομεσαίων παραγωγών, για φτηνά ποιοτικά τρόφιμα για τον λαό

9 Να ξαναδοθούν τα δώρα Χριστουγέννων-Πάσχα και το επίδομα άδειας στους συνταξιούχους με αύξηση της αγροτικής σύνταξης.

10 Ταμείο ανεργίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις για τους εργάτες γης των καλλιεργειών που έχουν πληγεί μέχρι την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

11 Δωρεάν μέτρα προφύλαξης και απολυμάνσεις για όλους. Ενίσχυση με προσωπικό και εξοπλισμό των κέντρων υγείας και των νοσοκομείων. Δωρεάν μαζικά τεστ για τον κορονοϊό.

12 Όχι στις περικοπές των επιδοτήσεων και τους περιορισμούς της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ για το 2014-2020. Ανατροπή της ΚΑΠ.

Ακρίβεια στις πόλεις, πλήγµα στην κτηνοτροφία

Η χρονική σύµπτωση της κρίσης µε τις µέρες του Πάσχα, οι οποίες είναι κρίσιµες για τους αγροκτηνοτρόφους, επιβάλλει εξαιρετικά χαµηλές τιµές για αυτούς στα αµνοερίφια, ενώ την ίδια στιγµή πρακτικά οι ίδιοι εξαιρούνται από τα µέτρα στήριξης. Ο Σύνδεσµος Ελλήνων Κτηνοτρόφων αναφέρει ότι οι τιµές είναι 40-50% κάτω από τις περσινές.

Ταυτόχρονα, άλλα «ευαίσθητα» προϊόντα, γνωρίζουν αλµατώδεις ανατιµήσεις. Μετά το φιάσκο των µασκών και των αντισηπτικών –αλλά και των… ιντερνετικών καµερών– των οποίων οι τιµές αυξήθηκαν µέχρι και 500% µέσα σε 15 µέρες, ακολουθούν τα οπωροκηπευτικά: δηµοσιεύµατα που επικαλούνται στοιχεία από την κεντρική λαχαναγορά στην Αθήνα, αναφέρουν ότι οι τιµές έχουν αυξηθεί έως και 200% σε οπωροκηπευτικά, ρύζι, ενώ παρατηρούνται και κάποιες ελλείψεις σε εισαγόµενα προϊόντα, από χώρες που έχουν πληγεί πολύ από την πανδηµία κ.ο.κ.

Πέρα από τις διακυµάνσεις στις τιµές όµως, που είναι και εποχικές αλλά και το επίκαιρο «ρεπορτάζ αγοράς» για το τραπέζι του Πάσχα, υπάρχει και το άµεσο µέλλον. Όσο οι εξαγωγές παραµένουν «παγωµένες» και τα προϊόντα πετιούνται, όπως πχ στη θερµοκηπιακή παραγωγή στην Κρήτη, αυξάνεται η πιθανότητα να παρουσιαστούν ελλείψεις στο προσεχές µέλλον, για προϊόντα που αυτή τη στιγµή είναι σε επάρκεια.

Στις συνθήκες αυτές το ερώτηµα «ποιος θα µπορεί να αγοράσει» προβάλλει όλο και πιο επιτακτικό, καθώς ακόµα και τα, πενιχρά στην ουσία, κυβερνητικά µέτρα, ακόµα δεν έχουν εφαρµοστεί, ούτε καν για τους εργαζόµενους των επιχειρήσεων που έχουν κλείσει αναγκαστικά. Ούτε λόγος φυσικά για τους απλήρωτους, τους ανέργους, ακόµα και τους ανθρώπους που συνεχίζουν να εργάζονται σε επικίνδυνες συνθήκες, κακοπληρωµένοι.

πηγη; prin.gr

To παζάρι και οι ανταγωνισμοί – αυτή τη φορά επί των πτωμάτων της πανδημίας – συνεχίστηκαν και χτες στην εγκληματική αρένα της ΕΕ με τις 27 κυβερνήσεις – εκπροσώπους και τσιράκια των πολυεθνικών να μιλούν για την δημιουργία ενός “Ταμείου για την Ανάκαμψη”, το οποίο υποτίθεται θα είναι το όχημα της… ανάπτυξης για το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης λόγω του κορωνοιού. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για τίποτα λιγότερο από ένα σχέδιο επιβολής Μνημονίων μέσω δανείων και υποθηκεύσεων, τα βάρη των οποίων θα πέσουν πάλι πάνω στις πλάτες των λαών!

Διπλωματικές πηγές που παρακολούθησαν την τηλεδιάσκεψη των «27» πιστοποιούν ότι η διάσταση απόψεων εκφράστηκε με σαφήνεια, με τέσσερις χώρες –Αυστρία, Δανία, Σουηδία και Ολλανδία– να διαφωνούν με την πρόταση χορήγησης βοήθειας για την ανάκαμψη μέσω επιδοτήσεων. Το «στρατόπεδο» των παραπάνω χωρών, που περιλαμβάνει φυσικά και τη Γερμανία, τάχθηκε υπέρ της σύνδεσης του νέου «Ταμείου Ανάκαμψης» με τον επόμενο πολυετή προϋπολογισμό της ΕΕ για την περίοδο 2021-27.

Καθώς, όμως, ούτε και σε αυτή την 4^η διάσκεψη μεταξύ ηγετών δεν υπήρξε τελική συμφωνία για την κατανομή των βαρών έτσι όπως την επιθυμούν οι ισχυροί και έτσι όπως θέλουν να την εμφανίσουν στους λαούς τους οι επικεφαλής των πλέον πληττόμενων χωρών, γι’ αυτό οι 27 ανέθεσαν στην Επιτροπή να παρουσιάσει αργότερα, και μέχρι τις 6 Μαΐου, αυτό το «Ταμείο Ανάκαμψης».

Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ετοιμάζουν μια νέα συνταγή δήθεν… αρωγής μέσω δανείων, για την λήψη των οποίων εγγυητές θα είναι τα κράτη-μέλη (δηλαδή οι λαοί). Κατόπιν η Κομισιόν θα διανέμει τα ποσά καθορίζοντας και τα επερχόμενα τοκογλυφικά, που βεβαίως για μια ακόμα φορά θα αφορούν σε μισθούς, συντάξεις, φόρους, εργασιακά δικαιώματα, περιουσιακά στοιχεία αναπαράγοντας έτσι τον φαύλο – κύκλο της υπερχρέωσης και του ξεπουλήματος των πιο αδύναμων υπέρ των ισχυρών και των διεθνών κορακιών.

Χαρακτηριστική επ΄αυτών ήταν η δήλωση της προέδρου της Κομισιόν Λάιεν, σύμφωνα με την οποία «χάρη στη νομική εγγύηση των κρατών μελών, η Κομισιόν θα είναι σε θέση να συγκεντρώσει κεφάλαια, τα οποία στη συνέχεια θα διοχετεύονται μέσω του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού στα κράτη μέλη”…

Ο δε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ μετά τη λήξη της συνόδου κορυφής δεν έκρυψε ότι η συμφωνία που θα ανακοινωθεί θα έχει τη σφραγίδα του «νόμου του ισχυρού» αφού οι ηγέτες, όπως είπε – υιοθετώντας τη θέση της Γερμανίας και των δορυφόρων της – θέλουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνδέσει αυτό το σχέδιο ανάκαμψης με το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ για το διάστημα 2021-27. Πράγμα που σημαίνει επιβάρυνση των κρατικών προυπολογισμών και κατά συνέπεια νέο «κούρεμα» λαικών δικαιωμάτων. Οσον αφορά την σύγκρουση στο εσωτερικό της ΕΕ ο Μισέλ παραδέχτηκε, επίσης, ότι η συμφωνία για τον επόμενο προϋπολογισμό και το «Ταμείο Ανάκαμψης» θα είναι δύσκολη…

Φυσικά, όταν ληφθούν οι τελικές αποφάσεις, το μέγεθος του ποσού που θα ανακοινωθεί, το οποίο κατά την Λάιεν και θα κινείται «στη σφαίρα των τρισεκατομμυρίων», θα χρησιμοποιηθεί σαν γαρνιτούρα του μπόλικου εμπαιγμού περί «αλληλεγγύης»…

πηγη: .imerodromos.gr